Koszęcin

[madohora]

MIĘDZYNARODOWY KONKURS TRADYCYJNEGO POWOŻENIA - www.lubliniec.info - 09.08.2026

[madohora]

Obelisk Antoniego Ryguły

[madohora]

Ryguła Antoni (1931-2002 ), proboszcz w parafii Trójcy Świętej w Koszęcinie

Urodził się 7 maja 1931 w Piasku k. Pszczyny. W 1959 roku uzyskał świadectwo dojrzałości w pszczyńskim liceum, a następnie wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął w Katowicach 5 czerwca 1955 z rąk bpa Zdzisława Golińskiego. Jako wikariusz pracował w parafiach: Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pszowie (30 stycznia 1956-6 lutego 1958), Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Goduli (7 lutego 1958-30 sierpnia 1961), Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Łaziskach Górnych (31 sierpnia 1961-18 grudnia 1964) i św. Antoniego z Padwy w Siemianowicach Śląskich.

[madohora]

Inna opowieść ludowa mówi, że w pobliżu miejsca na którym wybudowano kościół Świętej Trójcy odkryto wcześniej źródło z uzdrowicielską wodą. Juliusz Ligoń wspomina o tym w jednej ze strof swego wiersza: W kapliczce jest studzienka, w niej wodziczka święta, uzdrawiająca ludzi, także i bydlęta

[madohora]

Dwie wieże: wyższa od zachodu – słupowa, o ścianach lekko pochyłych, szalowana deskami, niższa nad prezbiterium ośmioboczna przeznaczona na sygnaturkę. Drzwi wejściowe od zachodu w obramowaniu prostokątnym, drzwi boczne i drzwi do zakrystii zamknięte łukiem, klepkowe, zbite kutymi gwoździami.

[madohora]

Ołtarz główny – barokowy z I połowy XVIII wieku, z bramkami, obok których obrazy ze scenami alegorycznymi. W kościele znajdowało się kiedyś około 30 rzeźb z początku XVI wieku, z któ­rych ponad jedna trzecia została skradziona, a resztę zdeponowano w Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach. Istnieje hipoteza, że rzeźby te pochodziły z wcześniejszego ołtarza tryptykowego.

[madohora]

Gablota, zawieszona obok ołtarza bocznego św. Jana Nepomucena, kryje w sobie starą uzdę i cząstkę "pazura raka". Przedmioty te związane są legendarnie z budową pierwszego kościółka, na objawionym miejscu. Do końca XIX wieku wisiały one w kapliczce ze źródłem i z figurą św. Jana Chrzciciela, później – wraz z odnalezioną przez Juliusza Ligonia w 1851 roku wiekową kroniką kościoła – zawieszone były na "Krzyżu" – jak przed laty nazywano drewnianą, legendarną belkę stojącą obok lewej bramki ołtarza głównego. Uzdę podarował, według starych zapisów kronikarskich, budowniczy dawnego kościółka Win­centy Kluczyński, który woził drzewo na kościół według obietnicy – jak zapisano pod jedną ze scen obrazu "Objawienia". Duży pazur raka jest również związany z legendą o budowie ko­ścioła Świętej Trójcy, która mówi, że ogromny rak przetaczał drewno wożone na wzgórze "Żydowina" – gdzie chciano ko­ściółek budować – do doliny w miejsce objawień Świętej Trójcy, gdzie obecnie znajduje się kościółek Świętej Trójcy.

[madohora]

Legenda o kościółku Świętej Trójcy oraz cudów z nim związanych" anonimowego autora. Obraz podzielony jest na osiem kwater z datą 1568 r. powstały w XVIII w. Pod każdą sceną znajdują się wierszowane opisy w języku staropolskim: (1) Troje dzieci niewiasta często tu widziała, co za znak osobliwy rzeczy uznawała. (2) Zasypa dziecięcych stopek znaczna ślady, lecz je znowu znajduje, widzi nie ma rady. (3) Procesje ludzi z daleka przychodzących tu widziano od wielu tędy przychodzących. (4) Stracone tu konie dziecię pokazuje, jak człek drzewa na kościół nawieźć obiecuje. (5) Tu konie oślepły nagle żal oznajmuje, lecz przejrzawszy zbliża się drzewo wedle obietnice. (6) Wozi drzewo na kościół wedle obietnice. Lecz widzi przeniesione nie bez tajemnice. (7) gdy drzewo na kościół na górą wożone nazajutrz zawsze w dolinie cudownie ułożone pod dębem zobaczono, za to tu kościół postawiono. (8) Jak ku kościółku ślepe konie przywieziono wnet cudowną wód mocą wzrok im przywrócono".

[madohora]

Obraz św. Barbary zawieszony na ścianie, na prawo obok drzwi wejściowych – współczesny.

[madohora]

Obrazy olejne „Drogi Krzyżowej” zawieszone w nawie głównej kościoła – dar przeora zakonu Ojców Franciszkanów z Góry Świętej Anny.

[madohora]

We wszystkich czterech narożach płyty wykute są herby rodowe, w tym jeden z nich należy do rodziny Wierbskich – pochodzącej zapewne z Moraw, a drugi, który udało się odczytać, to herb rodu Kochcickich – wywodzącego się z całą pewnością z Moraw – właścicieli Koszęcina w XVII wieku. Podobne płyty pochodzące z analogicznego czasu wykonane prawdopo­dobnie przez tego samego mistrza znajdują się w ko­ściele farnym w Tarnowskich Górach (żona wójta) i w ko­ściele w Lubecku (Jan Kochcicki).

[madohora]

Kostnica i kapliczka oraz ogrodzenie cmentarza – ułożone w szachownicę – z wyprodukowanych w książęcej cegielni cegieł, pochodzi z 1880 roku. Ta inwestycja została wykonana dzięki wyasygnowanym funduszom protestanckiej księżniczki Adelajdy zu Hohenlohe-Ingenfingen.

[madohora]

PARAFIA ŚWIĘTEJ TRÓJCY W KOSZĘCINIE

[madohora]

Koszęcin może pochwalić się kilkoma obiektami sakralnymi, które warto zobaczyć na własne oczy. Pierwszym z nich jest neogotycki Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, którego początki sięgają XX wieku. Oczywiście tej niezwykłej budowli wtóruje osiemnastowieczny Kościół Świętej Trójcy, którego wewnętrzny wystrój wprawia w zachwyt. Co ciekawe, z tej sakralnej budowli wypływa źródełko, które podobno posiada właściwości uzdrawiające.

[madohora]

- Pałac w Koszęcinie, ul. Zamkowa - w centrum miejscowosci znajduje się klasycystyczny pałac, dawniej zamek z XVII wieku, otoczony ładnym zabytkowym parkiem. Pałac jest dziś siedzibą słynnego w Polsce Zespołu Pieśni i Tańca Śląsk, obecnie na ukończeniu jest remont pałacu, zaś w jego pobliżu ładnie zagospodarowano teren, powstał skwer z ławeczkami i fontanną z rzeźbą w kształcie fortepianu. Przy pałacu znajduje się też kaplica zamkowa - pierwszy kościół w Koszęcinie, z 1609 roku, korzystali z niej katolicy, mimo, że właścicielami pałacu byli protestanci

[madohora]

KOLEJOWA WIEŻA CIŚNIEŃ

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Koszęcinie liczy dzisiaj około 3100 parafian zamieszkujących Koszęcin, Nowy Dwór i Irki. W latach powojennych erygowano – wyłączoną z koszęcińskiej parafii – nową parafię Podwyższenia Krzyża Świętego w Strzebiniu (1957 r.) przy wybudowanym w 1950 roku kościele. W roku 1977 erygowano w Drutarni nową parafię, przyłączając do niej miejscowości Brusiek z drewnianym kościółkiem i jej część Krywałd. Miejscowość Piłka została przyłączona do parafii w Rusinowicach (1985 r.) W roku 1987 wybudowano w Drutarni kościół pw. Matki Boskiej Fatimskiej, przy którym gromadzi się Parafia pw. Matki Bożej Fatimskiej.

[madohora]

Kapliczka św. Jana Nepomucena z XX wieku.

[madohora]

W czasie wojny, najpewniej pod koniec 1941r. grupa miejscowej prohitlerowskiej młodzieży postanowiła zniszczyć to miejsce. W tym celu wynoszono z kapliczki figurkę świętego, rzucając ją w śnieg, w różnych miejscach wsi. Takie traktowanie Nepomucena poskutkowało częściowym zniszczeniem figury, w tym odłamaniem ręki świętego. By nie dopuścić do dalszego bezczeszczenia figury, mieszkańcy Koszęcina ukryli figurę. Zaś władze niemieckie - w 1942r. ścięły lipy i zburzyły kapliczkę.

[madohora]

.

[madohora]

Neogotycka kaplica zamkowa w Koszęcinie przy ul. Zamkowej 3 powstała w 1609 roku jako część kompleksu pałacowego rodu Kochcickich. Pod wezwaniem Matki Boskiej Wniebowziętej i Świętych Męczenników Dionizego i Witalisa pełniła funkcje sakralne do 1945 roku, a po gruntownym remoncie w 2001 roku służy obecnie jako kameralna sala koncertowa Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”

[madohora]

Stanowiąca część kompleksu pałacowo-parkowego w Koszęcinie kaplica zamkowa (określana również mianem kościoła) zbudowana jest na planie prostokąta z absydą od strony północnej. Posiada sklepienia kolebkowe z lunetami, a w absydzie i w części prezbiterialnej sklepienia hemisferyczne. Ściany rozczłonkowane są filarami. Chór muzyczny wsparty został na trzech arkadach filarowych. Okna są półkoliste i ostrosłupowe. Kaplicę nakrywa dach siodłowy. Do świątyni, od strony wschodniej przylega wieża – do 1956 r. kwadratowa, trójkondygnacyjna, z baniastym hełmem.

[madohora]

Kompleks pałacowo-parkowy, w skład którego wchodzi kaplica zamkowa, istnieje na terenie Koszęcina prawdopodobnie od XIII w., z którego to pochodzi pierwsza wzmianka o miejscowości. Wówczas stanowił prawdopodobnie siedzibę właścicieli Koszęcina. Ten drewniany zamek spłonął jednak pod koniec XVI w. W 1609 r. budowę obecnego, murowanego pałacu rozpoczął Andrzej Kochcicki, dokończył ją natomiast już Filip von Rauthen. W 1609 r. razem z pałacem powstała również – jako jego część – kaplica zamkowa. Jednak z uwagi na wojnę trzydziestoletnią jej poświecenie miało miejsce dopiero w 1646 r. za panowania na Koszęcinie krewniaka króla Jana III Sobieskiego – Mikołaja Filipa de Rauthena. Kaplicę poświęcono Matce Boskiej Wniebowziętej. Mocą fundacji panów na Koszęcinie kościół od początku swego istnienia do 1908 r. był we władaniu Katolickiej Gminy Parafialnej. Jeżeli chodzi o cały kompleks pałacowy, u schyłku XVII w. majątek przejęła rodzina Sobków. Po 1774 r. władała nim hrabina von Dyhern, by w 1798 r. pałac znów przejęła korona cesarska. Od wiosny 1805 r. do stycznia 1945 r. posiadłość była własnością książęcego rodu Hohenlohe-Ingelfingen. Ludwik Filip von Hohenlohe-Ingelfiingen rozpoczął w 1829 r. przebudowę pałacu w stylu późnoklasycystycznym. W takim kształcie zachował się on do dnia dzisiejszego. Z okresu tego ocalały malowidła ścienne i niektóre elementy wystrojów sal oraz epitafia nagrobne mieszczce się w kaplicy zamkowej. Ostatni właściciel pałacu Karol Gotfried wyemigrował do Austrii, gdzie zmarł bezpotomnie.