dziecko kłamie

[kasiaa_27]

Co mam zrobiś aby oduczyc 11 letniego syna kłamstwa. Kłamie
notorycznie bez względu na to ze zdaje sobie sprawe ze kazde jego
kłamstwo wychodzi na jaw. Juz nie działaja żadne kary i jestem
bezradna. Prosze o pomoc..

[nioma]

mialam to samo, teraz syn ma 12 lat i klamie juz nie tak czesto.
najgorsze ze klamstwa byly z totalnie nieistotnych powodow, np.
- jadles cos po szkole? tak, kupilem sobie kebab.
a, to ok. a gdzie jest opakowanie?
- wyrzucilem
a jak skoro nie masz klucza do smietnika?
i sie wydalo.
tlumaczylam, darlam sie, wkurzalam, stosowalam kary, rozmawialam, ze
nie warto, ze zawsze sie wyda, ze jak cos jest nawet zle i sie o tym
powie to lepiej itd itd
stopniowo, stopniowo klamal coraz mniej, teraz od czasu do czasu.
moze to jest kwestia wieku, ze przechodzi sie taki okres i juz?
powodzenia zycze i cierpliwosci.

[paacynka]

nie wiem zacznij też kłamać?
może zamieńcie się na jeden dzień rolami?
spróbować warto. Albo ignorować wszelkie jego prośby dopóki nie
przestanie kłamać. Żeby wiedział, że nie warto. Ale tak żeby nie
musiał się teo domyślać, musicie ustalić zasady. Może system kar i
nagród. Tablica z plusami i minusami, jest na tyle nie duży że
jeszcze można coś takiego zastosować. Nie kara za kłamstwo a nagroda
za tydzień bez kłamstw, podzielić tabelkę na dni i dzień bez
kłamstwa plusik z kłamstwem minus, z 7 plusów nagroda z minusami
nagrody nie ma, dzieci muszą mieć motywację. Nawet by się oduczyć
kłamać.

[verdana]

A ja bym się zastanowiła przede wszystkim - dlaczego dziecko klamie?
Z doswiadczenie wiem, ze dzieci w tym wieku klamią, bo sie boją
wymowek, narzekania i kar. Kłamią, bo maja za duzo pracy w szkole i
nie są w stanie wszystkiego zrobic na czas. Klamia, bo rodzice nie
widzą, ze mają już dorastajace dziecko, ktore ma prawo pewne sprawy
zatrzymać dla siebie.
Rodzice, ktorzy w tym wieku chcą wiedziec o dziecku wszystko - co
jadło, jak w szkole, co z kolegami, czy odrobiło wszystkie lekcje,
czy pani podobalo sie wypracowanie, w co się bawiły u kolegi są
skazani na kłamstwa. Niestety.
Trzeba pozwolić dziecku na zachowywanie coraz wiekszej sfery
prywatnosci - to raz. Po drugie - trzeba nie karać za złe wyniki w
szkole (to trudne, wiem), a jesli sie już musi - to jednoczesnie
nagrodzić za odwagę powiedzenia o jedynce.
Dzieci najczęściej kłamią w obronie własnej.

[anhes]

Rodzice, ktorzy w tym wieku chcą wiedziec o dziecku wszystko - co
> jadło, jak w szkole, co z kolegami, czy odrobiło wszystkie lekcje,
> czy pani podobalo sie wypracowanie, w co się bawiły u kolegi są
> skazani na kłamstwa. Niestety

Możesz uściślić dlaczego????

[triss_merigold6]

Bo zwiększa się potrzeba prywatności. Nastolatek często nie ma
ochoty opowiadać o tym czego się boi, wstydzi, krępuje, co go
rozbawiło etc. jeśli wie, że komentarze i uwagi rodziców będą
beznadziejne, niestosowne, krępujące i skonczą się truciem d...y.

[verdana]

A poza tym dziecko w tym wieku ma prawo pewne rzeczy chcieć
rozwiązac samo, bez rad rodziców. Ma prawo decydować o pewnych
rzeczach (nie zjadłem nic po szkole, bo mi się nie chciało i nadal
mi się nie chce). Nie odrobiłem lekcji, bo wolałem poczytać dobrą
książkę.
Jezeli rodzice chcą wiedzieć wszystko i kontrolowac wszystko, to
dziecko musi sie bronić - i kłamie. Bo nie ma inaczej możliwosci
dorośniecia i przejecia coraz wiekszej części odpowiedzialnosci za
swoje życie - na siebie.

[triss_merigold6]

Dziecko nie chce również usłyszeć, że jego problem jest banalny,
śmieszny, mało istotny, niepotrzebnie zaprząta uwagę konieczną do
nauki, "a ja w twoim wieku". Nie życzy sobie rownież wprowadzać
rodziców we wszystkie zawiłości klasowego/podwórkowego życia
towarzyskiego, sympatii i antypatii.
Bywa, że rodzice wyciagaja zwierzenia dzieci w najmniej odpowiedniej
chwili np. na forum rodzinno-towarzyskim i upokarzają dziecko
opowiadając o jego sprawach jak o czymś szalenie śmiesznym. Bardzo,
bardzo skutecznie uczy to nieufności wobec starych i trzymania
języka za zębami.

[verdana]

I to co gorsza wlasnie ci rodzice uwazaja, że musza
przeciez "wszystko" o dziecku wiedzieć.

[kasiaa_27]

Az tak to ja nie ingeruje w zycie prywatne mojego syna. Ja po prostu
tylko wymagam zeby odrabiał lekcje i nie kłamał mnie ze ich wcale
nie ma, czy np głupi przykład ze zjadł sniadanie a wcale go nie
zjadł. Przeciez go za to nie zbije. Nie chce to nie, z głodu nie
umrze. Moze warto zastosowac te nagrody za tydzien bez kłamstwa...
Dziekuje za odpowiedzi

[verdana]

To odpuść śniadanie - moje dzieci też kłamały, ze zjadły, a nie
zjadły. Bo inaczej zostaja zmuszone do zjedzenia, czyz nie?
Nie znam dziecka, ktore by nie mówiło, ze nie ma lekcji, jak są
(fakt, dopuszczam istnienie takich dzieci, ale to na pewno nie byly
moje dzieci). Zamiast "przyłapywać" dziecko na kłamstwie po prostu
powiedz - jak nie było nic zadane w szkole, to ja Ci cos zadam.
Nagroda za tydzień bez kłamstwa? Nie istnieje w tym wieku tydzień
bez kłamstwa, bo dziecko w szkole nie przezyje. Nagroda moze byc
najwyżej za tydzień nie wykrytego przez mamę kłamstwa. A chyba nie o
to chodzi, zeby dziecko nauczyło sie kłamać lepiej.

[arioso1]

system z nagrodami dla chlopca w tym wieku jest jak dla niego zbyt
dziecinny-tablica z plusami i minusami-to jak w przedszkolu-a
przecież on jest już duzy-wg niego samego on juz wie lepiej i
dlatego klamie bo ma dosc pytań co jak gdzie -jadleś nie jadleś -on
dorasta i klamie zeby miec swięty spokuj. W jego umyśle rozwinela
sie mysl ze klamstwem latwiej cię zbedzie i to się teraz poglębia i
nawarstwia bo ty wiesz ze on klamie-on też wie ze ty wiesz ale nigdy
sie do tego nie przyzna i tak bedzie coraz więcej najpierw z
blachych powodów a potem coraz poważniej i tak naprawdę.az on
zauważy ze nic ci nie mozna powiedzieć bo co by nie powiedzial ty i
tak to musisz przeanalizowac i tak oto nastolatkowie zamykają się w
sobie-nie wiem jak ci doradzić ale napewno nie lataj za nim i nie
pytaj czy zjadl sniadanie lepiej powiedz synu wiesz jesteś już taki
duży pamietaj jak bedziesz glodny to wiesz co i jak -lepiej dac mu
do zrozumienia iz wierzysz ze on sobie poradzi

[nangaparbat3]

kasiaa_27 napisała:

czy np głupi przykład ze zjadł sniadanie a wcale go nie
> zjadł. Przeciez go za to nie zbije. Nie chce to nie, z głodu nie
> umrze.
To po co pytasz?
Ja juz przestała dawno temu, bo sama pamietam, co dzialo sie z drugimi
sniadaniami starannie przygotowywanymi przez mamę.

[nangaparbat3]

A pytasz, dlaczego kamień rzucony w gorę spada na ziemię?
Tak po prostu jest - ludzie bronia sie przed kontrolowaniem ich, i już.

[wypasiona_blondyna]

Nie jestem psychologiem, ale kiedyś czytałam, że przyczyną kłamstwa
jest strach. Człowiek kłamie, gdy boi się powiedzieć prawdę. Z
różnych powodów: boi się reakcji, wyśmiania, kary. Myślę, że jeśli
dziecko kłamie, to rodzic powinien pomyslec co SAM robi zle, że
dziecko sie go boi, wstydzi itp.

[kasiaa_27]

Owszem zgodzę sie z tym bo zazwyczaj jest tak ze jak skłamie to
dostaje kare. Tylko dlaczego zanim skłamie nie pomysli sobie "po co
kłamac?". Po co robi coś co potem musi zataić..? Dzieki i to dało mi
do myslenia. Serdeczne dzieki

[wypasiona_blondyna]

Jest też stara sztuczka, która może odwrócić trochę sytuację.
Nagroda za prawdę. Umawiasz się z dzieckiem, że jeśli skłamie - to
otrzyma karę, a jeśli się przyzna i przeprosi - nagrodę. Ta nagroda
to może być batonik albo całus cokolwiek - zależy co dla dziecka
ważne. No i myślę, że istotne jest pokazywanie dziecku, że każdy
popełnia błędy np. mamusia też, bo przypaliła sos, bo zgubiła klucz
od skrzynki na listy. Każdy popełnia błąd, ale zawsze należy się
przyznać, żałować, przeprosić, naprawić błąd a nie udawać, że to nie
ja, że inni, że się samo stało.

[nangaparbat3]

A pamietasz Anię Shirley, ktora zmysliła historie o zgubieniu broszki Maryli,
bo usłyszała, ze jesli nie powie prawdy (wg Maryli: ze wziela broszke bez
pytania i zgubiła ją), nie pojedzie na piknik (czy cos w tym stylu)?
Mozna sie strasznie pogubic w takich sztuczkach.

[verdana]

U mnie paroletnia córka , wypytywana wraz z bratem tygodniami przez
nas i przez dziadkow, kto zabrał sluchawki do discmana ,przyznala
się w końcu.
Dziadkowie przed długi czas uznawali ją za złodziejkę, pamiętam
przemowienie w czasie dzielenia sie jajkiem, o uczciwosci.
Moja córka, jako osoba dorosła przyznala się - nie widziala na oczy
żadnych słuchawek, tylko juz nie mogła znieść zmasowanego śledztwa.
Tyle o wymuszonej prawdomównosci.