Bałagan w pokoju nastolatka

[lawenda43]

Nasz nastolatek ma w pokoju straszny bałagan. Postanowiłam
wyluzować, dać spokój i przez całe wakacje prawie tam nie
zaglądałam. Jest znacznie gorzej, niż myślałam. Denerwuje mnie kurz,
brud i porozrzucane wszędzie ciuchy. To, co ja mu wyprasuję też ma
zwinięte w kłębek w szafie. Powiedziałm mu dzisiaj, że będę mu
prasować wtedy, jeśli on będzie to szanował. Odkrzyknął, że nie
muszę. Cz inni też mają takie problemy?

[mika_p]

Ja bym nie prasowała. Tzn, ja i tak prawie w ogóle nie prasuję.
Mam dziesięciolatka z wiecznym bałaganem. Pilnuję, zeby nie zostawial naczyń w
swoim pokoju, robię awanturę za śmieci (papierki od cukierków, butelki po
sokach) i brudne ciuchy na podłodze. Szantażuję sprzedaniem książek na allegro,
jesli będą leżeć na podłodze.
Wymagam ściezki od drzwi do łóżka, takiej, na której nie wejdę bosą stopą na
klocek czy coś w tym stylu.
Na resztę nie mam sił.
Zresztą, mąż i ja też jesteśmy bałaganiarzami.

[oldrena1]

lawenda43 napisała:

> Cz inni też mają takie problemy?

Aha.

[evee1]

Ja akurat bezlitosnie domagam sie sprzatania (nie kazdego pylku, ale
generalnie). Na ich "a to jest moj pokoj" odpowiadam "a to jest moj dom" i
koniec piesni.

[szymucia]

Uff ! Nie to żebym cię cieszyła że masz ciężko , ale doznałam wielkiej otuchy że
nie wychowałam go żle tylko "ten typ nastoletni tak ma".

[agatka_s]

szymucia napisała:

> Uff ! Nie to żebym cię cieszyła że masz ciężko , ale doznałam
wielkiej otuchy ż
> e
> nie wychowałam go żle tylko "ten typ nastoletni tak ma".


Znowu bedzie, ze sie chwale, ale trudno:

Nie kazdy typ tak ma. Moj syn ma idealny porzadek w swoim pokoju.
Nie wymaga to ode mnie specjalnych wysilkow, tak po prostu jest i
juz.

[genek_b]

Jestem starszy od Twojego nastolatka o dwadzieścia parę lat.
I rozumiem go całkowicie...

Prasowanie...
kupuje się żelazko, deskę do prasowania,
stoi się przy tej desce godzinę, można się oparzyć,
płaci się za energię elektryczną, zatruwa środowisko.
Zakłada się potem taką piękną i równą koszulę,
siada na krześle i w pięć minut plecy są wygniecione...

I Ty oczekujesz by szanował taką niepotrzebną,
a nawet szkodliwą robotę???

[szymucia]

Aleś wymyślił!!! Nie umówiła bym się z tobą. Skąpiec i w dodatku flejtuch. Hahaha!!

[genek_b]

Skąpce i flejtuchy są objęci prawami człowieka.
Podobnie jak leworęczni, otyli, dysgraficy,
niewidomi, czarnoskórzy oraz noszący skarpetki
do sandałów.

[scher]

genek_b napisał:

> Skąpce i flejtuchy są objęci prawami człowieka.

I rozumiem, że przedmówczyni cię konstytucyjnie dyskryminuje, odmawiając ewentualnej randki z tobą?

[llidkao]

Nie, no pewno, że takie prasowanie codziennych ciuchów to przesada niezdrowa.
Ale od czasu do czasu żelazko jest potrzebne. Są dni, kiedy nawet nastolatek
powinien ubrać ładniejszą koszulę zamiast t-shirta.

[oldrena1]

llidkao napisała:

> Są dni, kiedy nawet nastolatek
> powinien ubrać ładniejszą koszulę zamiast t-shirta.

W związku z tym ja nie widzę przeciwwskazań, by to nastolatek
wyprasował sobie ładniejszą koszulę zanim się w nią ubierze.

[ratyzbona]

Moja matka miała doskonały sposób na bałagan w naszych pokojach - nie wchodziła
do nich. Bałagan w pokoju nastolatka bardzo często rodzice biorą za totalnych
chaos - tymczasem bardzo często wiąże się z jakimś systemem - sama gubię
wszystko dopiero wtedy kiedy zrobię porządek. Co do prasowania to odpowiedź jest
prosta - nie prasować synowi - chodzenie w pogniecionych ciuchach na co dzień
jest dziś zupełnie normalne ( zwłaszcza wśród nastolatków) a jak będzie
potrzebował ładnie wyprasowanej koszuli to należy wydać polecenie służbowe żeby
sobie koszulę uprasował.
Co mi się nie podoba to wymaganie absolutnego porządku bo to nasz dom. Ok jeśli
denerwuje nas stos brudnych ubrań to można zwracać uwagę ale z drugiej strony to
też dom naszego dziecka i dobrze by było gdyby czuło się w nim konfortowo

[lawenda43]

Masz rację, że pokój nastolatka to jego terytorium. Ja też tam
staram sie nie wchodzić. Wkurza mnie to, że np. leżą wyprane przeze
mnie spodnie na strasznie brudnej podłodze. Pominę już, że na biurku
są najrozmaitsze przedmioty w żaden sposób tam niepasujące. Dodam,
że legitymacja w tym bałaganie zginęła ( za duplikat ja musiałam
zapłacić ) i wiele innych rzeczy też.

[oldrena1]

Wypowiem się szerzej niż dotychczas.
Przypuszczam, że pokoje naszych synów, Lawendo, wyglądają podobnie.
Jeśli chodzi o porządek, ofkoz. Podłoga, biurko, półki, parapet...
Jeszcze kilka lat temu marudziłam dziecku oraz motywowałam na
rozmaite sposoby do sprzątania. Teraz prawie odpuściłam. Prawie - bo
czasem muszę... inaczej się uduszę, gdy natężenie chaosu w
mikroskopijnym pokoju dziecka przekracza próg. Mój. Krytyczny. Że
nie wspomnę o alergii na roztocza.

Owszem, zgodzę się, że pokój nastolatka jest jego terytorium, ale
znajduje się on na naszym wspólnym terytorium i nie będę specjalnie
go unikać. Czasem wejść chcę i muszę.

Ale, dla mojej własnej równowagi psychicznej:
- nie sprzątam i z reguły nie pomagam szukać rozmaitych przedmiotów
w pokoju dziecka
- konsekwencje zawieruszenia różnych rzeczy ponosi on sam; ma
kieszonkowe, więc gdyby musiał płacić za duplikat legitymacji,
zdjęcia do niej - to z własnych funduszy
- wszelkie ważne dokumenty i papiery syn trzyma w jednym miejscu -
wybranym przez niego - na moją wyraźną prośbę wyrażoną w krótkich
żołnierskich słowach
- nie zabieram brudnych ubrań do prania, sam ma pamiętać o ich
odnoszeniu
- nie życzę sobie rozsiewania jego bałaganu po innych
pomieszczeniach i bywam wredna, gdy zostawia różności w pokoju
ogólnoludzkim
- wyprane ubrania sam ma zabierać, składać, ewentualnie prasować
(uczyłam go prasowania kilka lat temu) i chować do szafy; nie chce
prasować, rozumiem - ja też nie lubię

A ponieważ jesteśmy rodziną, oczywistym dla mnie jest, że gdy syn
poprosi, to w sytuacji pilnej, podbramkowej, wyjątkowej coś mu
wyprasuję lub pomogę znaleźć . Bo i ja mogę liczyć na jego pomoc,
gdy jej potrzebuję.

Znaczy, zalecam trochę ćwiczeń oddechowych i zdystansowanie się od
twierdzenia "moje dziecko moją wizytówką". Nastolatek właściwie już
mógłby sam zacząć pracować na swój wizerunek.

[lawenda43]

Oldreno, rzeczywiście mamy podobne problemy i prawie takie same
zasady obowiązują w naszym domu. Piszesz, że Twój sym ma
własną"kasę", bo dostaje kieszonkowe. Czy mozesz mi napisać, jaka to
kwota? Nasz u progu liceum dostanie kartę i przelew w wysokości 50
zł na miesiąc. Są to pieniądze wyłącznie na jego przyjemności. Na
kino np. dostanie oddzielnie, bo jeździmy razem.

[oldrena1]

Kieszonkowe rosło wraz z synem. Kartę ma odkąd skończył 13 lat,
bodajże. W każdym razie jako czternastolatek korzystał i z karty, i
z bankowości internetowej. W gimnazjum i do końca roku 2007 dostawał
100-200 złotych miesięcznie. Kino (a jest niemal maniakiem filmowym)
opłacał z kieszonkowego, jeśli szedł sam lub z kolegami. Gdy szliśmy
razem, to ja fundowałam. Książki, komiksy, rozmaite przyjemności,
prezenty dla znajomych i rodziny, ekstra napoje i słodycze, czy
śmieciowe jedzenie też finansował z kieszonkowego.

[scher]

lawenda43 napisała:

> Masz rację, że pokój nastolatka to jego terytorium. Ja też tam
> staram sie nie wchodzić.

Wydaje mi się, że twoje problemy wynikają z twoich założeń wychowawczych. Tak na marginesie nie do końca prawdziwych, moim zdaniem oczywiście.

[lawenda43]

Czy możesz napisać, w jakim wieku masz dzieci?

[wieczna-gosia]

a musisz )

[nangaparbat3]

Do niezagladania i nieprasowania proponuje dorzucic niepranie (ze spokojnym i
niezjadliwym wyjasnieniem, ze skoro rzuca na brudna podlogę, Ty mu prac nie
bedziesz - domniemywam zreszta, ze macie pralke, wiec w ogole nie widzę
problemu, przy okazji wlasnych moze też wyprac Twoje czy wspolne brudy - u nas
to funkcjonuje od lat (mloda ma 17).