Dodaj do ulubionych

separacja-co dalej?

16.01.11, 23:00
Nie uklada mi sie w zyciu najlepiej..coraz czesciej mysle o rozwodzie albo separacji. Wczesniej ratowalam zwiazek-dla dzieci. Mam ich dwojke. Myslalam ze wszystko sie zmieni...a niestety jest coraz gorzej. Maz jest tyranem, dzieki ktoremu stracilam poczucie wlasnej wartosci wielokrotnie mialam mysli samobojcze. Jednak chce zyc dla dzieci i tylko one daja mi sile. Mysle o separacji. Jednak calkowicie nie wiem jak sie za to zabrac. Pracuje na pol etatu, okolo 12 godzin na tydzien. Czy moze ktoras z Was przechodzilo przez to?jak to wyglada i od czego zaczac. Mieszkam w wynajmowanym domu, wszystkie dodatki sa na meza. Czy jest szansa ze utrzymam sie sama?bedac w separacji. Prosze pomozcie, swiat wali mi sie na glowe a ja doslownie nie wiem co mam ze soba zrobic..Bede bardzo wdzieczna za jakiekolwiek wskazowki.
Obserwuj wątek
    • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 08:45
      Tak tylko krociutko na poczatek. Jezeli rozstaniesz sie z mezem, a dzieci zostana z Toba, to dodatki przejda na Ciebie, tzn. child benefit i child tax credit. Jezeli moglabys zwiekszyc ilosc godzin w tygodniu do 16 to wtedy mozesz tez dostac working tax credit.
      Wiele osob tutaj to przechodzilo i codziennie nowa osoba podejmuje decyzje o odejsciu z nieudanego zwiazku, wiec Ty tez dasz rade. Maly krok po malym kroczku.
      • gina_1979 Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 13:29
        Pytanie tylko czy zdolam sie utrzymac sama, rachunki drogie, zarabiam niewiele..Oprocz tego wiem ze maz musialby sie wyprowadzic najpierw i wtedy zglaszam jakiekolwiek zmiany..Tak krok po kroku tylko od czego zaczac..
        dzieki
        • agg3 Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 15:00
          od znalezienia pracy min 16 godzin w tygodniu. im wiecej tym lepiej, bo jak bedziesz szukac domu czy starac sie kiedys o jakas pozyczke czy cos to zawsze lepiej wypada :)
          potem dofinansowania na Ciebie.
          potem szukanie domu i wyprowadzka.
          potem na spokojnie separacja/rozwod.
          powodzenia!
          • chuti Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 17:43
            mozesz zglosic zmiany zanim sie wyprowadzi. mowisz ze z dniem takim i takim masz separacje i szukasz mieszkania zeby sie wyprowdzic/on szuka. nie powinno byc problemu, czesto babki dzownia przepisywac swiadczenia na siebie w takiej wlasnie sytuacji.
            • gosia7813 Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 21:54
              Ja zrobilam to tak:
              1.Pozalatwialam wszystkie papiery na siebie.
              2.Potem wywalilam chlopa z chalupy.
              3.Teraz bede skladac papiery o rozwod.
              Poradzisz sobie:) Ja tez mam dwoje dzieci 3 i 6 lat i tez czekalam dwa lata na cud. Balam sie przyszlosci,mialam tez mysli zeby skonczyc ze soba itp. A teraz jestem zla na siebie, ze czekalam tak dlugo.
              Od 10 miesiecy jestem szczesliwa, mam swiety spokoj, dzieci odzyly i sa pogodniejsze, po prostu CHCE MI SIE ZYC!!!!:)
              Co do finansow to dogadalam sie z mezem co do alimentow, wiec nie musialam wnoscic sprawy o nie. Pracuje 20 godzin tygodniowo no i mam benefity (w tym house benefit) Daje sobie rade, a czasem nawet zostanie mi cos na czarna godzine.
              Nabralam sil, mam plany na przyszlosc. W ciagu tych kilku miesiecy wzielam sie za siebie i schudlam 20kg, rzucilam papierosy no i chodze do szkoly na angielski bo mam studia w Polsce skonczone i jak moja corka pojdzie do szkoly to chcialabym sobie znalezc normalna prace.

              Zobaczysz dasz sobie rade - najwazniejsze to myslec pozytywnie!!!
              • lu-32 Re: separacja-co dalej? 17.01.11, 22:13
                Podziwaim za odwagę i rozsądek.Ja mam spokój z mężem ale patrzę przez pryzmat rodziców.Dziewczyny trzeba robić wszystko ,żeby być szczęsliwym i spełniać się.Jest tylko jedno życie ....a ono bywa krótkie.Nie trzeba się męczyc z kimś kto nas upokaża ,męczy itp.itd.
                Ja przeżyłam męki patrząc na małżeństwo moich rodziców i wiem ,że dzieci pamiętają wszystko a szczególnie złe chwile .Nie ma sensu męczyć sie bo to dla dzieci .Dla dzieci lepiej jest kiedy jest spokój i nie widzą ojca tyrana.
                Podziwiam te ,które zrobiły porzadek w swoim życiu a tym ktore o tym marza ,życze odwagi .
                Można do mnie pisać na
                nf02@wp.pl
                nikogo na nic nie chce naciagnac tylko pogadac czasami,moze kogos podniesc na duchu.
                Sama przezylam gwałt,cięzkie małzeństwo rodziców,nagła smierc ojca i długa i meczaca smierc mamy.Teraz juz wiem ze zawsze dam rade.
                powodzenia dziewczyny
                lu-32
                • ja010101 Re: separacja-co dalej? 17.03.11, 18:56
                  Niech ktoś mi pomoże proszę.Mieszkam w Irlandii Północnej z mężem i synkiem.Ale jestem tak bardzo nieszczęśliwa.A tak pragnęłam aby wszystko było dobrze.Ale po tylu latach wspólnego życia teraz dochodzi do mnie,że mój mąż znęca się nademną psychicznie.Traktuje mnie jak smiecia,że to ja wszystkiemu jestem winna,że jestem najgorsza,że żle wychowałam syna.Zawsze wszystko robię żle:(Ja chcę w końcu żyć normalnie.Chcę czuć że oddycham,przestać plakać do poduszki.ALE BARDZO BOJĘ SIĘ WSZYSTKICH ZMIAN JAKIE MIALABY NASTĄPIĆ.Boję się że sobie nieporadzę tak pozostawiona sama sobie.Nie chcę narazie prosić o pomoc rodziców.Tak cieszyli się mojim szczęściem i życiem tutaj.Nie chcę ich obarczać problemami.Czuję się bardzo samotna.Przed synkiem muszę udawać że wszystko jest wporządku.Tłumaczyć że tata raz jest uśmiechnięty i zadowolony a raz obrażony na cały świat niewiadomo dlaczego?Och przynajmniej mam mojego syneczka dzięki któremu naprawdę chce mi się szczerze uśmiechać.
                  • gosia7813 Re: separacja-co dalej? 17.03.11, 20:29
                    Przykre to co piszesz bo u mnie tez byla przemoc psychiczna i awantury. Nikt Ci nie pomoze jak Ty nie bedziesz na to gotowa. Ja zylam 2 lata w klotniach i pewnego dnia wstalam i powiedzialam STOP! Musisz byc silna i sie sama zastanowic, czy Ci nie szkoda zycia na taki zwiazek. Albo idzcie gdzies na terapie, albo musicie sie rozstac. Szkoda dziecka bo na to wszystko patrzy.
    • edzior1 Re: separacja-co dalej? 17.03.11, 21:05
      Nic z wlasnego doswiadczenia nie poradze , ale kolezanka roztala sie z mezem w zeszlym roku i wiele z nia zalatwialam. Najpierw w Citizen Advice Bureau dowiedzilaysmy sie jakie ma prawa, potem zglosila separacje w tax office i bez wyprowadzki przepisala benefity na siebie i zaczela jeszce dotawc pomoc, wazna jest praca na 16 godzin, w tax ofice sami proponowali pomoc w zalatwianiu formalnosci, zaczela szukac mieszkania juz jako samotna matka, wynajela, dostala dofinansowanie, pacuje teraz tylko jak dzieci sa w szkole. Radzi sobie dobrze i jest szczesliwa.
      Jesli maz sie zneca psychicznie lub fizycznie proponuje zglosic na policje i prawdopodobnie bedzie musial sie wyprowadzic, dostanie zakaz zblizania sie do Ciebie (czesto zalatwiany w ciagu paru godzin), na policji zajma sie taba natychmiastowo - tytaj sprawy przemocy sa traktowane bardzo powaznie i szybko. Alimenty- mozesz sie dogadac z mezem lub przez agencje (zapomnialam nazwy) tak zalatwic ze beda sciagane z jego wyplat zanim je zobaczy. Wysokosc alimentow nie ma wpywu na wysokosc benefitow i pomocy- nie wliczja sie w przychod. Sa specjalne jednostki do walki z przmoca w rodzinie- mialam dla nich pracowac ale nie dawalam rady psychicznie.
      Zycze powodzenia i wytrwalosci. Edyta
      • carmelaxxx Re: separacja-co dalej? 17.03.11, 22:12
        jak znalesc ta agencje od alimentow? kolezanka ma wielki problem z odzyskaniem alimentow , z tym ze one sa zasadzone w polsce ale ona jak i jej byly maz mieszkaja w uk.
        • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 17.03.11, 23:16
          W sprawie alimentow:
          www.cmoptions.org
          Tel. 0800 988 0988
          Rozmowa bedzie sie toczyla na temat 3 opcji sciagania alimentow z nieobecnego rodzica, zaproponuja Ci przeslanie broszurki w jezyku polskim, powiedza o Child Support Agency
          Infolinia otwarta od poniedzialku do piatku od 8.00 do 20.00 w soboty od 9.00 do 16.00
          Maja tam tlumaczy polskich w razie czego.
          • ja010101 Re: separacja-co dalej? 19.03.11, 19:56
            Bardzo dziękuję za wszelkie informacje.Bo naprawdę niewiem od czego mam zacząć.Pracuje 40 godzin tyg.niewiem czy to dobrze że aż tyle godzin czy nie.Niewiem jak to będzie jak zostanę sama.Kiedy wychodzę do pracy,synek jeszcze śpi i to mąż wyprawia go do szkoły.W pracy niezgodzą się abym zaczynala póżniej.Papiery jakie złożyłam do taxow zlożyłam wspolnie z mężem.Ale dostaje niewielki dodatek.Czy wystarczy że zgłoszę tylko separację,czy nie muszę wcześniej się już wyprowadzić?Przecież mogą podejrzewać że to tylko kłamstwo po to by dostać większe pieniądze od Państwa.Czy wychowując sama synka,mieszkając sama mogę liczyć jeszcze na dodatkową pomoc finansową?A co będzie jak stracę pracę.Och pozostawiona sama sobie tak bardzo boję się tego wszystkiego.
            • gosia7813 Re: separacja-co dalej? 19.03.11, 20:45
              To dobrze, ze masz normalna prace i pracujesz 40 godzin. Jezeli duzo nie zarabiasz to napewno dostaniesz benefity. Ja zrobilabym tak: zaczelabym szukac mieszkania (studia flatu lub 1 bedroom), wniosla o sepracaje, zmienila zasilki na siebie i poszla w cholere. Z ojcem dziecka uzgodnij ile Ci bedzie placil miesiecznie, jak nie to zloz o alimenty. Sprobuj sie dogadac z nim, ja ze swoim uzgodnilam, ze placi mi tyle ile chce na dzieci (w sumie to placi mi bardzo duzo), w on w zamian moze je widywac kiedy chce i ile chce.
              Co do Twoich obaw to rozumiem Cie, ale nigdy nic nie wiadomo co bedzie w przyszlosci. Boisz sie o prace, a skad wiesz, ze za rok nie stracilabys jej i Twoj maz tez by stracil. Co wtedy? Nie ma co gdybac tylko isc do przodu. Ja tez mam takie momenty, ze sie boje czasami przyszlosci, ale co ma byc to bedzie.
              A co do dziecka to sprobuj sie dogodac z jakas mama dziecka ktore mieszka blisko Ciebie i moze moglabys go zaprowadzac tam na godzinke, dwie przed lekcjami, a potem razem szliby do szkoly. A jak nie to poszukaj childminder na 2, 3 godziny dziennie.Tez powinnas dostac dofinansowanie do opieki. Glowa do gory i bedzie dobrze:)
              • ja010101 Re: separacja-co dalej? 19.03.11, 20:59
                Dziękuję za te słowa.Nawet nie wiesz jak mi szkoda tyle straconych lat życia.Tak szkoda mi Syneczka,tak chciałam tworzyć szczęśliwą rodzinę....Od czego zacząć?Gdzie złożyc dokumenty o separacje,czy muszę się wcześniej wyprowadzic?Nie rozważałas w tej całej sytuacji powrotu do POLSKI?tam finansowo-wiem ciężko,ale przynajmniej jest rodzina.TUTAJ GDZIE MNIESZKAM NIE MA WIELU POLAKÓW to male miasteczko.Nie było Ci ciężko?A jak dzieci chorowaly?Tyle pytań......
                • gosia7813 Re: separacja-co dalej? 19.03.11, 21:44
                  Mi tez szkoda bylo (razem bylismy 12 lat), ale co zrobic. Czasem tak zycie sie uklada i trzeba patrzec na to co bedzie. Majac 30 lat, nie chcialo mi sie kolejnych 40 czy 50 marnowac na taki zwiazek. Tez mi bylo przykro ze moje dzieci nie beda mialy normalnej rodziny, ale jestem jeszcze moloda, wiec moze kiedys uloze sobie zycie, wiec nic straconego.
                  Myslalam o powrocie do Polski bo tutaj nie mam nikogo oprocz znajomych, a w Polsce cala rodzina, ale stwierdzilam, ze ja tam nie mam do czego wracac. Tutaj jest nasze zycie, tu moje dzieci beda mialy lepsze wyksztalcenie, ja mam lepsze mozliwosci na prace itp.
                  A co do dzieci to najlepsze jest to, ze moj starszy syn czekal kiedy tata sie wyprowadzi, i jak juz poszedl to w naszym domu nie bylo rozpaczy, lez itp, tylko wielka radosc. A teraz jak sie nie raz pytam ich czy chcieliby tate w domu to krzycza NIE, wiec uwazam, ze podjelam dobra decyzje bo one sa szczesliwsze, niz jak bylismy razem.
                  Ja nie skladalam o separacje, tylko on sie wyprowadzil, a teraz skladalam papiery o rozwod, wiec nie wnosilam o separacje. Nie wyprowadzaj sie teraz tylko najpierw pozmieniaj papiery na siebie. Co do strony prawnej to tu masz strone:
                  www.lawforall.org.uk
                  Ja dzieki nim znlazlam darmowego adwokata.
                  Popros o pomoc prawna, jak nie beda mieli wolnych miejsc to popros o numer jakiejs instutucji w twoim okregu gdzie moglby Ci pomoc jakis prawnik.
                  • aniami1 Re: separacja-co dalej? 22.02.16, 17:37
                    U mnie sprawą chyba bardziej złożona. Dwa lata temu kupilismy dom, teraz splacamy kredyt. Ja pracuje 20 godzin tygodniowo. Mamy dwoje dzieci. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to że mąż jest hazardzistą, przegrywa wypłaty, klamie. Pol roku jest dobrze, a potem wpada w ciag. Mimo że jest wspaniałym tatą, przestałam mu ufać, boje się o przyszłość swoją i dzieci. Najgorsze że go wciąż kocham. Myslalam żeby zabrać dzieci i wrócić do Polski, bo nikogo tu nie mam- a jestem załamana i nie wiem co robić. Jednak wstyd mi przed rodzina, bo oni nic nie wiedzą. Biorę pod uwagę przejście na nocke na pelny etat i separację. Serce mnie boli, bo gdyby nie nałóg meza. Bylibysmy świetną rodzinka.
                    • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 12:11
                      sorry no ja nie rozumiem kobiet jakie dobrowolnie skazuja sie nia uzaleznienie finansowe od dziada przez nie podejmowanie pelnowymiarowej pracy zawodowej na pelnym etacie. Nie martwia sie o swoje CV i o swoim potencjale zawodowym. Dla mnie takie myslenie to czarna magia.
                      Ja rozumiem zajmowanie sie niemowlakiem, ale powyzej 5 roku zycia dzieci sa w szkole i w afternoon club i nie ma powodu do wymowek z powodu braku dochodow w UK.

                      >Jednak wstyd mi przed rodzina, bo oni nic nie wiedzą.

                      To nie ty masz nalog. Niech sie maz wstydzi. Zyj dla siebie a nie "co ludzie powiedza"

                      Rozwod konieczny bo cie wykonczy finansowo. Ponadto hazard to choroba i powinien sie leczyc.
                      • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 18:28
                        W jednej kwestii tylko. Podtemat stary jak swiat, a przynajmniej od kiedy kobiety maja wybor, praca albo rodzina na pierwszym miejscu. No wlasnie, wybor. Wiele kobiet nie wyobraza sobie powrotu do pracy na pelen etat, i robienie kariery, kiedy w domu sa dzieci. I dzieci pozostaja dziecmi na dlugo potem jak rozpoczna szkole w wieku 5 lat. Dlatego dla wielu kobiet pomkniecie z powrotem do pracy kiedy w domu jest dziecko, to czarna magia ;) I dlatego wiele kobiet wybiera droge posrednia, i godzi jakas tam prace, ze spedzaniem czasu z dziecmi, z zawozeniem i odbieraniem ich ze szkoly, spedzaniem z nimi czasu przez cale popoludnie, pomaganiu w lekcjach, i zwyklych niepospiesznych rozmowach, nie na zasadzie 'quality time' ale na takim normalnym byciu z dzieckiem w domu. Plus jak wiadomo w roku jest 13 tygodni wakacji, w zadnej pracy na pelen etat nie dostaniesz tyle urlopu. I dlatego jest wybor, pieniadze czy czas. Wiele kobiet, i ich mezow/partnerow widzi role matki przy dzieciach, i to nie tylko w czasach niemowlectwa. I to prace sie wtedy dopasowuje do potrzeb dzieci a nie odwrotnie.
                        • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 19:11
                          >Wiele kobiet nie wyobraza sobie powrotu do pracy na pelen etat, i robienie kariery, kiedy w domu sa dzieci

                          dzieci do szkoly nie chodza czy co?

                          a moze to raczej wymowka?

                          >Plus jak wiadomo w roku jest 13 tygodni wakacji, w zadnej pracy na pelen etat nie dostaniesz tyle urlopu.

                          nie istnieja wakacje dla dzieci, holiday clubs? czy dziecko musi sie nudzic w domu z matka cale wakacje?

                          >Wiele kobiet, i ich mezow/partnerow widzi role matki przy dzieciach, i to nie tylko w >czasach niemowlectwa. I to prace sie wtedy dopasowuje do potrzeb dzieci a nie odwrotnie.


                          Nie zauwazylam by dzieci matek niepracujacych byly lepiej rozwiniete emocjonalnie czy intelektualnie. Wrecz przeciwnie. Jak popatrze na dzieci lekarek, prawniczek to 99% ich dzieci rowniez ma potem porzadne wyksztalcenie i prace, czego nie mozna powiedziec o dzieciach matek w fartuszku biegajacych po domu. Wyjatki zdarzaja sie ale to sa ODSTEPSTWA. Wartosci pokazuja nam rodzice po tym czym sie zajmuja.


                          A najgorsza tragedia jest jak taka kobieta poswieci sie dzieciom i byciu kura domowa ( z wygody czy przymusu bo ma 5cioro dzieci) a potem przychodzi rozwod....

                          oj bezmyslna


                          Ja uwazam ze kobieta POWINNA pracowac jesli dzieci sa w wieku szkolnym. Nie musi na caly etat ale powinna dla swojego bezpieczenstwa ( cos na CV, emerytura jakas) jak i dla prawidlowego widzenia roli kobiety przez dzieci, a nie tylko jako kuchty i sprzataczki.
                          • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 19:18
                            Bardzo wyrafinowane masz slownictwo. Kura domowa, kuchta, sprzataczka. Super. Zagluszasz tym jakis glos wewnetrznego niepokoju? Bo widzisz, jeszcze sie taka matka chyba nie urodzila, ktora by nie miotaly watpliwosci, czy jej wybor jest/byl sluszny :) I bardzo watpie, ze jestes ta pierwsza.
                            • yumemi Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 20:08
                              Aniu, tak samo dotyczy to facetow - nie pojmuje sytuacji gdzie dziecko wyrasta z wieku kiedy jest maluchem (12 mcy) i tylko matka rozważa zawodowe kompromisy. Czegos niby tata zrobić przy dziecku nie moze? Jesli kobiety z góry ustawiają sie na takiej pozycji to ok ale trzeba sie liczyć z konsekwencjami.
                              I nikt mi nie wmówi ze np 3-5 latek bardziej potrzebuje matki niz ojca - potrzebuje oboje rodziców. I przebywania wsród rówieśników.
                              • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 20:15
                                Yumemi :)
                                Rola matki i ojca jest jednak w zyciu dzieci inna, ja wiem, ze Ty tak nie uwazasz, i ze ojciec i matka to osoby wzajemnie zastapialne, ale ja uwazam, ze matka jest tylko jedna. Taka juz natura ludzka.
                                • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 21:49
                                  >ale ja uwazam, ze matka jest tylko jedna.

                                  a ojcow moze byc dwoch? lol

                                  >Taka juz natura ludzka.

                                  a nie kultura katolicka czasem?

                                  Aniu sorry wybacz, ale dla mnie reprezentujesz myslenie XVIII wieczne bo juz w XIX jak chlopy wyginely w powstaniach to kobity poszly w Polsce do pracy i zaczela sie emancypacja...
                                • yumemi Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 21:57
                                  Oczywiscie, jeden ojciec jedna matka. Ale nie robmy z tej matki jakiegos pomnika wszelkich bolesci - ala fejsbukowe fotki z haslami o matkach wymeczonych ktore sa 'wszystkim' czyli i za taksowke robia, i za lekarza i za nocna pielegniarke - tylko o tych tatusiach sie jakos conveniently zapomina. A potem zdziwienie ze jak jest rozstanie to sie tatus nie poczuwa.
                                  Naprawde, nie oszukujmy sie, dzieci potrzebuja rodzicow, potrzebuja otoczenia, przyjaciol i innych ludzi wokol siebie tez. I kazda rodzina gdzie jest zaangazowany ojciec podpisze sie pod tym - no chyba ze sie nie angazuje i jest tatusiem od pensji.
                                  Umniejszanie roli ojca dla wielu matek to sprawa honoru bo tylko tak czuja sie potrzebne i niezbedne. Znam takie ktore specjalnie kwestionuja wszystko co robi ojciec, byle wyszlo ze one sa niezbedne. Znam tez takie ktore decyduja sie na kolejne dziecko bo potrzebuja jakis plan na zycie i dziecko ma im to zycie wypelnic.
                              • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 21:46
                                >Aniu, tak samo dotyczy to facetow - nie pojmuje sytuacji gdzie dziecko wyrasta z >wieku kiedy jest maluchem (12 mcy) i tylko matka rozważa zawodowe kompromisy.

                                o to to to.... dokladnie yumemi.... " samo sedno

                                Dziecko potrzebuje tak samo ojca jak i matki w tym samym zakresie.
                            • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 21:45
                              >Bardzo wyrafinowane masz slownictwo. Kura domowa, kuchta, sprzataczka. Super.

                              Normalne slowa ze slownika j. polskiego

                              >Zagluszasz tym jakis glos wewnetrznego niepokoju? Bo widzisz, jeszcze sie taka matka chyba nie urodzila, ktora by nie miotaly watpliwosci, czy jej wybor jest/byl sluszny :)

                              No to ja, moja babcia, moja siostra i moja mama jestesmy wyjatkami. Nie projektuj na mnie swojego myslenia o zyciu. Kazdy jest inny.
                              Uwazam natomiast za wielka krzywde gdyby moje dziecko nie chodzilo do do przedszkola czy do szkoly. W tym czasie jak najbardziej powinnam pracowac i pracuje.
                    • karolkowa1 Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 20:33
                      A moze zamiast sie rozwodzic pomoc mezowi zwalczyc nalog? Hazard jest uleczalny! Mozesz mu postawic ultimatum albo bedzie sie leczyl albo rowod.
                      www.breakeven.org.uk Niech sie zapisze na spotkanie z terapeuta. Terapia jest darmowa. Moga nawet skierowac do poradni malzenskiej jak bedzie taka potrzeba.
    • sueellen Re: separacja-co dalej? 22.02.16, 18:03
      Tak, przeszłam przez to. Było ciężko. Nie pobierałam zasiłków, żyłam z oszczędnosci (warto o tym pomysleć jeśli się przygotowujesz), pomagal mi ojciec i ... teściowa (surprise, surprise!). W ciagu kilku pierwszych miesiecy straciłam ponad 15 kg i bylam szkieletem - wyglądałam jak chodzacy trup. Teraz minęło 1,5 roku, jestem szcęśliwa w nowym związku, mam nianię do dzieci i ładny dom urządzony tak jak chcę. Wszystko jest tak jak powinno. Przygotuj się do tego, zwłasczza finansowo, znajdź zaufaną duszę której możesz sie wypłakać w rękaw, opracuj dwa plany jak to rozegrać (zawsze coś może pójść nie tak) i przygotuj się, że będzie bardzo ciężko, że bedzie bolało. Lepiej być milo zaskoczonym.
      • aniami1 Re: separacja-co dalej? 22.02.16, 18:10
        Największą przeszkodą jest dom o którym tak marzylismy, do tego kredyt. Chyba na razie nie możemy go sprzedać, bo nie minęło 5 lat. A sama raczej go nie utrzymam. Już nie mam łez, wszystko mnie boli, to jest nie do zniesienia. Czuje się oszukana i zdradzona
        • andgie Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 10:30
          Dlaczego nie mozecie sprzedac domu przed uplywem 5 lat?
          • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 12:07
            oczywiscie ze mozecie nawet jesli jest fixed. Po prostu w obrebie konkretnego banku mozecie podzielic na 2 mortgages.
            • marninor Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 12:18
              Jesli wykupili dom socjalny to nie moga go sprzedac przed uplywem 5 lat
              • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 13:12
                przez 5 lat mozna jakos probowac temat ogarnac np robiac osobne wyjscia w domu itd
                Znam tez ludzi jacy sie wyprowadzili a wynajeli dom ludziom i sam sie splacal itd
    • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 12:06
      >Pracuje na pol etatu, okolo 12 godzin na tydzien.

      dzieci w wieku szkolnym? No to dlaczego pracujesz tak malo godzin? Marsz do parcy. Nie wolno sie uzalezniac od dziada.
      • aniami1 Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 13:11
        Pracuje 20 godzin tygodniowo, dziecko w szkole, a drugie w przedszkolu. Jak wczesniej napisalam, nie mam tu nikogo kto mógłby zajac się dziećmi kiedy my jesteśmy w pracy- teraz się wymieniamy. Opłaty w kids clubie jest prawie porównywalne z tym co bym zarobiła. A są jeszcze dni wolne od szkoły. I wypraszam sobie nazywanie kogokolwiek " dziadem" .
        • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 21:54
          2 przedpoludnia w przedszkolu czy placicie 800 funciakow ( z Early Start) za pelne przedszkole? no to jak to drugie z przedszkola pojdzie do szkoly bedziesz mogla pracowac na pelen etat.

          >Opłaty w kids clubie jest prawie porównywalne z tym co bym zarobiła.

          zarabiasz 300 funtow miesiecznie? Mieszkam w bardzo drogiej dzielnicy. Tutejsze afternoon cluby za miesiac od lebka to srednio 150 funtow.

          Moja droga przedszkole jest duzo duzo duuuzo drozsze niz Afternoon club. Nawet jak dodasz polowe Holiday clubs, i breakfast clubs za dwoje nie wyjdzie ci wiecej niz ?600

          Ponadto sa inne rozwiazania tez, Ja pracuje w 80% czasu z domu bo takie zawody tez sa. Moja inna kolezanka tez tak ma ( pracuje jako informatyk). Inna Kolezanka jak dzieciaki uspi jezdzi z Uber... Kazdy orze jak moze

          Da sie....

          >I wypraszam sobie nazywanie kogokolwiek " dziadem" .

          No skoro tak szanujesz meza to moze jednak sie nie rozwodz. Chron czystosci jego imienia i sie mecz dalej.
          • steph13 Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 22:14
            Princess, wyjatkowe glupoty opowiadasz w tym watku. Twoim zdaniem, jest jedna, jedynie sluszna recepta na zycie, I to jest ta, ktora ty praktykujesz.
            Jestes pewna, ze znajoma, ktora jezdzi z Uber robi to bo ambitnie pragnie osiagnac szczyty kariery jako kierowca, czy moze dlatego, ze zarobic cos musi? A moze tylko dlatego, aby uniknac miana kuchty domowej?
            Slyszlas o yummy mummies? Te naturalnie ambicji pozbawione matki, wyksztalcone, zadbane, posiadaja mezow, ktorzy zarabiaja wystarczajaco duzo aby one nie musialy pracowac. Sporo ich jest I maja sie dobrze, maja czas dla dzieci, dla siebie, dla meza oraz mile zycie towarzyskie w daylight hours. Wstretne baby, nie? Bo nie muszac wspierac budzetu rodzinnego nie marza o podrzucaniu dzieci obcym I maja dla nich czas o kazdej porze.
            • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 23.02.16, 22:55
              Steph odnosze wrazenie po tym co piszesz, ze sprowadzasz sprawe tylko do pieniedzy.

              > ktora jezdzi z Uber robi to bo ambitnie pragnie osiagnac szczyty kariery jako kierowca, czy moze dlatego, ze zarobic cos musi?

              A to musi byc tylko dla pieniedzy? Nie rozumiesz ze tu nie chodzi o rodzaj pracy wykonywanej ani wielka kariere jakas ale o wartosci ? Jesli dziecko widzi pracujaca matke ( nie wazne czy jest kelnerka czy taksowke prowadzi) to jednak ma odrobine inne wyobrazenie o zyciu kobiety niz tylko: wyjsc za maz, zlapac faceta i sie rozmnozyc.

              >Te naturalnie ambicji pozbawione matki, wyksztalcone, zadbane, posiadaja mezow, ktorzy >zarabiaja wystarczajaco duzo aby one nie musialy pracowac

              Aha, a dlaczego ich mezowie nie rzuca pracy jesli ich zony maja dobra prace i zarabiaja tyle, ze sa w stanie cala rodzine utrzymac? Niewyobrazalne dla ciebie ciom? No to wyobraz sobie, ze moja matka zawsze zarabiala duuuzo wiecej niz moj ojciec, a on malo nie zarabial.
              Tak samo ja zarabiam sporo wiecej niz ojciec naszego dziecka ktory jest inzynierem budujacym mikroskopy.
              Nie wyobrazam sobie zajmowania sie tylko zyciem towarzyskim. Nawet gdybym byla milionerka zajelabym sie czyms pozytecznym i nie wychowywalabym dziecka na asocjalnego potworka jaki spedza czas przyczepiony tylko do mojego cycka

              https://i.dailymail.co.uk/i/pix/2015/09/07/13/2C0AA37700000578-3224992-Much_to_the_delight_of_fans_The_Real_Housewives_Of_Cheshire_the_-a-5_1441627482548.jpg chodzi o ten typ ... wyksztalcony lol?
              • aniami1 Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 00:52
                Princess, napisalam tu bo poczulam się przerażona sytuacja. Dziewczyny wypowiedziały się, ale ty robisz to w tak jadowity sposób, że aż dech zapiera, i na pewno nie działa motywująco. Myślę, że może i jesteś niezależną i uwazasz się za silną osobe, ale nie ma w tobie za grosz życzliwości, empatii i wyczucia. Bardzo mi kogoś przypominasz... Myślisz, że Twój model rodziny to ten właściwy? Ale są jeszcze ojcowie którzy potrafią zajmować się dziećmi, bawią się z nimi i uczą je. Są rodziny które razem ciekawie spędzają wakacje i odbywają się bez kids clubow. Istnieją matki, które skoro maja dzieci, to chcą im zapewnić poczucie bezpieczenstwa będąc obecnymi kiedy dzieci ich potrzebują.
                Nie sadze że wychowuje moje dzieci na aspołeczne potwory, wręcz przeciwnie i każdego dnia mam na to dowody.

                I do reszty dziewczyn:
                Mój moz bardzo dobrze zarabia, ja pracuje na pół etatu odkąd pojawiło się drugie dziecko. Mamy na głowie kredyt i żadnych długów, nigdy od nikogo nie pozyczalismy i jeszcze sporo jest na czarna godzinę. Finansowo jest dobrze. Jednak obawiam się co będzie dalej i nie chce czekać na cudowne ozdrowienie meza. Pogadalismy, poplakalismy i zaczynamy w następnym tygodniu terapię. On bardzo chce bo wie że już sam sobie nie poradzi. Kocham go i będę go wspierała. Na razie zabralam mu wszystkie karty i likwidujemy niepotrzebne konta. Nie mogę spać, bo chce mu pomoc, ale nie wie co jeszcze mam zrobić. Dziękuje Wam dziewczyny że zainteresowały się moim klopotem. Pozdrawiam
                • aniami1 Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 00:54
                  Przepraszam za literowki, pisze z telefonu.
                • aniaheasley Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 08:10
                  Mam kolezanke, ktora byla (jest?) uzalezniona od hazardu. Robila zaklady online. Maz dlugo niczego nie podejrzewal, potem sie okazalo, ze przegrala kilkadziesiat tysiecy. Tak jak kazda osoba uzalezniona, wykazywala sie maksymalnym sprytem i pomyslowoscia i klamala w zywe oczy wszystkim dookola, zeby tylko bronic swojego uzaleznienia. Zupelnie dokladnie tak samo jak alkoholicy czy narkomani.
                  Spieniezyla jakims cudem wszystkie oszczednosci dzieci, odkladane na konta niby niedostepne do pelnoletnosci dzieci. Ona jakos sie na te konta wlamala i je spustoszyla. Udalo jej sie rowniez wziac remortgage na dom, podrobila podpisy meza gdzie trzeba.
                  Mnie o tym powiedziala kiedy juz sie wszystko wydalo, maz pozabieral jej karty i chodzila na spotkania GA (gamblers anonymous). Nie bylam nigdy jej jakas bardzo bliska przyjaciolka, ale spotykalysmy sie regularnie na kawie z dziecmi i na playgroupach (dzieci byly male, mialy po pare lat, wiec szok, horror, nie pracowalam duzo, tylko spedzalam czas z dziecmi ;) . Nigdy niczego sie nie domyslalam!
                  Potem wszystko wrocilo do normy, maz bardzo ja pilnowal, pamietam, ze zawsze kiedy bylysmy gdzies razem, dzwonil do niej co najmniej raz, po prostu ja sprawdzal co robi.
                  Jakos wyszli cudem na prosta, nie wiem do konca jak, bo kokosow nie zarabiali, zyli po prostu skromnie jak wiekszosc ludzi. I potem zrobila to po raz drugi! Po prawie roku przerwy znowu zaczela grac, tym razem doprowadzila rodzine na granice bankructwa i rozwodu. W kazdym razie malzenstwo przechodzilo naprawde powazny kryzys. O tym drugim razie tez powiedziala mi dopiero, kiedy juz przestala. Teraz kiedy dzieci podrosly, i obie pracujemy wiecej, nie spotykam sie juz z nia na kawe, i w sumie nie wiem co u niej slychac. Jej maz w akcie desperacji zrobil cos co chyba skutecznie jakos ja powstrzymuje przed graniem. Nie napisze tutaj publicznie co to jest, bo jest to dosyc oryginalny pomysl, a swiat jest maly, i ktos moze skojarzyc te osobe.
                  Pisze to wszystko, bo moze nie spotkalas wiele takich innych 'graczy', a chcialam Ci po prostu powiedziec, ze jezeli zdecydujesz sie na walke z nalogiem i walke o malzenstwo, to czeka Cie bardzo dluga nieprzyjemna droga. Maz bedzie klamal, i oszukiwal. Zabezpiecz wszystkie srodki finansowe. Najlepiej wszystkie pieniadze jakie macie z jakichkolwiek zrodel przelej na konta do ktorych tylko Ty masz dostep, otworz nowe konto, o ktorym maz nie bedzie wiedzial, bo do tych o ktorych wie to predzej czy pozniej sie wlamie jakims cudem. Jak chcesz to napisz na priv (info@aniaspoland.com) to moge Ci troche wiecej opowiedziec, bo obserwowalam to z boku przez dobrych kilka lat.
                  U mojej kolezanki wyglada na to ze zakonczylo sie to happy endem, ale do konca nie wiem, bo po pierwszym razie tez tak wygladalo, a potem sie okazalo, ze to byl tylko wstep. Powodzenia i wytrwalosci zycze.
                  A princess sie w ogole nie przejmuj, nie wdawaj sie z nia w dyskusje, bo to nie ma zadnego sensu. Wiele osob sie juz o tym przekonalo, po prostu ignoruj jej ordynarne nieprzemyslane niedelikatne wpisy, masz wystarczajaco duzo klopotow na glowie.
                  • yourdoubt Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 09:25
                    Oprócz tego, co dziewczyny napisały możesz iść na jakąś terapię, co by się wzmocnić, mieć wsparcie. Jest tyle organizacji które wspierają osoby współuzależniome czy ofiary przemocy (tam też dadzą Ci wszystko potrzebne informacje, czy bezpłatną poradę prawną). Nie ma potrzeby być w tym samej, warto prosić o pomoc.
                    A co do hazardu, to tak jak z innymi uzależniemiami, nie ma 100% wyleczenia, gwarancji. Zawsze może się zdarzyć nawrót i sięgnięcie gorszego dnia. Wychodzenie z uzależnienia to jest ciągła praca nad sobą, rozpoznawanie emocji, wyzwalaczy itd. Życie z hazardzistą to może być ciągłe balansowanie na linie. Te anonimowe grupy jak AA itp to rzecz na całe życie. Które pomagają pracować nad sobą i trwać w "trzeźwości". Siły i odwagi życzę
                  • aniami1 Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 10:53
                    Aniu, napisalam do ciebie na priv
                • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 09:23
                  >Dziewczyny wypowiedziały się, ale ty robisz to w tak jadowity sposób, że aż dech zapiera, i na pewno nie działa motywująco

                  Mysle ze wlasnie nalozylas jakas kalke kogos bo tak naprawde mnie nie znasz. Jezeli masz odrobine rozumu to zauwazysz, ze przyczyna tego ze nie mozesz sie latwo uwolnic z tego zwiazku jest Twoja zaleznosc finansowa od meza. Gdybys miala prace na pelen etat i to jakas w miare platna to nie byloby problemu w ogole.

                  Wybacz, ale you are barking at the wrong tree. Ja nie jestem twoim mezem chorym na hazard. Ja jestem kobieta jaka ci mowi zyczliwie: Kobieto wazne bys miala wlasna pelnoetatowa prace i to juz niebawem bo choc ci moge zyczyc uzdrowienia meza to sa to naprawde rzadkie przypadki ze uzaleznieni z tego wychodza. Mordega.

                  Tu nie chodzi o aspolecznosc dzieci. Tu chodzi o Twoja sytuacje i uzaleznienie od meza. No chyba ze aktualna sytuacja uzaleznienia i tego ze praktycznie nie masz mozliwosci ruchu ucieczki ze zwiazku ci odpowiada.

                  Jesli ktokolwiek cie tu motywuje to nie glaskajace kobiety, tylko ja mowiaca rozsadnie: Musisz znalezc prace jak tylko to mniejsze dziecko pojdzie do szkoly. WSPOMNISZ MOJE SLOWA. Zyje na tym swiecie juz 5ty krzyzyk i widzialam dziesiatki przypadkow takie jak ty jakie przychodza do mnie na analize astro.

                  >Myślisz, że Twój model rodziny to ten właściwy? Ale są jeszcze ojcowie którzy potrafią zajmować się dziećmi, bawią się z nimi i uczą je.

                  A czy ja gdzies napisalam ze ich nie ma albo ze moj facet sie dzieckiem nie zajmuje?

                  Napisalam, ze to nie jest tylko obowiazek matki by wychowywac dzieci i koniecznosc jej siedzenia w domu i SKAZYWANIA SIE NA UZALEZNIENIE FINANSOWE

                  >Są rodziny które razem ciekawie spędzają wakacje i odbywają się bez kids clubow.

                  13 tyg w roku? Niech sie zastanowie... w zeszlym roku bylismy w Polsce, na Teneryfie i na pd Francji. To nadal nie bylo 13 tygodni. Tyle ludzie nie maja urlopu ale 5 tyg w tym kraju. Nie obedzie sie bez holiday clubs. Mysle ze nie zastanawiasz sie co odpisujesz
                  • yumemi Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 17:41
                    Tez bym chciała znac ten model gdzie sie ma 13 tyg wolnego.
                    A yummy mummies niby maja luz - do czasu kiedy panu mężowi sie cos odwidzi.
                    Jedyny słuszny model to świadomość własnych wyborów i ich konsekwencji.
                    Co do autorki postu, zgadzam sie ze powinna przede wszyskim finansowo byc niezależna - inaczej ma mniejsze pole do manewru.
            • illegal.alien Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 11:35
              Steph, jezeli zarzucasz Princess jedyny sluszny model, to wypadaloby, zebys potem sama wykazala sie troche wiekszym obiektywizmem.
              Mozna miec i prace i czas dla siebie i na zycie towarzyskie.
              I o ile Princess pisze ostro, to ma duzo racji - bo wszystko jest fajnie, jak jest fajnie. A jak maz odchodzi albo choruje albo nie daj Boze umiera, to nagle sie okazuje, ze jest dupa blada i reka w nocniku. I ja rowniez nie wyobrazam sobie bycia uzalezniona finansowo od faceta. Tak, ja wiem, zaraz sie okaze, ze wszystkie kobiety po 10 letniej przerwie w pracy bez problemu znajduja prace, ktora pozwala im wszystkich utrzymac na dotychczasowym poziomie i jest miodzio - no coz, ja w takie bajki nie wierze.
              Poza tym uwazam, ze niesprawiedliwym sprowadzanie roli ojca do zywiciela rodziny i zabieranie jemu czasu z dziecmi - wole, zeby nasze dzieci mialy oboje rodzicow na czesc etatu, niz jednego na caly.
              Zeby nie bylo - przerabialismy wszystkie mozliwe uklady: pracujaca mama, pracujacy tata, pracujacy oboje rodzice. Najlepiej sie sprawdza system, w ktorym pracujemy 'na zakladke' - jedno zaczyna wczesnie, a drugie konczy pozno :) Wtedy dzieci maja rodzicow oboje a i z kasa jest lepiej ;)
              • princesswhitewolf Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 14:56
                >I o ile Princess pisze ostro,

                ano to chyba moja wada ze jak sie czyms emocjonuje to potem brzmie zbyt ostro. Sorry, nie chcialam zalozycielki watku zranic... Po prostu za duzo babek poznalam jakie zostaly "na lodzie" glownie dlatego ze nie mialy nic na CV. Gdyby choc mialy te 20 godzin tyg w jakimkolwiek zawodzie, przejscie na pelen etat jest do ogarniecia. Jesli nic- masakra w pewnym wieku...

                >wole, zeby nasze dzieci mialy oboje rodzicow na czesc etatu, niz jednego na caly.

                doookladnie
                • robak.rawback Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 22:04
                  ciekway watek - nie mialam czasu wszystkiego doczytac, przeczytalam tylko pare ostatnich postow, wiec moze juz ktos o tym wspomnial wyzej - jesli sie jest w zwiazku malzenskim a malzonek/malzonka narobi dlugow - to czy wspolmalzonek nie jest wedlug prawa za to odpowiedzialny finansowo jakos??
                  nawet jesli cos nie wyszlo ze wspolnego konta tylko zalozonego indywidualnie przez wspolmalzonka?

                  zgadzam sie z tym co ania powiedziala - jak sie ma takie uzaleznienie to nie mozna do konca wierzyc w totalne ozdrownienie - nie mozna dolowac wspolmalzonka kiedy probuje i sie stara i jak sie okazuje ze sie na dany czas uporal z problemem, ale takie cos do konca zycia w czlowieku zostaje. jedni sie z tym na cale zycie uporaja a inni nie - nie wiadomo kto na ile wytrzyma.

                  szczegolnie jak przyjdzie jakis stres to czlowiek moze do tego wrocic i bedzie plakal i wiedzial ze robi zle, ale to jest silniejsze od niego i bedzie klamal w zywe oczy - nie musi ale moze sie to stac. zdecydowanie oddzielne finanse - zadnych wspolnych kont czy umow. takei sa realia. wspolczuje sytuacji bo to paskudny nalog ktory finansowo rzeczywiscie moze zrujnowac cala rodzine.
                  ja znam osobe ktora nawet wykradla drobne pieniadze malym dzieciom ze skarbonki jak poszla w tango (to byl inny typ nalogu niz hazard)
                  • robak.rawback Re: separacja-co dalej? 24.02.16, 22:07
                    a moze po prostu zostac w zwiazku ale wziasc rozwod i miec totalnie oddzielne finanse z powodu hazardu wlasnie?
                    a ha i dokladnie sie tez zgadzam oddzielne konta o ktorych maz nie ma zielonego pojecia tak zalozone i prowadzone zeby nie przychodzilo nic w formie listow ani telefonow do domu ani w miejsca lub do znajomych do korych maz jest sie w stanie dobrac albo przkonac zeby mu o nich powiedzieli. nie sprawdzac ze w spolnie uzywanych komputerow ani innych elektornicznych urzadzen zeby nie mogl wykrasc paswords etc.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka