Dzisiaj jest mi wyjątkowo smutno...

[aga.kulka]

Miła do mnie przyjechać mama, ale nie przyjechała nie wiem dlaczego i
wywołało to u mnie jakieś takie ogromne uczucie osamotnienia... Odkąd się
przeprowadziłam czuję sie osamotniona, nie mam do kogo sie odezwać, pogadać
(nie liczę męża). Powiedziałam dzieciom że babcia przyjedzie i teraz syn cały
czas sie dopytuje dlaczego nie przyjechała, to jeszcze spotęgowało mój smutek.
Nie wiem czy to depresja czy tylko nie mogę sie zaaklimatyzować w nowym i
bardzo anonimowym środowisku...?
Dobrze że chociaż tutaj mogę sie wyżalić...

Aga.

[edelka]

Zjedz cos co lubisz, pobaw się z dziećmi, powygłupiaj i usmiechnij się))
Smutki odegnaj precz, wszytsko się ułoży))

[76kitka]

do samotności też się człowiek przyzwyczaja, ja żyję jak pustelnica. Ludzi widuję w weekendy. mój nr gg 8537568

[edyta1177]

Przez pierwszy rok czulam sie dokladnie tak samo jak TY pozniej bylo lepiej
poznalam nowych ludzi,sasiadow teraz czuje sie jak u siebie) szkoda tylko
ze nie ma tu zadnej fajnej kobietki, z ktora moglabym sie spotkac,wypic
kawke.Pozdrawiam zobaczysz bedzie dobrze.

[wiolunia79]

a ja chyba bym się nie przyzwyczaiła do samotności. Zawsze wkoło mnie było dużo
ludzi,w domu a teraz w pracy. Brak mi tylko przyjaciółki z którą można
poplotkować, wypić kawę, wyjść na zakupy.

wiolunia79

[edelka]

sprawdź gazetowego maila, napisałam do Ciebie

[gacusia1]

Dzwonilas do mamy?Dlaczego nie przyjechala?Nie smuc sie...chociaz to tak latwo
powiedziec,a trudniej zrobic.Moze jakis nowy ciuch poprawi Ci humorek?

[novalee1]

Mi tez dzis smutno wiec sie dolaczam.Nielatwo o prawdziwych przyjaciol,wiec
dobrze ze jest internet

[nuta01]

A mnie smutno znów dzis. Sama nie wiem dlaczego? Cięgle cos jest do zrobienia,
załatwienia, nie mam ostatnio czasu aby spokojnie z kims sie spotkac, kogos
zaprosic do siebie do domu /kończymy remont /, przed Swiętami znów trzeba
sprzatać, coś zrobic do szamania, po Swietach znów zapasy sie skończa a starego
nie lubie jeśc i tak w kólko. Moje 2 znajome się wykruszają na razie ze spotkań
towarzyskich- bo są na wojennej stopie z męzami. Nowych juz mi sie nie chce
poznawac, bo to albo czasowo nie ma mozna sie zgrac albo cięzko się dogadać. Tak
bym poszła gdzieś z jakimś towarzystwem na luzie do knajpy potańczyć, nie
martwić sie o jutro o zakupy o lekcje dziecka, o dąsy szefa w pracy i.t.p.
poczuc sie jak za młodych lat. Wtedy tego nie doceniałam, chciałam bardzo miec
rodzinę. Jestem szczęśliwa, ze ją mam ale ostatnio nie umiem pogodzic
wszystkiego naraz, czas mi tak szybko ucieka......... a tyle jest ciekawych
rzeczy naa świecie.Ciagle czuję niedosyt. Ciągle mam marzenia do spełnienia.
a Wy?

[wiolunia79]

A ja myślę że marzenia można a nawet trzeba realizować i nieważne czy ma się 20
czy 60lat. Zawsze chciałam jechać nad morze nasze polskie ale nie latem jak
większość ludzi tylko zimą albo późną jesienią. Niby nic takiego ale zawsze brak
czasu, kasy itp. W tym roku w lutym postanowiłam że jedziemy do Kołobrzegu i
koniec.Pojechaliśmy na 5dni.To był mój najlepszy urlop i zawsze będę tak
twierdzić.Może właśnie dlatego że marzenie się spełniło?

[dotsi]

Oj...przykro mi to słyszeć!!!
U mnie ostatnio tak jakoś wszystko nie chce się poukładać do końca...Niby nie
pracuje tyle rzeczy powinnam mieć zrobione i ..guzik ...czas przecieka mi między
palcami...i humor mi to psuje....

[iljana]

Rozumiem ten stan osamotnienia. Tez go mam
Lody/ciasteczka nie bardzo pomagają, a dodatkowe kg zdobyte takim pocieszaniem
w efekcie zdołują mnie. Trzeba przeczekać...

[olusinska]

a ja tak mam bardzo często niestety... i nie radzę sobie z tym... i czasem tak
bardzo boję się życia