Everest... ;0)

[oldpiernik]

tak mi przemknęło, kiedy zobaczyłem licznik
:0)

[cover_wielki]

16 luty 1980 godzina 14:25 Leszek Cichy i Krzysztof Wielicki stanęli na
szczycie (8 848 mnpm). Zimą, bo cóż można było dokonać. ... :) tak ku pamięci
jeśli już Old wspomniał.

[lubie.pomponiki]

najwyższa i najpiękniejsza góra, na której byłam to Krywań
wiem, że nigdy nie zdobędę Himalajów
i to jest chyba jedyna rzecz, której żałuję: tego, że jest tyle pieknych gór, a
mnie tam nigdy nie będzie

[wredota_sromotnicza]

lubie.pomponiki napisała:

> jedyna rzecz, której żałuję: tego, że jest tyle pieknych gór, a
>
> mnie tam nigdy nie będzie
Czy mniej piękne są te, gdzie byłaś. Obrazki nie przekazują zapachu, dźwięku,
nawet kolor jest zmanipulowany. Zamknij oczy, wróć.
W.

forumowy "Everest"...?:)

[urszulka_ma]

ciężko było..
ufff..
ale jest zdobyty..!
i czas...
..zdobywać następny:)

każdego dnia, każdy z nas,
zdobywa, jakiś tam swój mały everest...

[wredota_sromotnicza]

Krok w krok, krok za krokiem, byle w slusznym kierunku.
W.

istnieje życiowy kompas

[urszulka_ma]

..słusznego kierunku?

jeśli wybiera się samodzielnie drogę
własną drogę, po której się kroczy...
to.. ta droga, będzie chyba dobra dla nas
ta przez nas wybrana

[wredota_sromotnicza]

Zawsze warto wziąć pod uwagę to, co mają do powiedzenia inni. Czasem to ratuje
przed zjazdem na pobocze, a czasem to drogowskaz na ciemną bocznicę. Decyzje są
nasze..i konsekwencje, to naturalne. Gdy plecak ciężki, nie należy przerzucać
go na kogoś.
W.

droga..

[urszulka_ma]

Droga codzienna

Wiele ścieżek przedeptanych
tych znajomych i nieznanych
A na ścieżkach spotkania...
znaki zapytania
myśli zagubione
słowa porzucone
same kłopoty i radości
chwile piękne i miłości
smutki...
odejścia
powroty
przystanki

ścieżki..
...z kamieniami
...polne
...leśne
...dzikie
...z poboczem
...z chodnikami
...cywilizowane

a my na tych ścieżkach....
sami
ciągniemy po nich wózek życiem zwany
i stale wybieramy w jaki kierunek...
...........................zmierzamy

[urszulka_ma]

można na chwilkę przysiąść, odpocząć
i ruszyć z ciężkim plecakiem powolutku dalej?

[lubie.pomponiki]

Oto moja opowiastka;)
Byłam wtedy z Gosią (moją córką) w Tyliczu, na kilka dni dojechał mój mąż i
stwierdziłam, że jak nie pójdę w góry to zwariuję:) Nie mogłam iść z Gosią bo
była wtedy za mała na trzydniówkę; tak wiec poszłam sama.
Szłam z Krynicy do Krościenka, taki był plan. Wybrałam się oczywiście jak to ja
zwykle: bez żadnej zaprawy, bez maści no idiotka;) Mialam tylko mały plecak, w
nim bieliznę na zmianę, jakieś picie i forsę.
Zaczęłam podchodzić z Czarnego Potoku czerwonym szlakiem, na samym początku
było dość ostre podejście więc gdzieś tak przed Diabelskim Kamieniem padłam,
ale dosłownie, dowlekłam się do jakiejś polany (ależ były tam wspaniale
wrzosy:) i leżałam jak trup kilkanaście minut, bez tchu, no serio myślałam że
umrę:) Pozbierałam się wtedy, gdy przechodzili jacyś turyści w adidasach i
zaczęli zagadywać:)
Na Jaworzynie Krynickiej był triangul, wyszłam tam i był boski widok, byłam tam
dość długo żeby się nim nasycić, jednak przywlekli się jacyś młodzieńcy którzy
tak potwornie klęli, że uciekłam stamtąd jak najprędzej.
Szlam dalej czerwonym szlakiem, pierwszy nocleg wyznaczyłam sobie na Hali
Łabowskiej (doszłam jak już zmierzchało). Nie pamiętam jak wielu ludzi
spotkalam, pamiętam tylko jednego z takim wielkim plecakiem, który siedział
gdzieś w okolicach Runka i grzebał w bucie i był dość smutny;) Nawet
przystanęłam obok, żeby go pocieszyć:) ale poszłam szybko bo plan był inny;)
Kiedy doszłam na Łabowską ten z butem i plecakiem już tam był (jak on to zrobił
do dziś nie wiem), w każdym razie rozpalił sobie ognisko i siedział przy nim
sam; miałam ochotę podejść i usiąść obok, ale jeszcze wtedy byłam strasznie
dzika i przerażona, więc nie zrobiłam tego.
W nocy, w pokoju obok jakaś para dość głośno się kochała więc zasnęłam późno,
ale było ok, rano wyruszyłam dalej. Cały czas szłam czerwonym szlakiem bo taki
był plan. Pamiętam, że w okolicach Pisanej Hali była cała masa borówek i
dziurawca, wiec się napchałam tymi borówkami, nazbierałam dziurawca (byłam
kiedyś zielarką:) Napatrzyłam się na wspaniały widok i lazłam dalej. Pamiętam,
że przed Rytrem było dość ostre zejście wiec trochę spuchłam, ale spotkałam
dwie sarenki i jakoś mi było lżej;)
W Rytrze wsiadłam do autobusu i podjechałam do Starego Sącza (taki był plan).
Powłóczyłam się po Sączu, bo bardzo lubię tę mieścinę i zaczęłam podchodzić
żółtym szlakiem na Prehybę. Chciałam wrócić do wspomnień, bo to chyba była moja
pierwsza wędrówka właśnie kiedyś tam. Nie spotkalam wtedy ani jednego człowieka
na szlaku! Na początku pobłądziłam, ale jak zwykle dałam sobie radę. Tuż przed
Prehybą też zeszłam ze szlaku i nawet trochę się bałam bo już mocno się
ściemniało, ale doszłam na Prehybę już po ciemku całkiem ale doszłam bo tak
musiało być;) Spałam w jednym pokoju z takim jakimś ułomem, miejscowym, który
zbierał borówki dla szmalu, koszmarnie chrapał ale wtedy zasnęłam dość szybko
bo byłam zmęczona okrutnie. Rano kierownik schroniska mnie przepraszał za to
towarzystwo, nie miał sumienia go dać do namiotu bo było zimno jak diabli, ale
wyjaśniliśmy to sobie miło przy porannej kawie;)
Zmieniłam plan i poszłam do Piwnicznej, też po to, aby powspominać Radziejową:)
I wyobraźcie sobie, że gdzieś w okolicach Wielkiego Rogacza znowu spotkałam
tego z butem i wielkim plecakiem:) Stanęliśmy jak wryci naprzeciwko siebie,
pogapiliśmy się na siebie w milczeniu i poszliśmy, każde w swoja stronę;)
Przed Obidzą miałam sakramencki kryzys, serio myślałam, że nie dojdę, ale
zdopingowali mnie znowu jacyś pseudoturyści, którzy pytali jak daleko jest
gdzieś tam, a to było jakieś pól godziny drogi, wiec im wyjaśniłam i zeszłam na
sztywnych już całkiem nogach do Suchej Doliny. Dość długo czekałam na autobus
do Piwnicznej, ale się wreszcie doczekałam, dojechałam a w Piwnicznej, po jakimś
ohydnym obiedzie w ohydnej knajpie wsiadłam w autobus do Krynicy no i
dojechałam i dojechałam też do Tylicza i było pięknie bo Gosia się na mnie
rzuciła i musiałam jej wszystko opowiedzieć;) (najbardziej mi zazdrościła
sarenek;).

[urszulka_ma]

lubie.pomponiki napisała:

>i było pięknie bo Gosia się na mnie
> rzuciła i musiałam jej wszystko opowiedzieć;)

powroty zdobywców.. własnych everestów:)

[wredota_sromotnicza]

Pozbawilaś sie na szlaku najcenniejszych estetyczno-emocjonalno-intelektualnych
doznań.
W.

[urszulka_ma]

myślę, że zyskała fizyczne zmęczenie i zdrowy, kamienny sen..
który w tym momencie chyba najbardziej był Jej potrzebny

[wredota_sromotnicza]

urszulka_ma napisała:

> myślę, że zyskała fizyczne zmęczenie i zdrowy, kamienny sen..
Sen bez marzeń nie jest zdrowy. Jest taki, nazywa się śmierć.
> który w tym momencie chyba najbardziej był Jej potrzebny
Funkcjonował jak kokon, a przecież wcześniej był motyl. Nie ma do czego wracać.
Wredzia

[urszulka_ma]

nie wiemy.. czy to był sen bez marzeń:)

motyl..
hmm..
czy nie musi/ nie może... czasem złożyć skrzydełek i odpocząć?

[wredota_sromotnicza]

urszulka_ma napisała:

> nie wiemy.. czy to był sen bez marzeń:)
Podglądalaś. To brzydko plątać się po cudzych snach.
>
> motyl..
> hmm..
> czy nie musi/ nie może... czasem złożyć skrzydełek i odpocząć?
Odpoczynek jest konieczny, żeby móc dalej iść, ale można odpoczywać, kiedy jest
na to stosowne miejsce i czas.
Wredzia

[oldpiernik]

czekam na autobus do domu
szczyty bywają takie nieoczekiwane ;0)

[urszulka_ma]

dziś się lekko zaplątałam we własnym śnie:)
pospałam snem misiowym..
i teraz co tu robić..
dalej spać.. czy też zacząć zdobywać jakiś szczyt nowy?:)

[yoanna]

Jesteś jeszcze Urszulko?
Przyplątałam się z mojego snu...bo zagubiłam się nieco w czasie...
Prawie jak u Wellsa;)
A tu ośmiotysięczniki padają...i trud wędrowania wyczuwalny;)

[urszulka_ma]

yoanna napisała:
...bo zagubiłam się nieco
> A tu ośmiotysięczniki padają...i trud wędrowania wyczuwalny;)


zostawię Tobie znaki ----> -----> ------->
trzymaj się wyznaczonego szlaku!:)

[wredota_sromotnicza]

urszulka_ma napisała:

> zostawię Tobie znaki ----> -----> ------->
> trzymaj się wyznaczonego szlaku!:)
Nie złamie sobie karku. Tu nie żadnego ryzyka, chodzi tylko o drogę. Prosto na
prawo? Też tak myślę.
W.

[oldpiernik]

tak wyruszyć
stąd
na Czantorię
a potem, szlakiem czerownym
na wchód
aż po granicę z Ukrainą
jeśli kiedyś się na to zdobędę
to będzie mój Everest
a teraz
spojrze na zamglone światła
prawie niewidoczne w tej chłodnej mgle
i zaparzę herbatę

OLDNIZIUTKOBARDZO :0)

przerwa w podróży:)

[urszulka_ma]

za oknem deszcz..
śniegiem białym zabarwiony,
nie widać żadnej świata strony..

przysiadę tu z niedzielną kawą:)

[yoanna]

Za oknem bajkowo zupełnie,
Sypie śnieg,wirując bez opamiętania
Jako ,że nie może się zdecydować gdzie podsypać więcej...
sypie we wszystkich kierunkach.

Uważaj Urszulko,teraz nie należy przysiadać...
Trzeba ruszac w drogę.

chwilka odpoczynku..

[urszulka_ma]

..i dalej przed siebie!:)
jestem już tak blisko..
tak..
zdobywanie dwóch górek jednocześnie.. może się źle skończyć
terminy się trochę zbiegły
ale..
postanowiłam, tak!.. dam sobie z nimi radę!:)

[wredota_sromotnicza]

urszulka_ma napisała:

> dam sobie z nimi radę!:)
Bardzo złe podejście zwiastuje upadek.
W.

[urszulka_ma]

wszak o dźwigu, nie zapominam..
z upadku się szybko podrywam!
..w górę!:)

[wredota_sromotnicza]

Nie tylko Ty się liczysz, także górki, którym chcesz dołożyć.
W.

[yoanna]

Ulka jest dobrą alpinistką, udźwignie ciężar , przeskoczy górki ;)

[urszulka_ma]

kozica ma dziś uszkodzone lewe przednie podwozie
ale..nic to!.. jak powiedział pan Kowalski!
jutro ruszamy dalej..O!:)

i....

[urszulka_ma]

powolutku w górę...:)

[yoanna]

i dobrze...
Wiedziałam;)

[urszulka_ma]

jedna górka zdobyta:)))

[oldpiernik]

Ty już na górze
a w mojej dolinie
cicho życie płynie
oby jak najdłużej

:0)

i...

[urszulka_ma]

jedna "góra" zdobyta
następna na horyzoncie się jawi,
teraz mi trochę trudności sprawi
zdobycie tej "górki",
może pomogą mi duszki z chmurki?:)

i....

[urszulka_ma]

trzymajcie ..za mnie dziś,.. mocno kciuki:)
idę zdobywać moją, następną "górkę"

[oldpiernik]

[yoanna]

i jak mam pracować z takimi kciukami zacisniętymi ,co? ;)
Trzymam moooocno;)



----------
(czy stosowne będzie w tej sytuacji kopnięcie w koło zapasowe na szczęście?)

[urszulka_ma]

> (czy stosowne będzie w tej sytuacji kopnięcie w koło zapasowe na szczęście?)

miałam ochotę dziś wielką..
kopnąć kogoś innego.. niż koło:)

zdobywanie górki utknęło w połowie..
do szczytu niewiele brakowało
ale niestety się nie udało

podwinę rękawy
i ...
zrobię drugie podejście!:)

[urszulka_ma]

wczoraj drugie podejście jeszcze wiekszą klapą było jak pierwsze
ale uli się nie podda
i co zaplanowane, będzie zrealizowane!..O!:)

[yoanna]

i tak trzymaj!

[urszulka_ma]

..trzymam i ..zaśpiewam sobie!..O!:)


clips.interia.pl/index2.html?id=13057

[wredota_sromotnicza]

urszulka_ma napisała:

> wczoraj drugie podejście jeszcze wiekszą klapą było jak pierwsze
Klapę bezpieczeństwa zawsze warto mieć, a najlepiej dwie.
W.

[urszulka_ma]

wredota_sromotnicza:

> Klapę bezpieczeństwa zawsze warto mieć, a najlepiej dwie.
> W.

tak, jeśli jest bezpieczną klapą:)

i....

[urszulka_ma]

..znowu klapa
ech..
jestem beznadziejna..

a byłam już dziś, tak blisko..

[yoanna]

:(
-------------
Beznadziejny jest raczej system.

mały everest?:)

[urszulka_ma]

to jest bardzo dobry biznesowy system
tak
szkoleniowcy kasują za szkolenie
egzaminatorzy kasują za egzaminy
łapią na idiotycznych błędach(czasem na drobnostkach)
odsyłają do szkoleniowców..
szkoleniowcy kasują za dodatkowe godziny
egzaminatorzy kasują za następne podejścia egzaminacyjne
i w kółeczko....
ciekawe czy istnieje ewidencja rekordzistów..
dziś, w grupie w której zdawałam.. na 15 osób nie zdał nikt
a były w niej osoby zdające po raz któryś tam
interesik się kręci...
a ludzie zostają w przekonaniu, że są beznadziejni..
tylko dlaczego aż tylu uczniów jest beznadziejnych?

no dobrze.. nie szukam usprawiedliwienia
zdobędę ten świstek! tak!
jakieś "everesty" trzeba zdobywać:)
a pod górkę lekko nie ma!:)

[lubie.pomponiki]

Wysoka:))
Bardzo lubilam chodzic wlasnie z Malgosia i tylko z Nia. Jej dziecieca radosc i
zachwyt i to jak kiedys powiedziala: wiesz Mamusiu, dziekuje Ci ze pokazalas mi
góry.
Nie pamietam ile Gosia wtedy miala lat, moze 4 moze 5, byla niesamowicie
ruchliwa, wlasciwie nie chodzila tylko caly czas biegala;)
Zaczelysmy podchodzic z Jaworek, z tego glupiego Homola, moze nie glupiego mimo
wszystko, bo wzdluz calego wawozu plynie wszakze potok Homole;) Uwielbiam
górskie potoki, na kazdym odcinku, i wtedy gdy woda plynie spokojnie, i wtedy
gdy jest rwaca, bo pokonuje kamienie i glazy. Czesto stawalam przy brzegu
takiego górskiego potoku, patrzylam na wóde, jakos to mnie koilo. Lubilam tej
wody dotykac, zanurzac w niej rece, dotykac kamieni, znajdowac piekne
otoczaki;) A czasem sciagalysmy buty i wlazilysmy do wody i bylo bosko;) Tak
wiec ja patrzylam na potok, Gosia biegla przed siebie i czasem przystawala i
czekala na mnie dosc niecierpliwie, i nie mogla uwierzyc w to, ze nie mam ani
sily ani ochoty pedzic tak jak ona;)
Na koncu Homoli sa takie wielkie glazy, zwykle tam wszyscy turysci koncza
wedrowanie, my tam zaczelysmy, bo bylo juz zdecydowanie mniej ludzi, (Gosia
oczywiscie wspinala sie po tych glazach, a ja zbieralam macierzanke;)
Potem jest dosc smetna droga (tak to pamietam) dopóki nie zacznie sie niebieski
szlak, bo na samym poczatku jest taka sakramencka wyrypa, Gosia oczywiscie
pokonala ja w podskokach ja dosc czesto musialam przystawac. Ale po tej
wyrypie idzie sie juz dosc lagodna droga, tylko tuz przed Wysoka jest kilka
minut ostrzejszego podejscia. Wlasnie na tej lagodnej drodze nie bylo zabawnie
w pewnym momencie, bo z jednej i drugiej strony byla przepasc, z prawej strony
taka podstepna, bo niewidoczna, rósl jakis ladny krzew, dosc wysoki, Gosia
podbiegla do niego i zaczela sie zachwycac ale robila to bardzo energicznie i
naprawde w ostatniej chwili zlapalam ja bo spadalaby na dól. Kurcze,
zdenerwowalam sie wtedy, i zarzadzilam jednak jakas tam dyscypline (mniej
biegania, wiecej patrzenia;)
Tuz przed szczytem Wysokiej jest takie podejscie po bardzo duzych kamieniach.
Kiedy bylysmy moze 10 metrów od samego szczytu zobaczylysmy takiego wesolego
pana w ortalionowej kurtce i adidasach, który trzymal malego chlopca i wydawalo
mu sie ze jest zabawny bo hustal tym chlopaczkiem w te i wewte a dzieciak byl
mocno przerazony. No nic, wlazlysmy na szczyt, bylo sporo ludzi a miejsca malo,
wiec troche sie ocieralismy o siebie;) Gosia byla zawsze bardzo towarzyska i
otwarta, natychmiast upolowala taka mloda pare bardzo sympatycznych ludzi i
zaczela konwersowac tudziez pokazywac im lisia (to taki pluszowy lisek, z
którym nie rozstawala sie nigdy, do dzis tak jest. Kiedy ktos na to zaslugiwal
mógl lisia nawet potrzymac;) Tak stalo sie i wtedy: lisio byl trzymany i przez
te dziewczyne i przez jej chlopaka;) Dosc dlugo tam bylysmy na szczycie bo
Gosia zapalala gwaltowana miloscia do dziewczyny, bylo to uczucie
odwzajemnione;) Jednak ja i ten chlopak chcielismy isc dalej, chyba oboje
bylismy takimi samymi ponurakami, wilkami stepowymi;)
Wreszcie nastapilo dramatyczne rozstanie, oni poszli niebieskim w strone Suchej
Doliny, my w przeciwna. Szlysmy do Szczawnicy tez niebieskim, jest to droga
dosc monotonna tak sie idzie i idzie i idzie, ale i tak bylo fajnie, bo byla
cudowna pogoda, piekny widok z jednej i z drugiej strony. Mnie po slowackiej
stronie najbardziej zachwycaly te ogromne lany jakichs zóltych zbóz, tak pieknie
falowaly;)
Uwielbiam górski wiatr, nawet gdy jest upal to wtedy sie tego nie czuje, bo ten
wiatr chlodzi i koi;)
Tuz przed zejsciem do Szczawnicy przystanelysmy przed takim dziwnym drzewem,
nie mam pojecia co to bylo za drzewo, ale nie dosc ze drzewo bylo nam nieznane
to na dodatek na tym drzewie spiewal jakis dziwny ptak, do dzis nie wiem, jaki
to byl ptak. W ogóle sie nas nie bal, siedzial sobie na tym drzewie i
wyspiewywal swój zachwyt (mam nadzieje ze to byl zachwyt), a my stalysmy,
sluchalysmy i trwalo to dosc dlugo i bylo wspaniale;)
A potem zeszlysmy juz do tej Szczawnicy zbierajac po drodze borówki i cieszac
sie jak glupie z tego ze po prostu jestesmy;)
No a potem szlysmy asfaltem do Kroscienka i doszlysmy i potem bylo ognisko
wieczorem i kiedys na pewno bedzie jeszcze piekniej;)

[urszulka_ma]

lubie.pomponiki napisała:

> Uwielbiam górskie potoki, na kazdym odcinku, i wtedy gdy woda plynie
> spokojnie, i wtedy gdy jest rwaca, bo pokonuje kamienie i glazy

potok jak życie
wypływa tak nagle,
nieoczekiwanie zaskakuje
małe źródełko zaczynające swoją wędrówkę
Cieszy oczy
świadków swojego narodzenia
Zachwyca
swoją czystością i bezradnością pierwszych ruchów..
a jednocześnie siłą,
z jaką zaczyna się przedzierać
musi mocno się natrudzić, żeby pokonać przeszkody
i znaleźć dla siebie swoje miejsce..
czasem płynie wolno..
spokojnie,
czasem, jego nurt się zrywa i pędzi gdzieś przed siebie..
aż zmęczony...
zwalnia pokornie...
ale..
płynie,
płynie,
uparcie,
czasem mocno zabrudzony
czasem prawie martwy
wysycha
czasem trafia na filtry
i po oczyszczeniu,
odżywiony
wzmocniony
płynie..
dalej..
do swojego brzegu

[oldpiernik]

Starsze moje dziecio wyjeżdża w środę na pierwsze, w swoim nastoletnikm życiu,
spotkanie ze stokiem... :0)
Narty przygotowane, buty dopasowane, a przede mną szczyt powściągliwości w
okazywaniu niepokoju. ;0)

OLDTATA ;0)

[urszulka_ma]

obserwowałam kiedyś jaskółkę z jaką cierpiwością i opanowaniem
obserwowała swoje młode uczące się latać..
pozwalanie młodym ptakom na pierwsze samodzielne loty,
wymaga mądrej rodzicielskiej miłości:)

..opanowania życzę:)

[yoanna]

jak się nie wywrócis...to sie nie naucys...
hej;)

[urszulka_ma]

yoanna napisała:

> jak się nie wywrócis...to sie nie naucys...
> hej;)

ja się wczoraj wywróciłam ..aleinotylko cztery litery swe odbiłam:)
i nic się nie nauczyłam..
no.. może tylko przypomniałam sobie, jak mocno ścieżki lodowe są ślizgie:)

[oldpiernik]

Narty wróciły do wypożyczalni.
Dziecio wróciło w całości.
Trzeba będzie zewrzeć szeregi i nabyć sprzęt... chyba.
Dla drugiego dziecia też.
I dla Mamy...

łooooj ;0)

[yoanna]

Znaczy, będziesz ekwipował rodzinę...i czyścił portfel;)
Powodzenia;)

[urszulka_ma]

jeśli czyści portfele..to znaczy - bezpieczniej nie "naumieć" się jedzić:)
Joanno podsunęłas mi dobrą wymówkę:)

[yoanna]

Ula...NIE KOMBINUJ!
Old pewnie lubi porządek w portfelu;)

[urszulka_ma]

sem trochem pokombinujem,
jeszcze cztery litery czuje:)
sama wiesz, że przewracam się na minimalnych górkach:)

[oldpiernik]

portfel mam tak czysty, że można by na nim oddział szpitalny wzorować...
co do sprzętu... się zobaczy
póki co, szkolne półrocze... i nie ma co młodzieży rozpieszczać ;0)

[urszulka_ma]

a śnieg pada na ziemię jak życzenia ludzi..:)

pada śnieg, wszędzie biało,
ferie by już się nam mieć przydało..

zaczyna się ..

[urszulka_ma]

..zdobywanie sportowych "everestów":)