Mój szalony wyczyn

[jaga_22]

A było to zaledwie parę lat temu.Jechałam z córką tramwajem.Miała wtedy 23
lata.
Mijaliśmy wesołe miasteczko.Córka coś napomknęła,że chciała by się przejechac
rolerem.Ja niewiele myśląc mówię do niej no to wysiadamy.
Pora była przedpołudniowa,a więc nie było chętnych.Tylko my dwie.
Wystraszyłam się jak zobaczylam ,że nie ma przywiązania tylko trzeba się
mocno trzymac.Mało tego zamiast usiąś na tylnym siedzeniu,usadowiłyśmy się z
przodu.Trzymałam się lewą ręką,a prawą obejmowałam córkę w obawie,że
wypadnie.No i ruszyliśmy.Najgorsz to było zjeżdżanie w dół z zawrotną
szybkością.Prawie głowami w dół.Wrzeszczałyśmy niesamowicie.Nie wiem jak to
przeżyłam,Ale będę wspominac do końca życia.
Wiem,że było to głupie,bo mam nadciśnienie i chorobę lokomocyjną.
To był taki protest z mojej strony przed starzeniem.

[ira.mak]

No wiesz,na to bym ne wsiadła- ale namówiłam męża na zjechanie rurą w
AQUAPARKU.Było fajne plum!!!! tylko on sie zapierał,hamował i mało brakowało
żebym mu skoczyła na kark.

[grenka1]

Kiedyś dawno, dawno temu w (był to rok chyba 1965)wysłano mnie do Białegostoku
na kurs kierowników transportu..
Ja byłam w tym towarzystwie najmłodsza i najweselsza, to zawsze koło mnie
kręciło się dużo uczestników tego kursu i całą paką chodziliśmy wieczorami na
piwko, kawkę, do kina,itp.
Pewnego razu przyjechał cyrk. Namówili mnie i znów całą paczką poszliśmy. Nawet
mi zafundowali bilet w loży.
Oczywiście najpierw zaliczyliśmy po dwa piwka.
W trakcie występu konferansjer poprosił kogoś, aby wziął udział w numerze.
No i oczywiście koledzy zaczęli wołać, że jest tutaj chętna no i mnie biedną
nieszczęśliwą istotę przesadzili przez rampę i znalazłam się na arenie.
Numer polegał na tym, że dano mi papierosa do ust i facet za pomocą długiego
bicza wytrącił mi tego papierosa. Nie poruszyłam się, bo bym miała ślad na buzi.
Potem miałam już przerąbane w Białymstoku, gdzie tylko się pojawiłam to
słyszałam:
- O popatrz, idzie ta z tego cyrku.

[kamize5]

Dziadkowie mieszkali na wsi ...stajnia, w niej para koni tzw pociagowych:
siwy i gniada....obok podwórka głeboki staw, a w nim pływały piekne białe kaczki.
Dziadek uwalniał z wozu konie , a mnie mała dziewczynkę sadzał na konia/
trzymałam sie grzywy/ i odprowadzał do stajni.Pewnego razu spragniony wody kon
pognał galopem do stawu, a ja na koniu, pusciłam grzywę i wyladowałam / na
szczescie./ na zywopłocie. Kiedy byłam starsza juz w szkole podstawowej, to
czesto babcia prosiła abym wieczorem na koniu weszła do stawu i spędziła
kaczki do zagrody.
W tym stawie była tzw "końska dziura"- głębina. Do dzis pamietam jak koń
zaczynał w niej pływać, a ja siedziałam na nim i trzymałam się tzw uzdy.
Po latach mysle , ze konie wprawdzie dla dzieci były bezpieczne , ale wszelkie
akcje z tymi koniami były ryzykowne.. przeciez nie umiałam pływać.

[52ania]

Dobre jesteście. Ja zawsze byłam i jestem taką szarą myszką.Chyba nie miałam
jakiegoś szalonego wyskoku.Was za to podziwiam.

[grenka1]

Wszystko przed Tobą. Trzeba tylko chcieć.
A teraz nie masz ochoty czasami rzucić to wszystko w diabły i wyskoczyć nawet
na jeden dzień, tak w ciemno np. do Paryża.
Powłóczyć się po Montmart, zajrzeć do jakiejś winiarni, wypić kieliszek wina,
pouśmiechać się do francuzów i wrócić do domu.
Gdy byłam młodsza, to gdy zaczynała się wiosna mnie nosiło po prostu.
Wiosną potrafiłam wyjechać wieczorem do Zgorzelca, przekroczyć granicę pieszo i
posiedzieć w Goerlitz w parku podziwiając kwitnące magnolie.
A przy okazji robiłam też zakupy, bo ileż można siedzieć w parku.
Wieczorem tego samego dnia wsiadałam w pociąg i rano byłam w domu.

[jaga_22]

Było to na polu.Miałam chyba 12 lat.Koń galopował po polu a wszyscy próbowali
go złapać.Ja oczywiście też.Zwierzę pewnie dojrzało najsłabszy punkt oporu i
ruszył (ogier) w moim kierunku.Ja zamiast uskoczyć rozpostarłam do góry rece
próbując go pochwycić.Koń przeskoczył mnie obalając.Musnął lekko głowę.No i
wyszło ,że jestem lekko kopnięta.
Nie bałam się ,bo koń był nasz.Jak nikt nie widział to wchodziłam do stajni i
go głaskałam i przytulałam.A ponieważ był luzem nadepnął mi kiedyś na nogę.Nie
wiedziałam co zrobić i tak stałam,aż sam ustąpił.

[ira.mak]

Skoro wy tak o koniach to i ja-jeszcze trzy lata temu mieliśmy klaczkę pod
siodło[zachcianka mojego męża,tłumaczył,że to dla mnie żebym sobie leczyła
kręgosłup]Sęk w tym że nie umieliśmy jeżdzić,były dopiero plany....Trzeba ją
było lonżować żeby nie zapomniała,więc brałam ją na wybieg na lonży i ona
chodziła na komendę:stęp lub kłus.A że była już rozpuszczona jak dziadowski bicz
i szybko jej się nudziło to już nie kłusem a galopem pędziła w moją
stronę.Trzeba było widzieć jak ja darlam wtedy!!!!!!!To był prawdziwy bieg przez
płotki!!!!!!

[jaga_22]

Przypomniało mi się,jak zabawiałam się ze żrebakiem,takim trochę już
wyrośniętym.Ja uciekałam,a on mnie gonił.Na szczęście podwórko nie było duże i
ja zawsze zdążyłam wskoczyć na wysoki płot.

[ira.mak]

Na plenerowej imprezie ,lekko na rauszu,załozyłam sie że wejdę na rozłożysty
kasztan rosnacy obok.[byłam już po 40]Weszlam! gorzej było w dół,ale jakoś się
udało.I nic sie nie stało-cała i zdrowa wracałam do domu.Jak wysiadaliśmy z
autobusu[a miałam fajne buty na koturnie]noga mi się wykręciła i tak paskudnie
sobie ją zwichnęłam że miesiąc miałam gips.

Iluzjonista

[grenka1]

Byłam kiedyś w sanatorium w Inowrocławiu. Przyjechał iluzjonista no i całą
paczką poszliśmy na jego występ. Ja ubrałam się w białą bluzkę, czerwoną
spódniczkę i czarną marynarkę.
Iluzjonista zaczął szukać asystentki. Przeleciał całą salę, obejrzał babki,
złapał mnie za rękę i zaciągnął na scenę.
Przedstawiłam się i obiecał, że jak wszystko dobrze pójdzie zabierze mnie w
tournee. Ja się na to zgodziłam, ale pod warunkiem, że zamienimy się jedną
częścią ubrania tzn. on mi da swoje spodnie.
On był ubrany w białą koszulę, czerwoną marynarkę i czarne spodnie.
Nic jednak nie wyszło z tego tournee, chyba się bał, że będzie musiał
występować w czewonej marynarce i czerwonej spódniczce !!!

[52ania]

No proszę, kiedyś asystentka teraz statystka.To chyba przeznaczenie.

[grenka1]

O cyrku zapomniałaś.

[ewa553]

z niejaka zazdroscia czytalam o Waszych przygodach. Jestem i bylam zawsze
zwariowana, ale niczego takiego sobie nie przypominam(((
Moze tylko nasze zabawy z kuzynami-synami lesniczego? Jezdzilismy tam czesto i
zabawa polegala na tym, ze wdrapywalo sie na dosc cienkie drzewo, aby je mozna
bylo rozhustac. Po rozhustaniu nalezalo zlapac sasiednie drzewo i na wysokosci
prawie-czubka przejsc na to kolejne drzewo. Wygrywal ten, kto zaliczyl
najwiecej drzew. TZo bylo cudne, ale w najmniejszym stopniu nie konkuruje z
Waszymi przygodami....

[jaga_22]

Ewo i Ty uważasz, że to nie był szalony wyczyn? Tak skaczą małpy tylko,że
z liany na lianę.Dużo ryzykowałaś.

Przypomniałaś mi taką zabawę.Mieszkaliśmy wtedy na ziemiach odzyskanych.
Pełno było ogrodów sadowniczych niczyich.Bawiliśmy się oczywiście w wojnę.
Ja byłam lotnikiem,oczywiście byłam na drzewie,no i mnie zestrzelono.
Więc puściłam się gałęzi i ...spadając zaczepiłam ubraniem o drugą gałąż i
zawisłam.Musieli mi pomagać zejść.