Gość: ceo
IP: *.chello.pl
23.11.09, 18:29
witam
mam 26 lat. juz od dłuzszego czasu (od czasu szkoły sredniej)
próbuje poznac jakas dziewczyne. Trudniej badz łatwiej udawało mi
sie poznawac i nawiazywac znajomosci z dziewczynami w rózny sposób.
Jednakże przez ten cały okres ok 6 lat jakos nieudało mi ie zbudowac
trwałej relacji z jakas dziewczyną. Moje zwiazki z dziewczynami
trwały tylko po kilka miesiecy. Rozpadały sie z róznych powodów- a
to róznica chrakterów, a to róznica oczekiwan lub zbyt duza
ingerencja przyszlych tesciów.. niebede sie rozpisywal o tym bo
nieoto mi chodzi...
jakis czas temu poznałem młoda 18nasto letnia dziewczynę...jest
bardzo inteligetna, ułozona, spokojna..spotykam sie z nią.
boje sie przyszłsoci, tego co bedzie dalej... boje sie reakcji
otoczenia, rodziców, boje sie tego ze dla moich znajomych ona bedzie
zamłoda a ja dla jej znajomych zastary, wkoncu dzieli nas 8 lat, ja
skonczyłem studia, pracuje a ona jest w klasie maturalnej...
dodam tez ze jakos inaczej układa sie z najomosc z nią, to neiejst
dziewczyna z która czas mzona spedzic w klubie, dyskotece, w kinie,
dziwczyna która lubi tipsy i solarium...bardziej ejsli spotkanie to
wyjscie do teatru, porozmawiac o sztuce. kulturze, literaturze...
boje sie rózniez tego ze pomomi młodego wieku jest to dziewczyna
bardzo dojzała, a pomimo swojego wieku brak dojzałsoci emocjonalnej
do tworzenia zwiazku itd...ona chciała by dobrze napisac mature i
studiawac, co zajmie kilka lat, a ja chciałbym niebawem emic swoja
rodzine tak jak maja juz moi koledzy i kolezanki.. boje sie tego ze
po jakism czasie moge załowac ze zmarnowałem czas zadajc sie z
małotą, jednakże niechce tez po jakism czasie załwoac ze mogłęm
spróbowac czegos innego i byłbym szcesliwy a tak to wciaz szukam
jakiej sensownej partnerki do zycia...
