Krzeszowice, Czerna

[madohora]

Kościół św. Marcina z Tours – neogotycki kościół położony w zachodniej części centrum Krzeszowic nad Krzeszówką.

[madohora]

Po upływie trzech lat, w 1795 r. prolongowano dyspensę na 10 lat. Ten sposób życia o złagodzonej regule pozostał aż do zniesienia prowincji polskiej w 1864 r. Nowe pokolenia wychowane zostały już w tym duchu. Z braku źródeł trudno udokumentować, czy złagodzenie reguły wprowadzono do eremu od razu. W 1797 r., po kasacie klasztoru ŚŚ. Michała i Józefa w Krakowie, część zgromadzenia świętomichalskiego przeprowadziła się do eremu, przywożąc część biblioteki. Od tego czasu zaprzestano ćwiczeń eremickich. W myśl rozporządzeń cesarskich erem nie miał już prawa istnienia. Powoli dostosowywał styl życia do pozostałych konwentów. Wielka klauzura papieska została zniesiona w 1805 r. Aktem nr 569 z dnia 13 lipca 1805 r. konsystorz biskupi pozwolił dopuścić wiernych obojga płci do uczestnictwa w nabożeństwach w kościele, dotychczas zarezerwowanym wyłącznie dla pustelników.

[madohora]

Za czasów rządów o. Alojzego mamy dość wyraźny obraz życia zakonnego, nakreślony przez samego przeora, przesłany generałowi do Rzymu z datą 4 lutego 1858 roku. Porządek dnia był zbliżony do eremickiego. Zakonnicy w dalszym ciągu korzystali z dyspensy uzyskanej przez o. Adriana w 1792 r. Porządek dnia przedstawiał się następująco: O godz. 5 wstawanie. Do godz. 6 modlitwa myślna, następnie litania do św. Józefa, pryma i tercja. O godz. 8 msza konwentualna, po niej inne msze prywatne do godz. 10. O godz. 11seksta i nona, rachunek sumienia i obiad. Po obiedzie wspólna rekreacja. O godz. 14 nieszpory, a o godz. 17 kompleta, matutinum i laudesy następnego dnia. Kolacja o godz. 18. O godz. 20 rozmyślanie, rachunek sumienia i modlitwy wieczorne. Postu ścisłego przestrzegano przez cały Wielki Post, adwent oraz w każdą środę, piątek i sobotę. Poza tym można było spożywać potrawy mięsne. Od komplety do prymy zachowywano ścisłe milczenie. Przeor klasztoru miał prawo przyjmować kandydatów do nowicjatu, a po trzech latach przyjmować składane przez nich śluby. Ojcowie zatrudnieni byli w duszpasterstwie w okolicznych parafich: o. Julian od Trójcy Św. (Antoni Kozubski) w Trzebini, o. Benedykt od św. Brokarda (Wojciech Parszywka) w Nowej Górze i Morawicy, o. Wiktoryn od Opieki św. Józefa (Aleksander Jaworski) w Krzeszowicach.

[madohora]

Po przedstawieniu stanu sytuacji klasztoru w Czernej, wizytator prosi definitorium generalne o uzyskanie odpowiednich dyspens i sankcji oraz zdjęcie cenzur kościelnych. Jako jedyny warunek i sposób uratowania klasztoru przed likwidacją lub całkowitą ruiną, o. Grzegorz proponuje przyłączenie go do wikariatu austriackiego. Na koniec wizytator na mocy swojej władzy pozostawił dla klasztoru odpowiednie rozporządzenia do zachowania, dopóki definitorium generalne co innego nie nakaże

[madohora]

W wigilię uroczystości św. Teresy z 14 na 15 października 1880, o północy po raz pierwszy po 85 latach przerwy zadzwoniły dzwony z wieży klasztornej zwołujące zakonników na modlitwę. Echo ich rozlegało się i odbijało od skał, niosąc w stronę Paczółtowic i Krzeszowic wieść o odnowie życia klasztornego. Nowi mieszkańcy klasztoru podjęli z całą surowością obserwę zakonną. Ten dynamizm życia wewnętrznego stał się zaczynem i fundamentem wskrzeszonej później prowincji Ducha Świętego. Pozostali ojcowie polscy: o. Cyryl od św. Wojciecha (Władysław Gawroński), o. Romeusz od św. Alojzego (Karol Brożek) i o. Marcin od św. Jana Ewnagelisty (Antoni Stilger), nie przyjęlli reformy czerneńskiej. W dniu 23 października 1880 r. opuścili klasztor i zakon, udając się na wyznaczone przez biskupa parafie: o. Romeusz do Tyńca, o. Cyryl do Liszek, o. Marcin do Raciborowic. O. Józef od św. Gabriela (Jan Kanty Tyrka), główny promotor reformy, przyłączył się do obserwantów. Przez dwa lata wiernie brał udział w aktach życia wspólnego. Jednak stan zdrowia nie pozwolił mu stanąć na równi z zelantami. Nie chcąc pójść na żaden kompromis, przełożeni poradzili mu przejść do kleru diecezjalnego. W 1884 roku, po otrzymaniu dekretu sekularyzacji, udał się na parafię do Oświęcimia, gdzie pełnił urząd katechety. Do końca życia (1911) żywił wielką sympatię i miłość do zakonu.

[madohora]

Został utworzony w celu ochrony zespołu buczyny karpackiej i ciepłolubnej, lasu grądowego i łęgu olszowo-jesiononowego, a także wapiennych ostańców skalnych o ciekawych formach.

[madohora]

Na stromych wapiennych zboczach znajdują się interesujące groty św. Hilariona i św. Onufrego, które może zwiedzić każdy, a także jaskinie: Pod Bukami i Gorenicka, dostępne dla wytrawnych grotołazów. Dużym zainteresowaniem turystów cieszą się również źródła: św. Eliasza ponoć lecznicze z cembrowiną w kształcie serca, św. Elizeusza i św. Józefa.

[madohora]

Rezerwat był planem filmowym kilku produkcji fabularnych i dokumentalnych.

[madohora]

Pomyliło mi się

[madohora]

Slimak

[madohora]

[madohora]

Krzeszowickie uzdrowisko przeżywało największy rozkwit w połowie wieku XIX w.

[madohora]

Czerna

[madohora]

Wspominając dzisiaj wszystkich wiernych zmarłych, przenosimy odbiorców portalu KARMEL.PL na nasz karmelitański cmentarz w Czernej. Poniższe informacje pochodzą z przewodnika opracowanego przez ojca Benignusa Józefa Wanata OCD pt. MARYJNE SANKTUARIUM KARMELITÓW BOSYCH W CZERNEJ.

[madohora]

Czerna klomby

[madohora]

NAGROBEK W. O. DOMINIKA (HORWATHA) OD ŚW. KAJETANA KARMELITY
BOSEGO PROWINCJI POLSKIEJ KAPŁANA PROFESA.
TU SPOCZYWA W GROBIE ZMARŁY DOMINIK HORWATH
DAWNIEJ KARMELITA, OBECNIE POKARM ROBAKÓW
KTOKOLWIEK WIĘC CIESZYSZ SIĘ DOTĄD ŻYCIEM,
ROZWAŻ TERAZ DOBRZE, CO NAS CZEKA PO ŚMIERCI,
W KOŃCU TY, CO TE PARĘ WIERSZY CZYTASZ,
PROSZĘ: PRZYNIEŚ JEGO DUSZY POBOŻNĄ ULGĘ.
ŻYŁ W CZERNEJ, ZGASŁ R. P. 1827 DNIA 16 GRUDNIA
W 70 ROKU ŻYCIA.

[madohora]

Wraz z pustelnikami pochowana została świątobliwa s. Agnieszka od Zwiastowania NMP (Petronela Mikuliczówna), ur. w 1648 r. na Litwie, w wojew. nowogrodzkim, córka Teodora i Krystyny Kamienieckiej. Ok. 1662 r. sfałszowała osobiste dokumenty i ukrywając swą płeć, przybyła do Lublina, gdzie przez trzy lata przykładnie pełniła obowiązki zakrystiana w kościele jezuitów. Następnie z bardzo dobrą opinią zgłosiła się na brata do karmelitów bosych. Kapituła klasztoru nowicjackiego w Krakowie w 1665 r. przyjęła zgłaszającego się kandydata do nowicjatu i otrzymał on habit zakonny. W czasie kanonicznej wizytacji wyszła na jaw prawda z wielką konsternacją całego zgromadzenia. Młody zakonnik wyznał wizytatorowi generalnemu o. Filipowi od Trójcy Św., że jest dziewczyną, ukrywającą się przed rodzicami, którzy nie pozwolili jej na wstąpienie do zakonu i poświęcenia życia na służbę Bogu. Wizytator, widząc jej usilne powołanie, skierował ją do klasztoru karmelitanek bosych w Krakowie przy ul. Grodzkiej, które przyjęły ją 2 lipca 1667 r. Opuszczając karmelitów bosych miała powiedzieć, że jeszcze powróci do nich. I rzeczywiście, w czasie panującej zarazy karmelitanki krakowskie przeniosły się do dworu karmelitów bosych w Siedlcu, gdzie s. Agnieszka zmarła 26 VIII 1710 r. Pochowana została w grobowcu karmelitów w Czernej.

[madohora]

Po stronie wschodniej znajduje się pierwotne miejsce spoczynku św. Rafała Kalinowskiego. W tym samym rzędzie spoczywają inni świątobliwi zakonnicy: o. Brokard od św. Eliasza (Kasper Losert) 1812-1887, o. Andrzej Corsini od św. Romualda (Karl Gatzweiler) 1819-1883, obaj wielce zasłużeni dla odnowy karmelitańskiego życia w Czernej, oraz o. Jozafat od św. Józefa (Paweł Styczeń) 1866-1902 i o. Albert od Nawiedzenia NMP (Wojciech Drobniak) 1877-1910. Tutaj też pochowano zasłużonego przeora klasztoru o. Alfonsa Marię od Ducha Św. (Józef Mazurek), okrutnie zamordowanego przez hitlerowców w Rudawie, dnia 28 sierpnia 1944 r. Obok niego spoczywa nowicjusz br. Franciszek od św. Józefa (Jerzy Powiertowski) z Warszawy, zastrzelony przez niemieckich okupantów w dniu 24 sierpnia 1944 r. Od strony klasztoru pochowano 86-letniego br. Bogumiła od św. Jozafata (Jan Mazurek), wzorowego zakonnika i bardzo cenionego ekonoma majątku w Paczółtowicach, zmarłego 4 maja 1960 r.

[madohora]

Ekspozycja zaczyna się salą zaaranżowaną na kształt klasztornej biblioteki. Są tutaj umieszczone najstarsze przedmioty – ręcznie przepisywane modlitewniki i przedmioty ofiarowane klasztorowi przez fundatorkę – Agnieszkę Firlej.

[madohora]

Grzechotki z tykwy, biżuteria z pereł i muszli, ząb słonia: w Czernej pod Krakowem można poczuć się jak w Rwandzie czy Burudni. A to za sprawą małego, ale pięknego muzeum misyjnego przy karmelitańskim klasztorze.

[madohora]

Zakon Karmelitów Bosych nie jest typowym zakonem misyjnym, ale u swoich źródeł miał takie założenie. Św. Teresa pragnęła, by Karmelici głosili Chrystusa na całym świecie. W latach 70. biskup rwandyjski prosił, abyśmy udali się tam z posługą misyjną. W 1971 ruszyła pierwsza ekipa, z której do dziś pracuje nadal kilku misjonarzy. – dodaje.
– Muzeum jest po to, aby przybliżyć odwiedzającym sanktuarium naszą misyjną pracę. Można tu odkryć małą Afrykę i zobaczyć na żywo to, co zna się z telewizji. – przekonuje zakonnik.

[madohora]

Afryka w Czernej

[madohora]

...

[madohora]

°

[madohora]

°°

[madohora]

°°°

[madohora]

°°°°

[madohora]

°°°°°

[madohora]

Czerna

[madohora]

Muzeum

[madohora]

Muzeum w Czernej

[madohora]

Czerna. Muzeum

[madohora]

Muzeum, Czerna

[madohora]

...

[madohora]

***

[madohora]

Afryka w Czernej

[madohora]

Kościół jest murowany z cegły, natomiast fasada licowana jest piaskowcem. W przyziemiu fasady mieści się otwarty przedsionek, poprzedzony trzema ostrołukowymi arkadami. Powyżej, na konsolach umieszczono figury czterech ewangelistów. Centralnym elementem fasady jest rozeta wypełniona maswerkiem, po bokach której znajdują się herby fundatorów: Pilawa Potockich i Korczak Branickich. Niski, trójkątny szczyt zwieńczony jest ażurową kamienną balustradą, na której umieszczono figurę św. Michała Archanioła. Fasada flankowana jest przez niewydatne przypory, przechodzące ponad dachem w ażurowe wieżyczki w formie cyboriów.
W 1908 pochowano w nim Andrzeja Potockiego.

[madohora]

[madohora]

Piętrowy pałacyk pierwotnie nazwano Foksal, potem Vauxhall (również Salon). Do budynku miał dostęp każdy kuracjusz bez względu na stan i pochodzenie. Niejednokrotnie przyjeżdżali tu w niedzielę i święta goście z Krakowa, by się bawić. Ok. połowy XIX w. pomieszczenia na parterze zamieniono na sklepy, piętro było nieużywane. Pod koniec XIX w. budynek zaadaptowano na administrację dóbr Potockich, wówczas to doszło do zniszczenia bogatego wnętrza. Do lat 90 XX w. w budynku mieściła się filia szkoły podstawowej, do 2005 roku Powiatowy Urząd Pracy. Obecnie mieści się tu galeria wystawiennicza oraz siedziba Centrum Kultury i Sportu w Krzeszowicach.

[madohora]

Źródło Główne lub Zdrój Główny – główne źródło siarczanej wody leczniczej w Krzeszowicach, o wydajności 1,61 m³ na godzinę. Źródło znajduje się na południe od kościoła, natomiast bliżej kościoła obok mostu na Krzeszówce (ul. Parkowa) znajduje się betonowa studnia z napisem Zdrój Główny. Około 1778 źródło zostało ocembrowane i przykryte drewnianą wieżyczką (nazywane kapliczką) z inicjatywy lekarza zdrojowego Jana Gotfryda Leonhardiego na polecenie Augusta Czartoryskiego.

[madohora]

Dzięki regularnie prowadzonym analizom fizykochemicznym woda mineralna z ujęcia Zdrój Główny została scharakteryzowana jako siarczanowo-wapniowo-magnezowo-siarczkową i prawnie uznana za leczniczą. Obecnie wody ze źródła są wykorzystywane przez miejscowy Ośrodek Rehabilitacji Narządu Ruchu „Krzeszowice” SP ZOZ.

[madohora]

Zdrój "Kapliczka pod Matką Boską" lub Kapliczka "Pod Twoją Obronnę" – zbiornik siarczanej wody leczniczej w Krzeszowicach. Znajduje się na południowy wschód od miejscowego kościoła, koło mostu na Krzeszówce (ul. Parkowa).

[madohora]

Dzięki regularnie prowadzonym analizom fizykochemicznym woda mineralna z tego ujęcia została scharakteryzowana jako siarczanowo-wapniowo-magnezowo-siarczkową i prawnie uznana za leczniczą. Obecnie wody ze źródła są wykorzystywane przez miejscowy Ośrodek Rehabilitacji Narządu Ruchu "Krzeszowice" SP ZOZ.

[madohora]

Buzdyganówka – późnoklasycystyczny, piętrowy budynek z 1863 mieszczący się na środku rynku w Krzeszowicach (Rynek 34). Został zbudowany przez lekarza Mikołaja Buzdygana syna Floriana Buzdygana – chłopa, naczelnika powstania na Krzeszowice, na miejscu jego zagrody. Według tradycji w starym, obecnie nieistniejącym budynku, była kuźnia, w której Artur Grottger zdobył inspirację do stworzenia grafiki Kucie kos z cyklu Polonia. Obecnie na parterze budynku mieści się placówka banku.

[madohora]

Pierwszym lekarzem, który kierował szpitalem był dr Jan Oszacki, z którym współpracował chirurg, dr Jan Rawicz Jaszczurowski. Szpital zakończył działalność w 1922. Budynek przeznaczono na mieszkania a źródło zostało znacznie zniszczone. Obecnie w budynku (przy ul. Szpitalnej) znajdują się mieszkania.

[madohora]

Willa Japonka – willa w Krzeszowicach z 1920, z drewnianym poddaszem, nakrytym dachami mansardowymi.
Na parterze mieściła się tu restauracja, kawiarnia, pijalnia mleka, a na piętrze pokoje dla kuracjuszy uzdrowiska wraz z obsługą. Obecnie znajdują się tam prywatne mieszkania.

[madohora]

Synagoga w Krzeszowicach – synagoga znajdująca się w Krzeszowicach przy ulicy Wąskiej 4 (Osiedle Centrum).

[madohora]

Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Do dnia dzisiejszego zachował się częściowo wystrój zewnętrzny, w tym półokrągłe zakończone okna. Obecnie wnętrze jest zrujnowane

[madohora]

kolor żółty

Szlak Dolinek Jurajskich i Ziemi Chrzanowskiej rozpoczyna się przy stacji PKP w Zabierzowie i przebiega przez większość podkrakowskich dolinek jurajskich, a na garbie Tenczyńskim łączy najbardziej atrakcyjne punkty terenu. Z Zabierzowa szlak ten biegnie przez Bolechowice, Karniowice, Dolinę Kobylańską, Dolinę Będkowską, Dolinę Szklarki , Dubie, Dolinę Racławki, Dębnik, Dolinę Eliaszówki, Krzeszowice, Tenczynek, Rudno, Alwernię, Lipowiec aż do Chrzanowa. Długość szlaku wynosi 62 km.

[madohora]

I jeszcze raz rynek w Krzeszowicach

[madohora]

Wysiłki Potockich przeniosły się na rozbudowę dochodowego górnictwa i przemysłu. W ślad za tym obniżył się poziom usług lekarskich, a urządzenia łazienkowe ulegały stopniowej dewastacji.

[madohora]

Pod koniec XIX w. Krzeszowice przeżyły fazę intensywnego rozwoju przemysłowego i urbanistycznego. Powstały nowe zakłady produkcyjne: stychalskie i garncarskie (ok. 1880 r.), tartak parowy (ok. 1894 r.), fabryka beczek (ok. 1894 r.), fabryka zaprawy fasadowej (1900 r.), fabryka dachówek i drenów oraz fabryka farb ziemnych (1906 r.), fabryka wyrobów cementowych i betonowych (1907 r.).

[madohora]

W 1931 r. liczba mieszkańców wzrosła do 3391 osób. 2 października 1934 r. nastąpiła katastrofa kolejowa w Krzeszowicach, w wyniku której śmierć poniosło 12 osób, a 60 zostało rannych. W nocy z 16 na 17 grudnia 1935 r. przed stacją, parowóz pociągu towarowego wpadł do rzeki Krzeszówka, dwie osoby zginęły.

[madohora]

17 i 18 stycznia 1945 r. miasto przeżyło dwa naloty samolotów radzieckich, od wybuchu zrzuconych przez nich bomb zginęło kilku mieszkańców miasta. 18 stycznia zostały wysadzone mosty na Miękince i Filipówce, Niemcy podpalili tartak. 19 stycznia rano wraz z wkroczeniem do miasta oddziałów Armii Czerwonej nastał kres okupacji niemieckiej.

[madohora]

W latach 1964–1969 nastąpiła reaktywacja ośrodka balneologicznego, nieczynnego od czasu II wojny światowej. W pobliżu łazienek odkryto dwa nowe źródła mineralne: solankowe oraz wody siarczanowej. 1 stycznia 1967 r. Krzeszowice straciły status uzdrowiska.

[madohora]

W 1993 r. powstał budynek ówczesnej Telekomunikacji. W 1995 r. wybudowano nowy gmach Banku PKO BP oraz powstała Sala Królestwa Świadków Jehowy. W 1997 r. do miasta przyłączono Czatkowice (z terenami odkrywkowej Kopalni Wapienia Czatkowice), Żbik i część Woli Filipowskiej i Nawojowej Góry.

[madohora]

W 2016 r. honorowe obywatelstwo Krzeszowic otrzymali Sława Przybylska i Stefan Bratkowski

[madohora]

Odsłonięcie spiżowego pomnika autorstwa Michała Batkiewicza przypada w 105 rocznicę urodzin profesora, 40 rocznicę śmierci i 40 rocznicę nadania jego imienia miejskiej bibliotece. Mimo, że większość życie Wyki związane jest z Krakowem, o rodzinnych Krzeszowicach nigdy nie zapomniał.

[madohora]

I kolejna ławeczka

[madohora]

CIEKAWE OBIEKTY W KRZESZOWICACH - www.gminakrzeszowice.pl

[madohora]

W KRZESZOWICACH MIKOŁAJ JUŻ BYŁ - Przełom

[madohora]

MIKOŁAJKI Z JURĄ - www.powiatkrakow.pl

[madohora]

Synagoga w Krzeszowicach – synagoga wybudowana pod koniec XIX wieku przy ulicy Wąskiej 1 w Krzeszowicach (Osiedle Centrum) jako modlitewnia dla kobiet. Synagoga została zdewastowana w czasie II wojny światowej. Po jej zakończeniu budynek przebudowano na potrzeby remizy strażackiej, która mieściła się aż do początku XXI w., później w jego części znajdował się sklep, a od 2010 roku jest nie zagospodarowany. Aktualnie pizzeria.

[madohora]

Krzeszowice – stacja kolejowa w mieście Krzeszowice, w województwie małopolskim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca regionalnego

[madohora]

Otwarcie dworca nastąpiło 13 października 1847 r., kiedy to pierwszy pociąg ciągnięty przez parowóz Kraków wjechał na stację z Krakowa udając się do Mysłowic. W tym też czasie wybudowano dworzec (obecnie jego piętrowa środkowa część). Skrzydła boczne wybudowano pod koniec XIX w. oraz w roku 1913. W pobliżu dworca wznosi się nieczynna wieża ciśnień, która zaopatrywała parowozy w wodę za pomocą żurawia wodnego.

[madohora]

W 1996 r. Jerzy Rechziegel podjął wysiłek utworzenia na stacyjnej bocznicy skansenu kolejowego. W tym celu udało mu się ściągnąć w tymże roku do Krzeszowic czternaście parowozów. Kilkanaście z nich miało zostać odremontowanych i ciągnąć nie mniej zabytkowe wagony pasażerskie, kursując po okolicy jako pociągi turystyczne. Niestety nie udało się tego osiągnąć (pomimo założenia Ogólnopolskiej Fundacji Ochrony Zabytków Kolejnictwa) i ostatecznie w marcu 2008 r. planowany skansen został zlikwidowany.

[madohora]

Z krzeszowickiej stacji rozchodzą się bocznice kolejowe dla pociągów towarowych do kamieniołomów w Zalasie przez Tenczynek i do Czatkowic, obecnej dzielnicy Krzeszowic (przez osiedle Żbik). Do końca lat 70. XX w. istniały również bocznice do Zalasu przez Bażantarnie i Sztolnie (zlikwidowana wskutek tragicznego wypadku na Sztolni, gdzie spłonęło – po zderzeniu z pociągiem – kilkoro pasażerów samochodów), a także bocznica do zlikwidowanego kamieniołomu w Miękini oraz do dawnego browaru w Tenczynku (bocznica została zlikwidowana w latach 70. XX w.).

[madohora]

2 października 1934 w okolicach stacji w katastrofie kolejowej zginęło 12 osób, a 60 zostało rannych.

[madohora]

1 września 1939 o godz. 5 na zamaskowanej bocznicy kolejowej załogę 54. pociągu pancernego Groźny zaskoczyło nieskuteczne niemieckie bombardowanie lotnicze. O godz. 6 – zgodnie z rozkazem – pociąg ten wyruszył przez Mikołów w kierunku Katowic.

[madohora]

18 maja 1997 w wyniku podpalenia spłonął wielki drewniany budynek kolejowy (magazyn).

[madohora]

12 marca 2004 na stacji pod kołami pociągu zginął polski żużlowiec i trener Stanisław Skowron.

[madohora]

20 lutego 2007 ok. godz 0.15 niecały kilometr przed stacją zapalił się wagon pociągu „Przemyślanin” relacji Przemyśl – Szczecin; pożar pojawił się w ostatniej części pociągu. Po 10 minutach na miejscu pojawiły się trzy wozy strażackie, następnie policja, pogotowie i żandarmeria wojskowa (w ostatnim wagonie jechała grupa żołnierzy). Rozpoczęła się akcja gaśnicza; wagon ugaszono po upływie ok. 30 minut. Pociąg ruszył po godzinie w kierunku Katowic, lecz po minięciu stacji Krzeszowice zaczął się cofać i skierowany został na boczny tor, aby przepuścić 3 pociągi jadące na tej samej trasie, które z powodu akcji gaśniczej miały przestój przed stacją. Pociąg jeszcze dwukrotnie próbował ruszyć w kierunku Katowic, ale znów wracał na stację. Około godziny 1.20 skład pociągu odjechał.

[madohora]

Motyw krzeszowickiej stacji został umieszczony w 10. odcinku filmu „Pogranicze w ogniu”.

[madohora]