paradoks jeżozwierza

[eleni80]

"...paradoks jeżozwierza. Kiedy jeżozwierzowi jest zimno, zbliża się do stada,
ale wtedy kolce innych osobników zaczynają go kłuć i musi się odsunąć. Znów
jest sam i znowu jest mu zimno..."

trochę jestem zbyt zmęczona i niewyspana aby to komentować, ale brzmi ciekawie
to zdanie, nie uważacie?

[asiunia311]

Oczywiście - czasem należy ugłaskać nieco nastroszone kolce, by jakoś żyć z
ludzkim stadem. Ale, mimo wszystko, samotność na krótką metę to dobra rzecz. O
ile ma się do kogo wracać z tych "wypadów" w rejony, gdzie czasem człowiekowi
jest dobrze tylko i wyłącznie ze sobą.

[eleni80]

myślisz, że nie ma takiego człowieka, który by chciał być przez całe życie sam?

[asiunia311]

Zauważ, że pomiędzy byciem samym a samotnością jest ogromna różnica. Można być
samotnym w związku - nierzadkie w końcu zjawisko.

[eleni80]

Owszem jest różnica.
Ale osoba, która jest samotna w związku, skoro odczuwa już ową samotność, co
jest równe temu, że jej doskwiera, nie chce być ani sama, ani samotna.
A z tym jeżozwierzem chodziło chyba o to, że są osoby, które nie potrafią być z
kimś, bo obecność drugiej osoby im doskwiera, ale jednoczesnie co jakiś czas
odczuwają pustkę...
Lepiej już mają Ci, którzy są w 100% przekonani, że chcą być sami. Nie odczuwają
uczucia samotności. Ciekawi mnie czy są tacy ludzie albo czy można się tego
nauczyć.

[asiunia311]

eleni80 napisała:

> Ale osoba, która jest samotna w związku, skoro odczuwa już ową samotność, co
jest równe temu, że jej doskwiera, nie chce być ani sama, ani samotna.

Nie chce? Czy nie potrafi? To też duża różnica - zmierzyć się z czymś w
pojedynkę.

A z tym jeżozwierzem chodziło chyba o to, że są osoby, które nie potrafią być z
kimś, bo obecność drugiej osoby im doskwiera, ale jednoczesnie co jakiś czas
odczuwają pustkę...

Mam wrażenie, że tyczy się to wielu osób. Takich, które są niezdolne do
współżycia w grupach ludzkich, z wielu przyczyn, głowie tkwiących w ich
światopoglądzie i charakterze. Dużo by pisać na ten temat...



> Lepiej już mają Ci, którzy są w 100% przekonani, że chcą być sami. Nie
odczuwają uczucia samotności. Ciekawi mnie czy są tacy ludzie albo czy można
się tego nauczyć.

Czy nie odczuwają? Tego uczucia doświadcza każdy człowiek w pewnym okresie
swego życia. Po prostu Ci ludzie potrafią dobrze czuć się w swoim własnym
towarzystwie, mają szerokie zainteresowania, które pielęgnują, co nie pozwala
im skupiać się zbytnio na sobie, co jest domeną dzisiejszych czasów.

[eleni80]

asiunia311 napisała:


> Nie chce? Czy nie potrafi? To też duża różnica - zmierzyć się z czymś w
> pojedynkę.


Zazwyczaj nie chce dlatego, że nie potrafi
A zresztą kto by chciał być samotny w związku, to chyba najgorsza z możliwych
samotności.

> Mam wrażenie, że tyczy się to wielu osób. Takich, które są niezdolne do
> współżycia w grupach ludzkich, z wielu przyczyn, głowie tkwiących w ich
> światopoglądzie i charakterze. Dużo by pisać na ten temat...

wynikające z doświadczeń z dzieciństwa, młodości, tak, długo by można mówić



> Czy nie odczuwają? Tego uczucia doświadcza każdy człowiek w pewnym okresie
> swego życia. Po prostu Ci ludzie potrafią dobrze czuć się w swoim własnym
> towarzystwie, mają szerokie zainteresowania, które pielęgnują, co nie pozwala
> im skupiać się zbytnio na sobie, co jest domeną dzisiejszych czasów.

najważniejsze to czuć się dobrze we własnym towarzystwie, nie tylko po to, aby
czuć się dobrze będąc samemu, ale wtedy człowiek nawet lepiej dogaduje się z
drugim człowiekiem

Pamiętam z zajęć socjologii zdanie "człowiek jest zwierzęciem stadnym".
A historyjka z jeżozwierzam nasunęła mi skojarzenie, że człowiek co jakiś czas
zostaje pokłuty w tym stadzie i wycofuje się. Po co pcha się znowu do stada,
skoro wie jaki będzie finisz?

[asiunia311]

eleni80 napisała:

>A zresztą kto by chciał być samotny w związku, to chyba najgorsza z możliwych
samotności.

Całkiem sporo osób. Trywializując, można to ująć w ten sposób: "lepsza/y taka/i
baba/chłop niż żadna/en".

> wynikające z doświadczeń z dzieciństwa, młodości, tak, długo by można mówić

Otóż to - szkoda klawisze zdierać na coś takiego.



> najważniejsze to czuć się dobrze we własnym towarzystwie, nie tylko po to, aby
czuć się dobrze będąc samemu, ale wtedy człowiek nawet lepiej dogaduje się z
drugim człowiekiem

No właśnie - to można poradzić wszystkim tym malkontentom, którzy mają
pretensje do świata i innych, ponieważ są sami.



> Pamiętam z zajęć socjologii zdanie "człowiek jest zwierzęciem stadnym".
A historyjka z jeżozwierzam nasunęła mi skojarzenie, że człowiek co jakiś czas
zostaje pokłuty w tym stadzie i wycofuje się. Po co pcha się znowu do stada,
skoro wie jaki będzie finisz?

Po co? Sama sobie odpowiedziałaś na to pytanie - człowiek jest stworzeniem
stadnym. I to go ciągnie do swoich, choćby na chwilę.

[jacko1971]

to niech sobie kolcami wykrzesza iskry i rozpalą ognisko ...

[eleni80]

ale najpierw muszą chrust uzbierać, no bo co mają podpalić?

[jacko1971]

te papierki co im sie na igły nadziały i liscie! suche liscie..a chrust to
potem...

[wojtek56]

Najpierw trochę teorii. Z paradoksem mamy do czynienia, gdy jakieś określenie
odwołuje się samo do siebie i z tego wynika sprzeczność. Na przykład paradoks
fryzjera: pewien fryzjer postanowił, że bedzie golił tylko tych, którzy nie golą
się sami. Czy ten fryzjer będzie sam się golić? Ale mniejsza o słowa.
Problem jeżozwierza to typowy problem wyboru. Jeżeli nie możemy mieć
wszystkiego, to trzeba wybierać. Czasami trzeba wybrać mniejsze zło, czasami
uciekamy od wyboru, bo "jakoś tam będzie". Najlepiej jest wybierać świadomie,
przewidując konsekwencje i dojrzale wziąć za nie odpowiedzialność (prawda, jak
to sie łatwo mówi?). Jak jeżozwierz przedkłada ciepło nad komfort bycia
niekłutym, tuli sie do stada. Jak dba o skórę - decyduje się na gęsią skórkę.
Przecież podobny problem ma każda (niemal) dziewczyna wpatrując się w pyszne
ciasteczko

[eleni80]

wojtek56 napisał:

> Najpierw trochę teorii. Z paradoksem mamy do czynienia, gdy jakieś określenie
> odwołuje się samo do siebie i z tego wynika sprzeczność. Na przykład paradoks
> fryzjera: pewien fryzjer postanowił, że bedzie golił tylko tych, którzy nie gol
> ą
> się sami. Czy ten fryzjer będzie sam się golić? Ale mniejsza o słowa.


ale spostrzegawczy
to był wycinek tekstu psychologa, który twierdził, że jego życiem rządzi
paradoks jeżozwierza

[wojtek56]

eleni80 napisała:

> wojtek56 napisał:
>
> ale spostrzegawczy
> to był wycinek tekstu psychologa, który twierdził, że jego życiem rządzi
> paradoks jeżozwierza
>

Kochana! Z psychologami to trzeba uważać! Zadufane w sobie wykształciuchy,
niedouczone i pełne kompleksów, biorą się za naprawianie innych. (A to, że
kilkoro z nich robi to całkiem skutecznie, to tylko wyjątek potwierdzający regułę!)

[kookardka]

>Jak jeżozwierz przedkłada ciepło nad komfort bycia
>niekłutym, tuli sie do stada.

nie zgadzam się
jeżozwierz nie ma nic do powiedzenia, zostaje zmuszony do tego
aby się oddalić, ponieważ inne jeżozwierze go kłują swoimi kolcami.

[kolorowa_diablica]

jakoś to tak smutno zabrzmiało...

[wojtek56]

kolorowa_diablica napisała:

> jakoś to tak smutno zabrzmiało...
>
Przed chwilą napisałem: "Przecież podobny problem ma każda (niemal) dziewczyna
wpatrując się w pyszne ciasteczko ".
Czy to właśnie miałaś na myśli?

[eleni80]

to zależy co miałeś na myśli pisząc pyszne ciasteczko

[wojtek56]

a jednak niezawodnie odczytałas, co miałem na mysli!

[kookardka]

problem w tym, że to nie dziewczyna ma decydować o zjedzeniu tego ciasteczka
bądź nie...paradoks w tej sytuacji polega na tym, że to ciasteczko decyduje
czy da się zjeść

[kookardka]

> "...paradoks jeżozwierza. Kiedy jeżozwierzowi jest zimno, zbliża się do stada,
> ale wtedy kolce innych osobników zaczynają go kłuć i musi się odsunąć. Znów
> jest sam i znowu jest mu zimno..."




no cóż... takie stado to nic innego jak zbiorowisko ludzi,
w którym przeważa głupota.
TŁUM zawsze mnie przerażał, zbiorowe zidiocenie, stado baranków idących
na rzeź podążających za tym, który głośniej krzyczy.
W tłumie łatwiej się schować , łatwiej żyć i łatwiej podzielić
odpowiedzialność za śmierć zmarzniętego jeżozwierza, który został
odrzucony tylko dlatego, że ośmiela się mieć własne zdanie, żyć nieco
inaczej niż pozostali, nie zawsze za tym tłumem ślepo podąża
i nie kiwa głową tylko w pionie.
Jak to możliwe, że stado jest STADEM i nawzajem się nie kłuje ?

[eleni80]

))
Lubię Cię, wiesz?
Właśnie m.in. z tego powodu co tu teraz nasmarowałaś

[kookardka]

jak znam twą przewrotność to zaczynam się bać
co tez kryje się za tym "lubię Cię"

[eleni80]

hmmm a o co Ci chodzi z tą przewrotnością? ;PPPP
Lubię się przewracać z boku na bok w łóżku, z pleców na brzuch też.... hmmmm ale
z Tobą to nie ma nic wspólnego )))

[stukam_kopytkami]

eleni80 napisała:

> "...paradoks jeżozwierza. Kiedy jeżozwierzowi jest zimno, zbliża się do stada,
> ale wtedy kolce innych osobników zaczynają go kłuć i musi się odsunąć. Znów
> jest sam i znowu jest mu zimno..."
>
> trochę jestem zbyt zmęczona i niewyspana aby to komentować, ale brzmi ciekawie
> to zdanie, nie uważacie?

W stadzie jest cieplej, ale stado też cuchnie. To z knigi. Nie pamiętam jakiej.
Kilka lat temu odsunęłam się od ludzi, uciekłam w samotność i marzenia - bo
przynajmniej to było bezpieczne. Ale to nie jest do końca dobre. Mnie samotność
na dłuższą metę nie służy. Za bardzo zamykam się w sobie i tylko jestem dostępna
dla ludzi , którzy mnie dobrze znają.
Nie tędy droga, zwłaszcza, że jestem osobą bardzo towarzyską.
Czas wrócić do ludzi, nawet gdy trochę się pokłuję. Będę uważać bardziej.
To lepsze jak siedzenie samej. Jestem zmarźlakiem , potrzebuję ciepła