najbardziej popularny malarz w Stanach

[broch]

wiecie?
chyba nie :))
Thomas Kinkade
Oficjalna strona tutaj:
www.thomaskinkade.com/magi/servlet/com.asucon.ebiz.home.web.tk.HomeServlet
Mimo to ze sztuka w Stanach zle nie jest. Moim zdaniem lepiej niz w Polsce.
Na Kinkade jest zapotrzebowanie, tak jak na Coelho i cala literature "niskich
lotow".

Dlaczego wiec wiecej kontrowersji budza monidla (kto wie co to jest monidlo
:))? ) i milosc do lit niskich lotow niz wysoka sztuka?

[noida]

Och, cudowne :-)
A jakie ceny!
Nie wiem- czy mam się zbulwersować? Mnie to nie bulwersuje. W pewnym sensie
takie rzeczy też mają swój urok... Choć niekoniecznie musi on wisieć u mnie na
ścianie ;-)

[griszah]

Przypomniał mi się dowcip jak po linie zawieszonej na wysokości jeździ bez
trzymanki na rowerze koleś i gra na skrzypcach. A oglądający z dołu komentuje:
no Paganini to on nie jest. Ja jestem teraz na etapie rysowania na życzenie
mojego synka kotka, konia, domku, mamy itp. i stwierdzam, że poziom moich
zdolności plastycznych jest żenujący. Przy mnie ten Kinkade to prawdziwy
Kossak :). Chociaż też wolałbym inaczej wykorzystać 500 dol. ;)

monidło

[braineater]

cokolwiek nieudany obraz, najczęsciej portret w założeniu podkreslajacy
pozytywy namalowanej postaci.
Ale takze rewelacyjne opowiadanie Himilshbacha:)

P:)

[diffie]

W Sopocie latem pełno jest monideł. Portret malowany ze zdjęcia to monidło.
Także wielka dykta z wymalowanym zapaśnikiem sumo, i dziurą, w którą każdy może
wsadzić głowę i sfotografować się, też zwana jest monidłem.

[broch]

monidlo bylo najbardziej popularna forma malarska w Polsce do polowy lat 80'.
Artysta zwykle nieznany.
Nie sadze aby wiele sie zmienilo do dzisiaj.

[diffie]

Jak już portret, to najczęściej małżeński. Taki do powieszenia nad łóżkiem,
robota taśmowa, ze zdjęć właśnie. Teraz, w dobie kolorowej fotografii, artyści
bawią się kiczem i mamidłami też. I to się zmieniło.
www.dzidzileyla.com/01_25.htm

O dziwnych gustach Amerykasiów.....

[dr.krisk]

Przyznam się szczerze, że ich jeszcze nie rozgryzłem - z jednej strony skrajny
utylitaryzm (ma działać,nieważne jak wygląda!), z drugiej zaś upodobanie do
bombastycznych i kiczowatych mebli, nieprawdopodobnych uroczystości ślubnych,
mosięznych przycisków na biurko sąsiadujacych ze śpeiwającym pstrągiem z
lateksu.........

[broch]

..a jeden pan w telewizji, dumnie pokazywal scialy "wylozone" Kinkadem. Brak
pustego miejsca. Z meblami to faktycznie makabra. Albo bombastyczne ciezkie
drzewo albo nedzna Ikea albo polowanie. Zostaje polowanie. Nie powiem abym
szczegolnie gustowal w zabawach w tropiciela.

[dr.krisk]

Najbardziej dziwi mnie ten kontrast pomiędzy prostotą domostw (co mi się bardzo
podoba) a dziką wymyślnością umeblowania. Może tylko proste meble amiszów jakoś
się bronią.
A Ikei bym bronił, bo bardzo lubie. Proste meble, które można sobie przerabiać
bez świadomości że to , panie, szafa gdańska...

[marquis]

Po pierwsze Ikea ma meble w różnych klasach: biurko możesz np. kupić za 200 zł
albo za 1500 (plus 900 za szafkę!). Są kanapy za parfę stów, ale są też za parę
tysięcy. Nie można wrzucać wszystkich produktów do jednego wora.

A że da się przerabiać, to fakt. Mało tego, te meble aż się proszą o nadanie im
osobistego "trait".

Ikea...

[dr.krisk]

marquis napisał:

> Po pierwsze Ikea ma meble w różnych klasach: biurko możesz np. kupić za 200 zł
> albo za 1500 (plus 900 za szafkę!). Są kanapy za parfę stów, ale są też za
parę
> tysięcy. Nie można wrzucać wszystkich produktów do jednego wora.
Tak, ale sądzę że te droższe to dodatek do głownej oferty. Lubię tam kupować:
meble za małe pieniądze, które można sobie przerabiać i malować. Tanie
kieliszki, które kupuję na kartony, itp.
Dużo zabawy, a ja mieszkania nie traktuję poważnie.

[beatanu]

broch napisał:
> albo nedzna Ikea

Jako obywatelka szwedzka i jako wieloletnia użytkowniczka całkiem pokaźnej
liczby mebli tej firmy protestuję przeciwko epitetowi "nędzna" ;)

Owszem, w założeniu dla ludu, czyli niedrogo i może nie zawsze tej
najnajnajwyższej jakości, ale... ciekawe wzornictwo, przystępne ceny,
wspomniana już tutaj możliwoć i wyboru między wersją mniej a bardziej
luksusową, i możliwość nadawania tym prostym meblom osobistego piętna.
A jako zaprzeczenie panującego również w Szwecji przesądu o kiepskiej jakości
mebli Ikei - regały z serii Billy. Służące wiernie mojemu mężowi od ponad
trzydziestu lat, a teraz nam. Neutralne i szalenie wytrzymałe półki zawalone
książkami do granic możliwości...
obrazek:
www.ikea.com/ms/de_AT/img/local_img/brunftzeit/billy280x200.jpg
Pozdrawiam :)

[braineater]

beatka napisała:
A jako zaprzeczenie panującego również w Szwecji przesądu o kiepskiej jakości
> mebli Ikei - regały z serii Billy.

a ja się zgadzam niestety z tą opinią (acz generalnie przeciw Ikei nie mam
nic), bo regały z serii Billy w moim wypadku klękły i rozsypały sie w puch
marny. Dopóki stało na jednej pólce +/- 200 ksiązek, to było dobrze, niestety,
musiałem zagęszczać:) no i najpierw pękła jedna półka, potem odleciał tył, a na
końcu, cała boczna ścianka zrobiła ŁUP! Więc zrezygnowałem również z
pozostałych 6 i kupiłem klasyczne księgarskie regały z wyprzedazy w 'Domu
ksiązki' - za 20 zet sztuka i trochę zabawy z bejcowaniem. Ksiązki na nich sa
upychane klasyczną trójrzędówką (dwa w głąb + jeden poziomo:) i półeczka nawet
sie nie zgnie:)

P:)

[marquis]

nawet nie musze zaglądać, znam tę serię, rozważałem, ale w końcu nie oparłem sie
urokowi regału expedit (ten kwadrat 185x185 cm, podzielony na 25 mniejszych
kwadratów).

Regał Billy...

[dr.krisk]

Tez mam - biały. Fakt, nie nadaje się do przechowywania ksiązek w sposób
braineaterowy, ale na moje potrzeby jak znalazl!

[staua]

Moj szef ma nad kanapa taki wlasnie obraz, moze to Kinkade? Zapytam.
On ma bardzo typowo - wiktoriansko urzadzony dom, ze wszystkimi kwiecistymi obiciami, ciemnym,
lakierowanym drewnem itd. Ale znam troche Amerykanow (byly szef meza i obecna jego szefowa na
przyklad) ktorzy maja swietny gust pod tym wzgledem. Jak wszedzie...

Czkawka po epoce wiktorianskiej....

[dr.krisk]

Zdumiewa mnie ta stała obecność gustów anglosaskich w kraju bądź co bądź
wielokulturowym. O ile nie przeszkadza mi specjalnie architektura, to wnętrza
domostw - zadziwiają. Tony bibelotów poupychanych na fantazyjnie wygiętych
meblach, przedziwne zasłony & draperie...
Uwielbiam wzornictwo skandynawskie. Lakoniczne, czasem dowcipne, ale zawsze na
miejscu.