Wesele- potrzebne czy nie?

[aariel]

Moja kolezanka planuje slub i wesele w czerwcu. Widzialam sie z nia pare dni
temu. Byla mocno zestresowana, roplakala mi sie, ze nie maja jeszcze niczego
zalatwionego, ale ze ona bardzo chce miec duze i huczne wesele.
Ja chyba bym nie chciala miec. Nawet nie wiem czy bede chciala kiedykolwiek
wziac slub.
Ale patrzac na nia i nie tylko, ile to nerwow i pieniedzy kosztuje to mi sie
odechciewa...

[malen_a]

ja tez nie wiem czy jest potrzebne...takie na 200 osob i cala rodzina, z
babciami i dziadkami....
wolalbym chyba najblizsza rodzine na obiad zaprosic do restauracji a slub
uczcic ze znajomymi, z ktorymi jestem o wiele blizej niz z czescia rodziny...

[kasia721]

malen_a napisała:

> ja tez nie wiem czy jest potrzebne...takie na 200 osob i cala rodzina, z
> babciami i dziadkami....
> wolalbym chyba najblizsza rodzine na obiad zaprosic do restauracji a slub
> uczcic ze znajomymi, z ktorymi jestem o wiele blizej niz z czescia rodziny...

mam identyczny pogląd na te sprawy!!!

[chiara76]

wszystko zależy od tego, co kto chce , jakie ma oczekiwania i marzenia.
Myśmy nie chcieli żadnego hucznego weselicha, była kolacja, dla 30 osób, po
23.00 wszyscy powiedzieli sobie papa, i szczerze mówiąc, jak na ten
emocjonujący dzień to było akurat.
Jeśli jest mi żal, to tylko jednej, jedynej rzeczy, i teraz na pewno byśmy na
tym nie oszczędzali, a mianowicie mam na myśli fakt, że wzięlibyśmy fachowego
filmena:) Bo tak, to mamy film do połowy Mszy i koniec, panna, która filmowała
zepsuła kamerę.
a najlepsze jest, że po Ślubie teściowa poprosiła mnie, żebym nie powiedziała o
tym świadkowi, bo to była panna od niego, bo "tej dziewczynie będzie
przykro"...To, że mnie jest do dziś smutno, że nie mam tego Specjalnego dnia
uwiecznionego jakoś jej widać nie interesowało, ale nieważne, nie na temat
zaczynam:)

[alcamo]

Mi wesele do szczęścia nie jest potrzebne. Gdy powiedziałem o tym mojej
rodzince, stwierdzili, że jeśli go nie zrobię, to oni sami zorganizują imprezę.
No i cóż za moim przyzwoleniem, czy bez i tak weselisko będzie (o ile się
ożenię).

[mrouh]

My chwilowo nie planujemy ślubu, ale jeśli już, to mieliśmy pewien pomysł,
widząc jak w Paryżu młodą parę fotograf ganiał po parku przez 2 godziny, żeby im
narobić fotek:-) Za nic w świecie nie chcieliśmy czegoś takiego przeżywać. W
jakiejś cukierni zobaczyliśmy pudełeczko na tort weselny, a właściwie komplet
opakowań na kawałeczki tortu (było z kartonu, ale w odpowiednich ślubnych
barwach)- na każdy z osobna. Razem wyglądały jak kartonowy tort:-) Bardzo nie
lubimy spędów z udziałem cioć, stryjów i kuzynów i babć ciotecznych, których
widzimy raz na kilka lat i stwierdziliśmy, że nasze przyjęcie odbędzie się w
parku, a każdy gość dostanie kawałeczek tortu w kartonowym pudełeczku i kawę z
ekspresu w kubku, a grać bedzie orkiestra jakąś muzyke poważną. Tak bardzo
współczuliśmy tej parze, że postanowiliśmy sobie nie fundować tej całej
szarpaniny:-) Nawet chcieliśmy biedaków pomścić obmyślając takie wymyslne
tortury dla naszych ślubnych gości:-) Już nam przeszło, ale do ślubu nie
tęsknimy:-) Wystarczy, że w Święta przychodzi najbliższa rodzina, około 10 osób
i wieczorem mam dość, gdybym miała urządzić wesele na 100 osób, chyba bym potem
umarła:-) A ile osób by sie poobrażało, że ich nie zaprosiliśmy! :-)

[kurczak1976]

Slub to ja bym moze i chciala miec ale wesele to juz jest dla mnie taki
koszmar, ze nie dziekuje:o)
Jesoo jak sobie wyobraze tych pospijanych czlonkow rodziny rzucajacych glupawe
teksty do moich kolezanek albo do siebie nawzajem brrr...
No a przeciez tez nie zaprosi sie tylko wybranych, tych ktorych sie lubi.
Poza tym ile to kosztuje. Ludzie mlodzi potrzebuja tej kasy na wspolny
poczatek.

Straszne!!!
Ale znam wiele osob dla ktorych nie ma zycia bez wesela na 200 osob i trzeba
to tez uszanowac:o)

Pozdrowienia teoretyzujacy Kurczak:o)

[pireneje]

Ja będąc na kilku weselach doszłam do wniosku, że często para młodych pada
ofiarą swoich gości. ten przymus całowania się nie wiadomo ile razy na stole,
na krześle, na stojąco, na siedząco.... jakieś głupawe przyśpiewki, a już
najbardziej byłam przerażona, kiedy zobaczyłam jak pan młody musiał wykupić
swoją przyszłą żonę za kilka butelek wódki... kicz i zgroza...
Nigdy w życiu nie zgodziłabym się na taką parodię... na szczęście moi bliscy
nie gustują w takich tandetnych zwyczajach...
więc jeśli kiedyś będę brać ślub, to zaproszę najbliższych na obiad.

[wakarpl]

To ja chyba jestem jedyny i tak jak nie bylem pewny keidys, ze sie ozenie, to
jestem pewny, ze chce wesele:)

[anetchen]

A ja właśnie nie miałam wesela. Na ślub zdecydowaliśmy się spontanicznie, a
właściwe przez przypadek. Stwierdziliśmy, że jeśli piąta rocznica naszego
poznania się (byliśmy przez ten czas praktycznie nierozłączni) przypadnie na
sobotę to weźmiemy ślub (cywilny, bo nie jesteśmy praktykujący). No i to była
sobota, więc to chyba było jednak przeznaczenie. Na ślubie było tylko 10 osób,
sami przyjaciele. My sami ubrani świątecznie, ja miałam żakiecik i spodnie w
jasnym kolorze i bukiet tulipanów. Uroczystość bardzo fajna, orkiestra nam
przygrywała na skrzypcach utwory klasyczne. Zostaliśmy obsypani ryżem jak
trzeba po wyjściu z USC. Nie było nawet naszych rodziców i rodzeństwa – wszyscy
mieszkają w różnych miejscach Polski, jakby przyjechali, trzeba by było już
zrobić większą imprezę. Oczywiście wiedzieli o naszym zamiarze i pogodzili się
z tym, że nie chcemy wesela – cieszyli się, że w ogóle się zdecydowaliśmy na
ślub. Ogólnie wszystko spontanicznie, na luzie. Poszliśmy do przytulnej knajpki
na obiad potem do winiarni. A potem byliśmy jeszcze przypadkowo na dwóch
różnych imprezach organizowanych przez naszych znajomych. Prosiliśmy
oczywiście, żeby nikt nam nie przynosił prezentów, skoro nie robimy hucznej
imprezy. Ale prezenty dostaliśmy i do tego naprawdę fajne.

Najgorzej było powiedzieć o wszystkim w pracy. Każdy pytał „A czemu nic nie
powiedziałaś?” Tradycjonalistki i tradycjonaliści się oburzali. Ale
poczęstowałam wszystkich ciastem i też było fajnie.

Nie żałujemy jak dotąd naszej decyzji (mija niedługo rok od ślubu). To
nieprawda, że wzięcie ślubu nic nie zmienia i że to tylko formalność. My
czujemy się w pozytywny sposób bardziej ze sobą związani.

A na drugi dzień po ślubie pojechaliśmy sobie do Czech w góry (może mało
oryginalne, ale lubimy takie klimaty). Było mało ludzi i można było się
zrelaksować.

[k.mmilka]

Jeżeli kiedykolwiek wyjdę za mąż, to będę w tym dniu wystarczająco zajęta sobą
i narzeczonym, oraz zdenerwowana tym, czy wszystko pójdzie tak jak trzeba. A
jeszcze miałabym troszczyć się o samopoczucie dwustu ledwo mi znanych osób, o
to, czy jakiś wujek nie będzie podrywał moich przyjaciółek, czy orkiestra się
nie upije.... nie, dziękuję. Jasne, że ślub to ważny moment i warto go uczcić –
ale raczej kolacją w gronie przyjaciół i bliskiej rodziny, niż w remizie w
morzu wódki i towarzystwie ciotek, które widuje się raz w roku – na innych
weselach.