Mrgodot przypomniała mi o rozkładzie Banzhafa
5 pucharów jako kryzys; jak wyjść z kryzysu braku pracy.
1. niepowodzenie i strata; to co spowodowalo kryzys
10 mieczy
2. to, co mnie oszczędza
głupiec
3. wyjście z kryzysu
4 pucharów
4. tu jest cel i schronienie
eremita
Z pozycji głupca wyjście jest w kierunku eremity. Jestem rzeczywiście obecnie
w 4 pucharów, bardzo się martwię, nie widzę dróg wyjścia. Na mojej karcie
4
pucharów jest z tylu ten kielich a na dziś nie widzę go: nie dlatego, ze
nie chcę widzieć...
Skończyło mi się wszystko wraz z 10 mieczy i czuję sie pokonana.
Niby oszczędza mnie Głupiec, powinnam wyruszyć w drogę z tym co mam i z
ufnością patrzeć w przyszłość; niewątpliwie zaczynam od nowa. Może powinnam
wyluzować?
Eremita jest trudną kartą i wg Banzafa zdobycie tego celu może zająć dużo
czasu. Wbrew pozorom jest cienka linia między 4 puch a eremitą: umartwianie
się ma mnie znów czegoś nauczyć...
Nie umiem tego eremity uchwycić jako schronienia, jako czegoś co można
przełożyć na dobrą monetę. Czego muszę sie nauczyć? Co jeszcze odkryć w sobie?
Jakie pomysły mogą zrodzić sie w ascezie?
Moglibyście pomóc?