Nowe słowa (wątek dla noidy:)

[braineater]

słuchksiązka zamiast audiobooka otwiera nasz słownik
kilka zastępstw by się jeszce przydało:
Public Relations
Mass Media - bo media masowe zupełnie do mnie nie przemawiają
Voucher - czyli cholerstwo totalne
Komputer - bo w naszym języku nic nigdy chyba nie komputowało:)

Pozdrowienia:)

[nienietoperz]

Public relations (skadinad podobno notorycznie wystepujace w CV jako Pubic
relations - word nie protestuje) - kontakty z mediami

Komputer - obliczacz (wiem, ze nie koresponduje z tym, do czego glownie cptry sa
bezposrednio uzywane, ale podobnie jest przeciez z angielska wesja)

voucher = kupon (tez obce, ale zaaklimatyzowane)

mass media - grupa otylych wywolywaczy duchow. Tak powazniej poddaje sie, nigdy
nie rozumialem co to znaczy - czy gazeta lokalna to juz mass medium, czy nie?

A co z copywriterem?

nntpz

[beatanu]

Przyznam, że wolę przydługie "książka do słuchania" niż słuchksiążka... Męcząca
jest ta zbitka spółgłosek w środku złożenia, a człowiek istotą leniwą jest i
męczyć się nie lubi... A może słuksiążka, jeżeli już koniecznie ma być
efektywnie i krótko?
Podoba mi się obliczacz, chociaż obliczacza w dopełniaczu brzmi... no powiedzmy
zabawnie... I tutaj to już chyba walka z wiatrakami - bo słowa komputer z
polskiego nie wytrzebimy (ale też chyba nie mamy takich ambicji?) Mnie
osobiście podoba się wersja komp - chociaż najstarsza córka uważa, że to
żenujące, że używam takiego "nowoczesnego" i nie licującemu z wiekiem (moim)
określenia :) Hmmm.
Używam chyba słowa media, zamiast mass m. - i nie mam problemów (?) z
zakwalifikowaniem do takich gazety lokalnej o nakładzie nikłym.

A z radosnej twórczości własnej, aczkolwiek pochodzącej z zamierzchłech lat 80-
tych ubiegłego wieku polecam:
flasulka ( = koszula flanelowa) - w niewielkich, bo niewielkich, ale zawsze
kręgach - to słowo funcjonuje!
pirczątko (= kurczak-pisklę-kurczątko-pisklątko)

Radosna twórczo B:)

[aaneta]

Ja jak zwykle trochę nie na temat, ale po pierwsze, Beatko, to ile Ty masz tych
córek? Bo to moje potencjalne synowe, więc muszę wiedzieć na wszelki wypadek ;)
Myślałam, że dwie, ale jak napisałaś "najstarsza", to się zaczęłam zastanawiać.
Podziwiam Cię, bardzo jesteś dzielna, naprawdę.
Druga sprawa dotyczy tego, jak to jest z naszymi dziećmi, że jak dorastają, to
zaczynają myśleć, że nam, rodzicom, wiele rzeczy nie wypada. Z moimi
dzieciątkami może nie jest aż tak źle, ale już ich koledzy czasami dziwnie
reagują, peszą się, kiedy na przykład proponuję im, żebyśmy sobie mówili po
imieniu, bo przecież ja jestem dorosła i oni są dorośli, więc jeżeli oni będą
do mnie się zwracali per "pani", to i ja do nich też tak powinnam, a strasznie
tego nie lubię. Natomiast mój starszy syn, dwudziestoletni, podśmiewa się
ostatnio ze mnie, kiedy na młodszego, szesnastoletniego, mówię Młody, bo, jak
twierdzi, to głupio brzmi, żeby matka na syna itd., a poza tym to on wymyślił,
bo on już jest strasznie dorosły, a młodszy brat to wiadomo...

o ilości dzieci

[beatanu]

Aaneto, dziewczyny są dwie (w tym roku kończą 15 i 17 lat) a napisałam
najstarsza z rozpędu i chyba jednak, niestety:( pod wpływem języka szwedzkiego,
bo w tymże taka konstrukcja nie razi. Strasznie się boję, że interferencje
jakieś paskudne paskudzą mój język ojczysty. I chyba między innymi dlatego tak
chętnie czytuję (i pisuję na) TWA... Coby ten język już zdecydowanie mniej
giętki nie zesztywniał kompletnie ;)

O dorastającach dzieciach to można by strasznie dużo, i na poważnei i trochę
mniej - a ja jak zwykle w biegu, z lasu na nocny dyżur...

Ale o tykaniu MUSZę, króciutko. Podobnie jak Ty nie lubię zwracać się per
pani/pan do osób, które sobie gdzieś tam na peryferiach moich
znajomości/przyjaźni dorastały i nagle są takie DUżE i nie wiedzą jak się do
mnie odnosić. "Ciociu" odpada od razu (nie cierpię!!!), proponuję - mów mi po
imieniu i... konsternacja. Tutaj (tzn w Szwecji) nie ma takich problemów, bo
wszyscy są na ty (tylko do rodziny królewskiej nie wypada tak mówić) - i
STRASZNIE mi się to podoba! Bo to nie jest tak, że automatycznie jestem
kumpelką każdej napotkanej na ulicy osoby. Ale to ważny sygnał w kontaktach
międzyludzkich. No i jak upraszcza sprawę, gdy ktoś np. ma kłopoty z nazywaniem
teściów - mamo, tato :)
I podoba mi się, że na TWA nie "panujemy" sobie też - chociaż rozrzut wiekowy
raczej spory...
B, której strasznie dużo rzeczy się podoba :)))

[aaneta]

Kochana Beato, matko moich potencjalnych synowych (w sam raz wiekowo,
przynajmniej zgodnie z prastarą konwencją),
Twój język ojczysty jest nie tylko bez zarzutu, ale nawet wielu dumnych z siebie
narodowościowo Polaków powinno Ci go zazdrościć. I naśladować. Ale gdyby tak
było, pomyślałabym, że znalazłam się w raju.
A skoro już rozwinęłaś temat o tykaniu, to pozwolę sobie opowiedzieć pewną
anegdotę jako przykład, a raczej antyprzykład Twojego i mojego podejścia. Otóż
moja mama, rocznik grubo przedwojenny, ze swoimi koleżankami, z którymi
przepracowała coś około trzydziestu lat (tyle lat pracy w tym samym miejscu to
dla mnie nie do uwierzenia, ale tak drzewiej, czyt. w PRL-u, bywało), przeszła
na "ty" dopiero na emeryturze. Dobrze, że nie miała kolegów, bo z nimi to i na
emeryturze pewnie byłaby na pan/pani. Ale to nie koniec. Kilka lat temu
podzieliła się ze mną swoim oburzeniem z następującego powodu: otóż przy jakiejś
rodzinnej okazji zaproponowała pewnemu panu... i tu nie wiem, jak go opisać,
żeby nie zagmatwać, chyba najprościej będzie: bratu bratowej, o, jak łatwo
poszło, nawet nie przypuszczałam, a świadczy to o bardzo bliskim powiązaniu
rodzinnym, tymczasem moja mama i brat jej bratowej przez pięćdziesiąt lat byli
ze sobą na pan/pani (albo pani/pan), a teraz moja mama zaproponowała mu
przejście na "ty" i on się zgodził, a potem dalej zwracał się do niej per
"pani", na co ona stwierdziła, że on to jest jakiś dziwny, no bo jak to, ona mu
zaproponowała, a on dalej po staremu... I nie mogłam jej przetłumaczyć, że przez
pięćdziesiąt lat miał prawo się przyzwyczaić, a kiedy zapytałam, dlaczego nie
zrobiła tego od razu, na przykład na weselu swojego brata i jego siostry, bo tak
byłoby najłatwiej, to odpowiedziała, że to było absolutnie wykluczone, bo ona
miała wtedy trzydzieści lat, a on dwadzieścia kilka i nie wypadało...

[beatanu]

Aaneto, dziekuje za komplement, nie pierwszy zreszta na Twojej klawiaturze
wystukany :)
Co do ewentualnych polaczen rodów naszych... Jedno dziecie planuje wybyc do
Berlina (podobnie jak matka - w tym miescie zakochana), drugie ulokowalo swoje
uczucia gorace w Göteborgu, do którego to namietnie jezdzi, glównie po to, zeby
odwiedzic poznana na czacie kolezanke. A mnie sie marzy, zeby dziewczyny
chociaz ciut postudiowaly w Polsce... Ale co z tych planów wyjdzie? Nobody
knows :)

Cale szczescie, ze czasy sie zmieniaja - pomyslalam sobie, czytajac opowiesc o
Twojej mamie...

Pozdrawiam serdecznie i cieplutko i mokro (wlasnie nad Uppsala przechodzi
ulewa, hurra!)
B

O tykaniu...

[dr.krisk]

beatanu napisała:

> Ale o tykaniu MUSZę, króciutko.
W Stanach mowienie sobie po imieniu to norma - i bardzo mi sie podoba! Tez nie
oznacza to braku szacunku, wrecz przeciwnie, raczej ludzie ktorych tu poznalem
sa dobrze wychowani.
To nasze polskie "pan, pani" to jak sadze pozostalosc kultury szlacheckiej. A
juz kuriozalne jest laczenie grzecznosciowego "pan" z familiarnym zdrobnialym
imieniem: "panie Zdzisiu!!!". No ale tak mamy, wiec w Polsce uzywam tych
lamancow jezykowych, choc niechetnie...

[stella25b]

Ja donosze, ze w Niemczech podobnie jak i w Szwecji wszyscy mowia sobie po
imieniu. Tak wiec koledzy moich synow zwracaja sie do mnie takze po imieniu.
Istnieje jeszcze w tym jezyku taka forma posrednia miedzy Sie i Du czyli forama
grzecznosciowa Sie + imie (czyt. Pani Zdzisiu) ale w kontaktach miedzyludzkich
uzywana coraz rzadziej.

[noida]

Czuję się wywołana do odpowiedzi, ale jakoś od dwóch dni myślę o zadanym
temacie i nic mi nie przychodzi do głowy poza określeniem na
komputer "myśliczydło", ale obawiam się, że to zalicza się do zbitek wyrazowych
zbyt szorskich dla beatanu :-)

Ale za to wymyśliłam dwa inne słowa, których może zechcecie użyć: szparasolka
jako skrót na fasolkę szparagową (akurat jest sezon to dużo się o niej mówi ;-)
i śrupa- znajoma, której się nie lubi, a trzeba się z nią spotykać (np. w pracy-
ogólnie użyteczne słowo).

Mam też wybitny talent do wymyślania określeń tego, co ktoś akurat robi, ale
niestety, zazwyczaj giną one wraz z momentem wyjaśnienia, co miałam ma myśli,
bo od razu je zapominam.

[beatanu]

noida napisała:

> Czuję się wywołana do odpowiedzi, ale jakoś od dwóch dni myślę o zadanym
> temacie i nic mi nie przychodzi do głowy poza określeniem na
> komputer "myśliczydło", ale obawiam się, że to zalicza się do zbitek
wyrazowych
>
> zbyt szorskich dla beatanu :-)

A właśnie że nie:) Myśliczydło podoba mi się bardzo (choć traci w porównaniu z
kompem, bo trochę przydługie) Ale szparasolkę biorę w całości i zaczynam
propagować od razu, piękna!
Proszę o więcej śrup i innych, masz dar wspaniały!
pozdrawiam serdecznie, B :-)

[noida]

Ostatnio przypomniało mi się jeszcze jedno nowe słowo, zamienione z
angielskiego na polskie (ale niewiadomego autorstwa, bo chyba nie moje)
mianowicie zamiast "interfejs"- "międzymordzie" :D