Toalety katowicki problem

[madohora]

Wymuszają zmniejszenie czasu przebywania (pozycja kucana nie pozwala na wygodne czytanie, np. gazet).

[madohora]

Problematyczna dla osób z chorobami stawów kolan oraz zaburzeniami równowagi.

[madohora]

Dodatkowo w przypadku, gdy nie ma systemu spłukiwania (częste w Turcji) i użyje się papieru toaletowego, można łatwo doprowadzić do zatkania otworu przez niedoświadczonego użytkownika. W takiej sytuacji warto poprosić o wiadro do spłukiwania przed skorzystaniem z ubikacji

[madohora]

Człowiek, podobnie jak jego naczelne, zawsze używał pozycji kucanej do odpoczynku, pracy i wykonywania funkcji fizjologicznych. Niemowlęta każdej kultury instynktownie kucają, aby się załatwić. Chociaż może się to wydawać dziwne komuś, kto spędził całe życie pozbawiony tego doświadczenia, to właśnie w ten sposób zostało zaprojektowane ludzkie ciało.

[madohora]

Ci, którzy nie mogli zignorować tej wady, musieli milczeć, ponieważ temat był uważany za nie do poruszenia. Ponadto, jak mogliby krytykować „konieczność” używaną przez samą królową Wiktorię? (Jej była pozłacana, jak przystało na samozwańczą „cesarzową Indii”).

[madohora]

Częstotliwość występowania chorób jelit (hemoroidów, zapalenia wyrostka robaczkowego, polipów, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zespołu jelita drażliwego, choroby uchyłkowej i raka jelita grubego) jest podobna u białych mieszkańców RPA i w populacjach zamożnych krajów zachodnich. Wśród czarnoskórych mieszkańców wiejskich RPA prowadzących tradycyjny styl życia choroby te są bardzo rzadkie lub prawie nieznane

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Najprostszy rodzaj wychodka składał się z dołu w ziemi, który często wydaje się mieć tylko około 30 centymetrów głębokości. W Europie Środkowej te prymitywne toalety były zwykle wyłożone cegłą lub wykute w skale. Takie systemy zachowały się rzadko. Otto Piper w swojej historii zamku wspomniał o cesjach na zamku Steinsberg w Badenii i zamku Morstein w Wirtembergii . Toalety były najczęściej opróżniane przez zamiataczy ulic w nocy i zimą, aby zminimalizować uciążliwość zapachową. Na przykład w Norymberdze tych wczesnych przodków dzisiejszych pracowników kanału nazywano „Nachtkärner” lub „Pappenheimer”.

[madohora]

Aby pomóc zmniejszyć zużycie wody, gdy toalety publiczne są zamknięte, niektóre toalety publiczne ze spłukiwaniem czasowym wykorzystują elektryczny zawór wody podłączony do zbiornika i napełniają się tylko wtedy, gdy czujnik podczerwieni wykryje korzystanie z toalety

[madohora]

Pisuary mogą zawierać kostkę dezodoryzującą umieszczoną w plastikowym pojemniku. Kratka pełni również funkcję zapobiegającą blokowaniu instalacji wodno-kanalizacyjnej przez ciała stałe, takie jak papierosy lub papier.

[madohora]

Bezwodny pisuar membranowy to system, który przekształca pisuar wodny w pisuar bezwodny. System bezwodny składa się z systemu, który zastępuje tradycyjny odpływ klasycznego pisuaru wodnego, wsuwany w system zawór zastępuje syfon, a ostrołuk zawierający żel antybakteryjny i perfumujący działa jak woda. Zastawka silikonowa, częściej nazywana membraną, działa w następujący sposób: gdy mocz dostanie się do pisuaru, zastawka rozszerza się i zamyka po każdym przejściu. Zapobiega zatem powstawaniu nieprzyjemnych zapachów. Stożek, będący widoczną częścią na dnie pisuaru, wydziela lekki, przyjemny dla użytkownika zapach. Dodatkowo stożek sprawia, że ​​pisuar jest w pełni higieniczny.

[madohora]

Na rynku obecne są trzy modele: „Lady P” firmy Sphinx Sanitair, „Lady Loo” firmy GBH i „Girly” firmy Catalano. W tym najnowszym modelu nie byłoby kontaktu, dzięki innowacyjnemu kształtowi umywalki; reklama w języku niemieckim zapewnia, że ​​może być stosowany w przypadku obu płci : „Das Girly System ist speziell für Sie gedacht. Aber auch für Ihn” (z nieprzetłumaczalną grą słów). Jako pisuar unisex , na przykład do użytku domowego, zdobył kilka nagród za swój projekt.

[madohora]

Układ kabin pozostaje w użyciu dość często, ponieważ kobiety mogą czuć się niekomfortowo z układem rzędów.

[madohora]

Termin „pisuar” może również odnosić się do małego budynku lub innej konstrukcji zawierającej takie urządzenia. Może również odnosić się do małego pojemnika, w którym można zbierać mocz do analizy medycznej lub do użytku w miejscach, w których nie ma dostępu do toalet, np. w małych samolotach, podczas dłuższych obserwacji lub dla osób przykutych do łóżka .

[madohora]

Pisuary w publicznych toaletach o dużej pojemności są zazwyczaj ustawione w jednym lub kilku rzędach bezpośrednio naprzeciwko drzwi, tak aby użytkownicy mieli plecy do osób wchodzących lub stojących na zewnątrz. Często jeden lub dwa pisuary, zazwyczaj na jednym końcu długiego rzędu, są zamontowane niżej niż pozostałe; są przeznaczone dla osób niepełnosprawnych i innych użytkowników, którzy nie mogą dosięgnąć zwykłych pisuarów. W obiektach, w których przebywają osoby o różnym wzroście, takich jak szkoły, można stosować pisuary sięgające do poziomu podłogi, aby umożliwić korzystanie z dowolnego pisuaru każdemu o dowolnym wzroście.

[madohora]

W Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Irlandii, Hongkongu i niektórych częściach Szwecji i Finlandii ręczne uchwyty spłukiwania są rzadkością. Zamiast tego tradycyjny system to spłukiwanie czasowe, które działa automatycznie w regularnych odstępach czasu. Grupy do dziesięciu lub więcej pisuarów będą podłączone do jednego zbiornika górnego, który zawiera mechanizm czasowy. Stały dopływ wody powoli napełnia zbiornik, aż zostanie osiągnięty punkt krytyczny, kiedy to zawór się otworzy (lub syfon zacznie opróżniać zbiornik), a wszystkie pisuary w grupie zostaną spłukane. Używane są również elektroniczne sterowniki wykonujące tę samą funkcję.

[madohora]

Elektroniczne automatyczne spłukiwanie rozwiązuje problemy poprzednich podejść i jest powszechne w nowych instalacjach. Pasywny czujnik podczerwieni identyfikuje, kiedy pisuar był używany, wykrywając, kiedy ktoś stanął przed nim i odszedł, a następnie aktywuje spłukiwanie. Zazwyczaj jest też mały przycisk nadrzędny, aby umożliwić opcjonalne ręczne spłukiwanie.

[madohora]

Pisuary bezwodne mogą zaoszczędzić od 15 000 do 45 000 galonów amerykańskich (57 000 do 170 000 l) wody na pisuar rocznie, w zależności od ilości wody użytej w pisuarze spłukiwanym wodą w celach porównawczych oraz liczby użyć dziennie. Na przykład liczby te zakładają, że pisuar będzie używany od 40 do 120 razy dziennie.

[madohora]

Pisuary bezwodne można montować w obiektach o dużym natężeniu ruchu, a także w sytuacjach, w których zapewnienie dostępu do wody może być utrudnione lub gdy pożądana jest oszczędność wody .

[madohora]

Od 1994 r. prawo federalne USA nakazuje nie więcej niż jeden galon na jedno spłukanie, a Agencja Ochrony Środowiska szacuje, że przeciętny pisuar jest spłukiwany 20 razy dziennie, co daje średnie zużycie wody wynoszące 7300 galonów amerykańskich (28 000 l) rocznie. Syfony mechaniczne nie są dozwolone na mocy amerykańskich przepisów budowlanych ale są dozwolone w wielu innych krajach.

[madohora]

Pierwsze „pissoiry” zainstalowano w Paryżu w latach 30. XIX wieku, a pomysł stopniowo zyskiwał popularność w innych miastach europejskich. Od szczytu w latach 30. XX wieku, kiedy w samym Paryżu było ich ponad 1000, historyczne pisuary stopniowo zanikały na rzecz obiektów dla obu płci. W XXI wieku publiczne oddawanie moczu przez mężczyzn w niektórych miejscach ponownie uznano za uciążliwe, a zainstalowano nowoczesne wersje pisuarów ulicznych.

[madohora]

[madohora]

Pisuary zostały ponownie wprowadzone w Paryżu po 1834 roku, kiedy to zainstalowano ich ponad 400 przez Claude-Philiberta Barthelota, hrabiego de Rambuteau , prefekta departamentu Sekwany . Mając prosty cylindryczny kształt, zbudowane z kamienia, otwarte od strony ulicy i bogato zdobione po drugiej stronie, jak również nasadkę, były popularnie znane jako „colonnes Rambuteau” („kolumny Rambuteau”). W odpowiedzi Rambuteau zasugerował nazwę „vespasiennes” , nawiązując do rzymskiego cesarza z I wieku Tytusa Flawiusza Wespazjana , który nałożył podatek na mocz zbierany z publicznych toalet w celu wykorzystania w garbowaniu . Jest to powszechna nazwa, pod którą pisuary uliczne są znane we francuskojęzycznym świecie, chociaż „pissoir” i „pissotière” są również w powszechnym użyciu.

[madohora]

Podobny projekt przyjęto w Wiedniu, choć prostszy, mniejszy i sześciokątny. Zostały wyposażone w nowatorski „system olejowy”, opatentowany przez Wilhelma Beetza w 1882 r., w którym do neutralizacji zapachów stosowano rodzaj oleju, eliminując potrzebę instalacji wodno-kanalizacyjnej. Około 15 jest nadal w użyciu, a jeden został odrestaurowany i ustawiony jako eksponat w Muzeum Techniki w Wiedniu.

[madohora]

Do lat 90. XX wieku pisuary uliczne były powszechnym widokiem w Paryżu (Francja), a w latach 30. XX wieku było ich w użyciu ponad 1200. Były znane wśród zagranicznych turystów. Paryżanie nazywali je vespasiennes , nazwa ta pochodzi od imienia rzymskiego cesarza Wespazjana , który według anegdoty nałożył podatek na mocz. Począwszy od lat 90. XX wieku vespasiennes ( słynące z zapachu i braku higieny) były stopniowo zastępowane przez Sanisettes . Dziś w mieście pozostała tylko jedna vespasienne (na Boulevard Arago) i nadal jest regularnie używana. Nadal istnieją w innych miastach Francji i w innych krajach.

[madohora]

Pissoir , w niektórych krajach przemianowany na Urinal , był pierwszym filmem fabularnym wyreżyserowanym przez Johna Greysona . Został wydany w 1980 roku, a jego akcja rozgrywa się w toalecie

[madohora]

Pisuar , zwany także potocznie miednicą , to urządzenie służące do oddawania moczu na stojąco. Można go spotkać w różnych wersjach, głównie w toaletach publicznych , ale także w przestrzeniach publicznych lub w pomieszczeniach prywatnych. Pisuary są zwykle przeznaczone do użytku przez mężczyzn, ale istnieją również modele przeznaczone specjalnie dla kobiet lub do użytku przez obie płcie.

[madohora]

Pierwsze pisuary zbudowano w Berlinie w 1863 roku. W latach 1847, 1865 i 1877 ogłoszono konkursy na projekt pisuarów. Jednym z najbardziej udanych projektów była używana od 1879 roku ośmiokątna konstrukcja z siedmioma kramami, zwana Café Octagon . W roku 1920 liczba ta wzrosła do 142.

[madohora]

[madohora]

W około 90% przypadków toalety publiczne służą do oddawania moczu (a nie do defekacji ). Podczas gdy konwencjonalna toaleta jest przeznaczona do obu procesów wydalania, pisuary są zoptymalizowane pod kątem oddawania moczu i dlatego pokrywają większość potrzeb użytkowych toalety publicznej.

[madohora]

Stworzone jako rozwinięcie koncepcji korytek siusiowych , dzisiejsze pisuary są zwykle wykonane z porcelany , rzadziej ze stali nierdzewnej lub tworzywa sztucznego i są idealnie ukształtowane w taki sposób, aby mocz wchłaniał się przy jak najmniejszym rozpryskiwaniu.

[madohora]

[madohora]

Niedogodnie zlokalizowany, średniowieczny lub wczesnożytny zespół sanitariatów mógłby być niebezpiecznym słabym punktem fortyfikacji. W 1204 roku niektórzy oblegający rzekomo przedostali się szybem ustępowym do budynku kaplicy na wewnętrznym przedzamczu zamku Gaillard nad Sekwaną.

[madohora]

[madohora]

Musimy przyznać, że jest to wręcz idealne miejsce na umieszczenie takiego przybytku – znajduje się w bezpośredniej bliskości przystanku tramwajowego Stajnia Jednorożców i przewijają się tędy codziennie tysiące łodzian, zapewne wielu z nich z potrzebą. Panie Piotrze – dziękujemy. Czarne chmury zbierają się nad Łodzią, ale Pan przywraca nam wiarę w ludzkość i dobroczynność płynącą z głębi serca.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Toalety i pisuary unisex powinny być w równym stopniu odpowiednie do użytku przez mężczyzn i kobiety.

[madohora]

W niektórych toaletach publicznych na ścianie nad pisuarami umieszczane są napisy reklamowe, czasem w formie ekranów z ruchomymi obrazami.

[madohora]

Dla kobiet opracowano mały, jednorazowy lejek z tworzywa sztucznego Whiz , który umożliwia korzystanie ze zwykłych (męskich) pisuarów. Jest sprzedawany specjalnie na festiwalach , a czasami jest rozprowadzany bezpłatnie. Oznacza to, że kobiety mogą korzystać z dostępnych pisuarów w pozycji wyprostowanej i wyprostowanej. Rozwiązanie to rozwiązuje problem braku wystarczającej liczby miejsc, zwłaszcza na festiwalach. Oprócz głównego celu, jakim jest zwiększenie komfortu kobiet na festiwalach, można również ograniczyć publiczne oddawanie moczu.

[madohora]

Pisuar ten został zgłoszony jako dzieło sztuki w 1917 roku pod tytułem „Fontanna”, lecz towarzystwo odmówiło jego wystawienia. Angielskie słowo „fontanna” zapożyczone z języka francuskiego oznacza zbiornik (świeżej) wody, misę, a także źródło lub fontannę. W sensie przenośnym słowo to oznacza korzeń i pochodzenie. Duchamp użył podpisu „R. Błazen." Niepisane imię pseudonimu znane jest ze źródeł bezpośrednich jako „Richard” ( Ślepiec nr 2). Zaginiony obiekt zachował się dzięki fotografii z drugiego wydania The Blind Man (Nowy Jork, maj 1917) na stronie 4. Fontanna stała się wydarzeniem medialnym, a jej „brak wystawy” wywołał kontrowersje wokół pojęcia sztuki .

[madohora]

Protest organizacja feministyczna uznała za sukces i pisuary trzeba było wycofać z obiegu

[madohora]

Aby ułatwić korzystanie z pisuarów dzieciom, a nawet bardzo wysokim osobom, pisuary montuje się na dwóch lub trzech różnych wysokościach.

[madohora]

Starożytny przenośny pisuar, zachodnia dynastia Jin (ok. 265–316 n.e.)

[madohora]

Pisuar w stylu „ steampunk ” w barze

[madohora]

Wiktoriańskie pisuary w Szkocji z 1899 r.

[madohora]

Niedrogi przenośny pisuar bez wody w Burkina Faso

[madohora]

Przykład pisuarów stojących w męskiej toalecie

[madohora]

Wnętrze Honfleur vespasienne

[madohora]

Tytuł Fontaine wyszedł od otoczenia Marcela Duchampa i został przez niego przyjęty na wystawę Towarzystwa Niezależnych Nowego Jorku.

[madohora]

W tych warunkach Duchamp zdecydował się wysłać na wystawę porcelanowy pisuar pod pseudonimem „R. Mutt”. Zamaskowany autor uchodzi wówczas za zupełnie nieznanego artystę, pochodzącego z Filadelfii i oczywiście pod tym nazwiskiem nikt nie rozpoznaje Duchampa.

[madohora]

Jednocześnie William Glackens zasugerował, aby Richard Mutt przedstawił swoje argumenty, które legitymizowałyby obecność pisuaru. Do tej konfrontacji oczywiście nie dojdzie. Katherine Dreier przeprasza Duchampa za to, że głosowała „nie” Fontaine’owi : obiekt wydawał jej się pozbawiony oryginalności. Pytanie dla niej brzmi, czy R. Mutt był „szczery”, czy też ktoś działał w wyniku prowokacji, używając żartobliwego nazwiska w celu zrobienia mistyfikacji .

[madohora]

Duchamp wmówił także ludziom, że Mutt to męski pseudonim jednego z jego przyjaciół. Numer telefonu podany prasie faktycznie należy do pisarki Louise Norton, która zaangażowała się w aferę

[madohora]

w pracy Sekret pisuaru ujawniony światu [ 21 ] Gaspard Delanoë i Julien de Casabianca wykazują , że podpis Richard Mutt (R. jak Richard, jak potwierdził Marcel Duchamp w wydaniu The Blind Man z maja 1917 r .) jest podpisem gra słów: Chah mat ( szachmat ) wymawia się jako „Sharmatt” / „Richard Mʌtt” (z dźwiękiem /ʌ/ w języku angielskim, jak każda samogłoska, po której następuje wiele spółgłosek). Opierają się w tym na fakcie, że Marcel Duchamp był szachistą wysokiego szczebla , członkiem drużyny francuskiej, że wiele z jego najważniejszych dzieł nosi tytuły nawiązujące do szachów ( Biorąc pod uwagę , Król i królowa w otoczeniu aktów , The Gra w szachy , Portrety szachistów itp. ) , że tytułowa Fontanna mogłaby nawiązywać do fontann w parkach Nowego Jorku, w których w 1917 roku mieszkał Duchamp, a które były i nadal są istotnymi miejscami spotkań szachistów, oraz 90° skłonność do pracy niczym król, zgodnie z którą przegrany kładzie się na szachownicy, aby uznać swoją porażkę [ 19 ] . Fragmenty tego tekstu zostały po raz pierwszy opublikowane przez MacVal podczas konferencji Posture(s)/Imposture(s) (czerwiec 2018), a następnie stały się tematem miniserialu autorstwa Arte w 2014 roku, LEcho dans the pisuar . Bernard Marcadé , biograf Marcela Duchampa, podpisuje przedmowę zatytułowaną „Sprawa zamknięta”. Ta interpretacja jest obecnie punktem odniesienia.

[madohora]

Przycięta wersja tej fotografii została odnaleziona w 1951 roku przez Martę Chahroudi w Archiwach Arensberg przechowywanych od 1950 roku w Muzeum Sztuki w Filadelfii . Nie wiadomo, kto dokonał tego kadrowania; Camfield zakłada, że ​​jest to Duchamp. Rycina pochodzi z tego okresu i ma wymiary 10,8 × 17,8 cm .

[madohora]

W latach 1936–1941 w Paryżu Duchamp pracował nad projektem, a następnie montażem pierwszej serii La Boîte-en-valise , której kopie zawierają miniaturową replikę Fontanny z białej ceramiki (5 × 5,7 × 7, 5 cm ).

[madohora]

•Replika 1963, Sztokholm (znana jako „wersja trzecia”, Schwarz nr 345c ).
Gotowe: pisuar i czarna farba, 33 × 42 × 52 cm . Obecna lokalizacja: Sztokholm , Moderna Museet (podarowany muzeum zgodnie z wolą Duchampa w 1965 r.). Replika wykonana w Sztokholmie przez Ulfa Linde za zgodą Duchampa na wystawę w Galerie Burén, Sztokholm, 1963. Jest to pisuar wybrany przez Linde z toalet męskich restauracji w Sztokholmie, zakupiony, rozebrany i starannie wyszorowany przed wystawieniem . W piśmie Duchamp zatwierdził wybór Linde [ 32 ] . Pod nieobecność artysty replika została po raz pierwszy podpisana (R. MUTT) i datowana (1917) przez Linde przy użyciu czarnych samoprzylepnych liter i cyfr, lewy dolny róg. Kiedy Duchamp po raz pierwszy zobaczył tę replikę podczas swojej wystawy w Mediolanie w Galerii Schwarz w 1964 roku, przed podpisaniem i datowaniem czarnym emalią „R. Mutt 1917” w dłoni usunął kleje .

[madohora]

B) Obecna lokalizacja dwóch reprodukcji artystycznych („Rrose” i „Arturo”):

kopia „Rrose” (Marcel Duchamp): Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej , Centre Georges-Pompidou, Paryż (zakup, 1986);
egzemplarz „Arturo” (Arturo Schwarz): Nowy Jork, Mugrabi Collection (wyprzedaż Philipsa, de Pury & Cie, Nowy Jork, 13 maja 2002).

[madohora]

Replika wystawiona w Narodowym Centrum Sztuki i Kultury Georges-Pompidou w Paryżu jest artystyczną kopią wydania Arturo Schwarza. Replika ta została zdewastowana przez Pierre'a Pinoncelli

[madohora]

Dla historyka sztuki Thierry’ego de Duve’a Fontaine jest , jako wzorcowy gotowy produkt , paradygmatem dzieła sztuki . Przypadek Richarda Mutta pozwala nam zrozumieć, w jaki sposób stwierdzenie „to jest sztuka” można zastosować do dowolnego przedmiotu, o ile spełnione są cztery warunki

[madohora]

Jedno z najsłynniejszych polskich powiedzeń literackich

Oto jak nas, biednych ludzi,
Rzeczywistość ze snu budzi
które przeniknęło do języka potocznego jest związane z nocnikiem

Jednej nocy, bawiąc wspólnie,
Rycerz czuły był szczególnie.
Ciągle mówił: "Ach! Ludmiło!"
(Niby tak się to jej śniło.)
Wciąż mężniej sobie poczynał,
Aż łóżko wpadło w Urynał.
Oto jak nas, biednych ludzi,
Rzeczywistość ze snu budzi
("Ludmiła – powieść fantastyczna", Tadeusz Boy-Żeleński)

[madohora]

„Podanie basenu” polega na wsunięciu tego naczynia przez osobę opiekującą się chorym pod jego pośladki, a po użyciu – zabranie go w celu wylania nieczystości. Korzystanie z basenu sanitarnego jest niewygodne, wymaga od pacjenta większego wysiłku niż używanie toalety przyłóżkowej i dlatego nie zaleca się stosowania tej metody, jeśli nie jest to konieczne. Szczególnie pacjenci po zawale mięśnia sercowego nie powinni być zmuszani do korzystania z basenu

[madohora]

Latryny powinny również znajdować się w ustalonej minimalnej bezpiecznej odległości od najbliższego źródła wody. Jest to specyficzne dla danego miejsca i powinno być określone dla każdego źródła wody na podstawie lokalnych warunków hydrologicznych i hydrogeologicznych. Niektórzy pracownicy sugerowali odległość 30 metrów jako standardową praktykę. Zaleca się, aby przyjąć tę wartość jako przewodnik po ustalaniu minimalnej bezpiecznej odległości w przypadku braku lokalnych informacji.

[madohora]

Większa objętość, na przykład 0,1 metra sześciennego na osobę rocznie, powinna być dozwolona w przypadku stosowania dużych materiałów do czyszczenia odbytu, takich jak kolby kukurydzy lub kamienie. Przykład ilustrujący sposób obliczania wymaganego rozmiaru dołu podano w polu poniżej.

[madohora]

Obecność litej skały lub wysokiego poziomu wód gruntowych w pobliżu powierzchni gruntu zazwyczaj uniemożliwia budowę latryn dołkowych. W takich okolicznościach latrynę można zbudować na kopcu

[madohora]

Zgłoszenie Fontanny do Stowarzyszenia Artystów Niezależnych jest podstępem Marcela Duchampa (lub Louise Norton, według analizy Michaëla La Chance’a ), mającego na celu zawstydzenie członków tej instytucji. Albo członkowie przestrzegają swoich demokratycznych zasad i robią z siebie głupców przed opinią publiczną i prasą. Albo odmawiają wysłania R. Mutta i ustanawiają się jako jury w tradycyjnym sensie i nie ma już niezależnych artystów

[madohora]

Zdaniem Juliana Spaldinga i Glyna Thompsona już sam fakt, że Duchamp mówi o rzeźbie, jest już sam w sobie wymowny, gdyż od 1913 roku Duchamp zaprzestał twórczości artystycznej pod wpływem twórczości Raymonda Roussela , lecz zajmował się już produkcją „ readymades” , z przeznaczeniem do czytać, nie widzieć. Trudno byłoby więc Duchampowi mówić o rzeźbie

[madohora]

W katalogu wystawy Muzeum Sztuki Nowoczesnej z 1990 r .: High and Low: Modern Art and Popular Culture Kirk Varnedoe i Adam Gopnik napisali: „Jednym z najpiękniejszych przewrotnych zwrotów akcji w historii jest to, że chociaż fontanna Duchampa istnieje w licznych replikach ; nie udało się zlokalizować zachowanego egzemplarza pierwotnego typu pisuaru. Gdyby istniał, jest obecnie przedmiotem wyjątkowej rzadkości

[madohora]

Fontanna, choć odrzucona przez komitet wystawy ze względu na swoją nieprzyzwoitość i nieautentyczność oraz urąganie kanonom sztuki, to zmieniła bieg historii sztuk pięknych” – pisze w „Krótkiej historii sztuki” Susie Hodge

[madohora]

Pisuar Duchampa góruje nad badaniem sztuki

Biały męski pisuar został uznany za najbardziej wpływowe dzieło sztuki współczesnej wszech czasów.

[madohora]

Ale odzwierciedla to dynamiczną naturę dzisiejszej sztuki i ideę, że proces twórczy, który wchodzi w skład dzieła sztuki, jest najważniejszy – samo dzieło może być wykonane z czegokolwiek i może przybrać dowolną formę

[madohora]

Największy wpływ na sztukę XX wieku wywarł pisuar.

Z wyników ankiety wynika, że ​​pisuar uznano za dzieło, które wywarło największy wpływ na sztukę XX wieku. Pisuar z białej porcelany, jedno z najwcześniejszych dzieł sztuki konceptualnej, był szokiem dla nieprzygotowanej publiczności, kiedy ekstrawagancki francuski artysta Marcel Duchamp postawił go na wystawie w Nowym Jorku w 1917 roku i ogłosił, że jest dziełem sztuki.

[madohora]

„Dziesięć lat temu zwyciężyłby Picasso lub Matisse. Byli jak dwa filary sztuki współczesnej, ale obecnie wydaje się, że tak nie jest” – powiedział Simon Wilson, były historyk sztuki będący kuratorem w Tate. „Sztuka Matisse’a jest przede wszystkim zmysłowa. Dla współczesnych artystów sztuka nie może być wygodna. Musi być na krawędzi i mieć implikacje polityczne i moralne” – dodał.

[madohora]

Bardzo mi się podoba. Ma wszystko – rozbudowaną metaforę, element skatologii, łamie społeczne konwenanse, jest prowokacyjny” – mówi Wilson. Skatologia to dosłownie „nauka o ekskrementach”; w sensie przenośnym - czerpanie satysfakcji seksualnej z wypowiadania sprośnych, nieprzyzwoitych słów

[madohora]

Praca ta jest uważana przez historyków sztuki i teoretyków awangardy za ważny kamień milowy w sztuce XX wieku . Szesnaście replik zamówiono u Duchampa w latach 50. i 60. XX wieku i wykonano je na jego prośbę. Niektórzy sugerują, że oryginalne dzieło wykonała artystka Elsa von Freytag-Loringhoven , która przedstawiła je Duchampowi jako przyjaciółka, ale historycy sztuki utrzymują, że Duchamp był wyłącznie odpowiedzialny za prezentację Fountain

[madohora]

[madohora]

Nowojorscy dadaiści wywołali kontrowersje wokół Fountain i odrzucenia jej w drugim numerze The Blind Man , w którym zamieszczono zdjęcie dzieła i list Alfreda Stieglitza , a także teksty Louise Norton , Beatrice Wood i Arensberga . Artykuł redakcyjny, prawdopodobnie napisany przez Wood, towarzyszący zdjęciu, zatytułowany „Sprawa Richarda Mutta” zawierał twierdzenie, które miało okazać się ważne w odniesieniu do pewnych dzieł sztuki, które miały się ukazać po nim:

[madohora]

W 1918 roku Mercure de France opublikował artykuł przypisywany Guillaume'owi Apollinaire'owi , w którym stwierdzono, że Fountain , pierwotnie zatytułowany „le Bouddha de la salle de bain” (Budda łazienki), przedstawia siedzącego Buddę. Motywem odrzucenia w Independents było to, że zgłoszenie było (1) niemoralne i wulgarne, (2) było plagiatem, komercyjnym elementem instalacji wodno-kanalizacyjnej. R. Mutt odpowiedział, według Apollinaire'a, że ​​praca nie była niemoralna, ponieważ podobne elementy można było zobaczyć każdego dnia w sklepach z artykułami wodno-kanalizacyjnymi i łazienkowymi. W drugim punkcie R. Mutt zauważył, że fakt, iż Fountain nie zostało wykonane ręką artysty, nie ma znaczenia. Ważne jest, aby dokonać wyboru. Artysta wybrał przedmiot codziennego użytku, zatarł jego zwykłe znaczenie, nadając mu nowy tytuł i z tego punktu widzenia nadał przedmiotowi nowe, czysto estetyczne znaczenie.

[madohora]

Dalsze argumenty przeciwko Duchampowi jako autorowi obejmowały stwierdzenie, że podpis R. Mutt ma więcej sensu jako niemiecka gra słów na armut (bieda) lub mutter (matka), biorąc pod uwagę ówczesny klimat geopolityczny i napięcie między Niemcami a USA. Glyn Thompson twierdzi, że była to próba komentarza politycznego Loringhovena. Thompson kwestionuje również własne twierdzenie Duchampa (które złożył w 1966 r. Otto Hanhowi), że pisuar pochodzi od detalisty hydraulicznego JL Mott Iron Works, ponieważ Thompson odkrył, że nie mogli oni mieć na stanie tego typu pisuaru. Jedynym miejscem, w którym można go było kupić w tamtym czasie, była Filadelfia, gdzie wówczas mieszkał Loringhoven. Thompson wykorzystuje te badania, aby twierdzić, że podpis nie mógł być inspirowany nazwiskiem JL Mott, ponieważ Duchamp nie mógł tam kupić pisuaru.

[madohora]

[madohora]

Arensberg wspomniał o „pięknej formie” i nie trzeba się zbytnio wysilać, by w łagodnie płynących krzywiznach odwróconego do góry nogami pisuaru dostrzec zasłoniętą głowę klasycznej renesansowej Madonny lub siedzącego Buddy, a może, co może ważniejsze, jedną z dopracowanych erotycznych form Brâncușiego.

[madohora]

W wywiadzie z Otto Hahnem z 1964 r. Duchamp zasugerował, że celowo wybrał pisuar, ponieważ był nieprzyjemny. Wybór pisuaru, według Duchampa, „wynikał z pomysłu przeprowadzenia eksperymentu dotyczącego smaku: wybierz przedmiot, który ma najmniejsze szanse na to, że zostanie polubiony. Pisuar — bardzo niewiele osób uważa, że ​​pisuar jest czymś cudownym”.

[madohora]

W grudniu 2004 r. Fontanna Duchampa została uznana za najbardziej wpływowe dzieło sztuki XX wieku przez 500 wybranych brytyjskich profesjonalistów ze świata sztuki. Drugie miejsce przypadło Les Demoiselles d'Avignon Picassa (1907), a trzecie Marilyn Diptych Andy'ego Warhola ( 1962). W artykule z lutego 2008 r. The Independent zauważył, że dzięki temu pojedynczemu dziełu Duchamp wynalazł sztukę konceptualną i „na zawsze zerwał tradycyjne powiązanie między pracą artysty a wartością dzieła”.

[madohora]

4 stycznia 2006 roku, podczas wystawy dadaistycznej w paryskim Centrum Pompidou , Fontanna została zaatakowana przez Pierre'a Pinoncellego , 76-letniego francuskiego artystę performance, najbardziej znanego z uszkodzenia dwóch z ośmiu kopii Fontanny . Młotek, którego użył podczas ataku na dzieło, spowodował niewielki odprysk. Pinoncelli, który został aresztowany, powiedział, że atak był dziełem sztuki performance , które doceniłby sam Marcel Duchamp. W 1993 roku Pinoncelli oddał mocz do dzieła, gdy było ono wystawione w Nîmes, w południowej Francji. Oba występy Pinoncellego wywodzą się z interwencji lub manewru neodadaistów i akcjonistów wiedeńskich

[madohora]

Dokładnie 100 lat po otwarciu Pierwszej Wystawy Stowarzyszenia Niezależnych Artystów , 10 kwietnia 2017 r. Francis M. Naumann Fine Art otworzył Fontannę Marcela Duchampa: Hołd. Na wystawie znalazły się prace Urinal Cake Sophie Matisse , rosyjskie konstruktywistyczne pisuary Aleksandra Kosolapova oraz dzieło Ai Wei Weia z 2015 r .

[madohora]

Wbrew cytatowi Richtera, Duchamp w 1964 roku pisał o sztuce pop przychylnie , choć nie przejmował się humorem ani materiałami stosowanymi przez artystów pop:

[madohora]

1915–23
namalował Panna młoda rozebrana przez swych kawalerów, jednak, tzw. Wielka szyba

[madohora]

Był bratem rzeźbiarza Raymonda Duchamp-Villona, malarza Jacques’a Villona i malarki Susanne Duchamp. Studiował krótko w Académie Julian w Paryżu. Od 1915 działał głównie na terenie Stanów Zjednoczonych, 1955 uzyskał obywatelstwo tego kraju. Na krótko 1918 wyjechał do Argentyny. W latach 30. do 1942 przebywał w Paryżu. Po wojnie swój czas dzielił po połowie między Nowy Jork i Paryż. Początkowo interesował się impresjonizmem (Sonata 1911); należał do nieformalnej Grupy z Puteaux oraz Section d’Or (1912); jego obrazy poprzez dekompozycję ruchu zbliżyły się do kubizmu i futuryzmu (Król i królowa otoczeni przez szybkie akty 1912, Akt schodzący po schodach 1912).

[madohora]

[madohora]

W 1919 Duchamp stworzył L.H.O.O.Q., reprodukcję Mony Lisy z dorysowanymi wąsami i bródką (pierwsza w 1919). Od początku lat 20. Duchamp pracował w Stanach Zjednoczonych. W 1923 powstała Panna młoda rozebrana przez swych kawalerów, jednak (Mariée mise à nu par ses célibataires, même) tzw. Wielka szyba – tworzone od 1915 na wielkiej tafli szkła „antyarcydzieło” o niejasnym znaczeniu. Po jego zakończeniu Duchamp demonstracyjnie porzucił sztukę dla gry w szachy (jednak nie na zawsze).

[madohora]

Podłoga lub płyta może być wykonana ze zbrojonego betonu, drewna odpornego na gnicie lub bambusa pokrytego warstwą błota i zaprawy cementowej. Płyta powinna mieć gładką powierzchnię i nachylenie w kierunku otworu przysiadowego, aby zapewnić łatwy odpływ moczu i wody używanej do czyszczenia podłogi. Płyta betonowa jest ciężka i będzie wymagała kilku osób, aby ją podnieść na podstawę

[madohora]

Schronienie zapewnia prywatność i chroni użytkownika i latrynę przed warunkami atmosferycznymi. Schronienie może być wykonane z dowolnych odpowiednich materiałów

[madohora]

Przy podejmowaniu decyzji o modernizacji tradycyjnej latryny należy wziąć pod uwagę następujące ważne kwestie:

• Koszt względny w porównaniu do budowy nowej latryny.
• Pozostały okres użytkowania dołu latryny.
• Solidność konstrukcyjna dołu.
• Akceptowalność ulepszonego projektu przez użytkownika.

[madohora]

Zasadniczo latrynę należy modernizować jedynie wtedy, gdy pozostało jej co najmniej trzy lata użytkowania, w przeciwnym razie należy wybudować nową latrynę.

[madohora]

Podłogi z gliny można ulepszyć, pokrywając je cienką warstwą cementu, aby były twardsze i gładsze. W niektórych obszarach glina jest mieszana z innymi materiałami, na przykład krowim łajnem, aby uzyskać twarde wykończenie tynkowe podłogi. Alternatywnie podłogi z gliny można zastąpić nową płytą z betonu zbrojonego, która zawiera otwór na rurę wentylacyjną i ma podnóżki po obu stronach otworu spustowego. Wymagałoby to całkowitego demontażu latryny, a w takich okolicznościach lepiej byłoby zbudować nową latrynę.

[madohora]

[madohora]

Zazwyczaj służy do defekacji, czyli wydalania kału uchem, a czasem do spożywania posiłków. W nie tak dawnych latach kibel był znany pod pojęciem tron i był używany przez prezydentów Polski jako miejsce do rządzenia oraz do czytania gazet politycznych (w mniejszości) lub erotycznych (w większości), przy których występują takie zjawiska jak masturbacja czy masturbacja, ewentualnie masturbacja. Często toaleta jest miejscem zawierania znajomości męsko – męskich i damsko – damskich, skąd wynika postulat środowisk homofobów, aby w miejscach publicznych pojawiły się osobne toalety dla pedałów i lesbijek. Ponadto z nieznanego źródła wynika, iż jeżeli nasze uszy znajdą się poniżej linii sedesu to po pociągnięciu za spłuczkę usłyszymy głośny szum morza.

[madohora]

[madohora]

Zazwyczaj się nie trzyma, lecz rozpada. Jednak przeciw temu rozkładowi czy rozpadowi można zastosować dosyć skuteczne środki:

zamurować drzwi (co widać na zdjęciu obok) – w ten sposób można usunąć problem, gdyż nieużywana rzecz się nie zużywa.
zatrudnić pisuardessę, która będzie czyścić wnętrza i zewnętrza bądź nie będzie robić nic. Tego rozwiązania nie polecamy, gdyż pisuardessy zazwyczaj pobierają haracz.
zatrudnić kałboja – podobnie jak u pisuardessy

[madohora]

[madohora]

Na kompakciku domowym możemy nawet czytać godzinami gazety... lub czasopisma.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zazwyczaj za korzystanie z szaletu pobierana jest niewielka opłata, czasem przy pomocy automatów wrzutowych na monety. Zazwyczaj w części szaletu przeznaczonej dla mężczyzn znajdują się pisuary.

[madohora]

Toaleta publiczna to pomieszczenie sanitarno-higieniczne niebędące częścią domu prywatnego. Obejmuje kabinę z toaletą i umywalką lub część przestrzeni mieszkalnej, w której zlokalizowana jest wanna i toaleta.

[madohora]

Wczesne prace Duchampa były głównie postimpresjonistyczne. Eksperymentował z klasycznymi technikami oraz tematami takimi jak kubizm oraz fowizm. Zapytany kiedyś o inspiracje, które w tamtym momencie były dla niego znaczące, Duchamp wskazywał prace symbolisty Odilona Redon, którego podejście do sztuki nie było pozornie antyakademickie, lecz całkiem indywidualne.

[madohora]

Jego prace z tamtego okresu – obrazy „maszyn”, Młynek do kawy (Moulin à café) (1911 r.) sprezentował swojemu bratu Raymondowi Duchamp-Villon. Podobny mechanizm do mielenia co w Młynku do kawy, odnajdujemy w Wielkiej Szybie, która powstała kilka lat później.

[madohora]

Duchamp stworzył grupę Société Anonyme w 1920 r. razem z Katherine Sophie Dreier i Manem Rayem. Był to początek trwającego całe jego życie zaangażowania w handel sztuką oraz kolekcjonowanie sztuki. Grupa ta gromadziła dzieła sztuki współczesnej oraz aranżowała wystawy sztuki i wykłady w latach 20. i 30.

[madohora]

Suszarka do butelek (1914 r.) – stojak do suszenia butelek podpisany przez Duchampa jest uznawany za pierwszy „prawdziwy” readymade. Szufla do Śniegu (1915 r.), powstała niedługo później. Jego Fontanna – pisuar podpisany pseudonimem „R. Mutt”, zaszokował świat sztuki w 1917 r. Fontanna została wybrana w 2004 r. jako „najbardziej wpływowe dzieło sztuki XX wieku” przez 500 znanych artystów i historyków.

[madohora]

Marcel Duchamp był entuzjastą szachów, poznając tajniki tej gry w domu rodzinnym. W najbardziej aktywnym pod względem sportowym okresie swojego życia (lata 1922–1933) uczestniczył w wielu turniejach krajowych i międzynarodowych, osiągając liczne sukcesy, m.in. III m. w Brukseli (1923), I m. w Rouen (1924), dz. I m. w Hyeres (1928) oraz dz. I m. w Nicei (1928). W 1925 r. francuska federacja szachowa przyznała mu tytuł mistrza. W 1932 r. pokonał Jewgienija Znosko-Borowskiego w meczu rozegranym w Paryżu. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Francji (najlepszy wynik: La Baule-Escoublac 1932 – IV miejsce). Pomiędzy 1928 a 1933 r. był również czterokrotnym uczestnikiem szachowych olimpiad, na których zdobył 15 pkt. w 52 partiach

[madohora]

W 1963 r. ukazało się zdjęcie autorstwa Juliana Wassera, przedstawiające Marcela Duchampa grającego w szachy z nagą kobietą (Eve Babitz). Niemalże pół wieku później stało się ono inspiracją dla krótkiego filmu reklamującego książkę Marcel Duchamp: The Art of Chess (autorstwa Francisa M.Naumanna, Bradleya Baileya oraz Jennifer Shahade) w którym amerykańska arcymistrzyni rozgrywa partię z nagim mężczyzną

[madohora]

PISUAR DLA KOBIET - www.stylepark.com

[madohora]

Życie jest jak papier toaletowy – długie, szare i do dupy

[madohora]

W 1943 na rynku pojawił się papier toaletowy z wizerunkiem pewnego bliżej nieznanego Austriaka. Nie wiemy, co na to sam zainteresowany, a ci, którzy wiedzieli już dawno zamienili się w popiół.

[madohora]

Teraz ten wasz katalog to się nawet do dupy nie nadaje!

[madohora]

W 2020 roku na czas pandemii diademwirusa ten papier wartościowy (głównie w Australii) był stosowany jako waluta.

[madohora]

Pierwotna wersja malunku u sklepienia kopuły Kaplicy Sykstyńskiej. To, że niektórych elementów dziś nie widać, jest winą cenzury ACTA

[madohora]

. W Japonii ten typ ubikacji jest popularnie nazywany washletem (jap. ウォシュレット woshuretto), po marce Toto Ltd, i posiada zaawansowane wyposażenie, które jest rzadko spotykane poza Azją. W zależności od konkretnego modelu washlet taki może być zaprojektowany do: automatycznego podnoszenia i opuszczania deski sedesowej; mycia odbytu lub sromu; suszenia ciepłym powietrzem; samoczynnego spłukiwania.

[madohora]

W okresie Nara (710–784 r. n.e.) w ówczesnej stolicy Japonii wybudowano system drenażu składający się ze strumieni o szerokości 10–15 cm, nad którymi można było kucnąć. Drewniane patyki nazywane chūgi (jap. 籌木) były używane w roli papieru toaletowego. Wcześniej do czyszczenia używano wodorostów, ale w okresie Edo, zostały one zastąpione przez papier toaletowy wykonany z washi (tradycyjny japoński papier). Na terenach górskich używano również drewnianych drapaczy i dużych liści.

[madohora]

Sprzedaż ludzkich odchodów jako nawozu stała się znacznie mniej powszechna po II wojnie światowej. Stało się tak ze względów higienicznych i rozprzestrzenienia się nawozów chemicznych. Obecnie mniej niż 1% ludzkich odchodów jest używane jako nawóz

[madohora]

Słowo toire (jap. トイレ) jest skróconą formą angielskiego toilet i jest używane zarówno jako określenie muszli klozetowej, jak i pomieszczenia, w którym się ona znajduje.

[madohora]

Powszechne są dwie odmiany ubikacji kucanej: jeden, w którym niecka jest na poziomie podłogi, i drugi, w którym jest ona uniesiona na podeście około 30 cm. Korzystanie z tej drugiej jest łatwiejsze dla mężczyzn przy oddawaniu moczu na stojąco, choć obydwa rodzaje mogą być wykorzystywane do tego celu. Nie ma również różnicy przy defekacji, ani przy oddawaniu moczu w pozycji kucanej. Użytkownik staje nad ubikacją kucaną twarzą w stronę tylnej ściany i opuszcza spodnie (podciąga spódnicę) i bieliznę do kolan. Następnie kuca nad otworem tak blisko niecki, jak to możliwe, ponieważ jeśli użytkownik kucnie zbyt daleko, kał spadnie do tylnej części pojemnika. Dlatego w publicznych ubikacjach kucanych znajdują się znaki przypominające „proszę kucać krok bliżej”

[madohora]

Muszle klozetowe w Japonii posiadają funkcje oszczędzania wody, takie jak możliwość wyboru pomiędzy „dużym” i „małym” spłukaniem. Popularny jest też system wykorzystujący do spłukiwania wodę, której poprzedni użytkownik użył do mycia rąk.

[madohora]

[madohora]

Niektóre washlety odtwarzają muzykę, co ma na celu ułatwienie rozluźnienia zwieracza (np. ubikacje firmy Inax odtwarzają kilka pierwszych nut Op. 62 No. 6 Frühlingslied Felixa Mendelssohna). Kolejnymi spotykanymi funkcjami są: automatyczne spłukiwanie, automatyczny odświeżacz powietrza i powierzchnia antybakteryjna

[madohora]

Rozpoczyna się również produkcja ubikacji witających użytkownika[4]. Jednakże urządzenia te są rzadko spotykane w Japonii, a ich przyszły sukces komercyjny jest trudny do przewidzenia. Prowadzone są również badania nad ubikacją sterowaną głosem. TOTO, NAIS i inne japońskie firmy produkują również przenośne, zasilane bateriami „washlety podróżne”, które przed użyciem muszą być napełnione ciepłą wodą.

[madohora]

Damski pisuar przeżył małe odrodzenie między 1951 a 1968 rokiem za sprawą firmy TOTO. Urządzenie to miało kształt stożka i umieszczane było na podłodze. Jednakże nie było popularne i ocalało tylko kilka z nich, włącznie z tymi pod Narodowym Stadionem Olimpijskim w Tokio, który został wybudowany na potrzeby Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1964

[madohora]

[madohora]

Papier toaletowy jest zwykle, lecz nie zawsze dostępny, więc wielu Japończyków nosi ze sobą małe paczki chusteczek do używania zamiast niego. Paczki takie są rutynowo rozdawane przechodniom jako reklama. Maszyny z papierem toaletowym na monety instaluje się czasami na zewnątrz ubikacji jako ostatnia deska ratunku dla zdesperowanych lub nieprzygotowanych.

[madohora]

[madohora]

Istnieje szereg przyczyn niskiej sprzedaży urządzeń poza Japonią. Główną jest fakt, że potrzeba czasu, aby klienci przyzwyczaili się do idei washletu. Sprzedaż w Japonii była równie słaba w momencie prezentacji urządzenia w 1980 roku, ale po pewnym okresie, poczynając od 1985 roku, znacząco wzrosła. Około 1990 roku 10% japońskich domostw posiadało washlet, a ich liczba wzrosła do ponad 50% w 2002 roku. TOTO spodziewa się podobnego wzrostu w sprzedaży zagranicznej w ciągu kilku następnych lat. Kolejną przyczyną jest brak źródeł zasilania w pobliżu ubikacji, podczas gdy praktycznie wszystkie japońskie ubikacje posiadają blisko gniazdko elektryczne. W Australii, Nowej Zelandii, Irlandii i Wielkiej Brytanii ze względów bezpieczeństwa zabronione jest umieszczanie gniazdek elektrycznych o wysokim natężeniu w małej odległości od źródeł wody. Dodatkowo w Europie istnieje konkurencja ze strony tradycyjnego bidetu, a w Ameryce Północnej nie ma przyzwyczajenia do jakiegokolwiek rodzaju bidetu

[madohora]

Chociaż sytuacja ta uległa znacznej poprawie w ostatnich dekadach, papier toaletowy nie zawsze jest dostępny w publicznych toaletach, w takim przypadku przydatne może być noszenie przy sobie małego opakowania chusteczek. Podobnie, ponieważ ręczniki papierowe lub suszarki nie zawsze są dostępne, zaleca się noszenie przy sobie chusteczki

[madohora]

Muzeum TOTO

Muzeum TOTO (TOTO ミュージアム, Tōtō Museum) w Kitakyushu zostało otwarte z okazji 100. rocznicy istnienia firmy i prezentuje ewolucję przedsiębiorstwa i jego produktów. Elegancki dwupiętrowy budynek stoi na terenie siedziby firmy, ma showroom na pierwszym piętrze i muzeum na drugim piętrze.

[madohora]

Muzeum TOTO znajduje się około dziesięciu minut jazdy autobusem od stacji Kokura. Wsiądź do autobusu nr 21, 22, 25 lub 43 z terminalu autobusowego przy południowym wyjściu (Kokurajo Exit) stacji Kokura do Kifunemachi (貴船町, 230 jenów w jedną stronę, częste odjazdy), gdzie muzeum znajduje się po drugiej stronie ulicy. Alternatywnie, weź Kitakyushu Monorail ze stacji Kokura do stacji Kawaraguchi-Mihagino (5 minut, 210 jenów w jedną stronę) i idź stamtąd do muzeum w około dziesięć minut.

[madohora]

Może to być jedno z wyjaśnień zaciekłych
badań nad toaletami prowadzonych w Japonii. To naród znany z
uzależnienia od gadżetów wszelkiego rodzaju, a uzależnienie to
wyraźnie rozciąga się na łazienkę. Innym czynnikiem stymulującym
badania nad toaletami jest fakt, że populacja Japonii osiąga
szczyt, a liczba gospodarstw domowych prawdopodobnie zacznie
spadać pod koniec dekady. Pewne pieniądze można zarobić,
eksportując toalety do krajów o stosunkowo
prymitywnej kulturze toaletowej, takich jak Chiny i Wietnam. Jednak w
Japonii prawdziwy wzrost sprzedaży nastąpi dzięki dodawaniu egzotycznych
funkcji toaletowych.

[madohora]

Dla niektórych jest to znak, że naród stał się niebezpiecznie miękki.
Martwią się, że rozpieszczona japońska młodzież przyszłości,
siedząca marzycielsko na klimatyzowanych tronach, nie będzie
równać się ze swoimi sąsiadami z kucanymi toaletami - robotnicami z
przemysłowych Chin lub spartańskimi żołnierzami z Korei Północnej.

[madohora]

Możesz myśleć, że toaleta to po prostu toaleta, ale chcielibyśmy,
aby toaleta stała się domowym centrum pomiaru zdrowia” —
powiedział pan Matsui, inżynier z Matsushita, podczas wykładu tutaj w
Nara, niedaleko Osaki. „Zamierzamy zainstalować w toalecie
urządzenia do pomiaru wagi, tłuszczu, ciśnienia krwi, tętna,
cukru w ​​moczu, albumin i krwi w moczu”.

[madohora]

„Zakładam, że zapisy, które wychodzą z mojej toalety, będą miały
taki sam stopień ochrony, jak zapisy generowane
podczas badania lekarskiego” — powiedział Lawrence Repeta,
dyrektor Japońskiego Związku Swobód Obywatelskich. „Będą
śledczy, którzy zobaczą w tym świetne narzędzie do znajdowania
osób używających nielegalnych substancji”.

www.globalaging.org/health/world/toilet.htm

[madohora]

Firma Toto, wiodący na świecie producent zaawansowanych technologicznie toalet, zapisała się w historii toalet w 1980 r., kiedy to, udoskonalając amerykański model, który łączył w sobie bidet i toaletę, wyprodukowała „washlet” – urządzenie doprowadzające ciepłą wodę do intymnych części ciała użytkownika.

[madohora]

Toto — zatrudniające około 1500 inżynierów — dominuje na tym rynku z 65-procentowym udziałem. Jego najbliższy rywal, japoński Inax Corp, traci 25 procent. Liczby dotyczące całkowitego udziału Japonii w rynku toalet są podobne.

[madohora]

Ale po tym, jak w latach 90. XX wieku w USA zaczęto oferować bardziej standardowe modele toalet, toalety typu washlet firmy Toto zaczęły robić wrażenie.

[madohora]

Niektórzy analitycy twierdzą wręcz, że walka z normami kulturowymi nie jest warta zachodu i że Toto wyszłoby lepiej, gdyby wycofało swoje sklepy poza USA i Europę i skoncentrowało się na bardziej chłonnych rynkach azjatyckich, takich jak Chiny.

[madohora]

JAPOŃSKIE TOALETY - www.aacircle.com.au

[madohora]

[madohora]

JAPOŃSKIE TOALETY - www.japantimes.co.jp

[madohora]

Entuzjazm Japonii jest w dużej mierze niezauważalny dla obcokrajowców. W ostrym kontraście do ich otwartości na japońskie aparaty, samochody i walkmany, które podbiły świat, niewielu Amerykanów lub Europejczyków wydaje się pożądać japońskich super bowl – niektóre z nich mogą kosztować 4000 dolarów.

[madohora]

Prawie 20 lat później te niegdyś luksusowe przedmioty można znaleźć w około 30% japońskich domów. W pełni skonfigurowany Washlet, Lexus wśród artykułów toaletowych, ma wystarczająco dużo świateł, węży, przycisków, pilotów oraz regulacji temperatury i ciśnienia wody, aby oczarować nawet najbardziej zagorzałego maniaka gadżetów.

[madohora]

Inni, tacy jak Eiko Mizuno, badaczka z Life Design Institute, zauważają, że toaleta to jedno z niewielu miejsc, w których ludzie w zatłoczonej Japonii mogą znaleźć chwilę ciszy i spokoju – porównywalnie do samochodu, który odwiedzają niektórzy Amerykanie.

[madohora]

Inna strona, Toilet Television, oferuje globalne porównania i quiz. Przykładowe pytanie: Jaki procent świata używa papieru toaletowego? Odpowiedź: 30% — alternatywy obejmują ręce, wodę, piasek, małe kamienie, błoto, liście i linę. Dawniej Japończycy używali wodorostów, podczas gdy Amerykanie używali łupin kukurydzy, dodaje pomocnie.

[madohora]

Tymczasem muzeum toalet cieszące się większym zainteresowaniem to World Toilet Exhibit w Nakatado-gun na wyspie Shikoku. Firma Unicharm, produkująca podpaski, w 1994 r. przekazała 535 000 dolarów na wykonanie złotej toalety i złotych kapci (bardzo czyści Japończycy używają innego obuwia do toalety), co od samego początku zachwycało tłumy.

[madohora]

Japończycy chętnie przyjmują zagraniczne pomysły i w pełni je rozwijają” – powiedział Furata z Aomori University. „To podstawowa cecha Japończyków

[madohora]

„Wszystkie zawierają komputery” – powiedział Mizuhaki z Inax. „Ale nie spodziewamy się, że wydarzy się coś złego. Nie widzimy żadnego niebezpieczeństwa, że ​​woda wystrzeli lub będzie dalej spływać”.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Latryna lub wychodek – rodzaj toalety, w której odchody zbierają się w dole wykopanym w ziemi. Nie korzysta się w nich z wody albo używa się od jednego do trzech litrów w przypadku latryn spłukiwanych. Prawidłowo zbudowana i konserwowana latryna może ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób dzięki zmniejszeniu ilości ludzkich odchodów, które dostają się do środowiska w wyniku defekacji na wolnym powietrzu. Ogranicza to przenoszenie czynników chorobotwórczych przez muchy z odchodów na jedzenie[3]. Patogeny należą do głównych czynników wywołujących biegunkę zakaźną i pasożytnicze infekcje jelitowe[4]. W 2011 r. biegunka zakaźna doprowadziła do śmierci około 0,7 miliona dzieci poniżej piątego roku życia i była powodem 250 milionów opuszczonych dni szkolnych. Latryny stanowią najtańszą metodę odseparowania odchodów od ludzi.

[madohora]

[madohora]

Dla zwiększenia komfortu użytkowania, a także ze względów higienicznych, na krawędź muszli zazwyczaj opuszczana jest deska sedesowa, zwana także deską klozetową lub – w języku potocznym – sedesem

[madohora]

W niektórych krajach coraz częściej stosowane są udogodnienia, poprawiające zarówno warunki higieniczne, jak i komfort użytkowania tego urządzenia: np. deska sedesowa może być wyposażona w dodatkową funkcję bidetową, grzałkę podnoszącą temperaturę siedziska, jednorazowe okrycia deski sedesowej itp. W wielu krajach wchodzą do użycia urządzenia, które po odpowiednim zaprogramowaniu identyfikują użytkownika (np. na podstawie masy ciała) i odpowiednio do niego realizują różne programy np. podmywania, suszenia, uwalniania substancji zapachowych czy zasysania nieprzyjemnych zapachów. Wszystkie te udoskonalenia obejmują deskę sedesową i raczej nie dotyczą miski jako takiej.

[madohora]

[madohora]

Ten rodzaj ubikacji spotykany jest w Polsce w uboższych wsiach i niekiedy nawet w małych miastach, niedysponujących kanalizacją sanitarną ani ogólnospławną, jak również wszędzie tam, gdzie instalowanie rozwiązań bardziej technologicznie zaawansowanych nie ma ekonomicznego uzasadnienia.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Budowa publicznego pisuaru w miejscowości Clochemerle (pierwotnie Clochemerle) jest głównym tematem francuskiej powieści humorystycznej Gabriela Chevalliera Clochemerle

[madohora]

Pierwsze dowody istnienia instytucji publicznej można znaleźć w pałacu w Knossós z okresu minojskiego na Krecie . Jest całkiem pewne, że odnaleziono tu pozostałości toalety . Jednak toalety można wiarygodnie zidentyfikować jedynie jako lokalizacje z okresu hellenistycznego . Ślady można znaleźć tu, w szkołach średnich . Już od późnej fazy Rzeczypospolitej Rzymianie posiadali toalety w budynkach użyteczności publicznej .

[madohora]

Toalety publiczne i „pisuary” budowano w Paryżu od czasów Rewolucji Francuskiej. W Europie Środkowej od połowy XIX w. toczy się także dyskusja na temat budowy odpowiednich obiektów w miastach. Wraz z rozwojem kanalizacji budowano i eksploatowano coraz więcej instytucji . Od 1860 r. w Berlinie instalowano pisuary publiczne; Wiedeń poszedł w ich ślady kilka lat później. Ponieważ jednak moczu nie można było spłukać wodą siecią kanalizacyjną (bez centralnego zaopatrzenia w wodę ), występowały znaczne problemy z nieprzyjemnym zapachem i brak akceptacji zarówno ze strony potencjalnych użytkowników, jak i okolicznych mieszkańców. Dlatego też początkowo w Wiedniu znajdowało się tylko kilka pisuarów zbudowanych przez gminę. W języku niemieckim ustalono zakres obowiązków dostawcy transferu .

[madohora]

[madohora]

W przeciwieństwie do toalet prywatnych i toalet pokładowych w środkach transportu, toalety publiczne są zazwyczaj oddzielone ze względu na płeć, podobnie jak toalety w restauracjach i budynkach użyteczności publicznej . W krajach niemieckojęzycznych korzystanie z toalety jest często płatne (patrz: grosze toaletowe ). Opłatę uiszcza się poprzez wrzucenie monet przy szlabanach (np. na stacjach kolejowych). W częstych przypadkach opłatę za użytkowanie pobiera przełożony lub osoba sprzątająca. Określenie „toaleta”, a w szczególności „ kobieta toaletowa ”, stało się powszechne w tej działalności zawodowej. Oprócz tych płatnych toalet, które prowadzą do sytuacji awaryjnych, gdy brakuje zmian, ostatnio panuje trend odwrotny do „ ładnej toalety ”. Klucz Euro ułatwia także obsługę osobom niepełnosprawnym.

[madohora]

[madohora]

W restauracji „Tucher” przy Bramie Brandenburskiej znajdowała się toaleta wzorowana na berlińskich „stacji protz” z XX w. z otwartymi kabinami i imitacją suchych sedesów (aczkolwiek ze spłuczką). Kiedy jednak budynek przekształcono w czytelnię, zamieniono je na toalety, które „zatwierdzono w 2000 r.”. Jedynie kolumna pisuaru (z sześcioma stojakami) nadal ma na wysokości oczu ekrany pokazujące filmy z upraw. Nazwa „Stacja Protz” wywodzi się od berlińskiego przedsiębiorcy ubezpieczeniowego Rudolfa Protza , który w rozwijającym się mieście udostępnił ogólnodostępne toalety spłukiwane. W języku żołnierskim aktywne słowo „abprotzen” jest bliskie sposobowi, w jaki pozostawia się marnotrawnych ludzi . Te urządzenia do defekacji uzupełniały Café Achteck w przestrzeni publicznej , z której korzystali wyłącznie mężczyźni do oddawania moczu. Jednakże, aby zachować historyczną formę, niektóre z tych domów zostały przebudowane i oferują zarówno „wejście dla panów”, jak i „wejście dla pań”.

[madohora]

[madohora]

Toaleta przy hali targowej to niewielki budynek z czterospadowym dachem przy zachodniej bramie hali targowej w Monachium, w monachijskiej dzielnicy Sendling . Znajduje się na Thalkirchner Straße, naprzeciwko skrzyżowania z Oberländerstraße. Znajduje się tu dawny pisuar stojący , w którym obecnie odbywają się wydarzenia artystyczne.

[madohora]

[madohora]

Anję Uhlig coś takiego wydaje się zabawne, ale i trochę symptomatyczne: ludzie grzebią w języku, szukając spójnej formuły dla tego niepozornego, być może brzydkiego pokoju na rogu Oberländer i Thalkirchner Strasse w Sendling . Czy jest to obca przestrzeń, szczególnie odległe miejsce, dziwna galeria, mikromuzeum? Nic z tego – mówi Anja Uhlig. Dla 44-latki wychodek to przede wszystkim miejsce, w którym zakochała się ponad dziesięć lat temu. Tak, bardzo świadomie używa słowa: „zakochany”.

[madohora]

Wychodek – mówi i może pozostać w miarę poważny – jest też trochę megalomański. Na przykład bardzo chciała mieć biennale, prawdziwe, jak to w Wenecji. Anja Uhlig nie mogła odmówić jego prośbie. Przychodnia prowadzi także własną stronę na Facebooku. A artysta jest przekonany, że ma duszę, która nie zaprzecza bratniej duszy. „Środki ożywiające wychodek w hali targowej” – tak nazywa ten pasjonujący projekt, który nadzoruje w swoim „biurze rzeczywistości”. Jednoosobowa agencja artystyczna Uhlig posadziła także las granatów między Monachium a Stambułem i przekształciła stary urząd pocztowy na irlandzkim wybrzeżu w centrum historii. Kolejne miejsce, w którym zakochał się Uhlig. Ale to inna historia.

[madohora]

Budynek został odnowiony w 1980 roku i 24 lutego 1997 roku został wpisany na listę zabytków kultury miasta Wuppertal .

[madohora]

Premiera toalety berlińskiej: inauguracja nowej toalety miejskiej

Oficjalne otwarcie pierwszej toalety w Berlinie na Humboldthain: całkowicie bez barier, z nowym designem i aplikacją toaletową. W 2019 roku dołączy do nich ponad 80 dodatkowych lokalizacji

[madohora]

Ingmar Streese , Sekretarz Stanu ds. Transportu: „Dzięki nowej berlińskiej toalecie nasze miasto staje się pionierem w zakresie dostępności toalet publicznych. Zapewnia większy komfort i jakość życia każdemu, kto korzysta z toalet publicznych. Dlatego, wychodząc naprzeciw potrzebom, poszerzamy ofertę toalet publicznych. Dzięki toaletie berlińskiej wyznaczamy nowe standardy: jest przyjazna dla użytkownika, całkowicie pozbawiona barier i najnowocześniejsza. To wielka wygrana dla Berlina.

[madohora]

Wybór lokalizacji toalet jest efektem szerokiego procesu partycypacyjnego, w który oprócz Senatu i władz powiatowych włączyły się także stowarzyszenia osób niepełnosprawnych i seniorów. Konkretne lokalizacje i odpowiednie wyposażenie zostały określone przez okręgi.

[madohora]

Publiczna toaleta , ubikacja , publiczna łazienka lub umywalnia to pomieszczenie lub mały budynek z toaletami (lub pisuarami ) i umywalkami do użytku ogółu społeczeństwa. Obiekty są dostępne dla klientów, podróżnych, pracowników firmy, uczniów szkół lub więźniów i są zwykle podzielone na toalety męskie i żeńskie , chociaż niektóre są uniseksowe , szczególnie w przypadku małych lub jednoosobowych toalet publicznych, toalety publiczne są czasami dostępne dla osób niepełnosprawnych. W zależności od kultury mogą występować różne stopnie separacji między mężczyznami i kobietami oraz różne poziomy prywatności. Zazwyczaj całe pomieszczenie lub kabina lub kabina zawierająca toaletę jest zamykana na klucz. Pisuary , jeśli znajdują się w męskiej toalecie, są zwykle montowane na ścianie z przegrodą między nimi lub bez niej. Władze lokalne lub przedsiębiorstwa komercyjne mogą zapewniać publiczne toalety. Niektóre są bezobsługowe, podczas gdy inne są obsługiwane przez obsługę . W wielu kulturach zwyczajowo daje się napiwek obsłudze, zwłaszcza jeśli świadczy ona określoną usługę, na przykład w ekskluzywnych klubach nocnych lub restauracjach.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W filipińskiej odmianie języka angielskiego najczęściej używanym terminem jest „comfort room” (pokój komfortowy) lub „CR”

[madohora]

[madohora]

Teleskopowa toaleta jest zaprojektowana tak, aby w zależności od pory dnia wysuwać się i chować pionowo względem cylindra względem poziomu ulicy. Zazwyczaj jest instalowana w dzielnicach rozrywkowych i działa tylko w weekendy, wieczorami i w nocy. Pierwszą taką toaletą był teleskopowy pisuar wynaleziony w Holandii, która obecnie oferuje również wysuwane toalety dla kobiet.

[madohora]

[madohora]

Publiczne toalety były częścią systemu sanitarnego starożytnego Rzymu . W latrynach znajdowały się długie ławy z otworami, w których mogło przebywać wielu użytkowników jednocześnie, bez podziału na osoby lub grupy. Korzystanie z tych urządzeń uważano za aktywność społeczną.

[madohora]

JAN KOCHANOWSKI

Szeląg dam od wychodu, nie zjem, jeno jaje:
Drożej sram, niźli jadam; złe to obyczaje.

[madohora]

Sporną kwestią jest etymologia nazwy wieży. Niektórzy uważają, jakoby nazwa była próbą poniżenia dobrego imienia Gdańska, które to miasto wielokrotnie sprawiało kłopoty i buntowało się przeciwko Krzyżakom. Inna teoria mówi o wpływach języka pruskiego, w którym dansk miało oznaczać "mokry, wilgotny".

[madohora]

[madohora]

NAJWIĘKSZY WYCHODEK EUROPY JEST W KWIDZYNIE - Dziennik Bałtycki

[madohora]

W Kwidzynie wieża latrynna jest oddalona od samego zamku o rekordowe 55 metrów. Ganek, który łączy ją z zachodnim skrzydłem zamku na poziomie pierwszego piętra ma 4,75 m szerokości i jest oparty na pięciu arkadach. Ich filary mają wysokość 8,5 m, ale ostatni, zachodni filar, jest wyższy i mierzy 13 m. Pod jednym z filarów umiejscowiony był niegdyś mały budynek niewiadomego przeznaczenia, po którym pozostał tylko ślad na murze i zniszczone, prowadzące do niego schody. Budynek można też zobaczyć na starych pocztówkach.

[madohora]

Idąc do gdaniska możemy więc podziwiać dziecięce kołyski, kredensy czy skrzynie na ubrania, które kiedyś służyły mieszkańcom tych ziem. W samej wieży można natomiast znaleźć ciekawe informacje na jej temat.
Zamek i gdanisko można zwiedzać codziennie oprócz poniedziałków, choć obecnie część ekspozycji jest niedostępna z powodu trwających prac remontowych.

[madohora]

[madohora]

Pierwsza nowoczesna toaleta ze spłuczką została wynaleziona w 1596 r., ale zyskała popularność dopiero w epoce wiktoriańskiej . Kiedy higiena stała się ważniejsza, nastąpił szybki postęp w technologii toalet. W XIX wieku duże miasta w Europie zaczęły instalować nowoczesne publiczne toalety ze spłuczką

[madohora]

[madohora]

Na początku 1940 r. rząd kolonialny zbudował pierwszą publiczną toaletę ze spłuczką. W 1953 r. wybuchł pożar w Shek Kip Mei. Następnie rząd rozpoczął realizację dużego projektu budownictwa socjalnego w Hongkongu, obejmującego publiczne toalety dla mieszkańców. Z każdej toalety korzystało ponad dziesięć osób, które korzystały z nich do kąpieli, prania, a także do chodzenia do toalety. [26] W końcu w latach 70. rząd uznał, że jedna toaleta dla czterech lub pięciu rodzin jest niewystarczająca i odnowił wszystkie budynki socjalne, zapewniając wszystkim mieszkańcom oddzielne toalety ze spłuczką na cokole

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W jurysdykcjach, w których obowiązuje Jednolity Kodeks Instalacji Wodno-Kanalizacyjnych w USA, separacja płci jest nakazem prawnym określonym w kodeksie budowlanym

[madohora]

[madohora]

Konieczne jest zapewnienie odpowiednich toalet dla kobiet i mężczyzn, z wyraźnym kierunkiem wytycznych dotyczących standardów budowlanych. W ostatnich latach zaobserwowano tendencję do usuwania dobrze ugruntowanych przestrzeni wyłącznie dla mężczyzn/kobiet podczas budowy lub remontu obiektów, a często zastępowano je toaletami neutralnymi pod względem płci. Stawia to kobiety w znacznej niekorzystnej sytuacji. Podczas gdy mężczyźni mogą korzystać zarówno z kabin, jak i pisuarów, kobiety mogą korzystać tylko z tych pierwszych, a kobiety potrzebują również bezpiecznych przestrzeni ze względu na swoje szczególne potrzeby zdrowotne i sanitarne (na przykład kobiety miesiączkujące, w ciąży lub w okresie menopauzy mogą potrzebować częściej korzystać z toalety). Kobiety prawdopodobnie będą również czuły się mniej komfortowo korzystając z toalet mieszanych i będą potrzebowały więcej miejsca.

[madohora]

Praktyka płatnych toalet pojawiła się w USA pod koniec XIX wieku. W tych miejscach do publicznych toalet można było uzyskać dostęp tylko po uiszczeniu opłaty. Płatne toalety dla kobiet i mężczyzn były dostępne na Światowych Targach w Chicago (USA) w 1893 roku: 253  Kobiety narzekały, że były one dla nich praktycznie niedostępne; władze pozwalały im korzystać z nich za darmo, ale tylko w piątki: 253  W XX wieku grupy aktywistów w USA, w tym Komitet na rzecz Zakończenia Płatnych Toalet w Ameryce , twierdziły, że takie praktyki są niekorzystne dla kobiet i dziewcząt, ponieważ mężczyźni i chłopcy nie musieli płacić za pisuary. [46] W ramach protestu przeciwko temu zjawisku w 1969 roku kalifornijska członkini Zgromadzenia Stanowego March Fong Eu zniszczyła toaletę na schodach Kapitolu Stanowego Kalifornii. Do lat 90. większość jurysdykcji USA odeszła od płatnych toalet. Do 1992 roku senatorki w USA musiały korzystać z toalet znajdujących się na innych piętrach niż te, na których pracowały, co było odzwierciedleniem ich ingerencji w zawód zarezerwowany wyłącznie dla mężczyzn

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Badanie przeprowadzone w 2015 roku przez Narodowe Centrum ds. Równości Transpłciowej wykazało, że 8% Amerykanów transpłciowych zgłosiło, że rozwinęły się u nich zakażenia dróg moczowych, zakażenia nerek i inne problemy związane z nerkami w wyniku unikania lub nieudzielenia dostępu do tych obiektów. W innym badaniu grupa DC Trans Coalition ustaliła, że ​​54% jej respondentów (z siedzibą w Waszyngtonie ) zgłosiło problemy fizyczne wynikające z unikania korzystania z publicznych toalet, takie jak odwodnienie, zakażenia nerek i zakażenia dróg moczowych.

[madohora]

Nowoczesne toalety publiczne mogą być zaprojektowane z wejściem labiryntowym (wejście bez drzwi), co zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób, które mogłyby wystąpić w przypadku kontaktu z drzwiami. Wejście bez drzwi zapewnia prywatność wizualną, a jednocześnie oferuje pewien poziom bezpieczeństwa, umożliwiając przenikanie dźwięku. Wejście bez drzwi pomaga również powstrzymać wandalizm; mniej słyszalnych sygnałów wskazujących na wejście innej osoby zniechęca niektórych wandali. Wejście bez drzwi można również osiągnąć, po prostu utrzymując istniejące drzwi otwarte, zamykając je tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

[madohora]

Nowoczesne toalety publiczne często mają wejście służbowe, przejście dla mediów itp., które biegną za wszystkimi urządzeniami. Czujniki są instalowane w oddzielnym pomieszczeniu, za urządzeniami. Zwykle oddzielnym pomieszczeniem jest po prostu wąski korytarz lub przejście.

[madohora]

Pisuary dla mężczyzn są powszechne w publicznych toaletach, ponieważ są bardziej wydajne pod względem przestrzeni niż toalety (do oddawania moczu ). Pisuary w publicznych toaletach są powszechne w krajach zachodnich, ale mniej w krajach muzułmańskich , częściowo ze względu na zasady islamskiej etykiety toaletowej . Pisuary dla kobiet istnieją, ale są rzadkie. Pisuary mogą być z automatycznym lub ręcznym spłukiwaniem lub bez spłukiwania wodą, jak w przypadku pisuarów bezwodnych. Mogą być ustawione jako pojedyncze urządzenia sanitarne (ze ściankami zapewniającymi prywatność lub bez) lub w konstrukcji koryta bez ścianek zapewniających prywatność. Postawa ciała użytkowników pisuarów to konkretnie pozycja stojąca . W porównaniu z oddawaniem moczu w toalecie uniwersalnej, korzystanie z niego jest szybsze i bardziej higieniczne, ponieważ w pisuarze nie ma żadnych zarazków kałowych, żadnych dodatkowych drzwi lub zamków do dotknięcia i żadnej deski do podniesienia. Pisuar zajmuje mniej miejsca, jest prostszy i zużywa mniej wody na spłukanie (lub nawet wcale) niż toaleta ze spłuczką . Konfiguracje pisuarów mogą obejmować pojedyncze pisuary (z przegrodami zapewniającymi prywatność lub bez) lub pisuary wspólne (zwane również pisuarami korytowymi), z których korzysta wielu mężczyzn.

[madohora]

Opcja suszenia rąk jest zazwyczaj dostępna obok zlewu. Może to być dozownik ręczników papierowych (czasami mają automatyczne czujniki do bezdotykowego dozowania) lub mechaniczna suszarka do rąk (używana ręcznie lub z automatycznymi czujnikami). Suszenie umytych rąk jest ważne ze względu na wygodę, ale również dlatego, że mokre ręce łatwiej ulegają ponownemu zanieczyszczeniu. Ręczniki papierowe są bardziej higieniczne niż elektryczne suszarki powietrzne.

[madohora]

Pisuary (prawie wyłącznie w publicznych toaletach dla mężczyzn; patrz jednak pisuar żeński )
Automaty sprzedające prezerwatywy, pieluchy, środki przeciwbólowe, napoje energetyczne, perfumy, miętówki, chusteczki higieniczne, słodycze, bieliznę, stroje kąpielowe, mydło, zabawki erotyczne lub podpaski higieniczne i tampony
Odświeżacze powietrza i systemy kontroli zapachów
Przewijak dla niemowląt, często składany (najczęściej w toaletach damskich, ale coraz częściej także w męskich). Czasami umieszcza się go w kabinie toalety, zwykle dużej.
Czasami dostępne są także prysznice, często z dozownikami mydła, szamponu lub podobnymi urządzeniami (często na parkingach dla ciężarówek )

[madohora]

[madohora]

Publiczne toalety są często rozdzielone ze względu na płeć . W wielu kulturach podział ten jest tak charakterystyczny, że piktogramy mężczyzny lub kobiety często wystarczają do wskazania obiektu, bez wyraźnego odniesienia do samych urządzeń. W restauracjach i innych prywatnych miejscach identyfikacje mogą być zaprojektowane tak, aby pasowały do ​​wystroju lokalu. Toalety dla osób niepełnosprawnych, zwłaszcza tych poruszających się na wózku inwalidzkim, mogą być albo przeznaczone dla określonej płci, albo uniseks. Toalety neutralne pod względem płci są powszechne w przypadkach, gdy rozdzielone ze względu na płeć nie są praktyczne, na przykład w toaletach samolotów i toaletach pociągów pasażerskich .

[madohora]

Publiczne toalety od dawna kojarzą się z graffiti , często o charakterze transgresyjnym, plotkarskim lub humorystycznym (por. humor toaletowy ). Słowo latrinalia — od latryny (toaleta) i -alia (zbiór) — zostało ukute, aby opisać ten rodzaj graffiti. [104] Słynny przykład takiego dzieła sztuki został zaprezentowany na okładce albumu satyrycznego musicalu na Broadwayu, Urinetown , nagrodzonego nagrodą Tony , w którym wykorzystano bazgroły wykonane pisakiem.

[madohora]

Zwiększenie dostępności publicznych toalet może pomóc w ochronie kobiet przed atakami przemocy. Badania wykazały zwiększone ryzyko gwałtu na kobietach i dziewczętach w miejscach, w których dostęp do bezpiecznych toalet w nocy jest ograniczony lub nie istnieje.

[madohora]

W wielu jurysdykcjach akty seksualne w publicznych toaletach są zakazane (np. w Wielkiej Brytanii na mocy Ustawy o przestępstwach seksualnych z 2003 r .) Prawdopodobne jest, że element ryzyka związany z chałupnictwem sprawia, że ​​dla niektórych jest ono atrakcyjną aktywnością.

[madohora]

Trwają natomiast spory w kwestii etymologii. Wedle jednych niemiecka nazwa dansker (lub danzker) nawiązuje do Gdańska. To miasto wielokrotnie sprawiało problemy Krzyżakom i buntowało się przeciwko ich władzy na Pomorzu, więc nazwanie latryny w ten sposób mogło być próbą poniżenia gdańszczan. Niektórzy w nazwie dopatrują się jednak wpływów języka pruskiego, w którym "dansk" oznacza "mokry, wilgotny".

[madohora]

Nazwa dansker wzięła się od satyrycznego porównania przez rycerzy ich garderoby z miastem Gdańskiem (dzisiejszy Gdańsk ), które zbuntowało się przeciwko panowaniu Zakonu Krzyżackiego i przeszło pod jurysdykcję Polski.

[madohora]

Słynnym przykładem jest Dansker Ordensburga w Marienwerder , który został jednak zrekonstruowany w XIX wieku i nie odpowiada już swojemu średniowiecznemu stanowi. Tutaj wymiary Danskera wyraźnie kształtują ogólny wygląd zamku, dlatego w badaniach dyskutowano, czy rzeczywiście był to tylko sklep spożywczy, czy też pełnił także inne funkcje, takie jak reduta czy posterunek obronny w górnym biegu rzeki. Przeciwko temu przemawia jednak używanie przez współczesnych pisarzy określenia Dansker , a także ich projekt architektoniczny pozbawiony krenelażów i strzelnic . Istnieją tylko trzy odnotowane przypadki – 1361 Eckersberg w tym samym roku i 1366 Johannesburg – w których oblężone garnizony zamkowe wycofały się do Dansker. Oblężonym dwukrotnie udało się uciec z wieży.

[madohora]

Słowo to, użyte po raz pierwszy w 1393 roku, prawdopodobnie pochodzi od nazwy miasta Gdańsk .