Śląski Ogród Zoologiczny

[madohora]

23 kwietnia zapraszamy wszystkich miłośników pingwinów do wspólnej zabawy.

[madohora]

KONKURS NA EKO ZWIERZAKA

[madohora]

Grupa hulmanów, która zamieszkała w naszym zoo, składa się z sześciu osobników – dwóch dorosłych samic oraz czwórki ich młodych (2 samce i 2 samice). Wszystkie małpy urodziły się i wychowały w ogrodzie zoologicznym w Ostravie.

[madohora]

Mia i Malajka – dwie samice, które przyszły na świat 2 października 2019 r. w Śląskim zoo są już w pełni samodzielne. Do tej pory przebywały na wspólnym wybiegu z matką Mambo, jednak zgodnie z biologią gatunku nadszedł czas, by opuściły swój dotychczasowy dom i założyły własne rodziny.

[madohora]

Mamy nadzieję, że w przyszłości zoo doczeka się kolejnych przychówków tego gatunku.

[madohora]

24 sierpnia rozpoczęło się głosowanie w IV edycji Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego. W tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, wśród projektów znalazł się jeden, który może zostać zrealizowany w naszym zoo. Wszystko zależy od tego, jak głosowali będą mieszkańcy Województwa Śląskiego.

[madohora]

Projekt zakłada powstanie budynku hodowlano-ekspozycyjnego w miejscu istniejących wolier, w których przebywają obecnie otocjony. W środku miałyby się znaleźć 2 pomieszczenia ekspozycyjne (ok. 22 m2 każde), jedno hodowlanie (ok. 10 m2) oraz zaplecze gospodarcze.

[madohora]

🦊 ciekawostki z życia pand,

[madohora]

Aby wziąć udział w grze terenowej nie są wymagane zapisy. Wystarczy pobrać kartę do gry i włączyć się do zabawy

[madohora]

Koniec września to również zakończenie pracy Mini Zoo. Mieszkające w nim zwierzęta odwiedzać można do 30 września. Ponowne otwarcie Mini Zoo nastąpi wiosną 2023 r.

[madohora]

Dzień zwierząt i ZOOopiekunów

Zapraszamy 1.10.2022 r.

[madohora]

Wspólne tworzenie łańcucha życzeń dla opiekunów zwierząt ze Śląskiego Zoo.

[madohora]

54 LATEK ODPOWIE ZA ZNĘCANIE SIĘ NAD PSEM - www.tvp.pl - 12.01.2023

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mózg ludzi i zwierząt jest tak zaprogramowany, żeby na różne przyjemne bodźce reagować pozytywnymi emocjami. Reakcja ta jest kontrolowana przez układ nagrody, w skład którego wchodzą różne struktury mózgu. Jedną z ważniejszych jest tzw. brzuszna część nakrywki śródmózgowia. Ulega ona aktywacji w odpowiedzi zarówno na przyjemności naturalne, jak i związane z rozwojem cywilizacji, np. narkotyki, alkohol, czy gry komputerowe. Wiadomo, że aktywacja neuronów układu nagrody jest podstawą rozwoju uzależnień.

[madohora]

Stało się jednak inaczej: samice słabe wybierały śpiew słabych samców a silne silnych. A więc ptaki wybierały partnera dopasowanego do nich, co więcej ptaki z tych samych grup znacznie szybciej spółkowały i składały jaja niż pary pochodzące z „mezaliansu”. Okazuje się że ptaki dobierały się na zasadzie podobnej jak ma to miejsce u ludzi – wzajemnego postrzegania swojej atrakcyjności. Nie wiadomo jeszcze czy jest to ogólna prawidłowość w świecie przyrody.

[madohora]

Zeberki zamieszkują suche tereny trawiaste i inne tereny otwarte z niewielką liczbą drzew. Potrzebują do życia bliskości wody, ponieważ żywią się nasionami i muszą pić. Dzięki rozpowszechnieniu hodowli dużych zwierząt gospodarskich, którym dostarczana jest woda pitna, zeberki mogły w przeciągu XX wieku rozszerzyć swój zasięg występowania.

[madohora]

Niewiele w Europie mamy tego typu gatunków. Czymże jest endemit? Najkrócej mówiąc gatunkiem występującym tylko w jednym miejscu na świecie. Mimo, że inne są do niego podobne, to jednak występuje pewien zespół cech, który pozwala nam na takie postawienie sprawy. Traszka karpacka to niewątpliwie oczko w głowie wszystkich poszukiwaczy rzadkich, endemicznych gatunków zwierząt i nikt nie powinien jej pomijać na swojej życiowej liście. Chociaż z pozoru wygląda tak jak inni przedstawiciele rodzaju Lissotriton, to jednak jest gatunkiem zdecydowanie różnym od pozostałych traszek.

[madohora]

Nie ma potrzeby podróżować gdzieś daleko za granicę, by odnaleźć endemita. Chociaż określenie to kojarzy nam się raczej z czymś obcym, zagranicznym, jakby niedotyczącym naszej części świata. Otóż prawda jest zupełnie inna. Wystarczy udać się na południe naszego kraju, by spojrzeć w oczy traszce karpackiej, która wcale nie jest gatunkiem zagrożonym, jakby to się wydawało, kiedy myślimy o gatunkach endemicznych.

[madohora]

Spośród wszystkich gatunków traszek występujących w Polsce traszka grzebieniasta jest najsilniej związana z wodą.
Szata godowa występuje jedynie u samców. W okresie godów u tego płaza pojawia się charakterystyczny, wysoki fałd skórny na ogonie. Jego podobieństwu do grzebienia gatunek zawdzięcza swoją polską nazwę.

[madohora]

Dzięki szerokiemu zasięgowi występowania oraz ochronie siedlisk traszek górskich, ich populacja pozostaje na stabilnym poziomie, zmieniając się tylko w obrębie ras geograficznych. Zagrażającymi im czynnikami są między innymi zanieczyszczenia górskich zbiorników wodnych oraz spadająca populacja bobrów, których aktywność stwarzała siedliska idealne dla rozmnażania tras

[madohora]

Traszka grzebieniasta swoim ubarwieniem nie zachwyca jak inne gatunki. Wierzch ciała ma ciemnej, szarej lub oliwkowej barwy, natomiast brzuch jest jaśniejszy ‒ żółty lub jasnokremowy. Ten ciemny deseń wierzchniej strony ciała przełamują złote, a u niektórych osobników żółte oczy. Skóra płaza jest śliska, ale na bokach ciała wyraźnie chropowata, bo pokryta gruczołami, które produkują wydzielinę ochronną. Kończyny traszki grzebieniastej są bardzo silne, z przodu mają cztery palce, natomiast tylne maja pięć palców niepołączonych ze sobą błoną pławną. Ta właściwość zwierzęcia może wydawać się co najmniej dziwna, bo z reguły zwierzęta, które mają dużo do czynienia z wodą taką błonę posiadają. Z pewnością jest to urządzenie natury umożliwiające lepsze poruszanie się pod wodą, ale traszka brak ten kompensuje dużym, silnym ogonem, który działa tak jak silnik w łodzi.

[madohora]

Tym wyczynom bacznie przygląda się pani traszka, przed którą odbywa się cały spektakl. Najpierw samiec patrzy jej prosto w oczy, po czym zaczyna wykonywać ruchy ogonem. Raz w lewo, raz w prawo, a czasami potrząsa samą końcówką. Przemieszcza się a to do przodu, a to do tyłu, wygina ogon i znowu potrząsa jego końcówką, tym razem skierowaną w stronę zainteresowanej samicy. Jakby krzyczał do niej: „Chodź ze mną! Zobacz jaki mam super ogon!” Ale na tym nie koniec godowych pokazów. Samiec odskakuje raz na lewo, raz na prawo, kręci się wokół własnej osi, po czym zwalnia, delikatnie podchodzi do samicy i wykonuje gwałtowny ruch, na końcu którego zgina ogon potrząsając nim z powrotem. Rytuał godowy, jak na tak małe zwierzę, bardzo rozbudowany. Oprócz języka ciała, ważne są także walory wzrokowe. Dochodzi do nabrzmienia tzw. warg kloakalnych – jest to oznaka, że narząd płciowy płaza nabrał gotowości do rozrodu. W stanie gotowości rozrodczej traszki grzebieniaste trwają od maja do października w zależności od tego w jakich szerokościach geograficznych żyją. Potem wychodzą na brzeg i porzucają podwodne życie. Szukają wilgotnych kryjówek, jamek, piwnic, podziemnych norek po to, by przetrwać dzień, a następnie wyruszyć na nocne łowy. Zarówno w czasie godów, jak również poza nimi traszki zwyczajne wiodą głównie nocny tryb życia. Teoretycznie szansa na bycie ofiarą jest wtedy mniejsza, ale nie o to przede wszystkim chodzi. Nocą jest wyższa wilgotność, temperatura niższa, zatem traszka nie wyschnie. Poza tym jej potencjalne ofiary także wykazują wyższą aktywność dobową w świetle księżyca, aniżeli miałby być oświetlane przez słońce. Płaz odżywia się ślimakami, dżdżownicami, pająkami, larwami owadów oraz postaciami dorosłymi. Niestety na lądzie brak jej podwodnej gracji połączonej ze zwinnością lisa buszującego po kurniku. Ucieczka przed drapieżnikami w jej wykonaniu graniczy z cudem, dlatego natura wyposażyła traszkę w gruczoły jadowe ukryte w skórze.

[madohora]

Teraz posłużę się specjalistyczną terminologią. Specjacja – może kojarzyć się ze spacją, ale z tą ma niewiele wspólnego, ponieważ to proces powstawania nowych gatunków. U jego podstaw leży wytworzenie bariery genetycznej pomiędzy populacjami, czyli w pewnym momencie dochodzi do takiej sytuacji, gdy osobniki obu populacji przestają się ze sobą krzyżować, na skutek daleko posuniętej (stosunkowo) ewolucji.