Stary tramwaj

[madohora]

Sprawę jeszcze bardziej skomplikował artykuł 9 dekretu królewskiego z 20 czerwca 1855 r. Zgodnie z nim budowa nowej kolei w Bawarii była generalnie zabroniona, jeśli miała przebiegać między punktami końcowymi, którymi zajmowały się już koncesjonowane koleje . Tak było w tym przypadku, ponieważ zarówno Neuötting, jak i Altötting były już podłączone do sieci kolejowej. Tak więc osoby odpowiedzialne nie miały innego wyboru, jak tylko zbudować i obsługiwać nową linię kolejową jako tramwaj.

[madohora]

Prędkość tramwaju parowego ograniczono do 15 kilometrów na godzinę . Przejazd na całej trasie trwał więc 27 minut, co odpowiadało relatywnie niskiej średniej prędkości 11,2 km/h. W letnim rozkładzie jazdy z 1924 roku było to już 30 minut, czyli tylko 10,1 km na godzinę. W sumie obsłużono dziewięć przystanków pośrednich, średnia odległość między stacjami wyniosła 502,8 metra.

[madohora]

Pod koniec lat 20. XX wieku tramwaj był coraz częściej postrzegany jako przeszkoda na drodze do rosnącej motoryzacji . Ponadto funkcjonowanie kolejki parowej wąskimi uliczkami było już nieaktualne. Jednak mała liczba pasażerów wzmogła również rosnące żądania przestawienia się na komunikację autobusową i wiosną 1929 r. podjęto decyzję o rezygnacji z kolei

[madohora]

Linia 6223 obsługuje teraz trasę dawnego tramwaju osiem razy dziennie w obu kierunkach. Jednak jazda jest możliwa tylko od poniedziałku do piątku, w weekendy w odpowiedniej sekcji nie są wykonywane żadne przejazdy. Obsługuje również stację Altötting na południu i biegnie na północy przez stację Neuötting do Eggenfelden . Indywidualne wycieczki służą również dzielnicy mieszkalnej Neuöttinger Michaelifeld .

[madohora]

Na stacji Neuötting obiekty dla tramwaju parowego znajdowały się na dziedzińcu stacji , równolegle do linii normalnotorowej z Monachium przez Mühldorf do Simbach am Inn . Były funkcjonalnie całkowicie oddzielone od obiektów normalnotorowych, tylko szopa towarowa była wspólna. Połączono ją z torem normalnotorowym po stronie północnej i wąskotorową po stronie południowej. Ułatwiło to przeładunek poczty kolejowej i drobnicy. Dla linii wąskotorowej na starcie znajdowała się również szachulcowa węglarka i dźwig wodny . Przed budynkiem recepcji był dwutorowym terminalem przesiadkowym.

[madohora]

Na rynku znajdowały się trzy przystanki autobusowe: Pfarrkirche , Marktplatz (z drugim miejscem zbiórki) i Burghauser Tor . Mając zaledwie 205 metrów długości, odcinek kościół parafialny – rynek był najkrótszą odległością między przystankami na całej linii. Tramwaj parowy przejeżdżał następnie przez słynny Burghauser Tor . Zaraz potem na tzw. skrzyżowaniu Müllerbräu , dzisiejszym rondzie , nastąpił kolejny ostry zakręt w prawo. Stanowiło to najwęższą krzywiznę toru, promień krzywizny wynosił zaledwie 20,0 metrów.

[madohora]

Dobudowa drugiego toru na istniejącym odcinku jednotorowym przy ul. Tarnogórskiej, przebudowa węzła rozjazdowego przy Urzędzie Miasta czy demontaż starej i montaż nowej sieci trakcyjnej na całym odcinku – to kluczowe elementy powodujące konieczność kilkumiesięcznego wstrzymania ruchu tramwajów między centrum Bytomia a zajezdnią Stroszek. Przerwa w ruchu nastąpi już od poniedziałku 18 września!

[madohora]

Dzień Otwarty Zajezdni Tramwajowej to wydarzenie organizowane w związku z Europejskim Tygodniem Mobilności. To największe doroczne wydarzenie poświęcone lokalnej promocji ekologicznego transportu miejskiego, obchodzone jest w dniach 16-22 września z inicjatywy Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Środowiska oraz ds. Mobilności i Transportu. Tydzień kończy Europejski Dzień Bez Samochodu, kiedy posiadacze samochodów mogą korzystać z komunikacji zbiorowej bezpłatnie.

[madohora]

Typ E1 może być łączony z doczepami typu c3. Zyskuje się wtedy dodatkowe 32 miejsca siedzące i 75 stojących. Doczepa ma długość 14 700 mm, szerokość taką jak E1, a waży 11 600 kg. Wszystkie zostały wyprodukowane w zakładach Lohner w latach 1959–1962.

[madohora]

TRAMWAJE W KRAKOWIE - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

W latach 2015–2016 jeden ze sprowadzonych tramwajów został zmodernizowany przez Zakład Usługowo Remontowy Tramwajów Śląskich. W ramach modernizacji tramwaj zyskał niskopodłogowy człon oraz stał się pojazdem jednokierunkowym. Na początku kwietnia 2017 tramwaj miał już dopuszczenie do ruchu i trwały jazdy próbne. Równolegle ogłoszono konkurs na imię dla zmodernizowanych tramwajów, w wyniku którego tramwaje otrzymały imię Wawrzek. 24 kwietnia tramwaj rozpoczął kursy z pasażerami, na początek skierowano go do obsługi linii nr 20 łączącej Katowice z Chorzowem.

[madohora]

ZMODERNIZOWANY WAWRZEK RUSZA NA TORY - www.transinfo.pl - (archiwum)

[madohora]

Nadwozie wagonów typu U wykonano ze stali, podczas gdy ściany czołowe zbudowano z tworzyw sztucznych, aby umożliwić ich łatwą wymianę w razie uszkodzeń w kolizjach. Wagony dysponują trzema dwuosiowymi wózkami, z których dwa skrajne są napędowe. Nadwozie jest dwuczłonowe, przegubowe. Wszystkie wagony U2 zbudowano jako dwukierunkowe i wyposażono w sprzęgi Scharfenberga.

[madohora]

W trakcie eksploatacji wozy 105Na poddawane były rozmaitym modyfikacjom i modernizacjom (m.in. modyfikacje układu elektrycznego, nowe czoła z tworzywa, zmiana mechanizmu otwierania drzwi, a nawet przebudowa na tramwaj dwukierunkowy jak w poznańskim 105NaDK). Przeprowadzano także modernizacje wagonów 105N do typu 105Na.

[madohora]

Najczęściej wagony łączone są w składy podwójne. W Bydgoszczy, Łodzi, Pabianicach, Częstochowie (od 1 kwietnia 2011 do 30 kwietnia 2016), Elblągu, Metropolii Górnośląskiej, Gdańsku (od 29 stycznia 2010), Grudziądzu, Toruniu i Warszawie wagony kursują także pojedynczo. W Krakowie natomiast uznano, że brak możliwości hamowania pojedynczym wagonem w przypadku usterki stanowi zagrożenie i nie spotyka się tu już pojedynczych wagonów (zwanych tu „solówkami”).

[madohora]

[madohora]

Düwag Pt – tramwaj eksploatowany we Frankfurcie nad Menem i konurbacji górnośląskiej, produkowanego przez zakłady Duewag w latach 1972–1973. Zmodernizowana wersja (Düwag Ptb) produkowana była w 1973 i 1977. Tramwaj jest trójczłonowy, dwukierunkowy. Jego dwuczłonową wersją jest Typ U2.

[madohora]

JADĄCY HULAJNOGĄ MĘŻCZYZNA ZOSTAŁ POTRĄCONY PRZEZ AUTOBUS - www.katowice24. info - 18.09.2023

[madohora]

GDZIE SĄ REMONTY - Dziennik Zachodni - 18.09.2023

[madohora]

USA. ZATRZYMANĄ POTRĄCIŁ POCIĄG - Interia - 18.09.2023

[madohora]

Typ E1 może być łączony z doczepami typu c3. Zyskuje się wtedy dodatkowe 32 miejsca siedzące i 75 stojących. Doczepa ma długość 14 700 mm, szerokość taką jak E1, a waży 11 600 kg. Wszystkie zostały wyprodukowane w zakładach Lohner w latach 1959–1962.

[madohora]

[madohora]

Na terenie Chorzowa znajduje się siedziba spółki Tramwaje Śląskie, Zakład Usługowo Remontowy i fabryka Alstom Konstal.

[madohora]

Po 1989 r., wraz z przemianami ustrojowymi nastąpiły przekształcenia w organizacji komunikacji miejskiej na terenie konurbacji górnośląskiej. W 1991 rozdzielono WPK na kilkanaście przedsiębiorstw, w tym Przedsiębiorstwo Komunikacji Tramwajowej w Katowicach, które w 2003 przekształcono w spółkę Tramwaje Śląskie z siedzibą w Chorzowie. W latach dziewięćdziesiątych XX w. nie otwierano już nowych odcinków torowisk. Następowały jedynie przebudowy i remonty już istniejących:
ul. Wolności (1993–1995),
ul. Hajducka (1997–1998).

[madohora]

8 października 2014 przedstawiciele Tramwajów Śląskich i Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w Chorzowie podpisali z przedsiębiorstwem Balzola Polska umowę na budowę centrum przesiadkowego przy rynku w Chorzowie. 21 grudnia 2015 centrum przesiadkowe zostało otwarte

[madohora]

Sieć należy do Tramwajów Śląskich i w 2007 roku na terenie miasta liczyła łącznie 41,654 km toru pojedynczego. Ma ona charakter promienisty z koncentracją w pobliżu Placu Wolności, skąd linie biegną w pięciu kierunkach

[madohora]

W Zabrzu również powstawały miejskie trasy tramwajowe. Staraniem władz miasta w 1934 roku uruchomiono normalnotorową linię ze stacji Zabrze Mikulczyce do centrum miasta, a 23 lutego 1936 roku oddano do użytku trasę ze śródmieścia do kopalni Guido. Eksploatację tej linii powierzono spółce Verkehrsbetriebe Oberschlesien AG

[madohora]

Nachylenia trasy zostały przekazane w następujący sposób:
Koniec toru znajduje się 34,376 m wyżej niż początek. Największe nachylenie w kierunku Altötting wynosi 5,81%, w przeciwnym kierunku na moście Inn 3,53%.

[madohora]

Struktura taryf tramwaju parowego była oparta - przynajmniej we wczesnych latach - na kolei. Na przykład cała trasa o długości nieco ponad pięciu kilometrów kosztowała 20 Reichspfennigów , a 10 Reichspfennigów pobierano za „połowę dystansu”. Odpowiadało to taryfie kilometrowej Deutsche Reichsbahn , zgodnie z którą w trzeciej klasie obowiązywały taryfy czterech Reichspfennigów na kilometr . Aby utrzymać deficyt operacyjny w granicach, w późniejszych latach podwyższono opłatę za całą trasę tramwaju parowego do 30 Reichspfennigów. Taryfa ta odpowiadała stawce kilometrowej dla drugiej klasy, w której pobierano sześć Reichspfennigów za kilometr.

[madohora]

W sumie dostępnych było dziewięć samochodów, w tym siedem czteroosiowych samochodów osobowych trzeciej klasy . Miały one 10,85 metra długości (długość nad sprzęgiem), sama karoseria miała 10,25 metra długości. Rozstaw osi wynosił 6,50 m, odległość obrotu 5,0 m, a masa 10,65 tony. Zgodnie z przeznaczeniem nie były wyposażone w toalety .

[madohora]

Z istniejącego materiału pojazdu utworzono dwa składy pociągów. Zwykle składały się z jednej lokomotywy, trzech wagonów osobowych o łącznej liczbie 90 miejsc oraz wagonu bagażowo-służbowego z przedziałem pocztowym. Trzecia lokomotywa i siódmy wagon osobowy służyły jako rezerwa. Jednak między utratą lokomotywy 1102 podczas I wojny światowej a późniejszą dostawą lokomotywy 1104 w 1922 roku nie była dostępna lokomotywa zastępcza. W kierunku stacji Neuötting lokomotywy zawsze jechały do ​​przodu, nie było możliwości zawrócenia lokomotyw. Wagon bagażowy znajdował się zwykle na końcu pociągu w Altötting.

[madohora]

W tym kontekście dużą rolę odegrał również typowy wygląd kolejowy, ponieważ między Neuötting a Altötting używano klasycznych pojazdów kolejowych. Zarówno lokomotywy, jak i czteroosiowe wagony pasażerskie były bardzo nietypowe dla ówczesnych tramwajów.

[madohora]

Trasa prowadziła z miasta powiatowego Rathenow an der Havel w kierunku północno-wschodnim przez Kriele i Senzke do Paulinenaue . W Senzke 20-kilometrowa linia odgałęziała się przez Ribbeck do miasta powiatowego Nauen w sąsiednim powiecie Osthavelland . Ponieważ trasa wiła się przez kraj, aby połączyć jak najwięcej miast, kolej, początkowo znana jako kolej okręgowa Rathenow-Senzke-Paulinenaue-Nauen, otrzymała również przydomek „Krumme Pauline”. Często nazywano ją „Cichą Pauliną”.

[madohora]

W 1897 roku stało się jasne, że mała linia kolejowa będzie przebiegać z Rathenow przez Stechow, Ferchesar, Kotzen, Landin, Kriele, Haage, Senzke, Wagenitz i Brädikow do Paulinenaue. Planowano również odgałęzienie z Paulinenaue, aby otworzyć majątek Pessin. Rada powiatu w Rathenow zatwierdziła budowę obu linii 29 czerwca 1897 roku. 28 października 1898 r. prezydent okręgu królewskiego w Poczdamie udzielił koncesji na budowę i eksploatację kolei Rathenow -Senzke-Paulinenaue (RSP) . Pierwsze prace budowlane na linii rozpoczęto na początku 1899 roku. Uruchomiono także lokomotywy, wagony pasażerskie i towarowe.

[madohora]

Szczególnie podczas kampanii buraczanej do Nauen toczyły się pociągi towarowe. Lokalni mieszkańcy korzystali z małej kolejki głównie do robienia zakupów i odwiedzania władz w Rathenow i odwrotnie w Nauen. W przypadku okazjonalnego szybkiego ruchu wycieczkowego w miesiącach letnich RSPN korzystał z bardzo popularnych pociągów wzmacniających z Rathenow do Ferchesar. Do 1914 r. natężenie ruchu podróżnego i towarowego stale rosło. Mimo to zawsze potrzebne były dotacje z budżetu powiatu.

[madohora]

20 kwietnia 1945 r. w godzinach porannych stacja kolejowa Nauen została częściowo poważnie uszkodzona przez alianckie naloty. Dotyczyło to również obiektów kolejowych i wagonów RSN. Ruch pociągów został wstrzymany. Kilka dni później jednostki niemieckie wysadzili w powietrze dwa małe mosty kolejowe nad głównym kanałem Havelland. W lipcu 1945 r. wznowiono ruch na kolei obwodowej z Rathenow do Kotzen. Jednak na początku sierpnia ruch musiał zostać wstrzymany, ponieważ RSN spadła w ramach reparacji dla ZSRR . Systemy należy zdemontować i wywieźć wraz z pojazdami. Późnym latem 1945 r. staroście Rathenow udało się przekonać okupanta o potrzebie powołania RSN.

[madohora]

Wagony towarowe i lokomotywy przenoszono na inne szlaki, a tory sukcesywnie rozbierano

[madohora]

WIELKA DZIURA W BUDŻECIE NA KOMUNIKACJĘ - www.katowice24.info - 23.06.2023

[madohora]

[madohora]

Z Friedland, który od 1884 roku był połączony z siecią kolejową przez Neubrandenburg-Friedländer Eisenbahn-Gesellschaft, zbudowano „główną linię” o długości 35 kilometrów w kierunku północnym przez Bresewitz - Dennin - Klein Poniżej do (później) mały węzeł kolejowy w Jarmen an der Peene w dystrykcie Demmin. Ruch towarowy rozpoczął się tu również 1 października 1892 r., a rok później pasażerski.

[madohora]

W 1935 r. MPSB przewiozło 77 908 osób i 390 536 ton towarów. Był to zdecydowanie najsilniejszy transport towarowy na kolei zachodniopomorskiej.

[madohora]

Od 1999 roku miłośnicy kolei przebudowali odcinek między Schwichtenberg, gdzie dziś znajduje się zajezdnia i warsztat , a Uhlenhorst. W połowie drogi znajdował się trójkąt torów z odgałęzieniem do głazowiska (obsługujące tylko kierunek Uhlenhorst). To odgałęzienie jest wzorowane na prywatnej bocznicy z Fleethof w kierunku Schwichtenberg . Łączna długość torów wynosi ponad 2,6 km, regularne muzealne przewozy kolejowe prowadzi również klub parowozów . Od rozpoczęcia działalności w 1999 roku przewieziono 48 000 pasażerów.

[madohora]

W 1938 r. MPSB nabyła małą lokomotywę trzysprzęgową. Nadano jej numer eksploatacyjny 30. Lokomotywa używana w żwirowni Heinrichsruh nie sprawdziła się i została sprzedana w 1956 roku. Dwie lokomotywy spalinowe Kö 0405 i Kö 0408 były również używane przez Deutsche Reichsbahn na trasie Jarmen – Schmarsow.

[madohora]

Parkeisenbahn Cottbus kursuje zwykle od kwietnia do października, w miesiącach letnich także w tygodniu, a podczas brandenburskich wakacji codziennie. Rocznie przewożonych jest ponad 40 000 pasażerów. Właścicielem jest miasto Cottbus , a operatorem jest Cottbusverkehr GmbH . Operacja prowadzona jest przez pracowników etatowych, niepełnoetatowych oraz wolontariuszy (w tym liczne dzieci i młodzież).

[madohora]

W ciągu ponad 50 lat swojej działalności kolej przewiozła ponad pięć milionów pasażerów. Kolej parkowa Cottbus była obsługiwana przez Congress, Messe und Touristik (CMT) Cottbus do końca marca 2011 r. , a od 1 kwietnia 2011 r. przez Cottbusverkehr GmbH .

[madohora]

Już na początku 1954 roku trafiła do RAW Cottbus, gdzie była przygotowywana w godzinach wolontariatu do użytku w powstającej pionierskiej kolei. Tutaj kursowała pod fikcyjnym numerem firmowym 99 0001 (na podstawie schematu numeracji DR), później jako lokomotywa 01.