McEwan raz jeszcze

[beatanu]

Było już sporo o "Pokucie" - i nawet nie pamiętam, czy tu, czy na FK, było
o "Sobocie" - ale nigdzie (oprócz króciutkiej wzmianki NNtoperza, że
przeczytał) nie znalazłam nic o "Enduring Love", po polsku niefortunnie
(chyba) "Przetrzymać tę miłość".

Właśnie skończyłam czytać, jestem pod ogromnym wrażeniem, i jeżeli następne
("Pokuta" już czeka na półce, mniam!) są jeszcze lepsze, to czeka mnie
prawdziwa uczta.

Przekonał mnie niesamowicie sugestywny opis zderzenia dwóch światów - tego
racjonalnego, firmowanego "sziełkiem i okiem" i tego opartego na emocjach,
przeczuciu, wierze... A przecież nie jest to obraz czarno-biały, uproszczony.
Książka trzyma w napięciu od początku do końca. No i ten wspaniała scena
otwierająca powieść, zmagania kilku mężczyzn z unoszącym się balonem...
Majstersztyk!

Czytał ktoś jeszcze?

[formaprzetrwalnikowa]

ja JESZCZE nie, ale zachwycona Atonement i Saturday z pewnoscia przeczytam.
napiszesz cos wiecej o Enduring?

[beatanu]

formaprzetrwalnikowa napisała:

> ja JESZCZE nie, ale zachwycona Atonement i Saturday z pewnoscia przeczytam.
> napiszesz cos wiecej o Enduring?

Nie chcę pisać za dużo, coby radości czytania nie psuć. Pokrótce - współczesny
Londyn. Dziennikarz naukowy przed pięćdziesiątką, niespełniony naukowiec, ale
szczęśliwie żyjący w związku z kochającą go kobietą. Pewnego dnia staje się
świadkiem, i... niezamierzonym uczestnikiem zdarzenia z balonem, w trakcie
którego życie dziesięcioletniego chłopca zawisa na włosku (i w powietrzu;)
W takcie ratownia chłopca bohater spotyka młodego mężczyznę. Spotkanie to da
początek wydarzeniom, o którym ani filozofom ani samemu bohaterowo się nie
śniło. Spotkanie brzemienne w skutki, to zaledwie eufemizm...

Po szwedzku tytuł książki przetłumaczono na "Szaleństo miłości". Mam wrażenie,
że ten tytuł bardziej oddaje istotę książki. O szaleństwie jest sporo - jako
psychiatra spojrzysz na to wszystko jeszcze innym, bo profesjonalnym okiem...

Miłej lektury!

PS. Odkryłam, że mam też na półce kupiony dawno przez męża "Amsterdam", hurra!

[stella25b]

Zachecasz Beato i zachecasz. Wlasnie znalazlam niemieckie tlumaczenie
Enduring`u -"Liebeswahn" wiec nic tylko skoczyc do biblioteki.

[daria13]

A mi dziś dziecko przyniosło z biblioteki Pierwszą miłość, ostatnie posługi i
ze zdziwieniem przeczytałam na okładce: "Twórczość McEwana ma charakter
prowokacji artystycznej. Chętnie operuje on groteską, deformacją, makabrą,
dokonuje gwałtu na wrażliwości czytelnika uciekając się do środków
drastycznych, niekiedy wręcz rewoltujących". Czy to ten sam pisarz, który
napisał Pokutę? Hmmmmm.
Warto?
P:)

[staua]

Taki byl chyba na poczatku tworczosci (takze "Betonowy Ogrod", moja pierwsza z nim stycznosc),
potem bardzo sie zmienil, i to, wedlug mnie, tylko na lepsze.

[braineater]

no to przynajmniej masz okazję poznać McEwana nadającego się do czytania,
Dario. Jeden z najlepszych zbiorów opowiadań, jakie miałem w rękach (uwaga
dygresyjna - pani Zofia Hanasz tłumaczką był wyśmienitą, ale tu popełniła
poważne zbrodnie polegające na tym, że z polskich wersji poleciały w sinądal,
co bardziej obrazoburcze fragmenty!) z genialną po prostu Stereometrią na czele
[swoją droga pierwszy tekst literacki jaki kiedykolwiek dla własnej
przyjemności tłumaczyłem - wyszła żałosna porażka:). Jak jeszcze sięgniesz po
Betonowy Ogród, to wtedy będziesz miała pełny obraz, jak rewelacyjnym pisarzem
mógł być pan Ian, gdyby mu moralnie nie odbiło i nie postanowił zostać
pseudofilozoficzną marudą.

P:)

[daria13]

Skończyłam First love, last rites i pozwolę sobie nie zgodzić się z
przedmócami, czyli Stauą i Brainem. McEwan podoba mi się w obu odsłonach;
wczesnej i późnej. Obie różnią się zasadniczo, ale obie na swój sposób są
ciekawe. Niektóre opowiadania są doskonałe, bardzo podoba mi się tytułowe i
Ostatni dzień lata. Rozmowa z człowiekiem z szafy jest porażająco smutna.
Zresztą one wszystkie na dobrą sprawę takie są. I to jest chyba wspólny rys
całej twórczości tego pisarza, bo Pokuta z pewnością nie należała do książek
przyjemnych, czy mniej smutnych.
Ja kupuję całego McEwana, bo nie pozostawia mnie obojętną.
P:)

[staua]

Nieni, nie, mnie sie podobaja tez obie odslony, po prostu "Betonowy Ogrod" strasznie mnie zszokowal,
a dwie "pozniejsze" ksiazki bardzo pobudzily do refleksji, niemniej z checia poznam reszte tworczosci,
tym bardziej, ze "Ogrod" czytalam, jak kiedys juz pisalam, bardzo dawno.
Zabawne, ze z Brainem mielismy odwrotne wrazenia, ale ja nie uwazam, ze wczesniejszy okres jest
gorszy, po prostu jest zupelnie inny, a to, co czytalam ostatnio jest nowsze.
Daria, poza tym to czytam "Sprawe osobista" i dzis chyba skoncze - kiedy bedziemy omawiac? Bo mam
troche do powiedzenia...

[itek1]

> czytam "Sprawe osobista" i dzis chyba skoncze - kiedy bedzie
> my omawiac? Bo mam
> troche do powiedzenia...
Sadze, ze jak przeczytasz ostatnie zdanie bedziesz wowczas miala wiecej (a moze
duzo wiecej) do powiedzenia. To zakonczenie to jest majstersztyk. A sama ksiazka
znakomita.

[staua]

Zostalo mi jakies 30 stron...
Ale nadal nie wiem, czy to jest wlasnie nastepna lektura, czy cos innego.

[itek1]

Te 30 stron moga Toba wstrzasnac.Uwazaj.Zazdroszcze Ci:)

[staua]

Itek: jeszcze bardziej? Ta ksiazka JUZ mna wstrzasnela tak, ze sni mi sie po nocach. Niesamowita.

[itek1]

Jeszcze bardziej (i to duzo). Koniec jest niesamowity. Dla mnie
oczyszczajacy.Wiecej nie powiem, by nie psuc wrazen. Warto to przeczytac! Oj warto:)

[daria13]

Najgorsze, że ja jeszcze nie mam Sprawy osobistej, bo najpierw miałam nadzieję,
że znajdę w jednej ze swoich bibliotek, potem odkryłam McEwana i Coetzee'go,
teraz nie mam kasy na zakup, no i zaczęłam Czarodziejską górę;)
Wysyłam jeszcze Julkę, żeby zapisała się do dużej biblioteki niedaleko jej
szkoły, jeśli tam znajdzie, to szybko do Was doszlusuję, zrobię najwyżej
jednodniową przerwę w czytaniu Manna, dla dobra sprawy, oczywiście. Dajcie mi
jeszcze kilka dni, dobrze?
P:)

[itek1]

zaczęłam Czarodziejską górę;)[...]
Dobrze juz napoczelas i wciagnelo?
A Sprawe osobiste to koniecznie przeczytaj (IMO jak rzadko ktora pozycja latwo
teraz dostepna w pl warta jest kupienia).

[daria13]

Zaczęłam dziś po południu, jestem dopiero na 70 stronie, więc jeszcze nie
miałam okazji się rozsmakować, ale powoli zaczyna wciągać i nie mogę się
nadziwić, że kiedyś przeczytanie tej pozycji mogło nastręczyć mi jakichś
kłopotów. Musiałam wtedy zabrać sie za nią w naprawdę nieodpowiednim na to
momencie. Choć z drugiej strony czytanie Czarodziejskiej góry w autobusie,
byłoby swojego rodzaju profanacją, a teraz mam naprawdę idealne warunki.
Sprawę przeczytam z pewnością, ale potrzebuję trochę czasu.
P:)

[itek1]

Stauo, jak juz skonczysz Osobista to bardzo polecam wywiad godzinny(!) z KO z UC
Berkeley dotepny na tej stronie:
globetrotter.berkeley.edu/people/Oe/oe-con0.html

[nienietoperz]

W sprawie 'Enduring love':
historia, mimo rewelacyjnego poczatku, wydala mi sie jednak troche
przeintelektualizowana. O ile zazwyczaj McEwan swoimi rozwazaniami zasadniczo
mnie przekonuje, w przypadku milosci trwalej (czy tez milosci przetrzymywanej)
odnioslem wrazenie, ze piszemy powiesc pod tytulem: znalazlem ciekawy przypadek
chorobowy, wiec napisze o nim powiesc. I tyle. Brak zaangazowania, brak
autentycznosci, przyjemnosc zwiazana z lektura dobrej prozy nie niesie za soba
nic wiecej.

Ad ogolnie: podpisuje sie pod Dariowa wypowiedzia czterema konczynami. 'Cement
Garden' jest proza doskonala, niepokojaca, pochlaniajaca i nie pozwalajaca na
wytchnienie. W zasadzie oprocz 'Zamku' nie rzypominam sobie zadnej innej
ksiazki podczas lektury ktorej widok slonca na dworze budzil we mnie zdziwienie
i odruch protestu - jak to, dlaczego, przeciez wszystko wokol to beton
(ewentualnie snieg - vide Kafka) pokrywajacy nasze uczucia, pragnienia, mysli.
Nie zmienia to szacunku dla McEwana zaangazowanego - Brainy skadinad popelnia
pewnie klasyczny blad ideologow: proza skierowana w poprzek naszych koncepcji
znaczit sie proza nudna czy tez bezwartosciowa.

Wasz
nntpz