niesymetryczność doznań

[hedonista.oswiecony]

niesymetryczność we współczesnym świecie przybiera rozmiary zatrważające. ona
sama to pikuś, problem z jej nieuświadomioną percepcją. Grzesiek kupił nowy
samochód, Jola była w Nowej Zelandii, Tomek kupił duże i fajne mieszkanie,
Magda kupiła sobie super ciuchy, Konrad awansował.... A Ty? Ty jesteś jeden i
niemożliwe, aby przytrafiły Ci się wszystkie te rzeczy na raz, ale czasem bez
uświadomienia sobie traktujemy całą tę liczną grupę znajomych jako jedną
osobę i wpadamy w smutek, że ja mam mniej... Ale naprawdę mam mniej?
ukłony
ed

[zettrzy]

a ja podejrzewam ze sie podkochuje w nowym kierowniku projektu i kto ma gorzej?

[aga_78]

> niesymetryczność we współczesnym świecie przybiera rozmiary zatrważające.

już sama twarz człowieka jest niesymetryczna :)
a co do sedna twojej wypowiedzi - ludzie często (świadomie lub podświadomie)
porównują się do innych. mi też się to zdarza. Ale najważniejsze w tym
porównaniu to logiczne myślenie i chyba przede wszytskim docenianie tego, co
sie ma i staranie się, aby osiągnąc "więcej" :) Wtedy, w ogólnym rozrachunku
wychodzi na to, że wcale nie mamy mniej :) Co z tego, że przykładowa Iksińska
ma jacht, a Ygrekowska odrzutowiec, skoro są np. samotne. Kto wtedy ma więcej,
a kto mnie? :) One czy pani Zet, która nie może pozwolić sobie na takie
luksusy, ale za to ma np. kochającą się rodzinę

[wietka]

wydaje mi się,ze nie mozna porównywac zasobów materialnych z uczuciami,
emocjami. Jacht i kochający mąz to zupełnie inne sprawy.
A najlepiej mieć, oczywiści i to, i to :)

[aga_78]

a mi się wydaje, że jednak można w jakiś tam dziwny sposób porównać. bo jeśli
weźmie się pod uwagę jedynie rzeczy materialne, to oczywiście średnio
zarabiająca osoba (ta od kochającej się rodziny) wypada kiepsko w porównaniu z
Iksińską, która ma jacht i sto innych cennych przedmiotów. ale która z tych
osób ma mniej, która ma gorzej? ta osoba z rodziną ciesząca sie tym co ma,
będąca szczęśliwą, uśmiechniętą osobą, spędzająca wakacje na działce w mieście,
czy Iksińska - płacząca co noc w poduszkę z samotnosci? tu mniej ma i gorzej
wypada iksińska (tak mi się wydaje).
oczywiście pomijam skrajne przypadki - bogacz i bezdomny. tu wątpliwości raczej
nie mam, że więcej ma krezus, bo bezdomna osoba do szczęsliwych raczej nie
należy.
zgadzam się w 1000%-najlepiej mieć i to i to :))

ale mam przemyślenia przed meczem :))

[zettrzy]

obawiam sie ze Iksinska z jachtem nie ma szansy na plakanie w poduszke,
zwlaszcza z samotnosci, bo ludzie dobrze ustawieni materialnie przyciagaja
tlumy rozmaitych "obwieszaczy"
fakt ze obwieszacze maja czesto motywy materialne - pokazac sie z kims,
przeplynac tym jachtem w formie goscia, moze zalatwic cos dla siebie czy
kochajacej rodziny, ale to nie zmienia sprawy ze Iksinska jest bez przerwy
otoczona ludzmi i byc moze nawet ma ich dosyc; a kazdego kandydata na meza po
cichu podejrzewa tez o motywy materialne, wiec woli sie nie wiazac

casus Grety Garbo - dlaczego wybrala samotnosc, spedziwszy cala mlodosc na
robieniu majatku? wydaje mi sie ze przeceniamy znaczenie "kochajacej rodziny",
ktora w koncu jest wielu ludziom po prostu potrzebna aby przetrwac ekonomicznie

ekonomiczna spojnosc rodziny

[hedonista.oswiecony]

hej, poruszylas Zettrzy b. wazne zagadnienie, z reguly niedoceniane. Tak to
jest, ze przeceniamy znaczenie norm i wartosci jesli chodzi o ich wplyw na
nasze zycie, pewnie jest nam to pomocne w zachowaniu dobrego samopoczucia...
ale zgadzam sie, ze obecna fala rozwodow, nad ktora tak rece lamia niektorzy to
wlasnie skutek ekonomicznej niezaleznosci ludzi, to jest ta przyczyna, ze
ludzie nie muszac sie meczyc wybieraja rozwod i staraja sie ulozyc swoje zycie
na nowo i ja akurat postrzegam to jako postep i rozwoj, a nie upadek moralny.
Warunki zycia pomagaja nam zyc blizej wlasnych potrzeb i coraz czesciej to
czynimy. Czy nie rosnie nam z tego spoleczenstwo egoistow? Moze tak, ale jesli
jestesmy dzieki temu bardziej zadowoloni, jesli przyrasta ilosc ludzi, ktorzy
lubia swoje zycie.... nie wiem jak jest, ale smiem twierdzic, ze tak byc moze.
uklony
ed

[wietka]

Mieć czy być?
oto jest pytanie...
dla idealistów - mieć, dla realistów - być, a dla zwykłych śmiertelników -
wszystkiego po trochu...
Powtarzam: złoty środek najlepszy :)

[hedonista.oswiecony]

przychylam się, że trudno być jak się nic nie ma... poza tym tutaj też
niesymetryczność na niekorzyść idealistów widzę bo posiadanie wcale nie
przeszkadza byciu
ukłony
ed

[zettrzy]

jakbym sie miala czepiac to bym powiedziala ze rownanie "kochajacej rodziny" z
dobrami materialnymi sprowadza owo kochanie do poziomu materialnego... lub
nadaje dobrom materialnym range uczuciowa
tak czy inaczej, nie sadze ze mozna porownywac uczucia jakie wzbudza w nas
wielkosc konta bankowego z uczuciami spowodowanymi obecnoscia tego kogos
specjalnego, lub owej obecnosci brakiem... ale fakt pozostaje faktem ze ludzie
zasobni materialnie sa bardziej odporni na kleski emocjonalne - jak to pieknie
ujela kiedys Magdalena Samozwaniec, sluzaca ktora opuscil kochanek z rozpaczy
otwiera kurek z gazem bo stracila jedyna wartosc w zyciu, podczas gdy jej pani
w identycznej sytuacji kupuje nowy kapelusz i po 2 godzinach sama sie cieszy ze
ten pacan (co ona w nim widziala?) sam sobie poszedl

a więc jednak

[hedonista.oswiecony]

rozumiem Zet Twoje stanowisko, ale pomimo tego myślę, że ideały, że
człowieczeństwo i innne wznisłe idee, które roszczą sobie pretensje do
regulowania naszego życia są ważne bo nadają kierunek starań, ale zwięrzę w nas
jest dużo silniejsze niż jesteśmy skłonni przyznać... a chyba najmocniej tych
wartości jednak trzymają się raczej ci ubożsi... łatwiej im wtedy o sens życia.
Ludzie lepiej zarabiający jakby ulegali hedonizmowi... a może tylko różne są
tego poziomy?
ukłony
ed

[zettrzy]

a chyba najmocniej tych
> wartości jednak trzymają się raczej ci ubożsi... łatwiej im wtedy o sens
życia.
>

to stwierdzenie idzie pod prad wszystkich ocen moralnosci ubogich, od czasow
najdawniejszych i we wszystkich kulturach - w Polsce "chamy", zauwaz ze termin
poczatkowo oznaczal biedote, na Zachodzie "villains", slowo ktore zrownalo
malorolnych ze zloczyncami, w Chinach czy Indiach tez nie bylo inaczej - biedny
byl zawsze podejrzany o niskie sklonnosci no bo w koncu jak mozna miec wartosci
i co tam jeszcze jak nie ma co jesc?
oczywiscie braki moralne sa obecne w tym samym stopniu w populacji zamoznej i
niezamoznej, tzn. wydaje mi sie ze procentowo udzial ludzi na poziomie oraz
tych do unikania jest w obu grupach mniej wiecej taki sam, ale co innego stan
faktyczny a co innego powszechna percepcja
osobiscie sadze jednak ze na okreslonym poziomie biedy tylko swiety powstrzyma
sie np. przed kradzieza bochenka chleba, z drugiej strony taki poziom biedy nie
jest specjalnie powszechny nawet w tzw. biednych krajach
natomiast hedonista, przewrotnie, bedzie zachowywal normy chocby tylko po to
aby utrzymac przywileje hedonizmu... nic nie jest proste

[hedonista.oswiecony]

co do własnej percepcji to skłaniam się do stronnictwa chamów. Miałem ten
nieprzyjemność wyrastać w średnio przyjemnym środowisku i w obecnym moim
otoczeniu widzę więcej ludzkiej życzliwości, uprzejmości, dbaniu o dobre
samopoczucie innych niż wśród tzw ludu. Może to okrutne, ale takie mam
doświadczenie... ale w części to także ja sam się na to doświadczenie składam.
ukłony
ed

[zettrzy]

nie okrutne, po prostu szczere
jak to poetycko ujal niejaki Karol Marx "byt okresla swiadomosc" i bynajmniej
sie nie mylil

[truten.zenobi]

może to jest troche bardziej skomplikowane...
oceniamy siebie i swoją sytuację życiową z innymi. im ktos bardziej skupia sie
na tych porównaniach tym mniejsza ma radość zycia i tymbardziej skupia sie na
dorównaniu innym a nie na tym co lubi
ale z drugiej strony bycie lebszym od innych, zwycięstwo, budują dobra
samoocenę, tyle ze zawsze sie znajdzie kto ś lepszy

i jeszcze taki drobiazg nawet największe zwycięstwa których sie nie świętuje,
przestają sprawiać przyjemność!!!

[zettrzy]

przyjemnosc takich porownan nie zalezy chyba od ich intensywnosci czy
czestotliwosci tylko wyniku - jak nam wychodzi ze zalegamy to sie zle czujemy;
a jak wynik mowi ze mogloby byc substancjalnie gorzej to robi sie nam tyle
lepiej ze mozemy popasc w samozadowolenie i w efekcie pogorszyc wynik
w sumie, bez takich porownan nie byloby np. sportu, bo przeciez sport to czysty
wynik i porownywanie kto szybciej biega, wyzej skacze, dalej rzuca oszczepem
itp.

[truten.zenobi]

tak tylko czy takie porównania mają sens? zawsze zanjdzie się ktoś szybszy
silniejszy zlepszą techniką, ..... młodszy bogatszy...

trzeba się cieszyć tym co się ma. im wiecej porównujemy sie z innymi (a zwykle
do porównań wybieramy lepszych w danej dziedzinie) tym gorsza nasza samoocena

[izzzunia]

myślę tak sobie,że chyba nie uciekniemy od porównań we współczesnym świecie, w
którym żyjemy i tylko powinniśmy sobie pewne rzeczy uświadamiać i jakoś sobie z
tymi porównaniami radzić. Jest jeszcze jedno - jak patrzymy na innych to nam
się wydaje, że pracę mają np. lepszą, że ich żona jest fajniejsza, a często się
zdarza, że nie znamy całej prawdy, bo to co złe, to się ukrywa. Może ona i dużo
zarabia ale np. ma mobbing w pracy, może i żona na pierwszy rzut oka lepsza,
ale np. zdradza, alkoholizuje się lub jest straszną bałaganiara, jędzą i tylko
przy znajomych udaje słodziudką. Jak sobie to uświadomimy, to nie będziemy tak
pochopnie myśleć, że "inni" mają lepiej tylko się weźmiemy za swoje życie, żeby
było tak dobrze jak tylko potrafimy i chcemy to zrobić.

[zapadnia]

Mój 14letni syn właśnie wrócił z miasteczka, dokąd pojechał na rowerze po drobne
zakupy. Opowiedział mi przed chwilą - w przelocie między łazienką i kuchnią, bo
zaraz leci pomagać ojcu na budowie i odwieżć złom do skupu - że spotkał kolegę,
który rok temu wyjechał do Hiszpanii z rodzicami. Chłopak wyrósł i... przesiadł
się wraz z ojcem z malucha do pięknego, wielkiego, luksusowego samochodu. Mój
nastolatek nie poznał go, ale zwrócił uwagę na hiszpańską rejestrację auta.

Oboje uśmiechnęlismy się. To przyjemne, że kolega jest teraz wysokim opalonym
młodzieńcem i przyjechał z rodzicami do Polski (może odwiedzić babcię?)

[zettrzy]

no wlasnie... 14-latek i juz...
male dzieci tez przeciez maja takie doswiadczenia i porownuja juz w przedszkolu,
tyle ze moze nie samochody ale np. tatusiow i mamusie, kto zbudowal wyzsza wieze
z klockow i kto glosniej ryczal u dentysty... od tego sie naprawde nie ucieknie,
chyba ze ktos ma zaklocony system percepcji

i oczywiscie mozna uzywac tych porownan do stresowania sie, a mozna wprost
przeciwnie konstruktywnie, ale to juz sprawa odbiorcy i jego spojrzenia na swiat

[singer1971]

porównywanie może działać destrukcyjnie, ale jednocześnie potrafi działać
motywująco... czasem pomaga pokonywać własne ograniczenia... wyznaczać nowe
cele, zapładniać wyobraźnię... przykłady hipotetyczne aczkolwiek prawdopodobne:
gdyby mój kolega nie zdecydował się na studia, to i ja bym ich nie rozpoczął...
gdyby x nie wyjechał do Anglii do pracy, to i ja bym się tam nie znalazł i do
dziś żyłbym z zasiłków i sezonowego zbieractwa...
oczywiście mechanizm ten działa na różnych płaszczyzn - nie tylko czysto
materialnych...
powinniśmy chyba rozważnie wybierać obiekt, zjawisko z którym się chcemy
porównywać... jak by nie patrzeć porównanie to integralna (obosieczna) część
życia.

inna sprawa że czasem trudno się ustrzec od mimowolnych dołujących porównań -
zwłaszcza gdy na człowieka przychodzą słabsze dni