Byłam na grobie Jacka Lecha

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[cirano]

Chybach przeoczył, aboś niy napisała. A na jakym cmyntorzu on leży?

[madohora]

cirano napisał:

> Chybach przeoczył, aboś niy napisała. A na jakym cmyntorzu on leży?

w Mikuszowicach Krakowskich, tam jest drewniany kościół Świętej Barbary a obok kościoła cmenatrz - to jest w okolicach Bielska Białej

[madohora2]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

BĄDŹ DZIEWCZYNĄ Z MOICH MARZEŃ,
MOICH WSPOMNIEŃ,
BĄDŹ PAMIĘCIĄ,KTÓRĄ NIE DA SIĘ ZAPOMNIEĆ,
BĄDŹ PIOSENKĄ,KTÓRĄ RZUCAM WIATRU ŚLADEM,
BĄDŹ MĄ MYŚLĄ,MOIM ŚWIATEM.


BĄDŹ DZIEWCZYNĄ Z MOICH MARZEŃ,
MOICH WSPOMNIEŃ,
DNIEM WCZORAJSZYM,
KTÓRY DZISIAJ WRACA DO MNIE,
MOIM SMUTKIEM I RADOŚCIĄ,I TĘSKNOTĄ,
GWIAZDĄ,KTÓRA ŚWIECI PUSTĄ NOCĄ...


BĄDŹ NADZIEJĄ,BĄDŹ MĄ WIOSNĄ I JESIENIĄ,
KRZYKIEM PTAKÓW GDZIEŚ WYSOKO
PONAD ZIEMIĄ,
BĄDŹ UŚMIECHEM WSRÓD TYSIĄCA
DROBNYCH ZDARZEŃ,
BĄDŹ DZIEWCZYNĄ Z MOICH MARZEŃ.

[madohora]

www.tekstowo.pl/piosenka,jacek_lech,bad__dziewczyna_moich_marze_.html

[madohora]

Nie wiem nawet czy pamiętasz,
że był kiedyś taki czas,
że na drogę, którą biegłeś
upadł słońca blask.
Kiedy ona była z Tobą
miałeś zawsze dziwny fart
łatwo przyszło, łatwo poszło
inny więcej szczęścia ma.

Ref.:
Nie miałeś nic prócz dwojga rąk
no powiedz co jej mogłeś dać
chciałeś zabrać ją na inny ląd.
Nie miałeś nic prócz dwojga rąk
no powiedz co jej mogłeś dać
chciałeś zabrać ją w daleki świat.
I miałeś sen, niedobry sen,
że między wami wyrósł las,
że między wami mroczna dal.
I miałeś pełne pracy dni
no powiedz co jej mogłeś dać
on miał czas.

Koło w górze, koło w dole
tak się toczy każda gra
choć jej chciałeś podarować
klucz do wszystkich bram.
Nieopatrznie potrącona
jeszcze smuga cienia drga
łatwo przyszło, łatwo poszło
inny więcej szczęścia ma.

Nie wiem czy to na pewno ten tekst, bo ja go pamiętam z trochę innymi słowami

[madohora]

Nie wiem nawet czy pamiętasz,
że był kiedyś taki czas,
że na drogę, którą biegłeś
upadł słońca blask.
Kiedy ona była z Tobą
miałeś zawsze dziwny fart
łatwo przyszło, łatwo poszło
inny więcej szczęścia ma.

[madohora]

Ref.:
Nie miałeś nic prócz dwojga rąk
no powiedz co jej mogłeś dać
chciałeś zabrać ją na inny ląd.
Nie miałeś nic prócz dwojga rąk
no powiedz co jej mogłeś dać
chciałeś zabrać ją w daleki świat.
I miałeś sen, niedobry sen,
że między wami wyrósł las,
że między wami mroczna dal.
I miałeś pełne pracy dni
no powiedz co jej mogłeś dać
on miał czas.

[madohora]

Koło w górze, koło w dole
tak się toczy każda gra
choć jej chciałeś podarować
klucz do wszystkich bram.
Nieopatrznie potrącona
jeszcze smuga cienia drga
łatwo przyszło, łatwo poszło
inny więcej szczęścia ma.

[madohora]

Cyganka tak kiedyś rzekła mi:
Napotkasz dziewczynę w życiu swym.
w jej oczach swoje wyczytasz sny
i słowa zmienią się w czyn.

Już gwiazdy wiedziały, że
gdzieś na pewno spotkam Cię
i że wróżby z dawnych dni
nie spełni nikt - tylko Ty.

Dziewczyno, widzisz los sprawił tak,
że nasze drogi spotkały się,
więc uwierz, proszę, w ten losu znak,
los wszystko najlepiej wie.

Już gwiazdy wiedziały, że
gdzieś na pewno spotkam Cię
i że wróżby z dawnych dni
nie spełni nikt - tylko Ty.

La, la, la...

Już gwiazdy wiedziały, że
gdzieś na pewno spotkam Cię
i że wróżby z dawnych dni
spełnisz jedynie Ty.

Daj rękę, chodźmy, gdzie pachnie kwiat,
patrz, wspólnym rytmem krew tętni nam,
chcę z tobą razem iść w życie, w świat,
z Tobą nie będę już sam!

[madohora]

Cyganka tak kiedyś rzekła mi:
Napotkasz dziewczynę w życiu swym.
w jej oczach swoje wyczytasz sny
i słowa zmienią się w czyn.

[madohora]

Już gwiazdy wiedziały, że
gdzieś na pewno spotkam Cię
i że wróżby z dawnych dni
nie spełni nikt - tylko Ty.

[madohora]

Dziewczyno, widzisz los sprawił tak,
że nasze drogi spotkały się,
więc uwierz, proszę, w ten losu znak,
los wszystko najlepiej wie.

[madohora]

Już gwiazdy wiedziały, że
gdzieś na pewno spotkam Cię
i że wróżby z dawnych dni
nie spełni nikt - tylko Ty.

La, la, la...

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

***

[madohora]

Jacek Lech, właściwie Leszek Zerhau (ur. 15 kwietnia 1947 w Bielsku-Białej
(dzielnica Mikuszowice), zm. 25 marca 2007 w Katowicach) – polski piosenkarz,
wokalista zespołu Czerwono-Czarni.

Już w czasach szkolnych założył zespół amatorski, w którym śpiewał i grał na
skrzypcach. W wieku 17 lat zajął I miejsce w Konkursie Jazzowym Mikrofon dla
wszystkich. W 1966 został solistą zespołu Czerwono-Czarni. Pierwsza piosenka
Bądź dziewczyną moich marzeń stała się od razu wielkim przebojem. Na V Krajowym
Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1967 otrzymał wyróżnienie za piosenkę
Pozwólcie śpiewać ptakom. Z zespołem Czerwono-Czarni wziął udział we wspólnym
koncercie z The Rolling Stones oraz w wystawieniu mszy beatowej Pan przyjacielem
moim. Pod koniec 1972 rozstał się z zespołem Czerwono-Czarni. W 1973 założył
własną Nową Grupę. Wypadek samochodowy przerwał jednak na rok działalność
artystyczną. Powrócił na scenę w roku 1974 z solowym albumem „Bądź szczęśliwa”.
Wielokrotnie występował na polskich festiwalach, m.in. na KFPP Opole w roku 1976
i Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie w 1983 otrzymał honorowy
Złoty Pierścień, a w 1986 Srebrny Pierścień. Koncertował również za granicą,
m.in. w dawnej Jugosławii, na Węgrzech oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

W 2006 r. zdiagnozowano u artysty złośliwy nowotwór przełyku, w ramach leczenia
którego poddał się chemioterapii, naświetlaniom oraz operacji, po której
utrzymywany był przez katowickich lekarzy w sztucznej śpiączce. 27 lutego 2007
r., w centrum kultury w rodzinnym mieście artysty, odbył się koncert
charytatywny zorganizowany przez Fundację Kultury i Edukacji Europejskiej „Alfa
i Omega”, w którym udział wzięli między innymi Halina Frąckowiak, Alicja
Majewska, Edward Hulewicz, Andrzej Dąbrowski i Bogusław Mec. Dochody z koncertu
miały być przeznaczone na dalsze leczenie i rehabilitację Jacka Lecha. Podczas
koncertu ogłoszono również, iż artysta został uhonorowany przez ministra kultury
nagrodą za całokształt osiągnięć. Zmarł w Katowicach 25 marca 2007 r.

[madohora]

Daj rękę, chodźmy, gdzie pachnie kwiat,
patrz, wspólnym rytmem krew tętni nam,
chcę z tobą razem iść w życie, w świat,
z Tobą nie będę już sam

[madohora]

***
Nie miałem prawie nic, a chciałem jej darować świat
I czarno białe dni rozłożyć na palecie barw
Mówiłem, jeśli chcesz, zabiorę cię daleko stąd
Ze sobą tylko weź gorące serce, dwoje rąk

Dwadzieścia lat, a może mniej wirował w oczach słońca pył
Dwadzieścia lat, a może mniej, świat brałem taki jaki był
Dwadzieścia lat, a może mniej, uczyłem się dopiero żyć
Dwadzieścia lat, a może mniej nie miałem prawie nic

Nie miałem prawie nic, a chciałem jej darować świat
Rozumieć każdą myśl na cienie nocy, światła dnia
Ściemniała listów biel, ktoś inny zabrał ją gdzieś stąd
To było dawno, wiem, i wiem już nawet gdzie tkwił błąd

[madohora]

.
Pod nogami kurz przebytej drogi,
przed oczyma pierwsza zieleń pól,
kiedyś ojciec wrócił tu z nad Oki,
kiedyś wrócił, wrócił właśnie tu.

Ref.
Gdzie szumiące topole
biją w niebo wysoko,
gdzie wiklina się kłania
wędrującym obłokom,
gdzie na piasku wiślanym
ścieżek plączą się sieci,
gdzie ptak szuka schronienia,
zanim dalej odleci,
gdzie każdego domu
drzwi otwarte,
gdzie bielonych sadów
kwiaty barwne,
gdzie kąkole i maki
strzegą ciszy przy drodze,
gdzie jest gościem serdecznym
nieznajomy przechodzień.

2.
Ile lat minęło od tej pory,
inne miasta, inny rzeki nurt,
lecz jak ojciec nie zapomnę o tym
że i moje miejsce właśnie tu…

Ref.
Gdzie szumiące topole
biją w niebo wysoko,
gdzie wiklina się kłania
wędrującym obłokom,
gdzie na piasku wiślanym
ścieżek plączą się sieci,
gdzie ptak szuka schronienia,
zanim dalej odleci,
gdzie każdego domu
drzwi otwarte,
gdzie bielonych sadów
kwiaty barwne,
gdzie kąkole i maki
strzegą ciszy przy drodze,
gdzie jest gościem serdecznym
nieznajomy przechodzień.

[madohora]

Wezmę ze sobą wiatr od gór
trawy trąconej wdzięczną strunę
słońce ginące w łąkach chmur
niebo spienione tak jak strumień
wezmę wieczornych ognisk dym
jesień pachnącą świeżym miodem
znajdę gdzieś inne oczy
i wpadnę w nie tak
jak kamień w wodę

Górą i doliną chodzi z wiatrem wiatr
słuchaj mnie dziewczyno bo odejdę w świat
pójdę za tym wiatrem, który drzewa gnie
pójdę za tym echem, które woła mnie
pójdę za tym słońcem, które gubi cień
pójdę za tą nocą w której mieszka sen
pójdę i nie wrócę, zamknę drzwi na klucz
już mnie nie zobaczysz, nie zobaczysz już

Wezmę ze sobą świerków szum
wrzosy czerwone tak jak płomień
słowa rzucone w rzeki nurt
Twoje do wczoraj, dziś nie Twoje
Wezmę tę ciszę, jasność dnia
kamień przydrożny, czystość źródła
hej gdy popłynie rzeką kra
wspomnisz samotne kąty grudnia

Górą i doliną chodzi z wiatrem wiatr
Kochaj mnie dziewczyno bo odejdę w świat
Pójdę za tym wiatrem, który drzewa gnie
Pójde za tym echem, które woła mnie
Pójdę za tym słońcem, które gubi cień
Pójdę za tą nocą, w której mieszka sen
Pójdę i nie wrócę, zamknę dzień na klucz
już mnie nie zobaczysz, nie zobaczysz juz

[madohora]

nie mowię żegnaj lecz do widzenia
możesz jak dawniej przychodzić tu
jeżeli wierzysz że miłość można
ułożyć z wiatru i płatkow bzu

nie nie mowię żegnaj, mowię do widzenia
ale nie wierzę że można cofnąć czas
by mogły wrocić upalne wieczory
gdy wonią wrzosow upijały nas

nie mowię żegnaj lecz do widzenia
możesz jak dawniej listy mi słać
układać wiersze z wyrazow barwnych
może je do mnie przyniesie wiatr

nie mowię żegnaj lecz do widzenia
ale nie wierzę że wrocą tamte dni
że znow zaświeci w naszych dłoniach słońce
i spytasz dlaczego serce ziemi drży

[madohora]

Leśną polaną i traktem leśnym idzie za nami,
wrzosem zakwita, zakwita malwą pod chat oknami.
I chociaż smutna jak wtedy wrześniem
święcona łzami, zawsze najlepsza,
zawsze najbliższa, zawsze jest z nami

Smutna miłość, biedna miłość w taki czas,
gdy tu jedno, a daleko drugie z nas.
Smutna miłość, biedna miłość w taki czas,
gdy tu jedno, a daleko drugie z nas.

Śpiewem skowronka, słowika głosem będzie rozbrzmiewać
taka radosna, szczęśliwa taka z najpierwszych pierwsza.
A gdy nad głową korony sosen schylą się z nieba,
z nią się nie spłynie na wszystkie lata, a raz zaśpiewa.

Wielka miłość, wieczna miłość będzie trwać,
nie wyznaczy jej swych granic długi czas.
Przyjdą dni, gdy będą kochać będą żyć,
tylko jej nie zniszczy nigdy nikt i nic.

[madohora]

Poszarzał świat, do odlotu zbiera się dzień
I znowu deszcz. To już tydzień tak ciągnie się
To już tydzień odkąd ciebie nie ma
To już tydzień, gzie jesteś nie wiem
Choć pytałem dookoła ludzi

Warszawa jest smutna bez ciebie
Warszawa jest smutna bez ciebie

Idę przez deszcz i w kałuże wchodzę co krok
Dzwoniłem znów, choć nie było sensu za grosz
Był listonosz i znów nic nie ma
Był listonosz, ale nic nie wie
Może tylko zgubiłaś adres

Warszawa jest smutna bez ciebie
Warszawa jest smutna bez ciebie

Siedem dni mokrych i nie chętnych
Siedem dni - czy to trochę nie za dużo
Śni mi się dzwonek w przedpokoju
Drzwi otwieram za późno

Bo sama wiesz, że za tobą poszedłbym w świat
A gdybyś choć napisała najkrótszą z kar
Gdybym wiedział gdzie teraz jesteś
Gdybym wiedział, bo dalej nie wiem
Wtedy wysłałbym ci telegram

Warszawa jest smutna bez ciebie
Warszawa jest smutna bez ciebie

[madohora]

Jakoś tak się złożyło, że bardzo dawno nie byłam w okolicach Bielska a kiedyś co sobota to myk...

[madohora]

Jakoś mi nie pod drodze do Mikuszowic. Musiałabym pomyśleć o jakimś autku ale wówczas byłabym gościem w domu

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[adaxis01]

Witam Fanów Jacka Lecha. Powiedzcie proszę kto pisał Jackowi teksty? I ciągle nie wiem skąd nie polskobrzmiące nazwisko?
Śliczny głos i ostatnie pytanie -dlaczego jego repertuar jest tak melancholijny, cudowny, ale jednak przygnębiający?

[madohora]

Co do melancholijnego repertuaru to chyba był taki okres na trochę smętne piosenki

[madohora]

Balzack chyba nie zajrzał w ten wątek

[madohora]