rachela180
29.08.07, 16:25
Poczyniłam obserwację socjologiczną.
Rozmawiam duzo z mężczyznami, obserwuję ich i widzę dysonans
międzypokoleniowy. Młodzi nie potrafią mówić do kobiet. Starsi robią to świetnie.
Wygląda to tak, że młodsi (tacy 30 i mniej) zwykle nie mają pojęcia, co
powiedzieć dziewczynie na spotkaniu, randce, a nawet w łózku. Nie wiedzą, jak
opisać urodę. Owszem, śmiało mówią o kobiecym ciele i o własnym, zazwyczaj
niestety wulgarnie albo "no wiesz, tam". Nie mówią, nie uwodzą słowem. W ogóle
zresztą nie uwodzą, tylko podrywają (a to nie to samo). Nie potrafią być
czarujący. Zaproszenie do seksu brzmi "no, to może się poseksimy?" albo "chodź
do łóżka".
Starsi (35+) już nie mają problemu. Mówią: "Masz takie ładne oczy,
brązowe/zielone/niebieskie/jakieś tam, takie głębokie, cudne" albo "Cała
jesteś do kochania"... dwa cytaty, tylko dwa, bo słyszałam wiele wspaniałych
komplementów - ale tylko od tych starszych. Zresztą nawet w zwykłym flircie
potrafią oczarować werbalnie.
Zastanawiam się, dlaczego tak jest. Czytałam ostatnio wywiad z socjologiem o
badaniach wśród młodzieży - i też podkreślał, że młodzi mają problem ze
słownictwem. Stało się bardzo ubogie, mają kłopoty z nazywaniem emocji. Tak
jakby spadek czytelnictwa pociągnął za sobą spadek zasobności słownika.
Ta różnica coraz bardziej mnie uderza. nigdy nie interesowali mnie zbytnio
rówieśnicy, ale jak ich słucham po prostu nie mam ochoty na znajomość. Ani
koleżeńską, ani głębszą. Nie są ciekawi. Nie dlatego, ze mało wiedzą. Tylko
nie potrafią wiedzy przekazać. Nie mówiąc juz o miłosnych szeptach. Właściwie
nie potrafie nawet opisac ich sposobu mówienia, bo nie ma czego opisywać. Taki
smsowy styl. To, to, i tamto. Wynurzenia Mickiewicza są im obce.
Pokolenie wcześniejsze, wychowywane bez komórek, bez internetu, nie ma z tym
problemów. Słucham swoich kolegów z pracy po 40-50-tce z przyjemnością, nawet
jak mówią o KRUSie albo o skupie metali kolorowych. Mam kolegę w firmie,
54-letniego, który uwodzi mnie bezskutecznie od paru miesięcy, ale po prostu
uwielbiam go słuchać. Inny znajomy, też po 50-tce, ma tak samo - można słuchac
godzinami. O dziadku Tuska, ale i o moich oczach tudzież innych elementach
mojego ciała. W granicach smaku, elegancko, bez wulgarności, po prostu pięknie.
Nawet budowa zdań jest inna. Opis sytuacyjny: "i poczułem, jak lekko opada na
moja kołdrę jej koszulka" kontra "i rzuciła we mnie koszulką". Jest róznica?
Dla mnie różnica jest tak przepastna, że nie chce mi się słuchac i rozmawiać z
młodymi. Wolę starszych. Sorry chłopaki.