Pierwszoklasista - pierwszy tydzień szkoły

[sempem]

Witam, założyłam ten wątek ponieważ jestem trochę zaskoczona obowiązkami
mojego syna w pierwszej klasie szkoły podstawowej.

W pierwszym dniu szkoły pani zadała dzieciom króciutkie zadanie domowe a potem
było tak już codziennie. Próbuję sobie przypomnieć czy ja w pierwszej klasie w
ogóle miałam coś takiego jak zadania domowe... Prawdę mówiąc szczerze wątpię,
a już na pewno nie w pierwszym tygodniu szkoły.

Wczoraj mały nie zauważył w przegródkach plecaka (który sam w sobie jest dla
niego nowością) książeczki, którą kazała wyciągnąć pani i w efekcie dodatkowe
zadanie musiał zrobić w domu. Książeczka była w plecaku, ale pani po pierwsze
tego nie sprawdziła (dziwna sprawa w pierwszej klasie) a po drugie powiedziała
na drugi dzień do małego że ją okłamał mówiąc że nie zabrał podręcznika.

Nie przypominam sobie również żeby ktoś mówił do mnie że jestem leniuchem,
kiedy nie zdążyłam na czas skończyć zadanej pracy. Mały przyszedł do domu
podłamany, ze zwichniętą samooceną, obrażony na cały świat.

Kiedy natomiast powiedziałam małemu, że musi pytać jeśli czegoś nie rozumie to
usłyszałam od niego "Nie będę pytał ! Wiesz co pani mi na to odpowie? To co
wszystkim - trzeba było uważnie słuchać!"

jak wyglądał pierwszy tydzień waszych pierwszaków ?
z góry dziękuję za wszystkie posty

[insula.incognita]

Masz dwa wyjścia.
Albo od razu zmienić szkołę/klasę/wychowawczynię.
Albo (jeśli nie ma takiej możliwości) powiedzieć synowi, ze nauczycielka jest
(delikatnie) nie teges, olać ją i jej durne teksty, i że syn ma tylko robić
swoje tak jak potrafi i niczym innym się nie przejmować, bo resztę (z
nauczycielką) załatwisz Ty. I załatw to.

[pam_71]

U nas zad.dom były od pierwszego tygodnia. Syn miał podręczniki "Ja
moja szkoła" w których był specjalny Domowniczek tylko do zadań
domowych. Zakreślali strony, które muszą zrobić.
Pani (miła i kompetentna!) nie sprawdzała dzieciakom co maja w
plecakach, bo szczerze to przy 25- sztukach "gapciów" zajęłoby jej
całą lekcję Co do zapominalskiech to przez pierwszy semestr nie
wyciągała żednych konsekwencji.
Z pytaniami to było różnie Jeżeli delkwent gadał/wiercił się to
tez usłyszał "Trzeba było uważnie słuchać!"

Panie są różne Nie wymagajmy jednak od N opieki przedszkolnej -
te czasy juz minęły bezpowrotnie

[sempem]

Nie wymagam opieki przedszkolnej w szkole, ale minęło przecież dopiero 6 dni
zajęć szkolnych. Cała szkoła i wszystko co z nią związane (klasa, dzwonki,
szatnia, świetlica, plecak, książki, zadania domowe) jest dla dziecka nowością.

Pam_71: Jakoś nie pociesza mnie fakt, że pani póki co nie wyciąga konsekwencji z
gapciowatych zachowań - jeszcze tego by tylko brakowało ) Twój post był
utrzymany w takim tonie jakbyśmy omawiali zagadnienie pierwszej klasy gimnazjum
a nie podstawówki "Delikwent" ) Przecież to jest 7-latek, dla którego cała
ta sytuacja jest nowa - sporo stresów jak na jego barki. Fakt że panie są różne
również mnie jakoś nie pocieszył - są nauczycielami którym w zaufaniu powierzamy
swoje dzieci, a nie tylko materiał dla przyszłych dochodów ZUS-u.

No cóż - szkoły raczej zmieniać nie zamierzam, ale porozmawiać z panią owszem.

Lekcja dla mnie: powinnam była od najmłodszych lat uczyć małego wyrachowania bo
jak tak dalej pójdzie to zginie w tej Dżungli Wyrachowanych oskarżany o kłamstwa
i lenistwo a nie gapiostwo (już sama nie wiem co gorsze).

[insula.incognita]

sempem napisała:


> Lekcja dla mnie: powinnam była od najmłodszych lat uczyć małego wyrachowania

--Nie! Właśnie że nie! Powinnaś go uczyć od[porności (zapewniając mu realne wsparcie ze swojej strony), oraz - dystansu do tego typu niedorobionych pan nauczycielek.
A wtedy, za jakis czas, sam sobie poradzi. Wystarczy, ze zapewnisz mu wsparcie na ten czas "przejściowy".
Błędnym jest z założenia rozumowanie - "oddaje dziecko w bezpieczne miejsce i pod opiekę odpowiedzialnych i wykształconych ludzi". To TY (ojciec, rodzice- w sensie)jesteś odpowiedzialna za swoje dziecko, a nie jakieś tam lewe niedouczone panie po WSP. Szkołę, system szkolny tak beznadziejny - ogolnie, jaki jest dziś, trzeba traktować, jako coś, przez co trzeba przejść, jako zło konieczne, ALE przy tym być wrażliwym na dziecko i brać pod uwagę jego rozwój intelektualny, jesli Ci na tym zależy. Tu , dla dobra dziecka, trzeba oddzielić pewne rzeczy: Rodzice- dziecko, szkoła- dziecko. I tego się trzymać aż do skończenia edukacji.

[dorota.konowrocka]

Masz rację Odporność i dystans to jest to. I absolutnie się zgadzam, ze
szkoła to zło konieczne, a cały system edukacji jest beznadziejny.
D.

[sempem]

Dziwna sprawa ale po przeczytaniu wielu postów doszłam do wniosku, że
pierwsza rzeczą jakiej dzieci uczą się w pierwszej klasie jest to
żeby zaprzestały wyrażania własnych uczuć. Należy je więc wprząc
szybciutko w system pomijając ich indywidualność. Czy nie temu służy
rozsadzanie papużek-nierozłączek ? Ja rozumiem że pani może sobie nie
radzić z nieustającym szumem w klasie ale są chyba inne sposoby
zamiast udowadniania od pierwszego dnia kto tu ma władzę a kto jest
nikim.

Dodam jeszcze że sytuacja z określeniem mojego syna mianem leniucha
była nieco bardziej rozbudowana. Kolega z ławki zabrał mu z piórnika
klej, pani zobaczyła że coś sobie wyrywają i po ustaleniu kto jest
właścicielem kazała chłopcu oddać ten klej mówiąc jednocześnie małemu
że jeśli kolega zapomniał to należy sobie pożyczać. Kolega więc
beztrosko powiedział do małego "mogę pożyczyć klej?" na co mały
oczywiście przystał a potem siedział obok niego z pustymi rękami bo
cała praca oparta była na przyklejeniu wyciętych elementów w
odpowiednie miejsca. Na koniec pani podeszła do małego i nakrzyczała
że jest leniem a do tego wczoraj ją okłamał. Kiedy spytałam małego
dlaczego nie wyjaśnił pani co było przyczyną nie skończonej pracy to
powiedział że nie mógł mówić bo chciało mu się płakać.

Oczywiście nie wyobrażam sobie tej sceny jako dramatycznego
dantejskiego obrazka z panią krzyczącą wniebogłosy, ale sprawa była
dla małego na tyle przykra że musiał mi się pożalić a bardzo rzadko
to robi.

Bylam tym bardziej zaskoczona całą historią, że pani wydawała mi się
bardzo sympatyczna osobą i do głowy mi nie przyszło że może
doprowadzić mojego syna do łez w pierwszym tygodniu szkoły.

Możecie oczywiście powiedzieć że wyolbrzymiam i spodziewam się takich
postów, ja jednak widzę Pani Doroto (dziękuję za post) że faktycznie
jedno co mnie czeka to ogromna praca nad odpornością i dystansem do
szkoły zarówno w przypadku małego jak i mnie samej

[insula.incognita]

sempem napisała:

Kiedy spytałam małego
> dlaczego nie wyjaśnił pani co było przyczyną nie skończonej pracy to
> powiedział że nie mógł mówić bo chciało mu się płakać.
>


Masz dziecko - skarb, i niech Ci do głowy nie przyjdzie uczyć go wyrachowania i cwaniactwa.
tylko mu tłumacz, wszystkie takie sytuacje. Nawet kosztem tego, że tak Ty równiez uważasz, ze Pani nauczycielka postąpiła niesprawiedliwie itp. Choć to nie jest pedagogiczne, bo nie powinno się małym dzieciom mówić xle o nauczycielach. Ale tutaj wóz albo przewoz. Bo w końcu Twoje dziecko jest ważniejsze, niz to iż, poprzez Twoje opinie na temat nauczycielki, ona straci autorytet w oczach Twojego dziecka. Ważne, zeby dziecko czuło, że jesteś po jego stronie. Wtedy masz szanśe- że Ci opowie o wszystkim. A to z kolei znaczy - że będziesz mogla zareagować TY, kiedy Twojemu dziecku dzieje się krzywda,a samo sobie nie radzi.

Wg mnie takie zachowanie nauczycielki jest niedopuszczalne.

[pam_71]

Moim pociechom jeszcze trochę brakuje do Gimnazjum Są w II i IV kl SP.
Publicznej ;-(
W zeszłym roku Młoda przez pierwsze tygodnie przynosiła do domu stosy zadań -
głównie to czego nie zdążyła zrobić na lekcji Pisała bardzo wolno (ale za to
kaligraficznie wręcz ) Z czasem to się "utrzęsło". Pani trochę zwolniła tempo
(chyba więcej dzieci miało problemy) a Ona przyspieszyła.
Ja mam nauczkę, bo puściłam Syna jako 3-latka do przedszkola nie do końca
przygotowanego licząc właśnie na "współpracę owej instytucji" ... no i zrobiłam
tym falstartem i sobie i Dużemu niemałe "kuku"
Może stąd taki "chłodny" osąd
A dodam, że im wyżej w drabinie edukacji tym chyba gorzej .. niestety. Właśnie
przerabiam wstępne "straszenie ocenami" w IVkl ... przykre to ;-(

[mama_kotula]

Syn wprawdzie chodzi do zerówki (jadącej programem autorskim), ale od pierwszego dnia mają zadania domowe - codziennie coś do zrobienia z nauczania zintegrowanego, codziennie praca domowa z angielskiego. Do tego już dzieci miały do nauczenia się kilkuzwrotkowy wiersz na pamięć.

Tyle, że u nas informacje o zadaniach domowych są wklejane do zeszytu do korespondencji z rodzicem - bo nauczyciel wychodzi ze słusznego założenia iż 6-latek nie spamięta wszystkiego. I uważam, że to bardzo dobry układ - a z synem mam umowę, że po powrocie ze szkoły bawi się i odpoczywa przez jakiś czas, a potem sam wyjmuje zeszyt i czyta mi, co jest zadane.

Na twoim miejscu porozmawiałabym z nauczycielką, na spokojnie, bez pretensji.

[aniaop]

Corka ma prace domowe od pierwszego dnia. Srednio po 4 zadania,
czasami takze jakis rysunek z religi. Dla nas to jednak nie jest
zadne novum, poniewaz prace domowe byly juz zadawane na codzien w
zerowce, jak rowniez ksiazki i zeszty w plecaku noszone. Pani
zakresla numery stron oraz numery cwiczen w ksiazce do zrobienia.
Wiercipietom i przeszkadzaczom jak najbardziej jest zwracana uwaga.
Wszystkie dziewczynki zostaly takze rozsadzone, kazda siedzi z
chlopcem, zeby wlasnie takie sytuacje nie mialy miejsca
Osobiscie wychowawczyni podoba mi sie bardzo, jest mloda i
energiczna i widac, ze praca z dziecmi sprawia jej przyjemnosc

[mama_kotula]

CytatWiercipietom i przeszkadzaczom jak najbardziej jest zwracana uwaga. Wszystkie dziewczynki zostaly takze rozsadzone, kazda siedzi z
chlopcem, zeby wlasnie takie sytuacje nie mialy miejsca

O, głupie metody utrzymania porządku pt. sadzanie chłopców z dziewczynkami - jak widzę kwitną w niektórych miejscach i mają się dobrze. Gratulacje dla pani.
A jeszcze pytanie mam: rozumiem, że to dziewczynki jako "grzeczniejsze" mają pomagać w utrzymaniu grzeczności chłopcom? Czy może na odwrót?

[aluc]

wcale nie takie głupie, przynajmniej się nie tłuką na mojego syna
akurat posadzenie go z koleżanką wpłynęło zbawiennie, mimo
wychowania w duchu równouprawnienia

co do ad remu - zadania domowe od pierwszego tygodnia pierwszej
klasy nie są dla mnie niczym dziwnym, młodzież miała w zeszłym roku
pracę domową zadawaną codziennie od początku, przy czym nie zdarzyła
się praca wymagająca poświęcenia więcej niż dziesięciu minut

stosunek nauczycielki do dzieci wygląda natomiast na poważnie
zwichnięty, na tym bym się skupiła i w tej sprawie interweniowała

[sempem]

insula.incognita: Masz 100% rację co do tej odpowiedzialności rodziców. Musisz
się jednak zgodzić, że powierzamy swoje dzieciaki pod opiekę temu właśnie
niedoskonałemu systemowi szkolnictwa na kawał czasu. Oczywiście będziemy dla
niego oparciem (po to jesteśmy), spróbujemy go też uodpornić na takie zdarzenia.
Jednak założenie na początku że szkoła jest złem koniecznym jest dla mnie tak
samo smutne jak to że "panie są różne". Raczej nie zastosuję - kłóci się to z
moją idealistyczną naturą

zaskoczyliście mnie z tą powszechnością zadań domowych - nie wydaje się wam to
trochę dziwne ? Nas nawet w liceum oszczędzali w pierwszym tygodniu po wakacjach

Mały chodził do zerówki przedszkolnej i plecak z piórnikiem i książkami poznał
dopiero w tym roku. Zadania domowe to jednak dla nas nowość i dziwi mnie to
bardzo, tym bardziej że nie mamy czegoś takiego jak zeszyt do korespondencji z
rodzicami.

Ponadto z uwagi na kilku znajomych emigrantów wiem również że np. w Anglii
dzieci/młodzież bardzo rzadko mają zadania domowe i jest to jedna z najczęściej
wymienianych i docenianych przez nich różnic pomiędzy szkołą polską i angielską.

[mama_kotula]

Cytataskoczyliście mnie z tą powszechnością zadań domowych - nie wydaje się wam to trochę dziwne ? Nas nawet w liceum oszczędzali w pierwszym tygodniu po wakacjach

Nauczycielka tłumaczyła, że codzienna praca domowa to sposób na naukę systematyczności - i jak mówiłam, prace są króciutkie, nie wymagają siedzenia godzinami nad książkami - głównie chodzi o to, aby dziecko przyzwyczaiło się, że w szkole pracuje się też poza nią - codziennie i systematycznie, że codziennie trzeba zajrzeć do plecaka i zobaczyć, czy coś jest zadane. Chodzi głównie o wyrobienie nawyku (poza językami obcymi - na te szkoła kładzie szczególny nacisk, więc od ucznia wymagana jest również praca w domu, dla lepszej efektywności - z czym się zgadzam).

Zeszyt do korespondencji to jeden z najlepszych wynalazków wszechczasów . Może warto zasugerować nauczycielowi coś takiego? Fakt, że klasa syna liczy 11 osób i że nauczycielowi być może łatwiej "obskoczyć" wszystkich - niemniej z tego co mówi syn, informacje "dla wszystkich" są rozdawane dzieciom i dzieci same na lekcji wklejają w zeszyt, a nauczyciel potem tylko dopisuje komunikaty indywidualne. Każda wklejka ma być podpisana przez rodzica i nie ma sytuacji, że dziecko zapomniało coś przekazać - mniejszy stres i dla dziecka, i dla rodzica. Co u nas jest szczególnie cenne, bo rodzic na co dzień nie ma bezpośredniego kontaktu z nauczycielem (90% dzieci jeździ szkolnym busem spod domu).

[pam_71]

U nas dzienniczek-zeszyt do korespondencji funkcjonuje także w IVkl.
Od info o zebraniach i opłatach za wycieczki po uwagi i oceny.
Przydatne jak cho ....

[mama_kotula]

Cytatprzy czym nie zdarzyła się praca wymagająca poświęcenia więcej niż dziesięciu minut

U nas niestety się zdarza dłuższe, bo syn wykazuje wszelkie objawy ADD (po mamusi, a jakże) - więc robienie pracy domowej się rozciąga, bo wszystko naokoło rozprasza. Tyle, że on tak jak i matka przyswaja w locie i bezboleśnie - w tych półminutowych chwilach skupienia pomiędzy skakaniem po łóżku, oglądaniem Kronik Spiderwick, budowaniem z lego i śpiewaniem. Dzisiaj tak odrabiał zadanie z angielskiego - miał kilka historyjek obrazkowych do ułożenia i wklejenia plus przyswojenie zwrotów. Wklejanie i układanie zajęło mu prawie godzinę (w tym efektywnej pracy jakieś 10 min) - potem zamierzałam przejść do nauki zwrotów, okazało się, że syn nauczył się ich (twierdzi, że nie wie jak) między ww. czynnościami. Tak, że ja się nie przejmuję rozciągnięciem w czasie .

Sadzanie chłopców z dziewczynkami w celu utrzymania grzeczności nadal uważam za idiotyzm. Na szczęście w klasie syna dzieci siedzą gdzie chcą, przy jednym dużym stole, rotacje codzienne, problemów z zachowaniem nie ma, z tego co mówi dziecię (poza jednym kolegą, który ponoć "zachowuje się jak głupek"). Czyli nauczyciel jak chce, to sobie poradzi .

[ania19771]

aluc napisała:

> wcale nie takie głupie, przynajmniej się nie tłuką na mojego syna
> akurat posadzenie go z koleżanką wpłynęło zbawiennie, mimo
> wychowania w duchu równouprawnienia
>

Ale dlaczego dziewczynki muszą siedzieć -za karę!!!! z niegrzecznymi chłopcami---skoro tak już to uogólniamy...
nie widzę w tym żadnego logicznego sensu -może i chłopiec się uspokoi ale co winna temu jest dziewczynka ???

[e_r_i_n]

ania19771 napisała:

> Ale dlaczego dziewczynki muszą siedzieć -za karę!!!! z
> niegrzecznymi chłopcami??

A skąd przypuszczenie, że ci chłopcy są niegrzeczni?

Kiedyś był świetny artykuł o tym, że szkoła powszechna (szczególnie podstawowa)
nie jest dla chłopców. Kiedyś starałam się go wyszperać, ale mi się nie udało -
jak mi się uda, to wrzucę, może niektórzy zechcą poczytać o różnicy między
chłopakami i dziewczynami, szczególnie w wieku 7-9 lat.

[sempem]

Czyżbyś miała na myśli ten artykuł w Polska The Times ?

Mimo wszystko trochę tendencyjny
Ale podobał mi się ten kawałek: "Ot, scenka, która zdarza się w co drugiej szkole: Kasia maluje kwiatki, a Jasiu jakąś dziwną czarną kulę z czerwonymi kropkami. Zapytany przez nauczycielkę wyjaśnia, że to katastrofa statku kosmicznego, a to czerwone to rozerwani ludzie. I od razu naraża się na naganę: lepiej narysowałbyś takie ładne kwiatki jak Kasia. A takie ładne kwiatki to dla niego nic atrakcyjnego i już woli niczego nie narysować."

skąd ja to znam ?

[e_r_i_n]

Raczej nie ten, bo czytałam go kilka miesięcy temu. Chyba, że przedruk
podrasowany

[gaskama]

Ha, ha, ha! Kurcze, u syna w pierwszej klasie dziewczynki siedzą
grzecznie, podnoszą paluszki, rysują, malują itd. A chłopcy. Cóż, w
pierszym dniu szkoły, na części organizacyjnej, w ciągu jednej
godziny lekcyjnej mojemu synowi ołówek spadł ... 16 razy pod ławkę.
Każde zanurkowanie pod ławkę było powodem, by zagadać kolegę
siedzącego przed synem. A syn i tak wydawał mi się jednym ze
spokojniejszych chłopców w klasie.

[gopio1]

e_r_i_n napisała:
> Kiedyś był świetny artykuł o tym, że szkoła powszechna (szczególnie
podstawowa) nie jest dla chłopców.

Też go czytałam, rewelacyjny!
Czy on przypadkiem nie był w kwartalniku Gaga?

[aniaop]

mama_kotula napisała:

>
>
> O, głupie metody utrzymania porządku pt. sadzanie chłopców z
dziewczynkami - ja
> k widzę kwitną w niektórych miejscach i mają się dobrze.
Gratulacje dla pani.
> A jeszcze pytanie mam: rozumiem, że to dziewczynki
jako "grzeczniejsze" mają po
> magać w utrzymaniu grzeczności chłopcom? Czy może na odwrót?

Na odwrot moja droga W klasie jest 13 chlopcow i 6 dziewczynek i
to one sa rozrabiarami straszliwymi ( przyznam niechlubnie, w tym
moje dziecko) i pytluja na lekcjach. Pani pytala mnie o to
rozwiazanie, zanim je zastosowala i ja bylam akurat za! Juz na
rozpoczeciu roku poproslilismy z mezem pania, zeby rozsadzila corke
i jej najlepsza psiapsiulke, bo to na nie jedyna metoda i
sprawdzila sie w zeszlym roku...
>
>

[mama_kotula]

)
CytatJuz na rozpoczeciu roku poproslilismy z mezem pania, zeby rozsadzila corke i jej najlepsza psiapsiulke, bo to na nie jedyna metoda i sprawdzila sie w zeszlym roku...

A ja pamiętam z podstawówki, jak pani rozsadziła mnie i moją "psiapsiulkę" i kazała mi siedzieć z obrzydliwym Jacusiem. I dokładnie pamiętam, jak bardzo byłam wściekła.

I nie uznaję czegoś takiego jak "jedyna metoda" na coś ;-P. Zwłaszcza na tzw. "pytlowanie" na lekcjach. Chociaż rozumiem że przy 20 dzieci może się zwyczajnie nie chcieć.

[aniaop]

Oczywiscie, ze Mloda zachwycona nie jest, ale po ubieglorocznych
doswiadczeniach wiemy, ze to wychodzi jej tylko na dobre A
pytlowac do bolu moga na przerwach

[pam_71]

CytatO, głupie metody utrzymania porządku pt. sadzanie chłopców z dziewczynkami - jak widzę kwitną w niektórych miejscach i mają się dobrze. Gratulacje dla pani.
A jeszcze pytanie mam: rozumiem, że to dziewczynki jako "grzeczniejsze" mają pomagać w utrzymaniu grzeczności chłopcom? Czy może na odwrót?

U Dużego Pani rozsadzała dziewczynki, bo ciągle gadały Mój syn (jako poszkodowany) siedział dwa lata z taka gadułą A teraz w IVkl to jest jego najlepsza koleżanka O dziwo owe głupie metody utrzymania porządku poskutkowały większym zgraniem klasy ... no ale "jego klasa" jest pod tym względem wyjątkowa

[mama_kotula]

CytatO dziwo owe głupie metody utrzymania porządku poskutkowały większym zgraniem klasy ... no ale "jego klasa" jest pod tym względem wyjątkowa

W klasie syna dzieci siedzą jak chcą i gdzie chcą. Gadać podczas pracy (np. wypełniania ćwiczeń) też można, byle nie robić z siebie małpy i osioła . A co do zgrania, to cała szkoła (fakt, jakieś 70 osób) jest zgrana i mam nadzieję, że zerówka też się dogra z resztą i między sobą.

W ogóle syn twierdzi, że oni cały czas rozmawiają i rozmawiają, i rozmawiają, i rozmawiają, ale pytać aspergeryka o czym rozmawiają to już nawet nie próbuję, bo mimo tego, że cały czas gadają, to on NIE WIE o czym

- Rozmawiałem dzisiaj z Julką mamo.
- O, to wspaniale. A o czym?
- Nie wiem. Po prostu rozmawiałem

[pam_71]

Mój 10-latek też potrafi zapomnieć w nawale wrażeń o czym rozmawiał z kolegą
Nie ma ZA
To "zgranie" jego klasy jest o tyle nietypowe, że jest to normalna publiczna
szkoła osiedlowa (czyli dzieci "z łapanki" ),a w klasie 26 osób. Do szkoły
mam wiele "ale" jednak nie jest tak, że biedaki muszą siedzieć przez 45min.
lekcji jak trusie Dyskusje w klasach starszych są przecież niezmiernie
twórcze i wskazane. Jeżeli jednak Pani tłumaczy nowy materiał no to nie ma
zmiłuj się - cicho w klasie musi być.
No i na początku IV klasy też był pokaz "kto tu rządzi" w wykonaniu Matematycy
... ech. Szkoda, bo na tym etapie tak wiele zależy od nauczyciela ;-(

[mama_kotula]

CytatMój 10-latek też potrafi zapomnieć w nawale wrażeń o czym rozmawiał z kolegą

Ja się bardzo cieszę, że młody NIE WIE, o czym rozmawiał, bo właśnie do tego dążymy - aby potrafił pogadać o doopie przysłowiowej Maryni, a nie np. o rodzajach broni w średniowieczu czy o kwestiach timeline w Adobe Flashu tudzież o rodzajach gargulców w przewodniku terenowym Spiderwick .

[yula]

> - Rozmawiałem dzisiaj z Julką mamo.
> - O, to wspaniale. A o czym?
> - Nie wiem. Po prostu rozmawiałem

skąd ja to znam Nie moge od swojego absolutnie wyciągnąć o czym rozmawiał
Ale u nas nadal nie ma prac domowych, sama robię mu przegląd lekcji, próbuje
dojść co robili i daje jakieś zadania/zabawy na pisanie/rysowanie, ciągle
problemy z trzymaniem kredki

[beatulek]

Pierwsza klasa 6-ciolatków: Znalazłam wklejoną do dzienniczka
informację, ze codziennie dziecko ma odrabiać zadania
z "Domowniczka" - z podręcznika "Ja i moja szkoła". NIe uważam, ze
to córce zaszkodzi, wręcz odwrotnie. Zadanie domowe zajmuje jej
około 15 minut dziennie a ja jestem na bieżąco i moge widzieć nie
tylko to co robiła w szkole ale i to jak samodzielnie radzi sobie z
lekcjami.

[pam_71]

Beatulek - mój Duży jechał z tego podręcznika. Super sprawa i wielkie
ułatwienie na wypadek ew. nieobecności w szkole
Pozdr

[gopio1]

Mnie szkoła zaskoczyła ogromnie - pozytywnie. Dzieciaki nie muszą dźwigać, bo
wszystko zostaje w szkole - noszą tylko drugie śniadanie i dzienniczek do
kontaktów nauczyciela z rodzicami - pani wkleja tam różne informacje (w piątek
dostaliśmy życzenia miłego weekendu - szok). Dzieci w piątki zabierają też do
domu ćwiczenia - rodzice mogą zobaczyć nad czym przez ostatni tydzień pracowali.
Od tego tygodnia są też prace domowe - głównie kaligrafia, prace domowe sa
oceniane w skali A-E.
Jedzenie na stołówce chyba rewelacyjne, skoro mój niejadek chętnie zjada -
dwudaniowe, dodatkowo owoc i/lub jogurt.

Świetlica oferuje dużo zajęć dodatkowych, w dodatku tak rewelacyjnych, że aż
szkoda dziecko wcześniej odbierać.

Mieliśmy już dwa zebrania - pani wychowawczyni jest pełna pomysłów, ogromnie
zaangażowana, sympatyczna i konkretna. Bardzo jej zależy na wspólnej integracji
i dzieci i rodziców.

Klasa bardzo przyjazna - na podłodze wykładzina, ławki ustawione w podkowę tak,
że środek sali wolny. Ławki połączone po dwie - dzieci siedzą czwórkami buziami
do siebie.

Mamy zapowiedziane wyjścia do muzeów/teatrów w pierwszym półroczu 1-2 w
miesiącu, w drugim raz w tygodniu (no, ale to klasa profilowana teatralna, więc
może to dlatego).

Mówiąc krótko - ja jestem pod niemałym wrażeniem.

[kowalka33]

Gapio-gdzie ta szkoła i czy publiczna w mojej córki klasa mieszana 6 i 7 lat i
ani kawałka symbolicznego dywanu ławki normalnie-pani zadaje od groma głównie
kaligrafie bo ma na jej punkcie fioła (piszą piórem)jak ktoś nie zdazy na lekcji
to nie ma zmiłuj siedzi w klasie na przerwie. Do tego odrapana stara szkoła
jestem wsciekła że zapisałam tam córkę !!

[gopio1]

Szkoła zwykła, publiczna, warszawska. W klasie sam rocznik 2002. W pozostałych
dwóch klasach pierwszych po jednym 6-latku.

Z tym dywanem to jakieś nowe rozporządzenie ministerstwa - jak dla mnie bardzo
trafione. Popytaj w szkole jak to jest - podobno to jest od tego roku wymóg.
Piórem nie piszą. Pani powiedziała, że w pierwszej klasie nie będą pisać nawet
długopisem - mają po kilka ołówków - łatwiej się dzieciom pisze, nie rozmazuje i
zawsze można wytrzeć jak coś nie wyjdzie.

[kar-rak]

Napisz proszę, która to szkoła w w-wie?

[mankutka]

Widzę, że Twoja szkoła świetnie na przyjęcie 6 -latków.
A sprawdzaliście jak to jest z ergonomią w klasach? Tzn dopasowaniem wielkości
ławek, krzesełek dla dzieci?
Czy w ogóle dzieci mają w programie zajęcia z BHP?
Znalazłam na stronie Centralnego Instytutu Ochrony pracy materiały dydaktyczne
do nauki BHP. W temacie ergonomi proponowane zajęcia to:
1. Urządzam swój kącik do pracy i zabawy
2. Projektuję meble szkolne
3. Co noszę w tornistrze?
Ciekawa jestem czy nauczyciele poruszają takie tematy w szkole?

[aniask_mama]

To, że zadanie jest już od poczatku, to mnie nie dziwi, u nas tez
tak było, ale to, w jaki sposób pani odnosi się do dzieci, jest dla
mnie nie do przyjęcia: dziecko w klasie I MA prawo pracować w różnym
tempie i nie jest leniuchem, MA prawo czegoś zapomnieć. I zachowanie
pani jest naprawde niepokojące... powinnas z tym coś zrobić

[fogito]

W szkole syna nie ma prac domowych. Mały -zerówka - wprawdzie
przynosi jakieś nieskończone materiały xero, których nie zdążył
zrobić w klasie, ale nikt nie wymaga ich skończenia. To już zależy
od dziecka i rodzica. Ja póki co zbieram te xerówki i może w weekend
popracujemy nad tym. Mój syn po wyjściu ze szkoły o 16:00 jest tak
zmęczony, ze bawi się przez godzinkę a potem szykujemy się do spania.

[yula]

Dziwi mnie takie powszechne zadawanie zadań domowych od pierwszego dnia, a
stosunek nauczycielki z opowiadania autorki to jest karygodny. Ta pani raczej
nie powinna mieć do czynienia z pierwszakami. U nas jeszcze nie ma zadań
domowych. Pierwsze kilka dni było na zapoznanie sie pań z uczniami i uczniów ze
sobą nawzajem. Teraz jest ustalanie zasad na lekcji, wprowadzanie dyscypliny
Pani jest miła i lubiana przez dzieci mimo wymagania dyscypliny na lekcjach więc
to dobrze wróży Pewnie niedługo pojawią sie i zadania domowe. A zeszyt dla
rodziców to rewelacjny pomysł, u nas też jest i w naszym przypadku raczej tam
będą wpisywane zadania domowe (przynajmniej na początku), nawet jeśli w szkole
nie ma takiej praktyki.

[bazylea1]

w pierwszym tygodniu nie było zadań domowych, są od poniedziałku -
syn jest zachwycony i żąda szybkiego powrotu do domu z pominięciem
placu zabaw żeby móc zaraz odrabiac ciekawe kiedy mu ten zapał
przejdzie

a teksty pani opisane w pierwszym poscie kiepskie

[ewkka]

My w klasie drugiej zadawane mamy każdego dnia - na weekendy zero pisania ale za
to większe pozycje do czytania. Był już test i dyktando.
Dodatkowo każdego dnia ćwiczymy ortografię.

[morekac]

Na pewno miałaś, może nie od początku. Mnie się kojarzy, że
odrabiałam pracę domową zaraz pierwszego dnia, ale u dzieci to nawet
nie pamiętam, czy miały cokolwiek zadawane w pierwszych dniach
szkoły.

Książeczka była w plecaku, ale pani po pierwsze
> tego nie sprawdziła (dziwna sprawa w pierwszej klasie)

Panie raczej nie grzebią dzieciom po plecakach, zresztą gdyby to
młody pakował ten plecak, to wiedziałby (prawdopodobnie), że ją ma...

Ale teksty pani są powalające - ja po podobnej nauczycielce
nauczania początkowego nigdy już nie polubiłam szkoły (na szczęście
nie wpłynęło to na moje wyniki w nauce). Niedobrze mi, jak mam iść
na zebranie w szkole - chociaż większość nauczycieli moich dzieci
była póki co w porządku.

[mama_kotula]

CytatPanie raczej nie grzebią dzieciom po plecakach, zresztą gdyby to
młody pakował ten plecak, to wiedziałby (prawdopodobnie), że ją ma...

Prawdopodobnie to słowo kluczowe. Mój by na bank zapomniał, ale on własnej głowy zapomina mniej więcej 10 razy dziennie.
Natomiast fakt faktem bardzo często rodzice pakują dziecku plecak, bo "małe i zapomni" - co potem skutkuje tym, że raz: dziecko ma w nosie pamiętanie o czymkolwiek, dwa: nie wie, co ma w plecaku.

[magda0]

Moja małą po tygodniu wciaz zestresowana, szum, hałas , potrzeba
uważania na lekcjach, siedzenie w ławce, to wszystko ja przytłacza.
Pani miła sympatyczna, ale jak sama powiedziała musi ogarnać 20
dzieci, i oczywiscie oarnia przede wszystkim te co rozrabiaja a jak
mała siedzi cicho i nie przeszkadza to nikt sie nia nie zajmie, nie
wiem czy to sie zmieni, magda

[dzikka]

Ja mam inne spostrzeżenia związane z polska szkołą. Niestety mam wrażenie że od
pierwszej klasy dzieciaki są tłumione, wtapiane w tłum. Przez dwa lata córka
chodziła do szkoły w UK, i to nie brak zadań domowych był największym atutem a
to, że tam dzieci przede wszystkim uczy się otwartości, logicznego myślenia,
umiejętności wyrażania swoich myśli i obrony swoich racji. W Polsce dziecko jest
tego pozbawione. Ma wykuć regułki, słuchać uważnie, jest krytykowane np. za
brzydki wg. pani rysunek, za to, że dziecko odważyło się o coś zapytać bo np. po
prostu nie usłyszało.Tam (czyli w uk) jest czas nauki i dyskusji, tutaj
dzieciaki słuchają przez 45 min. nauczycielskiego "tratatatata" a w domu mają
"przyswoić" wiedzę czyli tak naprawdę dopiero uczyć się ale pod okiem rodziców.

I w rezultacie po ukończeniu szkoły dzieciaki z Polski mają faktycznie większą
wiedzę ogólną, tylko co z tego, skoro z praktyką i umiejętnością adaptacji
znacznie gorzej?

[magda0]

To prawda co napisałas, niestety.Polska szkoła nie uczy myślenia...
Pamietam jak rok temu dzieci z klas chyba pierwszej wyklejały
krokusa, to cała polska szkola korzystajaca z podreczników danego
wydawnictwa wyklejala krokusika i wyklejała go tak samo. To tylko
jeden z przykładów.

Z innej beczki ... choć też szkolnej

[13ka]

po klasowym wyjściu na teatrzyk, który notabene dla pierwszaków był zbyt
infantylny, jestem nieco zdruzgotana klasą młodego. Po zakończeniu
przedstawienia na pytanie aktorów czy się dzieciakom podobało kilkoro pokazało
środkowy palec. Ja rozumiem że mogło im się nie podobać, ale żeby reagować w
taki sposób? Wychowawczyni podobno przez niektórych rodziców wyczekana i
wychwalana pod niebiosa jak dla mnie nie ma posłuchu w klasie. Do tego dochodzi
problem z młodym. Chodzi do klasy z kolegą z którym chodził 3 lata do
przedszkola. Kolega jest silnym charakterem, mój młody raczej wrażliwcem, który
gdy dzieje mu się coś złego popłacze w kącie zamiast poskarżyć pani. Już w
przedszkolu z kolega były problemy, ale jakoś się to rozchodziło po kościach
jako że byli inni koledzy. W szkole młody jest sam.
Po wspomnianym wyjściu pani zwróciła mi uwagę że kolega ma ogromny wpływ na
młodego, do tego siedzą razem, młody nie nadąża z wykonywaniem poleceń/zadań.
Więc zapytałam młodego w domu o co chodzi. Okazało się że kolega specjalnie
młodego szturcha żeby ten musiał poprawiać zadanie co tym samym spowalnia go i
dlatego nie nadąża. Zdarza się również (o czym najpierw dowiedziałam się od pani
z angielskiego, a później od młodego) że kolega specjalnie zasłania
zgłaszającego się młodego żeby go pani nie widziała bo kolega chce być najlepszy
w klasie (jak zostanie wzorowym uczniem to dostanie telefon komórkowy od babci).
Zauważyłam również że kolega potrzebuje młodego wtedy gdy już nie ma posłuchu u
innych, a młody jak ćma do światła leci dając się złapać w tę pułapkę. Żal mi
młodego, widzę jak się miota i zamyka w sobie, nie bardzo wiem jak mu pomóc.
Poprosiłam panią, aby ich rozsadziła, do dziś mimo że na pewne rzeczy to ona
zwróciła moją uwagę, nie zrobiła tego. Dziś przypomniałam jej o tym,
potraktowała mnie tak jakby o sprawie usłyszała po raz pierwszy. Nie wiem czy
mam czekać, aż młody się dotrze i pokaże swoje ja (albo i nie) czy jednak udać
się do szkolnego psychologa żeby coś doradził. Trochę mnie to wszystko
podłamało. Czy Waszym dzieciom było łatwiej się odnaleźć w nowym miejscu? z góry
dziękuję za wszelkie sugestie i pozdrawiam