Świetnie się bawiliśmy przy realizacji tego filmu

[noida]

Hmm... A człowiek siedzi w sali kinowej i się zastanawia "A ja? Dlaczego ja
się świetnie nie bawię? Czy to przypadkiem nie miało chodzić o to, żebym ja
się świetnie bawił?". Co to za nowa moda, żeby pisać w materiałach o filmie,
że aktorzy się świetnie bawili? A co mnie to obchodzi, czy oni się bawili, czy
w pocie czoła tworzyli, wrzeszcząc na siebie i przeklinając?
A może nie? Może to oni własnie mają się świetnie bawić, a widz albo to łapie,
albo nie i co to obchodzi twórców?
Taki wydumany problemik na sezon ogórkowy.

[stella25b]

noida napisała:

> Hmm... A człowiek siedzi w sali kinowej i się zastanawia "A ja? Dlaczego ja
> się świetnie nie bawię? Czy to przypadkiem nie miało chodzić o to, żebym ja
> się świetnie bawił?". Co to za nowa moda, żeby pisać w materiałach o filmie,
> że aktorzy się świetnie bawili? A co mnie to obchodzi, czy oni się bawili, czy
> w pocie czoła tworzyli, wrzeszcząc na siebie i przeklinając?
> A może nie? Może to oni własnie mają się świetnie bawić, a widz albo to łapie,
> albo nie i co to obchodzi twórców?
> Taki wydumany problemik na sezon ogórkowy.


A o jaki film chodzi?
>
>

[noida]

Przy bardzo wielu filmach teraz się robi tego typu promocję. Głównie przy
rozrywkowych. Np. "Piraci z Karaibów" albo "Komedia Romantyczna".

[kubissimo]

na Piratów ide w piatek. i jestem pelen obaw
mam nadzieje, ze powtorzy sie historyjka sprzed kilku lat, kiedy na pierwsza
czesc szedlem niejako wbrew sobie (bo co fajnego moze byc w filmie o
piratach?), a potem swietnie sie bawilem

Kino młodzieżowe

[skajstop]

Nie ma co się dziwić - producenci szukają dotarcia do głównego adresata, czyli
popkorn-młodzieży ;-D a tu sugestia, że może być fajnie w kinie, skoro było
fajnie na planie, działa.

Ale może być inaczej:
"Umęczyliśmy się na planie, X miał zawał, a Y wpadła w histerię. Wyszedł nam
taki gniot, że testowa publiczność uciekała z pokazów. Musicie to zobaczyć" ;-D

[schabomil]

O to to.

I jeszcze metoda reklamy- filmu "patrzcie, jakie jaja odchodziły na planie!" i
aktorów "ten Carrey to taki jajcarz, cała ekipa skręcała się ze śmiechu".

S.

[noida]

No właśnie, człowiek się sugeruje, że Carrey taki fajny i od razu mu się
bardziej gęba cieszy. W ogóle zauważyliście, że nigdy nie ma mowy o tym, żeby
członkowie ekipy filmowej się nie lubili? Zawsze jest "cudownie nam się
współpracowało" albo "reżyser podpowiedział mi mnóstwo nowych rzeczy i jest taki
sympatyczny". A przecież gdyby powiedzieli, że mieli ochotę udusić go kawałkiem
sznurka to byłoby ciekawsze, nie?
Ale takie chwyty dozwolone są tylko przy filmach tzw. offowych. Tam mogą się
chcieć pozabijać i to tylko lepiej.
Naprawdę ciekawa rzecz ta kultura, powiem wam. Jej skłonność do tabuizacji jest
doprawdy zdumiewająca.

[kubissimo]

no nie wiem
Kate Winslet zarowno mowila, ze prawie sie utopila na planie Tytanika, jak i
rzucala malo pochlebne opinie o Cameronie

[chihiro2]

Trailer do "Dogville" tez jest bardzo ciekawy, bo aktorzy wcale nie mowia, ze
dobrze sie bawili, wrecz przeciwnie...

[chihiro2]

Ja dlatego juz dawno przestalam takie filmy ogladac. Poczucie humoru bardzo
szkolne, poza tym tylko powielanie schematow. Nie bawi mnie cos, co widzialam
juz w bardzo wielu podobnych konfiguracjach (chyba, ze mam jakis sentyment do
filmow, ktore widzialam dawno temu w konkretnych okolicznosciach).

[noida]

No cóż, ja bardzo lubię oglądać filmy. W zasadzie wszystkie. Głupie też. "Władcy
ognia" należy do moich ulubionych. Ale tam nikt nie śmiał powiedzieć, że się
dobrze bawili, bo to horror był :D
Natomiast takie "Nic do stracenia" albo "Piraci z Karaibów"? Czemu nie!

[chihiro2]

No tak, ale "Nic do stracenia" ogladalam jak mialam jakies 15 lat. I to jest
film na taki wiek, pozniej troszke zenuje.
Ja tez lubie ogladac filmy. Bardzo. Ogladam jakies 4-5 tygodniowo. I wciaz mam
co ogladac, i to tych dobrych.

[noida]

No cóż, a ja mam 26 lat i właśnie niedawno ściągnęłam "Nic do stracenia", żeby
sobie ponownie obejrzeć. Widocznie jestem żenująca, bo dalej mnie śmieszy ;)

A taki "Robin Hood. Faceci w rajtuzach" jak mnie śmieszył! A "Kiss, kiss, bang,
bang"! Bardzo dobre filmy :)

[staua]

Wczoraj wypozyczylismy "Kiss, kiss, bang, bang" Mowisz, ze dobre? Trzeba dzis bedzie obejrzec zatem!

[aaneta]

Ciekawostka. Właśnie w wieku 15 lat ogląda się ambitne filmy, nawet
niezrozumiałe, zbyt ciężkie, bo wtedy ma się największą ciekawość świata i
nieuświadomione potrzeby. Natomiast na starość można sobie odpuścić i obejrzeć
czasami coś głupiego.

[chihiro2]

Tez ogladalam ambitne (byl cykl stu filmow na stulecie kina), ale teraz uwazam,
ze wlasnie malo z nich rozumialam i ogladam wiele z nich po raz drugi (albo
trzeci, albo wiecej)... Nie mysle, ze ogladanie ambitnych filmow jest remedium
na jakies nieuswiadomione potrzeby. Niektorzy przy ambitniejszych filmach
lepiej sie relaksuja, bo te filmy wymagaja wiekszego zaangazowania. Zupelnie
bierny odpoczynek, bez udzialu mozgu, to nie odpoczynek.
A nie jestem jeszcze tak stara (mam nadzieje, ze stara duchem nigdy nie bede),
zeby ogladac glupotki.

[aaneta]

chihiro2 napisała:
> A nie jestem jeszcze tak stara

Powiedziałabym nawet, że wręcz przeciwnie.

> Nie mysle, ze ogladanie ambitnych filmow jest remedium
> na jakies nieuswiadomione potrzeby.

A kto powiedział, że remedium? Bo na pewno nie ja. Związek przyczynowo-skutkowy
jest dokładnie odwrotny. Może łatwiej byłoby Ci zrozumieć, gdybym użyła
określenia "niewyrobiony gust"? Choć jest ono wątpliwej jakości.

[chihiro2]

aaneta napisała:

> chihiro2 napisała:
> > A nie jestem jeszcze tak stara
>
> Powiedziałabym nawet, że wręcz przeciwnie.

Nie interesuje mnie Twoja opinia tutaj. Nie widzialas mnie, nie rozmawialas ze
mna, nie zycze sobie, bys oceniala moj wiek (czy to faktyczny, czy jakis
wyimaginowany).

> > Nie mysle, ze ogladanie ambitnych filmow jest remedium
> > na jakies nieuswiadomione potrzeby.
>
> A kto powiedział, że remedium? Bo na pewno nie ja. Związek przyczynowo-
skutkowy
> jest dokładnie odwrotny. Może łatwiej byłoby Ci zrozumieć, gdybym użyła
> określenia "niewyrobiony gust"? Choć jest ono wątpliwej jakości.

Sama napisalas, ze filmy ambitne oglada sie w wieku 15 lat, gdy ma sie
nieuswiadomione potrzeby.

[aaneta]

chihiro2 napisała:
> Nie interesuje mnie Twoja opinia tutaj.

To po co ze mną rozmawiasz?
A oceniać nie ma potrzeby, widać gołym okiem, niestety. I nie dotyczy to tylko
Twojego wieku.

[staua]

Zreszta przeciez, Chihiro, sama zaczelas pisac o swoim wieku, wiec nie dziw sie, ze ludzie odnosza sie
do tego, co napisalas, to chyba normalne w wymianie zdan na forum.

[staua]

Nie bardzo rozumiem te odpowiedz. "Dlatego" przestalas ogladac, ze w zapowiedziach aktorzy mowia,
ze swietnie sie bawili?
Ostatnio widzialam takie wlasnie komentarze (z przykladami w stodole itd) do nowej wersji "Dumy i
uprzedzenia", film obejrzalam, o dziwo, z przyjemnoscia.

[mamarcela]

A mnie dziwi wybrzydzanie a priori na filmy, dla których nie jesteśmy targetem.
Przypomina to trochę wybrzydzanie na Grocholę i Harry'ego Pottera, których nikt
z wybrzydzających oczywiście nie tknął palcem, ale z góry wie, że chłam.
Piraci z Karaibów uszczęsliwiają chłopców w wieku targetowych (i nie tylko!).
Mnie nie muszą.
P;-)
-
"tak nas powrócisz teraz na Ojczyzny łono"
Jezusiczku, demoniczna kaczka zagłady!?!

[blue.berry]

mnie na ten przyklad uszczesliwiaja:) chociaz nie jestem chlopcem w wieku
targetowym:))))))

[mamarcela]

Mnie też, chociaż nadal podtrzymuję, że nie muszą.
A raczej uszczęśliwiali pierwsze pięć razy - Młody ogląda ich co najmniej raz w
tygodniu.:)

[braineater]

No no, Piraci z Karaibów uszczęśliwiają mnóstwo ludzi, co założonym targetem
nie są, na ten przykład mnie i Marysię. Jak film jest fajny to leje na targety
i bawi tych, których ma bawić, a którzy by sie nawet nie spodziewali.
I w sumie wierzę, że Deep bawił się na planie przednio i to widać:)

P:)

Świetnie się bawiłam przy "piratów"

[agni_me]

części pierwszej. Z własnocielnie urodzonym targetem zresztą. Target powiada,
że trochę się bał. Mama targetu też (ale nie płakała, a na Mulan i Królu Lwie -
tak). I w ten łikend mama targetu, target wraz z targetowym ojcem oraz
targetową ciotką, która na twa pisuje czasem, udadzą się na część drugą. Gdyż
albowiem nie mogą się doczekać. Wszyscy. Nie dosyć, że targety, to jeszcze się
spodziewający. Prostactwo i szablony - znaczy wszystko co lubię. :)

[mamarcela]

agni_me napisała:
I w ten łikend mama targetu, target wraz z targetowym ojcem oraz
> targetową ciotką, która na twa pisuje czasem, udadzą się na część drugą. Gdyż
> albowiem nie mogą się doczekać. Wszyscy. Nie dosyć, że targety, to jeszcze
się spodziewający. Prostactwo i szablony - znaczy wszystko co lubię. :)

Niestety mój target w lesie.
I z braku jakichkolwiek targetów pod ręka sama oglądałam na dvd "Nanny McPhee".
Zajawek nie było, ale chyba Colin Firth i Emma Thompson też się nieźle bawili.
Jako i niżej podpisana.
P;-)
mmcl zdecydowanie dzieckiem podszyta
>

[chihiro2]

No cos Ty! W ogole mnie interesuje, jak aktorzy sie bawili przy realizacji.
Malo ogladam nowych filmow, nie ogladam zadnych zapowiedzi. Ale takie mega-
promocje filmow odbywaja sie najczesciej przy filmach slabszych, ktore same sie
nie obronia, ktore trzeba jakos wypromowac, bo inaczej malo kto na nie pojdzie -
takie mam wrazenie.

[staua]

Wlasnie powyzej podalam Ci przyklad filmu zupelnie innego typu, ktory tez byl tak promowany...
Swoja droga, ciakwi mnie kryterium oceny filmow jako dobrych czy zlych, ja na przyklad nie lubie
komedii, a moj maz uwielbia i dzieki temu je ogladam, no i zauwazylam, ze sa i dobre...

[noida]

Też nie uwielbiam komedii, ale czasem trzeba je oglądać dla zdrowia psychicznego
:) Ile można się katować ponurymi "ambitnymi" produkcjami. Toż bym się chyba już
dawno zabiła, gdybym nie obejrzała od czasu do czasu jakiejś "Dziewczyny z Alabamy".

[chihiro2]

Ja tez raczej nie lubie komedii, ale zdarza mi sie ogladac komedie uznawane za
komedie. Bo to, co ja moge uznac za komedie, niekoniecznie musi byc tak
klasyfikowane. W zeszlym tygodniu obejrzalam (dopiero!!!) pierwsza serie "Twin
peaks" i sa tam rewelacyjne momenty komediowe. I wole takie momenty w filmach
niekomediowych niz czyste komedie.
Kryteria oceny filmow jako dobrych i zlych nie istnieja dla mnie - taka ocena
jest zawsze bardzo subiektywna i indywidualna dla kazdego filmu. A rankingi,
tak jak wiekszosc TWAczy, mam w nosie.

a

[staua]

i jeszcze chyba wlasnie na takie "kiepskie" filmy wala na ogol tlumy...

[chihiro2]

Nie myslisz, ze tlumy ogolnie maja raczej malo wyrafinowany gust?

[schabomil]

Chchiro, a jaka jest Twoja definicja "tłumu" ?

Schabomił mające ślisłe i częste konotacje z tłumem.

errata

[schabomil]

mający ścisłe

za dużo herbaty

[braineater]

Tłum to duza grupa ludzi grupowo ogladajacych filmy, które my ogladamy po
kryjomu:)

P:)

[mamarcela]

braineater napisał:

> Tłum to duza grupa ludzi grupowo ogladajacych filmy, które my ogladamy po
> kryjomu:)
>
i nie przyznając się do tego. A jeśli juz to asekurując sie na
wstępie: "faktycznie badziewie", albo "spodziewałem się czegoś gorszego i
rozczarowałem się in plus".

W takich wypadkach to ja się chyba bardziej z tłumem utożsamiam. :-)
Zdecydowanie nie lubię wymądrzania sie a priori i z pozycji swojej przeważnie
urojonej pozycji.
P;-)

[schabomil]

:)

Tłum to inni.
Inni to piekło.
Piekło to Polska (państwo)
Państwo to ja.

Schabomił

[chihiro2]

W tym kontekscie - jezeli wiecej niz 50% spoleczenstwa wyznaje cos konkretnego
(np. podoba im sie dany film) to to juz jest masa.

[schabomil]

chihiro2 napisała:

> W tym kontekscie - jezeli wiecej niz 50% spoleczenstwa wyznaje cos konkretnego
> (np. podoba im sie dany film) to to juz jest masa.

Oj. Który film widziało więcej niż 50% Polaków?
Nawet nie wiem czy, "Oh, Karol" się łapie.

S.

[braineater]

Oh Karol chyba nie, ale sequel: Karol, człowiek który został... to juz chyba
tak:)

P:)

[schabomil]

Celnie :-)

Rzecz jasna, właśnie kontynuację określiłem mianem "Oh, Karol".
Czuję się usprawiedliwiony, zważywszy na wydźwięk gro (gra?) opinii i recenzji
na temat tego filmu.

Schabomił za nadmiar inwencji brutalnie schwytany.

[braineater]

Ha
A ja dzielnie zobaczyłem, jak TVN był zapuszczał. I czuję się z tego faktu
dumny.:)
Recenzji nie napiszę, bo nie bardzo jest co pisać:)

P:)

[chihiro2]

Nie biore ogolu spoleczenstwa pod uwage, ale tych, ktorzy w ogole filmy
ogladaja i tych ktorym sie film podobal. Nie wiem, czy jakikolwiek film
widzialo ponad 50% Polakow (trzeba przeciez wylaczyc dzieci do ktoregos tam
wieku i rozne inne "osobniki")

[schabomil]

> Nie biore ogolu spoleczenstwa pod uwage, ale tych, ktorzy w ogole filmy
> ogladaja i tych ktorym sie film podobal.

To jeśli na pokaz filmów Bergmana "walą tłumy", na spotkanie z Coetzeem w
Krakowie również, to jak to się ma do "tłumy mają ogólnie mało wyrafinowane gusta"?

Czy tam to już nie "tłumy", ale "duży zbiór niepoślednich jednostek zebranych w
małym miejscu, ocierajacych się o siebie, skaczących sobie na plecy etc."?

Schabomił i teoria tłumu

[chihiro2]

Ogolnie maja malo wyrafinowane gusta, ale wyjatki sie zdarzaja :) I bardzo
dobrze :) Niektorzy ci, ktorzy zachwycaja sie Coetzeem, w rownym stopniu
zachwycaja sie Coehlo.

[nienietoperz]

Co ich dyskwalifikuje.
Zaden Coetzee czy inny Marquez ich wtedy nie uratuje.

Nn

[chihiro2]

:))))))))))))))

[staua]

Jak to, nie wiesz? Kazdy, ktory Chihiro uzna za niewyrafinowany i go nie oglada. Mozemy wiec pytac jej,
czy cos ogladala, jesli nie, to znaczy, ze widzialo to 50% spoleczenstwa (nie wiem, czy polskiego, moze
chodzi o populacje swiatowa).

Versus czy z, czyli o nie podazaniu za tlumem.

[nienietoperz]

A jesli dokladnie 50%?

Z cierpliwoscia zolwia (choc pewnie z wdziekiem swinki i skutecznoscia slimaka
na autostradzie) staram sie przekonywac, kiedy tylko moge, ze postawa
- nie robie/lubie/cenie czegos, bo robi/lubi/ceni to mityczna 'wiekszosc'
(zwana zazwyczaj tlumem)
jest rownie logiczna, rozsadna i wartosciowa, co postawa:
- robie/lubie/cenie cos, bo robi/lubi/ceni to mityczna 'wiekszosc' (zwana
zazwyczaj opinia publiczna)

Z blizej nieznanych przyczyn postawa nr 1 ma w duzej czesci lepsza prase. Co
skadinad oznacza, ze konsekwentni stosowacze postawy nr 1 powinni sie z nia nie
zgadzac; ergo, zapewne rowniez jej nie stosowac. W ten sposob kolko sie zamyka.

Jak widac z dyskusji wyzej, daleka jeszcze droga, zanim przekonywanie sie
zakonczy (if ever).

Uklony,
Nntpz

[chihiro2]

Masz racje. Tak sobie tylko napisalam, by niektorych podszczypac i polaskotac i
by sie odezwali :P

[schabomil]

Gilgotaj mnie, gilgotaj, podszczypuj, tarmoś i kąsaj.

Tłumy facetów to lubią :)

Mimo tego nadal będę się upierał, że trudno mówić o ogóle gustów czy poglądów
tłumu, bo ten jest tworem doraźnym, charakteryzującym się tylko dużym natężeniem
ludzkim na małej powierzchni.

I- choć przejawia swoistą "psychologię" (cudzysłów, bo to uogólnienie. To nie
"tłum" przejawia psychologię, tylko ludzie w nim), to jego przymioty khe khe
duchowo- intelektualne zalezą (w głównej mierze) od celu w jakim się zebrał.

Nobliści, lekarze, piekarze, Twacze, oblubienice kacze- każde z nich może
utworzyć swojski, jednorodny w zapatrywaniach, tłum.
Toteż, pisanie o tym że "tłum przejawia zazwyczaj jakiś tam stopień
wyrafinowania" jest takie dosyć życzeniowe.

Kłaniam się: Schabomił

[quarantina]

schabomil napisał:

>
> Mimo tego nadal będę się upierał, że trudno mówić o ogóle gustów czy poglądów
> tłumu, bo ten jest tworem doraźnym, charakteryzującym się tylko dużym
natężenie
> m
> ludzkim na małej powierzchni.
>
> I- choć przejawia swoistą "psychologię" (cudzysłów, bo to uogólnienie. To nie
> "tłum" przejawia psychologię, tylko ludzie w nim), to jego przymioty khe khe
> duchowo- intelektualne zalezą (w głównej mierze) od celu w jakim się zebrał.
>
> Nobliści, lekarze, piekarze, Twacze, oblubienice kacze- każde z nich może
> utworzyć swojski, jednorodny w zapatrywaniach, tłum.
> Toteż, pisanie o tym że "tłum przejawia zazwyczaj jakiś tam stopień
> wyrafinowania" jest takie dosyć życzeniowe.
>

Fenomen tłumu polega właśnie na tym, że jednostki tracą swoją indywidualność.
Tłum zazwyczaj jest przypadkowy i składa się z przypadkowych jednostek. Stąd
Twacze nigdy nie będą stanowili tłumu, ani tym bardziej nobliści. Psychologia
tłumu także jest fenomenem, ponieważ nie stanowi prostej wypadkowej zachowań
wchodzących w jego skład jednostek. Cechą podstawową jest brak przewidywalności.
Myślę, że chichiro po prostu użyła tego pojęcia w znaczeniu potocznym i stąd
wzięło się to zamieszanie.

[schabomil]

Ostrzeżenie: Wszystko to co na dole (poza cytowaniem Kwarantynki) jest
domorosłą, niezbyt przemyślaną psychologią.

> Fenomen tłumu polega właśnie na tym, że jednostki tracą swoją indywidualność.

Przyznam się, że- w moim odczuciu- tracenie tej indywidualności wynika z
mechanizmu psych. zakodowanego u każdej jednostki; empatia (udzielanie się
nastroju), sugerowanie zdaniem większości, bojaźń przed odtrąceniem etc. góruje
nad pokusą sięgania do własnych zapatrywań, czy też ich manifestowania.

Tyle że, moim zdaniem, u każdego takie przedkładanie się następuje w sposób
indywidualny (różna jest nań podatność- zależy od liczby stanowiącej tłum,
natężenie w nim emocji etc). I pewnie są osoby odeń uniezależnione, podobnie jak
są osoby, których nie boli gdy się im wbije szpilkę w nogę. Tych jest jednak
raczej mało i trudno takich ludzi brać za wyznaczniki postępowania, bo są one w
pewien sposób upośledzone (= zwyczajnie odmienne) (mechanizmy psych, podobnie
jak fiz. kształtowały się na drodze ewolucji).

> Tłum zazwyczaj jest przypadkowy i składa się z przypadkowych jednostek. Stąd
> Twacze nigdy nie będą stanowili tłumu, ani tym bardziej nobliści.

Jeśli tłum stanowią osoby chcące obejrzeć dany film, spotkać sie z danym
autorem, to też nie są zupełnie przypadkowe.
Sytuacja czysto teoretyczna- rejs po bałtyku z noblistami, po odczycie wszyscy
biegną do bufetu. Tworzą tłum.

> Psychologia
> tłumu także jest fenomenem, ponieważ nie stanowi prostej wypadkowej zachowań
> wchodzących w jego skład jednostek.

Zachowań nie. Ale mechanizmów fizjologicznych i psychologicznych już tak.
Można łatwo pzrewidzieć co sie stanie gdy polejesz tłum napalmem. Uważam, że
psychologia ukształtowała się w sposób podobny do fizjologii czowieka (metodą
prób i błędów).

> Cechą podstawową jest brak przewidywalności

Sądzę, że mozna z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć zachowanie tłumu
(bardziej intuicyjnie niż naukowo). Chyba na tym bazują komicy wszelkiej maści,
wodzireje etc.

Schabomił w oczekiwaniu na lanie.Ojć.

[skajstop]

schabomil napisał:

> Jeśli tłum stanowią osoby chcące obejrzeć dany film, spotkać sie z danym
> autorem, to też nie są zupełnie przypadkowe.
> Sytuacja czysto teoretyczna- rejs po bałtyku z noblistami, po odczycie wszyscy
> biegną do bufetu. Tworzą tłum.

Wesprę Cię. Mam nadzieję w poniedziałkowe popołudnie stworzyć tłum z paroma
ciekawymi osobami z TWA :-) ze wszystkimi tego konsekwencjami... ;P

[quarantina]

schabomil napisał:

Patrz mi w oczy i skup się:D

> Przyznam się, że- w moim odczuciu- tracenie tej indywidualności wynika z
> mechanizmu psych. zakodowanego u każdej jednostki; empatia (udzielanie się
> nastroju), sugerowanie zdaniem większości, bojaźń przed odtrąceniem etc.
góruje
> nad pokusą sięgania do własnych zapatrywań, czy też ich manifestowania.
--------------------------
Myślę, że mylisz tłum z grupą. Empatia (wczucie) z kolei może dotyczyć jednej
osoby, jednej z dwóch.

>
> Tyle że, moim zdaniem, u każdego takie przedkładanie się następuje w sposób
> indywidualny (różna jest nań podatność- zależy od liczby stanowiącej tłum,
> natężenie w nim emocji etc). I pewnie są osoby odeń uniezależnione, podobnie
ja
> k
> są osoby, których nie boli gdy się im wbije szpilkę w nogę. Tych jest jednak
> raczej mało i trudno takich ludzi brać za wyznaczniki postępowania, bo są one
w
> pewien sposób upośledzone (= zwyczajnie odmienne) (mechanizmy psych, podobnie
> jak fiz. kształtowały się na drodze ewolucji).
>---------------------------------

[schabomil]

> Patrz mi w oczy i skup się:D

Patrz na nadjeżdżajacą kolumnę czołgów i nie panikuj. :)

> Myślę, że mylisz tłum z grupą. Empatia (wczucie) z kolei może dotyczyć jednej
> osoby, jednej z dwóch.

pl.wikipedia.org/wiki/T%C5%82um
Patrz: tłum konwencjonalny. Ja to rozumiem trochę podobnie.
Empatia (przejawiana, oczywiście, przez jedną osobę- jej posiadacza) moim
zdaniem może również odnosić się do ogółu odczuć osób oglądanych. Wizyta w
lazarecie powoduje dyskomfort psychiczny, ale nie jest on czyniony przez kontakt
tylko z jedną osobą z lazaretu.

> Sądzę, że granicą zatracania indywidualności jest poczucie
> bezpieczeństwa=anonimowość. Z tym związana jest wielkość tłumu. Jednostka
> wtapia się w tłum, może reagować odmiennie niż zwykle. Ważny też jest >przwódca.

Też. Ale również niechęć przed utratą tego bezpieczeństwa. Gdybym się znalazł
(przypadkowo) w tłumie Młodzieży Weszpolskiej raczej nie wznosiłbym okrzyków
"gmyrajcie we własnych rozporkach".

>w dużych skupiskach przypadkowych ludzi (lotniska, metra, itd) stosuje się np.
> bramki, min. po to żeby rozrzedzić, uporządkować tłum chociażby w strumień.

Uporządkować, ale nie "odtłumić". Ot, uniemożliwienie tratowania, rozbijanie
tych własnie mechanizmów psych. rodzących się w otoczeniu tłumem.

> Fizjologia tłumu istotna jest tylko dla sprzątaczy.
Ślicznie :-). Ale fizjologia to też zmęczenie upałem, niedogodność przy
padajacym deszczu, niedożywienie. One też wpływają na zachowanie tłumu. I tak
samo są wypadkową fizjologii indywidualnych jednostek w tłumie.

Schabomił, jeszcze na szańcach.

[quarantina]

>
> Patrz na nadjeżdżajacą kolumnę czołgów i nie panikuj. :)
>
-----------------------
Weź się Schab nie wygłupiaj i schowaj te czołgi:)

> > Myślę, że mylisz tłum z grupą. Empatia (wczucie) z kolei może dotyczyć je
> dnej
> > osoby, jednej z dwóch.
>
> pl.wikipedia.org/wiki/T%C5%82um
> Patrz: tłum konwencjonalny. Ja to rozumiem trochę podobnie.
---------------------
To jakieś stare definicje. Są nieostre, dyskusyjne (może innym razem) Tłum
konwencjonalny, moim zdaniem, po prostu nie jest tłumem.

> Empatia (przejawiana, oczywiście, przez jedną osobę- jej posiadacza) moim
> zdaniem może również odnosić się do ogółu odczuć osób oglądanych. Wizyta w
> lazarecie powoduje dyskomfort psychiczny, ale nie jest on czyniony przez
kontak
> t
> tylko z jedną osobą z lazaretu.
----------------
Empatie w lazarecie odczułbyś, gdybyś czuł to co czuje jeden z drugim
nieszczęśnik, a nie to co czujesz po zobaczeniu nieszczęśników.
>
> > Sądzę, że granicą zatracania indywidualności jest poczucie
> > bezpieczeństwa=anonimowość. Z tym związana jest wielkość tłumu. Jednostka
> > wtapia się w tłum, może reagować odmiennie niż zwykle. Ważny też jest 
> 2;przwódca.
>
> Też. Ale również niechęć przed utratą tego bezpieczeństwa. Gdybym się znalazł
> (przypadkowo) w tłumie Młodzieży Weszpolskiej raczej nie wznosiłbym okrzyków
> "gmyrajcie we własnych rozporkach".
-----------
Nie rozumiem tego argumentu.

>
> >w dużych skupiskach przypadkowych ludzi (lotniska, metra, itd) stosuje się
> np.
> > bramki, min. po to żeby rozrzedzić, uporządkować tłum chociażby w strumie
> ń.
>
> Uporządkować, ale nie "odtłumić". Ot, uniemożliwienie tratowania, rozbijanie
> tych własnie mechanizmów psych. rodzących się w otoczeniu tłumem.
-----------------------------
Chodziło mi o podkreślenie, że chaos, także przestrzenny, jest cechą tłumu.


>
> > Fizjologia tłumu istotna jest tylko dla sprzątaczy.
> Ślicznie :-). Ale fizjologia to też zmęczenie upałem, niedogodność przy
> padajacym deszczu, niedożywienie. One też wpływają na zachowanie tłumu. I tak
> samo są wypadkową fizjologii indywidualnych jednostek w tłumie.
> ------------------

Masz rację, fizjologia tłumu ma wpływ na jego reakcje.

:)

[schabomil]

> Weź się Schab nie wygłupiaj i schowaj te czołgi:)

To nie moje czołgi :P.

> To jakieś stare definicje. Są nieostre, dyskusyjne (może innym razem) Tłum
> konwencjonalny, moim zdaniem, po prostu nie jest tłumem.

Definicje znalazłem już w trakcie rozgaworu. Ale zgadzam siem z nimi, podobnie
rozumiem słowo "tłum". Ludzie na cmentarzach na Wszystkich Świętych, mimo że
przychodzą też przecież w jakimś celu, również stanowią- dla mnie- tłum.

> Empatie w lazarecie odczułbyś, gdybyś czuł to co czuje jeden z drugim
> nieszczęśnik, a nie to co czujesz po zobaczeniu nieszczęśników.

pl.wikipedia.org/wiki/Empatia
Wczuwam się (a raczej "zostaję wczuty") w emocje. W lazarecie- cierpienie,
osamotnienie. W tłumie- swoista ekstaza, zaangażowanie.
Twierdzę, że takie emocje, nastrój, się udzielają [nie chodzi o to, by poczuć
zmiażdżoną stopę (lazaret) czy chęć pomszczenia dziadka zabitego przez UB (tłum
przed domem Jaruzelskiego), udzela się tylko cierpienie lub nienawiść]

> > Też. Ale również niechęć przed utratą tego bezpieczeństwa. Gdybym się zna
> >lazł (przypadkowo) w tłumie Młodzieży Weszpolskiej raczej nie wznosiłbym
>>okrzyków "gmyrajcie we własnych rozporkach".
> -----------
> Nie rozumiem tego argumentu.

Starch, że tłum obróci się przeciwko Tobie.

> Chodziło mi o podkreślenie, że chaos, także przestrzenny, jest cechą tłumu.
Z tym się zgadzam.

Może rzecz tkwi w tym, ze Ty (jeśli dobrze rozumiem) słysząc "ludzie idący na
film" widzisz siedzących w kinowych fotelach. Ja bardziej przed kinem, kasą,
wychodzących z kina.
Ale to są wciąż ci sami ludzie. W sytuacji "fotelowej" następuje rozbicie tłumu
("odtłumienie"), chyba że sala jest przepełniona. Po seansie znów tworzą tłum.
Czy zgodzisz się na taki punkt widzenia?

Pozdrawiam, Schabomił.

[quarantina]

>
> Definicje znalazłem już w trakcie rozgaworu. Ale zgadzam siem z nimi, podobnie
> rozumiem słowo "tłum". Ludzie na cmentarzach na Wszystkich Świętych, mimo że
> przychodzą też przecież w jakimś celu, również stanowią- dla mnie- tłum.
>
-------------------------------
Tłum ludzi na cmentarzu oddaje pewną atmosferę tam panującą w tym dniu.
Targowisko. Nie ma skupienia. W wielkich meczetach gromadzą się na modlitwie
setki ludzi. Nie powiesz o nich tłum. Dalej twierdzę, że nieuporządkowanie jest
cechą tłumu.


> pl.wikipedia.org/wiki/Empatia
> Wczuwam się (a raczej "zostaję wczuty") w emocje. W lazarecie- cierpienie,
> osamotnienie. W tłumie- swoista ekstaza, zaangażowanie.
> Twierdzę, że takie emocje, nastrój, się udzielają [nie chodzi o to, by poczuć
> zmiażdżoną stopę (lazaret) czy chęć pomszczenia dziadka zabitego przez UB
(tłum
> przed domem Jaruzelskiego), udzela się tylko cierpienie lub nienawiść]

---------------------------
Rzeczywiście jesteś w stanie odczuć cierpienie, osamotnienie w lazarecie?


>
> > Chodziło mi o podkreślenie, że chaos, także przestrzenny, jest cechą tłum
> u.
> Z tym się zgadzam.
>
> Może rzecz tkwi w tym, ze Ty (jeśli dobrze rozumiem) słysząc "ludzie idący na
> film" widzisz siedzących w kinowych fotelach. Ja bardziej przed kinem, kasą,
> wychodzących z kina.
> Ale to są wciąż ci sami ludzie. W sytuacji "fotelowej" następuje rozbicie
tłumu
> ("odtłumienie"), chyba że sala jest przepełniona. Po seansie znów tworzą tłum.
> Czy zgodzisz się na taki punkt widzenia?
>
------------------------
Zgadzam się, albowiem przedstawiłam taki właśnie punkt widzenia we
wcześniejszym poście.

p.s.
nie lubię linków postach, nie wiem dlaczego.

[schabomil]

> nie lubię linków postach, nie wiem dlaczego.

To już nie będę.

> Tłum ludzi na cmentarzu oddaje pewną atmosferę tam panującą w tym dniu.

To faktycznie był nieuprawniony argument, bo się opiera na moim subiektywnym
doświadczeniu. Kraków, cmentarz rakowicki, przy wejsciach, wyjściach, na
głównych alejkach. Jakiej by atmosfery ci ludzie by nie oddawali, dla mnie
tworzą tłum.
Podobnie "wizyty papieskie"- też ludzie gromadnie sie przemieszczajacy po
mieście (również oddają atmosferę) stanowią dla mnie tłum.
Dla mnie "tłum" nie jest pojęciem pejoratywnym. Sam nieraz jestem jego częścią
(choćby na dworcu kolejowym).

> Rzeczywiście jesteś w stanie odczuć cierpienie, osamotnienie w lazarecie?

Coś jakby. Smutnieję od tego, poczucie niemocy, nieporadności, defektywności
organizmu. Zawsze myślałem, że to jest właśnie empatia.

Schabomił.

[mamarcela]

Niestety dla mnie obie postawy są równie ograniczające i nieprzydatne.
Obie narzucają mi coś, a ja nie lubie jak ktokolwiek mi cos narzuca.
Nie i jeszcze raz nie. Lubię to, co lubię i guzik mnie obchodzi, czy robie to
razem z tłumem, czy przeciwko niemu. Generalnie mam to gdzieś.
P;-)
Tak w ogóle to nie lubię postaw. Oraz ideologii.

[stella25b]

to sie nazywa odpornosc na bodzce z zewnatrz. Eh, niekazdy tak ma...

[chihiro2]

Nie jest mozliwe kompletne zignorowanie bodzcow plynacych z zewnatrz. Nawet
jesli ktos mowi, ze potrafi je zignorowac, nie mowi prawdy. One gdzies sa i
zawsze maja jakis tam wplyw, chocby podswiadomy, na gust, zachowanie, emocje.

[mamarcela]

chihiro2 napisała:

> Nie jest mozliwe kompletne zignorowanie bodzcow plynacych z zewnatrz. Nawet
> jesli ktos mowi, ze potrafi je zignorowac, nie mowi prawdy. One gdzies sa i
> zawsze maja jakis tam wplyw, chocby podswiadomy, na gust, zachowanie, emocje.

W żadnym momencie nie powiedziałam, że całkowicie ignoruję "bodźce płynące z
zewnątrz." Mam natomiast wystarczająco rozwiniety zmysł krytyczny także wobec
własnej osoby, że potrafie wybrać z oferty kulturalnej to, co mi się
autentycznie podoba. Nie muszę podążąć za tłumem, ani się specjalnie i na siłę
wyróżniać.
Najłatwiej to porównać do wyboru ciuchów w sklepie. Zawsze wybieram to, co w
czym czuje się dobrze , to, co pasuje do mojej figury, wieku, temparamentu i
aktywności. Nikt mnie nie przekona do szpilek na niebotycznych obcasach i już.
Z drugiej strony nie wyszywam po nocach jedynych w swoim rodzaju bluzeczek,
żeby nikt nie miał broń Boże takiej samej, ani ostentacyjnie nie chodzę w worku
pokutnym. Wystarczy mi moja niepowtarzalna osobowość nie muszę sobie dorabiać
poczucia wyższości za pomocą na siłę wyrafinowanych gustów.
Zresztą poczucie wyższości jest niczym innym jak poczuciem niższości a rebours.
P;-)

[chihiro2]

Ja tez nie pisalam, ze calkowicie ignorujesz bodzce plynace z zewnatrz. Tak
ogolnie napisalam, ze calkowite ignorowanie jest niemozliwe, nie a propos
Ciebie.
Wyrafinowany gust to bardzo subiektywne pojecie. Z ubraniami akurat jest dosc
ciekawa sprawa. Inaczej wyglada wszystko w Polsce, inaczej w Anglii, inaczej w
roznych kregach. Wszedzie pojecie "niepowtarzalnosci" ma inny wymiar.

[schabomil]

> Wyrafinowany gust to bardzo subiektywne pojecie. Z ubraniami akurat jest dosc
> ciekawa sprawa. Inaczej wyglada wszystko w Polsce, inaczej w Anglii, inaczej w
> roznych kregach. Wszedzie pojecie "niepowtarzalnosci" ma inny wymiar.

Chyba nie tylko z ubraniami.
Inny ma wymiar znajomość twórczości Kieślowskiego u Polaka inny u Meksykanina.

I inny jest tryb (chyba) wnioskowania o ich wyrafinowaniu na podstawie tejże
znajomości.

S.

[braineater]

Gwoli ścisłości, to spokojnie przy takim podejściu (50%) dałoby się obronić
tezę, ze Kieślowski to masówa i kicz dla mas, bo też pewno mało ludzi w Polsce
nie widziało Dekalogu (a przynajmniej Krótkiego filmu o zabijaniu), czy
Kolorów. Naganiany w telewizji, wielbiony przez media, promowany silnie, jako
piewca wartości i w ogóle guru superstar, którego mus znać.

P:)
<braineater mający gdzies Kieslowskiego, procz kilku dokumentów>

[schabomil]

W o góle picie wody mineralnej, herbaty, konsumpcja ziemniaków, zarabianie
pieniedzy itd zdają świadczy niepochlebnie o guście i zapatrywaniach osoby
pijącej, jedzącej, zarabiajacej.

Używanie alfabetu łacińskiego też.

Schabomił.

PS: Kieślowski jest dla mnie guru superstar. Choćby za sam "Biały".

O/T do Schabomila

[nienietoperz]

CHOCBY za 'Bialy.,
bo jest zdecydowanie najslabszy?

Nn

[staua]

Dla mnie - za "Niebieski" i dekalog 1. NB. pokazuje Kieslowskiego wielu ludziom, do tej pory
zrozumienie znalazlam (nie liczac Polakow, ktorzy go znaja) u Francuzow i wlasnego meza, ktory chyba
jednak ma podobne tlo kulturowe i do Polakow, i do Francuzow. Po innych raczej splywa.

[nienietoperz]

Znam jednego Amierykanina, ktory jest wielkim fanem KK, nie tylko Dekalogu i
trylogii, ale tez np. Amatora (ktory wydawal mi sie zawsze filmem wielkim, ale
raczej hermetycznym).

Jesli zas chodzi o propagowanie kultury polskiej na swiecie, odnioslem kiedys
spektakularna porazke wyciagajac pol dawnego wydzialu na pokaz 'Rekopisu
znalezionego w Saragossie'. Okazalo sie, ze kino ma przedziwna kopie z czasow
kiedy 'Rekopis' powstal i byl dystrybuowany w UK. Wersja, ktora nam zaserwowano
byla straszliwie pocieta (caly film = 80 minut), napisy zawierala okazjonalnie,
dzwieku raczej niewiele. Zeby bylo lepiej, zostala w jakis przedziwny sposob
scisnieta (do potrzeb telewizyjnych?), i bylo widac mniej wiecej 2/3 wysokosci
ekranu. W ramach rekompensaty wszystko bylo rzecz jasna mocno wydluzone w
pionie (co zreszta nieswiadomi tubylcy uznali za 'interesting, though not fully
convincing artistic effect'). W kazdym razie nie domagalem sie po seansie
zachwytow od kolegow...

Wasz
Nienietoperz

[staua]

Niezle... Ja tez juz w zasadzie zrezygnowalam z propagowania polskich filmow w szerszym gronie,
jedynie Mihai musi przez to przejsc (niektore polubil i widzial kilkakrotnie np. "Bialy" -tak; moze
dlatego, ze tam i Francja, i Polska, i specyficzny humor? - ; "Wielki Szu", "Seksmisja" - to wyswietlano
zreszta w Rumunii - i "Dzien swira")

[noida]

Z polskimi filmami to jest zdaje się ten problem, że nie mają w zasadzie tłumaczeń?
A Ty lubisz jakieś filmy rumuńskie?

[chihiro2]

Zdecydowanie.

Dobre filmy.

[noida]

Chihiro, przypomniało mi się, że napisałaś, iż oglądasz 4-5 filmów tygodniowo i
są to tylko dobre filmy. Ja też oglądam jakieś 4-5 filmów tygodniowo, a czasami
nawet więcej. Chadzam na festiwale filmowe. I tak dalej. I tych naprawdę dobrych
filmów to może się trafia 1-2 w miesiącu. Czasem nawet mniej. Reszta to filmy
nadające się do oglądania, przyzwoite, które mają jakieś zalety, np. świetne
aktorstwo i muzykę, ale też i wady, np. słaby scenariusz. Naprawdę dobre filmy
trafiają się naprawdę rzadko. Może mi powiesz, skąd bierzesz te dobre filmy w
takich ilościach? Bo chyba powinnam zmienić źródło...

[mamarcela]

1, 2 w miesiącu?
To chyba wliczasz w to archiwalia, bo chyba nie te świeżo wyprodukowane?

[noida]

Oczywiście, że wliczam. I też nie wszystkie archiwalia mi się podobają.
Niektóre, chociaż nie można odmówić wielkości, nie podobają mi się np. pod kątem
przesłania ;)

[chihiro2]

A powiedzialabys, ze film jest przecietny tylko dlatego, ze nie zgadzasz sie z
przeslaniem?

[noida]

Nie, ale powiedziałabym, że mi się nie podobał. Przykład- niektóre filmy
Bergmana. Doceniam jego warsztat, ale się z nim nie zgadzam.

Poza tym to zależy od faktu, jak bardzo by mi się nie podobało przesłanie.
Wyobraźmy sobie doskonale zrealizowany i przekonujący film o Hitlerze, z którego
wynika, że był on miłym starszym panem, który działał wyłącznie dla dobra
ludzkości. Nazwałabyś ten film dobrym? Bo ja nie.

[chihiro2]

Hmm... po samym przeslaniu nie bylabym w stanie ocenic, czy film jest dobry czy
nie. Biore pod uwage wiecej czynnikow. Z przeslaniem Bergmana tez sie czasem
nie zgadzam, ale generalnie rezysera uwielbiam - choc miewa slabsze filmy (np.
wczorajsze ogladane przeze mnie "After the rehearsal" - wolalabym to zreszta
zobaczyc w teatrze).

[noida]

To ja mam odwrotnie- z przesłaniem Bergmana się czasem zgadzam. Jego świat jest
tak ponury i groźny, że nie sposób przyjąć go za własny.
Czyli jakbyś obejrzała film o Hitlerze to uznałabyś, że jest dobry mimo przesłania?

[chihiro2]

Mozliwe, nie wykluczam. Musialby byc przekonujacy, musialby nie kiec zadnych
znamion sztucznosci, za to dobry scenariusz, dobre aktorstwo, i wiele innych
czynnikow musialby spelniac moje indywidualne wymagania. Samo przeslanie nie
wystarcza i wlasciwie ma niewielki wplyw na moje pojmowanie filmu jako dobry,
wybitny czy zly. Ale oddzielilabym tu postac Hitlera jako bohatera filmu od
postaci historycznej, o ktorej wlasciwie wiem same negatywne rzeczy (poza tym,
ze ladnie malowal).

[chihiro2]

Nie pisze, ze to wybitne filmy, ale dobre (czyli tak w szkolnej skali 1-6 dobre
oceniam na 4). Wybitnych rzeczywiscie jest malo, ale dobrych mozna znalezc
calkiem sporo.
Nie chadzam na festiwale (nie bardzo mam tu taka opcje), nie mam tez
telewizora. Wszystko ogladam na dvd badz w kinie (mam swietne kino studyjne w
okolicy).
Moze jestem mniej wybredna i krytyczna? Moze mam wiecej zaleglosci filmowych
niz Ty? Moze duzo mi sie podoba i potrafie bezblednie okreslic, co mnie
usatysfakcjonuje? (Nie przecze, wyjatki w postaci slabych filmow sie zdarzaja -
ostatnio "I love Huckabees" - ale sa rzadkie).

[mamarcela]

No dobra, ale jeśli większość filmów, które oglądasz uznajesz za dobre to
znaczy, że ulegasz w tym momencie presko "tłumu" krytyków. Bo jeśli wybierasz
same lub prawie same dobre filmy to ktoś je najpierw musiał uznać za dobre, a
Ty z tym kimś (wszystkimi tymi ktosiami) musisz się w większości przypadków
zgodzić. Wyrafinowany gust?!? Taki sam jak krytyki? Znajomych?

Podobną dyskusję parę tygodni temu toczyliśmy na FK o książkach i ja wtedy
usłyszałam (przeczytałam), że widać jestem na innym etapie czytania.
Widać oglądania też.
P;-)

[noida]

Naprawdę są ludzie, którzy są w stanie bezbłędnie określić, co ich
usatysfakcjonuje? Jezu, zazdroszczę... Ile to czasu zaoszczędza...

Fakt, że chyba masz więcej zaległości filmowych. Im więcej człowiek filmów
obejrzał tym mniej jest w stanie nazwać wybitymi... Dlatego też może przerzuca
się na "Dziewczynę z Alabamy"- ona przynajmniej go nie rozczaruje, bo niczego
się po niej nie spodziewa, może poza tym, że się trochę pośmieje.

[chihiro2]

Mysle, ze da sie okreslic bezblednie (no, bledy sie zdarzaja, jak pisalam, ale
rzadko).
Napisalam, ze "dobre" to nie znaczy "wybitne". Wybitnych filmow to moze
widzialam zaledwie 20 w moim zyciu.
Byc moze jak bede starsza i bede miala jeszcze wiecej filmow za soba, stane sie
bardziej krytyczna. A moze nie? Gdy mialam 15 lat nie uwazalam np. "Tam gdzie
rosna poziomki" za dobry film. A teraz uwazam, bo wiecej do mnie dociera i
wiecej rozumiem. Trzeba miec chyba pewnego rodzaju doswiadczenie, by moc
docenic pewne filmy, tak sadze. Wydaje mi sie, np. ze Bergmana trudno jest
docenic, gdy cale zycie spedzilo sie samotnie.
"Dziewczyny z Alabamy" nawet nie znam, nie wiem co to.

[noida]

No proszę, moim zdaniem jest dokładnie odwrotnie- Bergmana można docenić wtedy,
kiedy się całe życie spędziło samotnie. Przecież jego bohaterowie to przykład
totalnej alienacji, nieumiejętności komunikacji z drugim człowiekiem, to
samotnicy z konieczności. Twoim zdaniem filmy Bergmana są o ludziach niesamotnych?

[chihiro2]

Nie, nie o to mi chodzi. Co do tego, ze sa o ludziach samotnych, nie ma
watpliwosci. Natomiast Bergman wiekszosc filmow poswieca samotnosci w zwiazku,
nieumiejetnosci komunikacji z czlowiekiem MIMO wieloletnich prob, w koncu
zaniechaniu tych prob. Pokazuje jakie odcienie ma milosc, jak zmienia sie
postrzeganie kochanej osoby. Jak trudno czlowiekowi widziec siebie jako
czesc "my" i jednoczesnie jako odrebne "ja". Chodzilo mi o to, ze komus, kto
nigdy nie byl w zwiazku, trudno bedzie dostrzec te wszystkie niuanse. Nie
sadzisz?
(Moze zle sie wyrazilam - upal troche pada mi na mozg - chodzilo mi nie tyle o
czysta samotnosc, ile o brak doswiadczen z zycia w zwiazku z druga osoba).

Troche inaczej jest jesli chodzi o stosunek matka-corka, tez dosc mocno
eksploatowany. Ale filmy poruszajace ten problem tez moga byc malo zrozumiale
np. dla wychowankow domu dziecka.

a moze tak

[braineater]

czyli inaczej, ze po prostu 'dobre filmy' to te, po których obejrzeniu nie mamy
poczucia straconego czasu?
I wtedy wejdzie w to i Oszukać Przeznaczenie i About a Boy i Casablanca i
Obywatel Kane. Tylko nie da rady stworzyć kanonu:)
P:)

[chihiro2]

Jestem za.
A kanonu chyba nie mamy potrzeby tworzyc, prawda?