friends for life...?

[ms.hyde]

macie takich?
mnie brakuje przyjaciół. częśc wyemigrowała "za chlebem", a ci, którzy zostali mają swoje sprawy, swoje życie... chyba tak musi byc po prostu..
ale mnie jest smutno. i źle... że nie mam z kim wyjśc na spacer (pracuję popołudniami więc zwykle do 15-16 jestem w domu), na kawę, nie mam kogo odwiedzic...

smutno mi :(
nawet tutaj nikogo nie ma :( i użalac sie muszę w samotności ;)

[zlota-puma]

Przyjaciele ?
Słowo zobowiązuje, a nie mam w zwyczaju nadużywać tego określenia. Dlatego też
muszę napisać, że nie mam.
Moja jedyna przyjaciółka umarła w marcu; do dziś trudno mi się z tym oswioć i
myśleć o Niej w czasie przeszłym ...

Czasem myślę, że przyjaźń jest o wiele więcej warta od miłości mężczyzny.
Chociaż warto mieć w swoim mężczyźnie przyjaciela, chociaż powinno tak być, to
niestety nie takie to oczywiste.
Przyjaźń jest takim rodzajem miłości, ktora ma szansę przetrwać znacznie dłużej.
Tak to na dziś widzę. I mam nadzieję, że zmienię zdanie :)

[ciociapolcia]

Moi przyjaciele tez z czasem rozsypali sie po swiecie, ci co zostali maja swoje
zycie - kariery, pierdoly... Chociaz sama ostatnio o przyjaciol nie dbalam -
jestem raczej samotnikiem i od zeszlej jesieni mialam trudny okres, nie
kontaktowalam sie zbytnio z moja stara paczka... Ale z drugiej strony oni tez
zbytnio kontaktu nie szukali :/.

[zlota-puma]

Ciociapolcia wróciła z samotni lesnej :) Witaj :)
Też jestem raczej niszowa i nie mam nieustannej potrzeby otaczania się ludźmi.
Tylko wybranymi...

[mazia]

nie...
Mialam, ale teraz wszyscy bardzo daleko :(

[mar100]

miewam...czyli nie mam

[ms.hyde]

czyli to norma...? dorosłośc = koniec przyjaciół...?
teraz juz tylko kumple z pracy, z siłowni, z angielskiego...?

:(

[basic73]

Całe życie miałam przyjaciółkę jedyną która znała każdą moją myśl.Byłyśmy
zawsze razem i w radościach i smutkach.Potrafiłyśmy śmiać się z pierdoły i
rozumiałyśmy się bez słów.Teraz od 10 miesięcy nie ma nas. I brzmi to dość
żałośnie bo mam dwójkę dzieci ,kochającego męża i własne problemy a jednym z
nich jest tęsknota za tą przyjaźnią. Byłam w ciąży,brak zrozumienia i u mnie i
u niej ,impreza , alkohol-nie u mnie ! , wszystko runęło .Najgorsze że
pogodziłam się z tym a teraz wszystko wraca ,tęsnię i cierpię bo czuję się taka
samotna ....

[alina.walkowiak]

> czyli to norma...? dorosłośc = koniec przyjaciół...?

Tez odnosze takie wrazenie. A jak juz ludzie zakladaja rodzine, maja dzieci....
Wszystko jest zawsze wazniejsze niz przyjaciele: dom, praca, rodzina - wszystko!
Czasu nie maja juz NIGDY :((

[joanna784]

to nie chodzi o brak czasu,bo z takim przyjacielem można latami się nie widzieć
a wiadomo że jest. to chodzi o bezinteresowność,a teraz tego nie ma.tak mi się
wydaje

[alina.walkowiak]

Teoretycznie można, ale ja chciałabym mieć wokół siebie takich, z którymi
widuję się często, spędzamy razem czas, wychodzimy... Ech, zaraz się
rozmarzę...

Takich daleko też mam i co? Są daleko :((

[kotbert]

Ja mam jedną prawdziwą przyjaciółkę - właściwie jest dla mnie siostrą. Mieszka daleko, a niebawem pewnie jeszcze dalej, ale nawet gdy mieszkała za granicą, nasza przyjaźń się utrzymała. Mam nadzieję, że to się nie zmieni przez bardzo długi czas.

[ja_on_line]

Również cierpię na brak, ja nazwałabym to kontaktu z ludźmi. Przyjaźń to zbyt
duże słowo. Moim zdaniem przyjaźń tworzy się latami, a w czasach w których
przyszło nam żyć jakoś brakuje nam czasu na przyjaciół i ch sprawy.
Ja wyemigrowałam z Tomaszowa do Łodzi jakieś 3 lata temu (za mężem oczywiście).
Tam nie poznałam nikogo, najpierw ciąża, później zajmowanie się dziećmi, także
ponad 2 lata przesiedziałam w domu. Jedyne kontakty jakie miałam to z paniami
przy kasie sklepowej :( Niedawno wróciłam do swojego miasta i okazało się że
większość znaomych wyjchała za granicę, a Ci co zostali jakoś nie kwapią się do
spotkania mimo moich telefonów itp Mają swoje życie, problemy. Więc nadal
siedze w domu, a jedyny kontakt z ludźmi to Internet. Czasami odechciewa mi się
żyć z tego błahego wydawałoby się powodu. Ale człowiek to zwierze stadne i musi
mieć w koło siebie ludzi bo inaczej "więdnie" . Przynajmniej ja tak mam.
Więc łączę się z Wami w tej samotności z nadzieją na lepsze jutro :)

[joanna784]

też mi brakuje takiej przyjaźni.tak naprawdę to jeszcze nie miałam nigdy takiej
przyjaciółki. była taka jedna ale okazało się że wszystko co jej mówiłam
rozeszło się po znajomych.

[ozna]

O jejku... ja myślałam że to ja tak tylko, nie mam żadnych przyjaciółek a
jedyna którą uważałam za taką przestała ze mną się kontaktować kiedy pożyczyłam
jej pieniądze ( tak najłatwiej stracić znajomych ...) szczerze4 mówiąc teraz
nie mam nawet żadnych koleżanek ( bo firma w której pracuje składa sie z mojego
męża , jednego starego pijaka i 5 robotników budowlanych mocno dojrzałych - w
związku z czym nawet w pracy nie mam z kim pogadać...
Dlatego zawsze załamuję się jeszcze bardziej jak czytam rady - idź z
koleżankami na imprezę , itd ale ja nie mam z kim pójść ....
no chociaż ponarzekałam sobie

dla Was - Depeche Mode

[askazbielan]

Mam przyjaciółkę. Swoją muzykę. Jestem depeszówą od 17 lat. Mam raczej bardzo
dobre koleżanki od lat, przyjaźnię się z mężem, lubię ludzi i mam sporo
znajmomych. Ale ostatnio (bo mąż, rodzina, dziecko) znajomi bezdzietni jakoś
się od nas osuneli , co mnie wkurza, ale ci "zdzietni" się do nas zaczęli
odzywać. Na samotność trudno mi narzekać, bo mam dwie cudowne sąsiadeczki
Monikę i Ewę, które na to nie pozwolą.

I'm taking a ride
With my best friend
I hope he never lets me down again
He knows where he's taking me
Taking me where I want to be
I'm taking a ride
With my best friend

We're flying high
We're watching the world pass us by
Never want to come down
Never want to put my feet back down
On the ground

I'm taking a ride
With my best friend
I hope he never lets me down again
Promises me I'm as safe as houses
As long as I remember who's wearing the trousers
I hope he never lets me down again

Never let me down

See the stars they're shining bright
Everything's alright tonight

askazbielan!

[ms.hyde]

moja best friend z która właśnie odbudowuje relacje po długim "niewidzeniu" tez jest depeszówą. jej narzeczony tyż. i jej brat i jego kobieta :)
ja muzykę DM bardzo lubię, choc rzadko słucham. ale niesamowite jest to jak ta muzyka łączy ludzi :)

[askazbielan]

to chyba jedyna subkultura, ktora przetrwała ;-) Ja kocham DM od zawsze,
udzielam się nawet tu i ówdzie ;-) Pozdrawiam serdecznie! Właśnie w DM kocham
też to, że mogę sie przenieść gdziekolwiek na świecie i zawsze znajdę bratnie
dusze, czy to w Warszawie, czy w Barcelonie. Dlatego po przeprowadzce do
stolicy "za mężem" z kochanego Olsztyna mojego nie cierpiałam samotnie, ale
mogłam w grupie. heh.

[krowa_mleczna]

Zastanawiam się czemu sama nigdy nie miałam takiej "prawdziwej przyjaciółki".
Jedna osoba nazywała mnie swoją przyjaciółką, ale po kilku latach znajomości ja
nie powiedziałam jej tego nigdy, kiedyś nawet zapytała się czy ją traktuję jak
zwykłą znajomą. Zrobiłabym dla niej wszystko i zawsze mogła na mnie liczyć
jednak brak zaufania innym ludziom i to, że nie lubie uzewnętrzniać swoich
uczuć psuje wszystko. Nie lubię rozmawiać o swoich uczuciach wprost, wolę
zachowywać wiele rzeczy dla siebie, nie komentować, a brak zwierzeń moim
zdaniem nie pozwala na rozwijanie prawdziwej przyjaźni. Pewnie czyny są więcej
warte niż słowa, ale chyba nie zawsze ;)

[madzix255]

mi tez brakuje moich przyjaciol....Niby mam ich trojke. Ale kazda z nich zajeta
zaganiana. Kazda z nas studiuje, dziennie, zaocznie.Ja jeszcze pracuje. Roznie
mamy czas wolny od zajec, czas dla siebie. Spotykamy sie raz na 2 tygodnie
czasem nie wszytskie, razem to tylko w jakies siweta lub naprawde musi wydarzyc
sie cud. Jesli mamy problem piszemy do siebie, i staramy sie sobie pomoc ale
czasem czuje ze to juz nie to samo co kiedys.Wiezy jakie nas kiedys laczyly
zaczynaja sie delikatnie rozplatywac. Teraz kolejna z nas znalazla prace na
weekendy. Powinnam sie cieszyc, ale jakos nie potrafie. Oznacza to ze juz prawie
wcale nie bedziemy sie spotkac bo nie ma kiedy, bo ona wtedy bedzie sypiala u
kolezanki i jedyny czas kiedy mozemy byc razem czyli weekendy zostal stracony
doszczetnie. Czyzby to byl koniec naszej znajomosci i ona znalazla sobie inna
lepsza? nie wiem przykre to wszystko...

[agent_asia]

Odkad wkroczylam w zycie dorosle nie uzywam slowa przyjaiel.Ale mam wielu
dobryh i bardzo dobrych znajomych.I jest fajnie.Ja po prostu lubie ludzi i moje
znajomosci sa dlugotrwale.Z niektorymi znamy sie od ponad 10 lat.Oczywiscie
teraz kiedy kazdy ma zycie rodzinne spotkania sa rzadsze.Zawsze jednak staralam
sie utrzymywac znajomosci.Nawet po urodzeniu dziecka sie nie izolowalam a
bralam dziecko pod pache i szlismy do znjomych.

[maaharet]

Ja mam jedną przyjaciółkę. Mimo, że mam koleżanki, które znam od
przedszkola,albo i wcześniej, nie zasługują na miano przyjaciółek. Trudno
znaleźc niestety prawdziwych przyjaciół. Czy wasi faceci też nie lubią waszych
przyjaciółek?

[aniek133]

Może to głupio zabrzmi, ale przyjaźnie się urywają, gdy dana osoba urodzi
dziecko. Wtedy to juz klapa zupełna. Tylko dziecko0, dom, rodzinka, a dla
znajomych / przyjaciół nie ma się czasu. Inny świat, inne życie, inne problemy :
((

Dlatego nie potrafię się szczerze cieszyć, gdy kolejna bliska mi osoba
informuje mnie, że jest w ciąży. Smutno mi wtedy, bo wiem, co to dla mnie
oznacza - zepchnięcie na totalnie ostatni plan... Widocznie tak musi być :((

[maaharet]

Z nami rodzącymi dzieci jest dokładnie tak samo. A nawet gorzej, bo ty mozesz
się wyspac i pójśc, gdzie chcesz, nie patrzec na zegarek co chwilę i nie spac z
obnażonymi piersiami całą noc-))