Bochnia

[madohora]

Gawłów: kościół parafialny pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli

Jednonawowy drewniany kościół pochodzący z 1806 roku, noszący imię św. Andrzeja Boboli to dawny zbór ewangelicki, przekazany w użytkowanie katolikom w 1945 roku, kiedy to w Gawłowie utworzono parafię rzymsko – katolicką. Budowla ta charakteryzuje się wieżą zbudowaną na planie kwadratu. Wystrój wnętrza pochodzi z XIX wieku: dwa ołtarze wzorowane są na ołtarzach bocheńskiej świątyni, z których główny ozdobiono XX-wiecznym obrazem patrona kościoła. Pochodzący z tego samego wieku obraz „Serce Jezusa” umieszczony został w ołtarzu bocznym. Ołtarz ten ozdabiają także rzeźby czterech Ewangelistów w stylu prowincjonalno – barokowym, pochodzące prawdopodobnie z przełomu XVIII i XIX wieku. W kościele znajduje się także zabytkowa chrzcielnica pochodząca z początku XIX wieku. Koło kościoła stoi murowana dzwonnica z 1983 roku.

[madohora]

Pogwizdów: kościół pod wezwaniem św. Szymona i Judy

Budynek pochodzi z przełomu XV i XVI wieku. Jego przebudowa przypadała na okres 1896-1913. Wnętrze kościoła urządzone zostało w stylu barokowym ze złoconymi elementami rokokowymi. W centralnej części ołtarza głównego umieszczonego obraz przedstawiający patronów kościoła – apostołów Szymona i Judę Tadeusza, które zostały namalowane w 1802 r. Po bokach stoją figury świętych Stanisława i Wojciecha oraz większe – św. Antoniego i Józefa. W lewym ołtarzu bocznym umieszczono obraz Matki Bożej Częstochowskiej pochodzący z XVII w., natomiast w prawym – figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa. W kościele znajduje się krzyż z rzeźbą Chrystusa wykonany w XVII w. Na uwagę zasługują również organy, które pochodzą prawdopodobnie z XVIII w. Kościół wpisany jest na listę obiektu Szlaku Architektury Drewnianej.

[madohora]

[madohora]

Bochnia,
m. powiatowe w województwie małopolskim, na pograniczu Podgórza Bocheńskiego i Pogórza Wiśnickiego, nad Rabą i jej dopływem Babicą.
Ludność miasta: ogółem — 29,8 tys. mieszkańców (2019)
Gęstość zaludnienia: 993,8 os/km2 (2019)
Powierzchnia: 30 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 20°26′E, szerokość geograficzna: 49°58′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1253
Oficjalne strony WWW: www.bochnia.pl
Od XII w. wydobycie soli kam.; prawa miejskie 1253; w XVII–XVIII w. oprócz górnictwa rozwój sukiennictwa; 1845–46 działalność pol. organizacji spiskowych; na pocz. XX w. ośr. ruchu robotniczego i lud.; podczas okupacji niem. 1941–43 getto (ok. 15 tys. osób, część wywieziono do ośr. zagłady w Bełżcu, część do obozu pracy przymusowej w Szebniach i do obozu koncentracyjnego Auschwitz, pozostałych rozstrzelano); zginęło ok. 1,8 tys. mieszkańców Bochni; 1850–1975 i od 1999 siedziba powiatu. Kopalnia Soli „Bochnia” (przekształcona w zakład przyrodoleczn.; podziemna trasa turyst., udostępniona do zwiedzania naziemna część kopalni — budynki szybów, ekspozycja dawnych maszyn i urządzeń górniczych); walcownia żelaza i blach transformatorowych; zakłady urządzeń chłodniczych, materiałów bud., naczyń kamionkowych, cegielnia; drobny przemysł spoż.; węzeł drogowy; Stow. Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej; muzeum; got. kościół parafialny (XV w., przebudowa 1655), we wnętrzu polichromia J. Matejki; kamienice (XVIII w.).

[madohora]

Gródek w Kopalinach został wzniesiony około 2500 lat temu, przez ludność kultury łużyckiej.
Świadczy o tym, znajdowana na grodzisku, charakterystyczna ceramika: chropowate i grubo schudzane ułamki naczyń "roboczych" (jak my to nazywamy, "garów codziennego łużytku" ) oraz cienkutkie i pięknie grafitowane kawałki zastawy "stołowej" lub rytualnej. Kto raz je widział na żywo, nie pomyli ich z niczym innym.

[madohora]

Akcja Wiśnicz – atak Armii Krajowej przeprowadzony 26 lipca 1944 roku na niemieckie więzienie w Nowym Wiśniczu. Jedna z największych akcji polskiego podziemia, w których uwolniono więźniów, przeprowadzonych w czasie niemieckiej okupacji Polski

[madohora]

Według danych uzyskanych 24 lipca od umieszczonych wewnątrz więzienia wywiadowców otrzymano informację o planowanym wywiezieniu osadzonych więźniów politycznych do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, które Niemcy zaplanowali na 27 lipca. W związku z tym podjęto decyzję o przeprowadzeniu akcji odbicia więźniów w nocy z 26 na 27 lipca 1944 roku

[madohora]

Na akcję wyruszył oddział dywersyjny 36 partyzantów AK z I Batalionu 12 Pułku Piechoty Armii Krajowej z Placówki „Łosoś” w Lipnicy Murowanej, dowodzony przez podporucznika Józefa Wieciecha ps. „Tamarow”. Polacy posiadali 2 ręczne karabiny maszynowe, 2 pistolety maszynowe MP, 4 steny, 1 pepeszę, 22 karabiny „Mauser”, 17 pistoletów oraz po 2-5 granatów dla każdego żołnierza

[madohora]

Partyzanci przejęli broń oraz amunicję, a także znaleźli klucze do więziennego magazynu broni, który splądrowali. Niektórzy z żołnierzy nieśli po 2-3 karabiny. Liczba sztuk broni była tak duża, że część otrzymali także uwolnieni więźniowie. Zdobyto 3 karabiny maszynowe, 5 automatów MP, 5 karabinów, 12 pistoletów, 21 granatów, amunicję w skrzynkach, kompasy, lornetki, plecaki itp

[madohora]

Akcja zakończyła się całkowitym sukcesem – nikt nie zginął, zarówno po polskiej, jak i niemieckiej stronie, a żaden z uwolnionych więźniów nie został schwytany przez Niemców. Dodatkowo uniknięto walki z niemieckimi żołnierzami z sąsiadującej z więzieniem jednostki SS.

[madohora]

Oddział dywersyjny I batalionu 12. pułku piechoty AK w akcji bojowej „Wiśnicz”:

dowódca: ppor. Józef Wieciech „Tamarow”, „Boruta” – dowódca I batalionu,
zastępca dowódcy: por. Jan Szymański „Kresowy”, „Twardowski” – dowódca 2. kompanii,
grupa szturmowa: sierż. Adolf Roman „Kosa” – dowódca 1. kompanii, por. Józef Kaczmarczyk „Turoń” – zastępca komendanta Obwodu „Wieloryb”, pchor. Eugeniusz Kowal „Efka” – adiutant dowódcy batalionu, kpr. Zbigniew Wyrzykowski „Maryśka” – szef 2. kompanii,
grupa II rzutu: pchor. Edward Wieciech „Harnaś” – dowódca, kpr. Mieczysław Gos „Kukułka”, sier. Stanisław Żaczek „Łuszczyna”, podchorążowie: Szymon Skórka „Mars”, Szymon Gnoiński „Rabin”, Tadeusz Golemiec „Rydwan”, Aleksander Plewa „Cholewa”, Tadeusz Budacz „Tygrys”, Mieczysław Dychus „Brzoza”,
posterunek stały nr l: podchorążowie Wojciech Piotrowski „Paź”, Szymon Sufczyński „Tłok”,
posterunek stały nr 2: podchorążowie Franciszek Wojciechowski „Orzeł”, Tadeusz Plewa „Nóż”,
patrol zewnętrzny: plul. pchor. Stefan Mączka – dowódca, kpr. Antoni Kociołek „Krypeć”, Roman Stokłosa, Jerzy Cieczko „Skaut”, Szymon Plewa „Puchacz”,
ubezpieczenie bramy: dowódca plut. pchor. Leon Szczerkowski „Lew” (dowódca I plu tonu 2. kompanii), zastępca – kpr. Ludwik Maciejewski „Zielony”, szeregowi Franciszek Michałek „Raj”, Władysław Łyszczarz „Cilcwa”, Ignacy Kanownik „Skórka”, Franciszek Wieciech „Bocian”, Andrzej Brzustek „Sak”, Stanisław Włodarczyk „Torka” oraz dwaj nieznani,
łącznicy: pchor. Julian Wieciech „Skrzat”, pchor. Stefan Radzięta „Wicher”, odpowiedzialni za zerwanie połączenia telefonicznego: ppor. Andrzej Możdżeń „Sybirak” (dowódca I kompanii), plut. Aleksander Szafrański „Wróbel” oraz 7 innych żołnierzy 1. kompanii, których nazwisk oraz pseudonimów nie udało się ustalić

[madohora]

ROZKŁAD JAZDY AUTOBUSÓW KRAKÓW - BOCHNIA

[madohora]

[madohora]

POMYSŁ NA NAJLEPSZĄ SZKOLNĄ WYCIECZKĘ - www.infokatowice.pl - 23.02.2022

[madohora]

Bochnia, miasto powiatowe i stacya kolei w Galicyi. liczy mieszkańców 9.000. Prócz urzędów powiatowych, ma Bochnia dyrekcyę górniczą z powodu bogatej kopalni soli, odkrytej tutaj już w wieku X III. za świętej Kingi, w której to kopalni pracuje do 1000 górników. Dostarcza ona rocznie około 400.000 cetnarów soli. Kościół fany założony w X III. wieku, a szpital ubogich przez Kazimierza Wielkiego.

[madohora]

[madohora]

Pewien leniuch z Bochni
Pracował w garkuchni
Więcej natłukł garów
Chyba ze sto arów
A na dodatek tam cuchnie

[madohora]

[madohora]

Bochnia - raz do Bochni pojechałam
Co ja się tam naoglądałam
Ale było mi ciągle mało
Jeszcze więcej by się chciało

[madohora]

[madohora]

Kopalnia Soli Bochnia

Jedna z trzech kopalń soli w Polsce dostępna do zwiedzania. Wraz z Kopalnią Soli w Wieliczce jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Bochnia jest wyjątkowa pod wieloma względami, o czym warto pamiętać, planując zwiedzania podziemi. To najstarszy zakład pracy w Europie, działający nieustannie od XIII wieku. Bochnia otrzymała prawa miejskie 4 lata wcześniej niż Kraków, co także jest dosyć istotne a fakt ten umyka wielu z nas.

[madohora]

Studnie solankowe stały się zalążkiem wydobycia soli metodami górniczymi. Początki bocheńskiej kopalni jako zakładu wydobywczego sięgają roku 1248. Okres największej świetności kopalni i jej rozwoju przypadał na wiek XV i XVI. Zakończenie eksploatacji soli miało miejsce w latach 90 XX w. Najstarsze bocheńskie szyby górnicze to szyb Sutoris (znajdujący się w centrum miasta) i Gazaris (już nieistniejący). To właśnie z bocheńską kopalnią i szybem Sutoris związana jest legenda o pierścieniu Św. Kingi.

[madohora]

Bocheńska kopalnia jest Pomnikiem Historii, a w roku 2013 została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

[madohora]

Kopalnia Soli Bochnia – trasa turystyczna z ekspozycją multimedialną.
Zwiedzanie kopalni odbywa się na poziomie August, obejmuje również między poziom Dobosz, komorę Ważyn, poziom Sienkiewicz i komorę 81, w której zorganizowana jest podziemna przeprawa łodzią. Trasa turystyczna obejmuje ok. 3 km zabytkowych wyrobisk kopalni. Zwiedzanie trasy turystycznej odbywa się pod opieką przewodnika. Na trasie umieszczone są multimedialne stanowiska ekspozycyjne stanowiące unikalną Ekspozycję Multimedialną. To nowoczesna forma prezentacji historii kopalni, rozwoju przemysłu górniczego, jej walorów przyrodniczych, historycznych i kulturowych. Jedną z atrakcji czekających na turystów jest kolejka górnicza, którąturyści przemierzają fragment trasy turystycznej. Podstawowy wariant zwiedzania trasy turystycznej kończy się pobytem w komorze Ważyn, największej komorze bocheńskiej kopalni, eksploatowanej od XVII w do lat 50 XX w. (długości 255 m, szerokość do 15 m i wysokość ponad 7 metrów). Do kopalni turyści zjeżdżają windą górniczą, zjazd odbywa się szybem Campi. Trasa turystyczna zlokalizowana jest na głębokości od 212 m pod ziemią. Komora Ważyn znajduje się na głębokości 250 m pod ziemią.
Zwiedzanie trasy turystycznej trwa około 3 h.

[madohora]

Przeprawa łodzią zlokalizowana jest w komorze 81 , znajdującej się na poziomie Sienkiewicz, ok. 236 m pod ziemią. Surowa, piękna XIX - wieczna komora, eksploatowana w przeszłości metodą ługowania została współcześnie przystosowana do zorganizowania najciekawszej atrakcji kopalni jaką jest podziemna przeprawa łodzią. Turyści pokonują 120 m zalanego solanką chodnika w 12 osobowych łodziach. Przeprawę prowadzi dwóch flisaków – górników. Łodzie którymi odbywa się przeprawa są zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Statków, tak samo jak statki i okręty dalekomorskie.