Czy bywają nacje normalne? Nacjonalizmy-debilizmy

[dociek]

Nacjonalizmy-debilizmy. Polacy

[dociek]

Typowy Polak jest dość chudy, ponieważ spożywane przez
niego ilości alkoholu uniemożliwiają mu jedzenie. W
kwestii spożycia w tym względzie Polak idzie łeb w łeb z
sikorką (która podobno wypija dziennie tyle, ile waży).

Polak jest biedny, bo nie ma pracy, a wszystko kosztuje
jak w Europie, do której Polska należy, ale nie do końca.
Ponieważ nie ma pracy, Polak cały dzień spędza,
spożywając napoje wyskokowe, zwłaszcza wino owocowe
słodkie o wdzięcznej nazwie "Wino" (lub "Córka Rybaka",
"Kochanica Dziedzica", "Tajna Broń", "Batman" - na
etykiecie pan z batem - czy "Czar Teściowej"). Tradycyjne
miejsca tej ciężkiej pracy (bo rozrywką nazwać tego nie
można) to: ławka w parku, skwerek miejski, rynek wiejski
lub bezpośrednie okolice sklepu monopolowego.

Czas wolny, którego prawdziwy Polak ma mało, spędza na
biciu żony na oczach policji, dostawaniu wycisku od
gangsterów na oczach policji lub okupowaniu jakiegoś
rządowego budynku(bez udziału policji, która jest w tym
czasie zajęta ww. obserwacjami). Polak lubi też wpatrywać
się w telewizor, zwłaszcza w ofertę pewnej stacji na P.
Podczas oglądania zaspokojone zostają przy okazji jego
gusta muzyczne, głównie dzięki takim grupom jak Bayer
Full, Skaner, Skalar, Boys czy Top One. Nie tylko raczą
sluchaczy wyrafinowaną muzyką - nazwy tych zespołów
stanowią bodziec edukacji lingwistycznej Polaka.

Szarady i łamigłówki stanowią kolejne lubiane zajęcie.
Często wiążą się z innymi formami rekreacji, np. sportem.
Nie lada zadanie staje przed kibicem, który próbuje
zrozumieć kto, komu, za ile i po co sprzedał mecz czy
podkradł zawodnika. Zapamiętali szaradziarze mogą także
zmierzyć się z zagadka uznawaną powszechnie za nierozwią-
zywalną - co stało się z pieniędzmi z budżetu.

Życie polityczne Polaka stanowi pasmo nieustannych
radości, drobnych i całkiem sporych. Ministrowie kultury
usiłują umówić się ze zmarłymi niedawno twórcami
światowej sławy. Radni miejscy Krakowa proponują, zamiast
zajmować się spuścizną jakiegoś nieważnego Tadeusza
Kantora ,
dofinansować dożynki lub inną przaśną imprezę. Radni
Warszawy nie robią nic, czekając aż Michael Jackson
zdecyduje się w końcu na interes swojego życia i postawi
w stolicy park rozrywki swojego imienia. Polak
zdecydowanie nie ma prawa się nudzić - co nie zmienia
faktu, że i tak się nudzi.

Generalnie Polak znajduje się zawsze (lub wygląda, jakby
się znajdował) w jednym z trzech stanów - idzie na wódkę,
jest pijany lub ma kaca. Innych nie zaobserwowano.

Podsumowując, Polak jest zapijaczony, niedomyty,
wulgarny, nieobyty, niewykształcony i przede wszystkim -
wyjątkowo głupi.

Nacjonalizmy-debilizmy. Włosi

[dociek]

Włoch, jak wiadomo jest gruby, ponieważ przez całe życie
wsuwa pizzę, owoce morza, ryby i kilka kilo makaronu
dziennie. Regularnie upija się(podłym) włoskim winem, a
w ustach trzyma nieodłącznego papierosa marki MS.

Włoch nie pracuje, ponieważ na skutek starań 55 kolejnych
rządów od czasu II wojny światowej, zupełnie mu się to
nie opłaca. Zamiast tego cały Boży dzień spędza na biciu
swej grubej żony i słuchaniu przebojów z San Remo, ze
szczególnym uwzględnieniem legendarnego duetu Al. Bano i
Romina Power. Jedynym opłacalnym dla niego zajęciem jest
okradanie turystów, co praktykuje z upodobaniem zarówno
przez doliniarstwo, jak i ustalanie cen biletów do muzeów
i galerii.

Włosi porozumiewają sie krzykiem. Jeżeli dwaj Włosi stoją
naprzeciw siebie w kościelnej krypcie i w zupełnej ciszy,
to i tak krzyczą. Dodatkiem do krzyku jest żywiołowa
gestykulacja.

W niedziele i święta Włoch bawi się na meczach,
wykrzykując hasła faszystowskie lub na manifestacjach,
wykrzykując hasła komunistyczne. Innym popularnym
zajęciem są zebrania Mafii i Kamorry - do tych klubów
należy połowa mieszkańców Italii(tylko połowa, bo gdyby
należeli wszyscy nie byłoby kogo korumpować, co także
jest popularną rozrywką).

Włoch przemieszcza się za pomocą klaksonu, do którego
samochód jest tylko mało istotnym dodatkiem. Młodzież
używa skuterów, koszmarnie głośnych, ale za to łatwiej
na nich wjechać tam, gdzie to zakazane - karabinierzy i
tak zatrzymują wyłącznie młode, rozchichotane dziewczęta.

Podsumowanie: Włoch jest tępy, niedouczony,
rozgorączkowany, skorumpowany i wyjątkowo głupi.

Nacjonalizmy-debil. Francuzi

[dociek]

Francuzi
Francuz to świnia i zboczeniec. Czas spędza na chlaniu
wińska, żarciu żab, slimaków, frudemerów i inszego
świnśtwa. Zawsze nazywa się Dupont.

W odróznieniu od takiego na przykład Wlocha, czasem
udaje, że pracuje, nie przemęczając sie jednak tym
udawaniem. Zachowuje siły na wieczorne odwiedziny w domku
pod czerwoną latarnią, w kabarecie z nagimi szansonist-
kami lub w kinie pornograficznym. Po tym wszystkim w
towarzystwie Zuzanny zjada kasztany na placu Pigalle.

Francuz ubiera się w dres w poprzeczne paski, na głowie
nosi beret, a pod pachą bagietkę. Odstępstwa od tej
reguły zdarzają się na rzecz munduru żandarma.

Życie kulturalne Francuza jest, w porównaniu z życiem
reszty narodów, dość bogate. Słucha Edith Piaf oraz
MC Solaara, ogląda koszmarne filmy nowej fali (Goddarda
czy innego Annauda) i z wypiekami na twarzy czytuje
Rimbauda i Baudelaire'a. Po tym wszystkim jest tak
zdesperowany, że śmieszą go nawet filmy z Louis de
Funesem i komedie z cyklu "Goście, goście".

Podczas rewolucji z Francuza wychodzi bestia. Z
niezwykłym upodobaniem oddaje się gilotynowaniu swych
najbliższych, znajomych i współpracowników. Jeżeli jednak
dochodzi do wojny, Francuz szybko poddaje swój kraj, żeby
się nie zmęczyć. Ostatnie zwycięstwo militarne Francja
odniosła za czasów Karola Wielkiego.

Typowy Francuz ma żonę, utrzymankę, kochankę i kilka
przelotnych flirtów dziennie. Prowadzenie podwójnego
życia już dawno wyszło z mody, teraz wypada mieć
przynajmniej poczwórne.

Francuz broni swej ojczystej mowy, co polega na
niestosowaniu wyrazów angielskich. Komputer po francusku
nazywa się "l'ordinateur".

Podsumowanie: Francuz jest leniwy, zboczony, nudny,
obrzydliwy i wyjątkowo głupi.

[dociek]

Zaznaczam, że pomysł wątku i teksty są ewidentnie podebrane z innego forum i
nie przypisuję się do ich autorstwa. Ale mam nadzieję, że autor nie obrazi się
za ich rozpowszechnienie, albowiem wysoko doceniam jego finezyjnie dowcipne
sporzenie na świat i na nas samych.

Nacjonalizmy-debilizmy. Japończycy

[dociek]

Japończyk jest żółty i ma skośne oczy. Mieszka w Japonii,
na drugim końcu świata. Aby lepiej przedstawić istotę
japońskości, przeprowadzimy podział na Japończyka
Starego, Średniego i Młodego.
Japończyk Stary mieszka w pagodzie z papieru. Nosi kimono
i katanę, siedzi na podłodze, pije herbatę i pielęgnuje
drzewka bonzai. Za jego rytm życia odpowiada znak Ying-
Yang. Zobowiązany jest do całkowitej wierności swojemu
panu feudalnemu, a w razie najmniejszej gafy ("Jak się
miewa szanowny małżonek? Zmarl przedwczoraj") musi
popełnić seppuku albo harakiri (w zależności od dnia
miesiąca, czy jest parzysty, czy nie). Regularnie
odwiedza gejsze i pisuje poematy na ziarnkach ryżu.

Japończyk Średni pracuje w wielkiej korporacji, w której
nie używa się nazwisk, tylko numery. Wstaje codziennie o
4 rano, idzie do pracy i pozostaje tam do 5 rano
następnego dnia. W międzyczasie zaharowuje się na śmierć,
zawsze jednak gotów z uśmiechem na ustach śpiewać hymn
swojej firmy. Jeśli zawiedzie pracodawcę, popełnia
seppuku lub harakiri(patrz wyżej).

Japończyk Młody ma pryszcze, uczy się 18 godzin dziennie,
a w pozostałym czasie gra na PSX, ogląda Anime, chodzi na
Karaoke lub wyjeżdża do Europy, aby zrobić tam mnóstwo
zdjęć i chwalić się nimi tym, którzy do Europy pojadą
dopiero w przyszłym roku. Potem studiuje na dobrym
amerykańskim uniwersytecie, wraca do kraju i zamienia się
w Japończyka Średniego.

Słowa w języku japońskim stopniowane są krzykiem.
Wyznając miłość, musimy jak najbardziej agresywnie
wyryczeć ją zachwyconej narzeczonej.

Podsumowanie: Japończyk niezależnie od stadium, jest
tępy, przeuczony, miły do obrzydliwości i wyjątkowo
głupi

Nacjonalizmy-debilizmy. Anglicy

[dociek]

Anglik jest zawsze chudy, co wynika z tego, że zamiast
jeść, korzystając z nieuwagi żony/gospodarza/kelnera
wyrzuca jedzenie do śmieci. Każdy kto odwiedził kiedyś
Wielką Brytanię, wie dlaczego. Dzień Anglika jest zawsze
taki sam - rano wyrzuca typowe brytyjskie śniadanie, na
które składa się sok z nieświeżej pomarańczy, tłusta
zielonkawa kiełbaska i zgniłe jajka na kawałku tłuszczu
zwanym bekonem. W południe wyrzuca kanapkę z gąbki zwanej
chlebem, wieczorem zaś stek z wściekłej krowy.
Anglik pracuje wyłącznie w City. Konkretnie jest tam
księgowym. Chodzi tam w czarnym garniturze z kamizelką i
w meloniku, pod jedną pachą trzymając kapelusz, a pod
drugą teczkę. Punktualnie o piątej, niezależnie od tego
co się dzieje, Anglik wypija herbatę. Podobno dywizjon
303 osiągnął w czasie wojny tak dobre wyniki, ponieważ
jego piloci nie puszczali dokładnie o piątej sterów, by
łyknąć cejlońskiej lury z mlekiem.

Po pracy Anglik wpada do pubu, gdzie wypija ciepłe piwo
i dyskutuje z innymi księgowymi w garniturach i
melonikach o futbolu i polityce. W głębi duszy każdy
Anglik jest nacjonalistą, izolacjonistą i faszystą, kocha
swoją królową, księcia Karola i Michaela Owena. Przed
snem Anglik tradycyjnie odmawia litanię do królowej
Wiktorii i pomstuje kilka minut na generała Pinocheta i
Unię Europejską.

Anglik jak wiadomo żyje w imperium niewielkim obecnie
terytorialnie, za to olbrzymim duchowo. To Anglia wydała
autorytety moralne w rodzaju Spice Girls, Benny Hilla,
Noela Cowarda oraz producentów filmów z cyklu "Carry on!"
(u nas znanych jako "Do dzieła...."). Stąd też wynika
niezwykła kondycja intelektualna narodu. Każdy dziennik
na Wyspach na trzeciej stronie zamieszcza zdjęcie gołej
pani z wielkim cycem, te zaś, które tego nie czynią, swój
niewielki nakład podnoszą, publikując nagłowki typu:
"Szympans i kosmici z Tralfamadorii - cała prawda o
seksualnym skandalu w centrum East Endu". Anglik mówi
niewyraźnie, co wynika z nadmiaru tradycyjnej brytyjskiej
flegmy.

Podsumowując, Anglik jest nudny, tępy, ksenofobiczny,
uprzedzony, nadęty i wyjątkowo głupi.

Nacjonalizmy-debilizmy. Amerykanie

[dociek]

Wygrywają wszystkie wojny, w jakich uczestniczą, bo zawsze
napadają na słabszych od siebie. Gdyby tak raz chociaż napadli
na silniejszych, to dostaliby po łbie, jak się patrzy. Są do tego
stopnia gułowaci, że nie potrafili sobie wykombinować własnego
języka i mówią po angielsku. Zażerają się parówkami z papieru
toaletowego, bułkami z kotletem pomielonym z psem i jego budą i
piją piwo, które smakiem nie przypomina piwa oraz odrdzewiacz, na który
wołają z ruska – Kola, dodając mu Koka albo pepsi.

Są grubasami, a średnia ich wagi wynosi ok. 105 kg, z czego nie zdają
sobie w ogóle sprawy, bo mierzą się w jakichś zupełnie porąbanych
jednostkach, które trudno zrozumieć. Wybrali sobie reprezentacje,
taką grupkę ludzi, których trzymają na przymusowej diecie, głodzą
niemiłosiernie i pokazują na filmach, że niby tak wszyscy wyglądają.
Nazwali tych biedaków aktorami, a kobitki aktorkami.

Typowy Amerykanin nie wie co to jest Europa oraz że Nowy Jork jest
stolicą jego kraju i nawet go to nie interesuje. Ze sportu interesuje go takie
coś, co to faceci poprzebierani za jakichś głupków, w kaskach na
głowach przez 85 % czasu trwania meczu bezmyślnie, niczym żółwie
pętają się po boisku, po czym, co jakiś czas wszyscy zbierają się w kupę,
obejmując ramionami, a następnie przepychają. W trakcie tego przepychania
sędzia gwiżdże, a oni przechodzą pół metra dalej i tam ponownie zaczynają
się przepychać. Jest dla niego normalne, że w jego mieście ( lub stanie)
obowiązuje przepis zabraniający reniferom całowania się na ulicy

Nałogowo oglądają telewizor, a ponieważ cenią czas tak sobie ten telewizor
zorganizowali, że przerzucając pilotem reklamy, potrafią obejrzeć ze 6
filmów naraz. Po prawdzie nic z nich nie rozumiejąc. Żują gumę i nawet, gdyby
urwało im przed chwilą nogę i lewą rękę, na pytanie : jak leci?, odpowiedzą:
fine, szeroko się uśmiechając.

Podsumowując – Amerykanin jest gruby, ograniczony umysłowo, pewny siebie zawsze
uśmiechnięty i wyjątkowo głupi

Nacjonalizmy-debilizmy. Niemcy

[dociek]

odróżnieniu od amerykanów przegrali prawie wszystkie wojny,
które rozpoczęli. Mimo że są tępi, pozbawieni fantazji i wyobraźni
a ich poczucie humoru jest wyjątkowo subtelne ( gromki śmiech wy-
wołuje np. pierdnięcie w czasie seansu filmowego) mają bardzo wysokie
mniemanie o sobie. Potrafią się śmiertelnie obrazić, gdy im przypomnisz,
że wszyscy ci Niemcy, którymi tak się chwalą byli w istocie Żydami lub
pochodzili z innych nacji. Kiedy wybrali sobie na dowódcę takiego ku-
rduplowatego malarza pokojowego z wąsem postanowili ich wszystkich
wymordować, żeby zatrzeć wszystkie ślady umożliwiające poczynienie tej
prostej konstatacji.

Gdyby Niemca pozostawić samemu sobie w ciągu tygodnia zginąłby marnie,
pozbawiony poleceń i rozkazów. Wyprodukowany w Niemczech młotek ma
zawsze instrukcje mniej więcej o następującej treści: młotek jest narzę-
dziem służącym przede wszystkim do wbijania gwoździ. W celu wbicia gwoździa
należy go zakupić w odpowiednim sklepie. Gdy posiadasz już gwóźdź i młotek
i musisz coś koniecznie przybić, a nie ma w pobliżu nikogo, kto mógłby
to za ciebie zrobić, wykonaj następujące czynności, koniecznie w kolejności
ustalonej poniżej: Chwyć młotek ręką dominująca za drewniany trzonek. Ręką
dominującą jest ta, którą trzymasz łyżkę wpieprzając kartofle codziennie
na śniadanie, obiad i kolację. Drugą ręką pobierz z podajnika gwóźdź ( taki
drut, różnej długości i grubości, zaostrzony z jednej strony, a z drugiej
zakończony łebkiem). Przyłóż gwóźdż zaostrzoną częścią do miejsca, w które
zamierzasz go wbić, skoncentruj się, a następnie staraj się uderzać obuchem
młotka w łepek gwoździa. Jeżeli nie trafisz właściwie, musisz użyć apteczki.
instrukcje obsługi apteczki otrzymasz od sprzedawcy przy jej zakupie. Młotek
może mieć też innego rodzaju zastosowania, ale stanowczo odradzamy jakie –
kolwiek eksperymenty.

Niemiec jest butny i ufny w swoją siłę do czasu, gdy ktoś mu porządnie nie
nakopie. Jeżeli już do tego dojdzie, szybciutko podporządkowuje się nowemu
panu i demonstruje wobec niego głęboki szacunek oraz sympatię.

Język jakim się posługuje Niemiec jest wyjątkowy. Przypomina szprechanie, a
dźwięki, które przy okazji wydobywa z siebie Niemiec, komunikując się z innym
Niemcem nie mają sobie równych, jeżeli idzie o wystraszenie myszy i szczurów.
Do najbardziej urokliwych słów w tym języku należą: jaja, natirli und
cumbajszpil. Faszisten pumpernikel klamoten job jego mać.

Niemiec jest gruby i ma żonę Helgę, która też jest gruba.

Reasumując – Niemiec jest butny, tępy, pozbawiony polotu i fantazji, szprecha
I jest nad wyraz wyjątkowo głupi

Pamiętacie tekst piosenki z Metra?

[very_famous]

Hasła

Żyjemy hasłami wciąż karmią tym nas
Nie wiemy już sami gdzie prawda gdzie fałsz
Tu walka o pokój gdzie pokój już był
Dotrzymać chcesz kroku dwa kroki daj w tył.

Kto hasło wymyśli ma patent na świat
W formułkę cię wciśnie - już wiesz ileś wart
Bałagan totalny w umysłach niech trwa
Koloryt lokalny znaczenie tu ma:

Miłość francuska dusza słowiańska
Włoch - makaroniarz angielski chłód
Niemiecki problem grypa hiszpańska
A murzyn czarny bo lubi brud.

Amerykanin - nogi na stole
Włoch - makaroniarz arabski - szczyt
Rosjan nie drażnić pije jak Polak
A Żyd...

By móc się rozbroić potrzebna jest broń
Łańcuchem pokoju skrępują ci dłoń
Więc w sprawach poważnych siedź cicho jak mysz
We Francji jedz żaby w Japonii jedz ryż.

Z obcymi jest kłopot i żaden z nich zysk
We wspólnej Europie nie dadzą ci wiz.
Odległość niewielka tu Rzym a tu Krym
W "Paryżu północy" american dream.
Miłość francuska dusza słowiańska
Włoch - makaroniarz angielski chłód
Niemiecki problem grypa hiszpańska
A murzyn czarny bo lubi brud.

Amerykanin - nogi na stole
Włoch - makaroniarz arabski - szczyt
Rosjan nie drażnić pije jak Polak
A Żyd jest zdolny szkoda że Żyd.

Tu jest prawica a tam lewica
Może odwrotnie? Daremny spór
Gdy między ludźmi biegnie granica
Z lewej czy z prawej patrzysz na mur?

Piszmy na murach stropach i rurach
Znakami których nie da się zmyć
Napisy własne prywatne hasła
Każdy jest inny - dajcie nam być!

[ejno]

Bardzo ciekawe a jakichs pozytywow nacje nie maja hehehehehe???

[very_famous]

Mają! Polacy i Rosjanie już dawno udowodnili, że 3 promile to pikuś! :P

Nacjonalizmy-debilizmy. Rosjanie

[dociek]

Rosjanin zamieszkuje tereny miedzy Bugiem a Kamczatka. Tak duzy obszar
wystepowania sprawia, ze Rosjanin czesto bywa zagubiony i nie wie dokladnie
gdzie sie znajduje. Dlatego tez Rosjanin czesto wchodzi w szkode.
Do prawidlowego funkcjonowania Rosjanin potrzebuje cerkwi oraz trzymania za
mordę. Cerkiew odpowiada za zaspokajanie potrzeb jego szerokiej, słowianskiej
duszy, zas trzymanie za morde pomaga Rosjaninowi utrzymac rownowage. Puszczenie
mordy powoduje, ze Rosjanin traci pion oraz grunt i staje sie chwiejny.
Niebagatelny wpływ na to ostanie zjawisko ma rownież narodowy napój Rosjanina,
jakim jest spirytus przepijany herbata z samowaru. Rosjanin oddaje sie jego
konsumpcji z luboscia i oddaniem, czyniac z niej prawdziwa sztuke. Picie bywa
zreszta dla Rosjanina równiez metoda kontroli wielkosci populacji. Organizuje
sie zawody w piciu, których przegranie rownoznaczne jest zazwyczaj z eliminacja
danego osobnika (zgodnie z wytycznymi darwinizmu). Jesli idzie o przystosowania
ewolucyjne, to Rosjanin wyksztalcil nawet otwieracz do kapslowanych butelek w
postaci metalowego uzebienia przedniego.
Spirytus pomaga tez Rosjaninowi powstrzymac zamarzanie plynow ustrojowych
podczas surowej, rosyjskiej zimy. Przed zima ta Rosjanin czesto ucieka na
poludnie. Podczas swych sezonowych migracji zajmuje sie handlem na targowiskach
cieplejszych krajow, w tym Polski. Wyjazd do Polski jest zreszta dla Rosjanina
przezyciem szczegolnym, bo moze wyjechac z Rosji a wcale nie byc za granica.
Niestety Rosjanin nie jest zbyt skutecznym handlarzem ani przemytnikiem,
poniewaz stanowi zbyt latwy do wykrycia cel dla sluzb granicznych i policji.
Dzieje sie tak z powodu wzmiankowanej szerokiej, rosyjskiej duszy, w ktorej
stale cos gra. Nie pomaga Rosjaninowi okrycie korpusu kufajka ani waciakiem (to
elementy stroju narodowego Rosjanina). Badania w tej kwestii trwaja.

Reasumujac: Rosjanin jest roztargniony, pijany, brudny, poldziki i wyjatkowo
glupi

[lodbrok]

Jacek Kaczmarski "Limeryki o narodach"

Był Anglik co przyjaźń nawiązał z Hindusem
Z najczystszej sympatii, a nie pod przymusem.
Do dzisiaj by trwała
Ta przyjaźń wspaniała,
Lecz Hindus nieświeży dał mu ser.

Pretensje mieć trudno do tego Anglika,
Gdy druh w narodowej go dumie dotyka.
Więc wzgardził pariasem
I przyjaźń swą z czasem
Położył u stóp - Irlandczyka.

Narody, narody! Po diabła narody
Stojące na drodze do szczęścia i zgody?
Historia nam daje dobitne dowody:
Pragniecie pokoju? - Usuńcie przeszkody -
Narody, narody, narody!

Raz Francuz sąsiada miał, co był z Somalii,
W Tuluzie mieszkali i pastis pijali.
Lecz wnet się przekonał
Potomek Dantona
Że druh jego łeb ma ze stali.

Nie mieli pretensji koledzy Francuza,
Że przepić nie umiał czarnego łobuza.
Lecz rzekli: Mon ami,
Jak pić chcesz - to z nami!
Bo nie dla przybłędów Tuluza!

Raz Chińczyk w Japonce się tak zauroczył,
Że wizje małżeństwa był przed nią roztoczył,
Lecz Kwiat Kraju Wiśni
Rzekł - ani się mi śni!
Spójrz w lustro, wszak skośne masz oczy!

Cóż z sercem złamanym uczynić na świecie?
Więc poszedł do wojska i śnił o odwecie.
Lecz - losu ironio! -
Brak wojny z Japonią
Do mnichów dziś strzela w Tybecie!

Sympatię Singalez raz czuł do Tamila,
Choć wrogość dzieliła ich ludy na Sri-La-
Nce - dawnym Cejlonie,
Gdzie nawet są słonie
W polityce mądre nad wyraz.

Lecz słoń Singaleza - Tamilów sympatyk -
Zwykł noc mu po nocy wykradać granaty,
I pojął Singalez,
Że musi, choć z żalem
Sympatie swe spisać na straty.

Był też Palestyńczyk, co z Żydem się bratał
W przyjaźni tej widząc nadzieję dla świata,
Strzelając do niego
Powtarzał: Kolego,
Ta krew nas połączy na lata.

Lecz w takiej przyjaźni nie widział Żyd cnoty,
Bo nie miał ochoty na nowe Golgoty,
Więc rzekł - przyjacielu,
My tu, w Izraelu
Nie mamy dla ciebie roboty!

Libijczyk, choć żony miał trzy, muzułmanki,
Czadyjkę zaprosił do swojej lepianki
I rzekł: Dla przykładu
Dam ja z tobą czadu -
I brał ją - wieczory i ranki.

Choć miłość przeszkody pokonać potrafi -
Nie zebrał za czyn swój Libijczyk ów braw i
Dla dobra socjali-
Zmu ją mu zabrali
Ci, których wychował Kadafi.

Bez tchu w herbaciarni wypiwszy pięć herbat
Albańczyk zapałał miłością do Serba,
Lecz Serb, po Śliwowi-
Cy - Albańczykowi
Na zębach wypisał swój herbarz.

Szczerbaty Albańczyk - to pół Albańczyka,
Niejeden polityk się na tym potyka,
Choć jęczy duch Tity,
Że zbędny polityk,
Gdzie trzeba dentysty - praktyka.

Ci wszyscy, o których tak długo tu mendzę
Co dzień się widują na forum OeNZet
I skarżą się wzajem
Na ludy i kraje,
Nie skarżąc się jednak na nędzę.

Bo mają do siebie już te kuluary,
Gdzie naród z narodem się chwyta za bary,
Że nie o to chodzi,
Kto komu gdzie szkodzi,
Lecz o to - po ile dolary.

Na Cyprze był Turek, co druha miał - Greka,
Obydwu zabrała rodzima bezpieka.
Przy więźniów wymianie
Spotkali się w bramie -
Bez słowa minęli - człek człeka.

Wnet Greczyn u Turków, u Greków zaś Turek
O jednej godzinie stanęli pod murek.
W czas potem niedługi
Nad jednym i drugim
Piaszczysty się wznosił pagórek.

Był Polak-patriota, co przy wódki skrzynce
Zawierał przyjaźni pakt z Ukraińcem.
Od słowa do słowa
Dotarli do Lwowa
Ścierając się jak dwa odyńce.

Gdy bić się skończyli trafili za kraty
Podarłszy w pamięci doniosłe traktaty:
Bo gdy przyjdzie czas -
Wy nas, a my was!
Po brzuchach! - I: Budem rezaty!

Rosjanin był, który - nie jego to wina -
Za brata uważał pewnego Gruzina.
Czas drużby był krótki,
Bo ów nie pił wódki,
Rosjanin nie pijał zaś wina.

Napisał na niego gdzie trzeba więc donos
I łzę nad przyjaźnią utoczył wzmocnioną.
W obozie zaś Gruzin
Odsiedział lat tuzin,
Lecz przecież go w końcu zwolniono!

Ach gdybyż narodów na świecie nie było,
Jak nam by się wtedy szczęśliwie tu żyło!
Dla dobra człowieka, dla szczęścia ludzkości
Złączonej w potężnym uścisku miłości
Aż z trzaskiem pękałyby kości.

[lodbrok]

Jacek Kaczmarski "Limeryki o narodach II"

Był inny Serb który zwykł włazić na drzewo
Skąd patrzeć z tęsknotą mógł na Sarajewo
Snajperską lunetą
Bośniackim kobietom
Posyłał miłosny swój zew on

Padały rażone poselstwem jak kaczki
Islamskie i ortodoksyjne Bośniaczki
A świat wciąż wytykał
Że śmiałość Czetnika
Charakter ma nazbyt junacki

Narody, narody! Po diabła narody
Stojące na drodze do szczęścia i zgody?
Historia nam daje dobitne dowody:
Pragniecie pokoju? - Usuńcie przeszkody -
Narody, narody, narody!

Ormianin pokochał smagłego Azera
Swe serce jak dywan u stóp rozpościerał
Aż najadł się strachu
Bo żył w Karabachu
Więc teraz nienawiść go zżera

Choć wierzył w Chrystusa a Azer w proroka
Obydwu jednako pochłonął apoka-
Liptyczny wir szału
Co dywan na całun
Zamienia co dnia w mgnieniu oka

Po latach rozłąki znów jak Niemiec z Niemcem
Saksończyk z Bawarem się wzięli za ręce
A już słychać anse
Że chudną finanse
W jedności skleconej naprędce

Jest rada na trwogi ocalimy uni-
Fikację gdy już nam nie grozi komunizm
Wskazali nam młodzi
Jak trzeba się godzić
Wszystkiemu są winni Rumuni

Hiszpański Hidalgo Baskijkę całował
By więcej coś ich połączyło niż słowa
Nim całkiem się załgał
Zdmuchnęła Hidalga
Namiętność jej zbyt wybuchowa

Ów wyczyn w Hiszpanii nie zyskał poklasku
Nie będzie już odtąd litości dla Basków
Bo teraz dopiero
Zrozumiał Torrero
By nie brać Baskijek bez kasku

Raz do Osetyńca rzekł Gruzin mój umi-
Łowany nie odchodź bo ból zadasz tu mi
Gdzie szumi nam morze
Błękitne w kolorze
Choć czarne jak mówią w Suchumi

Osetii syn na to gruzińskie gadanie
Już gotów na mapie poprawki krwią nanieść
Rzekł - zrzecz się iluzji
Nie będę żył w Gruzji
Choć godzić znów chcą nas Rosjanie

Wiódł Khoza z Zulusem dysputy w niedzielę
Przed którym z nich przyszłość świetlistsza się ściele
Rzekł Zulus kolego
Wierz w Buteleziego
Rzekł Khoza to ty wiesz w Mandelę

Plemienną nienawiść dyskusja wywlekła
I krew z czarnych torsów czerwona pociekła
W czym morał się znajdzie
Że i w apartheidzie
Murzynów wciąż dola nielekka

Był Polak co winem częstował Litwina
Że wynikł stąd spór pewnie wina to wina
Ścierały się srogo
I Orzeł i Pogoń
W wyzwiskach "Panisko", "Boćwina"

Quo vadis? zapytałby strony Winicjusz
Polaka z Litwinem nie łączy dziś nic już
Patriota naciera
Bo Litwin się spiera
Że wieszcz nasz się zwał Mickiewiczius

Ład nowy na świecie różowi się zorzą
Narody, narody, narody się mnożą
Że jeden za drugim za sprawę pokoju
Strącają kajdany powstają do boju
Nieprędko się chyba położą