Gość: hase@
IP: *.warszawa.cvx.ppp.tpnet.pl
04.12.01, 20:34
czasami zdarza sie, ze cos odbiera mowe, slowa wlasne, ktore tworzymy najpierw
gdzies w srodku, potem eksportujemy je do mozgu, z mozgu do buzi, w buzi na
koniec jezyka, otwieramy usta i fruna. slowa, mysli, zdania, kompilacje. fruna.
dzis buzie mam niema, wiec oddam slowa niewlasne, dzis wydobyte z ciemnosci.
siedzialam sobie wsrod stosu gazet, ksiazek, stron, obrazkow, zdan, slow
pojedynczych. na wielkiej polce przepychaly sie egoistki- ilustrowane
czasopisma , kazde brylowalo blaskiem duzych liter, wkladka, ilustracja skapa
lub nad wyraz obnazona. razily czerwienia ust autora lub lagodna szaroscia
tekstu proszacego o zapamietanie. siegnelam po stare listopadowe wydanie mojego
ulubionego tygodnika "przekroj". a w nim na instrumentach slow, kropek i
przecinkow akord wspomnieniowy wybily nazwiska bez twarzy w zasiegu. halo, halo
tu mowi mantu, archeolog himilsbacha, 50 lat z nim przepracowalam zofia herz o
giedroyciu, oj i rocznica 100letnia wystawienia "dziadow", niezwykla postac
jaroslawa haszki, ze zacytuje tytul "a ja wam , ludzie kochami, nie umre!" . i
tak doszlam do postaci mojego ulubionego poety i satyryka. dzis poetycko, nie
soba sama, spozniona zadusznie, wspomne tylko te dusze piekna i
tworcza. "nienawidzil glupoty i plugawego chamstwa" tak o nim pisano. czy ktos
pamieta te hymny jego:
wiem, ze milosc jest udreka
bo sie wszystkiego od niej chce
ja pragne malo, malusienko
a wlasciwie jeszcze mniej
zdziebelko ciepelka
w codziennych piekielkach
w wyblaklym na szaro obledzie
rozowa perelka, zdziebelko ciepelka
znow wiem, ze jakos to bedzie
gdy serce ukluje przykrosci igielka
i biednie sie czuje niczyje
ciepelko zdziebelka
zdziebelko ciepelka
wystarczy i wszystko przemija
zdziebelko ciepelka
diamencik ze szkielka
czulosci kropelka na listku
ciepelko zdziebelka
tkliwosci swiatelko
w twych oczach wystarczy za wszystko
nie chce wichrow, burz, nawalnic
uczuc, w ktorych spale sie
jestesmy przeciez latwopalni
dla mnie najwazniejsze jest.
zdziebelko ciepelka...
infantylne? czyz nie piekne jednak?
lub rownie znane:
wy mnie sluchacie, a ja
spiewam tekst z muzyka
taka konwencja, taki moment
wiec tak jest
zaufalismy obyczajom i nawykom
juz nie pytamy
czy w tym wszystkim jest jakis sens
a ja zaspiewac dzisiaj chce w obronie ciszy
choc wiem nie pora, nie miejsce i czas
bo gdy sie milczy, milczy, milczy
to apetyt rosnie wilczy
na poezje
co byc moze drzemie w nas
przeciez juz dosyc mamy
huku i jazgotu
ale gdy cicho to zle
i glupio nam
jakby sie zepsul zycia niezawdony motor
cos nie w porzadku
jakbys byl juz nie ten sam
cisza zaglusza, sam juz nie wiesz jaki jestes
wiec szybko wlaczasz wszystko
co pod reka masz
a gdy sie milczy, milczy, milczy
to apetyt rosnie wilczy
na poezje
co byc moze drzemie w nas
gdy kiedys lomot nagle umrze w dyskotekach
do siebie nam dalej bedzie niz do gwiazd
zanim cos powiesz jak czlowiek do czlowieka
cisza zgruchocze i wykrwawi wszystkich nas
dlatego uczmy sie ciszy i milczenia
to siostry mysli, swiadomosci przednia straz
bo gdy sie milczy, milczy, milczy (...)
czy zna kto nazwisko autora...? Na pewno :o)))
ta nuta mnie wypelnia dzis i slow wlasnych nie szukam , nie trzeba. moze na
koniec dzisiejszego dnia posluze sie jeszcze mysla. jesli ktos z forum dobrnie
do konca, w co nie wierze, ale gdyby, ktos kto lubi slowa syte, jedrne,
przepelnione... to raz jeszcze powtorze za kims innym: " to bylaby stosowna
chwila zeby rzucic w niego butelka- pomyslalem. siegnalem po butelke ... i
nalalem sobie kieliszek". powtorze za dostojewskim....
kroliczek
