ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

Wśród różnych sposobów ubioru najważniejsze jest założenie maski. Służyło zarówno kreowaniu określonego wizerunku (por. przejawy zewnętrznego podobieństwa w maskach „kozła”, „bociana”, „diabła”, „Żyda” itp.), jak i ukrywaniu twarzy uczestnika rytuału, który chciała pozostać nierozpoznana. Kobiety zazwyczaj unikały noszenia masek: „Mężczyźni noszą maski, a my chodzimy, wieszamy się na chustach i chodzimy... Załóżmy chustę i rozpuśćmy włosy” (rosyjski archanioł)

[madohora]

Na Białorusi na pytanie właściciela „Kim jesteś?” mumy czasami odpowiadały:
Nie jesteśmy prostymi ludźmi - z dalekiej krainy.
Wszyscy ludzie są starzy, są w niebie.
Idziemy do piekła Pana Boga,
który niesie barada,
Szerokiego jak łapa,
Śiwę i kasmat.
Zbliża się lato,
Kazu wychodzi za mąż i jesteśmy szczęśliwi.
To są duże sceny, jak możemy tańczyć?
Jaka dobra pani, jak możesz nas zadowolić?

[madohora]

„Zanudzanie było dla wielu regionów główną cechą odróżniającą Wigilię od zimowych (jest to szczególnie typowe dla środkowej Rosji i regionu Wołgi, chociaż w pewnym stopniu charakteryzuje się tym także północ Rosji)” – napisał V.I. Chicherov . Ale mummery nie ograniczały się do okresu Bożego Narodzenia. Mumki w niektórych miejscach towarzyszyły „pociągowi” ze słomianą kukłą do Maslenicy, spacerowały po dziedzińcach Maslenicy; mumki spacerowały po podwórkach w wigilię postu Piotrowego na koniec ruskiego tygodnia ; kobiety i dziewczęta zakładały świąteczne maski na Kazanskiej i wykonywały przedstawienia weselne. Wreszcie na prawdziwym weselu też obowiązywał zwyczaj przebierania się

[madohora]

Ogrzewanie zmarłych to zwyczaj pogrzebowy polegający na rozpalaniu ogniska. Celem rytuału jest „przekazanie” ciepła zmarłym przodkom. W prowincjach Woroneż, kurski , orolski , tambowski już w XIX wieku odnodworcy palili ogniska wcześnie rano w Wigilię lub Boże Narodzenie ( Kolyada ), a w niektórych miejscach także na Nowy Rok i Święto Trzech Króli.

[madohora]

W obwodzie kurskim rozpalano na środku podwórza ognisko z obornika, słomy z grządek, zboża i karmy dla zwierząt i wrzucano do niego odrobinę kadzidła. Uważa się, że w tym czasie zmarli rodzice przychodzą się ogrzać i że z tego ognia narodzi się pszenica gorąca (czerwona). Dopóki ogień płonął, stały w milczeniu, wspominając rodziców i modląc się w duchu

[madohora]

We wsiach Bolchowiec w obwodzie biełgorodskim i Łuczki w obwodzie koroczańskim oraz we wsi Talitsky Chamlyk (obwód tambowski) w okresie Bożego Narodzenia odprawiano rytuał polegający na rytualnym spalaniu słomy i nazywano go „paleniem pierza”. lub „ogrzewanie zmarłych”

[madohora]

Łukasz zaprzecza Mateuszowi i odsyła Dzieciątko Jezus do Nazaretu zaraz po Ofiarowaniu ( Łk 2,39 ). Powrót do Nazaretu mógł mieć miejsce albo przed przybyciem Mędrców do Betlejem, albo po wygnaniu do Egiptu . Nie ma tu żadnej sprzeczności.

[madohora]

W narracji ewangelicznej nie wspomina się o liczbie Mędrców, a nie ma w tej kwestii żadnej pewnej tradycji. Niektórzy Ojcowie mówią o trzech Mędrcach; najprawdopodobniej są pod wpływem liczby darów. Na Wschodzie tradycja opowiada się za dwunastoma. Wczesnochrześcijańska sztuka nie jest spójnym świadkiem:

obraz na cmentarzu św. Piotra i Marcelina przedstawia dwie ;
jeden w Muzeum Laterańskim, trzy;
jeden na cmentarzu Domitylli , cztery;
wazon w Muzeum Kirchera, osiem (Marucchi, „Eléments d'archéologie chrétienne”, Paryż, 1899, I 197).

[madohora]

To, że Mędrcy myśleli, że gwiazda ich prowadziła, wynika jasno ze słów ( eidomen gar autou ton astera ), których używa Mateusz w 2:2. Czy to naprawdę była gwiazda? Racjonaliści i racjonalistyczni protestanci , w swoich wysiłkach, by uciec od tego, co nadprzyrodzone , opracowali szereg hipotez:

Słowo aster może oznaczać kometę; gwiazda Trzech Króli była kometą. Ale nie mamy żadnego zapisu o takiej komecie.
Gwiazda ta mogła być koniunkcją Jowisza i Saturna (7 p.n.e.) lub Jowisza i Wenus (6 p.n.e.).
Mędrcy mogli zobaczyć gwiazdę nową , która nagle zwiększa swoją jasność i jasność, a następnie gaśnie.

[madohora]

Jesteśmy pewni, że Mędrcom powiedziano we śnie, aby nie wracali do Heroda i że „powrócili inną drogą do swojego kraju” (w. 12). Ta inna droga mogła być drogą do Jordanu , aby ominąć Jerozolimę i Jerycho ; lub okrężną drogą na południe przez Ber-Szebę, a następnie na wschód do wielkiej drogi (obecnie drogi do Mekki) w krainie Moabu i za Morzem Martwym. Mówi się, że po powrocie do domu Mędrcy zostali ochrzczeni przez św. Tomasza i wiele zrobili dla szerzenia wiary w Chrystusa . Historię tę można prześledzić do ariańskiego pisarza nie wcześniejszego niż VI wiek, którego dzieło jest drukowane jako „Opus imperfectum in Matthæum” wśród pism św. Chryzostoma (PG, LVI, 644). Autor ten przyznaje, że czerpie z apokryficznej Księgi Seta i pisze o Mędrcach wiele, co jest wyraźnie legendarne. W katedrze w Kolonii znajdują się szczątki, które rzekomo są szczątkami Trzech Króli. Podobno odkryto je w Persji , przywiozła do Konstantynopola św. Helena, w V wieku przeniosła je do Mediolanu , a w 1163 roku do Kolonii (Acta SS., I, 323).

www.newadvent.org/cathen/09527a.htm

[madohora]

Metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz w słowie skierowanym do uczestników zjazdu przypomniał, że Orszak Trzech Króli zaczął się w Warszawie już dziesięć lat temu, i że była to zasługa szkół zgromadzonych i prowadzonych przez Opus Dei. - Dzisiaj należy podkreślić, jak ogromnie ta inicjatywa urosła po dziesięciu latach, jak objęła swoim zasięgiem wiele miast i wiele diecezji polskich - prawie wszystkie, a równocześnie miasta zagraniczne, nie tylko tam gdzie mieszkają Polacy, ale także wśród innych narodów i kontynentów - podkreślił hierarcha.

[madohora]

Giertych mówił, że organizatorzy chcą z roku na rok zwiększać liczbę Orszaków Trzech Króli. Planują też "Rodzinne Igrzyska Orszakowe" czyli letnią, integracyjną imprezę dla rodzin. - Będzie to impreza rekreacyjno-sportowa, która angażuje i integruje rodziny - wyjaśnił.

[madohora]

Podsumowując Orszaki Trzech Króli z 6 stycznia 2018 r. Piotr Giertych poinformował, że odbyły się one w 644 miejscowościach w Polsce, we wszystkich diecezjach i województwach. Wzięło w nich udział 1,2 mln osób. Orszaki odbyły się też w 14 miejscowościach za granicą. Na przyszły rok zgłosiło się już kilkadziesiąt nowych miejscowości - dodał.

info.wiara.pl/doc/4553097.Trzej-Krolowie-przybeda-latem

[madohora]

Imię to wywodzi się od władcy babilońskiego z VI wieku, o którym także wspomina Biblia ( Dn 5 UE ). Był również używany jako epitet proroka Daniela w greckiej wersji Biblii hebrajskiej/Starego Testamentu (Septuaginta) Dan 10.1

[madohora]

Melchior to imię męskie , które stało się znane przede wszystkim dlatego, że jeden z trzech mędrców , czyli mędrców ze Wschodu, nosił to imię w tradycji kościelnej od VI wieku

[madohora]

Tradycyjnie Kaspar jest uważany za imię jednego z trzech królów .

[madohora]

[madohora]

W hellenistycznym Egipcie narodziny boga słońca Aiona z dziewicy Kory obchodzono w nocy z 5 na 6 stycznia . W dniu 6 stycznia z Nilu czerpano leczniczą wodę.

[madohora]

Objawienia Bóstw to zjawiska, które manifestują się w różnych formach i podczas których ludzie doświadczają boskiej obecności. Obejmuje to przejawy takie jak Bóg w chrześcijaństwie i judaizmie , bogowie i boginie w religiach politeistycznych oraz boska zasada w hinduizmie .

[madohora]

Wszechświat jest procesem odkrywania boskiej natury. Samo stworzenie jest więc teofanią. Na przykład według opinii teologów chrześcijańskich Johannesa Scottusa Eriugeny i Dionizego Areopagity .

[madohora]

Bóg zapewnia Izraelitom swoją boską obecność i ochronę. Wyprowadza ich z Egiptu i przez pustynię Synaj. Tam ukazuje się im w dzień w słupie obłoku, a w nocy w słupie ognia.

[madohora]

Według Ewangelii i tradycji chrześcijańskiej Jezus Chrystus jest postrzegany jako wcielony Syn Boży . New Catholic Encyclopedia odwołuje się do niektórych teofanii w Ewangeliach, w których opowiada się o chrzcie i przemienieniu Jezusa Chrystusa. Choć Jezus Chrystus za życia był postrzegany przez swoich uczniów jako objawienie Boga, to według teologii chrześcijańskiej o teofanii można by mówić tylko wówczas, gdyby ukazał się Jego boski blask i pełnia mocy, a nie – jak to miało miejsce według Ewangelii - zostałby ukryty przez jego człowieczeństwo. Tradycyjne analizy tych fragmentów skłoniły uczonych chrześcijańskich do zinterpretowania teofanii jako wyraźnego wyrazu Boga skierowanego do człowieka. Określenie „wyraźnie” oznacza, że ​​ludzie byli wyraźnie świadomi obecności Boga.

[madohora]

Niektórzy współcześni ewangelicko-chrześcijańscy komentatorzy Biblii interpretują „Anioła Pańskiego”, który pojawia się w kilku miejscach Starego Testamentu, jako przedwcielonego Chrystusa, czyli Jezusa przed swoim objawieniem się w ludzkiej postaci opisanym w Nowym Testamencie. [ 71 ] Termin chrystofania został również ukuty w Starym Testamencie, aby opisać przedinkarnacyjne pojawienie się Chrystusa. Taka była także tradycyjna interpretacja najwcześniejszych ojców kościoła i samego apostoła Pawła.

[madohora]

Według Dziejów św. Łukasza Paweł spotkał w wizjonerskim świetle zmartwychwstałego Jezusa w pobliżu Damaszku . Zawołał go swoim hebrajskim imieniem: „ Szawle , Szawle! Dlaczego mnie prześladujesz?” Odpowiedział: „Kim jesteś, Panie?” Następnie głos odpowiedział: „Ja jestem Jezus, którego prześladujecie!” Następnie Paweł oślepł na kilka dni i nie mógł jeść, dopóki jeden z pierwszych chrześcijan nie uzdrowił go w imieniu Jezusa. Następnie przyjął chrzest i zaczął głosić Jezusa jako Syna Bożego .

[madohora]

Józef Smith Jr., prorok i założyciel Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormonów), ukazał się Bogu Ojcu i Jezusowi Chrystusowi w gaju w wieku czternastu lat . Ta teofania nastąpiła po jego pierwszej mówionej modlitwie. Uważa się, że wizja ta dała początek Kościołowi Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.

[madohora]

Manifestacja Boga to termin bahaicki opisujący ich model teofanii. Dla Baha'i istota Boga nie jest rozpoznawalna, dlatego wysyła on swoich posłańców, przejawy Boga, którzy są jego przedstawicielami na ziemi. Są teofaniami, lustrami odbijającymi chwałę Boga i objawiającymi Jego przymioty. Chociaż wiara bahaicka nie odnosi się do konkretnych wydarzeń związanych z teofanią, zakłada, że ​​Bóg objawia się w prorokach. Chociaż nie ma ostatecznej listy przejawów w pismach bahaickich, można spotkać Adama jako pierwszą znaną manifestację Boga, po którym następują Abraham , Mojżesz , Zoroaster , Kryszna , Gautama Budda , Jezus Chrystus , Mahomet itd. , Bāb i wreszcie Baha’. ullaha , założyciela religii bahaickiej. Manifestacje Boga to zbiór osobowości, które odzwierciedlają cechy boskości w ludzkim świecie, aby promować postęp i rozwój ludzkiej moralności i cywilizacji. Manifestacje Boga są dla ludzkości jedynym sposobem poznania Boga i działają jak doskonałe zwierciadła, które odzwierciedlają atrybuty Boga w świecie fizycznym.

[madohora]

W Bhagavad Gicie , jednym z głównych pism hinduizmu, Kryszna mówi : „Kiedykolwiek Dharma maleje, a Adharma wzrasta, to znaczy, kiedy maleje prawość, a wzrasta jej przeciwieństwo, wtedy będę inkarnował w tym świecie, w koncepcji Boga”. w powtarzających się wcieleniach wzmacnianie dobrych i osłabianie mniej dobrych jest centralnym aspektem hinduizmu. Były i są różne ostatecznie niezliczone wcielenia.

[madohora]

W Indiach wielu indyjskich guru jest również czczonych jako awatary. Do najbardziej znanych na świecie należą Śri Sathya Sai Baba i Śri Mata Amritanandamayi Devi .

[madohora]

Pogląd „ filozofii wiecznej lub wiecznej ” ( Philosophia perennis ) jest taki, że istnieje jedna lub centralna prawda lub doświadczenie wspólne dla wszystkich religii, nawet jeśli używają różnych terminów i języków, aby ją wyrazić. Pogląd ten podzielają m.in. Aldous Huxley , Ken Wilber , myśliciele tradycjonalizmu i neowedanty .

[madohora]

W swojej Krytyce mocy sądu niemiecki filozof oświecenia Immanuel Kant wymienia trzęsienie ziemi w Lizbonie (1755) , którego wielkości nie da się sobie wyobrazić, jako jedną z sił budzących poczucie wzniosłości i szacunek dla tego, co nadprzyrodzone. w ludziach i człowiek wycisza język, w pewnym stopniu jako teofanię.

[madohora]

TYBALT

Ciasto:
225 g miękkiego masła
225 g cukru pudru
185 g mąki pszennej
4 jajka
40 g kakao w proszku
1 łyżka mleka
Krem:
2 opakowania budyniu śmietankowego
500 ml śmietanki kremówki
200 ml mleka
Polewa:
150 ml śmietanki 36%
300 g czekolady mlecznej
Dodatkowo:
migdały do dekoracji

Przygotuj ciasto. W misce utrzyj masło z cukrem do uzyskania puszystej i jasnej konsystencji.
Dodawaj po jednym jajku, mieszając dobrze po każdym z nich. Jeśli masa zacznie się ścinać, wsyp łyżkę mąki i wymieszaj.
Dodaj przesiane kakao i mąkę. Wymieszaj. Następnie dolej mleko i ponownie dobrze połącz.
Formę do pieczenia o średnicy 24 cm wyłóż papierem do pieczenia. Masę wylej do blaszki i wstaw do piekarnika nastawionego na 180 st. Celsjusza. Piecz ciasto przez ok. 25 minut lub do suchego patyczka. Wyjmij i całkowicie ostudź, a następnie przekrój na dwa blaty.
Przygotuj krem. Mleko wymieszaj z budyniem w garnuszku. Zagotuj je, cały czas mieszając. Zdejmij z ognia, przykryj szczelnie folią spożywczą i pozostaw do całkowitego ostudzenia.
Śmietankę kremówkę ubij do uzyskania miękkich szczytów. Dodawaj po łyżce budyniu, cały czas mieszając, do połączenia.
Wstaw krem do lodówki na co najmniej godzinę.
Przygotuj polewę. W garnuszku podgrzej śmietankę do temperatury ok. 60 st. Celsjusza. Dodaj pokruszoną czekoladę i odstaw całość na minutę.
Wymieszaj masę i lekko przestudź.
Złóż ciasto. Na jednym z blatów rozłóż połowę kremu, przykryj drugim blatem i rozsmaruj drugą część kremu. Na wierzchu wylej chłodną, tężejącą już polewę.
Całość udekoruj całymi migdałami.
Ciasto Tybalt wstaw do lodówki na co najmniej 3 godziny. Podawaj na zimno.

[madohora]

SAŁATKA WARSTWOWA Z JAJKAMI

5 jaj
200 g twardego sera żółtego np. Cheddar
200 g wędzonego boczku pokrojonego w cienkie plasterki
1 puszka zielonego groszku
500 g pomidorków koktajlowych
2 czerwone cebule
1 główka sałaty lodowej
majonez

Jaja gotujemy na twardo, obieramy, studzimy i kroimy w ćwiartki lub grube plastry. Na patelni smażymy cienkie plastry boczku. Gdy się skurczą i przypieką z jednej strony przekładamy na drugą. Po zdjęciu z patelni odsączamy papierem nadmiar tłuszczu, studzimy aż będą chrupiące. Kroimy pomidorki koktajlowe na pół lub w ćwiartki, a cebulę w drobną kostkę. Odsączamy groszek. Myjemy sałatę i rwiemy na kawałki. Ser tarkujemy na grube wióry. Przygotowujemy duże, szklane, przezroczyste naczynie. Zamiast jednej salaterki można użyć pucharków do deserów i zaserwować każdą porcję osobno. Składniki układamy kolejno warstwami, przykrywamy warstwą majonezu. Górę posypujemy startym serem i chipsami z boczku.

[madohora]

CIASTO NA TRZECH KRÓLI

500 g mąki pszennej,
100 g cukru,
100 ml ciepłego mleka,
2 jajka,
75 g masła (roztopionego),
25 g świeżych drożdży lub 7 g drożdży instant,
szczypta soli.
Nadzienie (opcjonalne):
100 g kremowego serka,
50 g cukru pudru,
1 łyżeczka cynamonu,
dżem owocowy lub inne ulubione nadzienie.
Dekoracja:
lukier (cukier puder + odrobina soku z cytryny),
barwniki spożywcze: fioletowy, zielony, złoty,
posypki lub cukrowe dekoracje.

Rozczyn drożdżowy: W miseczce połącz ciepłe mleko, drożdże i łyżkę cukru. Odstaw na 10 minut, aż zacznie pracować.
Ciasto: W dużej misce wymieszaj mąkę, cukier i sól. Dodaj jajka, rozczyn oraz roztopione masło. Wyrabiaj ciasto przez około 10 minut, aż stanie się gładkie i elastyczne. Odstaw w ciepłe miejsce na 1 godzinę do wyrośnięcia.
Formowanie: Wyrośnięte ciasto rozwałkuj na prostokąt. Nałóż nadzienie, jeśli chcesz, i zwiń w rulon. Uformuj kształt wieńca, łącząc końce ciasta. Przełóż na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i pozostaw na kolejne 30 minut do wyrośnięcia.
Pieczenie: Piecz w temperaturze 180°C przez 25-30 minut, aż nabierze złotego koloru. Po wystudzeniu udekoruj lukrem i kolorowymi barwnikami, tworząc charakterystyczne pasy.
Nie zapomnij umieścić w środku figurki lub migdała – to tradycyjny element, który nadaje ciastu wyjątkowy charakter.

[madohora]

W tradycji zachodniosłowiańskiej tur („turon”) to mummer z maską, przypominający zarówno byka, jak i kozę. Szczęka Turona pęka. Maska ta jest szczególnie charakterystyczna dla występów mummerów na Słowacji, w południowo-zachodniej i częściowo środkowej Polsce. Podobnie jak kozioł, turon został „zabity”, ale potem „zmartwychwstał”. Według polskiego etnografa i folklorysty Oskara Kolberga obrzędy z turonem (od słowa „ tur ”) należą do pogańskich obrzędów Słowian, gdzie tur był symbolem słońca, w jego honor . Według czeskiego naukowca A. Vaclavika [Czecha] turon ( czes. turoň ) był cechą przynoszącą płodność, pojawienie się turonu zwiastowało dobre żniwa w domu: „Gdzie turon leży, tam ziemniaki się dobrze urodzi” ( słowacki: Kde sa turon val a zemky sa dobre daria ) – mówią Słowacy. A. Vaclavik uważał także, że maska ​​Tura została przeniesiona do cyklu obchodów Nowego Roku z letnich wakacji Trójcy Świętej ( czeskie turicy ) [

[madohora]

Polacy mieli byka (turona) z rogatą głową, czarną i owłosioną, z otwieraną szczęką. Facet grający na Turonie był przykryty kocem, narzutą lub owczą skórą. W rękach trzymał drąg z głową byka mogącą łamać szczęki, z krowimi, baranimi lub drewnianymi rogami. Dość duża głowa, nieco mniejsza od prawdziwego byka, była zwykle wykonana z drewna i pokryta skórą królika lub innego zwierzęcia. Na rogach lub szyi Turona zawieszano krowie dzwonki

[madohora]

Na Mazowszu byk jest centralną postacią obrzędów Trójcy Świętej . Przykrywali go starą siatką, przyozdabiali kwiatami i gałązkami, wieszali na rogach wieniec z brzozy i pędzili przed stadem lub też na byka wkładali wypchanego „rycerza” z kory olchowej i rzucali go do ziemię, nazywając ten rytuał „weselem wołowym ” . Na Kujawach w uroczystej procesji wziął udział byk w kocu z kwiatami na rogach, któremu towarzyszyło kilkunastu pasterzy, kilkanaście dziewcząt z kwiatami i muzykantów, których witała cała wieś

[madohora]

[madohora]

Aby chronić zwierzęta gospodarskie przed niedźwiedziem, a także wilkiem, czasami zaprasza się je na obiad bożonarodzeniowy lub sylwestrowy (serbski, kosowski), przygotowują na to hominy lub tort i zapraszają na obiad w dniu Maslenitsa (Maked. ), poszczą na Vozdvizhenye , 14. IX (S.-rosyjski), nie wypasają pierwszego pastwiska dla bydła w dniu tygodnia, w którym przypadało Zwiastowanie (huculskie), w W dniu Jegoryjewa (23.IV) podczas pędzenia bydła na pastwisko proszą św. Jegoria w celu ochrony bydła (rosyjski). Słowianie południowi obchodzą specjalne „dni niedźwiedzia” ( bułg.: Mechkin den , serb.: Mechkin dan, Mechkodava ) w celu ochrony przed niedźwiedziami: w dzień św. Andrzeja (XI 30), który niegdyś dosiadał niedźwiedzia (bułgarski), rzadziej w dniu Sawy (14 stycznia) i Prikopiusza (VII 8). W te dni gotowaną kukurydzę zostawia się dla niedźwiedzia na noc na podwórzu (Serb.), wrzuca do komina chleb lub ziarno kukurydzy (Bułgar), nie zaprzęga się bydła (Bułgar, Trojan), nie wchodzi się do lasu, gdzie tego dnia niedźwiedź z otwartą paszczą biega w poszukiwaniu św. Andrei (Serb., Homol.), nie wspominaj o niedźwiedziu (Serb.), nie rób i nie naprawiaj butów (Z.-Bułgarski). Wśród Bułgarów z Rodopów , aby chronić bydło przed niedźwiedziami, wilkami i wężami, kobiety nie dotykają ostrych przedmiotów, nie myją się, nie szyją, nie tkają ani nie robią na drutach 1 marca (patrz Martenitsa ) i we wszystkie marcowe soboty

[madohora]

Mój teść mówi:
„Przyprowadzają do nas niedźwiedzia” –
mówi teściowa,
„Przyprowadzają kanibala”.

[madohora]

„[…] w rzadkich chwilach snu [miałem] wrażenie, jakby coś płynęło z czubka mojej głowy na moją pierś, jak potężny potok spływający ze szczytu wysokiej góry do doliny. […] Mój język wypowiadał słowa w takich chwilach, których żaden człowiek nie byłby w stanie usłyszeć”.

– Bahāʾullāh

[madohora]

Kiedy Matka Teresa przejeżdżała przez Kalkutę w 1946 roku , zobaczyła krucyfiks i poczuła powołanie do pomocy biednym. Opisała to przeżycie jako mistyczne spotkanie z Jezusem, który wezwał ją do służenia ubogim słowami „Pragnę”

[madohora]

POKŁON TRZECH KRÓLI

[madohora]

Obecny relikwiarz został wykonany między ok. 1181 a ok. 1230 rokiem przez złotnika Mikołaja z Verdun.

[madohora]

Na stronie czołowej (widocznej od strony prezbiterium) znajduje się cykl chrystologiczny o charakterze epifanicznym. Tworzą go cztery całopostaciowe sceny – trzy w dolnej części, jedna w górnej. Centralną część dolnej partii zajmuje Madonna z Dzieciątkiem w typie Sedes sapientiae, umieszczona w arkadzie. Maryja w geście błogosławieństwa wskazuje prawą ręką na Trzech Króli. Po bokach, w arkadach o trójlistnych łukach ukazane są dwie sceny: po lewej – Pokłon Trzech Króli (towarzyszy tej scenie Otto IV), po prawej – Chrzest Chrystusa. Powyżej widać motyw paruzyjny – tronującego Chrystusa sądzącego w asyście dwóch aniołów, z których stojący po prawej stronie Zbawiciela trzyma kielich i patenę, drugi zaś – księgę. Scena ta wpisana jest w trójlistną arkadę; powyżej wyłaniają się anioły trzymające Arma Christi.

[madohora]

W scenie Pokłonu Trzech Króli nieprzypadkowo jest ukazany cesarz Otto IV. Był fundatorem tego dzieła sztuki, ponadto ufundował m.in. korony na głowy Trzech Króli, ustanowione później herbem Kolonii.

[madohora]

Mieszkańcy Kolonii otaczają wielką czcią symbol swojego miasta - miejscową katedrę. W okresie Bożego Narodzenia szczególnie licznie nawiedzany jest stojący w centrum katedry - za głównym ołtarzem - relikwiarz Trzech Króli. Ten najcenniejszy klejnot katedry kolońskiej jest największym - a zdaniem wielu także najpiękniejszym - dziełem pracy złotniczej średniowiecza w Europie.

[madohora]

Tradycja Trzech Króli związana jest z Kolonią od XII wieku. Jest pewne, że w 1164 r. Rainald von Dassel kierujący kancelarią cesarza Fryderyka Barbarossy przywiózł nad Ren jako zdobycz z podbitego Mediolanu szczątki, czczone tam jako relikwie Trzech Króli. O tym, jak wcześniej dostały się one do Italii, wiadomo z dziejów życia biskupa Eustorgiusa: według tego dokumentu, doczesne szczątki Trzech Króli miała znaleźć w IV w. w Jerozolimie św. Helena, matka cesarza Konstantyna i w IX w. zostały przewiezione do kościoła w Mediolanie. Według innych źródeł mediolańczycy do 1158 r. nic nie wiedzieli o posiadanym przez siebie skarbie. Dowiedzieli się o ich pochodzeniu dopiero wówczas, gdy z powodu oblężenia miasta musieli zabrać relikwie z położonego u jego bram kościoła.

[madohora]

Budowa relikwiarza odzwierciedla myśl teologiczną doby średniowiecza. Ukazane są w niej dwa okresy: w dolnej części sarkofagu czas przed męką i śmiercią Jezusa, czas "sub lege" - pod prawem, natomiast w górnej części - czas po zmartwychwstaniu Jezusa, czas "sub gratia" - czas łaski. Figury po bokach dolnej części przedstawiają proroków, królów i duchowieństwo ze Starego Testamentu, w górnej natomiast - apostołów. W części frontowej na dole znajduje się figura Matki Boskiej z dzieciątkiem Jezus na rękach, a obok niej - Trzech Króli oraz cesarza Ottona IV, który uwiecznił się w ten sposób jako mecenas tego dzieła sztuki. To on ufundował m.in. korony na głowy Trzech Króli, przyjęte później jako herb miasta Kolonii. Z drugiej strony figury Matki Boskiej przedstawiony jest chrzest Jezusa w Jordanie. Powyżej umieszczona jest figura Jezusa - Sędziego świata z dwoma aniołami po bokach. Tylna część sarkofagu przedstawia trzy wizerunki Jezusa: przywiązanego do kolumny, ukrzyżowanego, a w górnej części - między Feliksem i Naborem. Dawniej również i dachy sarkofagu zdobiły reliefy: przedstawiały one m.in. sceny z życia Jezusa i z księgi Apokalipsy św. Jana. Mówią o tym napisy zachowane w tych miejscach.

[madohora]

RELIKWIE TRZECH KRÓLI W KATEDRZE W KOLONII - www.
homepages.compuserve.de

[madohora]

Występujący w apokryfie Longinus jest rzymskim uczonym (filozofem), autorem fikcyjnej księgi o wojnie Rzymu z Antiochią. Longinus informuje cesarza Augusta, że na teren cesarstwa przybyli Persowie ze Wschodu, chcąc złożyć dary chłopcu urodzonemu w Judei, prosząc jednocześnie cesarza o zbadanie sprawy. August obiecuje, że zajmie się nią Herod. W dłuższej wersji zamieszczony jest list Augusta do Heroda oraz odpowiedź Heroda. Herod poinformował Augusta o przesłuchaniu mężczyzn, którzy przyznali, że ich tradycja mówi, iż po ukazaniu się świetlistej gwiazdy mają iść z darami do Judei i złożyć pokłon Mesjaszowi. Herod kończy list zapewnieniem, iż nakazał zamordować małych chłopców i w związku z tym chłopiec, do którego przyszli Persowie, również nie żyje

[madohora]

Tekst jest napisany niejasnym językiem. Występują liczne powtórzenia, błędy logiczne i językowe oraz pleonazmy.

[madohora]

Apokryf ten był najprawdopodobniej tłumaczeniem z języka sogdyjskiego, jednakże bezpośredniego źródła dla tłumaczenia nie znaleziono. Za powstaniem tekstu w środowisku irańskim przemawia to, że widać w nim próbę wyjaśnienia praktykowanego z zaratusztrianizmie kultu ognia, a także fakt, iż w pobliżu miasta Hamadan znaleziono opowiadanie o analogicznej treści, przytoczone przez Marco Polo w Opisaniu świata.

[madohora]

[madohora]

W 2022 imię to w wariancie Kacper nosiło 221892 obywateli Rzeczypospolitej Polskiej (29. miejsce w grupie imion męskich), natomiast wariant Kasper 2084 (281. miejsce)

[madohora]

Imię „Melchior” pochodzi od słowa oznaczającego „Bóg jest moją światłością”, „król światła”. Melchior wywodzi się od hebrajskiego słowa melech i oznacza króla[1]. Imię jest przypisywane jednemu z trzech mędrców (królów, magów) z Nowego Testamentu.

[madohora]

W Polsce imię to jest znane od 1245 roku; w stuleciach XV i XVI osiągnęło pewną popularność, o czym świadczy spora liczba zapisów. Używano m.in. zdrobnienia Balcer. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL było 137 mężczyzn o imieniu Baltazar nadanym jako imię pierwsze oraz 514 mężczyzn o imieniu Baltazar nadanym jako imię drugie

[madohora]

Objawienie Pańskie, Epifania (gr. επιφάνεια epifaneia; objawienie, ukazanie się) – chrześcijańska uroczystość mająca uczcić objawienie się Boga człowiekowi (teofania), obecność Boga w historii człowieka, a także uzdolnienie człowieka do rozumowego poznania Boga. Symbolami święta jest historia opisana w Ewangelii Mateusza[1], według której Mędrcy ze Wschodu przybyli do Betlejem, aby oddać pokłon Jezusowi, chrzest Chrystusa w Jordanie oraz cud przemienienia wody w wino w Kanie Galilejskiej. W Kościele rzymskokatolickim Objawienie Pańskie jest świętem nakazanym.

[madohora]

W powojennej Polsce było dniem wolnym od pracy do 16 listopada 1960. Zostało zniesione ustawą Sejmu PRL. We wrześniu 2010 rozpoczęto prace legislacyjne nad ponownym przywróceniem dnia wolnego. Odpowiednią ustawę uchwalił Sejm RP przy okazji zmiany Kodeksu pracy. Ustawa została podpisana[6] przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 19 listopada 2010 i ogłoszona w Dzienniku Ustaw 26 listopada 2010. 6 stycznia 2011 był pierwszym od 1960 dniem Objawienia Pańskiego wolnym od pracy.

[madohora]

W Kościele łacińskim święto to zaczęto obchodzić od końca IV wieku jako święto niezależne od Bożego Narodzenia. Później wydzielono też święto Chrztu Pańskiego na niedzielę po 6 stycznia, a wspomnienie cudu w Kanie na drugą niedzielę zwykłą w roku C. W związku z tym główną treścią święta w liturgii łacińskiej stał się pokłon Mędrców ze Wschodu, chociaż pozostałe aspekty, a więc Chrzest Chrystusa i wesele w Kanie są także wielokrotnie wspominane w tekstach liturgicznych.

[madohora]

Zwyczaj święcenia tego dnia złota i kadzidła wykształcił się na przełomie wieków XV i XVI wieku. Poświęcanym kadzidłem, którym była żywica z jałowca, okadzano domy i obejście, co miało znaczenie symbolicznego zabezpieczenia go przed chorobami i nieszczęściami. W tym samym celu poświęconym złotem dotykano całej szyi

[madohora]

Objawienie Pańskie w tradycji prawosławnej znane jest bardziej pod nazwą Epifanii i jest jednym z 12 głównych świąt obchodzonych w roku liturgicznym.

[madohora]

W wielu miastach w Polsce uroczystość Objawienia Pańskiego świętowana jest przez Orszak Trzech Króli: uliczne jasełka, połączone ze wspólnym kolędowaniem rodziców i dzieci. W warszawskim Orszaku w 2010 r. uczestniczyło ok. 10 tys. osób. Relacja z największego orszaku w Warszawie była transmitowana w 2011 r. na żywo przez TVP1. Orszaki odbywają się także m.in. w Poznaniu, Krakowie, Gdańsku, Bydgoszczy, Toruniu, Szczecinie i Wrocławiu a także w wielu innych mniejszych miejscowościach. Są organizowane oddolnie przez mieszkańców miejscowości, przy patronacie miejscowych biskupów i władz tych miejscowości.

[madohora]

Wiadomo również, że notatki z okazji Trzech Króli znajdowały się na odwrocie lub w ramach obrazów, które umieszczano tam dla ochrony podczas transportu. Na przykład spośród 73 dzieł Rosalby Carriery znajdujących się w Gemäldegalerie Alte Meister Dresden oznaczenia te znajdują się w 29 egzemplarzach.

[madohora]

Bede urodził się w 672 lub 673 roku w pobliżu Wearmouth w Northumbrii, na terenie dzisiejszego Sunderland w północnej Anglii. W wieku siedmiu lat został wysłany do klasztoru św. Piotra w Wearmouth, pod opiekę nauczycieli i wychowawców Benedykta Biscopa i Ceolfrida . Kiedy Biscop założył klasztor św. Pawła w Jarrow niedaleko Newcastle nad rzeką Tyne w 682 roku , młody Beda przeniósł się tam z opatem Ceolfridem. W wieku 19 lat został diakonem , a w wieku 30 lat – księdzem . Pracował jako nauczyciel i resztę życia spędził w klasztorze Jarrow.

[madohora]

Pod koniec XVIII wieku postacie przebrane za przywódcę i niedźwiedzia były tradycyjnie częścią procesji mummerów. Z kolei prawdziwy przywódca z żywym niedźwiedziem organicznie przyłącza się do pochodu mummerów, choć sam udział żywego niedźwiedzia w pochodu mummerów jest zjawiskiem raczej rzadkim. Istnieją informacje, że w obwodzie nowogrodzkim przywódca z niedźwiedziem wraz z „okrutnikami” spacerował po „ posadach ”, gdzie odegrali typową ogólnie komedię o niedźwiedziu, która zakończyła wszystkie występy mumków

[madohora]

Zimowe obchody z „niedźwiedziem” inscenizowały zaganianie zwierzęcia: mum prowadzono na smyczy, osobę towarzyszącą nazywano „doradcą”, „przewodnikiem”, „wódką”. Nawet jeśli wśród towarzyszących znajdowały się inne mumy („diabeł”, „dziadek”, „Cygan” itp.), rytuał podkreślał szczególną rolę prowadzonego zwierzęcia: w każdym domu było ono przedstawiane właścicielom jako główna postać z którym przyszli, na rzecz którego produkty zostały zebrane. Mummer sam naśladował zachowanie niedźwiedzia: chodził, kołysząc się, wykonywał niezdarne ruchy i ryczał. Przy dźwiękach akordeonu „niedźwiedź” zabawnie kołysał się na łańcuchu - facet w masce i odwróconym futrze, doradca obsypywał żartami, a „koza” klaskała w pysk jak kawałek drewna, skacząc w górę i w dół w pobliżu niedźwiedzia. W obwodzie karaczajewskim w guberni orolskiej niedźwiedzia niósł Cygan lub żołnierz.
Na Białorusi w XIX wieku w niektórych rejonach podczas Maslenicy łapano żywe niedźwiedzie

[madohora]

Podczas czeskich obchodów Maslenitsy z „niedźwiedziem” ci, którzy przyprowadzili mummera do domu, udawali, że zabijają go łukiem. Na Morawach symboliczne zabicie niedźwiedzia miało miejsce po tym, jak kolędnicy odwiedzili już wszystkie domy, zbierając żywność; Następnie zebrali się w centrum wsi i dokonali morderstwa, po czym „niedźwiedzia” wyniesiono na noszach. Ten ostatni akt jazdy nazwano „pogrzebem niedźwiedzia” ( czes. pochovávarú medvěda ). W rejonie Wołogdy podczas świątecznego „pędzenia niedźwiedzia” odbywały się sceny morderstw: popychano mummera, aby go przewrócił, rozbijano mu na głowie garnek i strzelano w powietrze. Te akcje w grze nazwano „dźganiem niedźwiedzia”

[madohora]

Pokazując na jarmarku krwiożerczego kudłatego potwora, widzowi powiedziano, że to prawdziwy niedźwiedź „moskiewski”. W Anglii przekształciło się to w stabilną tradycję, która w XVIII wieku. zapisane w prasie jako hasło reklamowe.

[madohora]

Rosjanie i Litwini, narody odważne i wojownicze, najbliżsi sąsiedzi Szwedów i Gotów na Wschodzie, czerpią szczególną przyjemność z posiadania dzikich zwierząt, które są oswajane tak, aby ślepo słuchały ich najmniejszego znaku

[madohora]

Niedźwiedzie węgierskie były dobrze znane w Europie, a w środkowych i północnych prowincjach Rosji służyły niedźwiedzie tresowane nad Górną Wołgą . Rejon Sergaczewski w prowincji Niżny Nowogród był powszechnie znany ze swoich niedźwiedzi naukowych. W mieście Smorgoń (powiat oszmiański, województwo wileńskie ) zorganizowano specjalną menażerię, którą nazwano „ Akademią Smorgońską ”.

[madohora]

„Emerytowany kozi dobosz” to osoba, która nie jest nikomu potrzebna i przez nikogo nie szanowana. W dawnych czasach na jarmarki przywożono tresowane niedźwiedzie. Towarzyszył im chłopiec-tancerz przebrany za kozę oraz towarzyszący jego tańcu perkusista – „kozi dobosz”. Czasami był postrzegany jako osoba niepoważna i bezwartościowa. A co, jeśli koza również jest „na emeryturze”?

[madohora]

[madohora]

W tym dniu zatrudniano pasterzy, co zwykle wiązało się ze wspólnym posiłkiem: pasterz dostarczał wódkę, a poczęstunek był na koszt pracodawcy

[madohora]

W Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej „Czysty poniedziałek” to niekanoniczna nazwa pierwszego dnia Wielkiego Postu