Bo mu sie należało.

[corkaswejmamy]

Dzisiaj jeden z moich sześciolatków przywalił z piąchy w nos innemu
sześciolatkowi. Pytam chłopaczka dlaczego to zrobił, to mi odpowiada:
-Bo mu się należało.
Wcześniej, w ubiegłym tygodniu przerwał mi prowadzenie zajęć(najpierw mi,
potem logopedzie) stwierdzając:
-Ty już swoje zrobiłaś, to ja już idę się bawić. Nie muszę się uczyć. I tak
jestem mądry. -I polazł.
Sęk w tym, że chłopiec naprawdę jest zdolny. To jego pierwszy rok pobytu w
przedszkolu(jest to grupa "minimum"), a potrafi więcej niż rasowy przedszkolak
z kilkuletnim stażem. Liczy, dodaje i odejmuje wspaniale(jako jedyny w
grupie). Czyta biegle, pamięc ma bardzo dobrą. Manualnie stoi raczej kiepsko,
ale nadrobi zapewne. Tylko to jego zachowanie, ta wyuczona pewnośc siebie.
Przeszkadza w prowadzeniu zajęć(nie tylko mi naturalnie, ja jestem z nim przez
cały dzień, wiem jak sobie z nim radzić. Są jednak inne
panie-angielski,rytmika, logopedia, korekta, religia), rozprasza pozostałe
dzieci, które niestety umieją zaledwie procent może tego, co on.
Lubię go, mimo wszystko bo jakoś odnosze wrażenie, że u niego w domu taki
trochę wojskowe metody wychowawcze stosują. Jego gesty, odzywki...nie wiem czy
sześciolatek jest w stanie sobie sam je wymyśleć.

[dlania]

Taka mała DodaTez jej ponoc rodzice od dziecka tłumaczyli, że jest genialna,
the best i w ogóle stworzona do sukcesu.
Zalecam częste przytulanie. Może pomóc, na pewno nie zaszkodzi.

[mikolla]

częste przytulanie?? przez kogo nauczycielke? zeby ją posądzili o
molestowanie seksulane.

A propos przytulania

[corkaswejmamy]

Przytulam, wbrew wszystkiemu. W mojej grupie są dzieci z rodzin (również, bo nie
wszyscy)patologicznych. I nie wiem czy oprócz tej dziennej dawki ciepłych,
serdecznych uścisków takie dziecko dostanie jeszcze w domu choć odrobinę
czułości. Jest taka dziewczynka, wspaniała acz nieśmiała. Po raz pierwszy
uśmiechnęła się dopiero po 3 tygodniach. A dla mnie to był miód na serce.
Cieszyłam się jak głupia bo ta mała nareszcie zaczęła się uśmiechać. Dlatego
przytulam, ściskam, rozmawiam. Młodsze(maluchy) same wdrapują się na kolana. Bo
tego potrzebują, bo gdy nie ma mamy czują sie bezpiecznie gdy się do mnie(nie
tylko zresztą) przytulą.

[triss_merigold6]

Skoro się należało to dobrze zrobił i słusznie przywalił. Może
chłopczyk wpieniał go uporczywie od dłuzszego czasu i inne agrumenty
były nieskuteczne?
A pewność siebie? Było jakieś 10 tysięcy wątków na temat "jak
wychować pewne siebie dziecko" i o ile dobrze pamiętam to pewne
siebie dziecko jest marzeniem większości rodziców.D

Triss

[corkaswejmamy]

Otóż niestety nie było tak jak piszesz. Chłopiec oberwał bo szybciej znalazł się
przy zlewie(czynność mycia zębów po śniadaniu). Jak już wspomniałam lubię go bo
potrafi być rozbrajający. Taki trochę zagubiony jest chyba. Bo zły na pewno nie.
I wiecie co? Ta jego pewnośc siebie taka jakaś patykiem pisana jest. Czasami
wydaje mi się jakby, mimo swych umiejętności, trochę właśnie niedowartościowany
był. Jest jeszcze wcześnie, to dopiero październik, nie mogę więc jednoznacznie
go określić, ale ten chlopiec to taka dla mnie trochę zagadka.

[mikolla]

hej, niezly ten szesciolatek) jego zachowanie ta pewnosc siebie
graniczy z bezczelnosciaMoze rodzice mu wpajaja takie zachowania.
Ps- mam pytanko, pracujesz w przedszkolu czy orientujesz sie co
powinnam jeszcze skonczyc, abym mogla poszukac pracy w tej branzy?
Mam skończony licencjat z pedagogiki resocjal. i teraz zaocznie
robie mgr. pedagogike ogólna?, co jeszcze moge?

[corkaswejmamy]

zintegrowana pedagogika wczesnoszkolna powinna dać ci wymagane wykształcenie.
Wystarczą studia podyplomowe.

[mikolla]

dzieki, to studia 2 letnie?

[corkaswejmamy]

3 semestry.

[aluc]

mój prawie sześciolatek też uważa, że jest najmądrzejszy w całej wsi
i niczego już nie musi się uczyć, na szczęście tym spostrzeżeniem
dzieli się jedynie z nami przy kolacji

będę zrzędzić, ale jednak najwyraźniej ten sześcioletni debiutant ma
zdecydowane braki w rozwoju społecznym w porównaniu z "głupszymi"
rówieśnikami

[gacusia1]

Proponuje ten watek zamiescic na "Wychowanie bez porazek".
A tak z mojej obserwacji...Mysle,ze ten chlopiec utwierdzil sie w
przekonaniu o swojej wyzszosci nad innymi-dzieki
doroslym,rodzicom,dziadkom,ciociom...Takie dzieci sa wyzwaniem dla
ich opiekunow.Warto wtedy stawiac wyzej poprzeczki.Jesli np.jest
znudzony czyms,co juz potrafi,to nalezy go zajac czyms,czego jeszcze
tak doskonale nie umie.

[kali_pso]

Masz dziecko rozwiniete poznawczo zapewne na poziomie 1-klasisty(
może nawet więcej), natomiast na poziomie funkcjonowania
emocjonalnego- to jeszcze przedszkolak, nie radzący sobie z własnymi
emocjami. Róznice indywidualne między dziecmi idącymi do szkoły
siegaja nawet czterech lat...

Zwróciłabym natomiast baczna uwagę na jego pracę- dziecko zdolne,
jesli nie będzie dostawało zadań do wykonania na miare jego
mozliwości, tylko stale będzie robiło to, co jego rówieśnicy(
metrykalnie, bo nie intelektualnie), może zniechęcic sie do nauki.
Może on sie zwyczajnie nudzi podczas zajęć?........ Trudne wyzwanie
przed Wami.

[corkaswejmamy]

No nudzi się, jasne, że tak. Przecież on to wszystko umie. Nie moge jednak
dostosować programu zajęć wyłącznie do niego. Staram się zachęcić go nowymi
zabawami, wierszykami, pracami manualnymi(nie jest w tym dobry). Chłopiec nie
rozumie tez poleceń skierowanych do grupy. Muszę podejśc do niego, powiedzieć
prosto w oczy, niemal tylko do niego to dopiero zaczyna kumać o co chodzi.

[iwles]

Myslę, że dużo Ci da kontakt z rodzicami. Zobaczysz, jak się wyrażają o synu, co
o nim myślą itd.
Może faktycznie z jednej strony ma wbijane do głowy, że jest ponadprzeciętny,
ale z drugiej strony - wśród dorosłych panuje zasada, że "dzieci i ryby głosu
nie mają" ?
Że zwycięża ten, kto ma więcej siły ?

Nie chcę nic wyrokować, ale (nie chciałabym tez nikogo na wyrost i nie znając w
dodatku tej rodziny urazić) czy dziecko nie dostaje w domu lania ?

Sorry inne mamy, ale tak mi sie skojarzyło z tym biciem ...

[corkaswejmamy]

Ja też się nad tym zastanawiam. Ale nie zapytam przecież matki czy aby
przypadkiem nie pierze swego dzieciaka, nie? Chłopiec ma takie zachowania niemal
żywcem podpatrzone a nawet zaczerpnięte z zachowania innej, acz dorosłej osoby.
Wydaje mi się, że dzieci samoistnie się tak nie zachowują.

[kali_pso]

Jak masz obawy co do relacji w rodzinie, to daj dzieciakom do
narysowania prace na temat "Moja rodzina"...zobaczysz co wyjdzie,
może psycholog mógłby na to spojrzeć?
No i poobserwuj małego w chwili kiedy ktoś go odbiera z
przedszkola....

[iwles]

Nie, no jasne, że nie zapytasz. Ale może w jakiejś indywidualnej rozmowie o synu
zauważysz, jak rodzic reaguje na sytuacje problemowe z synem ?

A zresztą sama zobaczysz - o co będą pytać, czy w ogóle sa zainteresowani itp.

[iwles]

I jeszcze przyszło mi do głowy.

Może to wpływ gier komputerowych ?

Podpytaj go kiedyś, czy duzo siedzi na komputerze i w co najczęściej gra ?

[corkaswejmamy]

No będę obserwować. W sumie to nie sądzę by jakaś straszna krzywda mu się
działa, ale takie wojskowe bądź policyjne wychowanie pasowałoby do tego obrazka.
Aha, przyłapałam go na ehm "wkładaniu" do kieszeni przedszkolnych, małych zabawek.

[iwles]

i jak się tłumaczył ?

[corkaswejmamy]

Nie tłumaczył się bo zauważyła to jego matka, nie ja nawet. Mi do głowy by nie
przyszło by przeszukiwać dziecku kieszenie. Matka przyszła, od razu go
obmacała(może to nie była jedyna taka sytuacja) i co znalazła? Kazała mu to
odnieśc na miejsce, naturalnie to zrobił i już ich nie było.

[makurokurosek]

opisze ci moje obserwacje , nie jestem ani psychologiem ani pedagogiem jestem
typowym ścisłowcem więc mogę się mylić. Bardzo wielu ludzi już od najmłodszych
lat zamiast bawić sie z dziećmi uczy je czytać, liczyć i dodawać. nie mówimy tu
o pójściu za rozwojem dziecka, tylko o wałkowaniu tego od najmłodszych lat.
dzieci te mają wpajane że są inteligentne, bystre i najlepsze coś je jednak
wyróżnia od dzieci inteligentnych bo inteligencja nabyta nie jest inteligencją
wrodzoną. dzieci te bardzo często są mało pewne siebie,(niby stawia sprawę na
ostrzu noża ale można wyczuć nutkę niepewności) bezbronne i bezradne . Rodzice
zdają sobie sprawę z tych powiedzmy wad dziecka i próbują je zmieniać , co daj
tak naprawdę koszmarne efekty arogancja, bezczelność ale jednocześnie cały czas
gdzieś przebija bezradność . Moja rada spróbuj czasami ostro zareagować, nie
pozwolić chłopcu odejść , skarcić go za jego zachowanie. Jeżeli te cechy zostały
wyuczone chłopak zmiesza sie i stanie się zagubionym małym chłopcem , jeżeli
natomiast sa to jego naturalne cechy nie zauważysz żadnej zmiany, i jeżeli
tak,jest po prostu indywidualistą z którym należy troszkę inaczej postępować.

[dorota711]

Sama byłam takim dzieciakiem W wieku 6 lat sprzeciwiałam się temu, co mi się
nie podobało i co uważałam za głupie.. przykład? w zerówce nie wykonałam
polecenia najgroźniejszej nauczycielki w szkole, które po kilkakrotnym
powtórzeniu (pozbieranie zabawek, które jakiś inny dzieciak rozrzucił) sama
wykonała Należy dodać, że wysługiwała się dzieciakami we wszystkim. To
zdarzenie opowiadała jeszcze przez 7-8 lat później, ponoć byłam pierwszą osobą,
która się jej sprzeciwiła. Później jeszcze wiele razy miałam z nią "pod górkę"
Też nie chciało mi się wykonywać po raz 10 tych samych durnych ćwiczeń, czytać
jedną czytankę przez godzinę Czytać płynnie nauczyłam się od zera w pół roku,
również w zerówce umiałam już liczyć. Miałam propozycję przeskoczenia z zerówki
do 2. klasy. Może to jest rozwiązanie dla tego chłopca. On po prostu odstaje od
grupy i ma wrażenie stania w miejscu.
Nie wiem, dlaczego uważacie, że on sam sobie tego nie mógł wymyślić? Jeśli jest
inteligentny to takie wnioski wysnuwa sam. Chociaż może, coś przypadkiem
wyłapywać od rodziców. Ja mając 5 lat zostałam zapytana przez znajomą mamusi:
Kogo bardziej kochasz? tatusia czy mamusię? (typowe pytanie stawiane dzieciakom
) odpowiedziałam: A co,Pani książkę pisze? DD