ŚWIĘTA RÓŻNE

[madohora]

Biczowanie wielkanocne
oczyszczający (→ rytuały oczyszczające ), czarnoksiężnik płodności (→ czary płodności ) przeznaczony → zwyczaj ludowy . Jego występowanie znane jest z Zadunaju. W okręgu Fejér kwadratowy bicz, którym chłopcy bili dziewczynki w → Poniedziałek Wielkanocny , nazywa się siba i brzmi następująco:

nie bądź niegrzeczny
nie bądź pchłą
Bądź świeższy przez cały rok!

[madohora]

powodzenia rym
a → zespół poezji ludowej , powiedzeń zawierających życzenia i zaklęcia magiczne. Jej powstanie wiąże się z wiarą w magiczną moc słowa mówionego. → Recytacja jest gatunkiem bliskim rozumowi, z tą różnicą, że recytacje służą zazwyczaj indywidualnym życzeniom i potrzebom, natomiast rymowanki wróżbowe mogą być recytowane przez grupy chodzące od domu do domu po każdym domu, zatem życzenia mają charakter bardziej ogólny. → Podczas chłosty w Dzień Wszystkich Świętych mówią takie rzeczy jak: „nie boli Cię głowa”, „bądź zdrowy, bądź świeży, nie bądź wrzodem”. Do tej grupy zalicza się rymowanka na szczęście, wypowiadana podczas → wizyty Królowej Zesłania Ducha Świętego : „Niech konopie Kendów urosną do tej długości”. Podobne rymy na szczęście słychać → przy posypywaniu wielkanocnym , przy → piciu z okazji Dnia Luki , → przy składaniu życzeń karnawałowych itp. zbyt. Czasami magiczny akt zostaje pominięty i pozostaje jedynie „wspomniany rytuał”. Rymowanki → Boże Narodzenie i, → Nowy Rok i szczęśliwe rymy składają się przeważnie z połączenia elementów magicznych i religijnych; czasami po śpiewanej piosence obrzędowej lub → pozdrowieniu następuje rymowanka na szczęście. („Niech Bóg obdarzy ich winem, pszenicą, pokojem i wiecznym zbawieniem dla ich dusz!”) Pozdrowienia związane z → zbiórką pieniędzy zawierają zazwyczaj rymy na szczęście. " Biuro." Tekla Dömötör: Poezja obyczajów ludowych (Bp., 1974).

[madohora]

W Mo. oraz w krajach na wschód, północ i południe od niego batik jest typowym sposobem ozdabiania pisanek. Metalową rurkę przymocowaną do patyka lub rurki od długopisu zanurza się w gorącym wosku pszczelim, za pomocą którego zapisuje się wzór na powierzchni surowego lub gotowanego jajka, a następnie moczy w soku barwiącym lub gotuje. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden kolor, jasne części również pokrywa się woskiem, po czym kolor ten albo zmywa się z reszty powierzchni (roztworem octu), albo maluje dalej ciemniejszym roztworem barwnika. Po zeskrobaniu twardego wosku ukazuje się pozostała bezbarwna dekoracja. Część bogactwa zdobniczego tej techniki jest bardzo prosta, opiera się na regularnym podziale powierzchni i zróżnicowaniu niektórych podstawowych elementów zdobniczych (niektóre elementy można odnaleźć w materiale archeologicznym lub wśród symboli starożytnych kultur wysokich i magicznych). znaki nadal używane na Bliskim Wschodzie); kolejną część zaczerpnięto z haftu i zdobnictwa ceramicznego o rodowodzie renesansowym.

[madohora]

Ostatnio wykorzystuje się go do wykazania wyjątkowej wiedzy metalowców i majsterkowiczów. Do czasu rozpowszechnienia się barwników anilinowych do barwienia jaj stosowano barwniki roślinne (→ rośliny barwnikowe ) , najpopularniejszy w naszym kraju kolor czerwony wytwarzano z janowca, a pozostałe barwniki otrzymywano z wywarów i wywarów z części roślin zebranych w środowisku. Nawet dzisiaj najpopularniejszy jest wywar ze skórki czerwonej cebuli. Dekoracją pisanek zajmują się głównie kobiety, które często są lokalnymi specjalistkami w tej dziedzinie. Mężczyźni zajmują się drapaniem i głównie podkuwaniem.

[madohora]

[madohora]

Początkowo uczniowie Chrystusa świętowali Wielkanoc-Paschę w duchu i prawdzie (por. J 4,24) w ramach obrzędów żydowskich. Być może, gdy św. Łukasz stwierdził w Dziejach Apostolskich o Pawle i towarzyszących mu uczniach: „odpłynęliśmy z Filippi po Święcie Przaśników” (Dz 20,6), miał na myśli już odrębne święto chrześcijańskie. Współcześnie bibliści skłaniają się do stwierdzenia, że opisy wydarzeń paschalnych Jezusa zawarte w Ewangeliach, zarówno synoptycznych, jak i Janowej, np. opowiadanie o Ostatniej wieczerzy, o jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu zostały przefiltrowane przez sito liturgii i praktyki sakramentalnej pierwotnego Kościoła apostolskiego, stanowiącej w jakimś stopniu odrębną, chrześcijańską celebracją Paschy, uobecnianą szczególnie w Eucharystii. Według Raniero Cantalamessy pewniejszym dowodem w Nowym Testamencie na celebrowanie niezależnej paschy chrześcijańskiej są dwa teksty 1 Kor 5,7–8 oraz Pierwszy List św. Piotra. Paweł Apostoł w liście do Koryntian pisał:

[madohora]

Oba teksty – 1 Kor 5,7–8 i Pierwszy list Piotra – świadczą, że narodzenie Paschy chrześcijańskiej liturgicznie sprawowanej oddzielnie od żydowskiej dokonało się, przynajmniej częściowo, już w okresie apostolskim

[madohora]

Za czasów Soboru nicejskiego I (325 r.) nie mówiono już o kwadrodecymanach i wydaje się, że nie było już kościołów które by kontynuowały tę tradycję. Wszystkie świętowały w niedzielę. Istniał jednak inny problem, dotyczący sposobu wyznaczania daty Wielkanocy. W pierwszym okresie po prostu ustalano czas świętowania posługując się wynikami obliczeń astronomicznych, których dokonywali Żydzi dla wyznaczenia daty Pesach. Na przełomie II/III w. Żydzi przyjęli nowy, wadliwy sposób obliczania. Sprawiał on, że nie respektowano zasady, według której Pesach powinno przypadać w pierwszą pełnię księżyca po wiosennym zrównaniu dnia z nocą. Stąd zdarzało się, że w ciągu jednego roku słonecznego wypadały dwie Wielkanoce, a następnego roku nie było żadnej. W tej sytuacji niektóre kościoły lokalne, zwłaszcza w Aleksandrii, zaczęły prowadzić własne obliczenia. Stąd zrodził się rozsławiony przez Atanazego gatunek epistolarny, tzw. listy świąteczne, w których zawiadamiał on swych sufraganów o dacie najbliższej Wielkanocy. Chodziło o to, by na terenie jednej prowincji kościelnej obchodzono ją w tym samym czasie. Obliczenia te zaczęło stosować wiele kościołów, także Rzym. Natomiast kościoły na wschód od Antiochii trwały przy obliczeniach żydowskich. Ten rozdział nie podobał się Konstantynowi, który widział w tym przeszkodę dla jedności cesarstwa. Stąd, jak podają ówcześni historycy, wielki i pobożny cesarz Konstantyn zaprowadził pokój wśród ludu chrześcijańskiego i zdopingował Sobór nicejski, aby wydał odpowiednie rozporządzenia, zobowiązujące wszystkie kościoły lokalne do przyjęcia chrześcijańskiego sposobu wyznaczania Wielkanocy[13]. Dekret zachował się u Teodoreta z Cyru w jego Historii kościelnej, I,9,12. Zgoda co do daty Wielkanocy panowała do 1582 r., kiedy patriarcha Konstantynopola Jeremiasz II, w imię wierności postanowieniom Soboru nicejskiego I, odrzucił reformę kalendarza dokonaną pod patronatem papieża Grzegorza XIII.

[madohora]

Mariawici swoją liturgię Triuduum Paschalnego i świąt Wielkiej Nocy wywodzą z liturgii katolickiej usystematyzowanej na Soborze Trydenckim, zmodyfikowaną w latach 20. i 30. XX wieku przez arcybiskupa Jana Marię Michała Kowalskiego. Świętowanie jest poprzedzone Przedpościem i czterdziestodniowym Wielkim Postem, który kończy się Wielkim Tygodniem.

[madohora]

W Kościele Katolickim Mariawitów zrezygnowano ze wszelkich ceremonii wielkotygodniowych, dodatkowych obrzędów, poświęceń, ubierania ciemnicy i grobu Pańskiego na rzecz sprawowania uroczystych Mszy Świętych w Triduum Paschalnym połączonych z adoracją Przenajświętszego Sakramentu.

[madohora]

Następnie śpiewane są trzy końcowe psalmy z psałterza, a po nich tzw. stichiry Paschy – hymny opiewające cud Zmartwychwstania, po których kapłan odczytuje wielkanocną homilię autorstwa św. Jana Chryzostoma (Złotoustego)

[madohora]

Wierni Kościołów wyrastających z nurtu reformacji spotykają się na uroczystych nabożeństwach, aby cieszyć się z pamiątki zmartwychwstania Jezusa, aby wspólnie wielbić Boga, czytać i rozważać jego słowo zapisane w Piśmie Świętym. Dzień ten jest dniem radości i śpiewu, w zależności od Kościoła różnie celebrowany, jednak wszędzie mający radosny i podniosły charakter.

[madohora]

Sobór święty nie sprzeciwia się temu, aby uroczystość Paschy została wyznaczona na określoną niedzielę w kalendarzu gregoriańskim, jeśli zgodzą się na to wszyscy zainteresowani, zwłaszcza bracia odłączeni od wspólnoty ze Stolicą Apostolską

[madohora]

Do XVIII wieku msze rezurekcyjne odprawiane były o północy, potem świętowano rezurekcję rano (resurrectio łac. oznacza zmartwychwstanie). Do dziś w wielu parafiach msze rezurekcyjne są odprawiane o poranku. Zapowiada ją uroczyste bicie w dzwony, głoszące, że Chrystus zmartwychwstał. Dawniej słychać było kanonadę ze strzelb, petard, armatek i moździerzy, a cały ten harmider ma budzić świat do życia. W niektórych parafiach rezurekcja rozpoczyna się po Liturgii Światła w Wigilię Paschalną

[madohora]

W polskim zwyczaju, po porannej rezurekcji rodzina zasiada do uroczystego śniadania wielkanocnego, które rozpoczyna się składaniem życzeń i dzieleniem się święconką z koszyczka. Na stołach znajdują się jajka, wędliny, wielkanocne baby i mazurki. Stoły zdobione są bukietami z bazi i pierwszych wiosennych kwiatów. W niektórych regionach, np. na Śląsku, rodzice chowali w domu lub w ogrodzie koszyczki ze słodyczami, prezenty od wielkanocnego zajączka, na poszukiwanie których wyruszały dzieci. Zwyczaj ten obecnie rozpowszechnił się w formie obdarowywania się w tym dniu drobnymi upominkami, tzw. zajączkami

[madohora]

Wielkanoc jest obchodzona także w innych krajach. W Hiszpanii tak jak w Polsce jest to najważniejsze święto chrześcijańskie w roku. W tym dniu odbywają się widowiska pasyjne. We Włoszech z okazji świąt wielkanocnych zamiast śniadania obchodzony jest uroczysty obiad. Wielkanoc obchodzą także Niemcy, gdzie najważniejszym symbolem jest zając.

[madohora]

[madohora]

W Wielkanoc pogoda rozczaruje. Będzie zimno, deszczowo, a nawet śnieżnie

[madohora]

Z jednej strony oznacza to, że unikniemy powrotu prawdziwej zimy, z drugiej jednak nie mamy co liczyć na naprawdę ciepłe dni. Z prognoz długoterminowych IMGW wynika, że do początku marca anomalie temperatury nadal będą skrajne.

[madohora]

Przez cały czas sumy opadów będą znacznie większe niż zazwyczaj, co znaczy tyle, że częste i obfite deszcze nam nie odpuszczą. Przy silniejszych porywach wiatru odczuwalnie będzie chłodniej niż wskażą to termometry.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

JARMARK U BABCI ANNY NA NIKISZU - www.infokatowice.pl - 03.07.2024

[madohora]

Jeszcze raz podkreślam, że to jest Odpust parafialny i Odpust jest priorytetem a reszta to hucpa