Toalety katowicki problem

[madohora]

instytucją (Towarzystwo Artystów Niezależnych), choć działanie tej instytucji polega na odmowie walidacji przedmiotu (akt ten promuje przedmiot R. Mutta, który jako jedyny jest odrzucany w salonie odmówionych).

[madohora]

Najbardziej szczegółowe studium Fontaine'a zostało napisane przez Williama Camfelda, który wiedział o tym liście, ale twierdził, że Duchamp w środku kontrowersji chciał oszukać swoją siostrę, aby ukryć swoją odpowiedzialność. Francis Neuman , który odkrył list , przypisał to dzieło Louise Norton , pisarce i tłumaczce bliskiej Duchampowi, a kilka źródeł przypisuje to dzieło Elsie von Freytag - Loringhoven . Ta niemiecka baronowa Dadaista wysłałaby swoją rzeźbę, gdy dowiedziałaby się o wypowiedzeniu wojny przez Stany Zjednoczone jej rodzinnemu krajowi. Ponadto Fontaine wykazuje pewne podobieństwa koncepcyjne z innym dziełem Elsy von Freytag-Loringhoven i Mortona Schamberga z tego samego okresu , Bóg .

[madohora]

Druga kontrowersja dotyczy oryginalnego modelu pisuaru. Czy to naprawdę był ten, o którym twierdzi Duchamps? Przeprowadzone badania pokazują, że prawdopodobnie nie mógł on pochodzić z JL Mott Iron Works. Podobny pisuar znaleziono w firmie AY Macdonald Company, inne odnoszą się do firmy Trenton Potteries Company. Możliwe, że Duchamps zdecydował się na modernizację obiektu, kojarząc go z luksusową marką

[madohora]

Duchamp postanowił wyśmiać to, co uważał za pretensjonalność amerykańskiej awangardy. Porcelanowy pisuar, kupiony w sklepie hydraulicznym na nowojorskiej Piątej Alei, wysłał na pierwszą wystawę Stowarzyszenia Artystów Niezależnych w Nowym Jorku w 1917 roku. Dzieło pod nazwą "Fontanna" podpisał pseudonimem „R. Mutt”. R oznaczało „Richard”, co we francuskim żargonie oznacza „sakiewka”, natomiast Mutt odnosiło się do JL Mott Ironworks, firmy produkującej pisuary.

[madohora]

PISUAR DUHAMPA MIAŁ WPŁYW NA HISTORIĘ SZTUKI - www.bbc.co.uk

[madohora]

Wybór Fontanny Duchampa na najbardziej wpływowe dzieło sztuki współczesnej, wyprzedzające dzieła Picassa i Matisse’a, jest trochę szokujący” – powiedział ekspert sztuki Simon Wilson.

[madohora]

NAJWIĘKSZY WPŁYW NA SZTUKĘ XX WIEKU WYWARŁ PISUAR - www.newsru.com

[madohora]

Żaden z artystów biorących udział w ankiecie nie oddał głosu na Czerwony Pokój Matisse’a, co dało obrazowi uplasowanie się na piątym miejscu.

[madohora]

Simon Wilson upiera się, że Fontanna (nazwana tak nie tylko dlatego, że dotyczy cieczy, ale także dlatego, że jest satyrą na wiele fontann z obrazów Starych Mistrzów) jest godnym zwycięzcą.

[madohora]

Fontanna znajduje się w katalogu dzieł Marcela Duchampa wydanym przez Arturo Schwarza ; Dzieła wszystkie Marcela Duchampa (numer 345).

[madohora]

[madohora]

Nie, nie odrzucono. Praca nie może zostać odrzucona przez niezależnych. Została po prostu stłumiona. Byłem w jury, ale nie zostałem skonsultowany, ponieważ urzędnicy nie wiedzieli, że to ja ją wysłałem; napisałem na niej imię „Mutt”, aby uniknąć powiązania z osobą. Fontanna została po prostu umieszczona za przegrodą i przez cały czas trwania wystawy nie wiedziałem, gdzie ona jest. Nie mogłem powiedzieć, że wysłałem tę rzecz, ale myślę, że organizatorzy wiedzieli o tym z plotek. Nikt nie odważył się o tym wspomnieć. Pokłóciłem się z nimi i wycofałem się z organizacji. Po wystawie znaleźliśmy Fontannę ponownie , za przegrodą, i ją odzyskałem! (Marcel Duchamp, 1971)

[madohora]

W liście z 23 kwietnia 1917 r. Stieglitz napisał o zdjęciu Fontanny , które zrobił : „Zdjęcie „Pirusu” jest naprawdę niezwykłym cudem — każdy, kto je widział, uważa je za piękne — i to prawda — takie jest. Ma orientalny wygląd — skrzyżowanie Buddy i Zawoalowanej Kobiety

[madohora]

Co więcej, nie ma żadnych dowodów dokumentalnych ani zeznań sugerujących, że von Freytag stworzył Fountain . Jednak pomimo braku dowodów dokumentalnych udowodniono , że von Freytag eksperymentowała z koncepcją płynów ustrojowych jako sztuką wysoką w swojej praktyce, współpracując nawet z fotografem Mortonem Livingstonem Schambergiem przy dziele Bóg (1917), które utrzymuje podobny przekaz i estetykę do Fontanny . Dzieło to przypisywano Schambergowi do czasu, aż Muzeum Sztuki w Filadelfii dostosowało akredytację.

[madohora]

Duchamp zaczął tworzyć miniaturowe reprodukcje Fontanny w 1935 roku, najpierw z papier-mâché , a następnie z porcelany, na potrzeby swoich licznych wydań muzealnej „retrospektywy” miniatur zatytułowanej Boîte-en-valise lub „pudełko w walizce”, 1935–1966. Duchamp umieścił wiele z tych miniaturowych dzieł w The Suitcase , które były replikami niektórych z jego najsłynniejszych dzieł. Pierwsza reprodukcja Fontanny w skali 1:1 została autoryzowana przez Duchampa w 1950 roku na wystawę w Nowym Jorku; w latach 1953 i 1963 powstały kolejne dwa pojedyncze dzieła, a następnie w 1964 roku wyprodukowano wielokrotność artystyczną w edycji ośmiu egzemplarzy. Te edycje trafiły do ​​wielu ważnych kolekcji publicznych; Indiana University Art Museum, San Francisco Museum of Modern Art , National Gallery of Canada , Centre Georges Pompidou i Tate Modern . Edycja ośmiu egzemplarzy została wykonana z glazurowanej ceramiki pomalowanej tak, aby przypominała oryginalną porcelanę, z podpisem odtworzonym czarną farbą.

[madohora]

Ponieważ zdjęcie wykonane przez Stieglitza jest jedynym obrazem oryginalnej rzeźby, istnieją pewne interpretacje Fontanny , patrząc nie tylko na reprodukcje, ale i na tę konkretną fotografię. Tomkins zauważa:

[madohora]

Rhonda Roland Shearer w internetowym czasopiśmie Tout-Fait (2000) podejrzewa, że ​​fotografia Stieglitza jest kompozycją różnych zdjęć, podczas gdy inni naukowcy, tacy jak William Camfield, nigdy nie byli w stanie dopasować pisuaru widocznego na zdjęciu do żadnego pisuaru znalezionego w katalogach z tamtego okresu.

[madohora]

W latach 50. i 60. XX wieku, gdy Fountain i inne readymades zostały ponownie odkryte, Duchamp stał się ikoną kulturową w świecie sztuki, czego przykładem jest „potop publikacji”, jak zauważył Camfield, „nieporównywalny przykład czasu, w którym rozwijające się zainteresowanie Duchampem zbiegło się z ekscytującymi wydarzeniami w sztuce awangardowej, z których praktycznie wszystkie wykazywały pewnego rodzaju powiązania z Duchampem”. Jego sztuka przekształciła się z „drobnego, aberracyjnego zjawiska w historii sztuki nowoczesnej w najbardziej dynamiczną siłę w sztuce współczesnej”

[madohora]

Wiosną 2000 roku Yuan Chai i Jian Jun Xi , dwaj artyści performance, którzy w 1999 roku rzucili się na instalację-rzeźbę Tracey Emin My Bed na wystawie Turner Prize w Tate Britain , poszli do nowo otwartej Tate Modern i próbowali oddać mocz na wystawioną Fontannę . Jednak uniemożliwiła im to bezpośrednia ekspozycja rzeźby z pleksiglasu . Tate, które zaprzeczyło, że duetowi udało się oddać mocz do samej rzeźby, zakazało im wstępu na teren, twierdząc, że zagrażają „dziełom sztuki i naszemu personelowi”. Na pytanie, dlaczego czuli, że muszą coś dodać do dzieła Duchampa, Chai odpowiedział: „Pisuar tam jest – to zaproszenie. Jak powiedział sam Duchamp, to wybór artysty. On wybiera, co jest sztuką. My po prostu dodaliśmy coś do tego”.

[madohora]

W 2015 roku Mike Bidlo stworzył popękaną „brązową przeróbkę” Fontanny zatytułowaną Fractured Fountain (Not Duchamp Fountain 1917) , która została wystawiona w Francis M. Naumann Fine Art w 2016 roku. „Wersja Bidlo to pieczołowicie ręcznie wykonana kopia porcelany, którą następnie rozbił, zrekonstruował i odlał z brązu”.

[madohora]

Richter jednak lata później twierdził, że słowa te nie wyszły spod pióra Duchampa. Richter wysłał Duchampowi ten akapit do skomentowania, pisząc: „Rzuciłeś im w twarz stojakiem na butelki i pisuarem...”, itd. Duchamp napisał po prostu: „Ok, ça va très bien” („Ok, to działa bardzo dobrze”) na marginesach.

[madohora]

1912
został członkiem grupy Section d’Or
namalował obraz Akt schodzący po schodach

[madohora]

2 X 1968
zmarł w Paryżu

[madohora]

Duchamp uważał, że sztuka nie mając pochodzenia biologicznego jest bezwartościowa, jak wszystko co człowiek wymyślił, i bez człowieka by nie istniała. W 1953 został Satrapą Kolegium Patafizyki. Wywarł silny wpływ na awangardę XX w., m.in. na pop-art połowy lat 60. Zmarł 2 X 1968 w Paryżu.

[madohora]

W tym samym roku Marcel Duchamp porzucił tradycyjny warsztat artystyczny malarza. Swoimi działaniami wyprzedził rozwinięcie się ruchu dadaistycznego w Zurychu (1916). Stworzył termin ready-made, oznaczający użycie „przedmiotu gotowego” jako dzieła sztuki. Pierwszą tego typu pracą było zaginione Koło rowerowe z 1913 roku, chociaż w tym czasie autor nie wymyślił jeszcze koncepcji ready-made. Było to koło rowerowe wraz z widelcem przymocowane do stołka. Fontanna z 1917 roku jest jednym z najsłynniejszych ready-made. Pisuar z inskrypcją: R. Mutt 1917, ustawiony w galerii sztuki jak rzeźba, stał się wyrazem buntu wobec konwencjonalnego postrzegania sztuki. Choć praca jest powszechnie przypisywana Duchampowi, z czasem zaczęto podważać jego autorstwo. John Higgs zauważył, że w liście do swej siostry z 1917 Duchamp wyznał, iż podpisaną rzeźbę przedtem podarowała mu mieszkająca w Filadelfii baronowa niemieckiego pochodzenia, Elsa von Freytag-Loringhoven, uznana pośmiertnie za jedną z pionierek amerykańskiego dadaizmu. Podpis R. Mutt po niemiecku brzmi jak Armut, ubóstwo – w tym przypadku ubóstwo intelektualne kuratorów wystawy, którzy z niesmakiem przyjęli pracę.