castre 17.03.04, 18:03 Jak powiedzieć poprawnie dom w miejscowniku: domu czy domie(w słowniku znalazłem formę domu, ale czy forma domie jest niepoprawna?) i w celowniku: domu czy domowi? Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
randybvain Re: dom 17.03.04, 21:12 W celowniku jest "domowi" tak, jak "synowi", w miejscowniku "domu" tak jak "synu". Oba te wyrazy sa dawnymi tematami na -u. Niestety, w ciągu wieków zanikło poczucie tego -u na końcu i dystynktywną stała się przynalezność do grupy rzeczowników żywotnych i nieżywotnych, a nie fonetyka wyrazu. Stąd na przykład chcesz odmieniać "w domie" tak jak "w ogrodzie, dole" (ale: "w budynku, zamku, ogródku") oraz "domu" jak "bratu" (ale: "budynkowi, ogródkowi, zamkowi"). Odpowiedz Link Zgłoś
ja22ek Re: dom 22.03.04, 10:59 > Niestety, w ciągu wieków > zanikło poczucie tego -u na końcu i dystynktywną stała się przynalezność do > grupy rzeczowników żywotnych i nieżywotnych, a nie fonetyka wyrazu. Hm... A dlaczego niestety? A skąd pomysł, że decyduje przynależność, a nie fonetyka? Bo Twoje przykłady miejscownika są na rzecz fonetyki właśnie: po twardych z wyjątkiem k,g,ch mamy -'e (z ew. przekształceniem spółgłoski rdzenia), po miękkich (także historycznie) i k,g,ch mamy -u. Niestety, poczucie tego -u w domu nie zanikło, mimo że jeszcze za czasów oświecenia często-gęsto pisało się o domie. Pozdrawiam Jazzek Odpowiedz Link Zgłoś
teresa.kruszona Re: dom 28.03.04, 22:40 Dzisiejsza IV grupa deklinacyjna skupia rzeczowniki rodzaju męskiego należące kiedyś do kilku różnych deklinacji tematycznych - rzeczowniki odmieniały się bowiem nie według rodzaju gramatycznego, jak teraz, ale według przynależności tematycznej (np. dom, syn, miód należały dawniej do deklinacji -u-tematowej, wóz, rok - do -o-tematowej itd.). W wyniku ewolucji odmian grupy rzeczowników -u-tematowych (bo „dom" właśnie do tej grupy należy) mamy dziś taki oto stan: w celowniku lp. pozostała tradycyjna końcówka -owi (przejęta jeszcze z języka prasłowiańskiego): domowi, synowi, miodowi; w miejscowniku lp. mamy zaś staropolską (a wcześniej prasłowiańską) końcówkę -u oraz nowopolską końcówkę -e. Od doby nowopolskiej końcówka miejscownika lp. rzeczowników współcześnie męskich zależy od tego, czy temat rzeczownika jest w miejscowniku twardy, czy miękki. Rzeczowniki twardotematowe mają końcówkę -u (o synu, o domu), a rzeczowniki miękkotematowe końcówkę -'e (o miodzie). Ta zasada obejmuje nie tylko rzeczowniki tradycyjnie -u-tematowe, ale też rzeczowniki innych grup tematycznych (np. o wozie, o roku - to są rzeczowniki z dawnej grupy -o-tematowej). Odpowiedz Link Zgłoś