emerytura - ma ktoś jakis fajny wierszyk na pożegn

[Gość: Sonia]

Będę bardzo wdzięczna z podopowiedz gdzie mogłabym ewentualnie cos
ciekawego znaleźć, albo kogos kto pomógłby mi wymyslic jakąś fajna
rymowankę!

[Gość: gupek_miastowy]

Na górze róże, na dole fiołki...
Życzę ci byś na emeryturze
mógł robić fikołki!

Hmmmm....

[Gość: 3,14-Roman]

1. Oj, to mi się przypomniało, jak w moim gimnazjum jedna z
nauczycielek przechodziła na emeryturę, nasza klasa uczestniczyła w
organizowaniu takiego mini-apelu. Siedzimy sobie na lekcji
wychowawczej, pani wychowawczyni nagle pyta: "A zna ktoś z was jakiś
wierszyk na pożegnanie?"
Z uśmiechem rzuciłem:
"Śpieszmy się kochać ludzi,
tak szybko odchodzą"
Mina wychowawczyni bezcenna :)

2. Soniu, co rozumiesz przez pojęcie:"fajny"? Ma być zabawny,
nostalgiczny, smutny, słodko-gorzki? Może coś Szymborskiej?

[Gość: trusiaa]

Tak mi się przypomniało. Tyle, że to delikatna materia i przed zastosowaniem
należy się skonsultować z psychologiem lub żoną zainteresowanego.


Hymn starców

I
Miliardy są nas na tym świecie,
który mgliście widzimy przez szkła,
i każdego z nas w dołku gniecie,
i każdy z nas zgagę ma.

Nam nie wolno ogórków i grzybków,
nas malutki zabija rydz,
nam nie wolno niczego za szybko
i nie wolno w ogóle nic.

Chór
Ale choć nam nawala w wątrobie,
choć nas męczą zastrzyki i kasze,
śmiało, starcy! stańmy na głowie!
Ziemia młodym. Lecz niebo jest nasze.

II
My podobni jesteśmy duchom
i staramy się trzymać, lecz
czasem we śnie odpadnie nam ucho
albo noga lub inna rzecz;

czasem w mózgu zaśpiewa ptaszynka
lub króliczek podskoczy hop-siup,
czasem nawet zaszkodzi nam szynka
i już koniec, i astry na grób.

Chór
Ale choć nam nawala w wątrobie,
choć nas męczą zastrzyki i kasze,
śmiało, starcy! stańmy na głowie!
Ziemia młodym. Lecz niebo jest nasze.

Konstanty Ildefons Gałczyński
1948

[Gość: Tatar]

Możesz Pożegnać emeryta tak jak pożegnała Wisława Szymborska Józefa Stalina:

Niewzruszony drukarski znak
Drżenia ręki mej piszącej nie przekaże
Nie wykrzywi ból łza nie zmaże.

[Gość: rewolucyjna pieśń]

Widzę, że tu przegląd poezji zaangażowanej wysublimował klimat, jeszcze coś z
Broniewskiego, albo piewców rewolucji dajcie. Wszak emeryci to dawny aktyw
społeczny sojuszu roboczo-chłopsko-inteligenckiego:))

[laenia]

Już dziąsła przeżarte szkorbutem
już nogi spuchnięte i martwe,
już koniec, już płuca wyplute -
lecz palą się oczy otwarte.

[uasiczka]

ja polecam obrazek:
www.luk44.com/show.php?t=photos&id=822
a tak na "Serio" to może "wesołe jest życie staruszka" z kabaretu
starszych panów?

[Gość: 3,14-Roman]

A może jakiś wiersz po prostu o pożegnaniu?
Jak ten: ("Odjazd" Leśmiana- bez zbędnych skojarzeń :)

"Gdym odjeżdżał na zawsze znajomym gościńcem,
Patrzyły na mnie bratków wielkie, złote oczy,
Podkute szafirowym dookoła sińcem.
Był klomb i rój motyli i błękit przeźroczy,
I rdzawienie się w słońcu dojrzałej rezedy.
A gdy byłem już w drodze, sam nie wiedząc kiedy
I czemu - przypomniałem te oczy, przyziemnie
Śledzące mą zadumę i wpatrzone we mnie
Tym wszystkim, czym się można wpatrzeć w świat i dalej.
Co widziały te oczy, nim w tysiącu alej
Zginąłem, jedną chatę rzucając za sobą?
I czemu z szafirową zawczasu żałobą
Patrzyły w ten mój odjazd poprzez zieleń rdzawą
Rezedy, co pachniała, przytłumiona trawą?
I dlaczego te oczy były coraz łzawsze?
Czy nie wolno nic nigdy porzucać na zawsze
I zostawiać samopas kędyś - na uboczu?
Czy nie wolno odjeżdżać znajomym gościńcem
I oddalać się zbytnio od tych złotych oczu,
Podkutych dookoła szafirowym sińcem?"

[trusiaa]

3,14-Romanie, Romanie! chciałoby się zawołać, jakże się wzruszyłam, jaki bezmiar
rozpaczy może kryć się na klombiku. Wśród bratków...

A propos "złotych oczu podkutych dookoła szafirowym sińcem" - przypomniało mi
się niezrównane tłumaczenie filmu znanego u nas jako "Mickey Niebieskie Oko":
raz jeden widziałam to w wersji "Mickey Sine Limo" i to było coś!

Mój typ to:
Andrzej Waligórski - Odejście Dreptaka

Grają trąby i werble warczą,
Idzie Dreptak na rentę starczą,
Idzie Dreptak z bladym obliczem,
Tylko oczy mu płoną jak znicze.

Przez czterdzieści lat siedział w biurze,
Przeżył różne biurowe burze,
Robił spisy i remanenty
I doczekał się wreszcie renty.

Niosą za nim biurowe turkawki
Satynowe czarne rękawki
I liczydła, i bibularz brzydki,
I kulkowe pióro do przebitki.

Idzie Dreptak, łza mu z oka płynie,
A właściwie się cieszyć powinien,
Bo go czeka szlafrok, samowarek,
Ciepłe kapcie i w klatce kanarek,

I w ogóle dolce far niente,
Jak już pójdzie na tę starczą rentę.
Idzie Dreptak, brzmią śpiewy chóralne,
Niosą przed nim listy pochwalne

I dyplomy niosą, jeden i drugi,
I Brązowy oraz Srebrny Krzyż Zasługi.
Idzie Dreptak długim korytarzem,
Niosą przy nim zapalone lichtarze,

A dwie śliczne młodsze buchalterki
Sypią przed nim kolorowe papierki.
Idzie Dreptak korytarzem jak szosą,
Trochę idzie, a trochę go niosą,

W oczach blask ma, w dłoniach ma liczydła,
W nozdrzach zapach kawy i kadzidła.
Idzie Dreptak, coraz jaśniej świeci,
Trochę idzie, trochę jakby leci.

Już nie musi podpisywać listy,
Już się robi niebieski, przejrzysty,
Już się robi lekki jak dmuchawiec,
Już jak anioł jest i jak latawiec,

Już wybywa, odpływa do góry
Między chmury, lazury i chóry,
Już nie Dreptak, lecz meteor, kometa...
Coś gdzieś pękło.
I zwolnił się etat.

[Gość: 3,14-Roman]

Ładny ten wiersz...

A co do Leśmiana, te kwiatki trochę mmnie przerażają :) Takie
psychodeliczne- zaraz kojarzy mi się to z jednym z odcinków
Czarodziejki z Księżyca (ach, młodość i wspomnienia), w którym
bohaterka rozmawiała z diabelskimi kwiatkami.
www.youtube.com/watch?v=H0zTeq5iuxc

[Gość: małolat]

Epitafium:
Wiatr mu nawiał liści kupę
Śpij biedaku,c..j ci w d..ę

[frred]

Napisz coś więcej o emerycie/tce: zawód, płeć, imię, wiek, ciekawostki itp., to
coś ułożę np. "Choć Jurek wciąż ma siłę Pudziana/ ZUS się upomniał o niego z
rana / Bo, chociaż zadań przed Jurkiem góra/ Czeka na niego emerytura/ Po tylu
latach pracy, nauki/ Przyszła nareszcie pora, by wnuki/ Także wychować na
dzielnych ludzi./ I móc w tygodniu napić się wódzi!/ A my na zawsze z Jurkiem
będziemy/ Gorzałkę w weekend z nim wypijemy/ A jak dostanie premię od ZUSu/ To
nawet chętnie i spirytusu!/ W zakładzie zawsze będziesz u siebie, /Gdy chcesz to
zadzwoń, w każdej potrzebie/ Nigdy się nie martw byle lebiegą/ Bo zawsze jesteś
naszym kolegą!"

Znaleźć możesz tam

[naprawdetrzezwy]

gdzie będziesz szukać.
Zacznij w internecie...


Nie była twa wiedza zbyt sporo warta
Wszak twa kariera d...pą podparta.
Z twych donosów kadry robiły origami
I stąd twe przezwisko
...wa nad wami.

Taki może być?
Pasuje do emerytki?

a może -wierszyk + rekwizyt

[uccello]

Ach, prędzej od błyskawic
mijają lata młode!
Lecz trąbka Ci ułatwi
słuchanie szumu jodeł.

K.I. Gałczyński

emerytura

[Gość: Aldek]

Też czegoś szukam dla emeryta... Dziękuję wszystkim za propozycje... może ktoś jeszcze coś dorzuci?

[kalllka]

Kiedyś w pewnym londyńskim domu znalazłam manifest urodzonych przed 1940 r.
Myślę , ze to dobry pomysł na uhonorowanie emeryta; choć po angielsku, da się łatwo przełożyć na polska rzeczywistość.
campaignfortruth.com/Eclub/010202/bornebefore1940.htm

emerytka

[Gość: emerytka]

wszyscy piszą smutne kawałki.a ja przechodzę na emeryturę w pełni sił.Jestem zdrowa ,silna,nie jeden młody nie dorówna mi w pracy,tańcu i zabawie.mam poczucie humoru.Jak czytam te wasze wypociny to nic tylko kłaść się do grobu.A Ja mam zamiar objechać Polskę na rowerze.Chodzić na długie spacery,odkurzyć rolki,mieć czas na wszystko i nie gonić na zbity pysk.za niecały miesiąc będę zaliczać się do grona szczęśliwych EMERYTEK

[Gość: Monika]

Człowiek w swym życiu etapów ma wiele
Są narodziny, szkoła, wesele.
A kiedy stanie u bram dorosłości
zaczyna pracę – ku swej radości?
Ta praca daje mu satysfakcję...
chociaż nie zawsze szef nasz ma rację
Są chwile miłe, radości i smutki,
człowiek raz duży, raz jest malutki
Lecz wszystko zawsze swój koniec ma
Także i praca nie wiecznie trwa.
Wtedy to człowiek myśli z zachwytem:
nareszcie jestem już EMERYTEM !!!!

[yabol428]

Najlepsza to emerytura, w ziemię dać nura.

[luksusowy_yacht]

Bujaj się jak babci cyce!