w związku z tym maminym "niepracowaniem"

[madziaaaa]

Chciałbym być taką "mamą domową", taką, co to na wszystko ma czas, bo jest w
domu, więc nie musi pędem po pracy robić zakupów, odbierać dziecko, pędzić do
domu, robić obiad, zmywać, mieć chwilkę na zabawę z dzieckiem, robić kolację,
wykapać dziecko, opowiedzieć bajkę na dobranoc i zasnąć snem sprawiedliwego.
Dobrze mi było przez ponad 3 lata w domu na ciążowym zwolnieniu i na
wychowawczym. Bardzo dobrze. Wymyslalyśmy sobie z Olką dużo fajnych zajęć,
szalałyśmy na wszystko był czas, i na zabawę, i na zakupy i na sprzątanie.
Nie było takiego pędu. Zobaczyłyśmy przez ten czas dużo fajnych rzeczy,
starałam sie pokazać jej świat, ale nie ten wielki, zagranicą, tylko nasz
zwyczjny-biedronki na liściach, "dziady" przyklejające się do ubrań, Wielkie
kałuże, po których brodzi sie w kaloszach po kolana-takie zwyczajnie fajne
rzeczy. Ale jednocześnie potrafiłam sie zdystansować i mieć czas tylko dla
siebie.
I chcialabym, zeby tak mogło być nadal. Niestety, nasze państwo nie dba o
takie kobiety. Bo po co? Niech rodza dzieci, najlepiej jak najwiecej. Ale kto
zadba, zeby zapewnić tym mamom emeryturę? Zniżkowe bilety do kina czy na
basen nie załatwią sprawy. Wczoraj jeden z petentów biurze powiedział
mi:Niech pani pilnuje pracy, bo nigdy nie wiadomo, jak się życie ułoży.
Usłyszałam przy tym również historię tej osoby. Całą noc o niej myślałam.

[sweet.joan]

A ja najchętniej chciałabym mieć jakąś pracę na, powiedzmy, pół etatu. Tak żeby
i dla dziecka czas był, ale i dla siebie, jakaś odskocznia. Bo jednak pamiętam,
że czasami już dostawałam jakiegoś kręćka od ciągłego siedzenia z Młodym w domu.

[madziaaaa]

pół etatu jest jakimś wyjściem, ale emerytury za dużej to nie przyniesie.

[zona_mi]

Niestety nie, ale też chciałabym, jeśli już koniecznie, to na pół etatu.
Cieszę się, że mogłam z moimi dziećmi być w domu zanim poszły do przedszkola,
bo to ważne, ale potem, kiedy zaczyna się szkoła, mama i jej czas też jest
bardzo potrzebny. To już lepiej kiedy Martyna była w przedszkolu osiem godzin -
nie chciałabym, aby ten czas spędzala w świetlicy.

madzia!

[anik801]

Po miesiącu by Ci się znudziło!To wcale nie jest tak,że jak się siedzi w domu
to jest na wszystko czas.Ja nie pracuję,a czasem ze zmęczenia na twarz padam!
Ja tam wolałabym jednak pracować.Siedzenie w domu jest fajne-w weekend,w czasie
urlopu itd.Ale tak cały czas to staje się uciążliwe!

anik!

[madziaaaa]

Uwierz mi, ze nie znudziłoby mi się.Byłam z Olą w domu nim poszła do p-la,
dałam jej jeszcze miesiac na zaklimatyzowanie sie w przedszkolu, choć akurat
nie było to potrzebne-zakochała się w przedszkolu od zaraz. Przerwałam
wychowawczy, bo mężowi nie przedłużyli umowy, zostaliśmy bez pieniędzy po
prostu. Planowalismy, ze będę na tym wychowawczym jeszcze pół roku dłużej,
stało się inaczej. I też nie raz, nie dwa padalam na twarz. Ja wiem, z czym to
się je. Ale mnie to odpowiadało.

[edelka]

No ja to bym też chciała mniej pracować, mieć więcej czasu dla Natalii i dla
siebie też.
Teraz wstaje rano, do pracy, z pracy, po drodze szybkie zakupy, w domu najlepiej
już mieć obiad zrobiony, bo Natka nie bardzo mi teraz daje gotować Poprzebywać
chcę po przyjściu z małą, jak już pójdzie spać to trzeba samemu sie umyć,
posprzątać, coś ugotować. nawet na internet nie mam już za bardzo czasu... (A do
tego tak mi zwolnił od jakichś 4 dni, że nie jestem w stanie na forum siedzieć).
Ech w ogóle nie dbają o mamy, masz rację Madziu...
Smutne to, bo chcą żeby dzieci sie rodziły, ale co potem to już twoja sprawa...

[anik801]

Ja nie wiem jak to jest pracować mając dziecko.Całą ciąże siedziałam w domu i
tak siedzę do tej pory.Natomiast pracowałam wcześniej i miło wspominam tamten
czas.Może rzeczywiście jak już pracę dostanę,to będę żałowała,że jednak w domu
siedzieć nie mogę.Na dzień dzisiejszy wolałabym jednak do pracy iść.Na
szczęście mam ten komfort,że nie muszę pracy szukać na gwałt.

[bj32]

Kurczę, ja całą ciążę "siedziałam w domu", bo zaszłam sobie akurat nie mając
pracy i dalej siedzę. Na razie do października 2008 mi to ustawowe "siedzenie"
przysługuje i nie marzę o tym, żeby "iść za chlebem". Może na następnej komisji
przedłużą mi opiekę nad Anką (po odwołaniach oczywiście), a może nie. Tak czy
owak od 6 lat jestem wyłączona z obiegu jako pracownik. Jak myślicie, czy
gdybym nawet bardzo chciała pracować, to mnie ktoś przyjmie po tylu
latach "siedzenia" i w dodatku z niepełnosprawnym dzieckiem?

bj

[madziaaaa]

to wszystko zależy:
1. Od Twojej determinacji
2.Od rynku pracy tam, gdzie mieszkasz
3.Od szczęścia
4.Od układów

W Łodzi z pracą jest baaaardzo źle.

[bj32]

We Wrocławiu też różowo nie jest... Zresztą mam jeszcze półtora roku na
myślenie...

Bj

[sweet.joan]

A może masz możliwość przez ten czas zrobic jakiś kurs - czy to język jakiś, czy
komputerowy? Zawsze to lepiej wygląda potem w cv, że człowiek ma chęci, nie
zamyka się w zupkach i pieluchach, tylko potrafi zorganozować czas, rozwijać się...

[zona_mi]

Jestem tego samego zdania co Słodka.Aśka

[bj32]

Ja mam kurs sekretarsko-asystencki i w dodatku ze świadectwem szkoły
państwowej. Komputer też. Język znam trochę rosyjski, ale noga do języków
jestem straszna. Bierny, czytany znaczy dość szybko opanuję, ale gadać? To nie
ja. Poza tym mam wykształcenie tylko średnie, a teraz każdy cholerny cinkciaż
po podstawówce chce mieć sekretarkę wyedukowaną, bo sam tępy. Pracowałam kiedyś
u gościa, który był magistrem fizyki, firma wdrażała systemy komputerow, a on z
trudem odróżniał monitor od klawiatury, a maila to już w ogóle odebrać nie
potrafił.
Poza tym ja wcale nie tęsknię za pracą. Na razie zaczynam szukać czegoś, żeby
dorobić, potem zobaczymy, ale chwilowo praca legalna nie wchodzi w grę. Chyba,
że ktoś mi zapłaci powiedzmy 1000,-. A nikt mi tyle nie da.

[74l]

Ja , kiedy zaszłam w ciążę,konczyłam właśnie studia,miałam fajną pracę,kariera
mogła się rozwijać...(koleżanka z pokoju, która wtedy rozpoczynała licencjat,
teraz jest dyrektorem finans.)I byłam przekonana,że urodzę, dziecko oddam
niani, a ja do pracy.Ale życie zwyrefikowało moje plany.Zobaczyłam dzidziusia i
stwierdziłam,że żadna niania nie wchodzi w grę, babci chętnej do niańczenia
mojego dziecka też nie było w okolicy, więc zostałam.Potem decyzja o kolejnym
dziecku, a do tego specyfika pracy męża, częste wyjazdy.
Wybrałam bycie kurą domową i dobrze mi z tym.Myślę czasami o mojej ewentualnej
emeryturze,ja mam już 33 na karku, więc niewiele mi zostało DDDD
Oczywiście, ze są dni, kiedy mam tego "siedzenia" w domu dosyć,i myślę ,że
kiedyś do pracy wrócę DD
Ale narazie taka decyzja zburzyłaby nasz domowy porządek. Mąż na szczęscie
utrzymuje nas , ale jak mawiala moja koleżanka "zawsze przyda sie dodatkowa
pensja"
Nachodzi mnie czasami taka refleksja ,o własnej wartości.Powiedzcie mi mamy
pracujące , czy praca Was dowartościowuje,czy jesteście bardziej pewne siebie,
bardziej przebojowe?

74l

[madziaaaa]

Nie, mnie akurat praca nie dowatościwuje, może dlatego, że to nie jaest ta moja
wymarzona, ukochana, a może dlatego, ze ja całkowicie realizowałam sie będąc z
dzieckiem w domu.
Przebojowość to chyba raczej od charakteru i temperamentu zależy a nie od tego,
czy się pracuje, czy nie. Moim zdaniem przynajmniej. No chyba, ze ktoś bardzo
długo szuka pracy, jest w ciężkiej sytuacji, to wtedy każda jego oferta,
która zostaje odrzucona może zdołować.

[edelka]

moja praca mnie też nie dowartościowuje Ale ja nie czuję się jakaś
zakompleksiona
Przebojowa raczej z natury nie jestem

[aomega]

Ja na szczęście do pracy iść nie muszę.
No i nie chcę
Trochę buntowniczy mam charakterek,więc szybko by się mnie pozbyli
..i pewnie spóźniałabym się co 2 dzień.
No i co wtedy z Jagą?Kto by pojechał do szpitala jednego,drugiego,na
turnus,dodatkowe zajęcia? Nie wyobrażam sobie..

[bj32]

No i właśnie ja też tak mam. W dodatkute jakieś do emerytury mi na razie rosną
i nawet drugi filar. Ale kiedyś, niestety, będzie trzeba wrócić do pracy
Mąż jest tylko prostym mechanikiem, nie zarabia kokosów, nawet po 25 latach
pracy. Jakbym miała śpiewaka, jak Aomega, to też bym sie mogła nie martwić:
jeździ taki, śpiewa, a stan konta rośnie))

bj

[aomega]

Z tym śpiewakiem to przesadziłaś..hihihi..charytatywnie śpiewa
konto rośnie gdy dużo zwiedza
już chyba musi wyjechać,bo wszystko wydaliśmy)

[bj32]

Jak to przesadziłam? Sama kiedyś słyszałam jak śpiewał. Publicznie. Nawet
ładnie mu wychodziło))
A jak można zarobić na zwiedzaniu? Bo ciekawe to dla mnie...

[gusia210]

Ja też jestem na wychowawczym i na razie nie zamierzam wracać do pracy.I tak mi
dobrze.A z racji wykonywanego zawodu mam też możliwość dorobienia sobie.I to
dość często.Jestem rehablitantką a pracy jest sporo.Mój M jak wiecie jest
marynarzem (IIoficerem)i zarabia (jak na nasze warunki) nieźle więc sytuację
mam komfortową.A i ja na zarobki nie narzekam a w zasadzie siedzę z dzieckiem w
domku.