Indywidualny program nauczania

[marwitek1410]

Czy są tu rodzice dzieci, mających indywidualny program nauczania? Dyrekcja zaproponowała córce taki program i zastanawiam się czy to ma sens? Jak to wygląda w praktyce?

[slonko1335]

Dziecko ma przydzielonego nauczyciela który realizuje program na jego poziomie z dzieckiem-wyglądać może dość różnie w zależności od gminy i dyrekcji.

[camel_3d]

mlody taki mial w ostatniej szkole przez 3 miesiace.
Ale u niego wygladalo to tak, ze nauczycielka powiedziala, zeby sobie robil z matematyki tyle ile chce, a jezeli czegos nie bedzie rozumiel to zeby sie do niej zglosil. W zasadzie do konca marca przerobil caly program 3 klasy.

indywidualny program jest fajny. Polecam.

[marwitek1410]

A czy syn miał napisany program specjalnie dla siebie czy to odbywało się w ten sposób, że po prostu przerabiał sobie materiał we własnym tempie i razem ze wszystkimi zaliczał sprawdziany?
Bo zastanawia mnie jak to wygląda w praktyce, jeśli w klasie jest załóżmy 27 uczniów w tym 1 dziecko z innym programem, to jeden nauczyciel nie da rady. Czy nie będzie tak, że dziecko jest pozostawione samemu sobie?

[slonko1335]

Dziecko ma dodatkowe godziny z przydzielonym nauczycielem który realizuje z nim program-przynajmniej tak to wygląda w podstawówce u moich dzieci.

[slonko1335]

Program jest przygotowywany przez nauczyciela pod ucznia albo zatwierdzany/akceptowany już gotowy.

[kanna]

Podstawą jest nauczyciel. Musi chcieć pracować z dzieckiem i napisać dla niego program - najlepiej taki rozwijający "na bok" nie do przodu (czyli nie matematyka z V klasy dla czwartoklasisty, tylko ćwiczenie myślenia matematycznego).
W której klasie będzie córka we IX?

[verdana]

Moje dzieci miały w gimnazjum dodatkowe lekcje z nauczycielem - niekoniecznie tym samym, który uczył tego przedmiotu w klasie. Moim zdaniem, bardzo fajna sprawa.

[kanna]

Tak, nauczyciel może być dowolny. Też np. z gimnazjum dla podstawówkowicza, jak jeszcze były zespoły.

[mysiaapysia]

No nie wiem co do tego rozwijania "na boki"... Też byłam kiedyś przekonana, że to najlepsza opcja. Tak też prowadziła IPN nauczyciela matematyki mojego dziecka. Owszem, córka została laureatem kuratoryjnego konkursu z matematyki. Ale z innych konkursów wiem, że rodzice (zazwyczaj właśnie nauczyciele matematyki) otwarcie mówią o przerabianiu z dzieckiem materiału kilka klas do przodu (rekord to program maturalny pod koniec III klasy SP). Zresztą teraz, gdy córka sięgnęła do starego podręcznika do I klasy gimnazjum, przekonała się, że wiele zadań z konkursów w SP znajduje się w tym podręczniku (np. zadania z procentami).

[kanna]

W jakim celu uczyć dziecko "do przodu"? Chyba tylko po to, żeby w kolejnych latach się nudziło A co, jeśli zmieni szkolę i nie dostanie IPN?

[mamma_2012]

Na boki to można, jeżeli dziecko trochę wyskakuje do przodu. Jeżeli w trzeciej klasie SP daje radę z zadaniami maturalnymi to nie da się z nim pracować bez ruszania zagadnień, które latami jeszcze będą poza zasięgiem jego kolegów.

[kanna]

Ale wtedy praca może iść w to, żeby dziecko samo,pod superwizją nauczyciela, dochodziło do rozwiązań (np. wyprowadzało wzory, zauważało zależności) a nie na prostej nauce materiału z wyższej klasy.
Jak ma być po prostu "do przodu " to lepiej na dany przedmiot posłać po prostu ze starszą klasą.

[mamma_2012]

Myślę, że to musi być bardzo indywidualne podejście. Dziecko zainteresowane przedmiotem samo znajdzie dostęp do materiałów z wyższych poziomów. Czasem rozwiązaniem byłoby posłanie takiego ucznia ze starszą klasą, ale trzeba znaleźć chętne do współpracy liceum i jeszcze zachęcić dziecko do chodzenia na zajęcia z prawie dorosłymi ludźmi, pokonać lęk przed zadawaniem pytań w takim towarzystwie itd., a pamiętać musimy, że często takim zdolnościom towarzyszą poważne problemy w kontaktach społecznych. Czasem udaje się znaleźć profesora, który poprowadzi dziecko w ramach programów akademickich, ale to też nie jest łatwe.
Zresztą IPN są stosunkowo często przyznawane uczniom bez wybitnych zdolności kierunkowych, a inteligentnym, z którymi rodzice popracowali więcej i zorganizowali przyspieszony kurs przedmiotu. Wynika to z ograniczeń metod badawczych, które w pewnych obszarach są niedoskonałe.

[marwitek1410]

Moja córka jest laureatką olimpiady polonistycznej. Połyka książki. Uważam, wydaje mi się, że obiektywnie, że ma niesamowitą łatwość pisania opowiadań. Tworzy przepiękne historie. I zastanawiam się czy wszystko pozostawić własnemu biegowi, czy wprowadzić IPN co pomogłoby jej rozwinąć swoje umiejętności. W szkole masowej nauczyciele rzadko zadają prace pisemne, nie ma warunków do tego, żeby pochylać się nad 1 zdolnym dzieckiem, bo w klasie dwudziestokilkuosobowej jest kilka osób z trudnościami, a jeden nauczyciel ze wszystkim sam sobie nie poradzi. Z drugiej strony nie chciałabym, żeby miała jakieś dodatkowe lekcje, bo ma i tak wystarczająco dużo różnych zajęć dodatkowych i zainteresowań. Uprawia zawodniczo sport. Uczy się w szkole rysunku. Chciałabym ewentualnie, żeby w ramach zajęć lekcyjnych realizowany był rozszerzony program nauczania przedmiotu.

[mamma_2012]

Z polskim to miałabym kłopot.
Zależy jakie są jej cele. Jeżeli chce wygrywać olimpiady, choćby po to, żeby mieć ułatwienia w procesie rekrutacji to można rozważyć.
W ramach IPN warsztatu pisarskiego raczej nie rozwinie, ciekawe pozycje do czytania prędzej podsunie jej bibliotekarka czy internet. Zdecydowałabym się wyłącznie jeżeli ceniłabym nauczyciela i wiedziałabym, że to wartościowy, oczytany partner do dyskusji. W innym przypadku więcej osiągnie czytając i ćwicząc pisanie, a od nauczyciela wymagałabym tylko poświęcenia czasu na recenzowanie dostarczonych prac.

[marwitek1410]

Dziękuję. Chyba rzeczywiście więcej pożytku będzie miała z większej ilości wolnego czasu i swobodnej możliwości rozwijania swoich pasji niż dodatkowych zajęć z polskiego.

[srubokretka]

> i zastanawiam się czy to ma sens?

To zalezy czy maja z tym doswiadczenie i dobry plan.
U nas to dziala juz wiele lat, wiec nie ma niespodzianek i nauczycile sprawnie ze soba wspolpracuja. Nie "uszkadzaja" przy okazji tych dzieci spolecznie, co jest duzo waniejsze w przyszlej ich karierze niz bycie do przodu z programem szkolnym.