Dodaj do ulubionych

Nasze opery mydlane

03.03.24, 20:32
w ktorych kazdy z nas (bez wyjatku) gra glowna role. Traktujemy te telewizyjne opery jako najnizszy z gatunkow filmowych, dla starych panien glownie. A moze warto przyjrzec im sie i odnalezc watki z wlasnego zycia. W jakis dziwny sposob nasze zycie wydaje nam sie czyms wyjatkowym, a te z sceny z ekranu sa szmira bez sensu.
Nie bedzie pochylony
Hamen.
Obserwuj wątek
    • jan_stereo Re: Nasze opery mydlane 04.03.24, 00:54
      Akurat chyba większość ludzi zyje roznymi Plotkami, gdzie prostacko kolorowy news z czyjegoś aktorskiego/krolewskiego zycia odrywa czytelnika od jego wlasnej szarości. Zwłaszcza kiedy ow ktos wielki siega nizin, bo go zona zdradzila badz syn sie zapił, stajac sie blizszy Kowalskiemu i Kowalskiej.
    • shachar Re: Nasze opery mydlane 09.03.24, 18:22
      Bardzo spodobał mi się ten wątek, bo to jest wątek dla mnie, Królowej Oper Mydlanych, żyjącej w swojej głowie przez całe życie. Jakieś tam powody tego pewnie są, typu ojciec drinker i matka chora psychicznie, więc nie było nikogo, żeby mnie we wszystko wprowadzić.Tak więc trzeba było samemu wymyślać sobie powody, dla których rzeczy dzieją się tak, a nie inaczej, żadnej mądrości pokoleń przy tym nie było. Kiedy jest się zdanym na siebie, to każdy podkast jest pomocny. Ale jest sobota, więc na lżejszą nutę podkast sobie puściłam, JRE Snyder, o Spartanach. Wyobraźcie sobie, że Spartanin dodatkowo, aby być dobrym wojownikiem, musiał znaleźć sobie w armii kochanka Jeśli już nie wiadomo było, za co umierać, to za ocalenie tego kochanka. Jesus christ!
      Moja Opera Mydlana literalnie jest jak bańka odgrodzona od reszty , w której rozbrzmiewają ogromne symfonie, ale tylko dla mnie.
      Jak u kazdego zresztą,, czego usłyszenie było jakże wskazane w podkaście Ch. Williamsona z kimś tam ostatnio, już nie pamiętam, kiedy on opisywał, że to, co przechodzień widzi, jest to drugi człowiek stojący i dumający o czymś, a potem odchodzący gdzieś, ale dla tego dumającego, może to być kosmiczna walka wewnętrzna na jakiś temat, zwycięstwo lub klęska nad samym sobą. Tyle wiemy o innych, co ten przechodzień. W chuj nic.
      • a_iii_ty Re: Nasze opery mydlane 10.03.24, 19:20
        wszyscy zyjemy w swoich glowac, nawet jeszcze przez minute po gilotynie. Ten, ktorego mijamy wydaje sie naszym
        peryferium, ale dla niego to my jestesmy staytstami w jego operze. Te opery sie nakladaja, z glownej roli ( z innej kamery) nagle jestesmy pionkami. Warto zdac sobie z tego sprawe, ze nie ma jednego srodka, ze wszyscy i wszystko jestesmy w centrum.
        • shachar Re: Nasze opery mydlane 10.03.24, 22:42
          Najserdeczniejsze belated życzenia wszystkiego dobrego!
          • a_iii_ty Re: Nasze opery mydlane 11.03.24, 01:40
            dziekuje, ale w moim wieku to obciach pokazywac sie ludziom
        • krytyk2 Re: Nasze opery mydlane 15.03.24, 16:01
          Jest prosty sposób, żeby przebić się do innego człowieka.Po prostu trzeba zacząc z nim rozmawiać i wtedy chmura naszych fałszywych założen stopniowo rozpływa się i zaczynamy kogoś poznawać i wiemy co zaprząta jego myśli.Ilośc osób , ktore w ten spsob ostatnio poznaje zwiększa się geometrycznie. Śmiem twierdzić ,że z niektórymi zaprzyjażniam sie po wymianie kilku zdań.Jest to nowa jakość w moim życiu
          • shachar Re: Nasze opery mydlane 16.03.24, 14:25
            U mnie to jakoś nie działa, bo wszystko, co mam do powiedzenia jest albo prosto z mostu, albo obraźliwe, albo niecenzuralne, albo od czapy. W momencie kiedy całość moich kontaktów praktycznie ogranicza się do sytuacji pracowniczych, gdzie ostatnią rzeczą, jaką należy wypowiedzieć jest słowo prawdy, dominującym uczuciem jest uczucie samostłamszenia, albo rezygnacji. Wczoraj w samochodzie zastanawiałam się głośno jakim cudem dokonuję na sobie ciągłego self-abuse, kontynuując robienie tego, co robię. Usłyszałam że nareszcie zaczynam dochodzić do prawidłowych wniosków. Ale karmic sukę i banki trzeba.
            • krytyk2 Re: Nasze opery mydlane 16.03.24, 18:38
              Wg mnie klucz do sukcesu tkwi w połączeniu prosto z mostu ale drugim członem musi być dowcip, lekkość i łagodność.Jesli moje " prosto z mostu" urazi osobę zaczepiona przeze mnie, muszę szybko wycofać się na formę żartu, albo -ostatecznie - spalić całą sytuację I zapomniec
          • a_iii_ty Re: Nasze opery mydlane 20.03.24, 17:33
            nie zapomnij by wpisali ci sie do pamietnika. ja takie przyjaznie zawieralem na placu zabaw, ale widze ze niektorym wydoroslenie nie grozi.
            szalom.
        • krytyk2 Re: Nasze opery mydlane 15.03.24, 16:09
          jestem przekonany na dodatek , że te relacje i to odkrywanie siebie nawzajem przed sobą -moje i innych osób, są prawdziwe. I powiem więcej -to otwarcie jest prawie zawsze prowokowane przeze mnie , ponieważ to ja pierwszy pokazuję podbrzusze i traktuję to jako rzecz naturalną.To powoduje ,że takie zdefiniowaniu tematu na początku rozmowy pozwala otworzyc się drugiej osobie
      • jan_stereo Re: Nasze opery mydlane 11.03.24, 13:00
        shachar napisała:

        Tyle wiemy o innych, co ten przechodzień. W chuj nic.

        Ja mam wrazenie ze my czesto chuja wiemy o sobie samych, w koncu kto dobrze zna/jest swiadomy swej podswiadomej czesci umyslu, ktora cay czas dziala w tle i dokonuje decyzji, w oparciu o co ? bo ja nigdy sie nie moge tego od siebie dowiedziec.
        • limetart Re: Nasze opery mydlane 21.03.24, 18:55
          Ja mam wrazenie ze my czesto chuja wiemy o sobie samych

          True. A ja Ci powiem, jak sie troche dowiedziec. Przepis jest taki: dramatyczne okolicznosci zyciowe, takie z gatunku wstrzasajacego zakretu, plus wielu inteligentnych, zaangazowanych w Ciebie rozmowcow przez dlugi czas, a na koniec rozmowca z trzecim okiem. A, i jeszcze trzeba byc odwaznym i blisko konca czarnej rzeki. Czyli moment, okolicznosci i odwaga. Ale to jest raczej unikalny zestaw, jak gdyby trzeba miec szczescie, zeby to sie wszystko zlozylo.
    • limetart Re: Nasze opery mydlane 21.03.24, 18:46
      Ja sie lepiej znam na operze niz na operze mydlanej, co w sumie na jedno wychodzi, jak sie tak dobrze przyjrzec - wszak opera oryginalnie byla wlasnie szmira, ukryc sie tego nie ukryje. Ale jednak warstwa muzyczna jakos zacniejsza niz w tych teletasiemcach.

      Niemniej chcialam sie wypowiedziec protestujaco, skoro juz sie odrodzilam (dzieki Ci, Krish, ze sie od Ciebie tego procederu nauczylam, jak wszystkiego, co najlepsze, lol!). Numerowac sie nie bede, bo mi sie to kojarzy z 19-wiecznymi Chinami, w ktorych to Chinach numerowano dziewczeta, wiec to chlopu pozostawiam, a sama ide w inna dolcezze.

      Wiec moje zycie nie jest szmira i ma gleboki sens. Watki komediowe przewazaja w nim nad dramatycznymi, ale watki milosne sa jego kanwa i osnowa jednoczesnie, na cale szczescie smile Jaki ma sens, to jeszcze tak do konca nie wiem, ale czuje, ze jakis eksytujacy?

      Klaniam sie.

      gf

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka