Stary tramwaj

[madohora]

NAJSTARSZY TRAMWAJ ZJECHAŁ DO ZAJEZDNI - www.nettg.pl - 17.05.2020

[madohora]

[madohora]

TRAMWAJ POWSTAŃCZY ZNÓW WYJEDZIE NA TORY - Radio Piekary - 11.08.2020

[madohora]

PO KATOWICACH BĘDZIE JEŹDZIŁ POWSTAŃCZY TRAMWAJ - www.infokatowice.pl - 14.08.2020

[madohora]

WOJCIECH KORFANTY WYSIADŁ NA RYNKU Z TRAMWAJU - Wyborcza - 18.08.2020

[madohora]

KATOWICE KOŚCIUSZKI

[madohora]

ZAKOCHANA BANA RUSZY NA SZYNY ALE TYLKO DLA JEDNEJ PARY - Moje Katowice - 06.02.2021

[madohora]

TRAMWAJEM DO GWIAZD CZYLI NIETYPOWA RANDKA DLA ZWYCIĘZCÓW KONKURSU WALENTYNKOWEGO - www.wp.pl - 06.02.2021

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Czy mi się zdaje
Czy przejechały dwa tramwaje

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

A mnie się zdaje
Że rozpracowałam tramwaje

[madohora]

W OLSZTYNIE WSTRZYMANO RUCH TRAMWAJOWY - Gazeta Olsztyńska

[madohora]

W tramwaju.
Pani: (do studenta)
— Proszę pana, niech się pan trochę posunie, bo nie mogę przejść.
Student:
— (trzymając nogę opartą na przeciwnej ławce): A to niech pani skacze

Żart z 1923 roku

[madohora]

Kasownik – urządzenie służące do potwierdzenia dokonania opłaty za przejazd transportem zbiorowym, poprzez trwałe naniesienie stosownej informacji na bilecie.

[madohora]

W większości miast w Polsce używane są kasowniki drukujące dzień i godzinę (najczęściej również nr boczny autobusu miejskiego i autobusu PKS oraz trolejbusu i tramwaju, czasami również inne treści) na bilecie papierowym. Wyklucza to ponowne użycie tego samego biletu albo wykorzystanie go w sposób niezgodny z jego typem (na przykład przekroczenie czasu przejazdu w przypadku biletów czasowych, przesiadki w przypadku biletów jednorazowych). Popularne do niedawna kasowniki w autobusach miejskich i autobusach PKS oraz trolejbusach i tramwajach dziurkujące bilet przy pomocy dobrze ułożonych bolców wychodzą już obecnie z użycia. W niektórych miastach w Polsce stosowane są kasowniki kodujące stosowne informacje na kartonowym bilecie z paskiem magnetycznym.

[madohora]

Coraz częstsze stają się w Polsce natomiast kasowniki współpracujące z plastikowymi kartami zbliżeniowymi. System ten funkcjonuje czasami równocześnie z tradycyjnymi biletami papierowymi albo biletami z paskiem magnetycznym, kasowniki biletowe obsługują wtedy obydwa standardy albo również – przejściowo – w autobusie miejskim i autobusie PKS oraz trolejbusie i tramwaju używane są kasowniki dwóch rodzajów. W autobusach miejskich i autobusach PKS, trolejbusach i tramwajach kasowniki instalowane są niedaleko drzwi wejściowych. W przypadku pociągów oraz metra kasowniki umieszcza się przeważnie przy wejściu na peron.

[madohora]

A kto mówił parę lat temu - likwidujemy autobusy, przesiądźcie się na tramwaje. I co? Remonty we wszystkich kierunkach równocześnie. Miało być tak różowo, a wyszło jak zwykle. Szkoda gadać.

[madohora]

SZCZECIN. MAJĄ PONAD 💯 LAT I BYŁY UKRYTE PID ASFALTEM - www.msn.com.pl - 28.03.2023

[madohora]

DUŻE ZMIANY W RUCHU TRAMWAJOWYM - Na Kolei - 29.03.2023

[madohora]

O lepsze połączenie z centrum miasta zabiegały także okoliczne gminy. We wrześniu 1883 roku firma Martin Lutz & Cie. prace budowlane dla tramwaju parowego z Feudenheim do Mannheim, który został otwarty w dniu 3 maja 1884 r. Plany tramwaju parowego z Neckarau do Mannheim nie zostały zrealizowane.

[madohora]

Podczas gdy tramwaje konne były ograniczone do centrów miast Mannheim i Ludwigshafen, teraz dodano dodatkowe trasy na przedmieścia. Rozbudowa przebiegała bardzo szybko, tak że pod koniec 1902 roku działała już sieć o długości około 50 kilometrów. Do drugiej wojny światowej na terenach dzisiejszego Mannheim kursowały następujące linie tramwajowe:

[madohora]

W 1956 r. zamknięto dwie linie tramwajowe przebiegające przez tereny portowe:

Przedgórze Neckar: Rheinstraße-Güterhallenstraße-Neckarspitze
Friesenheimer Insel: E-Werk (dziś Neckarstadt-West)-Kammerschleuse-Friesenheimer Straße-Luzenberg

[madohora]

Trasa od przystanku E-Werk (dziś Neckarstadt-West) przez Industriestraße do Diffenéstraße została zamknięta w 1970 roku. Prowadziła przez teren handlowo-przemysłowy należący do portu i była ostatnią tego rodzaju.

[madohora]

6 maja 1974 r. kładki od wieży ciśnień do placu apelowego zamknięto dla ogólnego ruchu samochodowego i przekształcono w strefę dla pieszych , po której nadal kursował tramwaj. Maksymalna prędkość została początkowo ustalona na 30 km/h, a od 25 listopada na 25 km/h. Spadek sprzedaży w związku z likwidacją ruchu samochodowego, który podejrzewali ludzie biznesu, nie nastąpił. 13 kwietnia 1977 r. Breite Straße między Paradeplatz a Kurpfalzkreisel również została przekształcona w strefę dla pieszych. Tutaj również nie obowiązywały żadne ograniczenia na liniach tramwajowych, poza ograniczeniem prędkości do 25 km/h.

[madohora]

[madohora]

Linia odgałęzienia OEG z Käfertal do Heddesheim została włączona do sieci tramwajowej MVG. Od tego czasu linia 4 kursuje z Heddesheim do Ludwigshafen-Oggersheim aż do przełączenia sieci w 2016 roku. Ponadto zrezygnowano z pętli zwrotnej w Käfertal, która znajdowała się kilkaset metrów od stacji OEG w Käfertal.

[madohora]

W 1900 r. zlikwidowano tramwaj konny w Mannheim, aw jego miejsce uruchomiono metrowy tramwaj elektryczny . Przebiegało to również przez Ludwigshafen z jego siecią kolejową od 1902 roku. Podobnie jak poprzedni tramwaj konny, nowy tramwaj był eksploatowany wspólnie z Mannheim, przy czym miasto Ludwigshafen zajmowało się budową torów i linii napowietrznej po stronie Ludwigshafen , a Mannheim zapewniało wagony i personel. Na trasie między dzisiejszym Berliner Platz a dawnym dworcem przy Ludwigsplatz oraz Wielką Bramą BASF i Friesenheim tramwaj kursował po istniejących torach lokalnej kolei.

[madohora]

Większa urbanistyka w wizytówkowym projekcie oraz plany metra w Mannheim i Ludwigshafen wpłynęły na prace budowlane w kolejnych latach. Po pierwsze, główny dworzec między dzielnicami Mitte i Nord został opuszczony w 1969 roku i zastąpiony nowym dworcem zlokalizowanym na zachodnim krańcu centrum miasta. W tym celu zbudowano nową trasę dla tramwaju, który w większości kursuje w tunelu i ma pierwszy przystanek metra w Ludwigshafen przy dworcu głównym. Odgałęzienia do Oggersheim, Saarlandstraße i Friesenheim były podłączone do tej linii.

[madohora]

Sieć autobusowa i tramwajowa w Ludwigshafen została całkowicie przeprojektowana na potrzeby zimowej zmiany rozkładu jazdy w 2008 r., aby lepiej sprostać obecnemu przepływowi ruchu. Między innymi połączono linie 4 i 14. Aby uatrakcyjnić transport lokalny, w soboty i niedziele skrócono czas przejazdu większości linii tramwajowych i autobusowych w Ludwigshafen i Mannheim. Autobusy kursują teraz w jednolitych 20-minutowych odstępach czasu, w dni powszednie z wyjątkiem sobót, z pewną kompresją w czasach dojazdów do pracy w odstępach 10-minutowych. Zwiększono częstotliwość kursowania linii tramwajowych do 20-minutowych odstępów w ciągu dnia w niedziele i święta.

[madohora]

Ulepszona wersja GT 6 została zakupiona w 1970 roku wraz z dwudziestoma egzemplarzami typu Mannheim . Dwadzieścia trzy Mannheim GT 6 zostały przerobione na GT8N w 1993 roku i wyposażone w niskopodłogową sekcję środkową.

[madohora]

W południowych Niemczech i Szwajcarii Trambahn lub w skrócie Tramwaj jest używany jako alternatywa, w Wiedniu Tramway, Tramwaj lub Bim . Nazywa się to tramwajem w Niemczech i Austrii, ale tramwajem w Szwajcarii. Słowo „tramwaj” jest pochodzenia niemieckiego i oznacza „bar” [2] (por. „der Trämel”). System kolei szynowych oparty na belkach szczelinowych, używany w górnictwie, przybył z Niemiec do Anglii w XV wieku, gdzie termin „tramwaj” rozwinął się i odnosił się ogólnie do kolei z prowadzeniem torowym. [3] Z języka angielskiego termin ten trafił do innych języków. linia tramwajowabył dawniej znany w świecie niemieckojęzycznym, nazywano go czasem tramwajem parowym lub tramwajem konnym . Innym oznaczeniem jest elektryczne . Odpowiedni numer linii jest często używany jako oznaczenie, więc 5 lub 5 może oznaczać zarówno pociąg na linii 5, jak i samą linię. Bardzo specjalne oznaczenie stało się powszechne w Wiedniu dla kilku linii, więc pociągi linii D i O nazywane są D-Wagen i O-Wagen, uogólnione zostałyby dodane potocznie do wszystkich wiedeńskich linii tramwajowych z literami jako oznaczeniem linii przyrostek - wagon, odpowiednio, taki jak wagony A, wagony J itp.

[madohora]

W Austrii tramwaje są uważane za koleje zgodnie z § 1 Z. 1 lit. c) Eisenbahngesetz 1957 (EisbG). W § 5 tramwaje EisbG są zdefiniowane jako:

[madohora]

O ile z ustawy o kolejnictwie nie wynika inna kompetencja, zgodnie z § 12 ust.2 EisbG „we wszystkich sprawach dotyczących tramwajów, w tym ruchu tramwajowego”, jako organ właściwy odpowiada wojewoda krajowy . Tramwaje podlegają również przepisom Ustawy o ruchu drogowym z 1960 r. (StVO) na drogach publicznych („drogi z ruchem publicznym”), co oznacza, że ​​między innymi muszą być prowadzone na oczach. Również nie wszystkie przejazdy są zabezpieczone krzyżami św. Andrzeja zgodnie z rozporządzeniem o przejazdach kolejowych. Zgodnie z § 28 StVO pojazdy szynowe są uważane za preferowanych użytkowników dróg ze specjalnymi przywilejami:

[madohora]

Regulamin ruchu drogowego definiuje obszar tramwajowy jako wspólny obszar ruchu kolejowego i drogowego. Strefa tramwajowa może być oznaczona sygnalizacją świetlną i/lub nazwana w tabeli tras . Tramwaje poruszają się na oczach , przy uwzględnieniu maksymalnej dopuszczalnej prędkości z uwzględnieniem pojazdów i warunków lokalnych. Gdy prędkość nie jest odpowiednio zmniejszona, w sektorze tramwajowym i w tramwajach miejskich stosowane są magnetyczne hamulce szynowe . Kierujący pojazdem szynowym musi również przestrzegać przepisów Prawa o ruchu drogowym.

[madohora]

Obowiązuje również: Zatrzymywanie się na szynach tramwajowych jest zabronione

[madohora]

METROPOLIA SZYKUJE SIĘ DO PRZEJĘCIA TRAMWAJÓW ŚLĄSKICH - www.katowice24.info - 13.09.2023

[madohora]

dawny tramwaj parowy Neuötting-Altötting należący do Deutsche Reichsbahn lub jego poprzednik firmy Royal Bavarian State Railways

[madohora]

W początkach tramwaju elektrycznego jeszcze później stosowano niezwykłe techniki zasilania. Lokalna kolej Mödling – Hinterbrühl pod Wiedniem i pierwszy komercyjnie używany tramwaj elektryczny w Niemczech, Frankfurt-Offenbacher Trambahn-Gesellschaft (FOTG), nie wykorzystywały jeszcze pantografów i linii napowietrznych późniejszych popularnych typów. Zamiast tego na tych dwóch liniach kolejowych zastosowano system składający się z dwubiegunowej sieci trakcyjnej w rurach miedzianych o małej średnicy i szczelinie od spodu ( sieć trakcyjna szczelinowa ) . W tym prowadziły dwa wagony kontaktowe, które były ciągnięte przez wagon. Jako prąd napędowy zastosowano prąd stały o napięciu 300 woltów .

[madohora]

Systematyczny rozwój technologii niskopodłogowej i modularyzacji pojazdów rozpoczął się w latach 80-tych . Ze względu na fakt, że technologia napędu i podwozia nie była wówczas tak zaawansowana, pierwsze pojazdy miały tylko 60 do 70 procent części niskopodłogowej w przedziale pasażerskim, podobnie jak w pierwszych niskopodłogowych wagonach przegubowych (NGT6C) na tramwaj w Kassel . Części wagonów na wózkach napędowych były wysokopodłogowe, co jest ponownie wprowadzane analogicznie do autobusów jako koncepcja niskowejściowa ze względu na oszczędności. Nienapędzane części wagonów mogą znajdować się na luźnych zestawach kołowych (napędy na poszczególne koła) lub jako sedanybyć swobodnie zawieszone na sąsiednich częściach wagonu, co zapewnia stale poziomą podłogę wagonu. Wyposażenie elektryczne w dużej mierze mieściło się na dachu pojazdu, co odtąd wymagało zwiększonej sztywności karoserii .

[madohora]

Jednak w kilku dużych miastach pojawiły się zastrzeżenia estetyczne do linii napowietrznych. Alternatywnym rozwiązaniem praktykowanym w Denver (Kolorado) w latach 1885-1888 , a następnie głównie w nowojorskiej dzielnicy Manhattan , były podziemne szynoprzewody, które w dużej mierze można było układać w istniejących kanałach kolei linowych. Na przykład w centrum Berlina istniały linie z akumulatorami jako źródłem energii, a także w Paryżu. W Paryżu centrum miasta polegało nie tylko na napędzie sprężonego powietrza opracowanym przez Louisa Mékarskiego w 1876 roku . Po jedenastu latach eksperymentów tramwaje na sprężone powietrze kursowały regularnie od 1887 do 1906 roku. Były też napędy gazowe, ale użycie silników spalinowych w Stanach Zjednoczonych zbiegło się w czasie z upadkiem tramwajów, gdy wielkie koncerny naftowe przystąpiły do ​​wyeliminowania konkurencji elektrycznej.

[madohora]

silnik gazowy
Edytować
Napęd silnika gazowego został po raz pierwszy przetestowany przez firmę Hasse & Co. w Berlinie, której konstrukcja lokomotywy gazowej została opublikowana jako niemiecki patent 6 grudnia 1877 roku. Wielu projektantów w kraju i za granicą zaczęło ulepszać urządzenie, jak Gottlieb Daimler w Cannstatt , bracia Körting w Hanowerze czy Holt [33] w Manchesterze . Pierwsza praktyczna próba budowy tramwaju na gaz została podjęta w Melbourne w 1885 roku . Ta konstrukcja zyskała na znaczeniu dzięki Karlowi Lührigowi w Dreźnie, którego rozwój został opublikowany w 1892 roku i który zapoczątkował jazdę próbną z pięcioma samochodami w Dreźnie. Patenty Lühriga zostały przejęte przez Deutsche Gasbahngesellschaft w Dessau , założoną w marcu 1895 roku, która powstała po otwarciu kolei gazowej Dessau w 1894 roku. Pierwsza dłuższa kolej gazowa została uruchomiona w 1897 roku między Hirschberg a Warmbrunn o długości 15,2 km, Hirschberger Talbahn. Wysokie koszty eksploatacji i częste naprawy silników gazowych doprowadziły do ​​upadku gospodarczego, tak że w 1899 r. zmieniono rozstaw kół z normalnego na metrowy, a w 1900 r. wprowadzono napęd elektryczny. Jedyna godna uwagi kolejka spalinowa w Niemczech znajdowała się w Dessau. Wagony wymagały średnio pół metra sześciennego gazu na kilometr wagonu. W stacji sprężania gaz był sprężany do ośmiu do dwunastu atmosfer. Jedno tankowanie gazu obejmowało od dwunastu do szesnastu kilometrów i więcej. Proces tankowania trwał około dwóch do trzech minut.

[madohora]

Po I wojnie światowej silniki trakcyjne wykorzystywano również do hamowania , zamieniając je na prądnice i zamieniając indukowany prąd na ciepło w rezystorach . Z reguły wykorzystywano do tego również rezystancje rozruchowe, w tym nagrzewnice samochodowe. Wózki otrzymały solenoidy uruchamiające hamulce mechaniczne, co umożliwiło zastosowanie hamulca pociągu, który nie działał automatycznie. Wraz z wprowadzeniem prostowników regeneracyjnych w podstacjach od lat 80-tych XX wieku możliwe stało się również przejście na hamowanie regeneracyjne w sieciach tramwajowych.

[madohora]

Również w Paryżu od 1896 r. różne linie i odcinki były wyposażone w podziemne zasilanie. Zastosowano system opracowany przez Włocha Alfredo Diatto z Turynu , w którym styki pływające w rtęci są unoszone przez elektromagnes z jadącego nad nimi wagonu tramwajowego i tym samym przełączają zasilanie na styki ślizgowe leżące pod pojazdem. We Francji około 1900 roku zainstalowano około 20 000 styków. Nieporęczny system zniknął około 1905 roku. Inni paryscy operatorzy tramwajowi korzystali z podziemnych szyn prądowych.

[madohora]

Napowietrzne szynoprzewody są dziś również powszechne, na przykład na odcinkach tuneli iw halach samochodowych zajezdni.

[madohora]

Zaprezentowany przez Bombardier Transportation Primove to testowany system zasilania oparty na indukcyjnym przekazie energii zamiast sieci trakcyjnej, a pojazdy wyposażone są także w akumulatory do napędu. Od września do grudnia 2010 r. na 800-metrowym torze testowym w centrum wystawienniczym w Augsburgu odbywała się jazda próbna przebudowanego wagonu tramwajowego Rhein-Neckar-Verkehrsbetriebezamiast. Zaletami bezprzewodowej transmisji energii są mniejsze upośledzenie wzroku, ponieważ nie ma już żadnych sieci trakcyjnych. Wadą są wysokie koszty i mniejsza wydajność bezprzewodowego przesyłu energii do pojazdu w porównaniu do linii napowietrznych

[madohora]

Działający tramwaj parowy został zachowany w Bernie i jest obsługiwany jako atrakcja przez Bernmobil historique . Od 1890 do 1902 roku dziesięć tramwajów napędzanych powietrzem kursowało po linii przez historyczną starówkę w Bernie. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych planowano również replikę tramwaju na sprężone powietrze na 120-lecie, ale realizacja nie powiodła się ze względu na wymagania dopuszczenia do przewozu osób.

[madohora]

Hamulec elektrodynamiczny jest powszechny jako hamulec roboczy i jest wymagany w Niemczech przez przepisy dotyczące budowy i eksploatacji tramwajów (BOStrab). Tutaj same silniki trakcyjne powodują opóźnienie , będąc przełączane jako generator. W starszej formie, hamowaniu oporowym , energia kinetyczna jest przekształcana w ciepło w rezystorze hamującym ; w nowocześniejszym hamowaniu regeneracyjnym, uzyskana w ten sposób energia elektryczna jest zwracana do sieci trakcyjnej. Ponadto wymagane są hamulce mechaniczne, w których siła hamowania w postaci nadciśnienia w przypadku hamulców pneumatycznych lub siły sprężyny wGenerowany jest hamulec sprężynowy . Hamulce mechaniczne zazwyczaj działają na zestawy kołowe, czy to jako hamulce bębnowe , tarczowe czy klockowe . Umożliwiają ukierunkowane hamowanie do zatrzymania, jeśli hamulec dynamiczny nie jest już wystarczająco skuteczny przy niskich prędkościach. Każdy wagon w pociągu ma również co najmniej jeden hamulec, który może uruchomić maszynista. Hamulce awaryjne są również obowiązkowe, z wyjątkiem pojazdów muzealnych. Ponadto według BOStrab magnetyczny hamulec szynowy jest zalecany w Niemczech jako hamulec niezależny od wartości tarcia między kołem a gąsienicą. Dzięki temu siła hamowania jest generowana przez ślizgacz za pomocą elektromagnesujest wciągany na powierzchnię jezdną szyny.

[madohora]

Rozwój tramwajów rozpoczął się wraz z wprowadzeniem tramwajów konnych . Pierwsza została otwarta w Nowym Jorku 26 listopada 1832 r. , Wkrótce po otwarciu kolejki konnej Budweis – Linz – Gmunden 1 sierpnia 1832 r. Jako druga kolej kontynentalna w Europie. Później tramwaje konne na niektórych liniach zostały zastąpione tramwajami parowymi . Pierwszym tramwajem w Europie był tramwaj międzymiastowy Montbrison – Montrondw 1839 r., mimo koncesji na trakcję parową, rozpoczął działalność konną; W 1848 roku musiała go ponownie zatrudnić. Pierwszy tramwaj konny w Wiedniu, który kursował w pobliżu Augarten w latach 1840-1842, był znacznie krótszy i jeszcze krótszy. Pierwsza w Szwajcarii linia tramwaju konnego została otwarta w Genewie w 1862 roku. Pierwszy niemiecki tramwaj konny został otwarty w 1865 r. między Berlinem a Charlottenburgiem przez Berliner Pferde-Eisenbahn , a pierwszy niemiecki tramwaj parowy kursował od 1877 r. w Cassel . Stosowano go również z innymi rodzajami napędów (np. sprężonym powietrzem czy sodą) eksperymentował; napęd elektryczny szybko przekonał klientów swoją wysoką wydajnością.

[madohora]

W 1881 roku w Paryżu odbyła się Exposition d'Electricité . Z tego powodu firma Siemens & Halske zbudowała około 500-metrową trasę z Place de la Concorde do Palais de l'Industrie. Ten ostatni był w miejscu Grand Palais. Piętrowy pojazd z otwartym pokładem mógł przewozić 50 osób. Zasilanie było dostarczane przez linie jezdne z rurami szczelinowymi. W Paryżu były to dwie mosiężne rurki o średnicy 22 milimetrów, z sześciomilimetrową szczeliną od spodu. Wewnątrz rur znajdował się metalowy ruchomy korpus – zwany wahadłowcem – który był podłączony do pojazdu za pomocą kabli i był ciągnięty przez poruszający się pojazd. Kolej kursowała tylko na czas trwania wystawy. Była to pierwsza na świecie trasa z liniami napowietrznymi

[madohora]

W kwietniu 1891 roku w Halle an der Saale otwarto pierwszą dużą śródmiejską linię tramwajów elektrycznych , z tramwajami zbudowanymi przez Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) w oparciu o patenty Amerykanina Franka J. Sprague'a . [47] Wyposażone były w kolektory żerdziowe, trasa demonstracyjna oparta na tym systemie była eksploatowana tymczasowo rok wcześniej z okazji Północno-Zachodniej Niemieckiej Wystawy Handlowo-Przemysłowej . Do czerwca 1891 roku dodano trzy kolejne linie. Halle twierdzi, że była to pierwsza sieć tramwajów elektrycznych w Europie.

[madohora]

Termin „tramwaj” na określenie środków transportu kolejowego w miastach był używany od lat sześćdziesiątych XIX wieku, ale co najmniej do późnych lat osiemdziesiątych XIX wieku brakowało precyzyjnej definicji tego terminu.

[madohora]

Przepisy te obowiązywały również w Republice Weimarskiej . Ustawodawstwo kolejowe zostało ujednolicone już w latach dwudziestych XX wieku, ale dopiero w 1937 roku wydano Rozporządzenie o budowie i eksploatacji tramwajów , w skrócie BOStrab , obowiązujące w całych Niemczech od 1 kwietnia 1938 roku i uchylono wcześniejsze ustawy. Odtąd rozróżniano tylko tramwaje z jednej strony (co obejmowało również metro i kolejkę wiszącą Wuppertal ) i koleje z drugiej.

[madohora]

Na początku XX wieku zbudowano dużą liczbę linii kolejowych, głównie w Europie i USA, które ze względów kosztowych nie kursowały po własnych trasach, ale po istniejących drogach, nie projektowanych jako tramwaje. Konflikty z ruchem drogowym były zdecydowanie zaprogramowane i zarazem pożądane. Przez długi czas niektórzy operatorzy koncesji odmawiali układania torów w taki sposób, aby inne pojazdy mogły je przejechać lub przejechać. Epokę tę traktuje się jako czas bitew kolejowych w dziejach transportu.

[madohora]

Około 1970 roku wydawało się pewne, że za kilkadziesiąt lat zostanie zlikwidowana ostatnia linia tramwajowa na Zachodzie. W tym czasie promowano głównie korzystanie z autobusów i budowę metra . Ale ekstremalny wzrost zmotoryzowanego transportu prywatnego w miastach zmienił jakość życia, a kryzys naftowy zmienił świadomość ludzi, tak że trzeba było rozważyć nowy kierunek polityki transportowej .

[madohora]

Przywróceniu tramwaju często towarzyszyła przebudowa używanych przez nie ulic i centrów miast poprzez zmianę rozkładu przestrzeni ulicznej. Zmniejszono obszary dla zmotoryzowanego transportu prywatnego , a więcej miejsca dla tramwajów, rowerzystów i pieszych . Przykłady takiej polityki transportowej można znaleźć w szczególności we Francji, ale także w USA.

[madohora]

Około 1980 r. na całym świecie istniało tylko około 300 przedsiębiorstw tramwajowych, ale teraz ponownie jest ich około 390. Według UITP , międzynarodowego stowarzyszenia transportu publicznego, około 100 systemów tramwajowych i lekkiej kolei jest obecnie w budowie lub w fazie planowania . Według szacunków UITP polityka transportowa, która zmieniła się od początku lat 80., będzie kontynuowana. Z jednej strony sprawia to, że tramwaj ponownie cieszy się popularnością jako środek transportu ze względu na silniejszą ochronę środowiskaaz drugiej strony uniemożliwia realizację planowanych projektów budowy metra ze względu na niewystarczające środki finansowe. Chociaż w przyszłości z pewnością nadal będą dochodzić do pojedynczych zamknięć małych lub nierentownych operacji, ogólnie można spodziewać się dalszego wzrostu przewozów tramwajowych.

[madohora]

W latach 2019-2022 Uniwersytet w Kassel wraz z konsorcjum badawczym rozwijał i testował cyfrowy system, który m.in. z dostawą umożliwiają osobny transport zakupów i bagażu

[madohora]

Tramwaj jest jedynym środkiem transportu szynowego, który może osiągnąć duże pokrycie obszarowe. Dzięki temu można zaoferować wiele bezpośrednich połączeń, co zmniejsza liczbę przesiadek, a tym samym skraca czas podróży.

[madohora]

Od 1 lutego 1946 r. co najmniej do 1955 r. tramwaj z Görlitz kursował linią ekspresową „S” między fabryką rozdzielnic elektrycznych, obecnie Rosa-Luxemburg-Strasse, w Rauschwalde i Demianiplatz . Od 1 czerwca 1987 r. Przez kilka lat kursowała linia ekspresowa 4 z Königshufen do Demianiplatz, ponownie tylko w godzinach szczytu

[madohora]

Od 1927 do 1939 roku linia tramwajowa Norymberga -Fürth obsługiwała ekspresową linię 31, która kursowała z Norymbergi do Fürth . Zatrzymał się tylko trzy razy między dwoma miastami, standardową linią zatrzymującą się wszędzie była linia 1.

[madohora]

W latach 2009-2014 Spitstram 260, ekspresowa wersja linii 60 między Utrecht Centraal a Nieuwegein Zuid, obsługiwała sieć Sneltram Utrecht .

[madohora]

W zależności od systemu zasilanie odbywa się prądem stałym o napięciu 12 lub 24 woltów lub prądem przemiennym o napięciu 38 woltów, głównie przez szyny.

[madohora]

Promy kolejowe (zwane także promami kolejowymi lub statkami kolejowymi ) to statki przeznaczone do przewozu wagonów kolejowych na kolejowych trasach promowych . W zależności od konstrukcji i przeznaczenia statku przewożone są pasażerowie i samochody osobowe, wagony towarowe lub, w niektórych przypadkach, dodatkowe pojazdy silnikowe. Termin prom kolejowy jest również używany jako synonim kolejowego połączenia promowego lub kolejowej linii promowej jako takiej.

[madohora]

Pierwszy statek używany jako prom kolejowy był używany przez Monkland and Kirkintilloch Railway w 1833 roku do transportu wagonów węgla na kanale Forth and Clyde . Trzy lata później, w kwietniu 1836 roku, Susquehanna , pierwszy amerykański prom kolejowy, rozpoczął obsługę między Havre de Grace i Perryville na rzece Susquehanna

[madohora]

Z czasem przepustowość promów kolejowych zwiększała się w wyniku kilku zmian, w zależności od natężenia ruchu i długości obsługiwanej linii promowej. Z jednej strony statki jako takie stały się większe, z drugiej strony promy kolejowe mogą być budowane z jednym lub kilkoma pokładami rolkowymi i jednym lub kilkoma równoległymi torami na pokład.

[madohora]

Promy kolejowe wymagają znacznie ściślejszego przystosowania do obiektów lądowych niż promy drogowe. Z jednej strony mosty promowe dla kolejowych połączeń promowych są zwykle na lądzie, są umieszczane na statku. Mierniki _na lądzie i na pokładzie ładunkowym muszą być zgodne. Ponadto krawędzie jezdne gąsienic muszą pasować do siebie z niewielkimi odchyleniami w jednocyfrowym zakresie milimetrowym. Kąty przegubu mostu promowego również muszą być zgodne z wąskimi tolerancjami. Dlatego kolejowe mosty promowe są na ogół znacznie dłuższe niż w operacjach promowych dla pojazdów drogowych i często są wieloczęściowe. Ponadto promy kolejowe są często wyposażone w wydajne, automatyczne urządzenia trymujące i balastowe, które kompensują różne stany załadowania. Wymagane dopasowanie i położenie toru oznaczają, że promy kolejowe zwykle nie mogą być używane na kilku trasach.

[madohora]

Większość promów kolejowych posiada własny napęd. Ze względu na specjalne wymagania w zakresie zwrotności, w rozwoju kolejowych napędów promowych wyznaczono kilka specjalnych ścieżek. Pierwszymi samobieżnymi promami kolejowymi były parowce z łopatkami bocznymi . W przeciwieństwie do konwencjonalnych parowców tego typu, ich napęd w celu poprawy manewrowości podczas zawracania i cumowania często składał się z dwóch niezależnie sterowanych silników parowych , z których każdy działał na jedno z kół łopatkowych.

[madohora]

[madohora]

Pierwsza rosyjska linia kolejowa między Sankt Petersburgiem a Carskim Siołem , otwarta w 1837 r., miała rozstaw 6 stóp brytyjskich (1829 mm), druga linia, kolej warszawsko-wiedeńska, została zbudowana w normalnym rozstawie torów . Wywołało to dyskusję na temat rozstawu, który ma być wykorzystany do planowania kolejnego dużego projektu, kolei Sankt Petersburg – Moskwa . Powołana w tym celu komisja doszła do wniosku, że zmniejszenie szerokości toru z sześciu do pięciu stóp może zaoszczędzić około 3% kosztów budowy bez uszczerbku dla bezpieczeństwa i komfortu. Doprowadziło to do decyzji z 14 lutego . /26 lutego 1843 używać miernika pięciostopowego

[madohora]

Fińskie koleje , tramwaje i metro w Związku Radzieckim nie zostały naruszone i nadal mają nominalną szerokość torów 1524 milimetrów. Jednak granice są identyczne.

[madohora]

Pomimo różnicy w rozstawie torów, różnice techniczne między standardowymi europejskimi a rosyjskimi pojazdami szerokotorowymi około 1900 roku były niewielkie. Europejskie koleje szerokotorowe, poza rozstawem torów, w dużej mierze opierały się na zasadach Jednostki Technicznej Kolei , zwłaszcza w zakresie konstrukcji i rozmieszczenia urządzeń trakcyjnych i zderzakowych pojazdów. Na jednolitych zasadach wprowadzono również ciągły, pośrednio działający hamulec pneumatyczny. Profil prześwitunie różnił się istotnie. Oznaczało to, że panowały znacznie lepsze warunki przejazdu pojazdów niż na sieciach wąskotorowych. Decydującym czynnikiem była możliwość zamontowania zestawów kołowych o odpowiednim innym rozstawie kół: rama wewnętrzna musiała być wystarczająco wąska dla standardowego zestawu kołowego, a rama zewnętrzna wystarczająco szeroka dla zestawu kołowego o szerokim rozstawie kół. Ponadto hamulce blokowe muszą być regulowane. Zwłaszcza w przypadku autokarów pasażerskichkorzystna okazała się zmiana wózków jako całości. W XX wieku główna przeszkoda w rozwoju technologii upraszczających ruch poprzeczny miała charakter bardziej polityczny, a wywołana tym izolacja sieci kolejowych spowodowała również dalszy ich techniczny rozwój. W rosyjskiej sieci szerokotorowej zwiększono skrajnię ładunkową i wprowadzono automatyczny centralny sprzęg zderzakowy typu SA-3 .

[madohora]

Jednak oprócz stacji granicznych z obydwoma rozstawami torów istnieje kilka dłuższych tras transgranicznych z obydwoma rozstawami torów. Oprócz formalnych tras dwutorowych z torami równoległymi dla obu szerokości torów istnieją również odcinki jednotorowe z torami czteroszynowymi .

[madohora]

Ze względu na koszty operacyjne wynikające z różnic technicznych, zwłaszcza w przypadku sprzęgów i hamulców pociągów, fińskie wagony rzadko kursują w sieci rosyjskiej. Transport towarowy między dwoma krajami odbywa się rosyjskimi wagonami towarowymi , które są dostępne w znacznie większej liczbie. W Finlandii podlegają ograniczeniu prędkości ze względu na wymienialny hamulec. Wiele fińskich lokomotyw jest wyposażonych w rosyjski centralny sprzęg zderzakowy SA-3 . Nowsze lokomotywy, takie jak te z serii Sr2 i Sr3 , otrzymały sprzęgi Unilink ze zintegrowanym łańcuchem sprzęgu śrubowego.

[madohora]

Duquesne Incline , turystyczna kolejka linowo-terenowa w Pittsburghu w Pensylwanii , korzysta z rosyjskiego toru szerokotorowego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Konkretna przyjazność dla środowiska tramwaju zależy w dużej mierze od stosowanego koszyka energii elektrycznej i używanych pojazdów, okresu zakupu i wykorzystania pojazdów.

[madohora]

Następujące czynniki są raczej subiektywne i różnią się w zależności od regionu. Uruchamiając tramwaj po powierzchni, ma on pewne zalety w porównaniu z metrem i autobusami. Częsta obecność tramwaju w przestrzeni publicznej sprawia, że ​​przebieg trasy jest łatwo rozpoznawalny i zrozumiały, ale prowadzi również do możliwych upośledzeń przestrzeni parkingowej i ruchu samochodowego oraz zwiększa wymagania dotyczące integracji architektonicznej. Pasażerowie bezpośrednio doświadczają przestrzeni miejskiej i miejskiego życia. Nie tylko wycieczki specjalne (zabytkowymi wagonami, „Christkindl” czy imprezowymi tramwajami), nawet codzienne użytkowanie nadaje miejskości. Obecność i dostęp z poziomu gruntu na oświetlonych przystankach autobusowych poprawia również subiektywne poczucie bezpieczeństwa wieczorami iw nocy. Nowa budowa tramwajów często powoduje spore konflikty o nową infrastrukturę – po wdrożeniu tramwaj ma przewagę kolejową w stosunku do autobusu, a także większą identyfikację klasycznych miast tramwajowych i mieszkańców tramwajów z tym środkiem transportu.

[madohora]

Przede wszystkim w miastach, które mają jeszcze stare trasy tramwajowe, brakuje tłumienia drgań , np. poprzez neoprenowe łożyska torów. Hałas przenoszony przez konstrukcje rozchodzący się pod ziemią może powodować uszkodzenia wibracyjne budynków. Dzięki najnowocześniejszemu podtorzowi takie zagrożenie jest wykluczone. Dodatkowym problemem może być hałas ruchu kolejowego .

[madohora]

Bezwzględna liczba ofiar śmiertelnych i ciężko rannych w wypadkach tramwajowych w stosunku do ruchu ogółem jest stosunkowo niska, ale jeśli wypadkowość odniesiemy do przebiegu i porównamy z innymi środkami transportu (np. ruch drogowy charakteryzuje się stosunkowo wysokim ryzykiem wypadków. 17 czerwca 1924 r. na kolei obwodowej Iserlohn miał miejsce najpoważniejszy jak dotąd wypadek w Niemczech , w którym zginęło 26 osób.

[madohora]

Tramwaj ekspresowy to już przestarzałe oznaczenie. Jednak ich definicja w dużej mierze pokrywa się z terminem Stadtbahn , który jest obecnie w powszechnym użyciu: tramwaj, który dzięki odpowiednim pojazdom i trasom jest znacznie szybszy i wydajniejszy niż tramwaj klasyczny i jeździ głównie po własnym torze do tunele i podwyższone odcinki kolejowe.

[madohora]

Tramwaj w Melbourne ma największą sieć tras o długości około 250 kilometrów. Największą dotychczas sieć posiadał tramwaj petersburski . Jednak kiedyś istniały znacznie dłuższe sieci, na przykład w Buenos Aires z ponad 857 kilometrami do lat 60. XX wieku oraz w Berlinie z ponad 630 kilometrami w 1930 r. tramwajówjest nadal najdłuższy w Niemczech o długości 194 kilometrów. Poza tym mieszana sieć tramwajowa o normalnym i normalnym rozstawie torów na Renie i Zagłębiu Ruhry jest najdłuższa na świecie i ma 440 kilometrów, ale ponieważ ma kilku operatorów i różne standardy zarówno pod względem granic pojazdów i wyznaczania pasa ruchu, jak i całej sieci przejazdy wagonów są wykluczone, zwłaszcza na torze normalnotorowym, odpowiednie podsieci są oceniane indywidualnie.

[madohora]

Oprócz wspominanych tramwajów pasażerowie mogą korzystać z historycznych wagonów 13N i 105N, które obsługują linię 23 również w soboty i w niedzielę, święta. Żeby wybrać się w taką podróż w czasie, nie trzeba mieć specjalnego biletu. Można przejechać się zabytkowymi wagonami z lat 50. na podstawie zwykłych biletów ZTM. Dodatkową atrakcją będzie obsługa konduktorska. Członkowie Klubu Miłośników Transportu Miejskiego w Chorzowie, na zlecenie Zarządu Transportu Metropolitalnego będą kasować bilety. Konduktorzy wydają także limitowane bilety pamiątkowe.

[madohora]

Gupek

[madohora]

katowice24.info/wielka-dziura-w-budzecie-na-komunikacje-publiczna-za-rok-2022-katowice-musza-zaplacic-prawie-50-mln-zl/

[madohora]

TRAMWAJEM NA KONCERT - www.tram-silesia.pl - 26.07.2023

[madohora]

BUDOWA NOWEJ LINII TRAMWAJOWEJ W KATOWICACH - Wyborcza - 27.07.2023

[madohora]

OFF FESTIWAL - Śląska Opinia - 27.07.2023

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Polskie Radio - 01.08.2023

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. BĘDĄ UTRUDNIENIA W RUCHU - Moje Katowice - 01.08.2023

[madohora]

Riffelalptram powyżej Zermatt posiada dwa rekordy . Jest to najkrótsza linia tramwajowa na świecie (675 metrów) i jednocześnie najwyższa w Europie (2211 m n.p.m.).

[madohora]

W Budapeszcie kursują najdłuższe na świecie niskopodłogowe tramwaje CAF Urbos 3 o długości 56 metrów . NGTD12DD i NGT12LEI o długości 45,90 m to najdłuższe tramwaje w Niemczech. Można je znaleźć w Dreźnie (NGTD12DD) i Lipsku (NGT12LEI), różnią się rozstawem kół, który różni się o 8 milimetrów (Drezno: 1450 mm, Lipsk: 1458 mm), kształtem końcówek wagonu, klimatyzacją i pojedyncze drzwi z przodu iz tyłu Lipska.

[madohora]

Ze względów marketingowych trolejbusy torowe nazywane są czasami tramwajami na gumowych oponach. Oryginalna francuska nazwa to tramway sur pneumatiques , w Szwajcarii nazywa się to tramwajem pneumatycznym. Najważniejszymi przykładami są systemy Transport sur Voie Réservée ( TVR ) firmy Bombardier i Translohr firmy Lohr Industrie . Jednak definicja tego środka transportu jest sporna, przejścia między klasycznym pojazdem drogowym a pociągiem są płynne. Klasyfikacja prawna różni się częściowo, na przykład w odniesieniu do obowiązkuStosowanie tablic rejestracyjnych , od stanu do stanu.

[madohora]

Jako atrakcja turystyczna, w wielu miastach kursują pociągi imprezowe, takie jak „ Ebbelwei-Express ” we Frankfurcie nad Menem . W Monachium w okresie adwentu po centrum miasta kursuje „Christkindlbahn”. W Würzburgu „Schoppen-Express” to winiarnia na kółkach. W Jenie lub w Gerze znajduje się „Party-Bahn”, którą można wypożyczyć iw Gerze ma charakterystyczny numer 111. W Erfurcie „ Kater-Express” i zabytkowy pociąg turystyczny do wynajęcia, który ma nieużywaną linię nr 8 niesie. Tramwaj Düsseldorf również oferuje takie wycieczki.

[madohora]

Tramwaj wiedeński posiadał czasami własne pojazdy do transportu pogrzebów na Cmentarz Centralny w Wiedniu . Te same przewozy – w mniejszym zakresie – realizował również tramwaj Berlin–Hohenschönhausen .

[madohora]

Strasburg: Od lutego 2014 r. trwają prace nad rozbudową sieci tramwajowej ze Strasburga do Kehl w Badenii-Wirtembergii . Zbudowano też nowy most na Renie . Na początku lutego 2017 r. odbyły się pierwsze jazdy testowe nową trasą , a 2 maja 2017 r. nastąpiło jej oficjalne otwarcie

[madohora]

Środek transportu został po raz pierwszy zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Zaawansowanych Technologii w Pekinie w 2010 roku. Działający model został tam zaprezentowany w 2016 roku. Na początku sierpnia 2016 roku prototyp przejechał po raz pierwszy 300-metrowym torem testowym w chińskim mieście Qinhuangdao . W chińskich miastach Nanyang , Shenyang , Tianjin i Zhoukou od 2016 roku mają powstać kolejne linie pilotażowe. Zainteresowanie pochodziło z Brazylii, Francji, Indii i Indonezji.

[madohora]

Rauendahler Schiebeweg w Bochum -Sundern/ Hattingen - Baak 1787 lub 1794, pochylnia(e), przemieszczanie załadowanych wagonów grawitacyjnie, powrót pustych wagonów siłą koni mechanicznych.

[madohora]

Linia kolejowa Saint-Étienne – Lyon , obsługa pasażerów 1829–1844 jako tramwaj konny, pociągi towarowe od początku częściowo parowe.

[madohora]

Kolej Cottbus-Schwielochsee 1846-1879 - około 31 km długości, nie można było doposażyć.

[madohora]

W rejonie tramwajów jazda konna trwała dłużej. Większość niemieckich i zagranicznych firm tramwajowych zaczęła działać z końmi w połowie lat osiemdziesiątych XIX wieku. Było ponad 90 tramwajów konnych w Niemczech i ponad 1700 na całym świecie.

[madohora]

Tramwaj konny kursował przez Graz od 1878 roku i został zelektryfikowany w 1899 roku

[madohora]

Berliner Pferdeeisenbahn-Gesellschaft E. Besckow KGaA”, założona w maju 1864 r., Rozpoczęła działalność między Berlinem a Charlottenburgiem w czerwcu 1865 r. I do końca 1865 r. Obsługiwała już 24 linie ze 192 wagonami, ale nie mogła przetrwać z powodu niewystarczających wyników operacyjnych .

[madohora]

Zaskakująco późno, bo w 1926 roku , w Irbicie na zachodniej Syberii , obecnie w Uralskim Okręgu Federalnym , rozpoczęto ruch tramwajów konnych . Funkcjonował do 1933 roku.

[madohora]

Drugi najstarszy to (dziś tylko ośmiokilometrowy tramwaj) otwarty 30 stycznia 1859 r. również z trakcją konną w Rio de Janeiro .

[madohora]

Od czasu zaprzestania regularnej działalności w 1981 r. Spiekerooger Inselbahn ponownie pełni rolę muzeum jako tramwaj konny w miesiącach letnich.

[madohora]

W Disneyland Resort w Anaheim (USA) „Main Street” kursuje tramwaj konny między głównym wejściem a centralnym placem, z którego można dostać się do poszczególnych stref wrażeń.

[madohora]

Na przykładzie nowego tramwaju konnego Döbelner, niezajęty wagon o masie 2040 kg powoduje, że opór pociągu (opór toczenia „żelazo o żelazo”) wynosi zaledwie 600 N. Zajęty przez 22 pasażerów (około 800 N na równym podłożu Oznacza to, że może być obsługiwany przez jednego konia bez zaniedbywania dobrostanu zwierząt . Przy rezerwie siły pociągowej wynoszącej 600 N koń i zajęty wóz mogą również poruszać się pod górę z nachyleniem do 13 na 1000. W parach zespół ma wtedy całkowitą masę 5100 kg – siła pociągowa 2000 N powyżej potrzeby toczenia – wystarczająca na pokonanie 39 promili pod górę.

[madohora]

MIAŁ IŚĆ ŚRODKIEM DROGI. ZGINĄŁ POTRĄCONY PRZEZ SAMOCHÓD - www.tvp.pl - 10.09.2023

[madohora]

W Döbeln odbywa się prezentacja muzealna na ten temat

[madohora]

W dniu 17 lipca 1929 r., w dniu inauguracji trasy, do taboru weszło 10 wagonów , 7 wagonów bocznych i wagon bagażowy . Ustawiono maksymalną prędkość 50 km/h. Napięcie przewodu jezdnego wynosiło 600 V DC.

[madohora]

Stacja Gotha jest główną stacją kolejową w mieście Gotha w Turyngii . Jest to przystanek dla IC i co dwie godziny dla ICE na Kolei Turyńskiej . Inną sąsiednią trasą jest linia kolejowa Gotha-Leinefelde na północy.

[madohora]

16 marca 2021 r. miasto Gotha zakupiło budynek recepcji wraz z terenem od prywatnego inwestora

[madohora]

6 lutego 1945 bomby zniszczyły restaurację oraz całe skrzydło zachodnie i część skrzydła głównego. Zachowała się wschodnia część gmachu głównego z 1848 r. wraz z dobudówkami oraz strefa wejściowa z 1907 r. Poza kilkoma naprawami stan ten pozostał niezmieniony do dziś.

[madohora]

TURYŃSKA KOLEJ LEŚNA

[madohora]

W wyniku II wojny światowej działalność została zawieszona na kilka miesięcy w 1945 roku. Ponadto na torach leżały gruzy mostu autostradowego, przez co trasa kolejki leśnej Turyngii została przerwana do 1947 r. W 1948 r. przedsiębiorstwo tramwajowe przeszło na własność państwa i zostało podporządkowane zakładom komunalnym , zanim w 1951 r. stało się samodzielnym przedsiębiorstwem. Teraz zakupiono nowy tabor, który zastąpił część pojazdów z początku eksploatacji. Od 1954 roku wagony pochodziły z Waggonbau Gotha , który był jedynym producentem tramwajów w NRD , aż do zaprzestania produkcji w połowie lat 60-tych na rzecz importu z Czechosłowacji. Pierwsze tramwaje przegubowe pojawiły się w 1965 rokutypu G4 . Następnie ČKD dostarczył tymczasowo Tatry jako repliki dwuosiowych pojazdów T2D / B2D Gotha, a od 1981 roku wagony Tatra KT4D . KT4D działają do dziś w zmodernizowanej formie. W latach 1982-1988 ruch towarowy odbywał się również koleją leśną Turyngii .

[madohora]

W 2016 r. biuro inżynieryjne z Drezna przedstawiło w imieniu miasta Gotha Plan Rozwoju Transportu 2030+ dla miasta Gotha. Zawiera propozycje nowych tras i przystanków w sieci tras tramwaju Gotha , których realizacja mogłaby nastąpić w dłuższej perspektywie i nie jest obecnie planowana.

[madohora]

Sygnał linii 6 istnieje dopiero od 30 sierpnia 2007 r., Wcześniej przejazdy do i ze stacji Waltershausen zostały zintegrowane z linią 4. Linia 6 jako jedyna kursuje w dwóch kierunkach. Chociaż na obu końcach znajduje się zawracanie, eliminuje to czasochłonne zawracanie w Gleisdreieck w Waltershausen. Specjalnie dla linii 6 dostępne są dwa dwukierunkowe pojazdy z drzwiami tylko po jednej stronie .

[madohora]

Emmentalbahn (EB) była szwajcarską firmą kolejową z siedzibą w Burgdorfie . Trasa biegnie od Solothurn przez Burgdorf do Langnau w Emmental . Dziś jest częścią BLS AG .

[madohora]

Pierwszy etap kolei normalnotorowej został otwarty 26 maja 1875 roku między Burgdorf a Derendingen. W tym celu 15,62-kilometrowa trasa z Burgdorf do Biberist została przebudowana przez Emmental Railway i połączona z koleją przemysłową z Biberist do Derendingen. 4 grudnia 1876 r. Schweizerische Centralbahn (SCB) otworzył tak zwaną Gäubahn Olten-Solothurn-Busswil, obejmującą 4,33-kilometrową odgałęzienie z Solothurn do Biberist z wprowadzeniem do stacji Emmentalbahn. Linia oddział zmienił właściciela w dniu 21 listopada 1883 roku, po czym operacje na odcinku Biberist-Derendingen zostały przerwane w dniu 30 czerwca 1884 r.

[madohora]

Od otwarcia Burgdorf-Thun-Bahn (BTB) w dniu 21 lipca 1899 r. Emmentalbahn obsługiwała tę kolej na podstawie umowy eksploatacyjnej i przyznała jej prawo przejazdu na swojej trasie z Burgdorf do Hasle-Rüegsau . Dyrektor EB był jednocześnie prezesem kolei Burgdorf-Thun. BTB był naelektryzowany prądem trójfazowym o napięciu 700 woltów i częstotliwości 40 herców od momentu uruchomienia . Aby ich pociągi mogły kursować w sposób ciągły z Burgdorf do Thun, odcinek EB z Burgdorf do Hasle-Rüegsau został również połączony dwubiegunową trójfazową siecią trakcyjną

[madohora]

21 kwietnia 1952 roku na stacji paliw Obermatt między Emmenmatt a Langnau im Emmental doszło do czołowego zderzenia pociągu towarowego EBT ciągniętego przez Be 4/4 105 z lokomotywą SBB Ae 3/6 II 10424 . Z powodu słabej widoczności pojazdy zderzyły się z pełną siłą. Zginął maszynista pociągu towarowego, jego kolega z SBB zdołał się uratować wyskakując z maszyny. Czterech pracowników pociągu zostało rannych

[madohora]

Tramwaj konny Praga - Lana był trzecią publiczną koleją konną w Europie kontynentalnej po kolei Saint-Étienne-Andrézieux i kolejce konnej Budweis-Linz-Gmunden . Oddany do użytku w 1830 r., stopniowo zastępowany od 1855 r. koleją parową Buschtěhrad . Ostatni tramwaj konny wyjechał w 1869 roku.

[madohora]

W 1832 roku stowarzyszenie operacyjne zbankrutowało. W tym samym roku własność i przywileje przejął Karl Egon II zu Fürstenberg , właściciel Lany i największy wierzyciel spółki kolejowej. W 1834 r. z powodu nieefektywności trzeba było przerwać komunikację miejską, a linia szybko popadła w ruinę.

[madohora]

Po ukończeniu drugiego odcinka linia kolejowa, która została przedłużona i naprawiona przez Katschitz ( Kačice ) i Rinholetz ( Rynholec ), oba w Okresie Rakovník , do Lanaer Hirschgarten, została wznowiona 14 września 1837 r. Jednak pierwotny projekt kontynuowania podróży do Pilzna został odrzucony.

[madohora]

W 1863 r. BEB otrzymał także koncesję na przebudowę starego tramwaju konnego między Pragą a Vejhybką na parowy i normalnotorowy, aw 1867 r. odpowiednią koncesję na odcinek Vejhybka – Lány . Podczas przebudowy trasa została częściowo zmieniona.

[madohora]

[madohora]

Za przykładem Kassel nastąpił Halle Stadtbahn , który został otwarty 30 sierpnia 1889 roku i ponownie był tramwajem konnym. Nadano jej nazwę, aby odróżnić ją od konkurencyjnej Halleschen Strassenbahn AG i została przemianowana na Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft Stadtbahn Halle w 1890 roku z okazji zbliżającej się elektryfikacji. To z kolei zostało skomunalizowane w 1917 roku.

[madohora]

W latach 1907-1918 tak zwana Stadtbahn Mulhouse działała również w dzisiejszej francuskiej Mulhouse , ale była to operacja trolejbusowa , w tamtym czasie nazywana głównie koleją beztorową .

[madohora]

Lekka kolej:
pracuje zwykle w układzie zamkniętym, ale nie całkowicie bezprzejazdowym,
był - tam gdzie było to konieczne (lub użyteczne) - budowany pod ziemią, na podwyższeniu, w wykopach lub na nasypach oraz w inny sposób często jako samodzielne koryto drogowe ,
jest zwykle zabezpieczony za pomocą sterowania pociągiem i jest używany tylko na odcinkach i jest prowadzony na widoczność na odcinkach lub podlega przepisom StVO
ma znacznie większą przepustowość niż tramwaje (20 000-100 000 pasażerów dziennie). Z kolei Z. B. „Metrobüs” , wysokowydajny system autobusowy (= BRT) w Stambule, 1 milion pasażerów dziennie z jednym pasem ruchu w dwóch przeciwnych kierunkach z przegubowymi autobusami szeregowymi.

[madohora]

więcej miejsca w pojazdach niż w tramwajach
większą prędkość niż tramwaje
Trasy w dużym stopniu niezależne od przebiegu jezdni i jak najmniejszy udział torów w przestrzeni ulicy
technicznie zabezpieczone przejazdy kolejowe
Pojazdy dwukierunkowe, które nie wymagają pętli skrętu i mogą również zbliżać się do peronów wyspowych.

[madohora]

Systemy tuneli zostały zatem zaprojektowane w taki sposób, aby mogły być używane przez zwykłe tramwaje. Ponieważ większość firm korzystała z wagonów jednokierunkowych , w większości miast Stadtbahn na stacjach w tunelach budowano perony boczne - początkowo na małej wysokości. Wraz z przejściem na specjalne lekkie pojazdy szynowe (np. lekki pojazd szynowy B ), na trasach lekkiej kolei coraz częściej instalowano centralne perony . Pojawiły się one jako platformy podwyższone, platformy boczne zostały przekształcone w platformy podwyższone w prawie wszystkich firmach posiadających lekkie pojazdy szynowe.

[madohora]

W Düsseldorfie ( Stadtbahn Düsseldorf ) linia Wehrhahn jest obsługiwana liniami Stadtbahn U71, U72, U73 i U83 z niskopodłogowymi tramwajami, ponieważ naziemne korzystanie z tych pojazdów wymaga mniej uciążliwych peronów niskopodłogowych niż w przypadku konwencjonalnych wysokopodłogowych Kolej miejska. Widać to na przykład na liniach U75, U78 i U79, z których niektóre nadal bardziej przypominają tramwaj niż system kolei lekkiej.

[madohora]

Po raz pierwszy w 1965 roku firma DUEWAG wyprodukowała dwa prototypy sześcioosiowych lekkich pojazdów szynowych dla metra we Frankfurcie , które w dużej mierze bazowały na dostarczonych wcześniej tramwajach , takich jak wagon N. Po raz pierwszy został zaprezentowany w 1965 roku na Międzynarodowej Wystawie Transportu w Monachium . Nowością był elektroniczny system sterowania typu Simatic oraz możliwość łączenia kilku wagonów w skład pociągu . Jednak produkcja seryjna nie miała miejsca. Były używane głównie do nauki jazdy i jazd próbnychużywane i były w regularnej eksploatacji tylko przez kilka lat. Zostały one zamknięte w 1976 r., ponieważ nie mogły być sprzęgane z lekkimi pojazdami szynowymi typu U2 . Doświadczenia zdobyte przy prototypach zostały wykorzystane w następcy U2 , którego w sumie 104 dostarczono do Frankfurtu i używano tam do 2016 roku.

[madohora]

Pociągi nadal kursują na oczach, ale są oddzielone od ruchu drogowego specjalnymi torami kolejowymi, dzięki czemu nie są już zależne od ograniczeń prędkości StVO i mogą z nimi konkurować jak pociągi ekspresowe. W przeciwieństwie do transportu podziemnego, podmiejskiego i kolejowego preferowana jest technologia niskopodłogowa . W Lipsku , po 1990 roku, trzy bardzo uczęszczane linie tramwajowe, w większości z własnymi torami, zostały rozbudowane, tworząc linie Stadtbahn (patrz przedsiębiorstwo transportu publicznego w Lipsku ). w Dreźniewagony niskopodłogowe od pierwszej dostawy nazywane są wagonami Stadtbahn, a trasy zostały odpowiednio rozszerzone. Do 2009 r. funkcjonują trzy linie tramwajowe, które z pewnością mogą konkurować z „klasycznymi” liniami kolei lekkiej, gdyż są w większości odseparowane od ruchu drogowego.

[madohora]

Kilonia rozszerza terminologię o StadtRegionalBahn Kiel , Saarbrücken o Saarbahn . W miarę rozszerzania się sieci z obszarów miejskich do regionów i częściowego wykorzystania pojazdów wielosystemowych powstały nowe oznaczenia, takie jak regionalna kolej miejska, regionalna kolej miejska lub kolej miejska, kolej miejska . Porównywalne wyrażenia o historycznym pochodzeniu to Kreisbahn , Lokalbahn , Überlandstrassenbahn . Podobnie jak w przypadku usług autobusowych, „Überland” został zastąpiony przez „Regional” ( Überlandbus → Regionalbus ). „ Pociąg regionalnyJednak w dzisiejszych Niemczech odnosi się to tylko do klasycznego kolejowego pociągu pasażerskiego .

[madohora]

Ponadto w Austro-Węgrzech klasyczne operacje tramwajowe były również określane jako Stadtbahn. Należą do nich na przykład tramwaj Marienbad , który został otwarty w 1902 roku i był obsługiwany przez elektryczną spółkę kolejową Marienbad , oraz tramwaj salzburski firmy Salzburg Railway and Tramway Company od elektryfikacji w 1909 roku. Pierwsza linia tramwaju w Innsbrucku, otwarta w 1905 roku, została również nazwana Stadtbahn , aby odróżnić ją od lokalnych pociągów do Hall in Tirol i Igls . Wraz z wprowadzeniem numerów linii, od 1909 roku nazywano ją Linią 1.

[madohora]

Die Stadtbahn Zug besteht aus den beiden Linien S1 und S2 und fährt ausschließlich auf Eisenbahnstrecken. Sie wird von den Schweizerischen Bundesbahnen mit Stadler-Flirt-Triebzügen betrieben. Die Bezeichnung Stadtbahn geht darauf zurück, dass sechs Stationen in der Stadt Zug bedient werden, von denen fünf neu gebaut wurden.

[madohora]

Główne linie , które pojawiły się dość wcześnie na Jurze , zostały zbudowane głównie w celu połączenia z Francją i nie stykały się z Freiberge . Od 1892 r. Przez płaskowyż Freiberge kursuje metrowa linia kolejowa Saignelégier – La Chaux-de-Fonds (SC) . W dniu 21 maja 1904 roku RSG otworzył kontynuację z Saignelégier do Glovelier. Jednak RSG został stworzony w standardowym rozstawie, aby uprościć ekstensywny transport bydła i drewna. Od 1 lipca 1910 r. RSG utworzyło społeczność operacyjną z normalnotorową Régional Porrentruy-Bonfol (RPB)

[madohora]

16 kwietnia 1968 roku kilka metrów sześciennych skał spadło na tory kolejowe w pobliżu tunelu Bollement. Pociąg jadący z Saignelégier do Glovelier wpadł na gruzy i wykoleił się, raniąc dwanaście osób.

[madohora]

Aby pasażerowie podróżujący do Delsbergu nie musieli przesiadać się w Glovelier, starano się zbudować metrową linię między Glovelier a stolicą kantonu . Trasa, która biegłaby równolegle do Transjurany na długich odcinkach , zostałaby opracowana przez Develiera . Na projekt przeznaczono 97,5 mln CHF. Choć rząd federalny miał wziąć na siebie 85 proc. kosztów, kanton Jura odrzucił w referendum 17 maja 1992 r. przejęcie swojego udziału

[madohora]

TRAGEDIA POD ŻUKOWEM - Gazeta - 15.09.2023

[madohora]

REMONTY NA TORACH - Radio 90 - 15.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Dziennik Zachodni - 15.09.2023

[madohora]

ROBOTY DROGOWE. UTRUDNIENIA W RUCHU - Dziennik Zachodni - 15.09.2023

[madohora]

W PIĄTEK W CAŁEJ POLSCE ZAWYJĄ SYRENY W HOŁDZIE POLEGŁYM STRAŻAKOM - Gazeta - 15.09.2023

[madohora]

Solaris Tramino – rodzina tramwajów, pierwotnie produkowana przez firmę Solaris Bus & Coach z Bolechowa koło Poznania, a później przez firmę Stadler Polska (oddział szwajcarskiego przedsiębiorstwa Stadler Rail) po przejęciu przez nią spółki Solaris Tram. Prototyp zaprezentowano w lipcu 2009 roku, a dostawy tramwajów seryjnych miały miejsce w latach 2011 – 2022. Łącznie wyprodukowano 152 tramwaje, które trafiły do eksploatacji w Niemczech (Brunszwik, Jena, Lipsk) i Polsce (Olsztyn i Poznań).

[madohora]

Pierwsze pojazdy miały być dostarczone do Szczecina, jednak przetarg z początku 2009 roku unieważniono, a w kolejnym zwyciężyła firma Pesa.

[madohora]

W 2016 roku jeden z jenajskich S109j był testowany w ruchu liniowym we Frankfurcie nad Odrą. Tramwaj został również zaprezentowany podczas dnia otwartego zajezdni tramwajowej

[madohora]

W drugiej połowie listopada 2018 Stadler wykupił od Solarisa wszystkie udziały w spółce Solaris Tram (był to efekt przejęcia Solarisa przez hiszpański koncern CAF, który jest konkurentem Stadlera na rynku pojazdów szynowych). W lutym 2019 poinformowano, że produkcja Tramino zostanie częściowo przeniesiona do fabryki Stadler Polska w Siedlcach.

[madohora]

Seryjny S105p różni się od prototypowego S100 m.in. brakiem wcięć w dolnej części pudła, dzięki czemu można było najwęższe przejścia w tramwaju poszerzyć z 600 mm do 750 mm, szersze są również podwójne drzwi – 1500 mm zamiast 1300 mm, zmniejszono liczbę miejsc siedzących na rzecz ogólnej pojemności pojazdu oraz zmieniono zwrot pantografu (w S100 był ustawiony pod włos)

[madohora]

Kolejnymi Tramino tego typu są tramwaje zakupione przez Brunszwik. Są to tramwaje czteroczłonowe i jednokierunkowe, poruszające się na czterech wózkach, z których drugi ma napędzane obie osie, a pozostałe tylko po jednej. Pojazdy wyposażone są system stabilizujący tor jazdy oraz superkondensatory

[madohora]

23 listopada 2009 Solaris podpisał umowę z MPK Poznań na dostawę 40 niskopodłogowych tramwajów z opcją rozszerzenia o kolejne 20 sztuk. 28 grudnia 2010 MPK podpisało umowę z Solarisem na dodatkowe 5 egzemplarzy. Na potrzeby zamówienia Solaris wynajął w poznańskiej dzielnicy Junikowo halę, gdzie Tramino przechodziły ostateczny montaż

[madohora]

11 grudnia 2014 Tramino prowadzone przez pijanego pracownika warsztatu podczas przejazdu technicznego najechało na inny tramwaj w wyniku czego 20 osób zostało rannych. Uszkodzenia tramwaju były na tyle poważne, że tramwaj otrzymał nowy szkielet czołowego członu

[madohora]

W kwietniu 2022 roku MPK Poznań odkupiło prototypowy model Tramino, który został przewieziony na teren Zajezdni Franowo, a w listopadzie przewoźnik ogłosił przetarg na naprawy głównej i modernizację tego tramwaju, która ma go upodobnić do pozostałych seryjnych Tramino

[madohora]

Pod koniec maja 2015 pierwszy tramwaj był gotowy i następnie został skierowany na testy na terenie zajezdni Franowo w Poznaniu, które trwały do drugiej połowy lipca. 12 czerwca drugi wyprodukowany egzemplarz o numerze 3001 dostarczono do Olsztyna, gdzie 19 czerwca został zaprezentowany na terenie zajezdni tramwajowej. 25 czerwca do Olsztyna dostarczono trzeci wyprodukowany pojazd o numerze 3002 jako drugi i planowano wówczas, że dostawy pozostałych tramwajów potrwają do pierwszych dni października. 21 sierpnia na terenie zajezdni w Olsztynie odbył się pierwszy przejazd próbny jednego z tramwajów[86], a 5 października zakończono dostawy. W międzyczasie, od 22 do 25 września, na gdańskich targach Trako prezentowano olsztyńskie Tramino o numerze 3011

[madohora]

11 lipca 2011 podpisano umowę z Jenaer Nahverkehr GmbH na dostawę 5 dwukierunkowych 3-członowych tramwajów. W drugiej połowie lipca 2013 dostarczono pierwszy egzemplarz, który został zaprezentowany 3 września. W drugiej połowie września wszystkie 5 tramwajów było już odebranych, a 9 listopada odbyła się oficjalna prezentacja w Jenie. 13 stycznia 2014 pierwszy tramwaj zaliczył swój debiut liniowy

[madohora]

5 lipca 2012 podpisano umowę z Braunschweiger Verkehrs AG na dostawę 15 tramwajów do niemieckiego Brunszwiku. Pojazdy miały być dostarczane między majem a grudniem 2014. 21 maja 2013 skorzystano z opcji rozszerzenia zamówienia o 3 dodatkowe składy, które mają zostać dostarczone do maja 2015. Produkcja tramwajów rozpoczęła się w grudniu 2013. W marcu 2014 człony pierwszego egzemplarza zostały połączone w całość i trwało wyposażanie wnętrza. Pierwszy tramwaj został dostarczony do Brunszwiku 18 lipca 2014, a drugi w pierwszych dniach sierpnia. 28 września podczas Dni Technologii i Innowacji zaprezentowano 3 pierwsze tramwaje, a 13 kwietnia 2015 rozpoczęto planową eksploatację dwóch Tramino w Brunwsziku. Dostawy wszystkich tramwajów zakończyły się w 2015 roku

[madohora]

2011 – nagroda im. inżyniera Ernesta Malinowskiego na targach Trako w Gdańsku
2011 – nagroda im. profesora Jana Podoskiego (Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej)
2011 – wyróżnienie w kategorii motoryzacja i transport publiczny na targach arena DESING w Poznaniu
2013 – nagroda im. prof. Jana Podoskiego na targach Trako w Gdańsku
2013 – medal Prezesa Stowarzyszenia Elektryków Polskich na targach Trako w Gdańsku
2015 – nagroda Red Dot za design Tramino dla Brunszwiku
2017 – nagroda im. inżyniera Ernesta Malinowskiego na targach Trako w Gdańsku za Tramino Lipsk

[madohora]

Tramwaje Tango są pojazdami w całości wysokopodłogowymi lub w 100% niskopodłogowymi, jednokierunkowymi lub dwukierunkowymi.

[madohora]

Pojazdy dla Forch są czteroczłonowe oraz częściowo niskopodłogowe. Poruszają się po torach o szerokości 1000 mm. Zostały zakupione do obsługi wąskotorowej linii kolejowej Forchbahn łączącej Zurych Stadelhofen – Esslingen.

[madohora]

Pojazdy Tango dla Lyon są trzyczłonowe, dwukierunkowe o długości 27 m w 70% niskopodłogowe. Pojazdy zostały zakupione do obsługi linii łączącej Lyon Part-Dieu z Saint Exupéry airport. Maksymalna prędkość pojazdu wynosi 100 km/h.

[madohora]

[madohora]

Główne linie , które pojawiły się dość wcześnie na Jurze , zostały zbudowane głównie w celu połączenia z Francją i nie stykały się z Freiberge . Od 1892 r. Przez płaskowyż Freiberge kursuje metrowa linia kolejowa Saignelégier – La Chaux-de-Fonds (SC) . W dniu 21 maja 1904 roku RSG otworzył kontynuację z Saignelégier do Glovelier. Jednak RSG został stworzony w standardowym rozstawie, aby uprościć ekstensywny transport bydła i drewna. Od 1 lipca 1910 r. RSG utworzyło społeczność operacyjną z normalnotorową Régional Porrentruy-Bonfol (RPB).

[madohora]

16 kwietnia 1968 roku kilka metrów sześciennych skał spadło na tory kolejowe w pobliżu tunelu Bollement. Pociąg jadący z Saignelégier do Glovelier wpadł na gruzy i wykoleił się, raniąc dwanaście osób

[madohora]

Aby pasażerowie podróżujący do Delsbergu nie musieli przesiadać się w Glovelier, starano się zbudować metrową linię między Glovelier a stolicą kantonu . Trasa, która biegłaby równolegle do Transjurany na długich odcinkach , zostałaby opracowana przez Develiera . Na projekt przeznaczono 97,5 mln CHF. Choć rząd federalny miał wziąć na siebie 85 proc. kosztów, kanton Jura odrzucił w referendum 17 maja 1992 r. przejęcie swojego udziału

[madohora]

Szwajcarskie Zakłady Lokomotyw i Maszyn (SLM) w Winterthur dostarczyły trzy lokomotywy parowe Ed 3/4 1 do 3 na otwarcie działalności w 1903 r. Maszyny odpowiadały normalnemu typowi zbudowanemu po raz pierwszy w 1902 r., który został zaprojektowany dla Seetalbahn i zbudowany dla kilku mniejszych linii oddziałów. Maszyny ze stosunkowo dużym kotłem rozwijały moc około 500 KM.

[madohora]

Po zmianie rozstawu i elektryfikacji linii wagon parowy nr 5 został złomowany w 1952 r., a wagon nr 4 w 1954 r

[madohora]

Niektóre tramwaje międzymiastowe obsługują również przewozy towarowe . W tym celu bezpośrednia wymiana pojazdów może odbywać się w przypadku normalnotorowych tramwajów międzymiastowych, natomiast w przypadku kolei wąskotorowych niezbędne są wozy. Wagony towarowe ciągnięte są przez wagony tramwajowe lub przez własne lokomotywy .

[madohora]

W XIX wieku, kiedy zjednoczyły się wcześniej niezależne duże sieci, często podejmowano decyzję o zastosowaniu wspólnej toru jazdy ze względu na pożądane przejście pojazdów. Przykładami tego są zmiany rozstawu na dużą skalę na kolei Great Western Railway w Anglii lub kolei 5' w USA.

[madohora]

Przestawnia to stałe urządzenie, które może służyć do zmiany rozstawu pojazdów szynowych . W konwencjonalnych urządzeniach do zmiany rozstawu kół wymieniane są zestawy kołowe lub wózki zwrotne pojazdów. Nowsze i bardziej złożone technicznie są procesy, w których odległość między tarczami kół jest dopasowywana do sieci pokonywanej. W tym celu muszą być dostępne specjalne zestawy kołowe lub napędy na pojedyncze koła . Początkowo technologia ta mogła być stosowana tylko w pojazdach z osiami nienapędzanymi , ale od 2000 roku jest dostępna również w pojazdach trakcyjnych .

[madohora]

Systemy zmiany torów są zwykle umieszczane w hali, aby chronić pracowników przed warunkami atmosferycznymi. Na przejściu między zachodnioeuropejską siecią normalnotorową a rosyjską siecią szerokotorową tor mieszany, na którym dokonywana jest wymiana wózka, ma od wewnątrz dodatkowe szyny, które prowadzą zestawy kołowe normalnotorowe na tylnych powierzchniach. Prosty tor czteroszynowy jest możliwy na skrzyżowaniach hiszpańsko-francuskich ze względu na większą różnicę w stosunku do szerokotorowej iberyjskiej.

[madohora]

W Hiszpanii działają systemy automatycznej zmiany torów, które mogą współpracować zarówno z systemem Talgo, jak i systemem CAF. Stosowane dotychczas układy posiadają po dwie płyty torowe z różnym wyposażeniem pomocniczym dla obu systemów. Zanim pociąg będzie mógł przejechać, panel toru pasujący do systemu jest składany lub wsuwany z boku na miejsce.

[madohora]

W kolejowym transporcie towarowym często nie stosuje się pojazdów, których nie można zmierzyć. Zamiast tego towary są często przeładowywane , co jest dziś stosunkowo łatwe w przypadku kontenerów lub nadwozi wymiennych .

[madohora]

Niektóre typy lokomotyw (a także innych pojazdów) są przystosowane do pracy na różnych szerokościach torów. Należą do nich na przykład lokomotywy spalinowe LTS M62 , seria Renfe 252 i 449, wiele lokomotyw, wagonów i wagonów Tunezyjskich Kolei Państwowych oraz lokomotywy typu Gmeinder D 75 BB-SE . W takich pojazdach zmiana rozstawu wymaga jedynie wymiany części, a nie prac związanych z cięciem i spawaniem. W Europie ulgą jest fakt, że dyszel i układ hamulcowy oraz hamulce mają w dużej mierze identyczne wymiary w szerokotorowej sieci normalnotorowej, iberyjskiej i wschodnioeuropejsko-rosyjskiej. Przykładami lokomotyw parowych zaprojektowanych przez umspurbar były EAR - Garrattsserii 59 , łotewskich serii Bt/Pt i Ct/Rt oraz rosyjskich maszyn serii SW budowanych dla Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej . Odpowiadały one środkowoeuropejskiej skrajni ładunkowej, do przekalibrowania wystarczyło wycisnąć łącznika z półosi, a co za tym idzie z opon kół i sworzni napędowych lub sprzęgających i przekręcić je, a także wyregulować położenie hamulca klocki i środki do czyszczenia torów.

[madohora]

Wraz z budową pierwszej normalnotorowej linii dużych prędkości zakupiono zespoły trakcyjne serii 100 , podobne do francuskiego TGV . Niektóre pociągi były dostarczane z wózkami szerokotorowymi jako seria 101 i były używane na trasie wzdłuż Morza Śródziemnego między Barceloną a Walencją . Wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na pociągi dużych prędkości o normalnym rozstawie, w 2009 roku zostały one ponownie wyposażone w wózki o normalnym rozstawie i włączone do serii 100.
W serii 9020 CP miał również wymienne lokomotywy.

[madohora]

Pojazdy przystosowane do adaptacji muszą spełniać warunki w obu sieciach, takie jak profil granicy pojazdu, sprzęgi, układ hamulcowy oraz obciążenie osi i licznika. Staje się to tym bardziej skomplikowane, im bardziej standardy zaangażowanych sieci odbiegają od siebie i im większa jest różnica w szerokości torów. W przypadku pojazdów, które mają poruszać się po europejskiej sieci regularnej, iberyjskiej i szerokotorowej WNP, wynika to z przepisów Jednostki Technicznej Koleistandaryzacji opartej wciąż stosunkowo łatwo. Do przejścia między siecią szerokotorową WNP a Chinami lub Koreą wymagane są regulowane kieszenie na sprzęgi ze względu na różne wysokości sprzęgów, pod warunkiem, że wagony nie krzyżują się, ponieważ używane są zamknięte grupy i wagony sprzęgające. Jeśli systemy zbytnio się od siebie różnią, jak między MOB i Simmentalbahn (patrz poniżej: sekcja szwajcarska), to pojazdy nie mogą być swobodnie używane w sieci zagranicznej.

[madohora]

Te kolejki wąskotorowe pełniły niegdyś ważną rolę w przemyśle przetwórczym. Koleje polowe często kojarzone były z fabrykami szamotu , cegielniami i cukrowniami. W kopalniach podziemnych wykorzystywano również lekkie kolejki przypominające kolejkę. Lekkie koleje były również używane do holowania statków w kanałach i śluzach ( szlak ), do transportu sprzętu wojskowego i personelu ( Heeresfeldbahn ), do łączenia tylnych budynków ( pasy startowe domów ), do transportu materiałów na dużych placach budowy, w wykopach torfowych i do zaopatrzenia wysp .

[madohora]

Proste i solidne pojazdy determinowały codzienną pracę, a lokomotywy nie zawsze były na miejscu. Dość powszechne było przemieszczanie pojedynczych ciężarówek i platform - także załadowanych - wyłącznie siłą ludzkich mięśni lub koni . W przeszłości dzieci i młodzież były również wykorzystywane do pchania wózków w miejscach trudno dostępnych lub wąskich. Zwykle na liniach kolejowych nie montowano sygnalizacji , niskie prędkości pozwalały na jazdę na oczach. Na przejazdach kolejowych, które przecinały większe drogi, od czasu do czasu pojawiały się dzwonki lub sygnalizacja świetlna , które umożliwiały pociągom kolei polowej bezpieczny przejazd przez jezdnię.

[madohora]

Coraz częściej muzea , takie jak muzeum i stowarzyszenia kolei polowych we Frankfurcie, zajmują się ochroną i konserwacją zabytkowych pojazdów kolejowych. W ramach tych działań w wielu miejscach przywracane są już wyłączone z ruchu kolejki polowe i uruchamiane do eksploatacji muzealnej lub jako kolejka ogrodowa lub uruchamiane w zmodyfikowanej formie, np. jako kolejka parkowa .

[madohora]

10 nowych jednoczłonowych tramwajów dla Tramwajów Śląskich dostarczy Modertrans Poznań. Dziś w Chorzowie podpisano umowę opiewającą na niespełna 29 mln zł netto. Modertrans na realizację zadania ma czas do końca czerwca 2020 r.

[madohora]

Dla Tramwajów Śląskich zaoferowaliśmy nowoczesne tramwaje, których konstrukcja i design zewnętrzny bazują na rozwiązaniach z pojazdów Moderus Gamma. Będą to pojazdy prawie w 50% niskopodłogowe, wsparte na nowoczesnych wózkach trakcyjnych. Wnętrze tramwaju będzie wypadkową komfortu, bezpieczeństwa i ergonomii. Dla pasażerów, zgodnie z wymaganiami Zamawiającego, zostaną zainstalowane takie udogodnienia jak: klimatyzacja, ładowarki USB, rampa ułatwiająca wjazd wózków do tramwaju, inteligentne urządzenia wizualnej i fonicznej informacji pasażerskiej, drzwi odskowo-przesuwne i wiele innych. Nie zapomnimy z Zamawiającym o motorniczych. Kabina zostanie wyposażona m.in. w wygodny fotel ze zintegrowanym zadajnikiem jazdy i konsolą z podstawowymi przyciskami, wielofunkcyjne panele dotykowe, niezależną klimatyzację oraz bramkę bezpieczeństwa chroniącą motorniczego w przypadku kolizji – poinformował Jarosław Bakinowski, Wiceprezes Zarządu Modertrans Poznań.

[madohora]

UTRUDNIENIE W RUCHU - Dziennik Zachodni - 17.09.2023

[madohora]

[madohora]

W latach 1973–1992 powstało 980 tramwajów Konstal 105N i 1443 tramwaje Konstal 105Na, co uczyniło je najpowszechniej używanymi tramwajami w Polsce. Tramwaje te w latach 90. były już mocno zużyte i przestarzałe, co spowodowało, że wielu przewoźników wdrożyło proces modernizacji tychże wagonów.

[madohora]

Tramwaje Moderus Alfa powstają w drodze kompleksowej modernizacji starych pojazdów generacji Konstal 105N/105Na. Zmodernizowana stylistyka pojazdów została opracowana przez krakowskie biuro EC Engineering[7] i po raz pierwszy zastosowana w modelach HF 04 AC i HF 05.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

7 czerwca 2011 przewoźnik podpisał kolejną umowę z Modertransem, tym razem na dostawę 10 pudeł i 20 wózków napędowych

[madohora]

BĘDZIE NOWY TRAMWAJ - Wyborcza

[madohora]

Tatra RT6N1 – tramwaj wytwarzany w latach 1993–1997 w zakładach ČKD w Pradze w Czechach oraz w latach 1997–1998 w zakładach HCP w Poznaniu. Jest to drugi (pierwszy seryjny) po HCP 115N tramwaj niskopodłogowy eksploatowany w Polsce.

[madohora]

Szkielet oraz poszycie zewnętrzne wagonu wykonane jest z zespawanych ze sobą profili stalowych, przednie oraz tylne czoło tramwaju wyprodukowano z tworzyw sztucznych. Na dachu skrajnych członów znajduje się wyposażenie elektryczne. Prąd z sieci trakcyjnej pobierany jest za pomocą pantografu połówkowego zamontowanego na dachu środkowego członu. Każda z osi wózków napędowych napędzana jest jednym silnikiem (o mocy 104 kW, u prototypu 90 kW)[3]. Wyposażenie elektryczne TV14D z regulacją tranzystorową dostarczyły zakłady ČKD Trakce. Prototyp posiadał wyposażenie typu TV10 (również od ČKD Trakce) z tyrystorami GTO[5]. Obwody pomocnicze są zasilane z przetwornicy statycznej oraz akumulatorów.

[madohora]

Miesiąc po testach praskiej tatry w Poznaniu zaprezentował się magdeburski NGT8D, jednak w tym momencie przetarg był już rozstrzygnięty.

[madohora]

Wspomniana wcześniej większa szerokość pudła spowodowała, że wagony serii RT6N1 mogą poruszać się tylko po wyznaczonych trasach. Na niektórych łukach wprowadzono ograniczenia w wymijaniu się wagonów RT6N1 ze sobą, a nawet z taborem innego typu. Dodatkowo, na części tras wyznaczonych jako awaryjne obowiązują ograniczenia (na przykład nie mogą jednocześnie jechać wagony w przeciwnych kierunkach, a wjazd jest możliwy na polecenie służb nadzoru ruchu).

[madohora]

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Pradze zakupiło 4 wagony RT6N1. Wagony te (między innymi ze względu na wysoką awaryjność) nie weszły do regularnego ruchu, lecz przez kilka lat stały odstawione w hali jednej z praskich zajezdni. Następnie zostały skreślone z inwentarza, po czym odkupiła je poznańska firma Modertrans jako źródło części zamiennych do wagonów eksploatowanych w Poznaniu. W 2011 roku, na bazie jednego z zakupionych w Pradze wozów RT6N1, wykonano naprawę główną wagonu o numerze taborowym 405. Wykorzystano pudło od jednego z praskich wagonów i przeprowadzono gruntowną modernizację konstrukcji. Przede wszystkim wymieniono silniki, montując cztery jednostki prądu przemiennego mające możliwość rekuperacji energii do sieci przy hamowaniu. Wymieniono także układ hamulcowy. Po modernizacji tworzą go trzy odrębne systemy, po jednym na każdy wózek, zarządzane przez centralny komputer, który zarządza również ogrzewaniem, także zmodernizowanym, oraz informuje o ewentualnych awariach.

[madohora]

Dla wagonów RT6N1 przewidywano naprawę główną po przebiegu 700 tys. km. W październiku 2013 wagony miały przebiegi w granicach 800 do 900 tys. km i wykonanie napraw głównych stało się sprawą pilną. Do lutego 2015 r. zmodernizowano wszystkie 10 Tatr RT6N1 należących do MPK Poznań. W 2018 roku Modertrans Poznań nabył dwa kolejne wagony, które trafiły do MPK Poznań w kwietniu 2021 r. Łącznie przewoźnik posiada 16 egzemplarzy

[madohora]

TATRY Z CZESKIEGO BRNA JUŻ PO REMONCIE - www.epoznan.pl

[madohora]

W 1995 fabryka H. Cegielski – Fabryka Pojazdów Szynowych stworzyła pierwszy tramwaj niskopodłogowy typu 115N w wyniku przebudowy dwóch wagonów Konstal 105N, które połączono niskopodłogowym członem środkowym. Zakłady produkowały również pojazdy w konsorcjach, będąc podwykonawcą

[madohora]

Prototyp wyprodukowano w 2007 i w czerwcu tego roku został zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Poznańskich, po czym wrócił do fabryki w celu wykończenia. W nocy z 1 na 2 października 2007 miała miejsce pierwsza jazda tramwaju po poznańskiej sieci tramwajowej. 12 grudnia 2007 Puma otrzymała świadectwo homologacji typu i od tamtego czasu pojazd stacjonował w zajezdni Forteczna

[madohora]

Pudło jest konstrukcją stalową. Człony pojazdu są połączone przegubami. Na czole zastosowano zderzaki pochłaniające energię. Okna wykonano ze szkła hartowanego

[madohora]

Niska podłoga stanowi 67% długości składu. Jej wysokość to 300 mm w wejściach, 360 mm w przedsionkach, 440 mm nad wózkami tocznymi i 580 mm nad wózkami napędowymi. Nad wózkami tocznymi podłoga podnosi się łagodnie, natomiast nad wózkami napędowymi w członach skrajnych część wysokopodłogowa jest oddzielona od niskopodłogowej jednym stopniem

[madohora]

Kabinę motorniczego wyposażono w pulpit, sterowanie mikroprocesorowe, system monitoringu i klimatyzację. Rolę lusterek wstecznych pełnią kamery na burtach pudła

[madohora]

Wózek toczny typu 9NN ma budowę tożsamą z wózkiem napędnym typu 8NN. Jedyna różnica dotyczy hamulca elektrohydraulicznego, którego tarcze są osadzone na osiach zestawów kołowych

[madohora]

Pierwsza jazda liniowa tramwaju miała miejsce 13 stycznia 2008 podczas XVI Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Pojazd obsługiwał poznańską linię 16[

[madohora]

W 2022 roku FPS zaczął szukać chętnych na zakup wagonu

[madohora]

Kolejowe środki transportu są nadal szeroko rozpowszechnione na dużych budowach tuneli. więc np. Na przykład podczas budowy tunelu Boßlera na nowej linii kolejowej Wendlingen–Ulm w 2014 r. utworzono lekką kolejkę, która przewoziła segmenty tubingowe z fabryki do miejsca użytkowania

[madohora]

Trakcję przeprowadzono różnymi pojazdami . Oprócz lokomotyw parowych, a później lokomotyw spalinowych , przewozy ze zwierzętami pociągowymi trwały aż do końca kolejek leśnych. Na prosto wyposażonych trasach często spotykano również transport grawitacyjny : załadowane ciężarówki ( ciężarówki ) mogły toczyć się po torach po torach ułożonych ze stałym nachyleniem, drwale jeździli po nich – ryzykując życiem – jako hamulce , puste wagony były używane z końmi roboczymilub przywiezionych z powrotem do punktu wyjścia przez pracowników.

[madohora]

[madohora]

W województwie pomorskim ustawa Rzeszy z 10 czerwca 1940 r. połączyła 20 samodzielnych wcześniej małych spółek kolejowych w Pomorskie Koleje Państwowe . Duże firmy znajdowały się głównie w województwach pomorskim i Prusach Wschodnich (głównie wąskotorowych). Na Pomorzu Wschodnim , w Nadrenii i na Śląsku ruch pociągów elektrycznych odbywał się również na niewielką skalę.

[madohora]

Operację rozpoczęto trzema trzyosiowymi lokomotywami parowymi ( 1s–3s ) zbudowanymi przez Borsig w Berlinie , pięcioma wagonami pasażerskimi, jednym mieszanym wagonem bagażowo-pocztowym i 18 wagonami towarowymi. Od połowy lat pięćdziesiątych XX wieku używano wagonów z silnikiem Diesla . Pierwszym wagonem był przerobiony omnibus z Hanoweru, w którym zablokowano układ kierowniczy i zamontowano koła kolejowe. Został oznaczony jako WEG T35 i przeszedł na emeryturę w 1968 roku po wypadku i złamanej osi. Jego następca był również oznaczony jako T35 i jeździł po torze od 1968 do 1976 roku. W 1956 roku firma Kleinbahn Bremen – Tarmstedt dostarczyła dwa wagony typu frankfurckiego z Waggonfabrik Wismar. Większy został przerobiony na wagon holowniczy i oznaczony jako T34. Mniejszy służył jedynie jako dawca części zamiennych. W 1973 roku do Laichingen przyjechały dwa wagony z niedawno zlikwidowanej Härtsfeldbahn , WEG T30 i T31 . Te dwa wagony były czteroosiowymi i czterosilnikowymi egzemplarzami z fabryki wagonów Fuchs w Heidelbergu. Wagony obsługiwały również ruch towarowy. Ponadto MAN T37, również jadący z Härtsfeldbahn, dotarł do trasy Laichinger. Ten samotnik, pierwotnie zbudowany dla Südharz-Eisenbahn-Gesellschaft (SHE), był oparty na dwuosiowych autobusach szynowych MAN o normalnym rozstawie torów.

[madohora]

Tramwaj międzymiastowy był ostatnią firmą tramwajową zbudowaną na terenach dzisiejszego Wolnego Państwa Bawarii . Była to jedyna linia tramwajowa i jedna z zaledwie dwóch linii wąskotorowych należących do Królewskich Bawarskich Kolei Państwowych . Od 1920 r. kolej była jedyną spółką tramwajową nowo powstałej wówczas Deutsche Reichsbahn .

[madohora]

Z prawnego punktu widzenia planowana trasa została dopuszczona do ruchu tramwajowego . Również w wyjątkowych przepisach dotyczących budowy i eksploatacji wąskotorowego tramwaju parowego Neuötting-Altötting , obowiązujących od 20 sierpnia 1906 r., mówi się o tramwaju. W przepisach tych określono różne typowe dla tramwajów odstępstwa od klasycznych operacji kolejowych na innych trasach Królewskich Bawarskich Kolei Państwowych.

[madohora]

Po kolejce wąskotorowej Eichstätt – Kinding zbudowanej w latach 1885–1898 – którą później przebudowano na standardową – tramwaj parowy Neuötting – Altötting był drugą linią wąskotorową obsługiwaną przez Królewskie Bawarskie Koleje Państwowe. Firma nie układała już kolejek wąskotorowych. Trasa przez gęsto zabudowane centrum miasta Neuötting była decydująca dla wyboru szerokości torów, w szczególności wąski przejazd przez Burghauser Tor odegrał decydującą rolę. [

[madohora]

Oferta rozkładów jazdy została również zmniejszona na przestrzeni lat zgodnie ze spadającym popytem. Podczas gdy początkowo jedenaście par pociągów było używanych codziennie między 6 rano a północą, w latach dwudziestych XX wieku było tylko sześć par pociągów między 6 rano a 20 wieczorem.

[madohora]

Tramwaj parowy Neuötting – Altötting był ostatnim tego rodzaju tramwajem w Niemczech, który został wyłączony; wszystkie porównywalne systemy zostały wcześniej zelektryfikowane lub wyłączone.

[madohora]

Poza wspomnianymi przedłużeniami tras, zarówno linia autobusowa miejska 11, jak i linia międzymiastowa 6223 zasadniczo podążają trasą poprzedniego tramwaju. Lokalizacja licznych przystanków autobusowych jest również dokładnie taka sama jak wcześniejszych przystanków tramwajowych. Przystanek Neuötting Innbrücke jako jedyny nadal nosi swoją starą nazwę:

[madohora]

Na skrzyżowaniu tramwaj parowy ponownie skręcił na południe i przeciął Inn, a także granice miasta Neuötting. Droga i kolej korzystały razem z Marienbrücke, która została zbudowana w 1903 roku . Wcześniej jednak kanał melioracyjny Iseny przekraczano po moście o długości 10,10 m z nadbudową z blaszanych dźwigarów .

[madohora]

Pierwszym przystankiem w Altötting była stacja Franziskushaus . Punktem końcowym trasy był centralnie położony przystanek Kapellplatz na początku Neuöttinger Straße, nazwany na cześć znanej kaplicy łaski Altöttinger . W Altötting nie istniało bezpośrednie połączenie z linią normalnotorową Mühldorf – Burghausen . Trzeba było pokonać około 600-metrową ścieżkę między końcem przed dawnym Bayerischer Hof (Neuöttinger Straße 5) a stacją Altötting na południu. Zamknięcie luki wiązałoby się z trasowaniem przez Kapellplatz, ale obawiano się, że usługi zostaną zakłócone. Królewskie Bawarskie Koleje Państwowe tak opisał nową trasę:

[madohora]

Do parowozowni dobudowano również warsztat i budynek mieszkalny dla załogi. Parowozownia posiadała dwa tory, każdy o długości 20 metrów, aw hali wagonów dostępne były cztery podnośniki, każdy o udźwigu 1500 kilogramów. W 1909 r. dokonano niewielkiej przebudowy obiektu, w hali wagonów zainstalowano zagłębienie osi , a początkowo otwartą halę wagonów zamknięto.

[madohora]

Lokomotywa 1102 musiała zostać przekazana Heeresfeldbahn podczas I wojny światowej , jej dalsze losy nie są znane. W 1923 r. uruchomiono czwartą identyczną lokomotywę. Założona w 1920 roku Deutsche Reichsbahn nadała lokomotywom nowe numery od 99 131 do 99 133 w 1925 roku.

[madohora]

Po zakończeniu działalności w 1930 roku sześć wagonów służyło innym kolejom. Cztery z siedmiu samochodów osobowych zostały sprzedane szwajcarskiej firmie Bremgarten-Dietikon-Bahn (BD) za 21 415,55 franków szwajcarskich za samochód . Tam zostały włączone do floty pod numerami C 26, C 27, C 28 i C 29. Po reformie klasowej z 1956 roku zostały one wymienione jako B 26, B 27, B 28 i B 29. Wagon B 27 został przerobiony na wagon towarowy w 1961 roku i pod nowym numerem DZ 101 funkcjonował co najmniej do początku lat 90-tych. Pozostałe trzy samochody zostały złomowane w 1971 roku. Wagon B 26 został złomowany w 1971 r., dwa samochody B 28 i B 29 przekazano kilka lat później do Hotel Restauracja Stalden w pobliżu Berikon - stacja Widen sprzedany. Istnieją tam do dziś i służą jako dodatkowy pokój gościnny

[madohora]

Powodem tego były z jednej strony pewne aspekty operacyjne, az drugiej przynależność do samej kolei państwowej, ponieważ tradycyjna komunikacja tramwajowa w Niemczech jest nadal obsługiwana wyłącznie przez prywatnych lub komunalnych udziałowców . Oprócz tej linii kursował jeszcze tylko jeden tramwaj, tramwaj Ravensburg – Weingarten – Baienfurt , który został znacjonalizowany w 1938 roku i był obsługiwany przez niemiecką kolej państwową . Linia towarowa Deuben, która jest również licencjonowana jako tramwaj, została zbudowana przez Królewskie Saksońskie Koleje Państwowe , ale jest obsługiwana przez drezdeński tramwaj .

[madohora]

[madohora]

Układ jezdny składał się z paneli torowych , z których każdy wykonany był z dwóch dziewięciometrowych szyn Vignole'a o masie 15 kilogramów na metr i umieszczonych na 13 drewnianych podkładach o wymiarach 1500 × 170 × 140 milimetrów. Szeroki na trzy metry planum miał wysokość 0,6 metra. Rozstaw kół wybrano na 750 milimetrów przy nacisku na oś wynoszącym pięć ton.

[madohora]

Po otwarciu linii codziennie będą kursować trzy pociągi towarowe z pasażerami . Prace przygotowawcze do odcinka do Nauen, zatwierdzonego przez Ministra Robót Publicznych w październiku 1899 r., szły pełną parą. W maju 1900 r. rząd królewski w Poczdamie zatwierdził budowę i eksploatację tej linii uzupełniającej, którą zatwierdził 20 września 1901 r. w zakresie techniki kolejowej i policji państwowej. Dzień później pierwszy pociąg z burakami przejechał z Senzke do Nauen. Pociąg osobowy kursował z Nauen do Rathenow po raz pierwszy 29 września 1901 roku z okazji odbywających się w Rathenow wyścigów konnych . Uznano go również za pociąg otwierający trasę.

[madohora]

Na początku 1932 roku RSPN zmienił nazwę firmy na Kreisbahn Rathenow - Senzke - Nauen (RSN). Rozważano zmianę rozstawu RSN na normalną lub wprowadzenie ruchu trolejbusowego w celu obniżenia kosztów i zaoszczędzenia czasu przy przeładunku towarów. Brakowało jednak pieniędzy na takie inwestycje. Chociaż udało się uzyskać dotacje z Brandenburgii na zakup dwóch wagonów, nie były one już budowane „z powodu wojny”.

[madohora]

W zimowych rozkładach jazdy 1946/47 i 1947/48 pociąg kursował tylko we wtorki i soboty o 10:30 i 10:00 z Nauen do Kriele z czasem przejazdu 105 minut, powrót o 13:05. Latem 1950 r. ta para pociągów kursowała także w czwartki. W międzyczasie kolej okręgowa została przydzielona do VVB Landesbahn Brandenburg, a następnie do Deutsche Reichsbahn .

[madohora]

RSN posiadał dziewięć zamkniętych czteroosiowych wagonów towarowych o ładowności dziesięciu ton. Dwa wagony cysterny , para wagonów obrotowych i trzy wagony kłonicowe oraz dziewięć dwuosiowych wagonów O. Część parku wagonów otrzymała hamulce wrzecionowe . W RSN nie było innej techniki hamowania.

[madohora]

Trasy zostały zbudowane przez Mecklenburg-Pomeranian Schmalspurbahn AG , która została założona 2 maja 1892 roku przez sektor publiczny i zainteresowane strony prywatne. Siedziba firmy znajdowała się we Friedlandzie w obecnym okręgu Mecklenburgische Seenplatte . W 1939 r. większość udziałów należała do powiatu Anklam ; należy również wspomnieć o kraju związkowym Meklemburgia i mieście Friedland. W 1999 r. Odcinek Schwichtenberg – Uhlenhorst został przebudowany przez stowarzyszenie kolejowe z muzeum.

[madohora]

W latach 1895/96 odgałęzienia Dennin – Janów (siedem kilometrów) i Anklam – Leopoldshagen (18 kilometrów) były nadal używane w ruchu pasażerskim. Ponadto istniały liczne krótkie linie odgałęzione, które służyły jedynie do transportu towarów z poszczególnych dworów. Duża część z nich o obwodzie około 80 kilometrów nie należała do MPSB, ale do samych właścicieli ziemskich i była obsługiwana tylko konnymi silnikami w czasie żniw.

[madohora]

W 1946 r. sowiecki rząd wojskowy nakazał przebudowę najważniejszych szlaków komunikacyjnych, ponieważ drogami nie można było zapewnić zaopatrzenia ludności. Ale tylko niewielka część została odrestaurowana i 7 listopada 1947 r. główną linią z Friedland do Ferdinandshof kursowały pociągi pasażerskie i towarowe.

[madohora]

Meklembursko-pomorskie koleje wąskotorowe miały na przestrzeni dziejów 44 lokomotywy. Maksymalna liczba lokomotyw wynosiła 24.

[madohora]

Parkeisenbahn Cottbus to kolejka wąskotorowa w Cottbus . Została założona w czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej jako kolej pionierska , dlatego przy obsłudze kolei do dziś zatrudnionych jest wiele dzieci i młodzieży. Parkowa kolejka znajduje się w dzielnicach Cottbus Sandow , Branitz i Branitz . Znajduje się na liście zabytków kraju związkowego Brandenburgia.

[madohora]

18 czerwca 1991 roku powstało Stowarzyszenie Promocji Cottbus Park Railway eV, które wspiera i organizuje liczne projekty kolei parkowych. Prowadzi również dawną restaurację „Lokomotiv” na stacji Sandower Dreieck. Dzieci i młodzież są członkami klubu, co umożliwia wycieczki, zlecenia, pracę w firmie i aktywne życie klubowe

[madohora]

Podczas I wojny światowej dla kolei Heeresfeldbahn zbudowano ponad 2500 czteroosiowych lokomotyw brygadowych o rozstawie 600 mm . Lokomotywa o numerze 2257 została wyprodukowana w 1918 roku przez firmę Linke-Hofmann-Werke (LHW) we Wrocławiu pod numerem fabrycznym 1739. Ponieważ w momencie dostawy lokomotywa była już zakończona, wysłano ją do obozu demobilizacyjnego, ponieważ traktat wersalski zakazał dalszego istnienia oddziałów kolejowych. Zebrane tam lokomotywy były sprzedawane fabrykom, rolnikom lub innym zarządom kolei.

[madohora]

Jeden z dwóch w 1895 roku w Krauss & Co. Lokomotywa parowa zbudowana w Monachium, lokomotywa 04, była dawniej używana przez hrabiów Arnim w Mużakowie jako hrabia Arnim . Tu powinien zastąpić system tramwajów konnych . Aby zwiększyć zasięg, w latach 20-tych XX wieku otrzymał przetarg z drewnianym nadwoziem. Od 1951 r. należał do taboru Deutsche Reichsbahn pod numerem 99 3301 , ale nadal był używany w okolicach Bad Muskau . Po wyłączeniu linii między Weißwasser Ost a Ruhlmühle nie była już używana droga nr 99 3301. W 1969 roku lokomotywa trafiła na kolej parkową w Cottbus. Po kapitalnym remoncie wKrauschwitz , od 1970 roku służy w Kolei Pionierskiej, gdzie od 1973 roku nosi numer 04.

[madohora]

W przerwie zimowej między sezonami jazdy odbywają się szkolenia teoretyczne dla pracowników kolejnictwa parkowego . W trakcie tego organizowane są również wycieczki do innych linii kolejowych lub innych obiektów.

[madohora]

Brohltalbahn to jednotorowa kolejka wąskotorowa między Brohl am Rhein i Engeln w Eifel. Trasa o długości 17,75 km, która pierwotnie prowadziła aż do Kempenich , jest nadal używana jako kolej turystyczna o nazwie Vulkan-Express i dla ruchu towarowego.

[madohora]

Już 12 listopada 1897 r. spółka otrzymała również prawo do połączenia z portem zimowym w Brohl, co miało umożliwić bezpośrednią obsługę statków. Odtąd do ich zadań transportowych na kolei należało usuwanie trassu (kruszywa zaprawy), ociosanego tufu z kamieniołomów winiarskich, fonolitu jako dodatku do produkcji szkła z Schellkopf w Brenk, lawy ( pumeksu ) i żwiru bazaltowego . Wykorzystywano ją również do wywozu produktów rolnych w jej zlewni oraz do dostarczania węgla dla przemysłu w Brohltal i nawozówdla rolnictwa. Transport pasażerski pełnił natomiast rolę podrzędną.

[madohora]

Transport normalnotorowych wagonów towarowych, który wcześniej odbywał się za pomocą wózków , od 1928 roku odbywał się za pomocą wózków .

[madohora]

Pozostałe przewozy pasażerskie, od września 1960 r. obsługiwane tylko między Brohl a Oberzissen, musiały zostać przerwane 30 września 1961 r. z powodu braku rentowności i braku pojazdów po wypadkach i zużyciu wagonów. Istniejące już przedsiębiorstwo autobusowe BEG, które posiadało rozbudowaną sieć przejęło od tego czasu usługi transportowe. Ruch towarowy w coraz większym stopniu migrował na drogę, więc linia z Engeln do Kempenich została zamknięta 1 października 1974 r. I rozebrana w 1976 r. W 1978 r. zaprzestano przewozów wagonów towarowych normalnotorowych z wózkami , dwa wagony pozostawiono do dyspozycji jedynie na potrzeby transportu wewnętrznego.

[madohora]

W miesiącach letnich około 70 000 osób jest transportowanych rocznie (od 2019 r.) W ramach prawie codziennych operacji. Około 10 000 ton fonolitu , pumeksu, tufu i żwiru bazaltowego jest co roku transportowanych do portu Brohl w celu załadunku na statki na Renie .

[madohora]

W przewozach pasażerskich Vulkan-Express funkcjonuje jako pociąg turystyczny z przewozem rowerów. W sezonie letnim oferowane są prawie codzienne operacje. W środy i piątki w niektórych przypadkach stosowane są rozkładowe GmP , co umożliwia łączenie ruchu pasażerskiego i towarowego. Obecnie (2017) dostępne są dwie lokomotywy spalinowe jako pojazdy trakcyjne, a od lutego 2015 roku, po gruntownej renowacji, ponownie dostępna jest jedyna zachowana lokomotywa parowa 11sm, która jest używana na kolei Brohltalbahn od 1906 roku.

[madohora]

Dalsza trasa wiedzie skrajami osad i otwartymi przestrzeniami ze stałym spadkiem w kierunku Oberzissen. Początkowo wąska dolina stale się poszerza. Po przekroczeniu wiaduktu Oberzissen (długości 40 metrów) zaczyna się jedna z najbardziej stromych kolei w Niemczech , o szerokości toru 1000 milimetrów. Na tych ostatnich 5,5 kilometrach z nachyleniem 1:20 trasa opuszcza Brohltal i dociera na wyżyny Vulkaneifel. Rozciąga się stąd szeroki widok na okolicę aż do zamku Olbrück .
Dalsza część trasy prowadziła z Engeln w dół do Weibern, a następnie częściowo zboczem do Kempenich.

[madohora]

Od sezonu letniego 2018 kolej portowa z przystankiem Rheinanlagen jest regularnie obsługiwana przez rozkładowe pociągi pasażerskie w okresie letnim, początkowo we wtorki, a następnie w czwartki w 2023 r. Istnieje możliwość zakupu biletu łączonego ze statkiem pasażerskim „MS Beethoven” m.in. B. na przejazd z Bonn do Brohltalbahn.
Grupy przybywające do Brohl statkiem pasażerskim mogą również po uprzednim zgłoszeniu przesiąść się bezpośrednio do kolejki Brohltalbahn na przystanku Rheinanlagen.

[madohora]

Po tym, jak lokomotywy parowe V (uszkodzenie kotła) i VI (termin upłynął) nie były już eksploatowane, postanowiono zamiast tego odkupić od DGEG oryginalny parowóz 11 sm ( lokomotywa młotkowa ) i przywrócić go do eksploatacji. Dzięki wyższej przyczepności obsługa pary może być znacznie prostsza w tej maszynie. Z braku miejsca na użytkowanie dla dwóch polskich parowozów, zostały one sprzedane warsztatowi parowozowemu MaLoWa . Ponadto parowóz młotkowy z Portugalii (E 168) podobny konstrukcyjnie do 11 nm nabyty. Chociaż z zewnątrz jest w kiepskim stanie, technicznie był w lepszym stanie niż 11 sm , który wtedy jeszcze nie był sprawny .

[madohora]

Tor jest również używany w odniesieniu do operacyjnie powiązanej części infrastruktury dla pojazdów szynowych, która jest wykorzystywana do określonego celu, takiego jak tor peronowy, tor załadunkowy, bocznica . Taki tor jest wytyczony przez stałe punkty końcowe, takie jak sygnalizatory, znaki graniczne rozjazdów lub inne określone punkty . W tym sensie tory dzielą się na liniowe i stacyjne, te ostatnie w Europie Środkowej na główne i boczne. Z reguły numery są używane jako oznaczenia torów, dla torów głównych na niektórych liniach kolejowych również główny kierunek ruchu, np. B. „Tor Monachium-Augsburg”. W zależności od natężenia ruchuLinie kolejowe mogą mieć jeden lub więcej torów . W wielu krajach, w tym w Niemczech, słowo gleis jest również powszechnie używane w połączeniu z numerem w celu jednoznacznej identyfikacji poszczególnych krawędzi peronów , określanych w rozkładach jazdy pociągów i na tablicach informacyjnych jako punkt przyjazdu lub odjazdu pociągu.

[madohora]

Szyny tworzą jezdnię toru . Szyny Vignole'a są obecnie powszechnie stosowane w kolejnictwie, a szyny rowkowane są również stosowane w szczególności w krytych torach tramwajowych . Koła pojazdów szynowych poruszają się po szynach . Zapobiega się zsuwaniu z toru podczas jazdy za kołnierz koła i sinusoidalnej pracy zestawów kołowych . Kołnierze zapewniają prowadzenie kół w rozjazdach i skrzyżowaniach . W kierunku wzdłużnym szyny są połączone środkami łączącymi szynypołączone ze sobą. Aby to zrobić, są albo przykręcane do pasków, albo spawane bez szczelin. Z reguły podkłady służą jako podpory szyn . Podkłady wykonane z drewna , stali lub betonu wraz z elementami mocującymi utrzymują szyny w zamierzonej, stałej odległości od siebie - tzw. rozstawie torów .

[madohora]

Tor pochłania ciężar i inne obciążenia, jakie pojazdy szynowe wywierają na szyny. Między innymi maksymalna prędkość trasy i maksymalne dopuszczalne obciążenie osi pojazdów zależą między innymi od konstrukcji nośnej i nośnej.

[madohora]

Przedłużenia szyn instaluje się w przypadku szczególnie dużych różnic temperatur, eksploatacyjnych sił wzdłużnych, takich jak hamowanie lub przyspieszanie pojazdów oraz na długich mostach betonowych i stalowych. Szyna kolby i pióro przesuwają się względem siebie w kierunku wzdłużnym, przy czym długości przedłużenia mogą wynosić od 200 do 830 mm.

[madohora]

Rozgałęzienia torów realizowane są za pomocą rozjazdów kolejowych . Kolejnym ważnym elementem projektu jest przejazd kolejowy . Przejścia na różnych wysokościach realizowane są za pomocą konstrukcji wiaduktów .

[madohora]

Ponieważ szyny są wspólne, do włączania i wyłączania wymagane są specjalne zwrotnice jednopunktowe, zwłaszcza jeśli występują tylko niewielkie różnice między dwoma szerokościami torów i dużymi promieniami łuków lub w przypadku mieszanej eksploatacji pojazdów szynowych i tramwajowych z węższymi kołami opony, ponieważ w przeciwnym razie powierzchnia styku kół jezdnych byłaby zbyt mała. Z drugiej strony na saksońskich kolejach wąskotorowych powszechne były proste szyny kontrolne, które były również instalowane na zewnątrz w obszarze przerwania krawędzi jezdnej, aby zmniejszyć niezbędną szerokość rowka.

[madohora]

Jeżeli różnica szerokości toru jest wystarczająco duża, tor o węższej szerokości toru można ułożyć wewnątrz toru szerszego. Osie obu torów zwykle pokrywają się. Zaletą jest to, że wskaźnik luzu nie jest powiększony z boku . Jest to szczególnie ważne w przypadku transportu wagonów normalnotorowych z podnośnikiem po torze wąskotorowym za pomocą wózków lub wózków . Jeżeli tor wąskotorowy jest przesunięty na zewnątrz, to nie pojazdy wąskotorowe decydują o wymaganym poszerzeniu wolnej przestrzeni, ale zwinięte pojazdy normalnotorowe. Ponadto wspólna oś torów upraszcza wspólne korzystanie z elektrycznej sieci trakcyjnejprzez oba mierniki. Kolejną zaletą toru czteroszynowego w porównaniu z torem trzyszynowym jest to, że z reguły nie są tu potrzebne żadne zwrotnice do połączenia dwóch torów (potencjalne źródła wypadków, splątanie torów jest tylko jedno).

[madohora]

W torach kolejowych zębatkowych zwykle pośrodku toru znajduje się zębatka , w którą zazębiają się przekładnie napędowe pojazdów trakcyjnych i przekładnie hamulcowe pozostałych pojazdów. Istnieją różne typy regałów z zębami na górze (systemy Abt i Strub), na bokach (system Locher) oraz z regałem drabinkowym (system Riggenbach).

[madohora]

Mogą one oddziaływać na dłuższy odcinek z ciągłym i jednorodnym pogorszeniem, co przede wszystkim ma negatywny wpływ na komfort jazdy. Poza tym są też pojedyncze, krótkie odcinki, w których geometria toru pogarsza się znacznie szybciej niż w okolicy. Takie pojedyncze błędy mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa.
W 2019 roku w obszarze monitorowania niemieckiego Federalnego Urzędu Kolejowego zarejestrowano łącznie 37 błędów pozycji torów .

[madohora]

W ten sposób niektóre firmy przewozowe oferują swoim pasażerom krótsze czasy przejazdu na niektórych połączeniach, na które zwykle jest szczególnie popyt – analogicznie do pociągów ekspresowych na kolei . Powstają one dlatego, że na przejeżdżanych przystankach nie zachodzą procesy hamowania i przyspieszania, a także nie obowiązują czasy przesiadek pasażerów . Jednak względny potencjał oszczędności w gęstym miejskim ruchu powierzchniowym jest znacznie niższy niż w przypadku kolei. Dotyczy to w szczególności zatrzymywania się na mniej uczęszczanych przystankach tylko w razie potrzeby oraz zatrzymywania się na światłachnie ustalono priorytetu dla transportu publicznego

[madohora]

Linia L1 działa jako linia pospieszna w systemie kolei lekkiej Alicante , natomiast linia L3 przejmuje stacje przez nią nieobsługiwane.

[madohora]

Od 1988 r. linia U70 kolei Dusseldorf Stadtbahn wzmacnia linię U76 w godzinach szczytu między dworcem głównym w Dusseldorfie a Krefeld, ale w przeciwieństwie do linii U76 pomija dziesięć z 25 przystanków pośrednich. Do 1988 r. były to linie U76 do Krefeld (do 1980 r. linia K) i linia U79 do Duisburga (do 1980 r. linia D).

[madohora]

Belgijski Kusttram od 2007 roku oferuje tzw. Sneltramy o nazwie X-tra na odcinku Oostende – Nieuwpoort .

[madohora]

W sieci tramwajowej Zurychu linia S 18 firmy Forchbahn AG działa jako linia ekspresowa, przebiega bez zatrzymywania się przez przystanki Signaustrasse, Hedwigsteig, Wetlistrasse, Burgwies i Friedhof Enzenbühl.

[madohora]

Od lutego do października 1927 płatna linia ekspresowa 30 łączyła centrum miasta z Freital dla drezdeńskiego tramwaju , ale się nie sprawdziła. W 1930 roku linia ekspresowa E15 z Coswig do dworca głównego istniała zaledwie kilka tygodni, uzupełniając regularną linię 15. Od 12 grudnia 1994 r. tzw. „CitySprinter” jeździł trasą numer 51, początkowo między Bühlau a Plauen . Od 29 października 1995 r. ten następnie jeździł z Bühlau do Gorbitz , zanim oferta została wycofana w 1999 r.

[madohora]

Trolejbus ZiU-9 zdołał rozwiązać te kłopoty. W porównaniu do trolejbusu ZiU-5 miał jedną parę drzwi więcej: w efekcie trolejbus miał dwie pary szerokich drzwi w środku i na końcu oraz mniejsze drzwi z przodu. Nadwozie trolejbusu ZiU-9 było ze stali, co zmniejszyło koszty i uprościło produkcję. Wygląd zewnętrzny trolejbus ZiU-9 zawdzięcza po części ówczesnym trolejbusom MAN-a.

[madohora]

Trasa Szybkiej Kolei Regionalnej ma długość 30,458 km. Połączenie wykorzystuje linie kolejowe nr 179 (przystanki Tychy Lodowisko – Tychy), 139 (Tychy – Katowice) i 1 (Katowice – Sosnowiec Główny)

[madohora]

14 grudnia 2008 nastąpiło otwarcie SKR na trasie Tychy Miasto – Katowice, do obsługi której skierowane zostały nowo zakupione FLIRT-y

[madohora]

Od 12 do 14 października większość z odwołanych pociągów Przewozów Regionalnych została zastąpiona pociągami specjalnie uruchomionymi przez Koleje Śląskie, które tym samym zadebiutowały na trasie SKR. Przez kilka następnych dni linia była obsługiwana przez maszynistów Kolei Śląskich taborem Przewozów Regionalnych. 9 grudnia obsługa SKR została przejęta przez Koleje Śląskie, tego samego dnia przywrócono do użytku stację Tychy Miasto. 18 grudnia władze Tychów podpisały umowę z firmą Aldesa Construcciones na budowę 2 parkingów Park & Ride na po 352 auta przy przystanku Tychy Lodowisko i stacji Tychy.

[madohora]

25 czerwca 2012 Przedsiębiorstwo Robót Komunikacyjnych w Krakowie otrzymało Nagrodę III Stopnia w Konkursie Budowa Roku 2012 za budowę 4 tyskich przystanków SKR

[madohora]

🚆 POCIĄGI KOLEI ŚLĄSKICH NIE BĘDĄ ZATRZYMYWAĆ SIĘ NA STACJI TYCHY MIASTO - Rynek Kolejowy (archiwum)

[madohora]

ODWOŁANE POCIĄGI - Onet (archiwum)

[madohora]

POCIĄGI WYPIERAJĄ AUTOBUSY - www.tvs.pl (archiwum)

[madohora]

ZA MIESIĄC WRÓCI NAPRAWIONY FLIRT - Rynek Kolejowy (archiwum)

[madohora]

DRUGI WIELOPOZIOMOWY PARKING - www.transinfo.pl (archiwum)

[madohora]

Rodzina pojazdów FLIRT obejmuje zespoły:

o liczbie członów od dwóch do ośmiu[3], przy czym za standardowy skład uważa się pojazd czteroczłonowy
o napędzie elektrycznym jedno- i wielosystemowym, spalinowym oraz hybrydowym (elektryczno-spalinowym),
przystosowane do torów normalnego (1435 mm) i szerokiego (1520 i 1524 mm),
do ruchu aglomeracyjnego, regionalnego i dalekobieżnego,
przystosowane do trudnych warunków klimatycznych.
Pojazdy cechuje budowa modułowa o wyraźnym podziale funkcjonalnym na części napędową i pasażerską

[madohora]

MIKOŁÓW. MĘŻCZYZNA ZGINĄŁ POD KOŁAMI POCIĄGU - Radio Eska - 07.09.2023

[madohora]

GORZÓW WIELKOPOLSKI, CHAOS NA KOLEI - www.polsatnews.pl - 07.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 08.09.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 08.09.2023

[madohora]

NIE DZIAŁAJĄ TABLICE INFORMACYJNE NA PRZYSTANKACH - Wyborcza - 08.09.2023

[madohora]

PASAŻEROWIE KOLEI ŚLĄSKICH POKOCHALI BILET JEDNODNIOWY - Moje Katowice - 08.09.2023

[madohora]

PIJANY WIÓZŁ DWÓJKĘ DZIECI DO SZKOŁY - www.tvp.pl - 09.09.2023

[madohora]

GDZIE SĄ UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 09.09.2023

[madohora]

Pojazdy zaprojektowano z myślą o możliwości jazdy w trakcji ukrotnionej maksymalnie czterech jednostek. Pociągi są wyposażone w sprzęgi czołowe Schaku umożliwiające automatyczne łączenie pojazdów. Zapewniają one, prócz połączenia mechanicznego, także połączenie przewodu głównego oraz przewodów zasilających, jak również styków elektrycznych służących do sterowania pojazdem. Istnieje także możliwość ręcznego rozprzęgania sprzęgów za pomocą trzech uchwytów.

[madohora]

Poszycie ścian bocznych wykonano z dużych powierzchni dekoracyjnych laminatów odpornych na akty wandalizmu. Sufit wykonano z lakierowanych elementów blaszanych. Zamontowano w nim oświetlenie, głośniki oraz wywiewy powietrza instalacji wentylacyjnej[8]. Podłogę wyłożono antypoślizgową wykładziną dekoracyjną odporną na zużycie[8]. Jest ona sklejana bez spoin i uniesiona na krawędziach przy ścianach bocznych na kształt wanny aby zapobiec przedostawaniu się wody do podłogi. Krawędzie stopni i podesty wyróżniono innym kolorem

[madohora]

Pojazdy wyposażono w zamkniętą instalację sanitarną. Toaleta jest zaprojektowana z myślą o dostępie bez barier dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich o wymiarach 70 × 120 cm. Podłoga kabiny WC jest wykonana na kształt wanny w konstrukcji wielowarstwowej z tworzyw wzmocnionych włóknem szklanym. Boczne ściany są wykonane z konstrukcji zespolonej z płyt wierzchnich HPL oraz materiałów rdzeniowych Recore. Sufit wykonano z powlekanej sklejki. Drzwi są wyposażone w blokadę z dźwigienką oraz styk elektryczny, który w przedziale pasażerskim sygnalizuje czy toaleta jest wolna, czy zajęta. Rygiel można zablokować mechanicznie z zewnątrz przy pomocy klucza czworokątnego nasadowego. Dozownik mydła i kran są zintegrowane w umywalce. Woda z umywalki jest odprowadzana poprzez instalację recyrkulacji wody do zbiornika ścieków. Wentylacja kabiny jest zapewniona poprzez wentylator wyciągowy zamontowany w suficie, a oświetlenie jest realizowane przez kilkuczłonowe lampy halogenowe, z których jedna funkcjonuje jako oświetlenie awaryjne.

[madohora]

FLIRT-y są wyposażone w urządzenie do zliczania pasażerów, za pomocą którego możliwe jest rejestrowanie liczby wsiadających i wysiadających pasażerów

[madohora]

W pojazdach FLIRT wózki skrajne są wózkami napędnymi, natomiast wszystkie pozostałe wózki są wózkami tocznymi wspólnymi dla sąsiadujących członów (tzw. wózki Jakobsa). Wyjątkiem od tej reguły jest elektryczna dwuwagonowa wersja pojazdu eksploatowana przez Abellio, w której jedynie pierwszy wózek jest napędny, a dwa pozostałe są toczne, a także wersje pięcioczłonowe przystosowane do prędkości 200 km/h, wyprodukowane dla Norwegii i Szwecji, gdzie przy połączeniu drugiego i trzeciego wagonu zastosowano dwa niezależne wózki – toczny i napędowy. Odmienna jest wersja dla PKP Intercity, gdzie w środku pociągu zamiast wspólnego wózka zastosowano dwa wózki toczne o rozstawie odpowiadającym wózkom napędowym.
Rozstawy osi i średnice kół są różne w różnych wersjach jednostek.

[madohora]

Usprężynowanie II stopnia (wtórne) stanowi podparcie nadwozia wagonu na ramie wózka. Pudło przy wózku silnikowym podparte jest na ramie poprzez trawersę sprężynową z zintegrowanym czopem wózka i sprężynami powietrznymi, natomiast przy wózku tocznym na czterech pomocniczych zbiornikach powietrza nad sprężynami powietrznymi

[madohora]

Silniki trakcyjne typu TMF-59-39-4 produkcji Traktionssysteme Austria to czterobiegunowe asynchroniczne silniki trójfazowe dla zastosowań przy falownikach impulsowych. Moc ciągła jednego takiego silnika wynosi 500 kW, natomiast moc godzinna 650 kW. W silnikach tych zastosowano izolację odpowiadającą klasie 200 oraz chłodzenie obce i przelotowe. Temperatura silników mierzona jest przez dwie sondy, które w razie potrzeby sterują wentylacją. Moment obrotowy napędu jest przenoszony z silnika trakcyjnego na oś zestawu kołowego poprzez dwustopniową przekładnię zestawu kołowego oraz poprzez wał drążony Cardana umieszczony koncentrycznie w stosunku do osi zestawu kołowego i wyposażony w sprzęg z pakietami elementów klinowych. Nadajniki osiowe umieszczone na łożysku zestawu kołowego przekazują liczbę obrotów do sterowania prostownikiem i regulacji przyczepności.

[madohora]

W 2006 algierskie koleje państwowe SNTF zamówiły 64 sztuki czterowagonowych elektrycznych zespołów trakcyjnych z rodziny FLIRT. W związku z udzieloną na te pojazdy przez przedsiębiorstwo Stadler gwarancją do 2018 producent uruchomił specjalny zakład w Algierii w halach udostępnionych przez przewoźnika. Dostawy pojazdów rozpoczęto w 2008. 3 maja 2009 rozpoczęto planową eksploatację 22 dostarczonych wówczas jednostek na otwartej dzień wcześniej pierwszej części sieci SKM w Algierze na trasach Algier – Al-Affroun i Algier – Thenia. Pozostałe pojazdy dostarczono do 2010 i skierowano na tę samą trasę.

[madohora]

Pod koniec 2012 BŻD zamówiły kolejnych 6 pojazdów z rodziny FLIRT. Pięcioczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne zostaną wyprodukowane w zakładzie producenta w Siedlcach i będą przeznaczone do obsługi połączeń regionalnych. Kontrakt miał zostać zrealizowany w latach 2013–2014. Ostatecznie dostarczono 4 pojazdy 5-członowe, a pod koniec stycznia 2014 przewoźnik zamówił jeszcze 5 składów 4-członowych. W planach był wówczas zakup 2 składów 7-wagonowych.

[madohora]

2 lutego 2012 zakończono produkcję pierwszego składu. 27 kwietnia 2012 jednostka ta była testowana na linii E 20 na odcinku Siedlce – Łuków. 18 maja 2012 gotowa była druga jednostka, natomiast 24 maja 2012 pierwsza czarna puma została zaprezentowana na torze testowym w czeskim Velimiu, gdzie rozpoczęła testy

[madohora]

8 maja 2017 jeden z Flirtów przyjechał do Polski na testy dynamiczne. 17 lipca 2018 czeskie Flirty otrzymały dopuszczenie do eksploatacji w Polsce, a 20 lipca 2018 LE rozpoczął kursowanie na trasie Praga – Ostrawa – Katowice – Kraków

[madohora]

Pociągi elektryczne trój- i czterowagonowe oznaczono odpowiednio seriami 1300 i 1400, natomiast składy spalinowe dwu-, trój- i czterowagonowe to odpowiednio serie 2200, 2300 i 2400

[madohora]

Jesienią 2005 przewoźnik Junakalusto Oy, będący własnością fińskiego przewoźnika krajowego VR, ogłosił przetarg na dostawę taboru kolejowego do obsługi połączeń w okolicy miast Helsinki, Espoo, Vantaa i Kauniainen. Do 11 stycznia 2006 napłynęło siedem ofert od pięciu europejskich producentów taboru. Zwycięzcą przetargu ogłoszono przedsiębiorstwo Stadler, z którym 31 października 2006 podpisano umowę na dostarczenie 32 czterowagonowych pojazdów z rodziny FLIRT. Składy produkowane w zakładzie w Bussnang dostosowano do surowych warunków klimatycznych, fińskiej skrajni i szerokiego rozstawu szyn. Oznaczono je serią Sm5 i docelowo mają zastąpić przestarzałą serię Sm1

[madohora]

W drugiej połowie 2015 roku w Siedlcach rozpoczęto produkcję pierwszych egzemplarzy, a na początku lutego gotowe były jeden flirt 3-członowy i jeden 4-członowy. W połowie marca gotowy był kolejny pojazd 4-członowy oraz wszystkie 3 gotowe pojazdy były już po procesie uruchomienia statycznego. We wrześniu 2016 na targach InnoTrans w Berlinie zaprezentowano jednostkę 4-członową. W kwietniu dostarczonych było 55 z 58 zamówionych składów.

[madohora]

W maju 2016 spółka Go-Ahead Deutschland zamówiła 45 jednostek FLIRT³ do obsługi stuttgarckiej sieci kolejowej, a we wrześniu 2017 11 jednostek do obsługi linii Murrbahn

[madohora]

Zazwyczaj pociągi te pełne są uczniów jadących do szkół, ale ze względu na trwające w dniu wypadku ferie szkolne liczba pasażerów była mniejsza

[madohora]

DYŻURNY RUCHU PRZED KATASTROFĄ GRAŁ NA SMARTFONIE - Kurier Kolejowy

[madohora]

KATASTROFA KOLEJOWA W NIEMCZECH - Newsweek.pl

[madohora]

[madohora]

W lutym 2013 przewoźnik skorzystał z możliwości zakupu dodatkowych składów jaką dawała mu umowa z 2008 i zamówił w trybie bezprzetargowym kolejnych 16 pociągów FLIRT. Są one tożsame z pojazdami z pierwszego zamówienia i zostały dostarczone na przełomie 2014 i 2015

[madohora]

[madohora]

W październiku 2017 podczas targów APTA Expo 2017 zaprezentowana została pierwsza gotowa jednostka. W maju 2018 gotowa była baza utrzymaniowa w Fort Worth. W październiku przekazano pierwszą jednostkę i rozpoczęły się testy. 10 stycznia 2019 uruchomiono linię na lotnisko

[madohora]

27 czerwca 2016 szwajcarskie koleje SOB podpisały ze Stadlerem umowę na dostawę 11 Flirtów do obsługi trasy Lucerna – St. Gallen, a pod koniec 2017 roku na kolejnych 11 jednostek do obsługi trasy Bazylea/Zurych – Przełęcz Świętego Gotarda – Locarno/Lugano

[madohora]

Koleje SBB zakupiły łącznie 26 pojazdów 4-członowych z rodziny FLIRT do obsługi połączeń Szwajcaria – Francja. W 2010 rozpoczęto eksploatację 12 z nich na trasach Bazylea – Miluza i Genewa – La Plaine – Bellegarde. Od 2011 kolejnych 14 składów wykorzystywanych jest na reaktywowanej linii biegnącej od Belfort do granicy ze Szwajcarią oraz do obsługi ruchu aglomeracyjnego w Genewie

[madohora]

Pod koniec października 2014 został przekazany pierwszy pojazd, a 21 marca 2015 rozpoczął kursowanie z pasażerami. W czasie 2 pierwszych lat eksploatacji wskaźnik dostępności flirtów wynosił nieprzerwanie 100%

[madohora]

15 lipca 2015 MAV zakupił kolejnych 21 pojazdów FLIRT. Termin dostawy pierwszych 6 z nich ustalono na październik 2015, a pozostałych 15 na koniec 2016 roku. W lutym 2016 gotowy był pierwszy egzemplarz z drugiej partii, a w kwietniu 3. W drugiej połowie kwietnia PKP Cargo rozpoczęło transport gotowych jednostek z Siedlec do granicy słowacko-węgierskiej, gdzie jednostki są odbierane przez MAV. Dostawy zakończono w styczniu 2017

[madohora]

Na początku października 2013 w siedleckim zakładzie producenta dobiegała końca budowa pierwszego składu dla węgiersko-austriackiego przewoźnika. 6 grudnia 2013 w Sopronie miała miejsce uroczystość przekazania pierwszego pojazdu spółce GYSEV. W maju 2015 GYSEV posiadał już wszystkie 10 zamówionych składów, składy obsługiwały trasy Győr – Sopron – Ebenfurth i Sopron – Szombathely

[madohora]

We wrześniu 2009 prywatny przewoźnik Ferrotramviaria zakupił 4 składy 4-wagonowe do obsługi połączenia Bari – Lecce i Bari – Barletta. Od 2013 docierają one również do lotniska Palese pod Bari

[madohora]

OSTRZEŻENIE DLA ŚLĄSKA - Nasze Miasto - 10.09.2023

[madohora]

W listopadzie 2004 ogłoszono, że województwo mazowieckie wspólnie z województwem śląskim organizuje przetarg na dostawę 14 elektrycznych zespołów trakcyjnych do obsługi ruchu regionalnego. W grudniu 2004 producenci taboru Pojazdy Szynowe Pesa Bydgoszcz i Siemens Mobility złożyli protest przeciwko warunkom przetargu, które ich zdaniem faworyzowały przedsiębiorstwo Stadler Rail. Urząd Zamówień Publicznych zgodził się z zastrzeżeniami oraz nakazał zmianę warunków zamówienia. W maju 2005 po zmianie zapisu dotyczącego lokalizacji produkcji na Mazowszu bądź Śląsku protest ponownie złożyła Pesa w związku z wymogiem aby przystępujący do przetargu mieli duże doświadczenie w produkcji EZT. UZP uznało zarzuty bydgoskiego producenta za podstawne, jednak odrzucił je sąd, który wymóg doświadczenia uznał za jak najbardziej dopuszczalny. W listopadzie 2005 zarząd województwa mazowieckiego unieważnił postępowanie, gdyż ani Bombardier Transportation, ani Stadler nie spełnili warunków przetargu. Władze województwa zwróciły się do UZP z wnioskiem o zgodę na zakup w trybie negocjacji władz województwa z dwoma powyższymi oferentami, na co UZP zezwolił

[madohora]

W 2008 Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor” w obecności specjalistów przedsiębiorstwa Stadler Rail przeprowadził kilkumiesięczne testy pierwszych dwóch pojazdów, w czasie których wykonano liczne próby eksploatacyjne. 28 maja 2008 producent otrzymał od Urzędu Transportu Kolejowego świadectwo dopuszczenia pojazdów szynowych FLIRT do eksploatacji na terenie Polski.

[madohora]

[madohora]

W lipcu 2016 podczas Światowych Dni Młodzieży EN75 w trakcji potrójnej zostały wykorzystane do transportu pielgrzymów na trasie Katowice – Podłęże

[madohora]

29 kwietnia 2014 w Łodzi znajdowało się pierwszych 6 składów. Następnego dnia pociągi zaprezentowano na dworcu Łódź Kaliska

[madohora]

[madohora]

18 listopada 2013 przewoźnik podpisał umowę z konsorcjum przedsiębiorstw Stadler i Newag na dostawę 20 sztuk 8-członowych EZT z rodziny FLIRT³. Pierwotnie planowano, że montaż pociągów zostanie podzielony pomiędzy oba zakłady (w Nowym Sączu miały powstać środkowe człony wszystkich jednostek, poza pierwszą), jednakże ostatecznie ustalono, że cały montaż, ze względu na napięty harmonogram dostaw, odbędzie się w Siedlcach. Pudła pociągów powstały natomiast w węgierskim zakładzie Stadlera w Szolnok

[madohora]

Na koniec października 2015 po technicznych odbiorach końcowych było 10 pojazdów. 5 listopada pierwsza jednostka została ostatecznie przekazana przewoźnikowi, 12 listopada odebrano kolejnych 11 jednostek, a dzień później jeszcze 2. Kolejne 2 jednostki przekazano 20 listopada, a następne 2 składy 27 listopada. 10 grudnia odebrano ostatni z 20 zamówionych pojazdów.

[madohora]

W ciągu pierwszego roku eksploatacji pociągi zrealizowały 13 tys. przejazdów, przewożąc 3,2 mln pasażerów i pokonując 6,5 mln kilometrów. 11 grudnia 2016 wraz z otwarciem nowego dworca Łódź Fabryczna, część Flirtów została skierowana do jego obsługi. W ramach nowego rozkładu jazdy jedno z połączeń Warszawy z Krakowem, zostało skierowane trasą przez Tomaszów Mazowiecki. 10 grudnia 2017 Flirty rozpoczęły kursowanie do Zakopanego oraz na pociągach nocnych

[madohora]

[madohora]

Zespół ten został zaprojektowany przez Waggonfabrik Talbot tuż przed przejęciem firmy przez Bombardiera w 1995. Nazwa Talent pochodzi od niemieckiej nazwy TALbot LEichter Nahverkehrs-Triebwagen (ang. Talbot light suburban motor-coach).

[madohora]

Wagon piętrowy – rodzaj wagonu kolejowego o dwóch poziomach. Taka konstrukcja wagonu pozwala na zwiększenie jego ładowności lub liczby pasażerów bez zwiększania jego długości.

[madohora]

[madohora]

Aby odciążyć konstrukcję szynobusu, w porównaniu z klasycznym taborem kolejowym, stosowane są szeroko elementy wykonane z tworzyw sztucznych i typowe podzespoły produkowane masowo w przemyśle samochodowym, rezygnuje się z klasycznych, masywnych urządzeń sprzęgowych (lub stosuje się sprzęgi i zderzaki o lżejszej konstrukcji).

[madohora]

[madohora]

W 1975 rozpoczęto produkcję seryjną pojazdów typu M152. Československé státní dráhy początkowo planowały odebrać 150 egzemplarzy tych wagonów, które miały służyć na krótkich liniach z niewielkimi potokami podróżnych. Jako że nie podjęto decyzji o seryjnym wytwarzaniu większych wagonów M474.0, wagony M152 musiały przejąć przewozy również na średnich i długich trasach lokalnych i regionalnych. Ostatecznie do 1982 w sześciu seriach wyprodukowano 680 sztuk wagonów, które potocznie nazywane są motorakami (po czesku motorák lub motoráček oznacza każdy wagon motorowy).

[madohora]

Dwa wagony serii 810 koleje ČD zmodernizowały w połowie lat 90. XX w. do serii 811. Zmiana polegała na tzw. remotoryzacji, czyli wymianie silnika oraz częściowej zmianie wzornictwa we wnętrzu wagonu.

[madohora]

Na bazie serii 811 powstała na Słowacji seria 812. Modernizacje te przebiegały w latach 2001–2006. Pierwszych 10 wagonów serii 812 zbudowano z doczep, a ostatni z wagonu 810.

[madohora]

W Czechach, od 1 stycznia 2009, zniesiono oznaczanie wagonów doczepnych seriami liczbowymi. Od tego czasu seria 010 przyjęła oznaczenie Btax.

[madohora]

Po rozpadzie państwa czechosłowackiego w 1939 koleje zostały podzielone pomiędzy Czechy i Morawy oraz Słowację: po stronie czeskiej utworzono Böhmisch-Mährische Bahn – Českomoravské dráhy (BMB-ČMD, pol. „Koleje Czesko-Morawskie”), a słowackiej – Slovenské železnice (SŽ, pol. „Koleje Słowackie”)

[madohora]

Od poprzedników konstrukcyjnie różnił się dość istotnie. Silnik został przeniesiony z przodu pod podłogę między osiami, zastosowano przekładnię automatyczną. Autobus w wersji miejskiej wyróżniał się większą liczbą drzwi wejściowych i poszyciem bocznym. Charakterystyczną cechę stanowiły ściany przednia i tylna wykonane z takiej samej wytłoczki. W ścianie tylnej zamiast czterech reflektorów zainstalowano duże światła pozycyjne oraz cofania, a wlot powietrza zastąpiono klapą bagażnika.

[madohora]

W przeszłości znajdowała się w tym miejscu, otoczonym lasami, jedynie leśniczówka książąt Schwarzenbergów, w której gospodarowała rodzina Paleczek (od 1813 do 1957). W 1910 wybudowano tutaj linię kolejową z Czeskich Budziejowic do Volar oraz do granicy z Rzeszą Niemiecką w miejscowości Nové Údolí (niem. Vereinigte Böhmerwald-Lokalbahnen, czes. Sdružené pošumavské místní dráhy, zarządzaną przez kkStB). W tym okresie można było dostać się tą trasą aż do Bawarii.

[madohora]

Obecnie Černý Kříž nie ma stałych mieszkańców, ale funkcjonuje tutaj, podobnie jak przed wojną, pensjonat. Na stacji działa bufet i zatrzymują się pociągi do Novego Údolí, z których korzystają turyści wybierający się na szlaki turystyczne Szumawy.

[madohora]

Kategoria InterPici była ofertą pociągów lokalnych o podwyższonym standardzie, stworzoną z myślą o kwalifikowanej obsłudze mniejszych ośrodków miejskich, położonych na liniach niezelektryfikowanych i zapewniającą skomunikowania z pociągami wyższych kategorii (przede wszystkim InterCity) na stacjach węzłowych.

[madohora]

pot. lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

[madohora]

Największa liczba tramwajów piętrowych wykorzystywana jest w Hongkongu, gdzie stanowią one całość floty składającej się ze 163 pojazdów. Pierwsze tramwaje piętrowe pojawiły się tam w 1912 roku. Poza Hongkongiem tramwaje piętrowe używane są w Blackpool (Anglia) oraz w Aleksandrii (Egipt)

[madohora]

Największa liczba tramwajów piętrowych wykorzystywana jest w Hongkongu, gdzie stanowią one całość floty składającej się ze 163 pojazdów. Pierwsze tramwaje piętrowe pojawiły się tam w 1912 roku. Poza Hongkongiem tramwaje piętrowe używane są w Blackpool (Anglia) oraz w Aleksandrii (Egipt)

[madohora]

Tramwaj niskopodłogowy – miejski pojazd szynowy, umożliwiający wejście osobom niepełnosprawnym oraz osobom prowadzącym wózki dziecięce. Obecnie produkowane wagony są częściowo lub całkowicie niskopodłogowe.

[madohora]

PKM Tychy wykonuje usługi przewozowe w oparciu o umowę z ZTM. Trzon taboru firmy stanowią niskopodłogowe autobusy marki Man. PKM Tychy eksploatuje autobusy napędzane sprężonym gazem ziemnym CNG.

[madohora]

[madohora]

Pierwsza linia tramwajów parowych została uruchomiona przez berlińską spółkę Oberschlesische Dampfstraßenbahnen 27 maja 1894 na trasie Piekary Niemieckie – Szarlej – Bytom. Przedsiębiorstwo to nabyło od spółki Kramer & Co. wszystkie prawa wynikające z koncesji i umów na budowę kolejek. Kolejny, nowy odcinek linii (Gliwice – Zabrze) uruchomiono już 26 sierpnia, a obydwa odcinki połączono 30 grudnia trasą Zabrze – Bytom przez Chebzie, Królewską Hutę i Łagiewniki. Linia ta liczyła łącznie 34,5 km długości. Zajezdnie powstały w Rozbarku (przy ul. Witczaka) i Gliwicach (obok Lasku Miejskiego). Z powodu skarg mieszkańców na hałas, na terenie śródmieścia Gliwic i Bytomia w 1895 wprowadzono tramwaje konne

[madohora]

Pierwsze informacje o planach elektryfikacji pojawiły się w 1896, a rok później także o planach budowy zelektryfikowanej linii z Bytomia do Miechowic. W 1898 spółka Kramer & Co. uzyskała koncesję na budowę kolejki elektrycznej Katowice Rynek – Zawodzie. W tym samym roku katowicka spółka Schikora & Wolff otrzymała koncesję na budowę następujących linii

[madohora]

W dalszym ciągu rozwijano sieć tramwajową, a także rozpoczęto przebudowę istniejącej sieci na trasy normalnotorowe i dwutorowe. Do 1922 oddano do użytku następujące linie

[madohora]

W latach międzywojennych w polskiej części Górnego Śląska kontynuowano przebudowę linii na rozstaw normalnotorowy (z 785 na 1435 mm), natomiast w niemieckiej części Górnego Śląska oraz w Zagłębiu Dąbrowskim budowano nowe linie tramwajowe. Do końca 1931 w polskiej części przebudowano łącznie 47,5% wąskotorowej sieci tramwajowej, a także dobudowano ok. 20 km drugich torów. W latach 1929–1931 trwała budowa nowej, normalnotorowej zajezdni wraz z zakładami naprawczymi w Hajdukach

[madohora]

11 lutego 1928 – linia Będzin – Dąbrowa kościół,
14 lipca 1928 – linia Sosnowiec – Szopienice,
31 października 1928 – linia Dąbrowa kościół – Reden,
1931 – wiadukt pod linią kolejową w pobliżu stacji Sosnowiec Główny, która połączyła obydwie sieci tramwajowe,
27 stycznia 1929 – linia Będzin – Czeladź,
1 maja 1934 – linia Milowice – Sosnowiec,
22 grudnia 1935 – linia Sosnowiec – Konstantynów.

[madohora]

W Zabrzu również powstawały miejskie trasy tramwajowe. Staraniem władz miasta w 1934 uruchomiono normalnotorową linię ze stacji Zabrze Mikulczyce do centrum miasta, a 23 lutego 1936 oddano do użytku linię ze śródmieścia do kopalni „Guido”. Eksploatację tej linii powierzono spółce Verkehrsbetriebe Oberschlesien AG. Łącznie ta spółka w 1938 prowadziła eksploatację linii tramwajowych o długości 38,36 km (w tym 9,46 km linii jednotorowych i 28,90 km dwutorowych). Do obsługi tych linii posiadała 51 wagonów silnikowych, 38 doczepnych i 19 specjalnych

[madohora]

Po II wojnie światowej, po odbudowie sieci nastąpił 30 letni okres intensywnej rozbudowy sieci i zaplecza technicznego. Pierwsze prace modernizacyjne polegały na przebudowie pozostałych odcinków wąskotorowych na tor normalny. Ostatni odcinek wąskotorowy zlikwidowano w 1952 (odcinek wzdłuż ul. Metalowców w Chorzowie do Węzłowca). Po 1945 wybudowano następujące odcinki linii tramwajowych

[madohora]

1 września 1976 – linię pomiędzy ul. Celną w Bytomiu a Dąbrową Miejską,
27 kwietnia 1979 – linię pomiędzy Szarlejem a Piekarami Śląskimi,
w 1980 – linię pomiędzy ul. Celną w Bytomiu a mijanką w Karbiu,
10 maja 1981 – linię pomiędzy Rozbarkiem a Szarlejem,
2 maja 1983 – linię pomiędzy ul. Łużycką w Bytomiu a Wieszową i Stolarzowicami,
we wrześniu 1986 – linię pomiędzy ul. Strzody w Gliwicach a dzielnicą Trynek oraz pomiędzy ul. Strzody a ul. Zygmunta Starego.

[madohora]

Powstałe Przedsiębiorstwo Komunikacji Tramwajowej posiadało 5 zakładów eksploatacyjnych (Będzin, Chorzów Batory, Bytom, Gliwice, Katowice), które w 1992 miały łącznie 373 km torów (pojedynczych) i 34 podstacje trakcyjne. PKT pozostało (jak wcześniej WPK) przedsiębiorstwem państwowym realizującym przewozy bez dotacji gmin, a jedynie budżetu centralnego

[madohora]

Do właściwych prac modernizacyjnych przystąpiono dopiero w 2000. Ze względu na niewystarczające finansowanie prace wykonywane były z opóźnieniem oraz zmniejszony został ich zakres (trasa nie została wyremontowana w całości oraz zrezygnowano z zaplecza w Łagiewnikach), w wyniku czego nie udało się osiągnąć zakładanego skrócenia czasu przejazdu

[madohora]

Na początku XXI wieku, w związku z polityką oszczędnościową, niedochodowością linii oraz pro-autobusową polityką władz, zamknięto część linii

[madohora]

30 maja 2007 podpisano umowę, na mocy której KZK GOP przejął wszystkie akcje spółki Tramwaje Śląskie. 27 maja 2008 Zgromadzenie KZK GOP przyjęło uchwałę, na mocy której akcje spółki miały zostać przekazane poszczególnym gminom, jednak dopiero 30 grudnia 2008 doszło do podpisania umowy mówiącej o podziale akcji

[madohora]

[madohora]

1 sierpnia 1899 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego. Po odrodzeniu państwa polskiego firma uzyskała polską nazwę i zarządzała siecią tramwajową na terenie miast GOP przyznanych Polsce. W okresie okupacji niemieckiej firma ponownie otrzymała nazwę niemiecką, a od 1945 – znów polską i przymusowy zarząd państwowy. W 1952 roku Śląskie Kolejki włączono do Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego. Dawne linie Śląskich Kolejek obsługiwane obecnie są przez Tramwaje Śląskie.

[madohora]

Obecnie tramwaje napędzane są (z nielicznymi wyjątkami) wyłącznie silnikami elektrycznymi. Prąd dostarczany jest z sieci trakcyjnej, a niekiedy także z trzeciej szyny lub akumulatorów. Dawniej używano również tramwajów konnych, parowych lub spalinowych, jak również systemów z napędem stacjonarnym (San Francisco), wagonów akumulatorowych lub napędzanych silnikami pneumatycznymi.

[madohora]

Pierwsza linia kolejowa określana mianem „tramwaju”, Swansea and Mumbles Railway, została otwarta w 1804 roku w Wielkiej Brytanii i służyła do transportu węgla oraz rudy żelaza. Transport pasażerski został uruchomiony w roku 1807. W tym czasie słowo tram oznaczało jeszcze wagoniki kopalniane, zaś sama linia zaliczana jest w późniejszych brytyjskich publikacjach zarówno do linii kolejowych, jak i tramwajowych.

[madohora]

Do końca II wojny światowej w USA istniała rozbudowana sieć tramwajów podmiejskich i miejskich, umożliwiająca przejazd na duże odległości, np. z Nowego Jorku do Bostonu. Już w latach trzydziestych dawała się odczuć konkurencja autobusów i transportu indywidualnego, czemu przejściowo zaradzono wprowadzając cechujące się bardzo dobrym przyspieszeniem i wysoką prędkością maksymalną, a także wyposażone w hamulce szynowe wagony jednokierunkowe typu PCC (stanowią one wzorzec większości wagonów używanych obecnie w Polsce).

[madohora]

Jeszcze później otwarto linie w Inowrocławiu (1912) i Kostrzynie nad Odrą (1925) oraz Zagłębiu Dąbrowskim. W granicach Polski znalazła się także na krótko po aneksji Zaolzia sieć tramwajowa o szerokości toru 760 mm obsługująca Zagłębie Ostrawsko-Karwińskie. W 1946 tramwaje połączyły Gdańsk z Sopotem.

[madohora]

Na zachodzie Europy również zlikwidowano wiele sieci i linii tramwajowych, w tym wszystkie w Danii, prawie wszystkie w Wlk. Brytanii, Francji, Szwecji i Hiszpanii. Likwidacji uległy także liczne sieci tramwajowe w Niemczech Zachodnich, Austrii i we Włoszech. Dotyczyło to zazwyczaj małych i średnich miast oraz słabiej obciążonych linii podmiejskich. Likwidacja tramwajów często wywoływała ogromne kontrowersje, a burmistrzowie miast takich jak Hamburg mieli pełną świadomość negatywnych aspektów podejmowanych decyzji. Tymczasem w Szwajcarii i krajach RWPG większość sieci tramwajowych pozostała nienaruszona. Kraje bloku wschodniego z reguły rozbudowywały infrastrukturę sieci tramwajowych, a Czechosłowacja stała się światowym liderem w produkcji taboru tramwajowego.

[madohora]

pomiędzy ul. Celną, a mijanką w Karbiu,
1981 – likwidacja linii pomiędzy Rozbarkiem, a Szarlejem,
1983 – likwidacja linii pomiędzy ul. Łużycką w Bytomiu, a Wieszową i Stolarzowicami,
1986 – likwidacja linii w Gliwicach pomiędzy ul. Strzody, a Trynkiem i ul. Zygmunta Starego.
2006 – likwidacja linii pomiędzy Bytomiem, a Piekarami Śląskimi do pętli w Dąbrówce Wielkiej,
2006 – likwidacja linii pomiędzy Będzinem, a Wojkowicami do pętli Żychcice,
2008 – likwidacja linii w Bytomiu pomiędzy Śródmieściem, a Łagiewnikami (linia została w 2014 roku reaktywowana),
2009 – likwidacja linii pomiędzy Chorzowem (plac Hutników), a katowickim Wełnowcem (plac Alfreda),
2009 – likwidacja linii tramwajowych w Gliwicach pomiędzy pętlą na terenie dzielnicy Wójtowa Wieś, a zajezdnią Gliwice,
2015 – likwidacja linii pomiędzy Rudą Śląską (w dzielnicy Ruda) a Bytomiem
Łódź:
1978 – likwidacja linii do Tuszyna,
1991 – likwidacja linii do Aleksandrowa Łódzkiego
1992 – likwidacja linii na Złotno
1993 – likwidacja linii do Rzgowa,
1996 – likwidacja linii do Rudy Pabianickiej
1998 – likwidacja torowiska w ciągu ulicy Łagiewnickiej pomiędzy Warszawską a Bema
2008 – likwidacja torowisk w ciągu ulic: Czerwona, Wólczańska i Wróblewskiego
Toruń:
1970 – likwidacja linii na terenie Zespołu Staromiejskiego,
1984 – likwidacja linii do dworca Toruń Główny,
1991 – likwidacja linii do dworca Toruń Północny (fragment tej linii odbudowano w 2014 roku[16]),
2011 – likwidacja torowiska w ciągu ul. Wschodniej.
Warszawa:
1973 – likwidacja linii na Powązki i do Wilanowa
1999 – likwidacja pętli i torowiska na ulicy Staszica
2006 – likwidacja pętli Wierzbno

[madohora]

Od lat 80. XX w. wiele miast na świecie powraca do systemu transportu zawierającego tramwaje jako środek transportu wydajniejszy, tańszy w eksploatacji, a także bardziej ekologiczny niż autobus. Przewaga nad tramwajem zmalała wraz z wprowadzeniem techniki tramwajów niskopodłogowych. Prowadzenie nowoczesnego tramwaju pośród strefy pieszej nie stanowi zwykle utrudnienia, a często wzmacnia atrakcyjność centrum miasta. O ile około 1980 istniało na świecie 400 sieci tramwajowych, w 2000 roku ich liczbę szacowano na 460. W Europie liderem odrodzenia komunikacji tramwajowej jest Francja – okres masowego zamykania połączeń do 1985 roku przetrwały trzy szczątkowe sieci posiadające łącznie 43,3 km torowisk, zaś w 2011 roku działało już 19 systemów, 471 km torowisk, a kolejne 262 km były w budowie

[madohora]

Ostatnie lata przyniosły również powrót tramwajów dwukierunkowych na polskie tory. Od 1993 roku trzy składy dwukierunkowych 111N eksploatowały Tramwaje Śląskie. MPK Poznań od 2004 roku eksploatuje 3 zmodernizowane składy tramwaju typu Konstal 105Na – 105NaDK oraz od 2005 roku 6 dwukierunkowych tramwajów typu Duewag GT8ZR. W 2006 roku pierwsze dwukierunkowe, używane wagony sprowadził Kraków, aby wykorzystywać je przy remontach na odcinkach pozbawionych pętli oraz przy częściowym otwieraniu nowych tras do czasu ukończenia pętli końcowych. Podobną strategię zaczęto praktykować również w Gdańsku i Poznaniu. Wrocław jako pierwsze polskie miasto zdecydował się na budowę nowych odcinków torowisk docelowo zakończonych końcówkami dostępnymi wyłącznie dla taboru dwukierunkowego w ramach budowy sieci Tramwaju Plus, zamawiając również fabrycznie nowy tabor tego typu. Drugim miastem, które zdecydowało się na kupno nowych tramwajów dwukierunkowych, była Warszawa. Nowo powstała sieć w Olsztynie jest dostosowana wyłącznie do ruchu tego typu taboru – nie ma ani jednej pętli końcowej.

[madohora]

Niektóre przepisy uwzględniają specyfikę ruchu tramwajów związaną z poruszaniem się ich po szynach, np. przepis o wyprzedzaniu (Art. 24) w ustępie 4 nakazuje wyprzedzanie tramwajów zasadniczo z prawej ich strony.

[madohora]

Ze względu na wysokość podłogi
wysokopodłogowe (podłoga 80–105 cm nad poziom główki szyny)
średniopodłogowe (podłoga 40–80 cm)
niskopodłogowe (podłoga 20–40 cm)
całkowicie niskopodłogowe
częściowo niskopodłogowe – nad skrajnymi wózkami napędowymi podniesiony poziom podłogi
niskowejściowe – tylko w okolicy wejścia podłoga jest obniżona

[madohora]

profil obręczy kół umożliwiający pokonywanie rozjazdów obu systemów – najczęściej opracowuje się profil pośredni
system napędu (różne napięcie elektryczne sieci trakcyjnej) – zastosowanie przetwornic i przełącznika obwodów (zmiana napięcia sieci następuje w bezprądowym odcinku sieci trakcyjnej) lub używanie na linii kolejowej napędu alernatywnego (silnik spalinowy, zasilanie z akumulatorów)
odmienne systemy sygnalizacji i oznaczeń – konieczność wyposażenia pojazdu w dwa zestawy urządzeń
wytrzymałość przy zderzeniu musi być taka, jak dla pojazdów kolejowych
odmienna wysokość peronu i jego odległość od toru:
pojazd wyposaża się w rozkładane stopnie lub podesty
tabor tramwajowy ma osobne dedykowane perony (rozwiązanie rzadkie)
w obrębie peronu stosuje się splot torów – tor dla tramwajów jest bliżej peronu

[madohora]

W prawie niemieckim nie zdefiniowano pojęcia tramwaju dwusystemowego. Granica między systemami tramwajowymi a kolejowymi w Niemczech nie jest tak precyzyjnie zarysowana, jak ma to miejsce w Polsce

[madohora]

Interurban, międzymiastowy tramwaj – typ kolejki elektrycznej, do obsługi której wykorzystywane są wagony tramwajowe, jeżdżące w obrębie miast, a także między miastami. Były one rozpowszechnione w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie w latach 1900–1925, a również były stosowane (i ciągle są) na Kubie, w Europie i Azji. Były one używane do przewozu pasażerów między miastami i ich przedmieściami, a także na obszarach wiejskich.

[madohora]

W zależności od miejsca zastosowania wyróżnić można:
tabor kolejowy,
tabor metra,
tabor tramwajowy.

[madohora]

Wjazd do tunelu znajduje się w północnej części poziomu -1 Ronda Mogilskiego. Następnie skręca on na zachód i biegnie pod ul. Lubomirskiego i pod dworcem PKP Kraków Główny, gdzie zlokalizowany jest przystanek Dworzec Główny Tunel. Pod Galerią Krakowską na powrót skręca on na północ, do dwupoziomowego przystanku Politechnika. Tuż za nim znajduje się rampa wyprowadzająca tory na powierzchnię, które łączą się z linią wzdłuż ul. Pawiej pod wiaduktem al. 29 Listopada. Poszczególne odcinki, z powodu długiego okresu budowy i zmian w technikach budowania oraz przepisach różnią się między sobą budową. Od Ronda aż do pierwszego z przystanków oba tory biegną w jednej, szerokiej komorze, a dopiero w najnowszej części zachodniej – w oddzielnych. Na wysokości przystanku „Dworzec Główny Tunel” znajduje się podstacja trakcyjna.

[madohora]

Kryzys gospodarczy oraz nadchodzące zmiany ustrojowe spowodowały zahamowanie tej oraz wielu innych inwestycji komunikacyjnych w mieście. W 1990 ostatecznie zakończono odcinek przebiegający pod peronami dworcowymi oraz zmieniono wiele decyzji projektowych. Przedsięwzięcie miało być dalej realizowane, lecz już dla połączenia północ-południe. Zarzucono także koncepcję metra na rzecz szybkiego tramwaju. Prace zostały wznowione w 1995 i do 1999 oddano kolejny, 605-metrowy odcinek pod ul. Lubomirskiego, jednak jeszcze bez wylotu.

[madohora]

Przystanek ten składa się z części podziemnej i nadziemnej otwartej 22 stycznia 2007, obsługiwanej przez torowisko wzdłuż ul. Pawiej. Nad torami poprowadzona jest galeria służąca jednocześnie za zejście na perony oraz przejście podziemne pod ul. Pawią.

[madohora]

WIELKI REMONT NA A4 - Radio Eska - 11.09.2023

[madohora]

BUDOWA PODZIEMNEGO TUNELU - www.arm.krakiw.pl

[madohora]

W fazie projektowania znajdują się także następujące systemy lub trasy o cechach szybkiego tramwaju:

trasa tramwajowa od Trasy Mostu Północnego do Winnicy w dzielnicy Białołęka w Warszawie. Linia ta stanowić będzie rozwinięcie idei wdrożonej na trasie Bemowo – Młociny, tj. tramwaju poprowadzonego po powierzchni terenu z wysokim poziomem priorytetów na skrzyżowaniach. Odległości międzyprzystankowe będą jednak większe niż typowe dla tramwajów w Warszawie, co jest możliwe dzięki odpowiedniemu układowi urbanistycznemu osiedla Tarchomin (większe odległości między ważniejszymi skrzyżowaniami wzdłuż ulicy Światowida), uwzględniającemu rezerwę dla budowy metra.

[madohora]

Z fragmentów korytarzy KST mogą korzystać wszystkie linie tramwajowe. Oprócz tego wraz z uruchomieniem systemu utworzono dodatkowe linie tramwajowe, które poruszają się wyłącznie w korytarzach KST i są obsługiwane w większości przez tabor niskopodłogowy. Przeznaczono dla nich przedział numeracji 5x, obejmujący ogólnie linie o zwiększonej częstotliwości kursowania. Obecnie funkcjonują dwie takie linie:
50 – kursująca z pętli Krowodrza Górka do Kurdwanowa. Została uruchomiona 12 grudnia 2008.
52 – kursująca z pętli Czerwone Maki na Osiedle Piastów. Została uruchomiona 17 listopada 2012.

[madohora]

[madohora]

NA JIMKA NAJLEPIEJ TRAMWAJEM - www.tubachorzowa.pl - 12.09.2023

[madohora]

Projekt jest finansowany z budżetu miasta Krakowa. Od października 1998 inwestorem zastępczym miasta przy budowie KST jest Agencja Rozwoju Miasta Krakowa. Na wykonanie inwestycji zostały zaciągnięte kredyty w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju oraz Europejskim Banku Inwestycyjnym.

[madohora]

[madohora]

W 2012 r. oddano do użytku nowe odcinki torowisk na osiedlach Gaj i Kozanów. 26 maja 2017 wyłączono z eksploatacji tory w ul. Kościuszki. W czerwcu 2019 r. uruchomiono torowisko w ul. Hubskiej (odcinek Gajowa – Sucha)

[madohora]

Z powodu wielu remontów ulic we Wrocławiu od 1997 roku nie zdarzyło się, aby wszystkie linie tramwajowe kursowały po swojej stałej trasie. Linie podstawowe oznaczone są numerami od 0 do 24 (przy czym „zerówka” była linią „okólną”, okrążającą centrum miasta i oznaczoną dodatkowo literą – 0L – „lewe”, oraz 0P – „prawe”). Dodatkowo wprowadzono linie o numerach 31, 32 i 33 z dopiskiem „PLUS” – są to linie wożące pasażerów w ramach programu Tramwaj Plus. 17 lutego 2014 roku z oznakowania linii 31, 32, 33 usunięto dopisek „PLUS”. Po wybudowaniu torowiska na Popowicach w maju 2023 roku linia 32 zmieniła numer na 18 oraz zmieniła trasę; od września 2023 zastąpiono linie 31 i 33 liniami 21 i 12

[madohora]

Po wojnie rozpoczęto eksploatację wagonów typu N, a następnie 102N, 102Na i 102Nd (ten ostatni eksploatowany był wyłącznie we Wrocławiu).

[madohora]

W 1952 roku przyszła z Warszawy tajna dyrektywa: tramwaje w całej Polsce mają być czerwone. Do 1954 r. przemalowano więc wszystkie przyjmując standardowy w całej ówczesnej Polsce kolor czerwony w dolnej połowie i żółty w górnej (od linii okien).

[madohora]

budowa tramwaju wzdłuż ulic: Długiej, Starogroblowej i Popowickiej – po wielu problemach związanych z brakiem możliwości pozytywnego rozstrzygnięcia przetargów, przetarg na część inwestycji wygrała firma «Budimex», która pod koniec czerwca 2019 roku rozpoczęła realizację inwestycji; termin oddania do ruchu – 2022 r. – nie został dotrzymany. Od 15 maja 2023 po tej trasie kursują tramwaje.

[madohora]

budowa tramwaju na Nowy Dwór i Muchobór Wielki – przetarg ogłoszono 21 kwietnia 2018 r., jednak nie zgłosił się żaden oferent; 1 sierpnia 2018 r. ogłoszono ponowny przetarg, tym razem podzielony na 21 odcinków, pierwszy etap dotyczący przebudowy placu Orląt Lwowskich został oddany w grudniu 2020 r, w czerwcu 2021 oddano do ruchu odcinek trasy od placu Orląt Lwowskich do pętli tramwajowej Wrocławski Park Przemysłowy. Ostatecznie trasę oddano do użytku 3 września 2023

[madohora]

przedłużenie tramwaju z krańcówki „Gaj” do planowanej pętli obok szpitala na ul. Borowskiej

[madohora]

TRAMWAJ NA JAGODNO - Gazeta Wrocławska

[madohora]

WROCŁAW. LINIE TRAMWAJOWE MOGĄ NIE WRÓCIĆ - www.tuwroclaw.com

[madohora]

W 2004 r. powstał pierwszy nowy produkt: Protram 204WrAs, a w 2006 r. opracowano trzyczłonowy częściowo niskopodłogowy tramwaj Protram 205WrAs. W 2009 r. zaprojektowano model Protram 206 z 70% niskiej podłogi, jednak z braku środków nigdy nie zbudowano prototypu

[madohora]

W fazie projektu pozostał trójczłonowy, czterowózkowy tramwaj z 70% udziałem niskiej podłogi - Protram 206 WrAs. Cechowały go niskie wejścia, brak stopni wewnątrz wagonów, modułowa konstrukcja oraz zastosowanie nowoczesnych materiałów, wśród których są m.in. kompozyty węglowe zastosowane w strefach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i pochłanianie energii.

[madohora]

Berolina – oznaczenie tramwaju elektrycznego wytwarzanego w latach 1898–1903 i eksploatowanego w Berlinie i Wrocławiu.

[madohora]

W Niemieckim Muzeum Techniki w Berlinie eksponowany jest wagon Neu-Berolina z 1901 o numerze 40 w malowaniu Westliche Berliner Vorortbahn. Do dziś zachował się też czynny wagon Neu-Berolina z 1901 o numerze 2082, który odtworzono w malowaniu spółki Große Berliner Straßenbahn (GBS). Uczestniczy on w przejazdach okolicznościowych.

[madohora]

ZABYTKOWY TRAMWAJ WE WROCŁAWIU - www.tramwaj-zabytkowy-po-wroclawiu

[madohora]

Od 1994 roku przedsiębiorstwo należy do francuskiej grupy Alstom. Korzystało również ze swojego oddziału w Polsce, w którym 800 pracowników produkowało prostsze wagony towarowe przy znacznie niższych kosztach niż w Salzgitter

[madohora]

LH Standard to jednoczłonowy, dwustronny i dwukierunkowy wóz, w którym zastosowano zamknięte pomosty, odsuwane na bok drzwi wejściowe oraz potrójne resorowanie. Przedział pasażerski wyposażono w 7 rzędów wyściełanych czarno-czerwonym aksamitem siedzeń w układzie 1+2. Posiadały one ruchome oparcia umożliwiające ustawienie zawsze przodem do kierunku jazdy. Wyposażenie elektryczne pochodziło z firm Siemens oraz AEG Berlin. Stosowano silniki elektryczne o mocy 28, 42 lub 46 kW

[madohora]

OD PAŹDZIERNIKA BĘDZIE OBOWIĄZYWAĆ NOWA TARYFA - www.katowice24.info - 13.09.2023

[madohora]

Konstal N – typ tramwaju wytwarzanego w latach 1948–1956 przez zakłady Konstal w Chorzowie, Stocznię Gdańską nr 3 i Sanocką Fabrykę Wagonów „Sanowag”. Wersja wąskotorowa 2N produkowana była w latach 1950–1956. Wersje doczepne (wagony bez silnika) oznaczane są ND lub 2ND. N to pierwszy tramwaj wyprodukowany w Polsce po II wojnie światowej

[madohora]

Tramwajów silnikowych N wyprodukowano łącznie 516 sztuk[6]. Wersja N1, produkowana w zakładach Konstal w latach 1949–1950, była w zasadzie kopią wagonu KSW (dokonano m.in. uproszczenia układu elektrycznego), choć również zawierała elementy rozwojowe – jak niewielkie uchylne okna. W wersjach N2 (produkowana w Konstalu w latach 1950–1952 i w Stoczni Gdańskiej w latach 1950–1951) i N3 (Konstal 1952-1956) systematycznie stosowano rozmaite ulepszenia, między innymi układu hamulcowego, wprowadzenie otwieranych okien i zwiększano udział krajowych podzespołów.

[madohora]

Do 2020 roku 2 egzemplarze eksploatowane były liniowo w Bytomiu, gdzie obsługiwały jednotorowy odcinek linii 38 bez pętli końcowej na ulicy Piekarskiej. Są to wagony 954 z 1949 i 1118 z 1951 roku

[madohora]

4N to dwukierunkowy, dwustronny, jednoczłonowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo dwuskrzydłowych, odsuwanych drzwi

[madohora]

Wąskotorowe wagony doczepne 5ND produkowano w roku 1957 w Fabryce Wagonów Świdnica w Świdnicy w liczbie 40 sztuk, a wersja 5ND1 wytwarzana była w Konstalu w roku 1958 (36 sztuk) i w Świdnicy w latach 1958–1961 (419 sztuk).

[madohora]

[madohora]

Wąskotorową odmianą tramwaju 102Nd jest wagon 803N

[madohora]

Pierwsze 10 wagonów typu 102Na dostarczono do Szczecina w 1971 roku. Nowym tramwajom nadano numery taborowe z zakresu 601–610 i przydzielono do zajezdni Pogodno. Rok później zakupiono kolejnych 20 tramwajów typu 102Na, które otrzymały numery taborowe 611-630. Niektóre z nich kursowały w składach podwójnych w związku z niedoborem motorniczych. Na początku lat 90. XX wieku remont wyeksploatowanych tramwajów powierzono warsztatom tramwajowym w Krakowie: z 28 czynnych egzemplarzy 11 rozebrano na części zamienne, a 16 skierowano do remontu. Oprócz tego do modernizacji przekazano także 7 używanych tramwajów 102Na, 803N i 102N zakupionych w innych miastach w Polsce. Zakres modernizacji tramwajów obejmował zastąpienie pojedynczego reflektora dwoma nowymi i montaż nowych kierunkowskazów, wymianę siedzeń, montaż przycisków indywidualnego otwierania drzwi. Po remoncie zmieniono miejsce ich garażowania z zajezdni Pogodno na zajezdnię Niemierzyn. W 2004 r. przeniesiono je z powrotem na Pogodno w związku z likwidacją zajezdni Niemierzyn. Zakup używanych tramwajów typu Tatra KT4DtM z Berlina pozwolił na wycofanie z eksploatacji tramwajów typu 102Na będących już w złym stanie technicznym. Ostatnie tramwaje 102Na zakończyły służbę liniową 28 lutego 2007 r. Do celów muzealnych zachowano wagony nr 604 (oczekuje na renowację) i 606 (eksponat Muzeum Techniki i Komunikacji)

[madohora]

18 LATEK ZNALAZŁ SIĘ POD AUTOBUSEM - Interia - 14.09.2023

[madohora]

A ile było gadania że musimy wspierać tramwaje. Czyżby szykowała się powtórka z Gliwic?

[madohora]

NIE BĘDZIE BEZPOŚREDNIEGO POCIĄGU Z KATOWIC NA LOTNISKO - Rynek Lotniczy - 14.09.2023

[madohora]

105Na to jednoczłonowy, jednokierunkowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo drzwi.

[madohora]

Do zasilania niektórych urządzeń, takich jak lampki sygnalizacyjne, oświetlenie zewnętrzne, oświetlenie drzwiowe, kasowniki, sterowniki kasowników, sterowniki informacji trasowej, dzwonki itd., stosuje się napięcie 24 V uzyskiwane z przekształtnika tranzystorowego zasilanego napięciem 40 V

[madohora]

Składy potrójne 105Na kursowały jedynie w Gdańsku na jednej brygadzie szczytowej linii 8 (od 24 maja 2017). W Warszawie trójskłady kursowały na niektórych kursach linii 31, lecz ich eksploatację zakończono 19 sierpnia 2016 r. W Krakowie ich eksploatację zakończono tydzień później – 26 sierpnia, ale składy te przywrócono do ruchu 31 sierpnia 2020 z uwagi na pandemię COVID-19. W okresie święta Wszystkich Świętych trójskłady kursowały w Szczecinie, Krakowie i Łodzi. 1 stycznia 1992 w Poznaniu, a 22 lutego 2010 w Gdańsku została zakończona eksploatacja zestawów potrójnych, lecz 24 maja 2017 w Gdańsku ponownie wprowadzono do ruchu taki skład.

[madohora]

[madohora]

Wagon dwuosiowy, wolnobieżny, bazujący na wózku jednego z wrocławskich wagonów typu „neu Berolina”. Na zregenerowanych zestawach kołowych osadzono zupełnie nowe pudło, wyposażone w centralnie umieszczone stanowisko motorniczego, usytuowane bokiem do kierunku jazdy. Na czołach wagonu usytuowano oprócz sprzęgów tramwajowych, standardowe sprzęgi śrubowe oraz zderzaki używane na kolei. Dzięki temu, uzyskano rodzaj elektrowozu manewrowego. Tak wyposażony tramwaj był w stanie zarówno przetaczać z niewielką prędkością wagony kolejowe, jak i holować silnikowe i doczepne pojazdy tramwajowe.

[madohora]

Wrocławska piosenka – piosenka polskiej muzyki rozrywkowej powstała w 1951 lub 1952 roku, która pierwotnie nagrana została przez Wiktorię Zającównę. Utwór spopularyzowany został przez Marię Koterbską. Muzykę skomponował Jerzy Harald, a słowa napisała jego żona Krystyna Wnukowska

[madohora]

W 2015 roku dwie nowe wersje utworu stworzyli Me Myself And I oraz Natalia Lubrano, Marcelina i zespół Nado Squad

[madohora]

MARIA KOTERBSKA NA MURALU - www.wroclaw.pl

[madohora]

Wieczór zapada, już noc niedaleko, już gwiazdy migocą na niebie

Srebrzy się Odra, najmilsza ma rzeka i płynie z piosenką do ciebie

Mkną po szynach niebieskie tramwaje przez wrocławskich ulic sto

Tu przechodnia uśmiechem witają dzieci i kwiaty, i każdy dom

Na przystankach nucą słowiki, dźwięczy śpiewem stary park

Przez Sępolno, Zalesie i Krzyki niesie melodię wrocławski wiatr

A kiedy rankiem fabryczne syreny dzień dobry powiedzą znów miastu

Słonko jak jaskier wykwitnie z zieleni, dziewczyna zaśpiewa przy pracy

Mkną po szynach niebieskie tramwaje...

[madohora]

Linie metra prowadzone mogą być w płytkich lub głębokich tunelach, po powierzchni terenu, a także na estakadach nad poziomem ulic

[madohora]

W 1870 otwarto eksperymentalną linię w Nowym Jorku, zamknięto ją jednak po trzech latach. Pierwsza kolej podziemna w kontynentalnej Europie pojawiła się w Budapeszcie w 1896, po zaledwie dwóch latach budowy. Łączyła Vörösmarty tér w centrum miasta z Artézi fürdő (obecnie Széchenyi fürdő) i była obsługiwana przez składy elektryczne. W tym samym roku oddano do użytku linię w Glasgow, w której wagony ciągnięte były za pomocą systemu lin stalowych, aż do chwili elektryfikacji w 1935 r.

[madohora]

W języku powszechnym metro jest rozumiane często jako podziemna kolej jeżdżąca przez miasto, stanowiąca wraz z tramwajami i koleją miejską, jeden z równoczesnych systemów komunikacji szynowej w mieście. W rzeczywistości nie każde metro ma elementy podziemne, lub są one dominującym elementem. Metro jest również często łączone lub przerabiane z innych elementów tras szynowych, kosztem ich poprzedniej formy, lub jako ich substytut. Demarkacja metra od tramwaju i kolei miejskiej typu „szybka kolej” bywa utrudniona bądź niemożliwa przez różnorodne założenia koncepcji „metra”.

[madohora]

🔶Dubai Mall (Zjednoczone Emiraty Arabskie) – pociąg miejski obejmujący centrum miasta i dzielnicę turystyczną. Jeździ na estakadzie pomiędzy jezdniami. Istnieją jedna linia tramwajowa, oraz jedna linia jednoszynówki. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie działają ponadto żadne koleje krajowe.

[madohora]

Metro w Warszawie (Polska) – jedna długa, prosta linia idąca przez całą szerokość miasta, umieszczona w 100% pod ziemią z pociągami osiągającymi prędkość do 80 km/h, oraz druga różniąca się jedynie mniej prostą trasą i tunelem pod powierzchnią Wisły. Nie istnieją skręty dla poszczególnych połączeń w obrębie torowisk (jedno połączenie ma cały tunel na wyłączność). Oprócz tego działają linie korzystające z niezależnej, krajowej infrastruktury kolejowej, idącej przez miasto i okolice, w tym Szybka Kolej Miejska (5 linii), Warszawska Kolej Dojazdowa (2 linie) oraz aglomeracyjne linie Kolei Mazowieckich (połączenia między innymi do Modlina czy Wołomina). Istnieje ponadto gęsta sieć tramwajowa, podobnie jak reszta, niezależna od pozostałych i modernizowana w stronę bezkolizyjności, zaś w przypadku przecinania dróg, w większości przypadków tramwaj posiada pierwszeństwo.

[madohora]

Kontynentem z najmniejszą liczbą miast z metrem jest Afryka – funkcjonują tylko w Kairze i Algierze, a w budowie jest system w Abidżanie.

[madohora]

W latach 30. XX w. pojawiła się koncepcja budowy metra w Łodzi. Zakładała budowę jednej linii z Bałuckiego Rynku do Górnego Rynku (obecnie plac Reymonta). Koncepcje te nie zostały zrealizowane. Według jednej z późniejszych koncepcji miały powstać dwie linie o łącznej długości 53,5 km

[madohora]

W późniejszym czasie zaproponowano przedłużenie powyższych linii: w tunelu lub w wariancie naziemnym. Przez długie lata we Wrocławiu panowało stwierdzenie, że w warunkach hydrologiczno-geologicznych, w których położone jest miasto nie jest możliwa budowa metra. Jednak przy obecnym zaawansowaniu technologii nie byłby to duży problem. Na przełomie czerwca i lipca 2011 roku w prasie pojawiła się informacja, że Urząd Miejski we Wrocławiu zlecił Polskiej Akademii Nauk wykonanie koncepcji budowy metra we Wrocławiu. Naukowcy z Politechniki Wrocławskiej zamiast klasycznego metra proponują dwa tunele tramwajowe pod ścisłym centrum miasta, co jest wariantem kilkukrotnie tańszym. W 2013 roku przedstawiono wstępną koncepcję metra we Wrocławiu.

[madohora]

7 czerwca 2021 roku zaprezentowano wyniki Studium wykonalności, w którym firma ILF Consulting Engineers Polska przeanalizowała łącznie ponad 30 wariantów tras oraz 21 wariantów inwestycyjnych. W ramach „Studium wykonalności budowy szybkiego bezkolizyjnego transportu szynowego w Krakowie” opracowano siedem przebiegów tras. Wykonane zostały liczne symulacje oraz analizy proponowanych możliwości pod względem społecznym, demograficznym i planowanych inwestycji. 7 najlepszych wariantów tras z 4 dodatkowymi podwariantami dla każdego z nich zostało szczegółowo przeanalizowanych pod kątem trzech możliwych środków transportu – oznacza to, że badanych było aż 21 wariantów inwestycyjnych. Analizy wykonano dla 7 horyzontów czasowych w interwałach 5 letnich, w okresie od roku 2028 do roku 2058. Każdy z nich weryfikowany był pod kątem szeregu kryteriów m.in. przewidywanej liczby pasażerów, średniego czasu podróży, uwarunkowań konserwatorskich, węzłów przesiadkowych, potencjału miastotwórczego czy orientacyjnego kosztu przewiezienia jednego pasażera.

[madohora]

Premetro jest w założeniu rozwiązaniem tymczasowym, najczęściej jednak rozbudowa do pełnego metra nigdy nie następuje. Wyższe koszty inwestycyjne nie zwracają się, dlatego od lat 70. XX w. planuje się raczej albo pełne metro, albo szybki tramwaj tunelowy bez możliwości konwersji

[madohora]

Tatra KT3 – oznaczenie jednej z modernizacji tramwajów T3 produkcji czechosłowackiej.

[madohora]

Tramwaje posiadają system akumulatorów, który pozwala na pokonanie dystansu 3 km z opuszczonym pantografem, bez zasilania z sieci trakcyjnej, np. podczas jej awarii lub na odcinkach niezelektryfikowanych (system posiadają 2 z 50 wagonów, pozostałe mają instalację umożliwiającą zamontowanie tego systemu w przyszłości, system będą miały również zamontowane 2 z 60 wagonów, które będą dostarczone do Krakowa w ramach realizacji drugiego przetargu), w pełni obrotowe wózki z elastyczną ramą i klasycznymi osiami, ergonomicznie zaprojektowaną kabinę motorniczego, 82 miejsca siedzące do dyspozycji pasażerów, ergonomicznie rozmieszczone wyposażenie przedziału pasażerskiego, kabinę motorniczego i przestrzeń dla pasażerów wyposażone w indywidualny system HVAC, specjalny zewnętrzny system audio (dwa pojazdy), listwy świetlne na poręczach i stopniach wewnętrznych, czoło pojazdu zaprojektowane w sposób minimalizujący ewentualne obrażenia pieszych, wyposażenie w system crash (absorbery energii), minimalizujące efekty kolizji, oraz łatwy dostęp do wszystkich urządzeń podczas wykonywania prac utrzymaniowych. Konstrukcja jezdna ram wózków zapewnia zmniejszenie zużycia ich kół i torowiska, po którym się poruszają, oraz zmniejszenie drgań emitowanych przez pojazd podczas jazdy. W tramwajach zastosowany został system rekuperacji, który daje możliwość wykorzystywania energii pochodzącej z hamowania pojazdu

[madohora]

5 kwietnia 2019 roku MPK Kraków poinformowało, że w Środzie Wielkopolskiej powstał pierwszy stalowy element jednego z 50 tramwajów, który miał następnie trafić do fabryki w Siedlcach. 13 grudnia 2019 pierwszy tramwaj Stadlera został dostarczony do Krakowa, na ulice miasta, w ramach testów, wyjechał po raz pierwszy 7 stycznia 2020, a 7 maja zakończyły się jego odbiory. 18 czerwca 2020 pierwsze dwa egzemplarze "Lajkonika" wyjechały na linie z pasażerami. 19 sierpnia 2021, do zajezdni tramwajowej Podgórze, dotarł ostatni z zamówionych wagonów. 7 września wszystkie dostarczone tramwaje kursowały już liniowo. Zakończenie dostaw "Lajkoników" zostało uznane za jedno z najważniejszych wydarzeń w krakowskiej komunikacji w roku 2021

[madohora]

BĘDZIE 110 LAJKONIKÓW DLA KRAKOWA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

PIERWSZY LAJKONIK JUŻ W KRAKOWIE - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

PESA WRACA DO GRY - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

OFERTA NA NOWE TRAMWAJE DO KRAKOWA - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

ZAKOŃCZYŁY SIĘ ODBIORY LAJKONIKA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

ROZBUDOWA DK 94 - www.tvs.pl - 16.09.2023

[madohora]

ZMIANY W ORGANIZACJI RUCHU POCIĄGÓW - Dziennik Bałtycki - 16.09.2023

[madohora]

[madohora]

W trakcie budowy doszło jednak do wielu modyfikacji. Budowa początkowo była finansowo ukrywana przed władzami centralnymi (przez dwa pierwsze lata nie było zgody na tę inwestycję), a pieniądze przesuwano z budżetu wojewody przeznaczonego na remonty kapitalne dróg i mostów. Pierwszym inwestorem był Zarząd Dróg i Mostów, jednak z uwagi na zakres prac które trzeba było wykonać, w 1985 roku powołano Zarząd Poznańskiego Szybkiego Tramwaju w Budowie, który został rozwiązany po zakończeniu inwestycji (miasto przejęło zarząd nad budową 21 stycznia 1985). 20 marca 1985 powołano także inne ciało – Społeczną Radę Budowy Poznańskiego Szybkiego Tramwaju, której przewodniczącym został wiceprezydent Bogdan Zastawny. Głównym wykonawcą PST było Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych Nr 10 z Poznania, dzisiaj funkcjonujące jako FEROCO SA. W wyniku braku środków finansowych roboty posuwały się bardzo powoli. Pierwotnie zakładano, że trasa PST będzie stanowić niezależny autonomiczny układ, a na Trójpolu (obecnie CH Poznań Plaza) powstanie specjalna zajezdnia, na potrzeby której w połowie odległości pomiędzy przystankami aleje Solidarności i Lechicka wybudowano wiadukt (obecnie dojazdowy ze wschodu do galerii). W międzyczasie, w związku z rozwojem kolei miejskich na świecie, postanowiono porzucić model odrębnej kolei i pójść w stronę bardziej nowoczesnego systemu, łączącego sieć szybkiego tramwaju z tradycyjnym

[madohora]

Trasa ma kluczowe znaczenie dla komunikacji w centrum i północnej części miasta. Jej przepustowość sięga 6000 osób na godzinę. Obsługuje ją pięć linii dziennych (12, 14, 15, 16 i 36) oraz dwie nocne (201 i 202).

[madohora]

rozpoczęły 3 linie dzienne:
Linia 12 – kursuje do dziś po pierwotnej trasie
Linia 14 – początkowo kursowała okrężną trasą os. Sobieskiego – Gwarna – os. Sobieskiego, 8 lutego 1999 roku wydłużono jej trasę: os. Sobieskiego – rondo Kaponiera – Głogowska – Głogowska/Hetmańska, a 10 kwietnia tego samego roku wydłużono ją do Górczyna. W takiej postaci linia funkcjonuje do dziś.
Linia 15 – do dziś kursuje po pierwotnej trasie.

[madohora]

W styczniu 2014 roku linia N21 otrzymała funkcjonujące do dziś oznaczenie 201

[madohora]

Ściany i podpory poszczególnych przystanków pokryte są artystycznym graffiti o zróżnicowanej tematyce. I tak:

[madohora]

Szymanowskiego – po wschodniej stronie przystanku znaleźć można mural poświęcony Karolowi Szymanowskiemu powstały w 2014 w ramach festiwalu Opera Know How. Do czasu remontu z 2020 po zachodniej stronie przystanku znajdowała się zaś praca przedstawiająca historię ewolucji Ziemi w trzydziestu scenach, autorstwa artystów z całej Polski. Wykonana została w lipcu 2008 z okazji Roku Klimatu i Środowiska, a organizatorem było rodzeństwo Joanna Maria i Jakuba Chrzanowskich. Mural obejmował m.in. motyw wehikułu czasu oraz tematy niewolnictwa lub podboju Ameryki

[madohora]

PRZYSTANEK PST ZOSTAJE NA ZAWSZE - www.poznan.pl

[madohora]

Ruszyła akcja "Poznań bez nienawiści". Poznaniacy zebrali się na przystanku PST Kurpinskiego, by wspólnie zamalować dyskryminujące napisy na murach. Do akcji włączył się również Jacek Jaśkowiak, prezydent miasta

[madohora]

Wszyscy są bardzo zdyscyplinowani, z wielką werwą zabrali się do zamalowywania tego, czego nie chcą widzieć na przystankach - podkreśla Marta Mazurek, pełnomocniczka prezydenta miasta do spraw przeciwdziałania wykluczeniom, koordynatorka akcji. - Dzięki temu możemy zostawić artystom czystą ścianę, przygotowaną pod mural.

[madohora]

Po połączeniu się firmy Siemens AG w roku 1989 z innym bardzo znanym producentem pojazdów szynowych (w szczególności tramwajów), firmą DUEWAG AG, w 1994 roku postawiono sobie za zadanie skonstruować w całości niskopodłogowy tramwaj w klasie ULF. Projekt ten nazwano NF-100 (niem. 100%-Niederflurstrassenbahn – tramwaj w 100% niskopodłogowy). W 1996 udało się ten projekt zrealizować. Jego owocem stał się tramwaj Siemens Combino. Krótko po oficjalnej prezentacji zostały przeprowadzone jazdy próbne nowego pojazdu w wielu miastach europejskich. Skuteczna reklama, ultranowoczesna technika oraz całkowicie niska podłoga spowodowały, iż produkt ten stał się coraz bardziej popularny nie tylko w Niemczech. Nowością na rynku tramwajowym zainteresowały się liczne przedsiębiorstwa komunikacyjne. Obecnie tramwaj w wersji Combino Classic, czyli w pierwszej wersji, jaka została wyprodukowana, można zobaczyć w Amsterdamie, Augsburgu, Bazylei, Bernie, Budapeszcie, Erfurcie, Hiroszimie, Melbourne, Nordhausen, Poznaniu, Ulm i w Poczdamie. W wyniku dalszych prac i konkretnych zamówień dla innych miast, powstało wiele modyfikacji, które zostały oznaczone w inny sposób, jednak są produkowane jako seria Combino: NF8, NF8U czy NF10. Dla Nordhausen wyprodukowano również 3 tramwaje dwukierunkowe, oznaczone jako Combino ZR.

[madohora]

[madohora]

Część wagonów GT6 była w toku eksploatacji przebudowana na GT8 przez wstawienie środkowego członu, jak 4 wagony z Ludwigshafen (w latach 1970–1982; oprócz tego w Ludwigshafen eksploatowano 7 fabrycznych wagonów GT8)

[madohora]

W 2002 roku FMC Mińsktrans w Mińsku zamówiło 100 wagonów wycofywanych z Karlsruhe. Jednak później zrezygnowano z 90 wagonów i dostarczono tylko 10 sztuk. Niedawno wagony GT8 zastąpiono tramwajami własnej produkcji – firmy AKSM. Stan wagonów z Karlsruhe:

[madohora]

Poznańskie MPK w kwietniu 2010 roku podpisało kolejną umowę z düsseldorfskim przedsiębiorstwem na zakup 21 wagonów GT8 które pozostały na wyposażeniu Rheinbahn Düsseldorf, a w wyniku zakupu nowych wagonów Siemens NF8U przestały być już potrzebne tamtejszemu przedsiębiorstwu. Dostarczone pojazdy otrzymały numerację z zakresu 693–713 i różnią się minimalnie od już posiadanych, gdyż w Düsseldorfie przeszły one naprawę główną w czasie której zlikwidowano ręczny hamulec postojowy zastępując go elektrycznym, a także nieznacznie przebudowano układ selenoidów odpowiadających za hamowanie. W Poznaniu wagony zostały także dodatkowo wyposażone w czuwak, światła przeciwmgłowe tylne i nowe w pełni zabudowane kabiny motorniczego. Wprowadzenie dodatkowych „helmutów” do ruchu pozwoliło na kasację wysłużonych wagonów typu Düwag GT6 i Beijnes 3G, z których pozostawiono po jednym egzemplarzu dla celów historycznych. W lipcu 2012 roku ogłoszono, że 12 najstarszych GT8 zostanie skasowanych. 9 lutego 2017 r. zakończona została historia tramwajów GT8 typu N z Frankfurtu nad Menem

[madohora]

W 2006 roku Międzygminna Komunikacja Tramwajowa sprowadziła do Łodzi pierwsze wagony typu GT8 (typ Fryburg) wycofane z eksploatacji we Fryburgu Bryzgowijskim. Wszystkie stacjonują w zajezdni Helenówek, przez pewien czas (od 6 lipca) z uwagi na budowę Łódzkiego Tramwaju Regionalnego wszystkie składy GT8 gościnnie garażowały w zajezdni MPK Łódź przy ulicy Telefonicznej. Nie nadano im numerów taborowych MKT i nadal posługują się tymi z Fryburga:

[madohora]

#1512 – w Helsinkach jeździł z numerem #163, w Mannheim #523;
#1519 – w Helsinkach jeździł z numerem #165, w Mannheim #507;
#1521 – w Helsinkach jeździł z numerem #162, w Mannheim #519;
#1522 – w Helsinkach jeździł z numerem #164, w Mannheim #503.

[madohora]

Do 2015 wszystkie wagony przeszły remont wraz z otrzymaniem miejskich barw oraz monitoringu, a w ramach „Modernizacji sieci tramwajowej w Grudziądzu” otrzymały również tablice kierunkowe oraz głosowe zapowiedzi przystanków.

[madohora]

TRAMWAJE W POZNANIU - www.fototrans

[madohora]

31 grudnia 2005 MPK Poznań, które dotychczas modernizowało tramwaje we własnym zakresie, utworzyło na bazie Zakładu Napraw Autobusów w Biskupicach spółkę córkę – Modertrans Poznań. Jednocześnie rozszerzono zakres działalności spółki o modernizację tramwajów. W początkowym okresie głównym odbiorcą modernizowanych tramwajów było MPK Poznań, które w latach 2006–2010 otrzymało 68 zmodernizowanych 105Na – Moderusów Alfa

[madohora]

W wersji trójczłonowej środkowy człon jest niskopodłogowy, a drzwi są odskokowe otwierane na zewnątrz. Jego długość wynosi 28,25 m, szerokość 2,35 m, a wysokość 3,35. Tramwaj może poruszać się z maksymalną prędkością 70 km/h

[madohora]

12 marca 2011 roku do zajezdni przy ulicy Fortecznej dotarł pierwszy z 24 zamówionych tramwajów. 28 kwietnia uzyskał świadectwo homologacji, zaś 17 maja 2011 zadebiutował w ruchu liniowym na linii nr 13. W 2011 roku dostarczono łącznie 9 sztuk, w 2012 roku 5 sztuk, w 2013 roku kolejnych 5, a w 2014 roku 3 egzemplarze. 31 grudnia 2015 dostarczono ostatnią, 24. sztukę.

[madohora]

11 marca 2013 Modertrans podpisał z Tramwajami Szczecińskimi umowę na dostawę elementów i podzespołów do jednego Moderusa Beta. 9 maja 2014 w godzinach porannych zostało dostarczone pudło wagonu wraz z wózkami do zakładów naprawczych przy ul. Klonowica, gdzie tramwaj był składany przez pracowników Tramwajów Szczecińskich, a w drugiej połowie sierpnia tramwaj był gotowy i rozpoczął testy. 27 sierpnia wagon samodzielnie przejechał z warsztatów, gdzie był składany, do zajezdni Pogodno. 9 października wagon o numerze 601 rozpoczął kursy na linii nr 3 Las Arkoński – Pomorzany.

[madohora]

[madohora]

3 czerwca 2017 w wyniku awarii drzwi pasażerka wypadła z tramwaju podczas jazdy

[madohora]

W czerwcu 2017 podpisana została umowa na dostawę 3 jednoczłonowych tramwajów Beta MF 09 AC dla Elbląga, 17 stycznia 2019 na czwarty taki sam tramwaj, a w styczniu 2020 na piąty. Na początku listopada gotowy był pierwszy egzemplarz i został on przetransportowany do Łodzi celem wykonania niezbędnych badań poprzedzających uzyskanie świadectwa homologacji. W nocy z 19 na 20 stycznia do Elbląga dotarły 2 pierwsze tramwaje. 29 stycznia w Elblągu były 4 tramwaje, z których 2 były już odebrane. Ostatni (piąty) tramwaj dostarczono w kwietniu 2021

[madohora]

27 listopada 2014 Modertrans podpisał ze spółką Tramwaje Śląskie umowę na dostawę 12 sztuk dwukierunkowych Moderusów Beta. Pierwszy tramwaj został dostarczony pod koniec sierpnia 2015 do zajezdni Stroszek. 19 września podczas dni otwartych Tramwajów Śląskich, tramwaje otrzymały imię Skarbek, które został wybrane we wcześniejszym głosowaniu pasażerów. 7 listopada 2015 dwa tramwaje rozpoczęły obsługę linii nr 5 łączącej Bytom z Zabrzem. Dostawy zakończono w połowie listopada. 5 tramwajów przydzielono do zajezdni Będzin, a pozostałe 7 do zajezdni Stroszek. 7 stycznia 2016 wszystkie 5 będzińskich bet skierowano do obsługi linii nr 21 Sosnowiec – Dąbrowa Górnicza Huta Katowice. W połowie 2016 roku bytomskie bety obsługiwały linie 5, 7 i 19

[madohora]

SAMOCHÓD ZDERZYŁ SIĘ Z OKRĘTEM PODWODNYM - www.msn.com,pl - 17.09.2023

[madohora]

TRZY OSOBY ZGINĘŁY NA A1 - www.stooq.pl - 17.09.2023

[madohora]

WSTYDLIWY KONIEC KARTY SKUP - Wyborcza - 17.09.2023

[madohora]

WYPADEK NA A1 - Nasze Miasto - 17.09.2023

[madohora]

[madohora]

CZTERY NOWE TRAMWAJE POJADĄ DO GRUDZIĄDZA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

Pierwsze dwa nowe wagony o nazwie „Skarbek” produkcji poznańskiego Modertransu skierowano do ruchu w sobotę, 7 listopada. Obsługują one linię nr 5, kursującą między Bytomiem a Zabrzem. Ostatni wagon, spośród 12 zamówionych, trafi do Tramwajów Śląskich w połowie listopada.

[madohora]

Skarbek jest wagonem dwukierunkowym, ze środkowym członem niskopodłogowym, którego udział w całej długości tramwaju wynosi 26%. Wagon może jednorazowo przewieźć maksymalnie 198 pasażerów, w tym 46 na miejscach siedzących. Koszt zakupu 12 nowych wagonów wynosi 47,4 mln zł netto.

[madohora]

W połowie ubiegłegotygodnia po raz pierwszy wyjechał na tory poza zajezdnią i od razu przykułuwagę przechodniów. Nowy tramwaj wyprodukowany dla spółki Tramwaje Śląskie S.A.przez poznański Modertrans przechodzi właśnie procedurę odbiorową i odbywajazdy testowe.

[madohora]

Tradycyjnie w związku ze zbliżającym się Dniem Otwartym Zajezdni Tramwajowej, spółka Tramwaje Śląskie S.A. ogłasza konkurs dla mieszkańców i pasażerów. Tym razem jest to konkurs fotograficzny pt. „Tramwaj na tle zabytków Zagłębia”. Zgłoszenia można nadsyłać do 19 września włącznie!

[madohora]

Dzień Otwarty Zajezdni odbywa się zwykle w sobotę, w trakcie Tygodnia Zrównoważonego Transportu. W tym roku także na tym polu doszło do drobnego odstępstwa. – Układ kalendarza sprowokował nas do tego, by Dzień Otwarty Zajezdni zorganizować w sobotę 23 września, zatem dzień po Europejskim Dniu Bez Samochodu. Zachęcamy do tego, by go przedłużyć i przyjechać do zajezdni w Będzinie tramwajem! To najlepszy środek dojazdu na Dzień Otwarty i powrotu do domu, a uruchomimy dla Państwa linie specjalne – zachęca Andrzej Zowada.

[madohora]

MPK w Krakowie posiada i użytkuje od 2004 roku 75 wagonów typu E1 i 65 doczep typu c3

[madohora]

[madohora]

PIĘĆ NOWYCH HELMUTÓW - Nasze Miasto (archiwum)

[madohora]

[madohora]

Konstal 105Na – tramwaj wytwarzany w latach 1979–1992 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Według stanu z 2011 był to najczęściej eksploatowany tramwaj w Polsce. Pierwsze egzemplarze wąskotorowe oznaczono typem 105NaW, a następne 805Na.

[madohora]

Do zasilania niektórych urządzeń, takich jak lampki sygnalizacyjne, oświetlenie zewnętrzne, oświetlenie drzwiowe, kasowniki, sterowniki kasowników, sterowniki informacji trasowej, dzwonki itd., stosuje się napięcie 24 V uzyskiwane z przekształtnika tranzystorowego zasilanego napięciem 40 V

[madohora]

Podczas różnych remontów torowisk we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska, ul. Kosmonautów) jeździły wahadłowe składy 105Na – wagony były złączone tyłami, dostępny był tylko jeden z wagonów. Analogiczne rozwiązanie zastosowano w Łodzi podczas remontu Trasy WZ. Podejmowano także próby uruchomienia na czas remontu jednego z wiaduktów takich składów w Warszawie. Z powodu małego zainteresowania przyszłą linią nie wprowadzono ich do ruchu liniowego.

[madohora]

POŻAR SAMOCHODÓW NA OSIEDLU GWIAZDY - www.katowice24.info - 18.09.2023

[madohora]

MĘŻCZYZNA NA HULAJNODZE POTRĄCONY PRZEZ AUTOBUS - www.24kato.pl - 18.09.2023

[madohora]

A4 ZABLOKOWANA - www.wroclaw.pl - 18.09.2023

[madohora]

MPK w Krakowie posiada i użytkuje od 2004 roku 75 wagonów typu E1 i 65 doczep typu c3

[madohora]

W 1897 uruchomiono linię na trasie Chorzów – Chorzów Stary – Węzłowiec – Alfred, a 30 grudnia 1896 oddano do użytku kolejną linię tramwajową wzdłuż drogi katowickiej, na trasie z Katowic przez Dąb do Chorzowa. 7 września 1899 oddano do eksploatacji torowisko pomiędzy Rynkiem w Królewskiej Hucie (Chorzowie) a Katowicami przez Hajduki (Chorzów Batory) i Załęże

[madohora]

1 stycznia 2009 zlikwidowano linię tramwajową nr 12, kursującą z pl. Hutników do Siemianowic Śląskich. Wiązało się to z fizyczną likwidacją kilkukilometrowego dwutorowego odcinka (częściowo także jednotorowego) od pl. Hutników do pl. Alfreda w Katowicach. Orędownikiem likwidacji od wielu lat był ówczesny prezydent miasta Marek Kopel. Dopiero po pomyślnych dla miasta przekształceniach własnościowych w Tramwajach Śląskich oraz dzięki członkostwu prezydenta Chorzowa w zarządzie KZK GOP, udało się tę likwidację przeprowadzić. Zarówno zapowiedzi, jak i sama likwidacja wraz z ówczesną organizacją komunikacji zastępczej, spotkały się z dużym niezadowoleniem społecznym

[madohora]

Na liniach 6 i 7 kursują niskopodłogowe pojazdy typu Pesa Twist 2012N, 2012N-10, 2017N, oraz na liniach 7 i 20 tramwaje Alstom Citadis 100, nazywane Karlikami. Do obsługi linii 17 kierowane są pojazdy typu Moderus Beta oraz Düwag Pt. Natomiast na linię 11 kierowane są pojazdy Moderus Beta w wersji MF 10. Wagony tramwajowe produkcji chorzowskiego Konstalu typu 105N, 105Na i pochodne obsługują kursy wysokopodłogowe wszystkich linii oprócz 17

[madohora]

Pierwsza linia tramwajów parowych została uruchomiona 27 maja 1894 roku na trasie Wielkie Piekary – Szarlej – Bytom przez berlińską spółkę Oberschlesische Dampfstraßenbahnen AG. Przedsiębiorstwo to nabyło od spółki Kramer & Co. wszystkie prawa wynikające z koncesji i umów na budowę kolejek. Kolejny odcinek linii (Gliwice – Zabrze) uruchomiono 26 sierpnia tego samego roku, a połączono obydwa odcinki 30 grudnia trasą Zabrze – Bytom przez Chebzie, Królewską Hutę i Łagiewniki. Linia ta liczyła łącznie 34,5 km długości. Zajezdnie powstały w Rozbarku (przy ul. Witczaka) i Gliwicach (obok Lasku Miejskiego)

[madohora]

[madohora]

Tram waje

[madohora]

W Plauen „Beer Electric” (samochód nr 78) jest dostępny na wycieczki po mieście i inne specjalne wycieczki od 1966 roku. Jest to pub piwny wbudowany w wagon tramwajowy.

[madohora]

Tramwaje międzymiastowe są często jednotorowe z bocznicami , w większości jeżdżą po własnym torze z szynami Vignola i mają większe odległości między przystankami. Często biegną one równolegle do dróg wiejskich poza obszarami zabudowanymi , ale w miastach przebiegają po szynach rowkowanych w nawierzchni drogi. Innym wskaźnikiem są postoje na otwartych polach lub terenach leśnych.

[madohora]

POTRĄCENIA NA TORACH W MIKOŁOWIE - www.silesia24.pl - 07.09.2023

[madohora]

ZASNĄŁEM ZA KIEROWNICĄ. OBUDZIŁEM SIĘ SIEDEM GODZIN PÓŹNIEJ - www.msn.com.pl - 10.09.2023

[madohora]

KONIEC Z WYBRZUSZENIAMI SZYN NA ULICY KOŚCIUSZKI W KRAKOWIE - Gazeta Krakowska - 12.09.2023

[madohora]

[url=https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,30186523,pieciolatek-na-torach-w-nowej-soli-pociag-awaryjnie-hamowal.html#do_w=46&do_v=979&do_st=RS&do_sid=1016&do_a=1016&s=BoxNewsImg3&do_upid=979_ti&do_utid=30186523&do_uvid=1694623103245[NOWA SÓL. PIĘCIOLATEK SIEDZIAŁ NA TORACH - Gazeta - 13.09.2023[/url]

[madohora]

KOLEJNY ETAP BUDOWY S1

[madohora]

W latach 2015–2016 jeden ze sprowadzonych tramwajów został zmodernizowany przez Zakład Usługowo Remontowy Tramwajów Śląskich. W ramach modernizacji tramwaj zyskał niskopodłogowy człon oraz stał się pojazdem jednokierunkowym. Na początku kwietnia 2017 tramwaj miał już dopuszczenie do ruchu i trwały jazdy próbne[4]. Równolegle ogłoszono konkurs na imię dla zmodernizowanych tramwajów, w wyniku którego tramwaje otrzymały imię Wawrzek. 24 kwietnia tramwaj rozpoczął kursy z pasażerami, na początek skierowano go do obsługi linii nr 20 łączącej Katowice z Chorzowem

[madohora]

NAGRANIE Z WROCŁAWIA. MOTORNICZY ZASŁUGUJE NA PREMIĘ - www.msn.com.pl - 09.02.2023

[madohora]

Wszystkie składy zostały skierowane do obsługi najdłuższej linii tramwajowej w Polsce – oznaczonej nr 46 z łódzkiej krańcówki IKEA przez Zgierz do Ozorkowa (34 km). Od października 2008 obsługiwały także linię 46A

[madohora]

Czuwak – w transporcie szynowym jeden z elementów zabezpieczających, którego celem jest minimalizowanie zagrożeń wynikających z kierowania pojazdem przez człowieka. Nazwa została bezpośrednio zaczerpnięta od czasownika czuwać, ponieważ jego podstawowym zadaniem jest sprawdzenie przytomności prowadzącego pojazd. W zależności od rodzaju pojazdu oraz trakcji czuwak lub jego element musi być stale wciśnięty w trakcie jazdy (tzw. czuwak bierny lub pasywny) lub uruchamiany w określonym momencie jazdy (czuwak aktywny). Niespełnienie tych wymogów automatycznie powoduje zapoczątkowanie hamowania awaryjnego pojazdu.

[madohora]

Kabina motorniczego powinna być wyposażona w urządzenie zatrzymujące wagon (czuwak).

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, rozdział 6, § 12. 2) f)

[madohora]

W nowszych wagonach tramwajowych, w których sterowanie oparte jest na ręcznym zadajniku jazdy, zadania czuwaka realizowane są zazwyczaj przez rękojeść, która musi pozostawać wciśnięta w trakcie jazdy, zazwyczaj jednak jest dostępny również czuwak w postaci pedału, będący alternatywą dla trzymania dłoni na rękojęści.

[madohora]

ZABRZE. RUSZAJĄ PRACE NA WOLNOŚCI. PRZERWA W RUCHU TRAMWAJÓW - www.transport-publiczny.pl - 10.02.2023

[madohora]

ZAKOCHANA BANA WRACA DO KATOWIC - Nasze Miasto - 11.02.2023

[madohora]

14 LUTEGO NA TORY WYJEDZIE ZAKOCHANA BANA - Radio Opole - 11.02.2023

[madohora]

TRAMWAJE NIE BĘDĄ JEŹDZIĆ PRZEZ PÓŁ ROKU - Wyborcza - 11.02.2023

[madohora]

NAJWIĘKSZA KATASTROFA TRAMWAJOWA W POLSCE - www.msn.com.pl - 11.02.2023

[madohora]