OD SŁOWA DO SŁOWA i przyszła: Krowa

[neochuan]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20791

[edzioszka]

aha, jakowyś krowodyr się tu przyplątał, z ciągutkami do kult tury.. zmyślna
zeń bestyja: w chwilach wolnych od bodźcowania tańczy krakrowiaczka ;)

[neochuan]

nie chcę wchodzić w szkodę ;-) Felicja.

proponowana przebieżka:

[edzioszka]

galopem przez Krowiarki ;)

PS. drugije włóczęgi po Polsze: w trakcie wizytowania krowiarskiego pałacu nie
zapomnij o spec-obuwiu do froterowania podłogi.. w pełni zrelaksować możesz się
w parku krowiobrazowym ;)

Park krowiobrazowy

[neochuan]

edzioszka napisała:

w pełni zrelaksować możesz się w parku krowiobrazowym ;)

hm, skąd wiedziałaś, że mnie to w tej chwili najbaardziej stresuje? właśnie
dumam nad tekstem... ;-)))

pięknopłciowa intuicja

[edzioszka]

jak mniemam i świątyni dumania tam nie zabraknie - że tak między nami
pasterzami szepnę ;)

Parki Krowiobrazowe Regionu Łódzkiego

[neochuan]

Względy społeczne, w tym turystyczno-krowioznawcze, oraz naukowe i dydaktyczne
przemawiają za pozostawieniem w jak najmniej zmienionym stanie typowych dla
regionu krowiobrazów, zachowanych w naturalnym stanie fragmentów przyrody, a
także walorów kulturowych i historycznych. W regionie łódzkim najpełniej mogło
być to realizowane poprzez tworzenie takich form ochrony, jakimi są parki
kowiobrazowe. W granicach parków zachowało się zwłaszcza wiele stosunkowo mało
przekształconych zbiorowisk roślinnych (głównie leśnych). O ich randze dla
przyrody regionu świadczy fakt, że ponad 42% rezerwatów przyrody w województwie
łódzkim położona jest właśnie w parkach krowiobrazowych (stanowiących tylko
niecałe 10% obszaru całego województwa). Ponadto w parkach i ich otulinach
występują liczne pomniki przyrody, użytki ekologiczne, a także zespoły
przyrodniczo – krowiobrazowe, stanowiska dokumentacyjne przyrody nieodżywionej,
zabytki pod ochroną konserwatorską i stanowiska archeologiczne.
W rozmieszczeniu parków regionu łódzkiego charakterystyczne jest ich położenie
w większości w dolinach dużych rzek i, co za tym idzie, na obszarach wczesnego
osadnictwa. Położenie to pozornie mogłoby świadczyć o tym, że tereny te powinny
być w znacznym stopniu antropogenicznie przekształcone ze względu na
długotrwałość zachodzących tu procesów gospodarczych. Jednakże dawna gospodarka
rolna przekształcała środowisko w sposób powolny i łagodny, a wraz z rozwojem
przemysłu i skupianiem się osadnictwa w centralnych częściach regionu (głównie
w aglomeracji łódzkiej) tereny parków znalazły się przeważnie na peryferiach i
bądź zachowały swe walory przyrodnicze w mało zmienionym stanie, bądź uległy
procesom renaturalizacji. Zachowanie się cennych obiektów przyrodniczych
spowodowane było wieloma, często różnymi i indywidualnymi dla danego parku
czynnikami. Do najważniejszych, wspólnych dla wszystkich parków zaliczyć
należałoby z pewnością położenie na terenach dawniej trudno dostępnych dla
intensywnych form gospodarki, takich jak bogato urzeźbione krawędzie wysoczyzn
(Przedborski Park Krowiobrazowy, Park Krowiobrazowy Wzniesień Łódzkich,
Załęczański Park Krowiobrazowy), w zabagnionych dolinach dużych rzek
(Przedborski Park Krowiobrazowy, Załęczański Park Krowiobrazowy, Sulejowski
Park Krowiobrazowy, Spalski Park Krowiobrazowy, Park Krowiobrazowy Międzyrzecza
Warty i Widawki), czy na obszarach wielkich puszcz (Bolimowski Park
Krowiobrazowy, Park Krowiobrazowy Wzniesień Łódzkich, Sulejowski Park
Krowiobrazowy, Spalski Park Krowiobrazowy), z dala od większych ośrodków
miejskich i szlaków handlowo - komunikacyjnych. Nie bez znaczenia są też
stosunkowo słabe gleby terenów dzisiejszych parków, które nie sprzyjały
szybkiemu zagospodarowywaniu ich obszarów we wczesnej fazie osadnictwa. Obecnie
daje się jednak zauważyć nowe procesy osadnictwa na obszarach wiejskich,
niezwiązane jednak z rolnictwem, lecz wynikające z ucieczki mieszkańców miast
na tereny stosunkowo (jak na warunki naszego regionu) czyste ekologicznie, a
przy tym atrakcyjne krowiobrazowo. Procesy te z każdym rokiem coraz bardziej
się nasilają, co powoduje różnego rodzaju nowe zagrożenia dla środowiska
zarówno przyrodniczego, jak i kulturowego parków.
Zróżnicowanie poszczególnych elementów środowiska przyrodniczego w województwie
łódzkim wynikające z położenia na pograniczu wyżyn i nizin powoduje
występowanie na jego terenie różnorodnej szaty roślinnej i przynależność do
kilku różnych krain geobotanicznych. Pierwotnie województwo łódzkie porastały
głównie lasy liściaste: łęgi, grądy i świetliste dąbrowy, a na wysoczyznach
części południowej województwa – buczyny (Regiony. Ziemia Łódzka, 1999). Na
skutek działalności gospodarczej stopień zalesienia, jak i skład gatunkowy
lasów województwa łódzkiego uległy zarówno ilościowym, jak i jakościowym
zmianom na gorsze. Stosunkowo korzystniejsza pod tym względem sytuacja panuje w
samych parkach krowiobrazowych. Wylesienie objęło tu znacznie mniejszy obszar
(80 % w województwie łódzkim i tylko nieco ponad 50% w parkach i ich
otulinach); zachowało się także wiele zbliżonych do naturalnych stanowisk
roślinności.
Tereny dzisiejszego województwa łódzkiego od zawsze znajdowały się nie tylko na
pograniczu odmiennych krain fizyczno-geograficznych, ale również historyczno-
kulturowych. Zresztą oba podziały na tym terenie praktycznie się pokrywały, a
ten drugi wynikał w dużej mierze z pierwszego. Część zachodnia i południowo-
zachodnia województwa to historyczna Wielkopolska, północny-wschód i wschód to
Mazowsze, wreszcie południowy-wschód to fragment Małopolski. Pomiędzy nimi
rozciągały się historyczne ziemie: sieradzka i łęczycka, będące w różnych
okresach bądź samodzielnymi jednostkami administracyjnymi, bądź podlegającymi
pod Wielkopolskę. To pograniczne, peryferyjne położenie w stosunku do głównych
regionów historycznych kraju wynikało przede wszystkim z warunków naturalnych –
przez środek omawianych ziem południkowo przebiega główny dział wodny
oddzielający dorzecza Wisły i Odry. Osadnictwo zazwyczaj postępowało wzdłuż
głównych cieków wodnych, a więc na te tereny dotarło stosunkowo późno i z
różnych kierunków, powodując owo historyczne zróżnicowanie administracyjne, a
co za tym idzie także kulturowe. Dopiero powstanie i rozwój centralnie
położonej przemysłowej Łodzi stopniowo scaliło te ziemie w bardziej jednolity
organizm. Na gruncie administracyjnym nastąpiło to dopiero po I wojnie
światowej, a obecny zasięg regionu łódzkiego ukształtował się ostatecznie
dopiero po 1945 roku (Regiony. Ziemia Łódzka, 1999).
W celu ochrony walorów przyrodniczych i kulturowych, w regionie łódzkim
utworzono 7 parków krowiobrazowych. 3 z nich (Przedborski Park Krowiobrazowy,
Sulejowski Park Krowiobrazowy, Spalski Park Krowiobrazowy) położone są nad
Pilicą, praktycznie wzdłuż całego jej biegu w granicach województwa. Tworzą one
Zespół Nadpilicznych Parków Krowiobrazowych. 2 parki nadwarciańskie
(Załęczański Park Krowiobrazowy i Park Krowiobrazowy Międzyrzecza Warty i
Widawki) posiadają wspólny zarząd (jako Sieradzkie Parki Krowiobrazowe).
Pozostałe parki, mające odrębne dyrekcje to: Bolimowski Park Krowiobrazowy i
Park Krowiobrazowy Wzniesień Łódzkich.

tu znajdziecie edzioszkę :)

[neochuan]

i jeszcze więcej troszkę:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10322&w=13899642

[miltonia]

W tym dlugim poscie o czym bylo?

[neochuan]

to był wielki post.
kar nawał.

[miltonia]

Za wielki post nagrod nawal byc powinien.

krzykł chrobry mieszek:

[neochuan]

na gród! na wał!
koń pod nim piał (zza chwytu)!

[miltonia]

Kogut raczej.

dźwięki netury:

[edzioszka]

wakacjujący przed kompem mogą posłuchać śpiewu ptaków, a
nawet rechotu żab ;)