ale chwolba

11.04.09, 10:22
Lepi niech se przypomni, co uon po wojnioe nazbrojou, tak richtig to by musiou
dozywocie dostac!
meinefilmwelt.t-online.de/articles/brillante-verfilmung-eines-bewegten-lebens-102531
    • szwager_z_laband Re: ale chwolba 11.04.09, 13:08
      podpowiydz nom
      • seppel Re: ale chwolba 11.04.09, 16:01
        ...uon(Marceli) nic pedziec niy moge bo pszisiyngou ale cos robic musiou jak ordery dostowou
        • szwager_z_laband Re: ale chwolba 11.04.09, 16:07
          a mie dziwi ino jak onymu niyma ganba tak cyganic - bo godac pou
          prowdy to je tysz cyganiynie.

          abo?
          • szwager_z_laband ps 11.04.09, 16:15
            do pszipomniynia:


            "Dreck am Krummstab des Literaturpapstes
            Reich-Ranicki in Diensten rotpolnischer Verbrecher



            Jahrzehntelang unter strengem Verschluss gehalten, stehen neuerdings
            im
            Warschauer Institut des Nationalen Gedenkens polnische
            Geheimdienstunterlagen
            der Forschung zur Verfügung. Dort ist nun die 109 Seiten starke
            Geheimdienstakte von Marcel Reich-Ranicki aufgetaucht. Aus ihr
            ergibt sich:

            Geheimakte "Reich" alias "Ranicki"
            Er trat 1944 (damals firmierte er, 24 Jahre alt, noch unter "Marceli
            Reich")
            in die Dienste des polnischen Ministeriums für öffentliche
            Sicherheit (MBP)
            ein. Das war die Kommandozentrale des Gestapo- bzw. Stasi- bzw. KGB-
            ähnlichen
            Geheimdienstes des kommunistisch kommandierten Regimes. Stalin hatte
            es am
            21. Juli jenen Jahres auf polnischem Gebiet gründen lassen, welches
            der
            Wehrmacht von der Roten Armee bereits entrissen worden war.
            Er leitete Anfang 1945 eine MBP-"Operationsgruppe" im
            oberschlesischen
            Kattowitz. Zu jener Zeit wütete in Oberschlesien mörderischer Terror
            gegen
            die Deutschen. Sie wurden schließlich in Konzentrationslager
            gesperrt,
            darunter auch KZ des Auschwitz-Komplexes wie etwa Schwientochlowitz,
            unsäglich gemartert und massenhaft umgebracht. Mitverantwortlich für
            die
            Menschheitsverbrechen war das Ministerium für öffentliche
            Sicherheit.
            Er war im Geheimdienst auch für Postzensur zuständig, wurde als
            Instrukteur
            geführt, stieg zum Hauptmann auf und erhielt Auszeichnungen.
            1948/49 (inzwischen nannte er sich "Ranicki") wurde er für
            zuverlässig und
            erprobt genug erachtet, dass man ihn als Konsul und Leiter der
            dortigen
            Sektion der Auslandsspionage nach London entsandte. Die britische
            Hauptstadt
            war das wichtigste Zentrum der polnischen Emigration (rechte
            Nationalisten,
            bürgerliche Demokraten, antikommunistische Sozialisten). Diese
            Kreise wollte
            das Stalinisten-Regime auskundschaften und infiltrieren. Die
            kommunistischen
            Herrscher in Warschau ließen Emigranten unter falschen
            Versprechungen in die
            Heimat zurücklocken, wo sie ins Räderwerk der "Säuberungen" gerieten
            und
            hingerichtet wurden.
            In der Beurteilung des "Reich" bzw. "Ranicki" durch die Vorgesetzten
            hieß es,
            er sei "gut in der operativen Arbeit, vernarrt in den Geheimdienst",
            erweise
            sich als "ergeben, politisch zuverlässig, bewährt", verfüge
            über "große
            gesellschaftliche Kontakte in Parteikreisen" und seine Karriere
            gebe "Anlass
            zu großen Hoffnungen". Negativ fielen auf: "Arroganz, Opportunismus
            und
            intelligenzlerhafte Manieren".
            1950 endeten Reich-Ranickis Umtriebe als Geheimdienstoffizier und
            kommunistischer Parteigenosse. Weil der Führung seine Rolle im
            Warschauer
            Ghetto zur deutschen Besatzerzeit (Mitarbeiter der Ghetto-
            Verwaltung) durch
            Nachforschungen suspekt erschienen war und weil er sich für seinen
            Schwager,
            der unter "Trotzkismus"-Verdacht stand, um ein Visum bemüht hatte.
            Hartnäckig hat sich "Reich" alias "Ranicki" alias "Reich-Ranicki" um
            Rückkehr
            in den Schoß der polnischen Kommunisten bemüht. Gemäß Akte ist er
            1957 dann
            auch wieder Mitglied der Partei geworden.

            "Als Jude keine Rechenschaft schuldig!"
            Als Publizist in Rotpolen besang Reich-Ranicki "Stalins geniale
            Worte" und
            machte die bundesdeutsche Nachkriegsliteratur nieder. 1958 dann
            konnte er,
            was wahrlich nicht jedem vergönnt war, in den feindlichen Westen
            gehen. Er
            segnete Deutschland mit seiner Existenz. Zum dritten Mal übrigens:
            Im
            Kindesalter war er mit den Eltern hergekommen, nachdem der Vater als
            Kaufmann
            in Polen Pleite gegangen war, 1946 hatte er in Berlin der polnischen
            Militärdelegation angehört.
            In der Bundesrepublik konnte Reich-Ranicki rasch als
            Senkrechtstarter in der
            etablierten Intellektuellen-Szene reüssieren. Und zu einem
            Hauptmatador der
            Vergangenheitsbewältigung werden (in Bezug auf den
            Nationalsozialismus, nicht
            allerdings in eigener stalinistischer Sache). Sowie als Einpeitscher
            gegen
            rechts in Erscheinung treten ("Verbot der National-Zeitung!").

            Den polnischen Geheimdienstunterlagen ist zu entnehmen, dass die
            Akte des
            Reich-Ranicki noch mehrmals nach seiner Übersiedlung in die
            Bundesrepublik "in Gebrauch gewesen" sei. Zu welchem Zwecke, harrt
            noch der
            Aufklärung. 40 Jahre schon hier, erklärte Reich-Ranicki jedenfalls
            1998 auf
            die Frage, bei welcher Gelegenheit er Stolz empfinde, Deutscher zu
            sein: "Die
            Frage unterstellt, dass ich, erstens, ein Deutscher bin und zweitens
            deshalb
            noch Stolz empfinde. Beides trifft nicht zu."
            Als 1994 erste Nachrichten über sein Treiben als rotpolnischer
            Geheimdienstoffizier durchsickerten, rief der Literaturpapst hoch
            errötet vor
            Empörung aus: "Warum sollte ich als Jude der deutschen
            Öffentlichkeit
            Rechenschaft schuldig sein?" Seine Solidarisierungs-Seilschaft in
            Politik und
            Medien erklärte kritisches Hinterfragen zur "antisemitischen
            Kampagne".

            Neuer Rrrrrroman (ge)fällig?

            Die "Neue Zürcher" schreibt nun zu den neuen Aufdeckungen: "In
            seiner
            Autobiographie, aber auch in einem Gespräch zu den jüngsten
            Enthüllungen tut
            Reich-Ranicki das Ganze auf der Basis einer erstaunlichen
            Vergesslichkeit als
            lächerliche Episode ab. Bleibt die Frage, warum er sich in den
            Reihen des
            Geheimdienstes so wohl fühlte." Das Schweizer Blatt analysiert, er
            würde "in
            fragwürdiger Weise dazu neigen, seine Rolle zu verharmlosen."
            Für den polnischen Historiker Wlodzimierz Borodziej ist es indes
            nunmehr
            erwiesen, dass Reich-Ranicki in der Hierarchie des rotpolnischen
            Geheimdienstes "relativ hoch gestanden" habe. Auch sein polnischer
            Kollege
            Andrzej Paczkowski ist jetzt überzeugt davon, dass Reich-
            Ranicki "innerhalb
            des Sicherheitsministeriums eine wichtige Rolle spielte".
            Bleibt nur noch die Anfrage bei einem bekannten deutschen
            Schriftsteller: Wie
            wär's mit einem neuen Roman, Herr Walser? Titelvorschlag: "Leben
            eines
            rrroten Spitzels"."
          • seppel Re: ale chwolba 11.04.09, 16:33
            Natürlich ze ja
            ale som grupy kerym wolno wiyncy nizli innym grupom...
            • ballest Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 20:06
              "die Frage, bei welcher Gelegenheit er Stolz empfinde, Deutscher zu
              sein: "Die
              Frage unterstellt, dass ich, erstens, ein Deutscher bin und zweitens
              deshalb
              noch Stolz empfinde. Beides trifft nicht zu."
              Als 1994 erste Nachrichten über sein Treiben als rotpolnischer
              Geheimdienstoffizier durchsickerten, rief der Literaturpapst hoch
              errötet vor
              Empörung aus: "Warum sollte ich als Jude der deutschen
              Öffentlichkeit
              Rechenschaft schuldig sein?" Seine Solidarisierungs-Seilschaft in
              Politik und
              Medien erklärte kritisches Hinterfragen zur "antisemitischen
              Kampagne". "

              To godou wszystko!
              • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 20:14
                tysz mysla ze "bez komyntarza" godo za tela.
                • bratjakuba Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 21:13
                  Połprowda jest gorszo od nejwiynkszego cygaństwa.
                  A tyn jeszcze robi z tego cnota.
                  A kaj jest ta wrazliwo, nimiecko opinia publiczno?

                  Armes Deutschland,da du hast solch Autoritaeten
                  die dich ohrfeigen und es noch oeffentlich rechtfertigen.
                  • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 21:15
                    wiysz co je najgorsze?

                    ze za same wypowiedzynie tego zaro zes je na czornyj liscie.
                    • bratjakuba Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 21:24
                      Jo to już godoł pora lot tymu,jak go we lektyce
                      i pod baldachimym nosiyli.
                      • ballest Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 11.04.09, 21:32
                        Bracie to mi sie podobou:
                        "Połprowda jest gorszo od nejwiynkszego cygaństwa."
                        Co do Twoich pytan, to uech Ci juz pedziou fto w Niymcach a za niedlugo w caly
                        Europie SWIENTYMI Krowami je !
                        • seppel Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 12.04.09, 10:56
                          ...myslam ze Sam mouo sie wiy o jego przeszuosci
                          muodych niy interesuje a starych czimje sie za "pysk"
                          ale som fakt ze uo nim film srobiyli
                          -czamu i po co ?
                          • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 12.04.09, 11:06
                            z cauym szacunkym do Zydow ale musza to pedziec --
                            • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 10:06
                              ze polskyj prasy:

                              Numer 232 [16.10.2006] zobacz cały numer
                              Przegląd prasy
                              „ŻYCIE WARSZAWY”: Reich-Ranicki i fałszywy życiorys
                              Ubeckie archiwa zawierają skarby – przede wszystkim o własnych
                              funkcjonariuszach. Kruszy się kolejny mit „moralnego autorytetu” –
                              niemiecko-żydowskiego krytyka literackiego, Marcelego Reich-
                              Ranickiego. Kulisy jego tajnego życiorysu ujawnia Piotr Gontarczyk
                              na łamach „ŻW” (z 13 października 2006 r.):

                              Kilka lat temu ukazały się w Polsce wspomnienia Marcelego Reicha-
                              Ranickiego. W naszym kraju mniej znany, w Niemczech Reich należy do
                              grupy czołowych krytyków literackich i recenzentów życia
                              kulturalnego. Znaczna część jego wspomnień dotyczy spraw związanych
                              z Polską. Fragmenty te zasługują tylko na jedno miano: fałszerstwa
                              historycznego. [...]
                              Po wstąpieniu do komunistycznego wojska rozpoczął służbę w Zarządzie
                              Polityczno-Wychowawczym WP. Stamtąd trafił do Głównego Urzędu
                              Cenzury. W opublikowanych po latach wspomnieniach pisał: „po kilku
                              dniach zatrudnieni w cenzurze musieli podpisywać oświadczenie, że
                              wszystko, co wiąże się ze służbą, zachowają w tajemnicy. Było to
                              postępowanie rutynowe, bez jakiegokolwiek znaczenia. Dopiero jednak
                              z tego formularza odbitego na hektografie mogłem wywnioskować, że
                              dostałem się do jednostki, która (…) podlegała kontroli Ministerstwa
                              Bezpieczeństwa Publicznego”.
                              Powyższy fragment jest typowym przykładem przeinaczeń zawartych w
                              cytowanych wspomnieniach. Cenzura nie była bowiem „kontrolowana”
                              przez komunistyczną bezpiekę, tylko była jej częścią składową. Reich-
                              Ranicki doskonale o tym wiedział od pierwszych dni swojej służby. 24
                              października 1944 r. własnoręcznie wypełnił „Kwestionariusz
                              współpracowników Resortu Bezpieczeństwa Publicznego”. Złożył też
                              podanie o przyjęcie do bezpieki. Także wiele innych dokumentów
                              podpisanych ręką Ranickiego nie pozostawia wątpliwości, że miał on
                              pełną wiedzę, że jest funkcjonariuszem UB. W bezpiece służyła też
                              jego żona. [...]
                              W grudniu 1945 r. Marceli Reich-Ranicki rozpoczął pracę w polskim
                              Biurze Rewindykacji i Odszkodowań w Berlinie. Biuro miało zajmować
                              się odzyskiwaniem dobytku zrabowanego przez Niemców w Polsce: od
                              dzieł sztuki do maszyn i urządzeń technicznych. Praca ta była jednak
                              tylko przykrywką dla prawdziwych działań Reicha. Po latach
                              napisał: „w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (…) słyszał o
                              mnie pewien major. Interesował się mną mianowicie w imieniu
                              instytucji, w której pracował – w polskim wywiadzie (…) w armii
                              poszukiwano ludzi, jeżeli to możliwe młodych i wykształconych,
                              którzy znają języki obce i którzy o zagranicy, zwłaszcza o
                              Niemczech, mieli niejakie pojęcie.”
                              Marceli Reich nie został więc wyrzucony z Ministerstwa
                              Bezpieczeństwa Publicznego, tylko skierowany do tajnej pracy na
                              terenie Niemiec. Potwierdzają to dokumenty zachowane w jego teczce
                              osobowej. Wynika z nich, że Reich został współpracownikiem Wydziału
                              2. (samodzielnego) MBP, czyli komunistycznego wywiadu. Jednostką tą
                              kierował wspomniany przez Reicha major, a potem pułkownik Juliusz
                              Burgin – stary komunista i wytrawny agent NKWD. [...]
                              Po przyjeździe z Berlina w kwietniu 1946 roku Reich już oficjalnie
                              rozpoczął służbę w centrali komunistycznego wywiadu. Systematycznie
                              wspinał się na kolejne szczeble kariery. W lipcu 1946 roku dostał
                              awans na porucznika; za wybitne osiągnięcia dostał też Złoty i
                              Srebrny Krzyż Zasługi. Mimo znanych już przywar charakteru za pracę
                              operacyjną Reich otrzymywał od swoich przełożonych dobre oceny.
                              Jeden z nich pisał w lutym 1948 r.: „politycznie pewny i stały. Duże
                              zdolności pracy z agenturą, znajomość psychiki agenta. Wykazuje dużo
                              inicjatywy w pracy. (…) Obowiązkowy, ale niezbyt pracowity.
                              Lotnością umysłu nadrabia luki w systematyczności”.
                              W styczniu 1949 r. Reich dostał awans na kapitana. Niedługo potem
                              szef Departamentu VII MBP (wywiadu) gen. Wacław Komar wystąpił o
                              zwolnienie Reicha z pełnionego stanowiska i udzielenie
                              bezterminowego urlopu. Nawet laik wiedział, że to wstęp do kolejnej
                              misji za granicą.
                              Niemal cały rok 1949 Reich (zmienił wówczas nazwisko na Ranicki) był
                              zastępcą konsula, a potem konsulem komunistycznej Polski w Londynie.
                              Była to jednak tylko oficjalna funkcja. Pracował tam dla
                              Departamentu VIII MBP (wywiadu). [...] był on rezydentem wywiadu
                              komunistycznego (pseudonim Albin) i prowadził w Londynie bardzo
                              aktywną działalność operacyjną. Jej ostrze było wymierzone w polskie
                              środowiska niepodległościowe. Jedną z osób”, z którymi
                              pracował „Albin” w Anglii, był agent UB o pseudonimie „Bliźni.
                              Zwerbowany jeszcze w Polsce, został wysłany do Londynu w celu
                              założenia siatki wywiadowczej pracującej w środowisku polskiej
                              emigracji. „Albin” podjął go na kontakt wiosną 1949 r.; dawał
                              zadania, przyjmował od niego raporty i wręczał pieniądze na
                              działalność operacyjną. Postać „Bliźniego” wydaje się nie mniej
                              ciekawa niż losy samego Reicha-Ranickiego. Pod tym pseudonimem w
                              Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego ukrywano jednego z
                              najbliższych współpracowników Bolesława Piaseckiego, który zrobił
                              wielką karierę w PRL. Ryszard Reiff – bo o nim tutaj mowa – został
                              potem członkiem komunistycznej Rady Państwa. [...]
                              Dziś Reich-Ranicki twierdzi, że w Londynie nie prowadził żadnej
                              działalności wywiadowczej, nie pracował z agenturą, a tylko
                              recenzował raporty wysyłane przez innych do Warszawy. Dokumenty IPN
                              jednoznacznie dowodzą, że to nieprawda. A rola, jaką „Albin” odegrał
                              w sprawie pisarza Stanisława Cata-Mackiewicza, stawia go w wyjątkowo
                              nieciekawym świetle. [...]
                              Po powrocie do kraju Reich służył w bezpiece ledwie około miesiąca.
                              Zwolniono go w styczniu 1950 roku na rozkaz ministra bezpieczeństwa
                              publicznego Stanisława Radkiewicza. Swoje odejście z UB Reich
                              przedstawił we wspomnieniach jako niemal bohaterską epopeję. [...]
                              Zachowane dokumenty archiwalne jak zwykle przedstawiają sprawę
                              inaczej.
                              Osoba Reicha-Ranickiego już wcześniej budziła liczne wątpliwości.
                              Oprócz cech osobowościowych – w opiniach służbowych przedstawiano go
                              jako zarozumiałego megalomana – za niejasną lub wręcz kompromitującą
                              uznawano jego przeszłość. Rzekoma działalność w Komunistycznej
                              Partii Niemiec i wydawanie „Rothe Fahne” wspólnie ze szwagrem
                              Gerhardem Behme, którymi Reich chwalił się w życiorysie z 1944 r.,
                              okazały się mistyfikacją. Co więcej, z ustaleń bezpieki wynikało, że
                              związki Behmego z partią komunistyczną nie były zbyt silne, a on sam
                              był „podejrzanym” trockistą.
                              Wątpliwości budziły też różne wersje wydarzeń, jakie w swoich
                              życiorysach przedstawiał Reich na temat swoich kontaktów z KPD, a
                              także okoliczności wydostania się z getta. Raz pisał, że uciekł z
                              transportu do Treblinki, w innych kwestionariuszach opisywał ten
                              fakt zupełnie inaczej. Funkcjonariusze UB po prostu nie byli w
                              stanie ocenić, która wersja jego życiorysu jest prawdziwa, a kiedy
                              Reich konfabuluje. Ale za szczególnie kompromitujące i
                              dyskwalifikujące jako funkcjonariusza MSW uważano służbę w
                              Judenracie. Mimo że Reich nie pełnił tam żadnego eksponowanego
                              stanowiska, sam fakt pracy w tej instytucji traktowano jako
                              kolaborację z hitlerowcami. [...]
                              Dokumentów wytworzonych po 1950 r. jest w teczce Reicha stosunkowo
                              niewiele. Wynika z nich, że wspomniany wyjechał z Polski w 1958
                              roku. Jedną z ostatnich osób, z którymi spotkał się w Warszawie, był
                              pisarz Günter Grass. Niestety, ani jednego, ani drugiego nikt nie
                              inwigilował, toteż nie zachowały się z tego spotkania żadne
                              fotografie. Zapewne stanowiłyby one ciekawą dokumentację życia
                              społecznego: wielki krytyk literacki i wielki pisarz, były
                              funkcjonariusz UB i były żołnierz
                              • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 10:15
                                koncowka skuli cufalu podom ekstra, ale to i dobrze - bo niy uwarzom
                                coby Grass bou abo konsek podobny do Reich'a ...


                                "Zapewne stanowiłyby one ciekawą dokumentację życia społecznego:
                                wielki krytyk literacki i wielki pisarz, były funkcjonariusz UB i
                                były żołnierz Waffen SS na spotkaniu w kraju tak doświadczonym przez
                                nazizm i komunizm. Obaj, i Grass, i Reich, często i w podobnym duchu
                                i ostrej formie wypowiadający się w kwestiach filozoficznych i
                                moralnych. Obaj równie rzetelni w sprawie własnej przeszłości.

                                ***
                                Początkiem wielkiej kariery literackiej Ranickiego i Grassa może być
                                owo spotkanie w Warszawie w 1958 roku. Zapewne porozmawiali sobie
                                jak SS-man z UB-ekiem.
                                (opr. zel)"

                                • ramon6 Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 11:39
                                  Ciekawou parki: Reich - Grass, Fischer - Cohn usw.
                                  • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 11:45
                                    Zyd, Kaszeb, Madziar i Francuz -
                                    • bratjakuba Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 12:03
                                      Ihr liebt Multi-Kulti,da habt Ihr es.

                                      A poważnie.G.Grass i M.Reich-Ranicki musieli downo o sobie mocka
                                      wiedzieć.G.Grass był jedynym pisarzym(niemieckim),kiery sie obstoł
                                      przed krytykom Ranickiego.Inksi niegdyś sławni polegli jak sie nie poddali dyktatowi "Literaturpapsta".A polegoł tyn dyktat na zobowionzaniu do wiernopoddańczych wypowiedziach na jego temat.
                                      Na świadczeniach w naturze przez debiutujonce pisarki i nie wykluczone,że i na świadczeniach pieniężnych.
                                      Dopiero teraz G.Grass pisze co tak na prowda myśli o Ranickim
                                      ale jest to eno to co prawie wszyjcy nie zmanipulowani przez media
                                      wiedzieli od downa.

                                      Grass hat noch ein anderes Thema, das er seinem Kollegen gerne unterschieben würde: den schlechten Zustand der deutschen Literaturkritik. "Und Marcel Reich-Ranicki ist dafür mitverantwortlich. Er hat die Trivialisierung der Kritik herbeigeführt. Meine Vorwürfe haben nichts damit zu tun, dass er Jude ist. Er ist ein schwacher Literaturkritiker." Hört, hört! Wäre Reich-Ranickis These richtig, wonach ein Autor über einen Kritiker stets in derselben Tonart spricht wie dieser über dessen letztes Buch - Grass müsste Reich-Ranicki rühmen und preisen, denn seine Novelle "Im Krebsgang" hatte das Gefallen des Literaturpapstes gefunden.

                                      Tu wiyncy na tyn temat dlo zainteresowanych.

                                      www.welt.de/print-welt/article398668/Marcel_Reich_Ranicki_ist_dafuer_mitverantwortlich.html
                                      • szwager_z_laband Re: ale chwolba, albo Swientou KROWA! 13.04.09, 12:31
                                        no ja, ponoc pora "szkryflorzy" juz go literacko zabiouo;)

                                        www.hausarbeiten.de/faecher/vorschau/120569.html
    • szwager_z_laband Re: ale chwolba 15.04.09, 21:05
      gynau tera leci na ARD
      • ramon6 Re: ale chwolba 15.04.09, 21:10
        po rous piyrszy by mie szlag przed telewizorym trefiou.
        Na szczynscie jeszcze zech gibko telewizor zagajsiou.
        Wto mou takou macht, zeby zmiynic program s dnia na dziyn?
        • szwager_z_laband cynzura 15.04.09, 21:12
      • seppel Re: ale chwolba 15.04.09, 21:11
        Typisch
        leciou Arte,leci ARD bydzie tak kronzou przes pora tydni
        alle Dritte odwiedzi
        bo to pszeca taaaki piykny film;)
        • szwager_z_laband Re: ale chwolba 15.04.09, 21:15
          w takyj "nadarymnyj" TV - abo jak on to mianowou ...(?)
          • ramon6 Re: ale chwolba 15.04.09, 21:23
            jou je ciekouw co za hymny byndom juzajs we faz spiywac.
            We jakym szynkniyntym kraju my sie tukej znoudli?
            • szwager_z_laband Re: ale chwolba 15.04.09, 21:28
              a jo sie zastanawiom kery sie odwazy to tam szkryfnonc i jake psy
              bydom na nim juzas wiyszac(chociosz niy ze tymi "psami" to juz sie
              moga domyslic ...)
              • ballest Re: ale chwolba 16.04.09, 14:37
                widzicie fto w Niymcach rzondzi, tkzw. Swiete Krowy!
                Przyklad Demjanjuka jest tu na miejscu, do tego wypowiedz sznuflorza
                Marihuany podanou we wszystkich gazetach jest cyganstwem, bo
                Demjanjuk siedziou w Israelu uot 1986 roku do 1993 roku, kaj go na
                smierc skazano, ale go uniewinniono, bo nie mou ani blizny na Gymbie
                ani na plecach, ale Knobi i Kurwio-Sznuflorz dali nagonka robiom!
                Tu se chodzi tylko, zeby Niemcy dali puaciouy i zeby zodyn niemiecki
                uosiouek nie zapomniou, ze uoni som jedynym skrzywdzonym narodym na
                Swiecie!
                - a za co ich skrzywddzono? - przeca uoni yno dobro na Swiecie
                siejom!!!!
Pełna wersja