Jutro moja przyjaciółka bierze Ślub

[chiara76]

wiecie, ta z Australii...i tak mnie jakoś wspomnienia naszły, z tego mojego
Dnia...ech, która z Was jeszcze oprócz mnie nosi obrączkę? Wiem, że M-Gosia,
i chyba Skay5, tak? Mężatki ujawnijcie się:)

[m-gosia]

Ehh, ja też rozmarzyłam się, bo mniej więcej też o tej porze brałam
ślub...Chiara, tak a propos obraczek: nosicie je wciąż na ręku? My już mieliśmy
dwie akcje z szukaniem zgubionej (ciągle tej samej:P) obrączki lubego, ale
zawsze jakoś się znajdowała:)

w imieniu

[apawlak1]

W imieniu abere się wypowiem- ona jest mężatką :)
Ja nie :D- free as a bird

[chiara76]

m-gosia napisała:

> Ehh, ja też rozmarzyłam się, bo mniej więcej też o tej porze brałam
> ślub...Chiara, tak a propos obraczek: nosicie je wciąż na ręku? My już
mieliśmy
> dwie akcje z szukaniem zgubionej (ciągle tej samej:P) obrączki lubego, ale
> zawsze jakoś się znajdowała:)


Nosimy, nosimy:) A jakże. A jak się gubi, to może znaczy, że za duża jest ta
obrączka Twego Lubego i trzeba ją zmniejszyć? Bo u nas tak było, raz P nawet
zgubił przy supermarkecie, to mu się tłum facetów rzucił pomagać szukać, haha.

CZy Wy nie nosicie i dlatego się gubi?

[m-gosia]

My także nosimy :) Moja jest dopasowana, dobrze lezy, a że często mi palce
puchną to chyba sie nie obawiam zagubienia. K. obraczka też raczej pasuje, a
spadła mu po prostu dwa razy gdy miał mokre ręce - raz u mechanika, ale dobrzy
ludzie ją zachowali i skojarzyli z nim; drugim razem - upadła w śniegu, nie
głęboko, ale ile sie naszukaliśmy....nawet już zrezygnowaliśmy, ale w ostatnim
odruchu K. wrócił no to miejsce i od razu na nią trafił..
Ja sie nauczyłam juz jej nie zdejmować, bo inaczej juz chyba ciągle by w
łazience na półeczce leżała :)))

Ja nie mezatka, ale

[aariel]

chcialam Cie zapytac jak to bylo u Ciebie, CHiaro?
Czy byl duzy stres i na ile dni przed slubem? I np co robilas dzien przed
slubem? :)

[chiara76]

aariel napisała:

> chcialam Cie zapytac jak to bylo u Ciebie, CHiaro?
> Czy byl duzy stres i na ile dni przed slubem? I np co robilas dzien przed
> slubem? :)


JAk już kiedyś pisałam, jak się przejmuję czymś, to chudnę, bo nie mogę jeść.
Przed Ślubem schudłam ponad 5 kilo, aż się bałam , jak sukienka będzie leżeć na
mnie po takim spadku wagi, ale było ok na szczęście:)

Dal mnie, ale to jest na pewno indywidualna sprawa, stres zaczął się dość
wcześnie. To znaczy dwutorowy, bo najpierw dotarło do mnie, że rodzice P się
nie cieszą i że to dla nich będzie problem, a także dotarł zwykły stres. Ten
zwykły, przed takim wydarzeniem pojawił się może miesiąc przed, oczywiście było
to bardziej przejęcie się, ale w połączeniu z troską o te kontakty z przyszłą
rodzinką zaowocowało schudnięciem...

Sam Dzień Ślubu wspominam baaardzo fajnie i miło. My oboje po prostu
cieszyliśmy się, że jesteśmy razem i będziemy teraz już małżeństwem. I to było
ważne.
Nie mieliśmy wystawnego ani Ślubu ani Wesela, była kolacja, wszystko raczej
skromne, ale ja nie żałuję. Żałuję tylko jednej rzeczy, że nie mieliśmy
PROFESJONALNEGO kamerzysty!!!

A co ja robiłam dzień przed ?? Nie pamiętam...może coś załatwialiśmy jeszcze?
nie wiem, naprawdę...

Do wszystkich Kobiet :)))))

[egon.olsen]

Tak mnie natchnął ten wątek o ślubie, że postanowiłem Wam, drogie Kobietki
forumowe zapodać felieton Krystyny Jandy:
Ciekaw jestem czy się z nią zgadzacie...

Nagrywam dla telewizji Fizjologię małżeństwa Balzaca. Czytam i czytam,
godzinami. W średnim planie, w pełnym planie, na zbliżeniu. Całymi dniami,
umiem już tę książkę na pamięć.

Jest to fascynująca lektura, zdumiewająca. Książka napisana pozornie przeciwko
kobietom. Przewrotna, czarująca, błyskotliwa i dowcipna analiza zachowań
kobiet, ubrana w formę poradnika dla mężczyzn - mężów. Jak je zdobywać,
zatrzymać tylko dla siebie i żyć z nimi. Z kobietami. Z kobietą! Skarbem
największym dla mężczyzny!

Zdrada jest wpisana w literaturę, tradycję i historię francuską. Kobieta jako
cud, rozkosz, niekonsekwencja, dobro, zło, najwyższy cel, powód istnienia.
Istota tajemnicza, rozkosznie kapryśna i skomplikowana, interesująca ze wszech
miar. Stworzona do miłości, ze zdradą w naturze urodzona, co dodaje jej tylko
uroku. Sztuka życia, miłości, konwersacji, kokieterii i uwodzenia doprowadzona
do doskonałości i dla niej stworzona. Z całkowitą znajomością - podziwianego
przeciwnika... "Mężczyzna nie powinien się żenić jeśli nie zna anatomii kobiety
i nie sekcjonował przynajmniej jednych zwłok kobiecych." - pisze Balzac.

Zachwyca mnie lekkość i to c o ś , nieobecnego w naszej tradycji i literaturze,
w której obok słowa miłość zawsze jest, gdzieś w pobliżu, słowo obowiązek, a
obok zdrady, dramat i śmierć.

Czytam i czytam, jak wybrać żonę, jak się jej podobać, ile razy myć głowę w
tygodniu, żeby nie być dla niej "przykrym", "teoria łóżka", "teoria
migreny", "kochanek" - jak z nim walczyć i wygrać itd., itd. Tak od dwóch
tygodni.

W nocy przychodzę do domu i otwieram zostawione przez mamę, pisma dla kobiet
(które, nie wiem czy zauważyliście, bardzo chętnie przeglądają mężczyźni?).
Uderzają mnie tytuły: "Mąż pod kontrolą", "Co robić żeby był zadowolony?", "Jak
być atrakcyjną dla niego?", "Jak przetrwać zdradę?", "To moja wina", "Jak nie
utopić się w samotności?", "Samotne matki", "Wypijmy za błędy", i w końcu
reklama pralki z hasłem... Testowana na mężczyznach!!!

Te wszystkie gazety mówiące kobietom co robić, żeby były młode, atrakcyjne,
interesujące i przez niego pożądane, mówią im jednocześnie, że one są
BEZNADZIEJNE. Że są BEZNADZIEJNE i muszą się zmienić, poprawić i starać dla
NIEGO.

Są kobiety, które są zawsze same, nawet jeśli są w udanym, jak mówią, i
wartościowym związku. Ale to co robią, myślą, ich mężczyznę czy mężczyzn nie
interesuje. I są takie, które nigdy nie są same. Na czym to polega? Na urodzie?
Młodości? Piersiach? Nogach? Tak, ale przez pierwsze dwa tygodnie, a potem, na
czymś bardzo, bardzo prostym. Na stosunku do świata i życia. Na tym, że ich
mężowie, kochankowie, mężczyźni, oprócz tego że je, jak mówią, kochają, je
także LUBIĄ. Po prostu.

Spotkałam wiele takich kobiet w życiu. Ani mądrych, ani pięknych, ani młodych,
a ich towarzysze życia nie mogli się obyć bez nich ani chwili. Mimo że nie
dbały o swoją sylwetkę, źle gotowały, nie umiały się ubrać i nie bardzo się
nawet tymi mężczyznami zajmowały. Na czym to polega?
Przychodzi mi wiele przykładów do głowy, ale jednym z najbardziej fascynujących
w moim wspomnieniu, jest pani Zofia Jamry. Pamiętamy ją wszyscy z filmu
Zakazane piosenki, jako atrakcyjną blondynkę, Marię Kędziorek. Pani Zofia była
całe lata gwiazdą operetki łódzkiej. Mówią, że jej pojawienie się na
Piotrkowskiej, paraliżowało ruch na tej ulicy. Podobno jako pierwsza rozebrała
się na scenie, śpiewając, siedząc tyłem przy lustrze w Madame de Pompadour, w
latach 54, 53. Dziś jest (jak to napisać ładnie, żeby jej nie urazić) panią w
latach...

Poznałam ją na planie filmu Modrzejewska i przegadałam z nią wiele chwil.
Zachwycała nas wszystkich, bawiła, rozśmieszała do łez, i kiedy znikała,
tęskniliśmy do niej tak, jak jej, wiele lat zresztą od niej młodszy, mąż, który
towarzyszył jej całymi dniami na planie, często samotnie, w samochodzie, z ich
ulubionym psem. Czekał po to, żeby po ujęciu móc z nią być, albo jej w czymś
pomóc. Nie spuszczał jej z oka, śmiał się ciągle na nowo z jej opowiadań,
patrzył zachwycony jak gra, chłonął, dbał o wszystko, pomagał we wszystkim.
Zmieniał na jej, nadwerężonym podczas pracy, barku, bandaże. Przybiegał z
gorącą herbatą... i tęsknił nawet podczas dłuższych ujęć.

Patrzyliśmy na to, wszyscy zafascynowani, a ona opowiadała, opowiadała. Że
chciałaby ochrzcić swojego ukochanego psa, bo jest pewna, że ma duszę, że
zaczęła pertraktacje z proboszczem. O ugotowanym na przyjęcie daniu, które było
tak okropne, że nikt tego nie mógł zjeść. Komentowała wszystkie wydarzenia
polityczne i chciałam, żeby panowie zajmujący się polityką usłyszeli jej sąd o
wielu rzeczach, myślę, że stanęliby zdumieni. Opowiadała z miłością do świata,
ludzi i wszystkiego co jej ten świat przynosi.

Zapytałam niedawno mojego znajomego, który po wielu latach małżeństwa z kobietą
niezwykłą i fascynującą, rozwiódł się i związał z kimś, kto nie dorównuje
tamtej ani urodą ani inteligencją, niczym. Zapytałam, dlaczego to zrobił.
Odpowiedział: - Czy ty wiesz co to za ulga budzić się co rano obok kogoś kto
jest uśmiechnięty.

PS: Od Modrzejewskiej upłynęło wiele lat. W międzyczasie doszła do mnie
wiadomość, że mąż pani Jamry umarł i że ona to bardzo przeżyła. Dziś w nocy
otworzyłam jakąś gazetę zostawioną znów w kuchni przez moją mamę. Zobaczyłam
tam uśmiechniętą i szczęśliwą panią Zofię i wywiad, w którym mówi, że przeżywa
znów wielką miłość. Ale to jeszcze drobiazg. Żałuję, że nie możecie zobaczyć
jaki ten nowy PAN jest, na tych zdjęciach, zadowolony! Podobno spotkali się na
spacerze z psami!

Ja też jestem szczęśliwa bo przed chwilą otworzyłam list od jakiegoś 12-latka,
w którym jest zdanie... moi koledzy mają Pamelę Anderson a ja mam Panią... No
proszę! Idę to pokazać mężowi..

[skay5]

obydwije nosimy obrączki, slub był 7mieś temu i już są strasznie zniszczone, ja
wszystko w niej robię i luby tez...
Co do stresu był!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!oj był...
Ale nie dlatego ,czy to ten itd...(5Latek!!!!)
Ale z powodu rodzinki...m.in. najbardziej wkurzało mnie to,że zaraz obok siebie
będe miała osobe, kt. nie życzy mi najlepiej, kt. nawet zyczeń mi nie złozyla
na ślubie (męża bratowa...) i w ogóle takie tam...
ale magiczne momenty przycmiły mi jej obecność i cuuuuuuudownie się bawiłam!
W ogóle przez min. nie załowałm ,że wyszłam za mąż-kocham mojego misia i on
mnie!

to ja się jeszcze przyznam:)

[chiara76]

że dziś jest równo 4,5 roczku od tego Wielkiego Dnia:)
I właśnie 4,5 roku temu obojgu nam wpadło do głowy, że niech to będzie
październik, czemu nie?

[aariel]

chiara76 napisała:

> że dziś jest równo 4,5 roczku od tego Wielkiego Dnia:)
> I właśnie 4,5 roku temu obojgu nam wpadło do głowy, że niech to będzie
> październik, czemu nie?

Ooo, no to macie male Swieto :)
Wszytskiego Najlepszego zatem :)

[m-gosia]

:))Pięknie...coś musi więc być w tym kwietniu:) (wiosna tylko, hę?). Moje
zaręczyny też pod koniec tego miesiąca miały miejsce:P

[ann.k]

I moja koleżanka z dzieciństwa też. Równieśniczka.

A ja mężatką nie jestem. Żyję sobie w wieloletnim związku, myślimy o ślubie,
ale z racji odległości nie widzimy na razie sensu w pobieraniu się. Niemniej
decyzja jest już taka, że pobieramy się jak tylko zamieszkamy w jednym mieście.
Co do obrączek, nie chcemy ich nosić. On nie chce, bo źle czułby się w
jakiejkolwiek biżuterii, zwłaszcza złotej. Ja nie chcę, bo nie widziałam dotąd
ładnej obrączki. Marzy mi się niekoniecznie złota, może być z domieszkami, byle
była żółta, koniecznie z wyrytami symbolami celtyckimi.

[wakarpl]

Moje Sloneczko i ja tez nosimy i nie gubimy, a slubie nie mowilismy,z eby nie
bylo sensacji, bo krotko sie znalismy, ale ile mozana czekac:)
Pozdrowionka!

[altu]

To gratulacje składam!
Jakoś nie "zauważyłam" tego momentu,
moze więcej szczegółów?
Ciekawska A.

[chiara76]

ann.k napisała:

> I moja koleżanka z dzieciństwa też. Równieśniczka.
>
> A ja mężatką nie jestem. Żyję sobie w wieloletnim związku, myślimy o ślubie,
> ale z racji odległości nie widzimy na razie sensu w pobieraniu się. Niemniej
> decyzja jest już taka, że pobieramy się jak tylko zamieszkamy w jednym
mieście.
>
> Co do obrączek, nie chcemy ich nosić. On nie chce, bo źle czułby się w
> jakiejkolwiek biżuterii, zwłaszcza złotej. Ja nie chcę, bo nie widziałam
dotąd
> ładnej obrączki. Marzy mi się niekoniecznie złota, może być z domieszkami,
byle
>
> była żółta, koniecznie z wyrytami symbolami celtyckimi.
>
>
NAsi znajomi, ci co podróżują po świecie , mają obrączki jak pierścień we
Władcy Pierścieni. Tak mi się skojarzyło, ale podobno mieli problemy, żeby im
grawer wygrawerował ten napis. Nie wiem , czemu...

celtyckie cokolwiek

[kurczak1976]

Ale mnie nakrecilyscie dziewczyny!!
Ja kocham te wzory!!!!Wlasnie przymierzam sie do wyszywania malego wzoru na
bluzce.
Od dzis tez chce miec takie obraczki jesli oczywiscie ktos mnie kiedys poprosi
o reke:o)))

[chiara76]

kurczak1976 napisała:

> Ale mnie nakrecilyscie dziewczyny!!
> Ja kocham te wzory!!!!Wlasnie przymierzam sie do wyszywania malego wzoru na
> bluzce.
> Od dzis tez chce miec takie obraczki jesli oczywiscie ktos mnie kiedys
poprosi
> o reke:o)))


Kurczak, ale Ci fajnie, że sama coś takiego sobie zrobisz. JA tam do dziergania
to mam dwie lewe łapy.
Ale mam kubas z celtyckimi wzorami i odkąd poprzedni stłukłam, to ten strzegę,
ajk skarb.

[ann.k]

Kurczę, chiara, faktycznie. Nie pomyślałam, że mogę kupić zwykłe obrączki u
jubilera, a potem znaleźć dobrego grawera, który mi wygraweruje wybrany przeze
mnie symbol. Ja się nastawiałam, żeby kupić gdzieś już gotową taką obrączkę.
Widziałam zresztą coś, co by mi pasowało, ale to było na festiwalu celtyckim i
nie miałam przy sobie tyle pieniędzy. A jak poszłam do bankomatu i wróciłam z
pieniędzmi, to ktoś mnie ubiegł.

już po...

[chiara76]

No i już PO:) W tygodniu dowiem się, jak tam minęła ceremonia. Jeszcze wczoraj
w nocy (u niej dziś rano) dzwoniłam do niej z życzeniami, i nie powiem, sama
byłam nieźle przejęta. Ciekawe, jaką w końcu miała pogodę, bo miało być u nich
zimno i deszczowo.