dołączyłam do was

[aneta39.misia]

W GRUDNIU ZNALAZŁAM FORUM.CZYTAŁAM I PLAKALAM.NIE MOGLAM PISAĆ.MÓJ
DARUŚ ZMARŁ 21 WRZEŚNIA,PRZY MNIE.MIAŁ ZAWAŁ.UMARŁ W JEDNEJ CHWILI
NA MOICH OCZACH W MOICH RAMIONACH.ŚWIAT SIĘ SKOŃCZYŁ.ŻYJĘ W JAKIMŚ
TRANSIE.WCIĄZ NIE MOGĘ W TO UWIERZYĆ.CZEKAM NA NIEGO.BOLI TAK
STRASZNIE,WIECIE JAK...MÓJ UKOCHANY MISIU ODSZEDŁ.

[czarnybasiula]

Przykro mi,że kolejna osoba trafiła na te forum. Napewno każdej z
nas łza się kręci w oku czytająć nowe posty. Jednak dobrze ze
dołączyłas do naszego grona bo wiem po sobie ,ze gdy tu jestem jest
mi troszkę lżej-wtedy wiem że nie jestem sama i nie tylko ja znam
ból spowodowany snem najbliższego.

[anizos]

Mnie też jest przykro. Chciałabym napisać coś pocieszającego, ale
nie da sie. Nie ma pocieszenia. Może tylko to, że my też kiedyś
umrzemy, ale ile jeszcze przed nami. Ważne jest zeby mówić otym co
się czuje, wyrzucać to z siebie. Mi to pomaga, na jakiś czas, a
potem znowu boli tak samo itak wciąż...

[dryfujacabezcelu]

...nie ma dobrych słów... czasem najlepsze jest milczenie. Jedno
jest pewne - my dalej musimy kroczyć przez życie, inaczej, ale nadal
musimy...
ściskam Was bardzo mocno

[gaba2002]

...tu znajdziesz pomoc,wsparcie a przynajmniej poczujesz,że nie
jesteś sama w tej tragicznej sytuacji w jakiej się znalazłaś.
Trzymaj się ciepło.

[aneta39.misia]

Czasami wydaje mi się,że jakoś się trzymam,że dzielnie walczę bo mam
przecież córkę.Tyle musiałam spraw załatwić po śmierci Darusia i
tyle jeszcze przedemną.Ale to tylko chwilowe koła ratunkowe.Tak
naprawdę to wcale się nie trzymam,tak chciałabym Go zabrać do
domu.Nigdy tak długo nie byliśmy bez siebie,więc co będzie dalej?Kto
wymyślił,że czas leczy rany?Może z czasem uwierzę w to co się
stało,bo ani nie pogodzę się nigdy ani nie uleczę poszarpanego z
bólu serca.Nie umiem juz żyć.Wiem,że muszę nauczyć się żyć bez
Darusia,ale to On był całym życiem...