Co nas uszczesliwia

[stella25b]

Drodzy TWAcze kiedy tak naprawde czujecie sie szczesliwi? Czy wystarcza Wam
tylko kubek mocnej kawy i papieros czy moze jeszcze odrobina jakiegos
whiskacza? A moze dlugi spacer po lesie? A moze kapiel w wannie lub rozmowa
ze znajomym?Co powoduje taki stan i co na niego wplywa? Zdradzcie swoja
tajemnice szczescia.

[kubissimo]

bardzo lubie ta moment tuz przed zasnieciem
jest mi blogo i szczesliwie :)

[braineater]

- pierwsza poranna fajka
- pierwsza poranna kawa
- poranny buziak (etc:) od Marysieńki
- Marysieńka 24 godziny na dobę
- wyjście z antkwarni/księgarni z nową porcją lektur (dziś nowy Hollebeceque:)
- powrót do domu i Marysieńki skądkolwiek
- konkretny joint na dobranoc.

i mnóstwo innych rzeczy:)

P:)

eee

[kubissimo]

naprawde uszczesliwiaja Cie uszczesliwiaja wypociny pana H.?
smutnomiboze

[braineater]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=29371739&a=29412985
P:)

[kubissimo]

hmmm
ok, jestem w stanie przyjac taki tok myslenia
na mnie pan H. nie robi zadnego wrazenia
tylko papieru szkoda

[3promile]

czy to z maila, czy to ze skype'a - taka odpowiedź:
dzięki

[itek1]

Szczescie innych osob np. wyrazone poprzez usmiech lub smiech.
Dobrze wykonane zadanie.
Odkrycie czegos nowego/niepowtarzalnego.
Pokonanie wlasnych slabosci.

Wiecej teraz nie pamietam:)

[beatanu]

Juz wczesniej o czyms podobnym pisalismy w watku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=28545770&a=28602349
ale moge powtórzyc... bo szczesliwych chwil nigdy za wiele.

1. srebrne bąbelki wypływające spomiędzy palców gdy pływam w zielonkawo-
brązowawej wodzie jeziora
2. zanurzanie dłoni w pojemniku z makiem
3. otwieranie paczki z Merlina
4. uczucie rowerowej lekkości na wiosnę z powodu a) braku upierdliwego żwirku,
którym posypywano dróżki rowerowe przez całą zimę b) zmiany opon z zimowych na
normalne
5. zapach mokrego kurzu po letnim deszczu
6. widok trzmielego kuperka wystającego z kwiatu malwy
7. smak pierwszych truskawek
8. "Mitt Gullbergs kaj paradis" Håkana Hellströma
9. mruczando naszego kota
10. cisza wrześniowego wieczoru na wsi/w lesie

i jeszcze milion innych rzeczy czynionych z dziecmi, mezem, przyjaciólmi albo
solo :)

[kawa_malinowa]

1. moi przyjaciele, ich obecnosc, ich ręce na mojej glowie, ich wrzaski na
mnie, e-maile od nich kilkanascie razy dziennie. ołgasz, nie wiem skąd ich
wzięłam... :)
2. żelazny jarmuschowski zestaw, a co?
3. kiedy potrafie sie wyłączyć i trzy magiczne słowa "warto to olać" działają
4. kilka słów, ale z nich nic nie wychodzi, wiec po trzech sekundach szczescia
czeka mnie trzydniowa zawiecha. ale co tam....
5. dobry wiersz.
6. pisanie.

[stella25b]

Przyznaje, ze nie pamietalam tego watku stad ten plagiat. Ale zaraz wytlumacze
skad wzielo sie to moje pytanie. Wczoraj w radio byla audycja na temat
szczescia i pan lekarz od duszy wypowiadal sie bardzo ciekawie na powyzszy
temat. Podkreslil, ze czlowiek zwierzeciem stadnym jest i najbardziej
szczesliwym powinien sie czuc wsrod przyjaznie nastawionych mu ludzi. Wlasnie
dobre ralacje miedzyludzkie wplywaja glownie na nasze szczescie i dobre
samopoczucie. Kawa potwierdza teorie.

[mamarcela]

w moim konkretnym przypadku to jest tak:
uszczęśliwia(łby) mnie fakt, że wszyscy uszczęśliwiający mnie ludzie dają(liby)
mi święty spokój i dostatecznie dużo czasu dla siebie, abym mogła za tymi
uszczęśliwiającymi mnie ludźmi zatęsknić
mamarcela potencjalna mizantropka i eremitka

[stella25b]

Mmarcelo rozumiem Cie doskonale. Ja takze lubie samotnie posiedziec nad kubkiem
zielonej herbaty.

[formaprzetrwalnikowa]

brzmi znajomo :)

[kawa_malinowa]

Podkreslil, ze czlowiek zwierzeciem stadnym jest i najbardziej
> szczesliwym powinien sie czuc wsrod przyjaznie nastawionych mu ludzi. Wlasnie
> dobre ralacje miedzyludzkie wplywaja glownie na nasze szczescie i dobre
> samopoczucie. Kawa potwierdza teorie.


A pewnie. MOi przyjaciele są najcudowniejszymi, najinteligentniejszymi ludźmi
jakich znam. Się zdziwiłam, bo ostatnio kiedy było coś nie tak (moje ulubione
frazy: ale o co chodzi // po co się robi komuś takie rzeczy), okazało się, że
nie tylko mój gang najukochańszy jest ze mną, ale kilka osób - kumpel z
liceum, kumpela ze studiów (ta miała nawet wyrzuty sumienia, że to niby przez
nią zrobiłam jak zrobiłam, mimo ze reszta grozila mi za to zrzuceniem ze
schodów, na szczescie skonczylo sie narzucaniu w moją stronę "niebezpiecznymi
związkami", popielniczkami i innymi drobnymi przedmiotami)- jeszcze przyszlo
(wirtualnie) pomóc....
bo niektorzy ludzie to są dziwniejsi niz inni...

[stella25b]

No wlasnie przyjaciele. Nie wpisalam wlasnych przemyslen na temat Przyjazni w
watku Darii bo mocno odczulam jej brak, wlasnie tu w Niemczech na poczatku
mojego pobytu. Wtedy najbardziej brakowalo mi polskich przyjaciol bo bariera
jezykowa i mentalonosc Niemcow nie pozwalaly na szybkie zawieranie nowych
przyjazni.

[eva.68]

stella25b napisała:
> Podkreslil, ze czlowiek zwierzeciem stadnym jest i najbardziej
> szczesliwym powinien sie czuc wsrod przyjaznie nastawionych mu ludzi. Wlasnie
> dobre ralacje miedzyludzkie wplywaja glownie na nasze szczescie i dobre
> samopoczucie. Kawa potwierdza teorię.

Też mogę potwierdzić. I nawet jak lubimy pobyć sami (dłużej lub krócej, na co
mają wpływ różne parametry)i czujemy się wtedy szczęśliwi, to przychodzi taki
moment, że tęsknimy do ludzi. I jak nie możemy z nimi być to chcemy
przynajmniej wiedzieć, że oni też tęsknią. I chcemy potwierdzenia ich
przyjaznego ku nam nastawienia. Od czasu do czasu.

P:)

[daria13]

Jeśli Itek napisał, że radość daje mu uszczęśliwianie innych wyrażone na
przykład usmiechem, to ja z całym spokojem moge napisać, że dla mnie szczęściem
jest radość moich dzieci. Wszystkie te chwile, które możemy spedzić razem bez
pośpiechu, na przykład kotłowanie się w małżeńskim łóżku całą czwórką (na
piątkę się nie godzi mąż, bo nie akceptuje psa w pościeli, ale gdy go nie ma,
jego miejsce zajmuje Frodo, bo ja akceptuję;). Wieczorne przytulkanie się do
Kubusia, albo długie, poważne rozmowy z Julką.
Z drugiej strony późne wieczory już bez dzieci, bez obowiazków, najlepiej z
jakąś szklaneczką i do tego albo dobrą ksiażką, albo ciekawe rozmowy na forum,
też dają masę frajdy.
Jeśli chodzi zaś o więzi międzyludzkie, to nawet miałam założyć osobny wątek,
ale powiem o tym tutaj: cierpie na chroniczny brak samotności. Ludzie mnie
męczą, męczą mnie rozmowy o niczym. Kiedy u nas w domu dzwoni telefon zawsze
czekam aż ktoś inny z domowników odbierze w nadziei, że rozmówca zadowoli sie
rozmową z kimś innym. NIe cerpię telefonów. Przyjemność sprawiają mi jedynie
rozmowy z osobami, które stosunkowo mało znam i które są naprawdę ciekawe i
mają dużo ciekawych spraw do przekazania, czyli z Wami:)Jestem niemal
przekonana, że będę bardzo samotną emerytką, ale samotną z wyboru.
I zastanawiam sie dlaczego tak się dzieje. W młodości, ba właściwie do
niedawna, byłam bardzo towarzyska, za taka w zasadzie nadal uchodzę, a
najchętniej wyjechałabym bardzo daleko, w głuszę ze stertą książek i psem i
odpoczywałabym miesiącami od ludzi. Myślę, ze osiągnęłam taki stan, o jakim
kiedyś pisał dottore; usiadłabym nad rzeką i patrzyła na przepływające patyki.
To chyba kryzys wieku sredniego:)))
Pozdrawiam:)

[kawa_malinowa]

a ja chyba jestem człowiekiem towarzyskim ze skłonnościami do izolacji. Samemu
to i tak dlugo ze sobą siedzę po nocach, słuchając muzyki. I ciesze sie, ze są
ludzie gotowi jechac przez pol miasta, bo dostają smsy "wpadniesz na herbate?".
Potrafie sie sama sobązająć - olga tokarczuk chyba pisala, ze dzieci powinno
sie uczyc przebywania w samotnosci. Ale mi to doskwiera....

Samotność!

[dr.krisk]

Już chciałem podac długi spis rzeczy i sytuacji, które powoduja wystąpienie u
mnie wspaniałego uczucia lekkości bytu - między innymi wykrycie w portfelu
zapomnianej stówy (tak się jakoś schowała za prwo jazdy..), zlezienie z rowera
po przejechaniu kilkudziesięciu kilometrów, pływanie w jesiennym jeziorze
pokrytym złota warstwą liści (włażą do ust, ale to nic), itp., itd.
Ale najbardziej czuję się szczęśliwy gdy jestem sam - nie muszę nikogo słuchać,
dostosowywać się, być kriskiem w wersji wyjściowej, zorganizowanej i
poukładanej. Uwielbiam spędzać samotnie święta na obczyźnie, samotne wędrówki z
plecakiem, wyprawy rowerowe, samotne chodzenie do kina, i tak dalej.
Nadmieniam jednocześnie że nie pochodzę z 10-osobowej rodziny gnieżdżącej się w
jednym pokoju - nic z tych rzeczy.
Lubię mieć luźno dokoła :)

[kubissimo]

hmmm, jak slysze takie teksty (nie muszę nikogo słuchać, dostosowywać się, być
kriskiem w wersji wyjściowej, zorganizowanej i poukładanej), to zawsze mnie
zastanawia, czy my naprawde zyjemy w tak opresyjnym spoleczenstwie, ktore
wymaga slepego przestrzegania regul, zasad i konwenansow?
kiedys na zajeciach zadano nam pytanie, czy uwazamy sie ludzi wolnych. okazalo
sie, ze bylem jedyna osoba, ktora powiedziala, ze czuje sie wolna. reszta (i to
takie typowe szare myszy - urok studiow na sfeminizowanym wydziale) czula sie
strasznie stłamszona i zniewolona. ale zadna z nich nie umiala sprecyzowac na
czym to ograniczenie polega
mi sie wydaje, ze chodzi o ograniczenia, ktore tak naprawde narzucamy sobie
sami, ale poniewaz rzadko sklaniamy sie do obwiniania samych siebie, zwalamy
wine na reszte swiata
ale moze sie myle. wiec jezeli moglbys i chcialby, to rozwin dottore mysl o tym
wymuszonym dostosowywaniu sie, bo ja np. nic takiego nie czuje, ale kto wie,
moze jestem jako ten homar w garnku, ktory cieszy sie, ze woda jest ciepla
(ktos pamieta z czego ten cytat? odstawilem lecytyne i takie efekty)

[aaneta]

Hmmm, przestrzeganie konwenansów nie jest moją mocną stroną (czyt. olewam
totalnie), dużo też w swoim życiu namieszałam, żeby nikt mojej wolności
osobistej nie ograniczał, ale jak przez cały wieczór, tydzień albo i miesiąc nie
jestem ani przez chwilę sama, to chce mi się wyć.

Już odpowiadam.

[dr.krisk]

kubissimo napisał:

> wiec jezeli moglbys i chcialby, to rozwin dottore mysl o tym
>
> wymuszonym dostosowywaniu sie,
No pewnie że moge i chcę. Otóz nie jest tak, abym najchętniej spędzał czas
schowany pod kołdrą, jęcząc "piekło to inni". Po prostu, przebywanie z innymi
ludźmi wymaga dostosowania się - trzeba wysłuchac narzekań starszej pani na
Ogólny Rozpad Wszystkiego, koleżanki z pracy od 20 lat narzekającej że studenci
się nie uczą, szczegółowego opisu niedomagań samochodu kolegi, itp. Dobrzy to
są ludzie, mogę na nich liczyć w biedzie i ostatnia rzeczą o jakiej mógłbym
pomyślec jest posłanie ich w diabły!
Natomiast czasem lubię pobyć sam, i tylko tyle.

[kubissimo]

dzieki za odpowiedz
no i znowu sie okazuje, ze ktos zaczyna z wysokiego C, a tak naprawde chodzi mu
o drobiazgi :)
a pobyc sam to chyba kazdy lubi :)

[mamarcela]

Przepraszam, że się czepiam, ale przed chwilą w innym wątku szanowny dochtór
postulował "okiełznanie niedostosowanych bachorów"? Więc jak to jest - na
bachory urawniłowka,a na dorosłych nie?
pozdrawiam
mamarcela, która jest jak najbardziej za wychowywaniem dzieci, ale zdecydowanie
przeciwko urawniłowce w jakiejkolwiek dziedzinie

Errata...

[dr.krisk]

mamarcela napisała:

> Przepraszam, że się czepiam, ale przed chwilą w innym wątku szanowny dochtór
> postulował "okiełznanie niedostosowanych bachorów"?
Nie "niedostosowanych" a "ryczących". A to duża róznica. Jeżeli czyjes
niedostosowanie nie odbija się na moim słuchu , to w niczym mi nie przeszkadza.

[monikate]

1. Przebywanie z córką;
2. Przypływy i stała obecność gotówki;
3. Kiedy wszelkie sprawy układają się po mojej myśli;
4. Ten luz i samotność omówione szerzej przez dr. Kriska;
5. Łatwe, przyjemne i wygodne życie :)

[daria13]

monikate napisała:

> 1. Przebywanie z córką;
> 2. Przypływy i stała obecność gotówki;
> 3. Kiedy wszelkie sprawy układają się po mojej myśli;
> 4. Ten luz i samotność omówione szerzej przez dr. Kriska;
> 5. Łatwe, przyjemne i wygodne życie :)

Już miałam napisać, że chętnie bym się podpisala pod takim manifestem (w pkt 1
dopisałabym jeszcze syna), ale uświadomiłam sobie, jak to wszystko brzmi
oportunistycznie i znowu włączyła mi sie samokontrolka, że nie wypada tak
wprost przyznawać się do takiej postawy. Musicie mnie chyba jeszcze wiele
nauczyć:))))
Ps.
Moniko, a skąd Ty właściwie jesteś? Daleko miałabyś na nasz Zlot Gwiaździsty?
Pozdawiam:)

Dario :)

[monikate]

A ja tam jestem oportunistką, a co! Krzywdy nikomu nie robię, więc chiba
mogie ? :)
Wyzwoliłam się częściowo z tej presji, aby żyć i zachowywać się wedle oczekiwań
innych.
Kochana Dario, jestem z Lublina, niby niedaleko, ale za daleko, aby na wieczór
stawić się na zlot gwiaździsty. Tym razem przynajmniej. Bardzo żałuję. Szczerze
wam zazdroszczę, wypijcie moje zdrowie!

[monikate]

I też ciepło pozdrawiam!

[daria13]

Lublin faktycznie blisko nie jest:(. Ale my w piątek pijani będziemy, jak tak
za każdego obecnego duchem wypijemy:)
Marzy mi się kiedyś wielki Zlot Gwiaździsty członków TWA z całej Polski, ba, z
całego świata! Ale by nam gwiazda wyszła!
Wiem, że to nierealne, ale pomarzyć miła rzecz:)
P:)

Masz szczescie, ze sie poprawilas

[stella25b]

Masz szczescie, ze po tej Polsce jest jeszcze caly swiat dodany bo ja juz
ostrzylam dziabe na Ciebie;) Ja zbieram w piwnicy kolejne butelki Dornfeldera i
licze (caly czas), ze w tym roku zdolam je z Wami wypic.

[kawa_malinowa]

rozmawialam o tym ostatnio ze znajomymi. o wolnosci. nie jestesmy wolni.
mowili, ze są w sumie z tego zadowoleni. A ja bym wolala, zeby bylo inaczej.
zeby kazda decyzja mogla byc naprawde suwerenna, zeby nie musiec od nikogo
zalezec i samozdielnie odpowiadac za swoje decyzje. ale tak przeciez nie
jest....

[daria13]

Ale czy można być wolnym, naprawdę wolnym, nie raniąc przy tym nikogo? Jeśli
nudzą mnie żale mojej koleżanki, która tylko płacze, ale tak naprawdę nie robi
nic, żeby poprawić swoją sytuację i ciągnie się to już latami, nie wiem już co
jej odpowiadać, kiedy moje rady nieodmiennie odrzuca i cała ta sytuacja mnie
męczy, ale wiem jednocześnie, że nie mogę jej tego powiedzieć (znaczy, że mnie
nudzi i męczy), bo wiem, że sprawiłabym jej tym ból, bo ona potrzebuje tego
wyżalenia się. Zmuszając się do słuchania jej, ograniczam swoją wolność.
To sytuacja uproszczona, ale jakże życiowa. Takich sytuacji, w których nasza
wolność mogłaby skrzywdzić czy zranić drugą osobę, jest bardzo wiele. Jak to
pogodzić?
P:)

[kawa_malinowa]

I wlasine dlatego nie możemy być wolni....

[stella25b]

Moze wlasnie dlatego tez nie chcemy byc wolni. Zalezy nam na towarzystwie
innych ludzi, czesto nawet podswiadomie do tego dazymy wiec zawsze sluzymy
dobra rada i juz napewno cierpliwym uchem.

[kawa_malinowa]

niekoniecznie. bo mimo dowodu w portfelu to nie jest tak, że na przykład moi
rodzice nie ponoszą konsekwencji moich pomyłek....

[monikate]

Czytam i czytam ten wątek... wcale się nie zmieniły moje priorytety. A Wasze?

[zdanka1]

Jeśli
> nudzą mnie żale mojej koleżanki, która tylko płacze, ale tak naprawdę nie
robi
> nic, żeby poprawić swoją sytuację i ciągnie się to już latami, nie wiem już
co
> jej odpowiadać, kiedy moje rady nieodmiennie odrzuca i cała ta sytuacja mnie
> męczy, ale wiem jednocześnie, że nie mogę jej tego powiedzieć (znaczy, że
mnie
> nudzi i męczy), bo wiem, że sprawiłabym jej tym ból,

Wrecz przeciwnei - takie rzeczy powinno się mówić głośno i wyraznei prosto w
oczy, traktując to jak kubeł zimnej wody. Na tym własnie polega przyjażn - ze
mozna powiedzieć to, czego osobie w letnich kontaktach by sie nie powiedziało i
ze nikt się tu nei obrazi, a nawet jesli to przejdzie mu po pewnym czasie. Nie
ma nic gorszego niż zagłaskiwanie zawsze - w sumie chyba tzreba wyczuć , kiedy
dac kopa w dupę, a kiedy pogłaskać. Oczywiscie zazwyczaj ciągle się te momenty
człoweikowi mylą:)

[illiterate]

Jest mnie w stanie uszczesliwic niemal wszystko, co mi sie wydarza, o ile nie
jest to cudze cierpienie. Tym bardziej, im bardziej osadzam sie w okreslonej
chwili. Taki specyficzny spontaniczny stan, w ktorym cieszy i cieply pocalunek
na karku, i kolor autobusu, i ze wlasnie mzawka.

[3promile]

Zadymiony pokój, zielony stolik, nad którym zwisa staromodna lampa, 4 piki
licytowane Wilkoszem z 18PC na obu rękach (z kontrą po partii przy stawce 10 PLN
za punkt), a na sąsiednim stoliku cztery skromne ścieżynki czekające cierpliwie
na koniec roberka. Mógłbym to robić codziennie ;)

[kawa_malinowa]

u mnei sie zmienilo.
jeden punkt z listy wyzej odpadl. mea culpa, mea kupa, bo czyja.

"Szczesliwa jestem tylko tutaj, gdzie sie ucze i musze o tym myslec, albo kiedy
czytam, albo w kinie. (...) Jestem szczesliwa tylko wtedy, kiedy zapominam, ze
zyje. Kiedy istnieja tylko mojeo czy albo uszy, albo skora." /mag/

na tej liscie brakuje koncertow. najlepsze pol godziny tych wakacji to byl
wlasnie koncert.
i taki stan, kiedy sie zapomina o wszystkim, z papierosem, w parku, itepe.

I jeszcze "lubie swoja samotnosc zawieszona wyzej niz most rekoma obejmujacy
niebo". Powtarzac sobie przed snem az do uwierzenia.

[zdanka1]

Ostatnio to awantury humanisty z biologiem:)

Mnie bardzo mocno cieszy niewiele , ale we własciwym miejscu, ale i w podobny
sposób totalnie zabija mnie bardzo mało, we własciwym miejscu. W ogóle
problemem mojego charaktweru jest to, ze potrafię kogoś wnieść na rekach na 10-
te i zmieszać z błotem za nic.

[ash3]

Dla mnie szczęście to jednak raczej nieobecność cierpienia...
Chwile ewidentnego szczęścia występujące w moim życiu kojarzą mi się z
działaniem, z odkrywaniem nowych szans i możliwości, z otwieraniem sie nowych
rozdziałów. Np bardzo szczęsliwa, jak pamiętam, byłam pewnego sierpniowego dnia
idąc przez most (w odwiedziny do kogoś w szpitalu, ale to mniej istotne), bo
dowiedzialam się wychodząc, że przyjęto mnie o szkoły.
Jestem tez szczęsliwa, gdy spotykam się z miłymi, ciekawymi ludźmi albo gdy
panuje wokół mnie dobra lub/i beztroska atmosfera.
Myśle tez, że szczęście badz nieszczęście, jako poczucie tych obu stanów, płynie
z głowy. Czasem doprawdy trudno powiedzieć co takiego realnego się zdarzyło
(oprocz wspomnianego na początku braku cierpienia i poczucia pewnej beztroski,
tego, że życie nie naciska zbyt mocno...).