Szkoła jak zły sen

[kag1]

We wrześniu córka poszła do szkoły, po przedszkolu również
państwowym myśleliśmy że będzie podobnie, życzliwie, kontakt z
wychowacą, miła atmosfera. Bardzo sie pomyliliśmy. Szkoła okazała
się komunistycznym molochem, wychowawczyni narcystycznie zakochana w
sobie, opowiadająca na zebraniach przez "Ja" o sobie i swoich
dzieciach. Kontakt mocno ograniczony, ponieważ przed lekcjami Pani
nie ma czasu na rozmowę, a po południu jest maxymalnie do 13. O
podejściu indywidualnym do dzieci nie ma nawet mowy, lekcji zadanych
do domu jest tyle że czuję się jakbym znów chodziła do I klasy. Czy
wszystkie szkoły takie są, czy tylko ja trafiłam do reliktu
przeszłości.Co bardzo irytujące widzę że częśc rodziców akceptuje tę
sytuację, adorując wychowawczynię ku jej zadowoleniu, utwierdzając
ją w przekonaniu o jej niezwykłej wyjątkowości. Staram się ukryć
swoją irytację, żeby nie zaszkodzić dziecku, ale co to daje?

[scher]

Ja bym zmienił - albo klasę, albo szkołę. Nie byłbym w stanie w wychowaniu własnego dziecka współpracować z osobą, której nie trawię.

[wasil_ka]

Miałam podobnie, szkoły i klasy nie zmieniłam. Moje dziecko chodzi
do dobrej, wymagającej szkoły państwowej.Na zebrania jak mogłam
wysyłałam męża. Te mamuski płażace się i liżace i wychwalające panią
powodowały u mnie odruch wymiotny. Dziecko lubiło i szkołe i kolegów
i panią. a pani była koszmarnie miła - głownie dla mamuś
niepracujących odbierajacych dziecko o 13. Te dzieci zawsze
przygotowane byłe ulubieńcami pani. KOntakt z nauczycielem był słaby
również z powodów o których ty piszesz. Dziecko z problemami
niedostrzeżonymi przez panią. Za duzo osób w klasie, wszyscy zdolni
i przygotowani. Zawziełam się, zorganizowałam dziecku dodatkowe
douczanie- pracowałam nad nim(w szkole panstwowej nie ma
indywidualnego podejścia do dziecka i dziecko jak moje kombinator
jak nie zrozumie nie zapyta, zatai, zakombimuje nie ma szans na to
że nauczyciel to zauważy. Przetrwaliśmy klasy 1-3 z tą "słodką"
panią. Ale teraz jest dużo lepiej.W klasach wyższych są rózni
nauczyciele, wszystko się zmienia. Wzorowe uczennice które były
wzorowe bo miały piękne pismo idą w odstawke bo nie notują szybko i
nie piszą szybko sprawdzianów gdzie nauczyciel dyktuje pytania. no
ale nadal sprawdzam czy dziecko douczone czy nie bo w szkole
panstwowej nauczyciel nie jest w stanie tego zrobić.

[inguszetia_2006]

Witam,
Moja córa chodzi do prywatnej, bo nie miałam ochoty na takie
klimaty;-DDD Mojej przyjaciółki córka chodzi do renomowanej
podstawówki państwowej i tam też tak jest jak opisujesz.
Tzn. po przyjeździe z wycieczki klasowej grupka mamuś niepracujących
rzuca się z kwiatami i bombonierami na panią wychowawczynię. Dzieci
te odbierane są o 13, 14, kto odbiera później, ten "zgniła jagoda";-D
Zadają im dużo, bo poziom musi być. Nie zrozumiałeś w szkole, to
matka o 18 ci dobrze wytłumaczy, jak już wróci z pracy;-DDD A jak
nie - to masz problem. Bardzo dużo przerzuca się na rodziców,
zauważyłam. W zasadzie połowa książki, to praca z mama, tatą.
Dziwne, bo rodzice nie są nauczycielami i nie powinni nimi być.
Od nauki jest szkoła. W domu się wypoczywa. A wiadomo, że takie
maluchy w I i II klasie, to trzeba pilnować i siedzieć z nimi.
Może rodzice powinni pobierać w takim razie jakiś dodatek
nauczycielski?;-DDD W końcu pracują na dodatkowym etacie i to nie
etacie mamusiowo-tatusiowym, tylko etacie nauczycielskim;-DDD
Bo co innego pobawić się z dzieckiem, pogadać, razem coś porobić, a
co innego siedzieć przez godzinę i tłumaczyć matmę, no nie?
To może być faktycznie zły sen.
Pzdr.
Inguszetia

[kag1]

Myślałam o zmianie szkoły, ale boje się że będzie tak samo, a może
to wpłynąć negatywnie na dziecko. KOżystaliśmy z pomocy psychologa,
ponieważ nauczycielka sugerowała dysfunkcję (dysgrafię) okazało się
że to głównie problem w komunikacji nauczyciela z nami i dzieckiem.
Osobiście nie widzę problemu w tym że mała brzydko pisze, ale radzi
sobie z pisaniem czytaniem jest bardzo dobra z matematyki. Ale
zeszyty są czerowone, bo "O" niejest wystarczająco okrągłe. Z
jakiegoś powodu mała również nie rejestruje w pamięci co jest
zadane, lub stara się szybko pisać "zjadając" literki. Wścieka mnie
ta sytuacja, ale zwyczajnie boję się że stawianie ostro sprawy
zaszkodzi córce. Może faktycznie zacznę wysyłać męża do kontaktów z
nauczycielką.

[verdana]

To zanim zmienisz szkołę wybadaj, jak tam jest - zreszta w tym
wypadku nie szkoła jest winna, a nauczycielka. W klasach 1-3
niewiele zalezy od samej szkoly, niemal wszystko - od wychowawczyni.
Są całkiem przyjazne nauczycieli i w panstwowych szkołach.

[allija]

To jaka bedzie nauczycielka w pierwszych klasach jest bardzo wazne z
wielu powodów i, moim zdaniem, nie warto eksperymentować na własnym
dziecku. Poniewaz mielismy przykre doswiadczenia z pania w szkolnej
zerówce, widzielismy jak nasze dziecko źle znosi zerówkę /podobnie
jak inne dzieci w grupie/ wiec pierwsza klase potraktowaliśmy
niezwykle poważnie. Zawsze do szkoły, gdzie przeważaja panie, lepiej
jest wysłać męża, u nas mąż rozmawiał w sekretariacie z paniami i
one poradziły mu w której I klasie bedzie najlepsza nauczycielka,
rzeczywiście to była pani ideał.
Dlatego jeśli zmienic klase to lepiej najpierw " zbadac grunt" i,
tak czy inaczej, na pewno do kontaktów z paniami lepiej wysyłać męża.

[owocoskala]

Z
> jakiegoś powodu mała również nie rejestruje w pamięci co jest
> zadane.
Większość dzieci w tym wieku nie rejestruje co jest zadane
Pani powinna dopilnowac żeby zostało zapisane. Ktoś już pisał o tym
szkodzeniu córce. Niby co może zrobić kiedy oceny opisowe? Jak ja
się postawiłam to cóka była traktowana raczej lepiej niż gorzej.

[smerfeta7]

W szkole córki, jak powyżej. Podlizujące się pani mamusie z
prezentami i codziennie chwalace ją, slownictwo jest już tak
zmiękczone, że az wazelina płynie.
Wiele by pisać!!!!
Polska państwowa szkola, to szkola stresu, niesprawiedliwości,
wazelinowania, uczenia dzieci dzielenia się prezentami z
nauczycielami, chocby na swieta, to szkoła lęku, obaw rodziców o
swoje dzieci, przytakiwanie nauczycielowi, mimo, że sie z tym nie
zgadzają.
A rodzice liczący na normalnośc nauczyciela w szkole to intruzi i
bardzo upierdliwe osoby.
ja się glosno powie i porozmawia o zmianach dla dobra dzieci, to
dziecko ma przechlapane u nauczycielki. Stwierdzam to osobiscie na
przykladzie corki.
Nawet jedna mama, której dziecko jest tak faworyzowane, że robi co
chce, krzywdzi innych slownie i fizycznie nigdy nie jest karane, bo
zawsze jest tlumaczenie, że sie zdarza. A mama tego dziecka,
zapytała mnie ostatnio czy sie teraz nie obawiam o córkę i jej
kontakty w grupie, po tym jak wyrazilam glośno opinię o tym co mi
sie nie podoba.
Jest to chyba najbardziej podlizujaco-wazelinująca sie mama, w
dobrych osobistych kontaktach z nauczycielką, strasząca mnie
pogorszeniem kontaktow corki z dziećmi.
Może i sie pogorszą, skoro jej corka robi co chce w klasie i czuje
się kompletnie bezkarna.
Przeniosla bym córkę natychmiast do prywatnej szkoly, ale corka
bardzo lubi swoich kolegow i kolezanki.
Dobrze, że dzieci, maja wiecej rozsądku od niektórych rodzicow i jak
sie lubią, to sie bawią, pokloca sie i ponownie się bawią.
Mogę autorce powiedzieć, że jak zglosi to co jej sie nie podoba, to
napewno narazi dziecko na problemy, gwaltownie pogorszą się opinie
pani o dziecku.
Nie rozumiem polskiej szkoly i do wyjazdu nie zrozumiem.
Dla mnie najważniejsze jest to, że corka ma ogromna wiedzę, a na złą
opinie pani o dziecku, wogole nie reaguję. Korzystam z poradni i
testow pedagogicznych, ktore pokazuja co potrafi dziecko i na jakim
jest poziomie wiedzy. Więc pani opinia o mojej corce jest i tak dla
mnie nie wazna, a nawet do podważenia.
Zawsze mogę zarzadać egzaminu komisyjnego, i uczestniczyć w nim.
W polskiej szkole rodzice milczą, rozmawiają tylko miedzy sobą, poza
plecami, nie przyznając sie do tej rozmowy w razie czego, tylko i
wyłącznie z obaw o swoje dzieci i także ich rozumiem.
Ale jak dlugo będą milczeć, tak długo nic się w Polsce nie zmieni.
Moje zdanie: W Polsce nigdy, nic sie nie zmieni.
Oczywiście nie mozna tego powiedzieć o kazdym nauczycielu, istnieją
i wspaniali, ale giną w tłumie.
Polska szkoła państwowa, to poczatek końca normalnej edukacji dzieci.

[condor]

Podzielam wasze spostrzeżenia i dodam swoje. Mój dzieciak chodzi do II klasy
państwowej podstawówki. Od pierwszego zebrania rodziców naraziłem się pani
nauczycielce tym że śmiałem zadawać pytania. Zapytałem najpierw o klucz jakim
się kierowała wybierając konkretne podręczniki - niestety usłyszałem jedynie
mgliste ble, ble, że to dobre wydawnictwo itp. W trakcie okazało się że książki
te mają mnóstwo błędów logicznych, tekstowych a nawet kilka ortograficznych. Na
moją sugestię że być może należy zmienić podręczniki, podniosły się głosy
popleczników nauczycielki, którzy twierdzili iż pewnie w innych książkach też
jest dużo błędów więc po co je zmieniać. Moje życzliwe pytania traktowane są jak
bezpośredni atak na majestat nauczycielki i trudno jest rozmawiać merytorycznie
bo nie ma z kim.

[verdana]

Niestety, uczylam w szkole prywatnej i mialam dziecko w szkole
prywatnej. Bywa, ze tam tez nie ma z kim rozmawiać...

[smerfeta7]

condor napisał:
>Moje życzliwe pytania traktowane są ja
> k
> bezpośredni atak na majestat nauczycielki i trudno jest rozmawiać
>merytorycznie
> bo nie ma z kim.

condor uzupełniłeś to czego nie dopisałam.
Ja także w spokojnej rozmowie ciągle słyszałam " czuję się
kontrolowana"
Kiedy doszlo do zebrania, pedagoga, psychologa, dyrektora, vice
dyrektora i wychowawczyni, wyrazilam publicznie swoją opinię
oczywiście dotyczacą wszystkiego co dla mnie jest nie do przyjęcia w
szkole, łącznie z traktowaniem dzieci (krzyki, szarpanie i rzucanie
na krzesła, nieudolne itd...)oczywiście nie traktowano tak mojego
dziecka, ale córka patrzyla na to i panicznie sie bała pani.
A ulubienica pani, stała i sie smiala.
Wnosząc skargę w obawie o edukację i zdrowie mojej corki, krzyki,
szarpanie itd.. na lekcji, skończyły się. Ale na przerwach nie,
nawet jeden nauczyciel na dyżurze to widzial, i zwrocil uwage, więc
pani puścila chlopca.
Napewno zyskały na tym dzieci, ale pani nie mogla mi tego darowac i
rodzice wazeliniarze, starają się mnie prosić abym się z tego
wycofała.
Dla dobro corki nie wycofam się. A pani musi cos zmienić.
Jezeli to tylko chwilowa poprawa to posumuje wszystko, łacznie z
zebraniem i kieruję sprawę do Kuratorium. Na wszystko co się dzieje
mam dowody. Licze na to, że pani zrozumie i zmieni swoje
postepowanie.
jak narazie zyskuja wszystkie dzieci, nie tylko moja corka.

[kag1]

Właśnie ciekawostką jest to że sympatia bądź nie do nauczycielki
przekłada się od razu na dziecko. Nie będę roztrząsać publicznie
jakie były powody naszej antypatii, ale myślałam żeby może też jakiś
prezencik na święta nauczycielce dać, może na koniec semestu?
Wprawdzie jest to poniżej mojej godności, ale czego się nie robi dla
dziecka, na zebraniach już nie zabieram głosu bo niechcę być
przekrzykiwana przez inne mamy i żeby już nie wchodzić w drogę
drogę Jej Wysokości. Martwi mnie i irytuje że każda inicjatywa która
mogła by usprawnić pobyt dzieciom w skole zawsze ma "ulepszacza" i
oczywiście nigdy z tego nic nie wychodzi. Troche mi ulżyło, bo
szkoła mnie frustruje bardziej niż kiedy ja byłam uczniem.

[monika19782]

Mój chrześniak do 3 klasy został psychicznie zniszczony przez
nauczycielkę. Sytuacja podobna jak u ciebie, dzieciak przemiły
zdolny tylko moze zbyt ruchliwy i gadatliwy, moja córka ma
identyczny charakter. z resztą sa przyjaciółmi, nauczycielka zrobiła
z niego kozła ofiarnego przy całej klasie nie brała go np. na
wycieczki a że bratowa nie umiała się podlizywać dzieciak cierpiał,
za radą psychologa przeniosła go do innej państwowej szkoły, tam
jest prymusem, chłopak odżył, moja córka chodzi do szkoły prywatnej,
kiedyś na zebraniu jedna mama troszkę zaczęłasięczepiać o rzeczy na
które nauczycielka nie ma wpływu np. mundurki i takie tam inne ale
pani nigdy nie dała odczuć jej synowi że z mamą nie bardzo sie
rozumieją raz w miesiącu jest dzień kotaktu na którym nauczyciele
szczegółowo opowiadają o dziecku, poza tym codziennie są jakies
informacje, zwraca się na te pozytywne cechy dziecka i je rozwija,
moim zdaniem powinnaś zmienić szkołę, inaczej będziesz wiecznie
zfrustrowana.

[smerfeta7]

kag1 napisała:

> Właśnie ciekawostką jest to że sympatia bądź nie do nauczycielki
> przekłada się od razu na dziecko.

Bo dzieci sa bezbronne, ale po to mają rodzicow, aby je wspierali.
Dla mnie dziecko mające ogromne wsparcie w domu, poradzi sobie z
kazdym problemem.


>Nie będę roztrząsać publicznie
> jakie były powody naszej antypatii, ale myślałam żeby może też
jakiś
> prezencik na święta nauczycielce dać, może na koniec semestu?
> Wprawdzie jest to poniżej mojej godności, ale czego się nie robi
dla
> dziecka,

kag1 a bedziesz mogla potem spojrzeć dziecku w oczy i uczyć jego co
to jest wartośc i godność czlowieka?
Ja nie zrobila bym tego nawet dla mojej córeczki, choć bardzo ją
kocham. Wpajam jej inne wartości, tlumaczę co to jest godnośc
czlowieka i co znaczą prezenty dla nauczyciela.
Zrozumiem prezent dla nauczyciela na zakończenie szkoly, kiedy
dziecko nie ma już doczynienia z tym nauczycielem, jako
podziekowanie za trud i poświęcenie wlożone w nauke dziecka, o ile
na to zasługuje, ale prezenty na swięta, koniec semestru, imieniny,
urodziny i inne, są dla mnie niesmaczne, jednoznaczne,
zobowiązujące, a przedewszystkim poniżające osobę biorącą i dajacą.
Słyszalam ostatnio fajne powiedzenie
"nie posmarujesz nie pojedziesz" i nie wazne czy to bedzie wazelina
czy prezent
Mnie tego nie uczono. Uczono mnie szacunku do czlowieka,
poszanowania godności, wiec "smarować" nie bede nikomu.
Wolę być uczciwa i powiedzieć nauczycielowi co mi się nie podoba i
jak to można zmienić czy wyjasnic, a narzekać poza plecami nie bede.
To jest dla mnie uczciwe, ale bardzo nie zdrowe dla dziecka w szkole.
Odczuwa to mocno, ale wspieramy ją i tlumaczymy w taki sposob, aby
corka czuła sie lepiej i nadal miala motywację do nauki, bez względu
na pania.
Corka, kieruje się jednym, że uczy sie tylko i wyłącznie dla siebie
i nikt jej tej wiedzy nie odbierze, że oceny obecnie nie liczą sie
dla niej, bez względu na to co dostanie. To jest ocena pani
wychowawczyni i nic nie znaczy dla niej i dla nas.
To bardzo jej pomaga i przestala reagować na niesprawiedliwośc w
ocenach czy zachowaniach pani wobec niej. Nie reaguje na zadne
oceny, a jak czegoś nie rozumie, zaraz prosi nas o wytlumaczenie.
Powiedziala, że nigdy nie pojdzie do pani z prośba o wytlumaczenie.
Nie ufa jej, ponieważ zawiodla sie kilka razy na zmianie wersji
przez panią, uznając, że pani klamie.
kag1 zrobisz jak zechcesz, ale zastanow sie 2 razy zanim pojdziesz.
Ja ciebie rozumiem.

[komyszka]

1. A nie dopuszczasz możliwości ze twoja ocena "pani" jest bardzo subiektywna?
jakie obiektywne (i na ile obiektywne) kryteria oceny jej osoby i kompetencji
zastosowalas? bo chyba nie jedynie fakt że o klasie i dzieciach mówi "ja"?
2.ile razy próbowałaś skontaktować się i porozmawiac z pania? bo wiesz -sam fakt
ze rodzic pojawi sie nagle bez uprzedzenia przed lekcja lub tuz po nie znaczy ze
nauczyciel ma czas z nim porozmawiac. czas nauczyciela nie należy tylko do niego
i do rodziców uczniów. załoze sie ze gdybys spróbowała umówic sie z pania na
konkretny termin w celu omowienia sprawy takiej a takiej - dałoby rade.
3. co oznacza "adorowanie pani"? czy słyszałaś jak jakis rodzic pieje peany na
jej czesc? a nawet jesli to moze po prostu ma powody i tak faktycznie uwaza?
jak zwykle w wypowiedziach rodziców uczniow na forach az bije subiektywizmem w
konwencji "ta straszna szkoła ci straszni nauczyciele". ciezkie musi byc zycie
takich rodziców- codzienny koszmar szkolny....

[condor]

Może ja częściowo odpowiem , nie pytany
Jaka ma być moja ocena czyjejś pracy jeśli nie subiektywna ? Średnia wielu
takich subiektywnych ocen daje dopiero, w pewnym stopniu obiektywne spojrzenie
na temat.
Co do adorowania nauczycielek; jest duża część takich rodziców która na wszelki
wypadek wchodzi nauczycielowi w pewne wstydliwe miejsce, aby tylko jego dziecko
było lepiej traktowane.
Nie znam nauczyciela pasjonata który do pracy przychodzi z radością, znam
natomiast całą rzeszę wyrobników bez przygotowania pedagogicznego którzy zostali
nauczycielami bo byli zbyt tępi na ambitniejsze studia.

[monika19782]

Komyszka piszesz jakbyś nie wiedziała że w szkole takie rzeczy po
prostu się zdarzają niestety.

[pam_71]

Może nie do końca na temat ale na gorąco !
A ja znam nauczyciela-pasjonata .. co prawda już na emeryturze To
moja Mama. Uczyła z prawdziwego powołania i sprawiało jej to dużo
satysfajcji. No i do tego była dobra w te klocki. Uczyła matematyki
w LO,a pod koniec kariery była metodykiem.
I paradoksalnie studia skończyła bez pedagogicznego przygotowania,
bo wybrała "ambitniejszą" specjalizację
Pozdro
Pam

kurcze- wspolczuje!

[komyszka]

jesli masz dzieci to musisz koszmar przezywać posyłając je do szkoły gdzie uczą
sami "tępi wyrobnicy". dramat dosłownie....

p.s.ocena moze być jak najbardziej obiektywna . trzeba tylko umiec zdobyc sie
na obiektywizm.

To Ty, Condor

[nangaparbat3]

condor napisał:

> Nie znam nauczyciela pasjonata który do pracy przychodzi z radością, znam
> natomiast całą rzeszę wyrobników bez przygotowania pedagogicznego którzy zostal
> i
> nauczycielami bo byli zbyt tępi na ambitniejsze studia.
>
>
Albo masz pecha, albo jakies wlasne kompleksy teraz leczysz.

[agatka_s]

No to ja mam jakieś niebywałe szczęście 4 szkoły syna i wszystkie
fantastyczne i pod kątem nauczycieli i pod kątem rodziców, absolutna
współpraca.



Obecna szkoła syna gimnazjum jest wspaniała, poziom jest wyśróbowany
na maksa, ale to jest taka szkoła do której mój syn chodzi chętnie a
ja bez problemu latam na wywiadówki. Właśnie wróciłam z takiej
wywiadówki i jestem pod wrażeniem profesjonalizmu-krótko i na temat
i do widzenia bo wszystkim się śpieszy, ale to co najważniejsze
podane w sposób jasny i konkretny.

Rodzice mimo że się znają od pół roku potrafili zadziałać solidarnie
i rozwiązać wspólny problem który się pojawił-kulturalnie, bez
kłótni udało się załatwić coś z nauczycielem. Da si ? DA

Od przedszkola po gimnazjum trafiam na super nauczycieli i
wychowawców (no może ze 2 wyjątki nie bardzo super się zdarzyły).
Tak samo i na rodziców, którzy umieją ze sobą rozmawiać i działać
wspólnie dla dobra mini społeczności.


Albo mam szczęście, albo poprostu życzliwe i pozytywne podejście do
nauczycieli, do innch rodziców i to wraca jak bumerang (aha nigdy
się nikomu nie podlizywałam, tu gdzie uczy się mój syn nie ma takich
zwyczajów, raczej odwrotnie rodzice mają wobec nauczycieli spore
oczekiwania i zazwyczaj je egzekwują).

[nena22]

Masz szczęście

[nena22]

No to wkrótce 6 latki mają trafiać do tych cudownych szkół, w
których jest tak samo jak w przedszkolach zdaniem Pani Lipszyc...
A ja polecam: www.forumrodzicow.pl/

[ankar5]

Napiszcie do których szkół chodzą Wasze dzieci.
Mysle, że nie jednemu rodzicowi się to przyda...

[kwinta5]

generalizowanie to nieprzyjemny odruch organizmu narażonego na stres
naleźy się go wystrzegać.
państwowa, prywatna-nie ma znaczenia liczy się zawartość człowieka w człowieku.
jestem mamą pierwszaka i nauczycielem-stoję po dwóch stronach barykady
nie podlizuję się i nie lubię lizusów-to fałszywcy chcący ukryć swoje braki lub swoich dzieci-kto tego nie rozumie trudno.
w każdym zawodzie są fachowcy i fachowcy,dlatego dom rodzinny to jedyne miejsce w którym można wykształcić w dziecku to na czym nam zależy,a potem zanosić modły,żeby tę wiedzę wykorzystało w życiu-czyli w szkole też.
nie podoba mi się szkoła jako instytucja-od lat na tym samym poziomie absurdu-wojuję, zmieniam, kłócę się i robię tak żebym za 20 lat mogła spojrzeć na siebie bez obrzydzenia.
dużo mnie to kosztuje siły i nerwów- bo wbrew pozorom część rodziców chce nowego,ale bez ich udziału i wkładu pracy-nie da się tak NIESTETY.

Szkoda że nie jesteś naszą nauczycielką

[kag1]

Wiem że w każdym zawodzie zdarzają się rózni ludzie, ale to nie jest
usprawiedliwienie. Jesli w I klasie nauczyciel nabywa czerwony
długopis i zeszyt mojego dziecka jest czerwony od poprwek we
wrześniu to trafia mnie szlag .Najgorsze jest to że mnie to
frustruje, widzę że moja córka też jest sfrustrowana. Pracuujemy z
mężem i czasu po południu mamy mało, a lekcji często jest tyle że po
ich wykonaniu z dzieckiem padam na twarz, ona zresztą też. Jak chcę
porozmawiać z nauczycielem to muszę wziąc urlop bo pani po lekcjach
idzie do domu a rano nie ma dla mnie czasu mimo że do dzwonka jest
20 minut. Kiedyś nauczycielka grzecznie mnie przeprosiła żę wróci za
chwilę i wróciła po dzwonku twierdząc że już nie może ze mną
rozmawiać bo ma lekcje mimo że czekałam blisko 20 m. Kiedy słysze o
strajkach nauczycieli i rządaniach podwyżek to myślę że to jakiś
obłęd. Taki ktoś pracuje 19 H tygodniowo( z tylu musi się rozliczyć)
i chce zarabiać tyle co ja pracująca 40 i więcej h ( ja również
musze wciąż podnosić swoje kwalifikacje i monitorować nowości swojej
branży). Staciłam resztki szacunku do tego zawodu.
Troche wypisałam tę złości i lekko mi ulżyło.

[smerfeta7]

kag1 napisała:
>Staciłam resztki szacunku do tego zawodu.
> Troche wypisałam tę złości i lekko mi ulżyło.

kag1 ja zaczynam tak samo myslec, szczegolnie, że wychowawczyni
córki, przy mnie zmieniala fakty, ktore widzialam i slyszałam.
Więc zaufanie, szacunek i autorytet nauczyciela w szkole panstwowej
dla mnie zanika, a bylo inaczej.
jest mi z tego tytułu przykro, a moje obawy o edukację corki, są
coraz wieksze.
W tej chwili zaczelismy kontrolować edukacje corki z wszystkiego co
jest przerabiane w szkole i sami pracujemy z dzieckiem.
Mogę sobie sama ustawić czas pracy, aby poświęcić dziecku dzień, ale
są rodzice, którzy nie mogą tego zrobić i bardzo im wspólczuję, jak
i ich dzieciom. Bo liczyć na szkole nie mozna wogole.

[smerfeta7]

kwinta5 o takim, jak ty nauczycielu marzy kazdy rodzic.
Myslę, że dla takiego nauczyciela i rodzice sa w stanie pomoc, bez
wazelinowania i jak fajnie napisałas:
kwinta5
> nie podlizuję się i nie lubię lizusów-to fałszywcy chcący ukryć
>swoje braki lub swoich dzieci-kto tego nie rozumie trudno.
Mądre slowa.

[spider3]

WAZELINA!!!

[kurczak1]

Mój syn chodzi do II klasy dobrej państwowej. Zerówka była w
publicznym przedszkolu. Trafił fatalnie: pani była niemiła, miała do
dzieci stosunek służbowy i dużo zadawała. W zerówce! Okazało się
jednak, ze to moje zdanie. Konkluzja: Po pierwsze dzieciaki wyszły z
tego przedszkola nieźle przygotowane do szkoły. Po drugie: lubiły
panią. To ja jej nie lubiłam. Mój syn ją odwiedza, bo ma po drodze.
Z takim przygotowaniem trafił do I klasy. Pani zołza. I mnóstwo
lekcji. Ciącłe uwagi. Szlag mnie trafiał. Dużo pracuję, więc na
szczęście nie miałam czasu, żeby zajmować się rozmowami z panią czy
lakcjami syna. Uwagi olałam. Odbębniałam kazanie i koniec. Lekcje
uznałam za problem syna (ja tam juz mam maturę i wiecej), na
zebrania chodzę acz bez przyjemności. Pani powiedziałam wprost, ze
nie zamierzam przykładać ręki do żadnych prac plastycznych syna, bo
to są jego prace, nie odrabiam z nim lekcji, a na pewne rzeczy (np.
tempo jego pracy) mam mniejszy wpływ niż ona, bo nauczycile dla
dzieci w tym wieku jest auorytetem większym niż rodzic.I teraz druga
konkluzja: dziecko odpowiedzialne za swoje lekcje z czasem zaczyna
je robić bez przypomnień i pomocy (jak trzeba to wytłumaczę, ale jak
za kilka lat przyjdzie z całkami to już nie), uwagi kończą się po
roku, teraz zbiera pochwały. I wiecie co? On lubi te zołze.