kłopoty z wymową "r" ...

[lami]

W latach kryzysu, sklep rybny, kolejka.
Moja mama z bratem na zakupach. Mama zaaferowana rozgląda się co kupić a brat
stoi obok.
Mój brat: Mamo kup tej ryby.
Mój brat: MAMO SŁYSZAŁAŚ??? UDAŁO SIĘ!!!
Moja mama: Co się udało syneczku?
Mój brat: Powiedziałem jyba...
Od tego czasu minęło już sporo czasu a ciągle mnie śmieszy :))))

[ankh_23]

A w "Skali" Shaffera jest zdanie: "ja bałdzo płoszę, żeby tenoły i sopłany
wyłaźnie ałtykułowały eł!"

posłałem łóżko...

[Gość: Mar]

Gość hotelowy wyprowadza się z hotelu, oddaje klucz w recepcji i mówi:
- posłałem łóżko
Recepcjonistka odpowiada:
- ach, niepotrzebni, przecież od tego są pokojówki. Dziękuję panu!
- ależ płoszę!

[Gość: nacia]

a moja siostra będac dzieckiem nie mówiła "K" tylko "T":
Dialog:
Siostra: Mama jest w tuchni
Ja: Co to jest tuchnia?
Siostra: No tuchnia
Ja: Ale jaka tuchnia?
Siostra: No tuchnia!
Ja: ale co to tuchnia?
Siostra(juz powaznie wkurzona): no wiesz ze ja nie mówie "tuchnia"
tylto "tuchnia"

[betinka8]

miało być "zasłałem łóżko" , nieprawdaż?

[Gość: bilo]

Moja córka, gdy miała ok. 3 latka nie radziła sobie z połączeniem niektórych
zgłosek. Np. zamiast twój mówiła chuj.
Niezły ubaw miała rodzina mojej żony, a zwłaszcza jej ciotki, które namiętnie
namawiały dziecko do powiedzenia twój, po czym rechotały przez kilka minut.
Przestały, gdy mąż jednej z nich namówił moją córkę, żeby powiedziała: "stare
głupie chipsy" co wyszło: "stale gupie cipy"...

Już się z niej nie nabijały...

[pstosia]

kuzyn mojej kolezanki mowil: grejfiut :)

[Gość: GOŚKA]

Moja córka jak już nauczyła sie"r" wymawiać to go znowu nadużywała... i pewnego
razu rzuciała tekst:
- MAMO POKRÓJ MI CHREBKA NA PRASTERKI ;)

[issis]

pstosia napisała:

> kuzyn mojej kolezanki mowil: grejfiut :)

Znam kogoś kto mówi "gejfiut" :)))

[Gość: Flatline]

Ja nie o "r", tylko o "w".
Mój 4-letni kuzyn zamiast "w" mówił "h" (pojęcia nie mam dlaczego), a jego
tatuś na każdym zlocie rodzinnym mówił: "No, synku, a teraz powiedz >Wujek
Wojtek<". A dziecko nie rozumiało, dlaczego całe stado dorosłych ryczy ze
śmiechu... Bidulek.

[duza_klucha]

No to ja, dzieckiem bedac, naciagalem malego braciszka ciotecznego, ktory
wymawial j zamiasr r, na wspolne wydzieranie sie na podworku na cale gardlo:
"HIP HIP, HURA!"

[issis]

Przyszła do mnie kiedyś na konsultacje dziewczyna, kobieta właściwie, która
koniecznie chciała śpiewać. Pierwszy wywiad, pytam czy gdzieś już się uczyła,
co robi w życiu (widzę, że starszawa trochę), a ona na to, że "chce zostać
piosenkaTką lub aktoTką". Mamma mia, słyszałam już różne wady wymowy, ale T
zamiast R jeszcze nie. Zaczynam więc przesłuchanie, i od razu (ależ złośliwa
jestem!) od wprawki: "do-re-mi-re, do-re-mi-re-do" :)))
Abstrahując od tego, że było nieczysto, zawsze się uśmiecham na wspomnienie "do-
te-mi-te".
Do dziś żałuję, że nie zaczęłam jeszcze bardziej złośliwie, od "trrrr..."

[Gość: Plewiszczok]

Podczas dużej przerwy jeden z uczniów (później ministrant) bił się z kolegą i
podczas tej bójki zakrzyknął bojowo:

I CIO, KULWA!

[ilecka]

u mnie raz na lekcji w liceum nauczyciel powiedzial: JAKA PLACA TAKA PLACA!!!!
ale byl ubaw heheheheehhe

ao
iwona

[Gość: Maliniak]

Biologica uczyla nas o DNA i mowila "kwas dezoksyhhhlybonukleinowy" Potem
wziela kupla do odpowiedzi.
ON: To jest kwas dezosksyhlybonukleinowy
Profesor: Nie hlybo tylko hlybo...
On: No przeciez mowie ze dezoksyhlybo...
I tak przez 5 min lol

[Gość: siwa]

kilkuletnia siostra mojego kolegi chwalila sie pewnego razu, ze byla w
kosciele i stala pod "chojem"

[peter.steele]

jeden kolega zamiast M mówił J i stanrdowo J zamiast R więc ptał sie gdzie jest
jego brat "Jajcin" zamisat Marcin

[Gość: piecyk gazowy]

Pierwszy post to oczywiście dowcip. Ja mam autentyki.

W szkole średniej uczyłem się z dziewczyną, która zamiast „r” wymawiała cos na
kształt „yu” (fonetycznie nie „ju”, tylko „Yu”). Miała w dzienniku nr 2.
Pewnego razu zdarzyła się na geografii taka sytuacja. Nauczycielka:
– Jak twoja godność?
– Boyuta.
– Przepraszam, możesz powtórzyć?
– Boyuta.
– Przepraszam bardzo, ale znów nie dosłyszałam.
– Boyuta.
– Bardzo przepraszam, ale znowu nie usłyszała.
Na to koleżanka:
– Boyuta. Dyugi numey.

Sytuacja karykaturalna (nauczycielka naprawdę tyle razy pytała zanim
zrozumiała), ale prawdziwa.


Znam z opowiadań. Moja ciotka, jak była mała, zamiast „ł” mówiła „r”. Kiedyś
przyszedł ksiądz po kolędzie i ciocia, chcąc zaprezentować swoje umijętności
mówienia (w ogóle dumna z tego, że już umie), wypaliła:
– Psysram, posram i odesram! [Miało znaczyć „przyszłam, poszłam i odeszłam].