Łubogi jo parobecek

[rita100]

Dzianki Marynie Okęckiej-Bromkowej dziś możem codziennie śpiewać jedną
kurlankę warnijskó i mazurskó.
Tak noczynowam śpsiewoć z ji śpsiewnika.
Eszcze dopoziem co te kurlanki to majó swojich autorów anonimowych, bo je lud
psisoł. A Maryna je wszistkie pzbzierała.
Psyrsza czajść psieśniczek ma titel:
"Ubogi ja parobeczek"
Piesni buntu i niedoli

[rita100]

Czamu płaczesz, więźniu młody ?
Za uojczyzną czy swobodą ?

Nie płaczę ja ojca, matki
ani rodzicielskiej chatki,
tylko płaczę za swobodą,
bo ja jestem więźień młody.

Siedzę tutaj, nie wiem za co,
jako ptak w ciemnej klatce,
i odwiedzić mnie nie mozna
nawet mej rodzonej matce.

Dziekuję, kochany bracie,
i tobie , kochana siostro,
na Sybir mnie wywiozą,
na Sybirze życie stracę.

Jutro o godzinie szóstej
pewno już mnie rozstrzelacie,
jak ja pragnę już tej śmierci,
czemu prędzej jej nie dacie ?

Gdy przemówił te dwa słowa,
dano ognia, padły strzały,
zwisła głowa na ramieniu,
usta mówić już przestały.

[freemason]

rita100 napisała:

> Dzianki Marynie Okęckiej-Bromkowej dziś możem codziennie śpiewać
jedną
> kurlankę warnijskó i mazurskó.

A co to je kurlanka? Wyklarujesz mi?

> Tak noczynowam śpsiewoć z ji śpsiewnika.
> Eszcze dopoziem co te kurlanki to majó swojich autorów
anonimowych, bo je lud
> psisoł. A Maryna je wszistkie pzbzierała.
> Psyrsza czajść psieśniczek ma titel:
> "Ubogi ja parobeczek"
> Piesni buntu i niedoli

[rita100]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=71133631&a=71133767
Maryna to napisoła - kurlanki to po warnijsku pieśni, a fraski to mazursku też
pieśni.

Maria Zientara-Malewska też pisała kurlanki i jo myślała co to kołysani, ale ni,
to só psieśniczki.

[rita100]

Dzisiaj święty Marcin, dziś nasze wesele,
dał mi pan kolędę, gdzie się z nią podzieję ?
Ojciec i mateczka w ciemny grób się skryli,
a mnie, sieroteńkę, samą zostawili.

I samiuśka jestem jak tarnina w polu,
dokąd teraz pójdę, nie powiem nikomu.
Sama teraz jestem jak ta wiśnia w sadzie,
a jeszcze też stoję ludziom na zawadzie.

Leciały żurawie przez pole , krzyczące,
spotkały dziewczynę na słuzbę idącą.
Nie płacz, dziewczę, nie płacz, nie rozmyślaj sobie,
będzie Pan Bóg wiedział na służbie o tobie.

Na służbie chleb dobry, ale i wymowny,
jeszcze go nie krają, już go wymawiają.
Ukrają-ć mi glonek jak klonowy listek,
jeszcze się pytają, czy go zjadła wszystek,
Oj, zjadłam go, zjadłam w sieni za dźwiyrzami,
jak nad tym pomyślę, zaleję sie łzami.

[rita100]

Furały jaskółki,
bujały wysoko,
a ja od mateczki
jestem za daleko.

Służebny chleb suchy,
służebny chleb gorzki,
już go wymawiają,
choć ledwo ukrają.

Cieńko mi go krają,
jak klonowy listek,
jeszcze się pytają,
czy go zjadłam wszystek.

Oj, zjadłam go, zjadłam
w sieni za dźwierzami,
jeszcze go łoblałam
sierocymi łzami.

[rita100]

Nie bande jo ziancej
łuż po śwacie bujoć,
chociaż za mną bandó
talarami kuloć.

Poziadali ludzia,
że w śwecie je dobrze,
a tu trzeba robzić,
aż sia skóra podrze.

Czorno sia nachodzi,
głodu sia namorzy,
choć nolepsi zrobzi,
nigdy nie dogodzi.

W eśpechtory łorać,
a w pany bronować,
wiedzieliby łóni,
jek ludzi szanować.

Gdybym jo ziedziała,
chto tak reno budzi,
dołabym mu ziela,
żeby nie znoł ludzi.

Dałabym mu ziela,
zielonej psietruszki,
coby łón nie uniósł
głowy łod poduszki.

eśpechtory - inspektor (dokumantnie tak je w psieśniczce)

[rita100]

Radujewa sia, Gody jidó.

Ale ja sia nie raduja,
dalyj w śwat powandruja.

Moja matko, moi mnili,
komuście mnie łostawzili ?

Panu Bogu moje dziecie,
starajże sia o swe życie.

Nie starajcie sia ludkowie,
moje życie na kirchofie.

Na zielonym kirchóweczku
bande spała jek w łóżeczku.

Choćby prziszło sitom braci
łuż mnie żodan nie łobaczy.

Choćby prziszło i sto ludzi
łuż mnie żoden nie łobudzi.

Choćby złote trómby grały,
moje łoczka bandó spały.

[rita100]

Z góry woda leci,
w dolinie sia sieje,
nie mniej ty, dziewczyno,
w górniku nadziei.

Bo górnik nieborok,
w Westfalię łodchodzi,
a ciebzie tilo
z wzianka łoswobodzi.

Wstoł raniusieńko,
łodzitoł sia ze swymi,
bo nie wzie, czy wróci
żywy do taj ziamni.

[rita100]

Gdy sia łożeniłem,
cierpię niewolę
i łod roboty
ręce mnie bolą.

Ni posagu, ni psierzyny,
tilo gołe grochowiny
niewola moja.

Gdy sia łożeniłem,
cierzpię niewolę,
łod ciajzkiej pracy
ręce mnie bolą.

Jedno woła: tatu!
Drugie: papu!
Trzecie: doj chlyba!

[rita100]

Gdy gospodarzem byłem,
bydło miałem spokojne:
cztery koty do roboty
i dwie mysze dojne.

Jak byłem młodzieńcem,
to byłem bogaty:
cztery płaszcze z pajęczyny,
a czapkę z tubaki.

Leci świnia ulicą,
psiwa beczkę niesie,
a psies za nią, jak za panią,
ogonek jej niesie.

Miałem studnię za piecem,
czerpałem przetakiem,
ryby brałem na widły,
wilki-m strzelał makiem.

[rita100]

Zakładajcie cztery konie
i piątą klaczę,
niech pojadę i zobaczę
jego pałace.

Ot, stodoła nie pokryta,
mamusiu moja,
w ogródku nic nie zakwita
dla córki twojej.

Ani krowy, ani świni,
piją mleko dwie kociny,
ani łyżki, ani soli,
od frasunku głowa boli,
mamusiu moja.

[rita100]

Gdybym za mąż nie wychodziła,
nie cierpiała bym niewoli,
nie pożyczała krajeczki chleba
ani liekiszka czarnej soli.

[rita100]

W wieczór czerwcowy przed słońca zachodem,
chodziuła dziewczyna w polu za ogrodem.

I przyleciał z morza do niej śliczny ptaszek,
i przyniósł jej w dziubku lelijowy kwiatek.

A ty, róży kwiecie, rozwijaj się w lesie,
bo już moja matka nie żyje na świecie.

Gdyby moja mama jeszcze dłuzej zyła,
to bym się w tym roczku jeszcze nie żeniła.

Ale moja mama prędko umierała
i mojego wesela już nie doczekała.

[rita100]

Z Francji powracam,
krwawo się pocę,
podaj mi chusteczkę,
niech otrę oczy.

Ja ci jej nie podam,
bom nie powinna,
niechaj ci ją poda
z Francji ta inna.

Boś ty we Francji
panny miłował,
a mnie, najmilszej,
listu-ś żałował.

Czasu nie miałem
panien miłować,
tam trzeba było
ciężko pracować.

[rita100]

Jestem Poleczka rodzona,
na Slójsku znaleziona,
odstąp ode mnie, Niemcze-psie,
nie kochaj ty się we mnie.

Ach, bo mój ojciec Niemiec był,
choć się na Slójsku urodził,
po polsku mówić nie mógł on,
a ja rodzony jego syn.

Jestem Poleczka jak matka ma,
ja być nie mogę żonka twa,
choć będziesz kochać aż po grób,
nas nie połączy żaden ślub.

[rita100]

Polka mnie zrodziła,
z piersi jej wyssałem
być ojczyźnie wiernym
i zawsze stałym.
Gdy mnie bedą ścigać
poprzez góry, lasy,
ja cię nie opuszczę,
boś ty moja droga.

Gdy polscy rycerze
kele srebnego kielicha
pili ładne wino
z dalekiego Krymu
i tak sobie pili,
i żonki żegnali,
i woreczek z ziemią
na szyje wieszali.

[rita100]

Ubogi ja parobeczek, zalecam się do dzieweczek.
Do dzieweczek się zalecam, każdej taniec przyobiecam.

W lewo, w prawo pojdę z Kaśką a mazura utnę z Baśką.
Tram da ri di di da da.

I wyjechał na zabłocie, ugrzęzły mu konie w błocie.
Ni wyjechać, ni wypłynąć, przyjdzie mi fornalem zginąć.

Tram da ri di di da da.

[rita100]

Tram da ri di di da da
Koniec pieśniczek z działu "Pieśń buntu i niedoli"