Wypad do Czech(ów)

[Gość: J&picmkr]

Kochani,

chcemy paczką skoczyć na balangę , ale nie wiemy
gdzie - Czeski Cieszyn , Ostrawa ?
Może znacie jakieś fajn-tanie miejsca (również
noclegi)w Czechach?

Pozdrawiam

[Gość: bbb]

Gość portalu: J&picmkr napisał(a):

> Kochani,
>
> chcemy paczką skoczyć na balangę , ale nie wiemy
> gdzie - Czeski Cieszyn , Ostrawa ?
> Może znacie jakieś fajn-tanie miejsca (również
> noclegi)w Czechach?
>
> Pozdrawiam

A wielką to kupą Mości Panowie?
Miejsc tu sporo... Więc sprecyzuj o co chodzi?

[Gość: Hermann]

Gość portalu: bbb napisał(a):

) A wielką to kupą Mości Panowie?
) Miejsc tu sporo... Więc sprecyzuj o co chodzi?

Kupa na przestrzeni dziejów

Stenogram z wystąpienia na XXI Światowym Kongresie Skatologicznym Instytut
Skatologii Stosowanej, Sala Caryńska, Wetlina, 15 - 29 sierpnia 1987 r.

- Zjawisko kupy uznać można za nieodłączny element ludzkiej - i nie tylko -
egzystencji. Towarzyszy nam ono od czasów praludzkich i jest trwałym atrybutem
codzienności, cząstką nieustannych zmagań gatunku z wrogim, tajemniczym światem,
immanentnym przejawem walki o przetrwanie. Nic zatem dziwnego, że kupa, jako
zjawisko społeczne, psychologiczne i kulturowe, ale także biologiczne, od
niepamiętnych czasów intrygowała człowieka - przyciągała uwagę myślicieli i
artystów, troskała władców i pasterzy duchowych, wywierała przemożny wpływ na
kulturę, tradycję i - należy to odważnie stwierdzić - światopogląd społeczności
ludzkich, od czasów prehistorycznych po dzień dzisiejszy.
Stosunkowo najmniej wiemy o roli i miejscu kupy w życiu społeczności
przedludzkich i pierwotnych. Bardzo rzadko tylko udaje się znaleźć podczas prac
archeologicznych przedmioty kultury materialnej związane z kupą. Nie zachowały
się też żadne ślady obiektów kultury symbolicznej - dotyczące kupy rysunki,
piktogramy, czy rzeźby. Rozważania dotyczące tego okresu opierać się zatem muszą
na obserwacjach współcześnie żyjących ludów oraz na wnioskach pośrednich, a
często także, niestety, na domysłach. Postępowanie takie, jakkolwiek w zasadzie
niepoprawne metodologicznie, uprawnia do formułowania przynajmniej roboczych
hipotez, które - bywa - są naszym jedynym oparciem na tym grząskim terenie.
Można zaryzykować twierdzenie, że kulturowy rozwój czynności towarzyszących
defekacji, a także mechanizmu społecznego przekazywania związanych z nią
doświadczeń, nastąpił stosunkowo wcześnie. Sugerują to wyniki badań
archeolingwistyki. Prosta, dwusylabowa budowa słowa - kupa - wskazuje na to, że
pojawiło się ono w słowniku człowieka jako jedno z pierwszych. Pochodzenie tego
terminu nie jest jasne, prawdopodobna wydaje się jednak hipoteza amerykańskiego
badacza F.V. Smrooda, który twierdzi, że powstał on na drodze spółgłoskowej
derywacji z dźwięków �uuuu� i �aaaa�, następujących po sobie podczas
wypróżnienia. Ten sam autor twiedzi, że w podobny sposób mogła ukształtować się
cała rodzina wyrazów - �kupa�, �pupa�, �dupa� i �zupa� (pierwotne znaczenie -
płynna kupa). Z braku innych hipotez wypada przyjąć tę jako, czasowo,
obowiązującą. Wnioskowanie pośrednie i obserwacja współcześnie żyjących
społeczności plemiennych pozwalają przypuszczać, że równie wcześnie jak sam
termin �kupa� pojawiła się obserwacja, że kupa śmierdzi i przyciąga muchy, należy
zatem unikać pozostawiania jej w pobliżu siedlisk ludzkich. Zapewne ważną
umiejętnością, dającą wysokie miejsce w hierarchi społecznej, stało się
wyszukiwanie odpowiednich, ustronnych miejsc pełniących rolę ustępu. W czasach,
gdy żyły jeszcze tygrysy szablozębe musiała to być sprawa najwyższej wagi. Nie
mniej ważną, bo niezbędną każdemu osobnikowi, była umiejętność wyszukiwania
roślin nadających się do czynności higienicznych. Zdaniem anatomopatologa O.
Zadry, który przebadał indonezyjskie plemię Kaka pod kątem stanu zdrowotnego
zwieracza, ta właśnie kwestia zapoczątkowała zielarstwo i medycynę pierwotną, a
do pewnego stopnia także - magię (np. wbijanie szpilek w woskowe lalki).
Związane z kupą obyczaje i wierzenia ludów pierwotnych, a tym bardziej homoidów,
są niestety zupełnie nieznane, jednak wiarygodny wydaje się być pogląd głoszony
przez niektórych badaczy, że od pradawnych czasów kupa służyła nie tylko jako
budulec i opał, ale także jako narzędzie walki, wykorzystywane w wojnach między
grupami (szczególnie w przypadku słynnego człowieka z Sro-Magnon). Istniejące
hipotezy na temat kupy jako obiektu kultu należy uznać za przesadzone. Problem
ten wymaga jeszcze gruntownych badań.
O ile nasza wiedza na temat czasów przedhistorycznych jest nader skąpa, o tyle
literatura na temat roli i miejsca kupy w czasach historycznych - od
starożytności do współczesności - jest przeogromna. Jej pełna, czy choćby nawet
pobieżna, analiza jest zadaniem na olbrzymią skalę i zdecydowanie przekracza ramy
czasowe wyznaczone przez gospodarzy mojemu wystąpieniu. Ograniczę się zatem do
skrótowego przedstawienia bardziej interesujących zagadnień, odsyłając wnikliwego
słuchacza do literatury przedmiotu.
Początkowo refleksja nad kupą miała charakter głównie filozoficzny. Biorą pod
uwagę niedogodności związane z empirycznymi studiami nad tym obiektem, nie należy
się temu dziwić. Istnienie filozofii kupy długo było kwestionowane przez
pruderyjnych badaczy. W większości podręczników, nawet na poziomie akademickim,
nie ma o niej nawet wzmianki. Dopiero niedawne studia mojego rodaka, prof.
Sralucha, udokumentowały jej dorobek i doniosłą rolę, jaką spełniła w
kształtowaniu się naszego widzenia świata. Badacz ten ujawnił, przetłumaczył i
zinterpretował pisma Anusa z Szaletu (668-600 p.n.e.), dowiódł prawdziwego
znaczenia Heraklitejskiego Panta rei, odkrył istnienie tzw. Szkoły sedejskiej -
od Sedesa z Bakelitu (398 - 291 p.n.e.), a także przedstawił przekonującą
hipotezę sugerującą występowanie ścisłego związku pomiędzy nagłym pogorszeniem
warunków sanitarnych (pożar szaletów miejskich) w starożytnych Atenach, a
pojawieniem się szkół stoików i, w jakiś czas później, cyników. Prof. Sraluch,
wraz ze swym londyńskim współpracownikiem, ogłosili ostatnio fascynującą teorię
mówiącą, że arystotelejski �złoty środek� wcale nie był tym, za co się go
powszechnie bierze. Autorzy ci przywrócili także światu zapomniane już nieco,
choć tak bliskie myślicielom starożytności pojęcie z pogranicza metafizyki, etyki
i estetyki - �kształt ulgi�.
Warto w tym miejscu wymienić, podobne w wymowie do cytowanych wyżej, prace
francuskiego badacza J.P. Schambeau, historyka filozofii nowożytnej. Zabierając
głos w dyskusji dotyczącej pierwotnego kształtu myśli kartezjańskiej w nowym
świetle przedstawił słynne cogito ergo sum. Innym ciekawym głosem jest praca
niemieckiego badacza W. Dreckera, który między innymi analizuje przez pryzmat
skatologiczny koncepcję �woli mocy� Nietzschego, Leibnitzowskie �monady� oraz
Hegla dialektyczne - tezę i antytezę. Na uwagę zasługuje ponadto, tegoż autora,
poświęcony Św. Augustynowi szkic �Iluminacja jako zjawisko fizjologiczne�.
W dziedzinie nauk przyrodniczych, prócz niewątpliwych osiągnięć, spotkać można
niestety także liczne przejawy szarlatanerii, oszustwa i mistyfikacji naukowej.
Osławiona �teoria stanów skupienia� W. Kibelskiego jest tej kategorii wymownym i
wystarczającym przykładem. Na szczęście jednak historia nauki zna przypadki
prawdziwego oddania sprawie; spośród nich na szczególną uwagę zasługuje przykład
J. Babracza. Autor ten poświęcił pracy naukowej trzydzieści lat życia, narażając
się na choroby brudnych rąk, zanik smaku i powonienia, a także godząc się z ruiną
życia osobistego. Jego ogromne osiągnięcia chciałbym tu w wielkim skrócie
przedstawić.
J. Babracz zajmował się studiami interdyscyplinarnymi. Wykształcony fizyk, z
zamiłowania chemik, swoją pasją uczynił cechy plastyczne kupy. To on wprowadził
do obiegu naukowego takie terminy jak plastyczność i kowalność kupy, on też jako
pierwszy wyliczył i laboratoryjnie wykazał naturalną lepkość właściwą kupy, z
uwzględnieniem tzw. gęstości pierwotnej - na którym to współczynniku - określanym
jako �wartość fe� - niejeden eksperymentator połamał sobie zęby. Swoje doniosłe
odkrycia J. Babracz podsumował w pracy, która stała się biblią wszystkich młodych
skatologów - �Od zatwardzenia do rozwolnienia. Sprawozdanie z prac terenowych�,
którą pośmiertnie uzupełnił jeden z jego ostatnich uczniów - J. Szambolan.
Oczywiście nie uda się w jednym krótkim

[Gość: Hermann]

Oczywiście nie uda się w jednym krótkim wystąpieniu wspomnieć o wszystkich
badaczach, omówić choćby najważniejszych teorii, ale spróbujmy choć zarysować
nieoceniony wkład tej młodej przecież, choć nieformalnie istniejącej od zawsze -
bez własnego aparatu metodologicznego, acz z odwiecznie ważkim przedmiotem
badań - nauki, jaką jest skatologia, a szczególnie skatologia porównawcza i
teoretyczna. Wspomnijmy zatem o wpływie, jaki wywarła na współczesną
psychologię (teoria treści wypieranych, pojęcie ciśnienia psychicznego itd.),
socjologię (koncepcja homogenizacji skupisk masowych), fizykę (choćby termin
�kwark�), astronomię (czarne dziury, teoria względności), ekologię (pojęcie
recyclingu - w oczywisty sposób zapożyczone od skatologii) i praktycznie każdą
inną dyscyplinę ludzkiego poznania. Podkreślmy raz jeszcze ogromny wysiłek i
entuzjazm, jaki całe rzesze, całe pokolenia badaczy oddały tej jakże
pasjonującej tematyce. Wyraźmy wreszcie szacunek rzeszom tych, którzy
bezimiennie poświęcali zdrowie i życie, dokonując setek drobnych odkryć - by
wspomnieć tylko pierwsze próby określenia pH kupy, z konieczności oparte
głównie na porównawczej analizie organoleptycznej - bez których nauka nie
zaszłaby tak daleko. To w ich imieniu wyrażam radość z faktu, że dzisiaj
skatologia cieszy się rosnącym zainteresowaniem nie tylko sfer naukowych, ale
także szerokiej publiczności, która śledzi coraz uważniej postęp w badaniach,
szczególnie stosowanych - od czasu wprowadzenia tzw. papieru toaletowego
przyjaznego dla środowiska. I ten ostatni fakt cieszy najbardziej - czy może
być dla badacza większa przyjemność jak widzieć zainteresowanie swoimi pracami?
Na szczęście, jak to ktoś zauważył, nawet najbardziej zabiegany człowiek
znajdzie chwilę by posiedzieć z papierem w ręku.
Dziękuję za uwagę.
______
1 Sama kupa, oczywiście, jest zbyt nietrwała, by mogły zachować się skamieliny,
czy inne ślady sprzed tysięcy lat.
2 Choć w przypadku tych ostatnich kilkakrotnie dochodziło do gorących dyskusji
na lamach prasy naukowej: czy odnaleziony właśnie obiekt jest, czy tez nie jest
związany tematycznie z kupa (por. W. Shithead, Venus or Anus?, 1992).
3 W przypadku innych języków odnosiłoby to sie, naturalnie, do znaczeniowych
odpowiedników, np. �eeeee� (niem.), �iiiiii� (ang.), czy �eeeeerrr� (franc.).
4 O. Zadra, Na początku był kaktus, Acta Scatologica, t. 37, s.454.
5 Np. obszernej monografii: W.C. Tasma, Homo defecatus, Shit Press 1982, t. I -
LXI.
6 W. Sraluch, Filozofia kupy, Warszawa 1982.
7 W. Sraluch, K.I. Bell, �Złoty środek - na co?�, Warszawa - Londyn 1987.
8 J.-P. Schambeau, Cogito, dubio czy defeco?, Paris 1987.
9 W. Drecker, Niemiecka filozofia od-bytu, Berlin 1984.
10 Sześć rozwodów, bezdzietność, procesy sadowe wszczynane przez sąsiadów itp.
11 J. Szambolan, Ab ovo ad mala. Zycie i dzieło J. Babracza, Warszawa 1987.
12 Environment-friendly toilet rolls; jest to rodzaj polimeryzowanego,
powleczonego teflonem papieru wielokrotnego użycia.



Konrad Kaszuba

[Gość: picmkr]

...małą kupą właśnie !
najwyżej 3 lub 4 chopa ,
piwo , dobra wyżerka , holky mogą być , music etc

pozdrawiam

[silesius]

Gość portalu: picmkr napisał(a):

> ...małą kupą właśnie !
> najwyżej 3 lub 4 chopa ,
> piwo , dobra wyżerka , holky mogą być , music etc

Postarajcie sie Panowie jak najdalej od granicy, zeby nie bylo znow na Slazakow.


Silesius

[Gość: picmkr]

silesius napisał(a):

> > najwyżej 3 lub 4 chopa ,
> > piwo , dobra wyżerka , holky mogą być , music etc
>
> Postarajcie sie Panowie jak najdalej od granicy, zeby nie bylo znow na Slazakow

a co , panie silesius , narobiliscie już "brudu" w Czechach ?
no to chyba nie pojedziemy , bo my lubimy grzecznie ...

[silesius]

Gość portalu: picmkr napisał(a):

> silesius napisał(a):
>
> > > najwyżej 3 lub 4 chopa ,
> > > piwo , dobra wyżerka , holky mogą być , music etc
> >
> > Postarajcie sie Panowie jak najdalej od granicy, zeby nie bylo znow na Sla
> zakow
>
> a co , panie silesius , narobiliscie już "brudu" w Czechach ?
> no to chyba nie pojedziemy , bo my lubimy grzecznie ...

Po polsku wacpan nie rozumiesz ?

Silesius

[aard]

A może by jednak jakąś rekomendację?
aA
Rd

[Gość: smigly-rydz]

dO czechow to najlepiej czolgami

up

[alex.stela]