Hubert Koostka

[socer-schlesier]

W Zimięcicach-koło Gliwic-24 listopada w świetlicy odbędzie się spotkanie z Tym zasłużonym dla Górnika Zabrze piłkarzem.

[szwager_z_laband]

A jak prawie to trefiouo na ziymiyncice?

deyna.info/photos/24.jpg

[socer-schlesier]

Przypadkiem dzisiaj się dowiedziałem będąc w tamtejszym kościele św. Jadwigi.

[olandi1]

Kurde kaj te te czasy, jak jo z nim bala kopoł. (naprowda - to niy jest
cygaństwo. Był moim parafianinem i kolegom naszego wikarego, beztoż czynstko z
nami jako ministrantami bala rżnoł.)

[socer-schlesier]

Olandi to musisz też znać Rudolfa Kaczmarczyka?

[olandi1]

Jo godom o czasach jak Hubert Kostka miyszkoł we Zobrzu na Roosevelta.
Totyż tego chopa niy moga sie teroz spomnieć

[socer-schlesier]

Rudi właśnie w tamtym czasie (to jego pech) był "drugim" bramkarzem w G.Z.

[szwager_z_laband]

do tych co niywiedzom:)

Kostka Hubert ze Markowic kouo Raciborza (1940-), polski piłkarz-bramkarz,
trener. Mistrz olimpijski (1972), 35-krotny reprezentant Polski (1962-1972), 8-
krotny mistrz Polski z Górnikiem Zabrze (1961-1972), finalista Pucharu Europy
Zdobywców Pucharów (1970, 1:2 z Manchesterem City), zawodnik LZS Markowice,
Unii Racibórz i Górnika Zabrze.

Po zakończeniu kariery sportowej był trenerem Górnika (MP 1985 i 1986),
Szombierek Bytom (MP 1980), Zagłębia Sosnowiec, Olimpii Poznań i klubów
szwajcarskich (Grenchen, Aarau).

[socer-schlesier]

Tak było.

[szwager_z_laband]

KOSTKA HUBERT JERZY

ps. "Farosz" (po śląsku proboszcz), reprezentacyjny bramkarz z dwoma
fakultetami, uczeń Węgra Gyuli Grosicsa, złoty medalista olimpijski z Monachium
(1972), świetny szkoleniowiec.

Urodzony 27 maja 1940 w Markowicach (Racibórz), syn Jadwigi Filip, absolwent
Liceum Ogólnokształcącego w Raciborzu (1958), Politechniki Śląskiej w
Gliwicach, mgr inż. górnik (1964) i WSWF w Katowicach, mgr wf (1975). Piłkarz
(179 cm, 74 kg) grający na bramce, wychowanek LZS Markowice (1950-1957),
zawodnik Unii Racibórz (1958-1960) i Górnika Zabrze (1960-1973), gdzie w ciągu
14 sezonów (1961-1974) rozegrał 221 meczów i zdobył 8 tytułów mistrza Polski
(1961, 1963-1967, 1971, 1972) oraz 6 razy Puchar Polski (1965, 1968-1972).
Reprezentant Polski (32 A + 2), zadebiutował w meczu z Marokiem (1962), a
ostatni raz zagrał w oficjalnym meczu z Czechosłowacją (1972), kapitan
narodowej drużyny (4 mecze). Bramkarz - intelektualista. Ciągle się uczył.
Najpierw na Węgrzech (1963) od Gyuli Grosicsa (lider słynnej złotej
jedenastki). Potem na własnych błędach. Mądry, pracowity, sprytny. Znakomicie
bronił "jedenastki", ale i zaskakiwał napastników grą na przedpolu. W
Augsburgu, podczas IO 1972, kiedy Polacy pokonali ZSRR (2:1), wygrał kilka
pojedynków "sam na sam" z najlepszym potem napastnikiem Europy Olegiem
Błochinem. Jeden z głównych pretendentów do miana najlepszego bramkarza w
historii polskiego futbolu. Po zakończeniu kariery zawodniczej był świetnym
szkoleniowcem, m. in. trenerem ligowej drużyny seniorów Górnika Zabrze
(prowadził go w lidze aż 136 razy podczas 67 wygranych spotkań). Prowadził
także piłkarzy Szombierek Bytom, Zagłębia Sosnowiec, Olimpii Poznań,
Petrochemii Płock, Olimpii - Lechii Gdańsk, Rakowa Częstochowa i dwóch klubów
szwajcarskich (Grenchen, Aarau). Współpracownik kilku selekcjonerów (Górski,
Gmoch, Piechniczek). Schedę po Łazarku przegrał z Andrzejem Strejlauem (1989) i
nigdy nie został trenerem kadry narodowej. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony
m. in. złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżem Kawalerskim OOP
(1972). Trener Roku (1979, 1980, 1985). Żonaty, ma troje dzieci.
Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 235 (tu błędnie dzień urodzenia 17 maja); EP
Fuji: Górnik Zabrze, s. 181, Biało-Czerwoni, t. 16, s. 162, t. 20, s. 170, Liga
polska, t. 25, s. 184; Gowarzewski, Biało-Czerwoni, s. 364; 80 lat OZPN
Katowice, s. 174; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 65; Duński, Od Paryża, s.
387; Pawlak, Olimpijczycy, s. 126 (tu błędnie dzień urodzenia 17 maja);
Archiwum AWF Katowice.
*1972 Monachium: bramkarz drużyny piłkarskiej, która w grupie elim. (4 druż.)
pokonała Kolumbię 5:1, Ghanę 4:0 i NRD 2:1, zajmując 1 m. w grupie; w grupie
półfin. (4 druż.) zremisowała z Danią 1:1 oraz zwyciężyła ZSRR 2:1 i Maroko
5:0, zajmując 1 m. w grupie; w meczu finałowym wygrała z Węgrami 2:1 (0:1),
zdobywając złoty medal. Wystąpił we wszystkich spotkaniach. Skład drużyny zob. -
Anczok Zygmunt.

[ballest]

byl richtig dobry, trzeba przyznac, ale drugim bramkorzym bou Gomola.

[dede99]

ballest napisał

> byl richtig dobry, trzeba przyznac, ale drugim bramkorzym bou Gomola.

Kaczmarczyk grol w latach 50 w Gorniku a Gomola w 70.

www.gornikzabrze.pl/index3.php?idstr=36

[dede99]

www.gornikzabrze.pl/index3.php?idstr=40

[olandi1]

Redakcja katowickiego "Sportu" uznała, że w historii Górnika było zbyt wielu
wybitnych zawodników i ułożyła drużyny pięciu dekad. Oto one:
Lata 50.
Kaczmarczyk (Machnik) - Franosz, Floreński, Hajduk - Gawlik (Wiśniowski),
Fojcik, Olejnik - Lentner, Jankowski, Pol, Kowal
Lata 60.
Kostka - Słomiany (Olszówka), Floreński, Oślizło, Kuchta - Kowalski, Szołtysik,
Pol, Wilczek - Lubański, Musiałek (Skowronek)
Lata 70.
Gomola - Anczok, Wieczorek, Gorgoń, Latocha - Olek, Deja (Kurzeja), J.Wilim,
Szaryński - Banaś (Gzil), Szarmach
Lata 80.
Wandzik - Gunia, Matysik, Dankowski, Kostrzewa - Majka (Rzepka), Iwan,
Komornicki, Urban - Pałasz, Cyroń (Zgutczyński)
Lata 90.
Bęben (Bledzewski) - Grembocki, Wałdoch, Jegor, Lekki - R.Warzycha, Brzęczek,
Koseła (R. Staniek), Hajto - Kuźba, Bałuszyński.

[olandi1]

Dlatego tyż Kaczmarczyka niy moga pamiyntać, boch był za mały :))

[ballest]

Andy, ale jou pamientom jeszcze Kaczmarczyka, Kowola, Jany i ich Trenera
Steinera, miou takou czerwonou guowa i tylko z niymi po niemecku godou, choc
som Wyngrym bou.

[dede99]

Pamiyntosz tyn mecz jak z Rudnym 7:3wygrali?
Niywiym ale wkerym to bylo roku.

[ballest]

Ja, jou bou na tym meczu, to bylo chyba w 1959 roku!
Uoni prawie w Slawiencicach byli.

[ballest]

Twoj uojciec tysz tam kosiou ;)

[dede99]

Ja, te zdjyncie jest w doma na honorowym miejscu.