najjadowitsza z jadowitych - ZAZDROŚĆ...

[z_milo]

dużo o niej w "Z"03/08... ponoć kąsa najdotkliwiej gdy mamy problem
z niską samooceną, gdy wydaje nam się, że to czego potrzebujemy jest
na zewnątrz...

[ursa.bianka]

*** (Zazdrość moja bezsilnie po łożu się miota)


Zazdrość moja bezsilnie po łożu się miota:
Kto całował twe piersi, jak ja, po kryjomu?
Czy jest wśród pieszczot choć jedna pieszczota,
Której, prócz mnie, nie dałaś nigdy i nikomu?

Gniewu mego łza twoja wówczas nie ostudzi!
Poniżam dumę ciała i uczuć przepychy,
A ty i odpowiadasz, żem marny i lichy,
Podobny do tysiąca obrzydłych ci ludzi.

I wymykasz się naga. W przyległym pokoju
We własnym się po chwili zaprzepaszczasz łkaniu
I wiem, że na skleconym bezładnie posłaniu
Leżysz, jak topielica na twardym dnie zdroju.

Biegnę tam. Łkania milkną. Cisza niby w grobie.
Zwinięta, na kształt węża, z bólu i rozpaczy
Nie dajesz znaku życia - jeno konasz raczej,
Aż znienacka za dłoń mię pociągasz ku sobie.

Jakże łzami przemokłą, znużoną po walce
Dźwigam z nurów pościeli w ramiona obłędne!
A nóg twych rozemknione pieszczotami palce
Jakże drogie mym ustom i jakże niezbędne!

/// Bolesław Leśmian

[dynamitee]

partnerstwo.onet.pl/1472156,3505,1,artykul.html
chyba rzeczywiście tak jest, że zazdrość najbardziej daje się we
znaki u osób z niską samooceną.
jak ktoś lubi siebie, ma wewnętrzne poczucie własnej wartości
niezależne od wyglądu i listy osiągnięć życiowych, umie cieszyć się
życiem i jest wolny od zniewalających wewnętrznie chciejstw, to komu
i czego ma zazdrościć?

z drugiej strony zgadzam się też trochę z tym:
"Jeśli czegoś zazdroszczę, to znaczy, że to coś ma dla mnie wartość,
jest ważne (...)
Niektórzy z nas wierzą, że zazdrość jest dobra, ponieważ pozwala się
rozwijać. W tym sensie osoba, której zazdrościmy, jest naszym
lustrem". chyba jest też w tym trochę prawdy.

i jeszcze co mi się rzuciło w oczy w tym artykule:
"Warunki są naprawdę ciężkie, ponieważ żyjemy w czasach, które żywią
się zazdrością, czasach rankingów, list przebojów, zwycięzców i
pokonanych. Jesteśmy nakłaniani do porównywania się z innymi,
czytając i słuchając, kto jest najlepszy, najbogatszy,
najładniejszy, najszybszy, najsprawniejszy".
no tak, nasza "cudowna" cywilizacja zachęca nas do zazdrości.
i na pierwszy rzut oka można by pomyśleć, że osoby z listą osiągnięć
to „zwycięzcy”, a ci bez tej listy to „szaraki”, którym czegoś
brakuje i którym się w życiu nie udało. zastanawiam się, czy nie
jest aby na odwrót.

[z_milo]

dynamitee napisała:
...osoby z listą osiągnięć to „zwycięzcy”, a ci bez tej listy
to „szaraki”, którym czegoś brakuje i którym się w życiu nie udało.
zastanawiam się, czy nie jest aby na odwrót

witaj dynamitee wiosennie :)

ja też chcę wierzyć, że "szaraki" są tak naprawdę zwycięzcami, nie
muszą stroić min i prężyć bicepsów w rozmaitych galach na:
najpiękniejszych, najrozumniejszych, na naj... naj naj...; łatwiej
im o komfort bycia najfajniejszym dla siebie samych...

[dynamitee]

> witaj dynamitee wiosennie :)

witaj :), u mnie nad ranem trawa przypruszona szronem, więc chyba
jeszcze nie do końca wiosennie. czekam na wiosnę z utęsknieniem :)

> ja też chcę wierzyć, że "szaraki" są tak naprawdę zwycięzcami, nie
> muszą stroić min i prężyć bicepsów w rozmaitych galach na:
> najpiękniejszych, najrozumniejszych, na naj... naj naj...; łatwiej
> im o komfort bycia najfajniejszym dla siebie samych...

wspomniałam o "szarakach" i pseudo-zwycięzcach z osiągnięciami,
ponieważ miałam okazję poznać w swoim życiu świetnych ludzi o
silnych osobowościach, którzy na pierwszy rzut oka byli
totalnymi "szarakami" :)
ale ci ludzie po prostu lubili siebie i w tym tkwiła ich siła :)

"zwycięzcy" natomiast, z całą swoją listą osiągnięć, wyróżnień,
awansów i chcenia kolejnych wyróżnień, osiągnięć itd. chyba próbują
coś innym i sobie udowadniać. czyli tak, jakby szukali potwierdzenia
swojej siły na zewnątrz, a nie wewnątrz siebie. najgorsze jest to,
że nowadays to właśnie oni są stawiani za wzór, do którego trzeba
dążyć.

[z_milo]

...gdy kąsa, jej jad paraliżuje widzenie i postrzeganie, widzimy
tylko w jednym wymiarze, jeśli zazdrościmy komuś osiągów - widzimy
tylko efekt końcowy, wlanego potu i starań już nie... a w związkach,
potrafi być tak oślepiająca, że gdy czujemy zazdrość, zamiast
mobilizować wszystkie siły do wzmacniania więzi - odpychamy kochane
osoby wymówkami, scenami, żalem...

[podrapany]

Zazdrość ma wiele odcieni, dopada w różnych sytuacjach... czasami to my
zazdrościmy, czasami nam zazdroszczą a czasami o nas są zazdrośni, albo my
jesteśmy zazdrośni o kogoś...Z której strony by nie patrzeć .. to ne jest dobre
pane Hawranek... No ale nic .. jest to jakaś część naszej natury i nie ma szans
żeby się tego wyzbyć... można starać się to jakoś kontrolować , tłamsić i
ograniczać... i też zależy to od wielu indywidualnych cech osobowości .. nawet
też w jakimś stopniu od wychowania... Oczywiście też zazdroszczę, ale moja
zazdrość jest chyba w pełni kontrolowana i nie przesłania mi normalnie
obiektywnie patrzeć na ludzi..(chyba) ale ślepa zazdrość w związku dwojga
ludzi... chroń nas Panie Boże od tego...

a tak w ogóle to wielkie Joł wszystkim na tym fajnym forum...