Pytanie do eksperta

[mitmenschen]

Matka z niepelnosprawna corka 22 lata (100% inwalidztwa) zamieszkuje w
Niemczech, ojciec dziecka mieszka w Polsce. Wiadomo, ze stac go na placenie
nawet znacznych alimentow, jednak problem jest w ustaleniu wysokosci potrzeb
corki tak, aby uznal je polski sad.
Wymaga ona stalej opieki, wprawdzie system socjalny Niemiec zapewnia pokrycie
kosztow jednak nie wszystkich, poza tym w pierwszym rzedzie obowiazek do
lozenia na dziecko maja rodzice.

Pytanie brzmi: jak zdefiniowac i wyliczyc potrzeby corki w celu wniesienia o
alimetny w odpowiedniej wysokosci?
Czy uwzglednione zostana przez polski sad wylacznie podstawowe egzystencjalne
potrzeby, czy tez jest szansa na uwzglednienie potrzeb corki do
specjalistycznych zajec w celu stymulacji rozwoju i zapobiezenia regresji
intelektualnej i fizycznej, a takze inych potrzeb jak organizacja wolnego
czasu, wakacji itd.?

[niepelnosprawni.info]

Niestety nie jestem specjalistą od prawa rodzinnego i ustalania wysokości
alimentów.

W pierwszej kolejności proponuje by usiadła Pani z ołówkiem w ręku i podliczyła
wszystkie wydatki w skali roku związane z wychowaniem dziecka. Mówiąc wszystkie
wydatki mam na myśli też te związane z edukacja, zapewnieniem potrzeb bytowych
(część czynszu, część opłat za lokal, prąd itp), leczeniem i rehabilitacją
(udział w płatnej rehabilitacji zdecydowanie trzeba wliczyć), nawet z ubraniem
córki (trzeba uwzględnić wydatki które są ponoszone co jakiś czas np zakup
butów). Znając te wydatki łatwiej będzie Pani oszacować kwotę alimentów, jak
też obronić ją przed sądem (warto mieć te wydatki udokumentowane – czasami sąd
prosi o informacje na podstawie czego wy. W przepisach mowa o
usprawiedliwionych potrzebach uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych
możliwościach zobowiązanego. Ma to duże znaczenie gdyż ewidentnie osoby
niepełnosprawne maja swoje potrzeby większe niż osoby sprawne dodatkowo jeśli
ojciec dziecka jest osobą zamożną to niedopuszczalne powinno być by
uczestniczył w zaspakajaniu potrzeb córki jedynie na podstawowym poziomie.
Oczywiście wiele zależy od sądu i przedstawionych argumentów – niestety nie ma
gwarancji co zrobi sąd, natomiast zawsze warto dokładnie przemyśleć ile chce
Pani żądać i jak to umotywować.



USTAWA z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Art. 133. § 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem
dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że
dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i
wychowania.

Art. 135. § 1. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych
potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.