Wigilia

[umfana]

choinkę, pierwszą gwiazdkę, prezenty, stół świąteczny...

[vitalia]

Ale najbardziej zapach choinki.......i swieczki na choince i jak łańcuch się
podpalił i jak babcia kompotem chlusnęła na tę piękną choinkę...Fajnie było.

[umfana]

i zapach pomarańczy ... aha pamiętam jak robilismy łańcuch na choinkę....

[anutkas]

Zapach choinki( w pierwszych latach oswietlonej jeszcze prawdziwymi swieczkami-
nigdy sie nie zapalila!),potraw wigilijnych,sztucznych ogni,klejenie
lancuchow, malowanie orzechow, blask kolorowych bombek,oczekiwanie na pierwsza
gwiazdke... pierwszy zapamietany prezent - w wieku dwoch lat dostalam
pluszowego misia, ktorego mam do dzis!!!Jaka to byla radosc! Teraz rezyduje u
moich Rodzicow i podczas wizyt u Nich bawia sie nim moje dzieci! Jest starenki
i czestszych zabaw chyba by nie zniosl, ale wciaz sie usmiecha - jak i ja na
jego widok!

[ewall]

Zapach choinki i mamdarynek,oraz grzybow pomieszany z pieczonym makowcem,
sernikiem i tortem kawowym.
Gotowanie wedzonej szynki w wielkim garze na malutkim ogniu.
Smak oplatka, do dzis kupuje wiecej bym mogla siegnac po kawaleczek w chwili
swiatecznych wspomnien.
Wyprawa na pasterke z dziadkiem za reke.
A pamietacie te zimy? Snieg i mroz?
Kocham biale swieta!

[umfana]

Pamiętam też odwiedziny u Dziadka i niebotyczną choinkę w jego saloniku.
:o)

[czekolada72]

Jedyny w swoim rodzaju smak barszczyku czerwonego z uszkami! Prezenty pod
choinką, których NIGDY wczesniej nie udało sie znalezc :))

[chuda_w-w]

Kiedy byłam jeszcze dzieckiem Wigilia i Boże Narodzenie były jakieś
piękniejsze... nie twierdze ze teraz nie są piękne ale to już nie to samo co
kiedyś... czasami mi szkoda że to nie powróci...

[wiercistopka]

A mi nadal został dziecięcy świąteczny zachwyt. I nadal czuję magię świąt:)
Hmmm...
A jak byłam mała to były przeboje - kiedyś opiłam sie zimnego kompotu i
zapadłam na ciężką anginę;)
A innym razem zjadłam bombke z choinki;) Dobrze że zauważył ktoś, a ja nie
zdążyłam połknąć:)
Hiohio:)

[umfana]

ups... z tą bombką to rzeczywiście niesamowita przygoda ;o)

[anutkas]

Podobna przygode z bombka miala moja corka w wieku wczesnodzieciecym
(nadgryzla sobie jedna). Ile mnie to nerwow kosztowalo! Na szczescie okazalo
sie,ze zadnych zlych konsekwencji tego apetytu na blyszczaca kulke nie bylo :)-
pewno wskutek dobrego " wymoszczenia" przewodu pokarmowego potrawami
wigilijnymi ;).

[luccio1]

Drzewko: prawdziwa jodła, potem taka robiona z gałęzi - w tym roku udało mi się
wraz z Żoną mieć w naszym domu znowu prawdziwą.
Kiedyś do drzewka dokupywaliśmy jeszcze gałęzie - potem wraz z Tatą bawiłem się
w dogęszczanie drzewka. Trzymam się też do dziś pomysłu Taty: podwiązywania
gałązek drucikami do pnia, przez co po obeschnięciu wyginają się ku dołowi same
tylko końce.
Zawsze mieliśmy prawdziwe świeczki, nawet kiedy bardzo trudno było je dostać.
Elektryczność funkcjonowała jako oświetlenie na co dzień - lamki były upchnięte
w głębi, w pobliżu pnia, i były oświetleniem powszednim, włączanym na cały
wieczór. Prawdziwe świeczki zapalaliśmy w tym celu, w którym one w ogóle
istnieją: na śpiewanie kolęd, co kultywowaliśmy - chociaż nie codziennie - aż
do Matki Boskiej Gromnicznej 2 lutego. Rozbieranie drzewka następowało kilka
dni później.
Oczywiście pamiętam - jeszcze z przełomu lat 50./60. - zapach pomarańcz jako
zapach Bożego Narodzenia (Tato przynosił 3 albo 4 - w wielkiej torbie z
szarego, łatwo drącego się papieru).
Początek Wigilii: barszcz z uszkami, który gdzieś tak na początku XX w.
rozpoczął zwycięski pochód ze Lwowa i Małopolski Wschodniej przez całą Polskę;
oczywiście barszcz tylko na kolorze z gotowanych buraków i smaku z jabłek-
renet, dopiero w Pierwsze Święto dosycaliśmy go barszczem czerwonym kiszonym z
flaszki, a w Drugie Święto - rosołem spod głowy ryby. Do karpia obowiązkowo
sałatka z czerwonej kapusty, zakwaszona cytryną. Potem kompot ze śliwek
suszonych, ciasta (makowiec, chała, czasem serowiec - choć ten ostatni był
bardziej atrybutem Wielkanocy), wreszcie herbata. Wszystko na świątecznym
serwisie, z któego niektóre części (np. waza do zupy) były używane tylko na
Boże Narodzenie.
Prezenty przynosił pod drzewko Aniołek (zawsze było jakoś tak, że Tato uchylał
okno, kiedy nas przez chwilę w pokoju nie było - i wtedy mógł przyfrunąć). Św.
Mikołaj chodził o swoim czasie: 6 grudnia nad ranem; budząc się zastawałem
zawsze coś pod poduszką, były to drobne rzeczy, bo i o drobiazgi prosiłem, np.
o płaską baterię - i była ("Elektron" - Zakłady Wytwórcze Ogniw i Baterii,
Starogard Gdański; "Volta" - Wrocław, ul. Świerczewskiego; dziwiłem się, zę św.
Mikołaj potrafi u siebie w Niebie tak idealnie podrobić!), no i oczywiśzie sam
Święty z piernika i rózga z małą gałązką jodłową - co było właśnie zapowiedzią,
że Boże Narodzenie tuż-tuż.

[luccio1]

Był to rok bodaj 1961. Tato zamierzył oprócz świeczek - które były na naszym
drzewku zawsze i są dziś także na moim - zmontować samodzielnie komplet
oświetleniowy łączony szeregowo. Pamiętam żaróweczki (14 V) do tego kompletu,
niektóe w kształcie grzybków, domków, latarenek... Pamiętam też, że po
zlutowaniu całości komplet świecił tylko u Taty na ręku - na drzewku chyba 2-3
razy. W końcu Tato kupił komplet łączony równolegle, z transformatorem. Ten
pracował długie lata, aż dopiero, kiedy 20 lat temu zaczęliśmy mieć małe
drzewko, nie było już miejsca na świeczki i lampki razem. Wyrzuciłem go 4 lata
temu przed przeprowadzką - aby wlec za sobą o jedną rzecz mniej.

[luccio1]

Od Wigilii prawie że zaczęła się kiedyś nasza przygoda z adapterem - gramofon
WG 56 z wkładką UK 8 z dwiema igłami szafirowymi (wciśnięcie przycisku
zielonego na główce ramienia pozwalało odtwarzać płyty nagrane jeszcze na
szybkość 78 obr./min.); wzmacniaczem był tu wzmacniacz odbiornika radiowego -
do naszego "Pioniera" trzeba było dorobić wejście.
Jedną z pierwszych domowych płyt były kolędy: chór męski z towarzyszeniem
organów - nagranie dokonane w r. 1956 w archikatedrze św. Jana w Warszawie.
Pamiętam narastający lęk przy odtwarzaniu drugiej strony tej płyty: ostatnią
kolędą byli tam "Mędrcy Świata" - ramię trzeba było zdjąć z płyty ręcznie, w
krótkiej przerwie między "Mędrcami" (w Wigilię jeszcze nie był to czas na nich)
a poprzedzającym "Przystąpmy do Szopy" - a to zawsze było kłopotliwe.

[kajka04]

oczekiwanie na babcię i dziadziusia , i gości, wypatrywanie pierwszej gwiazdki
w oknie, zapach pomarańczy, choinki, zapach smażonego karpia, radość z
prezentów :-))